mRNA OS

Πέμπτη 4 Μάρτη. Τι είναι πιο δύσκολο; Να παρακολουθεί κάποιος ονόματα και εξελίξεις στη μέση Ανατολή (ή στην Ασία, ή οπουδήποτε έξω απ’ το «εθνικό χωριό» και την δημαγωγία του); Ή να παρακολουθεί τις εξελίξεις στο τεχνολογικό (και σε τελευταία ανάλυση πολιτικό) υπόστρωμα της 4ης καπιταλιστικής επανάστασης; Υποθέτουμε το δεύτερο, επειδή το πρώτο είναι πιο αδιάφορο.

OS σημαίνει operating system. Σε απλά ελληνικά: «λειτουργικό». Κοινότοπη έννοια για τους υπολογιστές… Ας θυμήσουμε, λοιπόν, τι λέει η φαρμακομαφία moderna (και, πρακτικά, το σύνολο των μαφιών της γενετικής μηχανικής) όχι για τους υπολογιστές αλλά για τα κυτταρά σας (μας) – φωτογραφία επάνω:

Το λειτουργικό μας… Αναγνωρίζοντας την ευρύτερη δυναμική της επιστήμης του mRNA, δημιουργούμε μια τεχνολογική πλατφόρμα mRNA που λειτουργεί σε μεγάλη ομοιότητα με το λειτουργικό ενός υπολογιστή. Είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να είναι plug and play [: «την συνδέεις και λειτουργεί»] εναλλάξιμη με διαφορετικά προγράμματα. Στην περίπτωσή μας, το «πρόγραμμα» ή η «εφαρμογή» είναι το mRNA φάρμακό μας – μια μοναδική συχνότητα mRNA που κωδικοποιεί την παραγωγή μιας πρωτεΐνης…

Τα καθάρματα και τα τσουτσέκια του συστήματος λύσσαξαν όταν δημοσιοποιήσαμε το «κρατικό και επιχειρηματικό μυστικό», ότι δηλαδή δεν είναι εμβόλια, είναι πλατφόρμες γενετικής τροποποίησης των κυττάρων… Στο υποθετικό δικαστήριο εναντίον μας, για «διασπορά ψευδών ειδήσεων», θα είχαμε μάρτυρες τους ίδιους τους κατασκευαστές· αλλά αυτό είναι αδιάφορο… Περσινά ξινά σταφύλια: ο πλατφορμιασμός προχωράει, τόσο γρήγορα όσο επιτρέπουν οι γραμμές βιομηχανικής παραγωγής του «βιολογικού software» για την περίπτωση. Θα ακολουθήσουν άλλα παρόμοια, μέχρι ότου εξαφανιστεί κάθε μνήμη ότι κάποτε τα σώματα δεν ήταν υπολογιστές, ότι η ζωή δεν είχε interchangeably use, και ότι τα ανθρώπινα κύτταρα δεν ήταν plug and play.

Σ’ αυτή την ιστορική φάση (μεταβατική…) υπάρχουν πάντως άφθονοι ηλίθιοι που ξεχυλίζουν επαναστατισμό αλλά δεν μπορούν να κάνουν την πρόσθεση 1 + 1. Δεν μπορούν, δηλαδή, να εντοπίσουν την αιτιακή, λειτουργική, πολιτική (με την έννοια των τεχνικών της εξουσίας) σχέση ανάμεσα στα επίμονα δυτικά πραξικοπήματα, τις psyops και την θανατοπολιτική, τα “λειτουργικά” των φαρμακομαφιών και τα «διαβατήρια εμβολιασμού». (Υπάρχουν κι άλλοι ηλίθιοι, που κολακεύονται με το να τους θεωρούν «υπολογιστές»… Περιμένουν ίσως να φωτογραφηθούν σε κυριλέ γραφεία…)

Πάμε λοιπόν ξανά σ’ ένα απ’ τα πεδία αυτού του πολέμου, που δεν έχει «τριτοκοσμικούς» ένοπλους με περίεργα ονόματα και πρωτοκοσμικά βομβαρδιστικά, αλλά έχει άοπλα (;) αιχμάλωτα κύτταρα και πρωτοκοσμικούς γενετιστές και λοιπούς τεχνοεπιστήμονες:

Η Μicrosoft το 2016: Μπορούμε να προγραμματίσουμε μια γκάμα σύνθετων συμπεριφορών χρησιμοποιώντας το DNA

«Το DNA είναι ιδιαίτερα προγραμματίσιμο, ακριβώς όπως ένας υπολογιστής. Και μπορούμε να προγραματίσουμε μια μεγάλη γκάμα σύνθετων συμπεριφορών χρησιμοποιώντας μόρια DNA».

Σε ένα video που προβλήθηκε απ’ την εταιρεία το 2016, διάφοροι μηχανικοί και επιστήμονες της Microsoft συζητούν μερικές απ’ τις δυνατότητες αυτού του project, αν και το ευρύτερο κοινό δεν θα μοιραζόταν τον ενθουσιασμό τους…

Το video μπορείτε να το παρακολουθήσετε ενσωματωμένο στο πιο πάνω άρθρο εδώ.

Το ότι το μαγαζί του κυρ Βασίλη, του Άρχοντα Θυρών και Παραθύρων έχει και έναν βιοτεχνολογικό βραχίονα δείχνει (υποθέτουμε…) το ότι η άρθρωση ανάμεσα στις big tech και στις big pharma είναι προχωρημένη υπόθεση. Όσο για το «βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα»; Καταλαβαίνουμε ότι κάθεται άσχημα στο λαρύγγι πολλών, σα να λέμε Kata’ib Sayyid al-Shuhada… Ωστόσο κάποια στιγμή θα το αντιγράψουν (αυτοί που μας συχαίνονται…) – και θα το πουλάνε για δικό τους. Λογοκλοπή και αχαριστία, as usual.

Παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να θεωρείται μπελάς να συλλάβει κανείς την τωρινή ιστορική περίοδο σαν στιγμή σε μια καπιταλιστική (και κρατική) εξέλιξη που έχει παρελθόν και μέλλον· σίγουρα ως προς τους προσανατολισμούς και τους στόχους. Θεωρείται γενικότερα μπελάς η αντίληψη της πραγματικότητας· καλύτερα τα ψέματα, τα παραμύθια. Κι αν έχουν καλές δόσεις συγκινήσεων much much better!

Οπότε η προτελευταία ευχή ή κατάρα της ασταμάτητης μηχανής πάει κάπως έτσι: Να ξέρεις ότι θα μπορούσες να ξέρεις. Να ξέρεις ότι το «δεν ήξερα» ή το «ήταν δύσκολο» ή το «δεν προλάβαινα να ασχοληθώ» δεν θα σε γλυτώσει…

Cognitives ‘n’ ignorants…

Τρίτη 16 Φλεβάρη.Έχω περάσει ακριβώς 42 χρόνια μελετώντας την άνοδο της ψηφιοποίησης ως οικονομικής δύναμης που καθοδηγεί την μεταμόρφωσή μας σε πολιτισμό πληροφοριών. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες παρατηρώ της συνέπειες αυτής της αιφνιδιαστικής αδελφοποίησης μεταξύ πολιτικής και οικονομίας καθώς οι νεαρές επιχειρήσεις εξελίχθηκαν σε αυτοκρατορίες επιτήρησης ενδυναμωμένες από global αρχιτεκτονικές επιτήρησης των συμπεριφορών, ανάλυσής τους, στοχοποίησης και προβλεψής τους: είναι αυτό που ονομάζω καπιταλισμό της επιτήρησης. Για να ενισχύσουν την δύναμη των δυνατοτήτων επιτήρησης και για χάρη των κερδών τους απ’ την επιτήρηση, αυτές οι νέες αυτοκρατορίες προώθησαν ένα θεμελειωδώς αντιδημοκρατικό γνωσιολογικό πραξικόπημα που σημαδεύεται από μια συγκέντρωση γνώσεων για εμάς χωρίς ιστορικό προηγούμενο και την ανεξέλεγκτη εξουσία που συσσωρεύεται χάρη σ’ αυτή την γνώση.

Σ’ έναν πολιτισμό πληροφοριών, οι κοινωνίες καθορίζονται από ερωτήματα σχετικά με τη γνώση – πως μοιράζεται, για τους θεσμούς που κυβερνούν αυτήν την μοιρασιά και την εξουσία προστατεύει αυτούς τους θεσμούς. Ποιός γνωρίζει; Ποιός αποφασίζει το ποιος γνωρίζει; Ποιός αποφασίζει για το ποιός αποφασίζει το ποιός γνωρίζει; Οι καπιταλιστές της επιτήρησης έχουν τώρα τις απαντήσεις για κάθε ερώτηση, αν και ποτέ δεν τους εκλέξαμε για να κυβερνήσουν. Αυτή είναι η ουσία του γνωσιολογικού πραξικοπήματος. Υποστηρίζουν ότι έχουν την εξουσία να αποφασίζουν το ποιος γνωρίζει αξιώνοντας δικαιώματα ιδιοκτησίας πάνω στην προσωπική μας πληροφόρηση, και υπερασπίζονται αυτήν την εξουσία με την δύναμη που έχουν να ελέγχουν κρίσιμα συστήματα και υποδομές πληροφόρησης.

Το τρομακτικό βάθος του πολιτικού πραξικοπήματος που επιχείρησε ο Donald Trump καβάλησε το κύμα αυτού του αόρατου πραξικοπήματος που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και δυο δεκαετίες απ’ τα antisocial media που κάποτε καλωσορίσαμε σαν παράγοντες απελευθέρωσης…

Αυτά γράφει μεταξύ άλλων η Shoshana Zuboff σ’ ένα πρόσφατο άρθρο της. Στο «δια ταύτα» ίσως δεν συμφωνούμε: αν πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον γνώση για ελεύθερους ανθρώπους (για να μνημονεύσουμε τον Paul Feyerabend) ή εργατική απελευθερωτική γνώση, όποιο περιεχόμενο κι αν έχει, θα είναι οριοθετημένη απέναντι στην πληροφοριοποίηση, έξω και ενάντια σ’ αυτήν· κι όχι στο εσωτερικό της.

Η πληροφοριοποίηση είναι ο ταιηλορισμός των νοημάτων· γι’ αυτό έγινε εφικτό τόσο γρήγορα οι βιομηχανίες «διαχείρισης πληροφοριών» να γιγαντωθούν ως το σημείο να διαμορφώσουν την επόμενη καπιταλιστική φάση, αυτήν που είναι η «4η βιομηχανική επανάσταση». Ακριβώς όπως ο ιστορικός ταιηλορισμός με αφετηρία πριν έναν αιώνα απο-ειδίκευσε σχεδόν όλες τις μορφές «χειρωνακτικής» εργασίας διαμορφώνοντας τους όρους της 2ης βιομηχανικής επανάστασης (και, στη συνέχεια, ένα είδος ακρωτηριασμού των ανθρώπινων σωμάτων…), έτσι και ο πληροφορικός ταιηλορισμός απο-ειδικεύει σχεδόν το σύνολο των ανθρώπινων σχέσεων, σκέψεων και συμπεριφορών (θεωρώντας τες αξιωματικά σαν επικοινωνιακές) διαμορφώνοντας τους όρους της 4ης. Ανεβάζοντας τον ακρωτηριασμό σ’ ένα “ανώτερο επίπεδο”… Η μαζική εργατική εξέγερση εναντίον της αλυσίδας συναρμολόγησης (των εμπορευμάτων) στα ‘60s σ’ όλο τον αναπτυγμένο καπιταλιστικά βορρά απέδειξε την βαρβαρότητα της καπιταλιστικής «προόδου», ακόμα κι αν (η εξέγερση) δεν προχώρησε πιο πέρα.

Δεν έχουμε λόγο να αποδεχτούμε τις αλυσίδες συναρμολόγησης (των νοημάτων) και όλη την πληροφοριακή συσσώρευση και εκμετάλλευση (: big data, “’έξυπνοι” αλγόριθμοι, machine learning, «τεχνητή νοημοσύνη») σαν μια «πρόοδο» της οποίας το μόνο προβληματικό σημείο είναι η ιδιοκτησία… Ούτε έχουμε λόγο να περιμένουμε αδρανείς την επόμενη μαζική εργατική εξέγερση εναντίον τους· οφείλουμε να την προετοιμάσουμε, όσο χρόνο και κόπο κι αν χρειαστεί…

Ψηφιακό φακέλωμα 1

Σάββατο 23 Γενάρη. Χτες sex symbol· και προχτές ο “έχω μια πρωτότυπη ιδέα που λέγεται πιστοποιητικό υγείας”… Μήπως ο ρημαδοΚούλης είναι MVP του πολέμου κατά του αόρατου εχθρού και δεν το έχει καταλάβει κανείς; Ή μήπως είναι ένας φτηνός «νεροκουβαλητής» των «επενδυτών» microsoft και pfizer;

Αυτό που παρουσιάστηκε (απ’ τους μηντιακούς φρουρούς εσωτερικού) σαν «ιδέα Μητσοτάκη» περί πανευρωπαϊκής καθιέρωσης ενός ψηφιακού πιστοποιητικού κουβεντιάζεται εις τα ευρώπας απ’ την περασμένη άνοιξη, και το πρώτο κύμα της πραξικοπηματικής εφόδου. Ουσιαστικά δεν ήταν ο covid που «προκάλεσε» αυτήν την ιδέα του ψηφιακού φακελώματος, αλλά το ακριβώς αντίθετο: η προοπτική της «ψηφιακής καταγραφής» ήταν που έψαχνε να βρει αφορμές για να επιβληθεί! Ο κυρ Βασίλης, ο Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων και εκείνοι που εκπροσωπεί, το ξέρουν αυτό καλά. Το ξέρετε κι εσείς: ας φρεσκάρουμε την μνήμη αναπαράγοντας ένα μέρος της αναφοράς μας στις 3 Γενάρη, με τίτλο Οι καθυστερήσεις είναι στο πρόγραμμα.. Οι ανατροπές; Αναφερόμασταν σε γεγονότα του Σεπτέμβρη του 2019:

Κανονικά ως το 2020 (που μας άφησε πρόσφατα) θα έπρεπε αυτό το σχέδιο να έχει προχωρήσει ικανοποιητικά. Πρακτικά τα πράγματα εξελίχτηκαν πιο αργά. Μόλις τον Σεπτέμβρη του 2019, χαρούμενοι οι σωτήρες του κόσμου, ανακοίνωσαν αυτό (ο τονισμός δικός μας):

Η «συμμαχία ID2020» ξεκίνησε ένα καινούργιο πρόγραμμα ψηφιακής ταυτοποίησης στο ετήσιο συνέδριό της στη Ν. Υόρκη, σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Μπαγκλαντές, την συμμαχία εμβολιασμών Gavi [κυρ Βασίλης ‘n’ friends] και νέους εταίρους απ’ την κυβέρνηση, τον ακαδημαϊκό κόσμο, και τις οργανώσεις ανθρωπιστικής βοήθειας.

Το πρόγραμμα για την αξιοποίηση της ανοσοποίησης σαν μιας ευκαιρίας για την καθιέρωση ψηφιακών ταυτοτήτων παρουσιάστηκε απ’ το ID2020 σε συνεργασία με το πρόγραμμα “πρόσβασης στην πληροφορία / a2i” της κυβέρνησης του Μπαγκαλντές, την γενική διεύθυνση υγιειονομικών υπηρεσιών και την Gavi, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Η ψηφιακή ταυτότητα είναι μια καταγραφή σε υπολογιστή της ταυτότητας ενός προσώπου, αποθηκευμένη σε ένα μητρώο. Σ’ αυτήν την περίπτωση χρησιμοποιείται για να ιχληλατείται το ποιος έχει εμβολιαστεί.

Διαμορφώθηκε νωρίτερα φέτος μια συνεργασία μεταξύ της Gavi, της NEC και της Simprints για την χρήση βιομετρικών δεδομένων για να βελτιωθεί η εμβολιαστική κάλυψη στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Αν αυτό το τελευταίο σας φαίνεται μυστηριώδες να το εξηγήσουμε: αφορούσε την ψηφιακή δακτυλοσκόπηση των παιδιών «στις αναπτυσσόμενες χώρες» ώστε να μην ξεφύγουν ούτε αυτά… Το ότι η εταιρεία Simprints είναι συνεργάτης της «παγκόσμιας τράπεζας» μπορεί να σας κάνει (ή όχι) σοφότερους / ες.

Το ψηφιακό φακέλωμα ει δυνατόν εκατοντάδων εκατομμυρίων υπηκόων του πλανήτη ΔΕΝ έχει σχέση με την «φροντίδα της υγείας» τους!!! Έχει σχέση με το φακέλωμα σαν φακέλωμα: την συγκέντρωση και την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων τους, για κάθε χρήση από κράτη, επιχειρήσεις, κλπ. Τα αφεντικά του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, προσπαθώντας να βρουν τρόπο να νομιμοποιήσουν / επιβάλουν αυτήν την τερατώδη εκστρατεία «ψηφιοποίησης» και ελέγχου των υπηκόων του «πρώτου» όσο και του «τρίτου» κόσμου, κατέληξαν πριν τον covid στο συμπέρασμα ότι ο πιο βολικός τρόπος είναι μέσω των μαζικών εμβολιασμών! Αυτά είχαν αποφασιστεί ήδη το 2019!!! 

(φωτογραφίες επάνω: Άλλη μια πρόσφατη «πρωτοβουλία» κάποιων αρχόντων του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, για την αξιοποίηση των «εμβολιασμών» κατά, υποτίθεται, του covid…

φωτογραφία κάτω: η οργανωμένη παραπληροφόρηση / αποπληροφόρηση στα συνηθισμένα της!)

Ψηφιακό φακέλωμα 2

Σάββατο 23 Γενάρη. Η συγκεκριμένη κρατική / καπιταλιστική τάση είναι σαφής, δεδομένη, και υπηρετεί τα μέγιστα τα συμφέροντα και τις «ανάγκες» του δυτικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος. Ο ρημαδοΚούλης είναι ο τελευταίος, καταϊδρωμένος και, απ’ ότι φαίνεται, αρκετά «του χεριού» αυτού του συμπλέγματος ώστε να πλασσάρει αυτόν τον σχεδιασμό χρόνων για … δική του ιδέα!!!

Ενώ, λοιπόν, οφείλουμε να ξέρουμε ότι το ψηφιακό φακέλωμα των πάντων είναι όντως στην ημερήσια διάταξη, αξίζει να δούμε και τα σοβαρά προβλήματα που έχει, προβλήματα εγγενή στην ιδέα – επειδή πρόκειται για πολιτικό κόλπο και όχι, απλά, μια «ουδέτερη» τεχνική καινοτομία.

Περί τίνος πρόκειται; Είτε στο κινητό, είτε σε μια κάρτα όπως είναι η πιστωτική, είτε ακόμα και σε χαρτί, θα έχει ο καθένας / η καθεμιά τον «κωδικό» του. Με την μορφή, κατά πάσα πιθανότητα, QR (στην κίνα αυτή τη μορφή χρησιμοποιεί ήδη το καθεστώς). Ένα απλό σκάνερ, οπουδήποτε (σε σύνορα χερσαία, θαλάσσια, αεροδρόμια, σταθμούς… και προοπτικά σε εισόδους κτιρίων, σε «φραγμένα» τμήματα πόλεων ή σε «νέες πόλεις» με τείχη) θα «διαβάζει» τον κωδικό και θα βγάζει στον υπολογιστή (οποιουδήποτε είδους) τα data εκείνου στον οποίο αντιστοιχεί ο κωδικός. Απ’ τα στοιχεία ταυτότητας ως τα data υγείας (απ’ το ποινικό του μητρώο μέχρι οτιδήποτε άλλο…)

Το λεγόμενο πιστοποιητικό υγείας λοιπόν, που ο σχεδιασμός είναι να δίνεται σα «βραβείο» στον καθένα που είναι φρόνιμος και δέχεται τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, δεν είναι ένα απλό «έγγραφο», του είδους η αστυνομική ταυτότητα ή το διαβατήριο που ξέρουμε!… Είναι, αντίθετα, το «κλειδί» άρθρωσης με μια τεράστια βάση δεδομένων, ή και σε περισσότερες. Αυτή η βάση δεδομένων, προσωποποιημένη / εξατομικευμένη, θα ανανεώνεται διαρκώς, ακόμα και κάθε φορά που θα επιδεικνύεται ο κωδικός: θα αποθηκεύονται τα «μεταdata», δηλαδή ο χρόνος και ο τόπος επίδειξης του κωδικού, που εύκολα θα συνδυάζονται με άλλα, ώστε να φτιάχνεται διαρκώς το προφίλ των ταξιδιών (αρχικά) και ύστερα των κινήσεων, των συνηθειών, της καθημερινότητας του καθενός. (Η προοπτική είναι αυτός ο κωδικός να χρησιμοποιείται και για πληρωμές μέσω τραπεζών, αντί για τις τωρινές κάρτες, συνεπώς νέες μεγάλες ομάδες προσωπικών data σε συνδυασμό μεταξύ τους θα ενοποιηθούν στις βάσεις…).

Το κύριο σ’ αυτήν την ιστορία είναι η δημιουργία αυτών των ατομικών βάσεων προσωπικών δεδομένων (υγείας και γρήγορα των πάντων) με ενιαίο τρόπο, άρα η κατασκευή μιας διαρκώς ανανεούμενης και καλά ταξινομημένης υπερ-βάσης. Την οποία, φυσικά, οι απλοί υπήκοοι ούτε θα μπορούν ούτε θα διανοούνται να ελέγξουν για τις χρήσεις της! Η υπερ-βάση θα είναι στην κυριότητα των κρατών και των εταιρειών πληροφορικής (που θα σπρώχνουν πάνω ή κάτω απ’ το τραπέζι τα ατομικά data στις ασφαλιστικές, στους εργοδότες, στους μηχανισμούς δημόσιας τάξης, στις διαφημιστικές, κλπ κλπ κλπ).

Κι εδώ έχει προκύψει το πρώτο σοβαρό πολιτικό πρόβλημα – δυστυχώς όχι απ’ τον ταξικό / εργατικό αλλά από τον διακρατικό ανταγωνισμό. Ενώ κάθε κράτος μπορεί να δημιουργήσει τέτοιες μεγα-βάσεις προσωπικών δεδομένων για τους δικούς του υπηκόους, οι υπήκοοι κάθε άλλου κράτους θα υπάγονται στις μεγα-βάσεις των δικών τους αφεντικών. Πράγμα που σημαίνει πως αν ο καϋμός είναι «η απελευθέρωση των ταξιδιών» θα πρέπει τα κράτη να συμφωνήσουν για να δημιουργήσουν μια μεγα-μεγα-βάση δεδομένων, κοινή, με φακελωμένους όλους τους υπηκόους τους με ενιαίο τρόπο· έτσι ώστε η «ταυτότητα» (ή η κατάσταση υγείας) ενός πολωνού τουρίστα να διαπιστώνεται ακαριαία από έναν ελεγκτή στη γερμανία· ή ενός λιθουανού στο ελλαδιστάν…

Ποιο κράτος όμως είναι διατεθειμένο να δώσει αυτόν τον πολύτιμο θησαυρό, την μεγα-βάση δεδομένων των υπηκόων του, για κοινή χρήση άλλων κρατών, απ’ τα οποία κάποια μπορεί να είναι (καπιταλιστικοί) ανταγωνιστές του; Για ποιον λόγο το πολωνικό ή το γαλλικό κράτος θα «άνοιγαν» τις μεγα-βάσεις τους σε χρήση απ’ το γερμανικό όταν το θεωρούν ευθεώς ανταγωνιστικό έως απειλητικό; Και, αν φύγουμε απ’ την «ζώνη σέγκεν» (τα ταξίδια δεν περιορίζονται σ’ αυτήν) ποιοί δυτικοί θα έδιναν τις μεγα-βάσεις τους σε χρήση του Πεκίνου, της Μόσχας ή οποιουδήποτε άλλου παρόμοιου rival;

Το επιχείρημα, λοιπόν, υπέρ του ψηφιακού φακελώματος του είδους «μα για να μπορείτε να ταξιδεύτετε όλοι εσείς οι 80+ οι οποίοι, πού σας χάνουμε πού σας βρίσκουμε; στα αεροδρόμια την βγάζετε!» σκοντάφτει πάνω στο προφανές γεγονός ότι η χρήση ενός ψηφιακού «πιστοποιητικού υγείας» απαιτεί την διασύνδεση των πληροφορικών συστημάτων και των βάσεων δεδομένων (των υπηκόων) των κρατών· κάτι που τουλάχιστον αυτή τη στιγμή δεν είναι πολιτικά ούτε εφικτό ούτε επιθυμητό! Είναι, προφανώς, αυτή η καθόλου λεπτομέρεια που έκανε την υπέρ του ψηφιακού φακελώματος «πολιτική πρόταση» του ρημαδοΚούλη γελοία· αλλά, φαίνεται, ένοιωσε κατάλληλος να την κουβαλήσει…

Αυτό είναι μόνο ένα απ’ τα προβλήματα που έχει η σχετικά άμεση καθιέρωση του «ψηφιακού πιστοποιητικού» σαν διαβατηρίου για διασυνοριακές μετακινήσεις. Μπορεί όμως να εφαρμοστεί μια χαρά εντός συνόρων. Τόσο για την εμπέδωση του γενικευμένου ψηφιακού ελέγχου όσο και για την διαρκή συγκέντρωση και επεξεργασία του «νέου πλουτοπαραγωγικού πόρου», των προσωπικών δεδομένων του καθενός.

(φωτογραφία: Την είχαμε βάλει στην διπλή αναφορά μας στις 8 Αυγούστου 2020 Επειδή πρέπει να είσαι εξάρτημα 1,2 – στην οποία σας παραπέμπουμε για περισσότερα σχετικά με την χρήση των «εμβολίων» ως μέσου για το γενικευμένο ψηφιακό φακέλωμα).

«Ανάσταση νεκρών»;

Σάββατο 23 Γενάρη.Το χάρισμα να αναζωπυρώνει τη σπίθα της ελπίδας στο παρελθόν έχει εκείνος μόvο ο ιστορικός που είναι απόλυτα πεισμένος ότι ούτε ακόμη και οι νεκροί δεν θα ‘ναι ασφαλείς από τον εχθρό, εάν αυτός νικήσει. Και ο εχθρός αυτός δεν έχει πάψει να νικά…

Αυτό έγραψε ανάμεσα σε άλλα ο Walter Benjamin στις Θέσεις για τη φιλοσοφία της ιστορίας… Αλλοίμονο αν ήξερε πόσο ακριβής θα ήταν λίγες δεκαετίες μετά την αυτοκτονία του….

Το μαγαζί του κυρ Βασίλη, η microsoft, πατένταρε τον περασμένο Δεκέμβρη την κατασκευή της ομιλίας (και της τεχνητής νοημοσύνης) μιας μηχανής (: chat bot) με βάση τα πραγματικά χαρακτηριστικά οποιουδήποτε συγκεκριμένου ανθρώπου. (Φωτογραφία επάνω). Και επειδή, προς το παρόν, είναι δύσκολο να κλαπούν (ή να δοθούν δωρεάν) όλα τα data ενός ζωντανού ανθρώπου, η microsoft θα στήσει την τεχνολογία «αντιγραφής» πάνω στα data νεκρών…

Επειδή ίσως θα φρικάρετε (και επειδή είναι πάντα καλύτερο να καταλαβαίνουμε σε σχέση με το να αντιδρούμε συγκινησιακά) μεταφράζουμε κατ’ αρχήν την περιληπτική παρουσίαση του σχεδίου:

Παραδείγματα από τωρινές ανακοινώσεις περιγράφουν συστήματα και μεθόδους δημιουργίας ενός οικείου chat bot από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Γι’ αυτόν τον σκοπό κοινωνικά δεδομένα (π.χ. εικόνες, data φωνής, αναρτήσεις σε social media, ηλεκτρονικά μηνύματα, γράμματα, κλπ) του συγκεκριμένου προσώπου θα πρέπει να συγκεντρωθούν. Τα social data μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργηθεί ή να τροποποιηθεί ένα συγκεκριμένο ευρετήριο (των χαρακτηριστικών) της συγκεκριμένης προσωπικότητας ενός ατόμου. Το ειδικό αυτό ευρετήριο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκπαιδευτεί ένα chat bot να συζητάει με βάση την προσωπικότητα ενός συγκεκριμένου ατόμου. Κατά την διάρκεια τέτοιων συζητήσεων, μία ή περισσότερες βάσεις δεδομένων οικειότητας ή/και APIs μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπάρχει ανταπόκριση στα λόγια ή/και στις ερωτήσεις του χρήστη, αν τα κοινωνικά data δεν μπορούν να προσφέρουν δεδομένα. Για κάποιους σκοπούς, διδιάστατα ή τρισδιάστατα μοντέλα ενός συγκεκριμένου προσώπου μπορεί να δημιουργηθούν με την χρήση φωτογραφιών, πληροφοριών βάθους ή/και δεδομένων video σχετιζόμενων με το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Αν και το κυρίως κείμενο της πατέντας είναι πιο αναλυτικό, μπορεί να καταλάβει κάποιος κι απ’ την πιο πάνω περίληψη ότι το μαγαζί του κυρ Βασίλη δεν ενδιαφέρεται να φτιάξει μηχανικές απομιμήσεις συγκεκριμένων νεκρών ανθρώπινων χαρακτήρων παρά μόνο επειδή δεν υπάρχει έλεγχος ή/και «ιδιοκτησία» στα ψηφιακά δεδομένα κάποιου που έχει πεθάνει… Συνεπώς η εταιρεία μπορεί να τα χρησιμοποιήσει δωρεάν και κατά βούληση, έτσι ώστε να φτιάξει, να δοκιμάσει και να «κουρντίσει» τους κατάλληλους αλγόριθμους.

Ο απώτερος στόχος που μπορούμε να διακρίνουμε πίσω απ’ αυτήν την πατέντα είναι η κατασκευή διαφορετικών «μηχανικών χαρακτήρων» που να είναι (ή να μοιάζουν) ανθρώπινοι. Άλλος, για παράδειγμα, μπορεί να είναι «ευέξαπτος»· άλλος μπορεί να είναι «χιουμορίστας»· κ.ο.κ.

Αυτό δίνει άλλες διαστάσεις και δυναμικές στην καθολική και διαρκή συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων που μεθοδεύει το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, αξιοποιώντας την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία που το ίδιο έστησε. Για παράδειγμα θα ήταν εφικτό (στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον) οι περιβόητοι «οικιακοί βοηθοί» τύπου Siri ή Alexa (τα οικιακά μηχανικά «κέντρα ελέγχου» της καθημερινότητας…) να αποκτήσουν και «προσωπικότητα», είτε on demand είτε σύμφωνα με τις προτάσεις των ειδικών (ψυχο-βιο-πληροφορικών;) για το ποια μηχανική προσωπικότητα ταιριάζει σε κάθε χρήστη…

Θα ονομάζαμε (και) το συγκεκριμένο πατεντάρισμα, την συγκεκριμένη «πνευματική ιδιοκτησία», νεκροπολιτική. Αλλά θα χρειαστεί πολύς καιρός, άγνωστο πόσο πολύς, μέχρι να αρχίσουν αυτά τα ζητήματα να γίνονται κατανοητά σε ένα υπολογίσμο τμήμα των σύγχρονων εργατών. Κι ως τότε θα πρέπει να υπερβάλλουμε εαυτούς για να καθυστερήσουμε, έστω, την προέλαση του εχθρού…

«Βιομετρία»

Κυριακή 3 Γενάρη. Όταν κάποιος / κάποια “κλειδώνει και ξεκλειδώνει” το κινητό του με το δάκτυλό του νοιώθει ασφάλεια… έτσι δεν είναι; Ότι αν το χάσει ή το κλέψουν δεν θα μπορούν να το ανοίξουν… Το ίδιο αν η ίδια δουλειά γίνεται με «αναγνώριση προσώπου» – μέσω κάμερας. Ή «αναγνώριση φωνής»… Είναι πιο εύκολο, πιο γρήγορο και πιο παιχνιδιάρικο – σε σχέση, ας πούμε, με το να πρέπει να πληκτρολογήσει κανείς έναν κωδικό… Ταμάμ.

Όλοι αυτοί οι χαρούμενοι πελάτες ξέρουν τι είναι η βιομετρία; Και που σημαδεύει;

Τυπικά «βιομετρία» είναι οποιαδήποτε μέτρηση και οποιοσδήποτε υπολογισμός αφορά το ανθρώπινο σώμα. Κάποτε οι αστυνομικές ταυτότητες σημείωναν το ύψος, το χρώμα των ματιών και των μαλλιών: αυτά ήταν βιομετρικά δεδομένα. Αλλά ήταν μια πρωτόλεια συσσώρευση τέτοιων δεδομένων. Σε ψηφιακές συνθήκες τα βιομετρικά δεδομένα όχι μόνο «απέκτησαν» (!) την δυνατότητα να αποθηκεύονται, να κατατάσσονται, να γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας, ομαδοποιήσεων, συγκρίσεων, διαλογής σε χρόνο dt, όχι μόνο να είναι εύκολα ανακλήσιμα (άρα και αξιοποιήσιμα), αλλά επίσης άρχισαν να πολλαπλασιάζονται. Πράγμα αναμενόμενο: αν βρεις τρόπο να αξιοποιήσεις τους κόκκους της άμμου θα σηκώσεις όλη την παραλία… Θα ρίξεις φουρνέλα και θα φτιάξεις άλλη μια.

Η πρώτη και καθόλου παιχνιδιάρικη σκοπιμότητα της διεύρυνσης και της ψηφιακής αποθήκευσης / επεξεργασίας των βιομετρικών δεδομένων είναι όχι απλά η «ταυτοποίηση» αλλά, επίσης, η remote επιτήρηση καθενός που μπορεί να ταυτοποιηθεί ψηφιακά. Η χρήση λογισμικού «αναγνώρισης προσώπου» τόσο απ’ το κινέζικο όσο και απ’ το ρωσικό καθεστώς (αυτά το είπαν ανοικτά, άλλα είναι αναμενόμενο ότι έκαναν το ίδιο χωρίς να το φωνάξουν…) σε χιλιάδες (κρατικές κατ’ αρχήν) κάμερες παρακολούθησης σε δημόσιους χώρους, με επιχείρημα … τον covid (τι άλλο; ένας ιός τεράστιο πλυντήριο!) τους τελευταίους μήνες δεν ανήκει στο παιχνιδιάρικο ξεκλείδωμα μιας συσκευής που θεωρείται «προσωπική» (ενώ δεν είναι). Εξυπακούεται: η ιδιοκτησία των βιομετρικών data δεν ανήκει στον καθένα αλλά σ’ εκείνον που τα συγκεντρώνει και τα επεξεργάζεται. (Ο gdpr προσπάθησε να το εμποδίσει αυτό – κι έτσι βρίσκεται εκεί που τον έριξε η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία…)

Υπάρχει και μια δεύτερη σκοπιμότητα, λιγότερο κατανοητή: η υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης αντίληψης απ’ την μεριά των υποτελών, που αφορά τους εαυτούς τους σαν «συλλογή δεδομένων», των οποίων η διάχυση «εξανθρωπίζει»… Data macht frei λέει η πύλη των κάτεργων της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, σε πάμπολλες γλώσσες, παντού στο πλανήτη – αλλά είναι αόρατη.

Πρόκειται για την ψηφιακή εκδοχή της αυτο-επιτήρησης, σύμφωνα με την οποία το profiling που δημιουργείται απ’ την ενιαία επεξεργασία των βιομετρικών και του συνόλου των κοινωνικών data του καθενός επιδέχεται έπαινο ή ψόγο· επιβράβευση ή τιμωρία. Αν η αλγοριθμική μηχανή σου «ανοίγει τις πόρτες» (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) είναι επειδή σε «αναγνωρίζει» σαν τον σωστό άνθρωπο. Όπου το «σωστός» αφορά την συμπεριφορά σου σύμφωνα με τις νόρμες.

Πέρα απ’ τα εξωτερικά χαρακτηριστικά (πρόσωπο, ίριδα ματιών, δακτυλικό αποτύπωμα, φωνή…) τα βιομετρικά δεδομένα (δηλαδή η υπεξαίρεσή τους) είναι υπό μαζική αναβάθμιση. Με τα δεδομένα υγείας. Το «ψηφιακό πιστοποιητικό εμβολιασμού» που ακόμα και το ρημαδοελλαδιστάν υπόσχεται σ’ όσους υποκύψουν στον εκβιασμό της τρομοεκστρατείας και πλατφορμιαστούν, είναι το πρώτο βήμα. Και, φυσικά, δεν πρόκειται για «θεωρία συνωμοσίας» όπως γουστάρουν να πιστεύουν οι συμβιβασμένοι. Τόσο σαν έξοδο όσο και σαν διαδικασία, το ψηφιακό φακέλωμα όσων πλατφορμιαστούν τώρα θα ήταν δυσαναλόγα μεγάλο – αν επρόκειτο μόνο για την αντιμετώπιση του τσαχπίνη. Ακόμα κι αν για κάποιο διάστημα το συγκεκριμένο «βιομετρικό / βιολογικό δεδομένο» ανοίγει πόρτες (αεροπλάνων, εμπορικών κέντρων, γηπέδων ή συναυλιών – ακόμα και δουλειών…). Σε δύο ή τρία χρόνια, όταν ο τσαχπίνης θα έχει αποκατασταθεί σαν ένα ακόμα «συνάχι», το ανάλογο πιστοποιητικό πλατφορμιασμού εναντίον του θα είναι άχρηστο!

Η ψηφιακή διαχείριση των προσωπικών δεδομένων υγείας τόσο σαν υποδομή και σαν ιδεολογία, όσο και σαν συσσώρευση / επεξεργασία / χρήση / αξιοποίηση είναι μια επένδυση διαρκείας. Αυτή η διαχειριση δεν έχει αξία σαν στιγμή – και ο τωρινός πλατφορμιασμός είναι «στιγμή». Έχει αξία σαν διάρκεια. Η διάρκεια είναι που διαμορφώνει την συσσώρευση (των data). Συνεπώς, απ’ την στιγμή που γίνονται τα εγκαίνια αυτής της ψηφιακής συσσώρευσης (με αντάλλαγμα / τυράκι μερικές ανοικτές πόρτες) ένα μόνο μπορεί να ακολουθήσει: το ες αεί.

Για πάντα.

ID2020

Κυριακή 3 Γενάρη. Έχει ο πλατφοριασμός, που πουλιέται σαν εμβολιασμός, κάποια ειδική, κάποια ιδιαίτερη σχέση με την καπιταλιστική αναγκαιότητα (: τα συμφέροντα του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος) της συσσώρευσης βιομετρικών / βιολογικών data; Γιατί να έχουν τα «εμβόλια» στρατηγική σημασία γι’ αυτήν την συσσώρευση και όχι, ας πούμε, οι αντικαρκινικές θεραπείες ή οι θεραπείες για τον HIV;

Η απάντηση είναι απλή: η μαζική, η σαρωτική συγκέντρωση τέτοιων δεδομένων χρειάζεται μιαν αφορμή που να είναι καθολική. Τα αφεντικά του συμπλέγματος δεν θα μπορούσαν να ελπίζουν στην καθολικοποίηση των δεδομένων των καρκινοπαθών· ούτε των HIV positive που χρειάζονται θεραπεία. Θα τους βόλευε, θα χρειάζονταν, κάτι κοινότοπο… Κάτι που να είναι μεταδοτικό, που να μπορεί να «αγκαλιάσει» εικονικά και δημαγωγικά το σύνολο των κοινωνιών, που να επιτρέπει ένα πακέτο «σωτηρίας + ψηφιακής καταγραφής». Οι μεταδοτικές ασθένειες έγιναν απ’ την δεκαετία του ’00 οι «αγαπημένες» του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος επειδή είχαν αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα: μπορούσαν να θεωρηθούν, να προβληθούν σαν «καθολική απειλή», διευρύνοντας στο έπακρο το φάσμα των οφελούμενων μιας «σωτηρίας + ψηφιακής καταγραφής».

Παράδοξο ή όχι, ο σχετικός «προβληματισμός» δεν εστίασε στον πρώτο κόσμο – αλλά στον λεγόμενο τρίτο. Χρόνια πριν, η σκοπιμότητα μαζικών εμβολιασμών plus μαζικών ψηφιακών καταγραφών / φακελωμάτων δεν προοριζόταν για τους πρωτοκοσμικούς, που έτσι κι αλλιώς αυτο-καταγράφονταν με τους ρυθμούς της αγοράς και της ψηφιοποίησης των κρατικών υπηρεσιών. Αφορούσε τους τριτοκοσμικούς. Τους αφρικανούς και τους ασιάτες. Ήταν «δύο σε ένα». Επειδή (έτσι πήγαινε η ρητορεία), πρώτον αυτοί είναι φτωχοί και αρρωστιάρηδες, άρα χρειάζονται την δυτική φιλάνθρωπη πρόληψη, και δεύτερον είναι αόρατοι, δεν είναι καταγραμμένοι πουθενά, επειδή τα κράτη τους έχουν χάλια συστήματα ληξιαρχείων, αστυνομικών ταυτοτήτων, κλπ. «Θα τους εμβολιάζουμε αλλά θα τους καταγράφουμε ψηφιακά για να ξέρουμε ποιοί έχουν κάνει ποια εμβόλια» έλεγε η φιλεύσπλαχνη ρητορική του κυρ Βασίλη και όσων εκπροσωπεί. Πράγμα που θα έπρεπε να διαβαστεί ανάποδα: «θα σφετεριστούμε για κάθε δική μας χρήση τα βιομετρικά / βιολογικά δεδομένα τους, και σε αντάλλαγμα θα τους κάνουμε πειραματόζωα των φαρμάκων μας».

Κάπως έτσι όχι τίποτα άθλιοι συνωμότες αλλά κοτζάμ οηε υιοθέτησε βήμα βήμα απ’ το 2016 το σχέδιο ID2020, σαν τμήμα του «στόχου» του για «παγκόσμια βιώσιμη ανάπτυξη» το 2030… Μάλιστα, σαν πρώτο επιχείρημα αυτής της υιοθεσίας ήταν το ότι «60 εκατομμύρια πρόσφυγες σ’ όλο τον κόσμο θα μπορούν να αποδείξουν ποιοί είναι»…. (Θέλουν κάτι τέτοιο;)

Τι είναι το ID2020; Αυτό ακριβώς: ψηφιακός τρύγος των προσωπικών βιομετρικών / βιολογικών δεδομένων εκατοντάδων εκατομυρίων τριτοκοσμικών (κατ’ αρχήν) πακέτο με τους εμβολιασμούς τους... Το είπαν και οι ίδιοι (φωτο επάνω – τονισμός με κίτρινο χρώμα). Χρειάστηκε, φυσικά, ισχυρό λόμπινγκ (πάνω και κάτω απ’ το τραπέζι) απ’ τους πρωτοπόρους και ζάμπλουτους αμερικάνους και δυτικούς φιλάνθρωπους, που εντελώς συμπτωματικά δεν είναι άγνωστοι: η microsoft (έλα!), τα φιλανθρωπικά ιδρύματα του κυρ Βασίλη και όσων εκπροσωπούν (έλα!), τα φιλανθρωπικά ιδρύματα των Rockefeller και όσων εκπροσωπούν (έλα!). Με απλά λόγια: δυναμικά τμήματα του κεφάλαιου ανέλαβαν αυτό το θεάρεστο τιτάνιο έργο, που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί η ανθρωπότητα απ’ την εποχή των μεγάλων (αποικιοκρατικών) κατακτήσεων…

Η ιστορία του ταχυδρόμου (4)

Κυριακή 6 Δεκέμβρη. Επανερχόμαστε: η mRNA τεχνολογία είναι τεχνολογία γενετικής χειραγώγησης των κυττάρων μέσω των ριβοσωμάτων τους, και ΔΕΝ είναι εμβόλιο! Απλά η έφοδος γίνεται με σύριγγα… Οι «ειδικοί» μεταξύ τους την ονομάζουν πλατφόρμα· κι αυτός ο όρος, μέσα στην ασάφειά του, είναι πιο κοντινός στην πραγματικότητα. Εμβόλιο είναι η συγκεκριμένη μορφή / χρήση της. Αλλά η πρώτη αξιοποίηση της mRNA τεχνολογίας ήταν η εργαστηριακή κατασκευή βλαστοκυττάρων (από «ενήλικα» κύτταρα), απ’ τον ιδρυτή της moderna καναδό γενετιστή Derek Rossi, το 2009, (περισσότερα για δαύτον και την εταιρεία του στο πιο κείμενο απ’ το cyborg: από τις μεταλλάξεις στον «αναπρογραμματισμό»: η προέλαση της γενετικής μηχανικής). Και δεν ξέρουμε ποιές θα είναι οι μελλοντικές άλλες χρήσεις της. (Υπάρχουν διάφοροι δρόμοι που έχουν ανοίξει…)

Χρειάζονται δυο κουβέντες παραπάνω γι’ αυτήν την εκδοχή γενετικής μηχανικής, για να ξεκαθαριστούν ακόμα περισσότερα (για όσους θέλουν να καταλάβουν φυσικά) πρώτον, επειδή όντως πρόκειται για τεχνική (γενετικής) μετάλλαξης των κυττάρων και δεύτερον, επειδή υποδεικνύει σαφέστατα αυτό που υποστηρίξαμε χτες, ότι δηλαδή πρόκειται για την καπιταλιστική αποικιοποίηση / απαλλοτρίωση του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος στο σύνολό του!

Υπάρχει στη μοριακή βιολογία ένα βασικό θεώρημα, καταγόμενο απ’ τα μέσα του 20ου αιώνα, που έχει το βαρύ όνομα «κεντρικό δόγμα», και ακολουθείται σταθερά – σίγουρα προπαγανδιστικά. Πρόκειται για ένα δόγμα χημικο-πληροφορικού χαρακτήρα (ένα θεώρημα, δηλαδή, που ταιριάζει με τις πιο εμπορικές εκδοχές του Βιο-πληροφορικού καπιταλιστικού Παραδείγματος) που υποστηρίζει ότι υπάρχει μια μονόδρομη «ροή πληροφοριών» απ’ το DNA ενός κυττάρου στο RNA του και απ’ αυτό στις πρωτεΐνες. Σύμφωνα μ’ αυτό το θεώρημα αν «απαλλοτριωθεί» το RNA του κυττάρου (κι αυτό ακριβώς είναι που κάνει ο mRNA γενετικός «αναπρογραμματισμός»…) δεν επηρεάζεται το DNA – άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για “μετάλλαξη”…

Όπως κάθε θεώρημα που αφορά τη ζωή (και ειδικά τις “επιστήμες” της!!!) έτσι και το συγκεκριμένο είναι αυθαίρετο! Οι γενετιστές έχουν ήδη παρατηρήσει την ανάποδη “ροή πληροφοριών”, απ’ το RNA ενός κυττάρου στο DNA του, και μάλιστα σε περίπτωση ιικής μόλυνσης (από τον HIV). Υπάρχουν και μερικές ακόμα περιπτώσεις. Τις θεωρούν «εξαιρέσεις», αλλά αυτό είναι απλά το μέτρο της άγνοιάς τους! Είναι πολύ πιο «φυσικό» (με την έννοια της «φύσης») να υπάρχει μια διαρκής αλληλεπίδραση των στοιχείων των κυττάρων μεταξύ τους (όπως και των οργάνων του σώματος, ή των ατόμων / ανθρώπων) παρά η μονόδρομη «ροή πληροφοριών» που υπέθεσαν στα μέσα του 20ου αιώνα, έχοντας σαν (άρρητο) πρότυπο … τα τότε media! Σ’ αυτήν την διαρκή αλληλεπίδραση οι πρωτεΐνες που φυσιολογικά παράγονται απ’ τα RNA των κυττάρων δεν θα πρέπει να απέχουν· δεδομένου του όποιου ρόλου τους. Πράγμα που σημαίνει πως η ιδέα ότι αν εχθρικό (συνθετικό) mRNA εισβάλλει στο κύτταρο τότε «απλά» το κύτταρο θα το αντιγράψει και θα αρχίσει να πολλαπλασιάζει την πρωτεϊνική εκροή του (ώστε μ’ αυτόν τον προβοκατόρικο τρόπο να κινητοποιήσει το ανοσοποιητικό σύστημα), αυτή η ιδέα είναι επιεικώς ηλίθια, ταιριαστή μόνο με το πως αναπαράγονται τα «κακόβουλα λογισμικά» αν μολύνουν έναν υπολογιστή! Βλέπετε: οι γενετιστές δεν είναι ούτε έξω απ’ την Ιστορία ούτε έξω απ’ τις κάθε φορά κυρίαρχες παραστάσεις και αναπαραστάσεις περί μηχανών (με την ευρεία έννοια)…Αφού η κυβερνητική είναι το κυρίαρχο μοντέλο, “κυβερνητικές” είναι και οι βεβαιότητές τους.

Τόσο το χειρότερο λοιπόν για τις «αλήθειες» τους – και για εμάς!!!

Profiling

Παρασκευή 27 Νοέμβρη. Έχουμε κάνει έντιμα και χωρίς να λογαριάζουμε τον κόπο ό,τι χρειάζεται για να προειδοποιήσουμε ότι αυτά, δηλαδή τα σανεμβόλια και το ψηφιακό φακέλωμα (στο όνομα της υγείας) ήταν τα ζητούμενα συγκεκριμένων κατηγοριών δυτικών αφεντικών πολύ πριν σκάσει ο covid. Ήταν οι επιδιώξεις τους που προϋπήρχαν και προδιαμόρφωσαν το “πλαίσιο” μέσα στο οποίο ο τσαχπίνης θα γινόταν η “ατμομηχανή” του πολεμικού / αντικοινωνικού “άλματος εμπρός”, για τα συμφέροντά τους. Έχουμε ενημερώσει (ή προειδοποιήσει) ότι μέσα απ’ όλη αυτή την τρομοεκστρατεία και την άγρια κοινωνική ομηρία που έχει επιβληθεί τα αφεντικά του δυτικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος επεδίωκαν και επιδιώκουν να αποκτήσουν έναν καθολικό και ταυτόχρονα εξατομικευμένο, λεπτομερειακό έλεγχο του κοινωνικού εργοστάσιου (των κοινωνικών σχέσεων, ηθών, συμπεριφορών στο σύνολό τους δηλαδή) τουλάχιστον ως το επίπεδο που αυτό το έχει πετύχει το κινεζικό κράτος / κεφάλαιο.

Όσοι / όσες έφαγαν την δημιουργική λογιστική θανάτου, την θανατοπολιτική του συστήματος, τις κοινές δεξαμενές και όλα τα υπόλοιπα, δεν θα παραδεχτούν ότι παραδόθηκαν με τα χέρια κατεβασμένα. Δεν έχουν ιδέα καν και καν για το περί τίνος πρόκειται.

Η mRNA τεχνολογία γενετικού αναπρογραμματισμού, που διαφημίζεται σαν «η σωτηρία απ’ τον θάνατο λόγω κορονοϊού», ΔΕΝ πρόκειται να περιοριστεί στα συγκεκριμένα σανεμβόλια!!! Και, αντίστοιχα, το ψηφιακό φακέλωμα δεν πρόκειται να μείνει στην επιβεβαίωση ότι «έκατσες» στον τωρινό εκβιασμό! Αυτά που συνδέονται με τον covid, αυτά που συμβαίνουν τώρα και θα συμβούν τους επόμενους μήνες είναι, απλά, η πρεμιέρα.

Αν ο τωρινός covidεκβιασμός πετύχει, πολύ σύντομα όλα τα υπάρχοντα, «παλιά» εμβόλια θα γίνουν mRNA! Για την γρίπη, την διφθερίτιδα, τον τέτανο, τον κοκκύτη… τα πάντα. Είναι τεχνικά εύκολο, και θα φέρει στις big pharma βουνά από καινούργια κέρδη! Ταυτόχρονα το ψηφιακό φακέλωμα θα περιλάβει όλες αυτές τις ατομικές, προσωπικές πληροφορίες. Και, αφού νομιμοποιηθεί αυτό το, και καλά, «εμβολιαστικό profiling υγείας», θα επεκταθεί σε “φαρμακευτικό” (γιατί να μην υπάρχουν τα στοιχεία των φαρμάκων που παίρνει ο καθένας; κρυφό είναι;….) και ουσιαστικά θα είναι εύκολο να προστεθούν τα πάντα γύρω απ’ την υγεία! Πώς, για παράδειγμα, θα επιτρέπεται να ταξιδέψεις ή ακόμα και απλά να μετακινηθείς αν δεν υπάρχουν άμεσα προσβάσιμα τα data σου για το αν έχεις ιστορικό καρδιακού νοσήματος, αλλεργιών, ατυχημάτων, αλκοολισμού, χρήσης «απαγορευμένων» ή νόμιμων ουσιών· αν έχεις «κληρονομική προδιάθεση» για το Α ή το Β· αν έχεις εμφανίσει «ψυχολογικά προβλήματα» και τι είδους· αν έχεις διατροφικές επιπλοκές, πρόγνωση κάποιου καρκίνου, ή επικίνδυνες αντιδράσεις στα τσιμπήματα· και τα λοιπά;; “Πού θα σ’ αφήσουμε να πας ρε Καραμήτρο;” λέει το πατερναλιστικό πανοπτικό κράτους και κεφάλαιου α λα 4η βιομηχανική επανάσταση…

Ενόσω, λοιπόν, οι big pharma θα κάνουν χρυσές δουλειές με όλο και πιο «αναβαθμισμένα» βιοτεχνολογικά «εργαλεία» (που θα λανσάρονται σαν η θεραπεία στα προβλήματα που δημιούργησε το προηγούμενο κύμα «σωτηρίας»…), οι big tech θα κάνουν εξίσου χρυσές δουλειές με τα «clouds» τους και τους όλο και πιο σύνθετους αλγόριθμους επεξεργασίας της διαρκούς ροής δεδομένων· οι ασφαλιστικές εταιρείες θα κάνουν επίσης χρυσές δουλειές εξατομικεύοντας με ακρίβεια και διαρκή επιτήρηση τα οποιαδήποτε συμβόλαια οποιασδήποτε υποχρεωτικής ασφάλειας (από οχήματος μέχρι ζωής…)· και τα στρατο-αστυνομικά συμπλέγματα θα έχουν στην κατοχή τους όσο πιο λεπτομερή και αναλυτική γίνεται την χαρτογράφηση των υπηκόων τους.

Δεν είναι αυθαίρετες υποθέσεις της ασταμάτητης μηχανής τα πιο πάνω! Τα λένε οι ίδιοι οι λακέδες και οι δημαγωγοί των αφεντικών εδώ και χρόνια! Τα λένε ακόμα πιο δυνατά τώρα!!! Δεν ακούτε; Δεν καταλαβαίνετε τι λένε;

Κατά λάθος (εντελώς…)

Πέμπτη 26 Νοέμβρη. Η κυβέρνηση της αυστραλίας, θέλοντας να προστατέψει την υγεία των υπηκόων της (τι άλλο να θέλει μια κυβέρνηση σήμερα;) τους πρότεινε να “κατεβάσουν” στα κινητά τους, τον περασμένο Απρίλη, μια εφαρμογή “ιχνηλάτησης επαφών”… Για να τους προστατέψει απ’ το κακό συναπάντημα με τον … ξέρετε ποιον! Επειδή οι χρήστες (της εφαρμογής) έπρεπε να συμπληρώσουν προσωπικά τους στοιχεία (όνομα, ηλικία, νούμερο τηλεφώνου, ταχυδρομικό κώδικα) προκειμένου να ενεργοποιηθεί η “σωτήρια” εφαρμογή, η καλή και ανθρωπιστική κυβέρνηση ορκίστηκε ότι αυτά τα στοιχεία τους θα πέφτουν στα χέρια των κρατικών και των περιφερειακών υγιειονομικών αρχών, αποκλειστικά, και μόνο σε περίπτωση positive περιπτώσεων. Χάρη στην εφαρμογή εντοπίστηκαν 17 τέτοιες περιπτώσεις όλες κι όλες· οι υπόλοιπες εκατοντάδες χιλιάδες (πόσοι; δεν ξέρουμε) χρήστες είχαν εξασφαλίσει πάντως το πλήρες απόρρητο των προσωπικών τους δεδομένων. Σωστά;

Λάθος! Είναι σα να ξαπλώνεις για έναν μεσημεριανό υπνάκο στη μέση μιας λεωφόρου ταχείας κυκλοφορίας επειδή ο εργολάβος που την έφτιαξε σου υποσχέθηκε ότι θα είσαι μόνος σου και ήσυχος… Εντελώς «κατά λάθος» οι μυστικές υπηρεσίες της αυστραλίας «σκούπισαν» όλα αυτά τα προσωπικά δεδομένα, το πρώτο εξάμηνο της χρήσης της (δηλαδή ως τον περασμένο Οκτώβρη). Συγγνώμη είπαν οι αρμόδιοι (μετά την αποκάλυψη της «διάρρηξης» μιας κρατικής υπηρεσίας από μια άλλη, αν είναι λογικό να μιλάμε έτσι…) αλλά εκεί που η υπηρεσία μας μάζευε νόμιμα άλλα data (κάτι που το επιτρέπει η αυστραλιανή νομοθεσία…) μαζέψαμε κατά λάθος κι αυτά… Ευτυχώς που η αυστραλιανή νομοθεσία επιβάλλει, σ’ όποιον κάνει τέτοιο λάθος, να σβήσει αυτά τα κατά λάθος μαζεμένα προσωπικά data όσο πιο γρήγορα είναι τεχνικά εφικτό… Όσο – πιο – γρήγορα – είναι – τεχνικά – εφικτό…

Κανονικά (θα έλεγε κάποιος σε όσους αυτή λέξη έχει ακόμα κάποιο νόημα) θα έπρεπε οι καλόπιστοι αυστραλιανοί που έπεσαν θύματα του ασφαλίτικου «λάθους» να γίνουν έξαλλοι. Για την κοροϊδία. Αλλά η καλή κυβέρνηση (με τις μυστικές υπηρεσίες της) υποσχέθηκε ότι μια επί τούτου επιτροπή να ερευνήσει πως έγινε το «λάθος»· επιβεβαιώνοντας ότι η υπηρεσία που πήρε τα δεδομένα δεν τα χρησιμοποίησε (όταν κατάλαβε το λάθος της…)

Είναι μια παρηγοριά κι αυτή: αναλαμβάνει ο εγκληματίας να διαλευκάνει το έγκλημα. Κι αφού οι πειθαρχημένοι αυστραλοί δέχτηκαν σε πρώτο χρόνο να ρισκάρουν την εξαπάτησή τους (προφανώς αγνοούν τι είναι και πόσο εύκολα «κλέβονται» τα data…) γιατί να μην το ξανακάνουν, ελπίζοντας ότι θα τους σεβαστούν οι αρχές μετανοημένες;

Πολύ κακό πράγμα η ευπιστία…