Tag: πυρηνικά

Behavioral Variant Frontotemporal Dementia (bvFTD)

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.29) >> Συμπεριφορική άνοια: πρόκειται για νευροεκφυλιστική πάθηση, που δεν είναι ίδια με την γενικά γνωστή άνοια. Δεν θεραπεύεται, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι φαρμακευτική «συντήρηση» για τον στοιχειώδη συμπεριφορικό έλεγχο. Στα συμπτώματά της περιλαμβάνονται αποδιοργάνωση, έλλειψη συναίσθησης της πραγματικότητας, κοινωνική απρέπεια, παρορμητικότητα, άρση αναστολών.

Θυμίζουν κάτι; Ανθρώπινα όλα αυτά… Τι γίνεται όμως αν ο πάσχων έχει (ή θέλει να έχει) δίπλα του το βαλιτσάκι με τα «κλειδιά» της χρήσης πυρηνικών όπλων;

Ας πούμε ότι η φήμη πως το ψόφιο κουνάβι πάσχει από ραγδαία επιδεινούμενη bvFTD (επιπλέον: πάνω σ’ έναν απαίσιο υπό τις παλιότερες, κανονικές συνθήκες χαρακτήρα…) είναι απλά φήμη. Το ότι, όμως, το ψόφιο κουνάβι ζήτησε απ’ τον αρχικαραβανά Dan Caine το «βαλιτσάκι» στις 18 Απρίλη, κι εκείνος του απάντησε όσο πιο ευγενικά και τυπικά μπορούσε fuck off κι έφυγε τρέχοντας, αυτό μπορεί να μην είναι εντελώς φήμη:

Η ψοφιοκουναβική απειλή ότι «θα γυρίσει το ιράν στη λίθινη εποχή» θα μπορούσε να είναι full of bvFTD αλλά χωρίς το δάκτυλο-στο-κουμπί. Απ’ την άλλη μεριά όμως υπάρχουν αρκετοί εκεί στην πρωτεύουσα της παρακμής και στο συμμαχικό πλέγμα, χωρίς bvFTD, που «σπρώχνουν»: κάντο, κάντο, να τρομάξουν όλοι οι εχθροί μας! Από πολλές απόψεις η «καμένη γη» χρειάζεται κάποιον διαταραγμένο-με-ιατρική-διάγνωση για να κάνει την δουλειά∙ και οι υπόλοιποι να κρυφτούν πίσω του.

Κι αν το ψόφιο κουνάβι βρίσκεται σε διακριτική (;) απομόνωση απ’ την κορύφωση της αμερικανικής βαρβαρότητας, υπάρχουν κι αυτοί που έχουν τα μέσα:

Είναι σαφές: οι θεοναζί είναι (ή έτσι εμφανίζονται) με το δάκτυλο-στο-κουμπί (αφού ηττώνται – ηττώνται – ηττώνται!) αλλά θέλουν τον διαταραγμένο-με-ιατρική-διάγνωση (ή και χωρίς τέτοια!) για να χρεωθεί την ολοκλήρωση της βαρβαρότητάς τους.

Πόσο πιθανή είναι μια τέτοια εξέλιξη;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ας ακούσουμε λοιπόν και κανάν άλλον…

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.24) >> Ας πούμε: αυτόν τον αφροαμερικάνο μαθηματικό.

Ο συνεχιζόμενος πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν έχει ανοίξει με δύναμη τα μάτια του κόσμου σε μια εκπληκτική πραγματικότητα σχετικά με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Οι υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί στρατηγοί και οι πυρηνικοί επιστήμονες είναι βαθιά ριζωμένοι στην ηθική φιλοσοφία του Ιμμάνουελ Καντ.

Η καυστική ειρωνεία εδώ είναι ότι αυτή ακριβώς ήταν η πνευματική κατάσταση ολόκληρου του δυτικού κόσμου και της ίδιας της Αμερικής, πριν το Manhattan Project πυροδοτήσει την πρώτη ατομική βόμβα.

Η ανάγνωση και η συζήτηση για τον Καντ δεν ήταν απλώς ένα χόμπι· ήταν μια αναμενόμενη, υποχρεωτική ιεροτελεστία για ουσιαστικά όλους τους Ευρωπαίους θεωρητικούς φυσικούς.

Πριν από το Manhattan Project, ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεθεί έστω και ένας Ευρωπαίος επιστήμονας υψηλού επιπέδου που να μην είχε μελετήσει εντατικά τον Καντ. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν καταβρόχθιζε ήδη την «Κριτική του Καθαρού Λόγου» από την ηλικία των δεκατριών ετών. Ο Νιλς Μπορ, ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ και οι σύγχρονοί τους δεν ήταν μόνο απλοί άνθρωποι-αριθμομηχανές, ήταν και τιτάνες βουτηγμένοι στην καντιανή φιλοσοφία.

Η αυστηρή κατηγοριοποίηση της εμπειρικής επιστήμης από τον Καντ και οι κατηγορικές θεωρίες του για την ηθική χρησίμευσαν ως ζωτική πυξίδα. Συνέδεσε την επιστημονική έρευνα με την ανθρώπινη συνείδηση, απαιτώντας από τους ανθρώπους της επιστήμης να υπακούουν σε έναν ανώτερο ηθικό νόμο.

Κατανοήστε ότι η ατομική βόμβα που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του Manhattan Project υλοποιήθηκε μόνο επειδή ο αμερικανικός στρατός τρομοκρατούσε τους επιστήμονες με προπαγανδιστικές απειλές ότι ο Χίτλερ βρισκόταν στα πρόθυρα της κατασκευής ενός πυρηνικού όπλου για να καταστρέψει τον κόσμο. Ακόμα και υπό αυτόν τον παγκόσμιο πανικό, το στρατιωτικό κατεστημένο ήξερε ακριβώς ποιον δεν μπορούσε να εμπιστευτεί. Κορυφαία μυαλά όπως ο Einstein στερήθηκαν σκόπιμα τις άδειες ασφαλείας και αποκλείστηκαν από τις λεπτομέρειες του έργου. Ο λόγος ήταν επειδή το κράτος αναγνώρισε ότι ένας ένθερμος φιλόσοφος και ένας άκαμπτος ειρηνιστής δεν θα μπορούσε ποτέ να οπλοποιηθεί.

Ακόμα και μετά την κατασκευή της βόμβας, η συνείδηση ​​της επιστημονικής κοινότητας επαναστάτησε. Εβδομήντα επιστήμονες απ’ το Εργαστήριο Μεταλλουργίας του Σικάγο έκαναν μια απελπισμένη έκκληση παρακαλώντας τον πρόεδρο Truman να μην ρίξει την πυρηνική κόλαση στου ιάπωνες αμάχους. Πρότειναν να γίνει μια επίδεξη της βόμβας σ’ ένα ερημικό νησί, έτσι ώστε να επιταχυνθεί η ιαπωνική παράδοση. Αλλά η μιλιταριστική μηχανή έκανε εκείνο που ξέρει καλύτερα απ’ όλα: υπέκλεψε την έκκληση φροντίζοντας να μην παραδοθεί έγκαιρα στον Truman.

Μόλις οι ραδιενεργές στάχτες απλώθηκαν πάνω απ’ την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, ο τρόμος προκάλεσε μια απότομη φιλοσοφική αφύπνιση. Η ενοχή είναι αποπνιχτική, και η αντίθεση στα ατομικά όπλα μέσα στις γραμμές των επιστημόνων εκτοξεύτηκε από μια αρχική χούφτα διαφωνούντων σε χιλιάδες.

Το 1955 ο Einstein και ο φιλόσοφος Bertrand Russel δημοσιοποίησαν το Μανιφέστο Russel-Einstein που προκάλεσε μια σειρά συνεδρίων των κορυφαίων επιστημόνων και τελικά μια εκστρατεία για τον πυρηνικό αφοπλισμό.

Αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ έμαθε ένα μάθημα απ’ το Manhattan Project και την ηθική εξέγερση που ακολούθησε. Έγινε σαφές ότι οι επιστήμονες με συνείδηση είναι επικίνδυνοι. Το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο συνειδητοποίησε ότι οι φυσικοί που σκέφτονται σα φιλόσοφοι και που τολμούν να ρωτήσουν γιατί κατασκευάζεται ένα όπλο και ποιες θα είναι οι ηθικές επιπτώσεις απ’ την χρήση του είναι υπαρξιακή απειλή για την εθνική ασφάλεια και την ανεξέλεγκτη κρατική εξουσία.

Η αντίδραση ήταν άμεση και δομική. Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο το κράτος κατέκλυσε την επιστημονική κοινότητα με δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του υπουργείου άμυνας, αλλά αυτός ο πακτωλός είχε συγκεκριμένη κοίτη: προοριζόταν αυστηρά για «εφαρμοσμένες επιστήμες». Τέρμα οι φιλοσοφικές σαχλαμάρες.

Οι κυβερνήσεις χρειάζονταν να εκπαιδεύσουν χιλιάδες υπάκοους φυσικούς με ιλιγγιώδη ταχύτητα για να κατασκευάζουν ραντάρ, πυραύλους και πυρηνικούς αντιδραστήρες. Τα πανεπιστημιακά προγράμματα αναθεωρήθηκαν ανελέητα. Η φιλοσοφία και η ιστορία αφαιρέθηκαν απ’ τις σπουδές και αντικαταστάθηκαν εξ ολοκλήρου από ψυχρό πραγματισμό και άψυχες εξισώσεις.

Δείτε τις συνέπειες τώρα. Αυτή η σχεδιασμένη λοβοτομή που παράγει μαζικά κυνικούς ειδικούς είναι ακριβώς η αιτία που σχεδόν κάθε σημαντική επιστημονική καινοτομία σήμερα ουσιαστικά προσανατολίζεται στην κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ολόκληρος ο επιστημονικός μηχανισμός της Δύσης και τα συμμαχικά σ’ αυτόν ακαδημαϊκά ιδρύματα μπορούν να κλείνουν άνετα τα μάτια στις απερίγραπτες, μηχανοποιημένες φρικαλεότητες σε βάρος όλου του παγκόσμιου νότου.

Τα αιματοβαμμένα χέρια δισεκατομμυριούχων και πολεμοκάπηλων μπορούν τώρα να πανηγυρίσουν: η βαρβαρότητα είναι επιστημονική. Και άρα υπεράνω κάθε κριτικής.

Όταν η τρομοκρατία είναι πια η δυτική ιμπεριαλιστική τακτική μήπως η «ισορροπία τρό-μου» είναι η μόνη λογική επιλογή;

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.22) >> Τυπικά αμερικάνικο, τυπικό hollywood: αυτά είναι που όχι απλά αρέσουν αλλά βρίσκονται στην καρδιά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ειδικά μετά την πολύχρονη «ατυχή εκστρατεία» στο βιετνάμ: πάμε, είμαστε παντοδύναμοι, τα κάνουμε όλα γης μαδιάμ, και.. νικάμε!

O Indiana Jones στην «τελευταία σταυροφορία»… Ψάχνει το «άγιο δισκοπότηρο» κάπου στη μέση Ανατολή.

«Άγιο δισκοπότηρο στη μέση Ανατολή»; Χμμμμ… Τι ήθελε να πει ο σκηνοθέτης;

Τον βρίσκει εν τέλει τον θησαυρό; Χμμμμ… Γίνονται και λάθη:

Η «αιώνια νεότητα»!!! Η «αθανασία»!!! Σα να λέμε με τα σημερινά δεδομένα: make america great again!!!

Χαριτωμένα και b αυτά…

Πάμε στα σοβαρά. Στα πολύ σοβαρά.

Εξαιτίας της θεοναζί + ψοφιοκουναβικής επίθεσης στην Τεχεράνη αυξάνονται σταθερά διεθνώς εκείνοι που πλέκουν το εγκώμιο στη «στρατηγική αποτροπής» της Πγιονγκγιάνγκ, χωρίς να τρέφουν κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια στο καθεστώς αυτό καθ’ αυτό. «Προνόησε» (ο Kim / little rocket man) λένε. Έφτιαξε έγκαιρα αν και «παράνομα» τις πυρηνικές του κεφαλές (με την αρχική αλλά ουσιαστική βοήθεια των πυρηνικών φυσικών της Ισλαμαμπάντ…), έφτιαξε και διηπειρωτικούς πυραύλους που να μπορούν να «μεταφέρουν» τέτοιες κεφαλές στην αμερικανική επικράτεια, και ησύχασε. Μήπως θα έπρεπε να κάνει και η Τεχεράνη το ίδιο, για να ησυχάσει; αναρωτιούνται, μάλλον ρητορικά.

Κοιτώντας το ερώτημα απ’ σκοπιά του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου, η απάντηση θα ήταν «ναι». Ωστόσο επίσημα η Τεχεράνη αρνείται τέτοιο ενδιαφέρον. Κι όχι απλά το αρνείται. Κάποιοι αξιωματούχοι της, ερωτώμενοι για ΤΟ θέμα δυο ή τρεις βδομάδες μετά την 28η Φλεβάρη, απάντησαν: Δεν χρειαζόμαστε πυρηνικά… Τα συμβατικά όπλα μας έχουν αποδειχθεί ήδη ιδιαίτερα αποτελεσματικά…

Σωστό και ψύχραιμο απ’ την μεριά τους … υπό την προϋπόθεση πως εκείνοι που θα ήθελαν την εξαφάνιση από προσώπου γης του ιρανικού καθεστώτος (πιο σωστά: την μετατροπή του σε ένα patchwork αλληλοϋποβλεπόμενων και μόνιμα σε πόλεμο μεταξύ τους «φυλετικών» κρατιδίων) θα περιοριστούν στα δικά τους συμβατικά όπλα.

Ξέροντας περί ποίων πρόκειται και, κυρίως, ξέροντας τις δυτικές ιμπεριαλιστικές διακυβεύσεις σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου (όπως, άλλωστε, και στο ουκρανικό πεδίο μάχης) κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα συμπέραινε ότι οι δυτικοί και ο μεσανατολικός χωροφύλακάς τους θα συμβιβαστούν με μιαν ήττα … απ’ τα συμβατικά όπλα του ιράν… (Αν είναι ποτέ δυνατόν!!!)

Κατά την ταπεινή μας άποψη το ζήτημα της κατοχής μερικών (όχι πολλών…) πυρηνικών κεφαλών απ’ τους «φρουρούς της επανάστασης» (τους πυραύλους για να τις στείλουν στη θεοναζί επικράτεια τους έχουν και τους παραέχουν) μένει αναγκαστικά ανοικτό, με ή χωρίς fetwa που να τις απαγορεύει. Υποθέτουμε ότι στην απευκταία περίπτωση μόνο ως προδότης θα χαρακτηριζόταν εκείνος ο ιρανός (όχι μόνον ένας…) που ενώ θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον πληθυσμό του α λα βόρεια κορέα, δεν θα το έκανε για λόγους ηθικής τάξης, υπέρ του αντιπάλου του εν τέλει, ο οποίος δεν είχε τέτοιες αναστολές.

Αναρωτιόμαστε: τι θα σήμαινε αν οι εκπρόσωποι της Τεχεράνης, αντί να λένε «δεν χρειαζόμαστε πυρηνικά, έχουμε μια χαρά συμβατικούς πυραύλους», ή «δεν θα φτιάξουμε γιατί υπάρχει fetwa» έλεγαν δεν θα φτιάξουμε ΜΟΝΟ ΕΑΝ καταστραφούν τα θεοναζί πυρηνικά βάζοντας, αν χρειαζόταν, και χρονικό όριο; Τι θα συνέβαινε (στη «διεθνή σκηνή») σε μια τέτοια περίπτωση; Τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Τεχεράνη; Δεν θα στρίμωχνε όλους τους δυτικούς υποστηρικτές των θεοναζί που κουνάνε το δάκτυλο;

Και τι θα συνέβαινε αν η διεθνής συμπάθεια για την Τεχεράνη μετατρεπόταν σε ενεργητική και μαζική απαίτηση για τον πυρηνικό αφοπλισμό ενός γενοκτόνου καθεστώτος;

Αναρωτιόμαστε…

Εν τω μεταξύ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, είναι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς που έχει λυσσάξει εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια για το «πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν». Υπάρχει μια ολόκληρη γκαλερί από επίσημες «προειδοποιήσεις» του αρχιχασάπη αυτά τα 30 χρόνια ότι «σε ένα μήνα ή δύο θα έχουν έτοιμη την βόμβα». Οι μήνες και τα χρόνια πέρασαν, οι τέσσερεις εποχές συνέχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη, και η Τεχεράνη δεν έκανε επίδειξη ενός τέτοιου όπλου. Όχι επειδή δεν μπορεί από τεχνολογική άποψη. Επειδή (λέει ότι) δεν θέλει.

Το «σημείο περιστροφής» της τελευταίας διπλής επίθεσης θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν είναι (υποτίθεται) τα 400 +- κιλά εμπλουτισμένου κατά 60% ουρανίου, που έχει στην κατοχή της η Τεχεράνη. Αν σας ενδιαφέρει η ιστορία και η μάλλον πολυδιάσταση φαρσοτραγωδία αυτών των 400+- κιλών-του-σκανδάλου, έχουμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία στη συνέχεια.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η σύγχιση δημιουργεί τώρα το αριστούργημά της (Shakespeare, Macbeth)

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.37) >> Υπάρχουν διάφοροι «επώνυμοι» συντηρητικοί αμερικάνοι, οπαδοί του made america great again, που υποστήριξαν το ψόφιο κουνάβι στις πρόσφατες εκλογές, πεπεισμένοι ότι η μοίρα και το ριζικό της again αμερικανικής μεγαλοσύνης βρίσκεται στο να σταματήσει τους πολέμους στον πλανήτη. Θα τους χαρακτηρίζαμε (το λιγότερο) ιστορικά αγράμματους: ένα κράτος / κεφάλαιο που μεγαλούργησε όσο μεγαλούργησε ιμπεριαλιστικά είναι αδύνατο να «ξαναγίνει» (ή έστω να παραμείνει) «μεγάλο» αρνούμενο τον ιμπεριαλισμό του! Τελεία και παύλα.

Σε κάθε περίπτωση αυτοί οι διάφοροι έχουν θυμώσει πολύ με την επίθεση στο ιράν. Την θεωρούν καταστροφική επιλογή (όπως και είναι…) Η πρόσφατη παραίτηση του επικεφαλής της αμερικανικής «αντιτρομοκρατικής» Joe Kent και, κυρίως, η ωμή κριτική του στην απόφαση γι’ αυτήν την επίθεση (δυο βδομάδες μετά την αφετηρία της, και αφού είχε γίνει σαφές ότι δεν πάει καθόλου καλά: αυτός είναι ο οππορτουνισμός!!!) έριξε λάδι στην φωτιά ενός σοβαρού εκνευρισμού που υποστηρίζει ότι το ψόφιο κουνάβι παρασύρθηκε (δωροδοκήθηκε ή και εκβιάστηκε λόγω Epstein) απ’ τον αρχιχασάπη ώστε να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο.

Κινούμενοι κάπου ανάμεσα στον μειωμένο καταλογισμό για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό («δεν έχουμε κανένα συμφέρον σ’ αυτόν τον πόλεμο»…) και στην γκροτέσκα ιδέα ότι η Ουάσιγκτον έχει καταντήσει «σκυλάκι» του Τελ Αβίβ (!!!) λόγω της διάβρωσης του establishment απ’ την mosant και το aipac αυτοί οι υποστηρικτές της «ξανά μεγάλης αμερικής»/peace brothers προφανώς δεν διάβασαν ή δεν έδωσαν σημασία σ’ όσα ρητά ή με υπονοούμενα αναφέρει το νέο δόγμα «εθνικής ασφάλειας» των ηπα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα. Φυσικά ανακατεύουν βρώμικα νερά: το να εμφανίζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ, το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς ως μια δόλια «υπερδύναμη» που σέρνει απ’ την μύτη ένα κοτζάμ ψόφιο κουνάβι (μαζί με τον ειρηνόφιλο us στρατό, τα μήντια, και τα λοιπά…) συνορεύει επικίνδυνα με το παλιό «για όλα φταίνε οι εβραίοι»….

Αλλά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει σχεδόν διπλάσια ηλικία απ’ τον ιμπεριαλισμό των θεοναζί! Είναι όχι πατέρας του, αλλά παππούς και προπάππους του! Και έχει πολλαπλάσια έκταση στον χάρτη. Το ότι υπάρχει αμοιβαιότητα ανάμεσα στα συμφέροντα των θεοναζί προαγωγών του απαρτχάιντ σε βάρος των Παλαιστίνιων και σ’ εκείνα όχι μόνο της Ουάσιγκτον αλλά σχεδόν του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών, αυτό είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες. Μέσα σ’ αυτήν την γενική αμοιβαιότητα είναι πολλά εκείνα που θα μπορούσε να κάνει ένας ένοικος του άσπρου σπιτιού απέναντι σ’ έναν καταζητούμενο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αν εκδηλωνόταν «στιγμιαία» αντίθεση συμφερόντων, κι αν θεωρούσε πως ο αρχιχασάπης τον εκβιάζει ή τον δωροδοκεί (μέσω των χορηγών) για να τον έχει υποτακτικό.

Βρίσκει κι αλλού λεφτά το ψόφιο κουνάβι: πουλώντας πτώματα… Για να μη νομίζετε ότι τα φέρετρα είναι μόνο για τη σημαία…

Ισχύει όμως το ότι ενώ η νίκη έχει πολλούς πατεράδες η ήττα είναι ορφανή – το γνωμικό αποδίδεται στον Τάκιτο, παλιά όσο 20 αιώνες… (Καθόλου παράδοξο: οι ρωμαίοι στρατηγοί του καιρού του που πολεμούσαν στη γερμανία επαίρονταν για κάθε νίκη τους, αλλά στις ήττες με απώλειες έριχναν την ευθύνη σε άλλους στρατηγούς ή ακόμα και στο καιρό…)

Όταν ηττάσαι (ή πορεύεσαι με βεβαιότητα σε γκρεμό) κάποιος άλλος θα φταίει! Ειδικά σε συνθήκες σαν τις σημερινές όπου η αμερικανική ήττα απέναντι στην Τεχεράνη δεν είναι (μιλώντας γενικότερα) η πρώτη τα τελευταία 25 χρόνια∙ και όπου οι rivals δεν είναι ιδεολογικοί αλλά πανίσχυροι οικονομικά και τεχνολογικά, κυριαρχώντας στο καθαυτό καπιταλιστικό τεραίν, αυτό της παραγωγής, της τεχνολογίας και του εμπορίου.

Εκείνο που θα χαρακτηριζόταν «ο ελέφαντας στο δωμάτιο» για το οποίο δεν υπάρχει κουβέντα είναι ότι

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

To nuke or not? (Το τελευταίο ταμπού)

Είναι να τον παίρνει κανείς στα σοβαρά; Το ψόφιο κουνάβι εννοούμε…

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.49) >> Μετά απ’ τις πρώτες 2 βδομάδες την θεοναζί-απαρτχάιντ επίθεσης κατά της  Τεχεράνης (ας το πούμε εδώ για να μην το επαναλαμβάνουνε: κατά της τριπλής συμμαχίας) και της καθόλα επιτυχημένης ιρανικής αντεπίθεσης που οδηγεί συστηματικά τους καταζητούμενους εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, τους συμμάχους και τους φίλους τους σε επιχειρησιακή ασφυξία την έξοδο απ’ την οποία (φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται) μέσω «κλιμάκωσης», υπάρχει διεθνώς (μεταξύ διάφορων «αναλυτών» αλλά όχι μόνο) η ανησυχία για το κατά πόσο το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς θα ρίξει τελικά ατομική βόμβα (μία ή περισσότερες…) προκειμένου να … «νικήσει».

Αν θυμάστε η «συζήτηση περί χρήσης πυρηνικών» δεν είναι εντελώς καινούργια τα 4 τελευταία χρόνια, απ’ το 2022 και μετά. Έγινε συστηματικά από δυτικά, παρακμιακά στόματα και μυαλά για μια περίοδο σε σχέση με το ουκρανικό πεδίο μάχης, πάνω στο (κατά φαντασίαν) «σενάριο» ότι ο ρωσικός στρατός ηττάται εκεί και ότι η Μόσχα «τελικά» θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά για να ρεφάρει.

Σε καμία περίπτωση, ούτε καν όταν έκανε τακτικές κινήσεις αναδίπλωσης, ο ρωσικός στρατός δεν νικούνταν αυτά τα χρόνια. Αντίθετα, στον εξελισσόμενο «πόλεμο του Ραμαζανιού», τόσο ο ψοφιοκουναβικός όσο και ο θεοναζί στρατός ηττώνται. Αυτό ΔΕΝ αποδεικνύεται

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πυρηνικά όπλα; Μόνο τα δικά μας!

Δευτέρα 23 Φλεβάρη (00.08) >> Ο Eyeliner (ο αμερικάνος αντιπρόεδρος Vance) ανησυχεί (λέει): αν η Τεχεράνη αποκτήσει πυρηνικά όπλα, τότε θα θέλουν κι άλλοι εκεί γύρω. Οπότε (λέει) θα γίνει χάος.

Εύλογο έως γλυκούτσικο ακούγεται, αν εξαιρέσουμε ότι ο Eyeliner παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει κενά μνήμης και γνώσης. Υπάρχει κάποιος στη γειτονιά με πυρηνικά, και αυτό είναι η σοβαρή πλέον αιτία που και άλλοι θέλουν (αν θέλουν, δεν τους κάνουμε παρέα!) να αποκτήσουν τα δικά τους.

Μα ποιος είναι αυτός που δεν απασχολεί τον Eyeliner; Μια κυρία που υπήρξε πρωθυπουργός του, ονόματι Golda Meir, δήλωσε κάποτε:

Πρώτον, δεν έχουμε πυρηνικά, και δεύτερον αν χρειαστεί θα τα χρησιμοποιήσουμε.

Αν κάποιος έλεγε κάτι παρόμοιο σε, ας πούμε, ένα εστιατόριο, κάτι του είδους πρώτον, δεν έχω λεφτά, και δεύτερον θα φάω τον περίδρομο θα τον μάζευαν. Δεν θα τον σέρβιραν. Αλλά το θεοναζί απαρτχάιντ καθεστώς έχει ειδική μεταχείριση: μπορεί να τρώει όσο κόσμο θέλει επειδή δεν έχει πυρηνικά αλλά μπορεί να τα χρησιμοποιήσει. Αν χρειαστεί.

Πότε προβλέπεται να χρειαστεί;

(Η Ισλαμαμπάντ έχει υποσχεθεί στην Τεχεράνη ότι αν χρειαστεί θα την δανείσει μερικές «κεφαλές». Αν χρειαστεί… Υποθέτουμε ότι και η Πγιονγκγιάγκ, παλιός και σταθερός σύμμαχος της Τεχεράνης, έχει υποσχεθεί κάτι ανάλογο.

Αν χρειαστεί – πάντα…)

Μεσανατολικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.18) >> Το ψοφιοκουναβιστάν συνεχίζει ως τώρα να «ζυγίζει» τι θα κάνει απέναντι στην Τεχεράνη. «Φορτώνει» με επιπλέον μιλιταριστικά γκάτζετς την περίμετρο (ένα ακόμα αεροπλανοφόρο με την περιφρούρησή του πλέει προς τον Ινδικό ωκεανό, θα χρειαστεί κανά μήνα για να φτάσει) και ταυτόχρονα κανένα πλεούμενο δεν πλησιάζει τις ιρανικές ακτές πιο κοντά από τα 1000 μίλια απ’ τον φόβο των antiship ιρανικών πυραύλων∙ μια απόσταση που δεν βοηθάει ιδιαίτερα στο αεροβομβαρδισμό απ’ τα ντεκ των αεροπλανοφόρων.

Εν τω μεταξύ, μέχρι να φτάσουν αυτές οι ενισχύσεις, θα βρίσκεται στον ινδικό μεταξύ άλλων μια κινεζική φρεγάτα με ειδικότητα στην ανίχνευση και τον εντοπισμό υποβρυχίων. Αν, μαζί με τα ρωσικά αντιτορπιλικά που θα πάρουν μέρος σε κοινή άσκηση με το ιρανικό ναυτικό, αποφασίσουν ότι το λιμάνι του Bandar Abbas είναι φιλόξενο, μπορεί να κάτσουν εκεί για καιρό… Και να χαζεύουν τα γλαροπούλια στον ορίζοντα. Έχει κανείς πρόβλημα;

Αυτά σημαίνουν ότι «φορτώνει» και το ιρανικό καθεστώς. Με την δική του εντατική παραγωγή

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Γράμματα απ’ την έρημο Dasht-e Kavir…

Δευτέρα 2 Φλεβάρη (00.29) >> Το ψοφιοκουναβιστάν φαίνεται να «ζυγίζει» το πραγματικό του βάρος εκεί, πλατσουρίζοντας στον ινδικό ωκεανό. Η Τεχεράνη είναι ζόρικη: ίσως η Αβάνα θεωρείται πιο εύκολος στόχος…

Και για να γίνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα για τον «καινούργιο σερίφη» το ιράν δεν είναι μόνο του: μέσα σε ελάχιστες μέρες απ’ την άφιξη της ρημάδας / αρμάδας πήγε στην Τεχεράνη ο καταριανός υπ.εξ.

ο ιρανός υπ.εξ. πήγε στην Άγκυρα

και το ακόμα χειρότερο: ο γραμματέας του ιρανικού συμβουλίου ασφαλείας (και ταξίαρχος των «φρουρών της επανάστασης»…) Ali Larijani «πετάχτηκε» ως την Μόσχα για συνεννοήσεις με τον καταραμένο Putin (και όχι μόνο…)

Η λιτή ανακοίνωση με 25 μόνο λέξεις είναι μυστηριώδης. Επίτηδες… Αλλά μιας και η βλακεία περισσεύει στη δύση ας το θυμίσουμε: η Τεχεράνη, πέρα απ’ τα υπόλοιπα, είναι μέλος του «συμφώνου της Σαγκάης» / SCO… Δεν είναι συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ γιατί δεν χρειάζεται. Αλλά όπου χρειάζεται…

Μια μέρα μετά ο γραμματέας του ρωσικού συμβουλίου ασφαλείας Shoigu, που εύλογα ήταν μέσα στα ραντεβού του Larijani στη Μόσχα, πετάχτηκε ως το Πεκίνο για επιπλέον συνεννοήσεις…  

Αυτά τα «λίγα» (;;;) είναι που ανακοινώθηκαν. Προφανώς έχουν γίνει πολύ περισσότερα. Επιπλέον έχει ανακοινωθεί κι αυτό:

Η αλήθεια είναι πως ούτε το ψοφιοκουναβιστάν είναι μόνο του. Πέρα απ’ τους θεοναζί, υπάρχουν κι άλλοι πρόθυμοι δυτικοί παρακμιακοί. Όπως ο τσουρομαδηΜερτς:

Το ιμπεριαλιστικό θράσος είναι απύθμενο! Το Βερολίνο έχει φονικές εκκρεμότητες με την Τεχεράνη απ’ την δεκαετία του ’80… Όταν η (τότε) δυτικογερμανική εταιρεία Karl Kolb και η θυγατρική της Pilot Plant έδωσαν στο καθεστώς του Σαντάμ Χουσεϊν (που ως ατζέντης των δυτικών είχε κυρύξει πόλεμο στην Τεχεράνη) πάνω από 1.000 τόνους των νευροπαραλυτικών αερίων Sarin και Tabun∙ ενώ θυγατρική της Hoechst είχε φτιάξει εργοστάσιο χημικών όπλων στη Φαλούτζα. Με άλλα λόγια η τότε δυτική γερμανία, στα ‘80s, χωρίς καμία «εσωτερική αντίδραση», είχε συμμετάσχει σε (απαγορευμένο με βάση την «διεθνή νομιμότητα»…..) χημικό πόλεμο∙ έναν χημικό πόλεμο που σκότωσε και σακάτεψε δεκάδες χιλιάδες ιρανούς.

Τώρα το γερμανικό φασισταριό ζητάει και τα ρέστα!!!

Τα ζητάει όπως του αναλογεί: ανθρωποφαγικά (: Παλαιστίνη…), με φαντασιώσεις, παραισθήσεις και αναθέσεις στους θεοναζί να κάνουν «την βρώμικη δουλειά»…

Το ιρανικό καθεστώς δεν έχει καλές PR στην δυτική παρακμιόσφαιρα. Είναι χρεωμένο για τα πάντα κι ακόμα περισσότερα!

Οι hardcore (και «σκληρά ευαίσθητοι»…) δυτικοί υπερασπιστές της απελευθέρωσης των ιρανών γυναικών απ’ την υποχρεωτικότητα της μαντήλας στα μαλλιά μπορούν πάντως να ξεκουραστούν και να ξεϊδρώσουν (και να ψάξουν να βρουν κάτι άλλο). Η φωτογραφία είναι πριν μια βδομάδα απ’ την «πλατεία της ισλαμικής επανάστασης» στο κέντρο της χειμωνιάτικης Τεχεράνης (Enqelab–e–Eslami) όπως άλλωστε μπορεί να καταλάβει κάθε ενδιαφερόμενος / η απ’ το γιγαντοπανό με το κτυπημένο αμερικανικό αεροπλανοφόρο πάνω στο κτήριο σε δεύτερο πλάνο…

Τι να τους εξηγήσουμε και τι να καταλάβουν; Η βλακεία και οι προβοκάτσιες (ή η άγνοια, πόσο αθωωτική όμως;) είναι η … «αυτοάμυνά» τους…

Δεν τις χρειάζεται η Τεχεράνη αυτές τις PR. Δεν χρειάζεται, για παράδειγμα, να πληρώσει «διαφημιστικό χώρο» στους new york times ή στο politico για να ανακοινώσει ότι ο διαδηλωτής Erfan Soltani (που μετά την σύλληψή του έγινε σημαία στα δυτικά μήντια με την «πληροφορία» ότι πρόκειται να εκτελεστεί απ’ τους απάνθρωπους «μουλάδες») είναι ελεύθερος χωρίς κατηγορίες μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης…

Ούτε θα ζητήσει έγκριση για το πως θα αμυνθεί:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πυρηνικό αεικίνητο

Δευτέρα 27 Οκτώβρη (00.06) >> Η αλήθεια είναι ότι η ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) είχε αναγγείλει και αυτό το «χωρίς προηγούμενο και χωρίς αντίπαλο» όπλο ήδη απ’ τις 1 Μάρτη του 2018. Η υπόλοιπη αλήθεια είναι ότι τότε ανήγγειλε και άλλα 5 όπλα «χωρίς προηγούμενο και χωρίς αντίπαλο» απ’ τα οποία τουλάχιστον 2 αν δεν κάνουμε λάθος έχουν παρουσιαστεί / δοκιμαστεί στη διάρκεια του πολέμου στο ουκρανικό πεδίο μάχης (το ένα είναι ο υπερηχητικός βαλλιστικός kinzhal).

Η αλήθεια της αλήθειας είναι ότι οι δυτικοί, βουτηγμένοι ως τις ρίζες των μαλλιών στην αυταρέσκεια και την αλαζονεία, αγνόησαν εκείνες τις προειδοποιήσεις, πριν 7,5 χρόνια. Και ονειρεύονται ακόμα «πόλεμο με την ρωσία το 2030»… Γι’ αυτούς το ρωσικό κράτος / κεφάλαιο ήταν πάντα και παραμένει «ένα βενζινάδικο με πυρηνικά», χωρίς σπουδαίες τεχνολογικές ικανότητες, έτοιμο να διαλυθεί με ένα (δυτικό) φύσημα. Ή, άντε, με περισσότερα.

Συνεπώς η ανακοίνωση της επίσημης δοκιμής του πυρηνοκίνητου πυραύλου κρουζ με το όνομα 9M730 Burevestnik μπορεί κι αυτή να περάσει «ντούκου». Σιγά δηλαδή, τι έγινε; Στις 21 Οκτώβρη ένας πύραυλος, με δυνατότητα πυρηνικής κεφαλής ενός μεγατόνου, κινούμενος με μίνι πυρηνικό αντιδραστήρα, κάλυψε μια απόσταση 14.000 χιλιομέτρων (κάτι περισσότερο από το 1/3 της περιμέτρου της γης…) πετώντας επί 15 ώρες… Κι αυτό δεν είναι καν το βεληνεκές του: μπορεί να πετάει για μέρες, βδομάδες και μήνες, όσο δουλεύει ο αντιδραστήρας του, καθοδηγούμενος (υποθέτουμε…) δορυφορικά, κάνοντας ελιγμούς, αόρατος, αποφεύγοντας τον εντοπισμό του από ραντάρ (κατεβαίνει σε ύψος μόλις 50 μέτρων απ’ το έδαφος ή την θάλασσα) – μέχρι να πάρει την εντολή να κτυπήσει… Δεν χρειάζεται να τον μεταφέρει ούτε βομβαρδιστικό αεροπλάνο, ούτε υποβρύχιο. Απλά εκτοξεύεται απ’ την ξηρά… κι άντε να τον βρείτε μετά…

Πρόκειται για το πρώτο πυρηνικό όπλο που μπορεί να περιπολεί «αόρατο» για μήνες πάνω από μια περιοχή οσονδήποτε μεγάλη… Κακό της κεφαλής μας γενικά (όπως και με τόσα άλλα), όμως αυτό το συγκεκριμένο δεν έχει «αντίδοτο» – και φαίνεται πως θα χρειαστούν κάποια χρόνια μέχρι να φτιαχτεί κάποιο. Που σημαίνει ότι «η ισορροπία τρόμου» μεταξύ αντίπαλων κρατών (ξέρετε ποια…) εξοπλισμένων με πυρηνικά, όπως την μάθαμε (ή την φανταστήκαμε) ως τώρα παύει να ισχύει.

Σταματήστε την γη να κατέβω!!

«Υβριδική ειρήνη»

Τρίτη 21 Οκτώβρη (00.13) >> Όχι μόνο «υβριδικός πόλεμος» που σαν ορολογία χωράει τα πάντα εκτός, ίσως, απ’ τις κλασσικές αρματομαχίες του 2ου παγκόσμιου πολέμου τύπου Kursk… Αλλά και «υβριδική ειρήνη» που επίσης χωράει τα πάντα εκτός, ίσως, από πανηγυρικές τελετές σε αίθουσες με πολυέλαιους τύπου «συνθήκη των Βερσαλιών». Η «υβριδική ειρήνη» χωράει ακόμα κι αυτό: μια συμφωνία (υποτίθεται) την οποία δεν υπογράφει καμία απ’ τις εμπλεκόμενες πλευρές! Άρα δεν δεσμεύεται (επίσης) καμία!!!

Αυτό είναι «κατόρθωμα του daddy»… Ή, μάλλον, είναι κατόρθωμα της «Εποχής του Υπερθεάματος» (και όχι απλά του Θεάματος…). Θα υπέθετε κάποιος ότι ο «υβριδισμός» είναι εκδήλωση της συνειδητής πρόθεσης κάποιων για δημιουργία σύγχυσης. Φοβούμαστε ωστόσο ότι η σύγχυση, που θα ήθελε να είναι «δημιουργική» αλλά ακόμα κι αυτό είναι συγκεχυμένο, εδώ κι εκεί ξεφεύγει απ’ τον όποιο σχεδιασμό και γίνεται «τρόπος ύπαρξης». Όσης και για όσο.

(Ενδεικτικά αναφέρουμε το video με το ψόφιο κουνάβι να πιλοτάρει ένα πολεμικό και να βομβαρδίζει με σκατά τους εναντίον του διαδηλωτές στις ηπα…

Πρόκειται για το ίδιο ψόφιο κουνάβι που θα ήθελε να εγγυηθεί κάτι-τις «ειρηνικό» στη μέση Ανατολή, στην ανατολική Ευρώπη και παντού στον πλανήτη και στο ηλιακό σύστημα – εκτός απ’ την «αυλή του», τη νότια αμερική. Ας μην αντιμετωπίζουμε τα περιστατικά αποσπασματικά: στην πραγματικότητα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σκηνοθετεί τις φαντασιώσεις του – τις φαντασιώσεις της αμερικανικής παγκόσμιας ηγεμονίας εν προκειμένω – άλλοτε με χρήση σύνθετων αλγόριθμων / ΑΙ, κι άλλοτε βρίσκοντας συνεταίρους – και «γλάστρες», τύπου don Rico, Χριστοδουλίδη, κλπ – κάποιοι απ’ τους οποίους όμως δεν είναι υποχρεωτικά, δηλαδή δεν είναι καθόλου μετα-μεταμοντέρνοι. Και κάνουν τους δικούς «παλαιομοδίτικους» υπολογισμούς… Εννοούμε διάφορους δυτικοασιάτες.)

Αντί να ειρωνευτούμε την άσκηση-της-εξουσίας-ως-(και)-ξετσίπωτη-σκηνοθεσία (εντέλει βίαιη…) θα πρέπει μάλλον να την πάρουμε σοβαρά υπόψη μας ως εκδήλωση της ιστορικής επικαιρότητας της (δυτικής) παρακμής. Μιας καπιταλιστικής, ιμπεριαλιστικής παρακμής εξίσου επικίνδυνης με την ακμή, μόνο με αντεστραμμένο τρόπο. Η «υβριδική ειρήνη» του Sharm el-Sheikh για παράδειγμα επιτρέπει στον αρχιχασάπη του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος να παριστάνει τον νικητή. Και νιώθοντας «νικητής» αυτό το καθεστώς μπορεί να συνεχίσει τους πολέμους του, όχι μόνο απέναντι στους Παλαιστίνιους (εκεί μπορεί να δρα «κατά περίπτωση») αλλά εναντίον, ίσως, και του «κεφαλιού του φιδιού». Δηλαδή της Τεχεράνης. Όμως εκεί δεν χωράνε σκηνοθεσίες.

Ενώ τα καμώματα κάθε δυτικού καραγκιόζη αλέθονται για να ταϊστεί «πληροφοριακά» το πόπολο, η ημερομηνία 18 Οκτώβρη του 2025 δεν έτυχε της προσοχής που θα μπορούσε. Εκείνη την ημέρα έληξε το περιλάλητο Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), η συμφωνία μεταξύ ιράν, ηπα, αγγλίας, γαλλίας, γερμανίας, ρωσίας και κίνας που είχε υπογραφτεί στις 18 Οκτώβρη του 2015 για τον «διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του ιράν».

Το ψόφιο κουνάβι είχε βέβαια «αποχωρήσει» απ’ το JCPOA το 2018, στην πρώτη θητεία του. Οι υπόλοιποι εξακολουθούσαν να συμμετέχουν. Τώρα το Πεκίνο και η Μόσχα μπορούν να σας διαβεβαιώσουν (αν ρωτήσετε…) ότι πράγματι, η Τεχεράνη δεν έχει πια κανένα περιορισμό στο (ειρηνικό…) πυρηνικό της πρόγραμμα. Ενώ το Λονδίνο, το Βερολίνο και μουρμουριστά το Παρίσι θα πουν «όχι, μπορεί να έχει!» – έτσι, επειδή στον φανταστικό τους κόσμο στις δυτικές πρωτεύουσες κατοικούν πάντα οι πρίγκηπες (του χάους).

Έχει κάποια πρακτική σημασία αυτή η «λήξη»; Έχει, την εξής (που θα χαθεί στις δυτικές σκηνοθεσίες αλλά όχι στην πραγματικότητα του υπόλοιπου πλανήτη): ο χωροφύλακας των δυτικών ιμπεριαλισμών θα συνεχίσει να ισχυρίζεται ότι «το ιράν είναι λίγο πριν τα πυρηνικά όπλα, οπότε πρέπει να ισοπεδωθεί»∙ τα δυτικά αφεντικά θα συνεχίζουν να αναθέτουν στον ατζέντη τους την «βρώμικη δουλειά»∙ αλλά η Μόσχα και το Πεκίνο θα έχουν όλη την ευκολία να υπερασπιστούν τον σύμμαχό τους ως «συνηγορία στη διεθνή νομιμότητα». Επειδή η «παλιά» τέτοια δεν υπάρχει ανακατασκευάζεται όμως υπό την αιγίδα των κρατών του ευρασιατικού project∙ και επειδή αρκετοί ακόμα σ’ αυτόν τον πλανήτη χρειάζονται μια κάποια «διεθνή νομιμότητα» για να νοιώθουν ασφαλείς, αυτοί οι «αρκετοί» θα μαγνητιστούν ακόμα περισσότερο με την ανατολή – αφού οι παρακμιακοί της δύσης θέλουν να αναβιώσουν την πιο wild εκδοχή της.