Tag: γαλλία

«Ειρηνοπόλεμοι και πολεμοειρήνες»

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.30) >> Αν το Α κράτος επιτεθεί στο Β, το Β αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της επίθεσης (δηλαδή: νικήσει) αλλά το Α αρνείται ότι ηττήθηκε, τότε προκύπτει κατ αρχήν ένα μεθοδολογικό (και προφανώς: πολιτικό) «αδιέξοδο»:

– Αν το Α συνεχίσει να επιτίθεται κινδυνεύει με ακόμα μεγαλύτερη ήττα…

– Αν το Α σταματήσει να επιτίθεται είναι σα να αναγνωρίζει στην πράξη την ήττα του…

– Αν το Α προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» ένα κάποιο τέλος της σύγκρουσης θα πέσει πάνω στις απαιτήσεις του Β που έχει νικήσει…

– Αν το Α δεν προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» τότε θα πέσει θύμα της ειρωνικής διαπίστωσης πως δεν-ξέρει-τι-θέλει…

(Ενδιάμεσα σ’ αυτά τα ενδεχόμενα ανθούν … αυτοσχεδιασμοί της μέρας (και της νύχτας)! Γιατί, απ’ όσο ξέρουμε, δεν υπάρχουν κόσμιοι τρόποι του είδους «διαπραγματεύσεις» για να πεισθεί κάποιος που νίκησε ότι όχι, δεν έχει καταλάβει∙ ή για να πεισθεί κάποιος που νομίζει επίμονα ότι έχει νικήσει ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του…)

Το πιο πάνω χοντρικό σχήμα δεν έχει την αρετή των ανατριχιαστικών λεπτομερειών με τις οποίες μπορεί να διακοσμήσουν την συγκυρία αλλοπρόσαλλες και ετοιμόρροπες δυτικές πολιτικές βιτρίνες. Είναι μόνο η υπόδειξη του ότι μια πολεμική αναμέτρηση στην οποία ο ηττημένος δεν αναγνωρίζει την ήττα του είναι, απλά, μια πολεμική αναμέτρηση που δεν έχει τελειώσει. Μια αναμέτρηση που συνεχίζεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είτε αυτό λέγεται ανοικτά είτε όχι.

Όποιος θέλει να δει μια συγκεκριμένη έκφραση του πιο πάνω σχήματος ας μην κοιτάει τους 3 μήνες πολέμου κατά της Τεχεράνης αλλά τα πολλά χρόνια πολέμου κατά της Μόσχας∙ κι αν αυτό βοηθάει ας βάλει μπροστά του τα 4+ τελευταία. Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί έχουν ηττηθεί, όχι χτες αλλά απ’ το καλοκαίρι του 2023, όταν σχεδίασαν, μεθόδευσαν, και υλοποίησαν την «μεγάλη αντεπίθεση ως την θάλασσα του Αζόφ» μόνο για να αποτύχουν / ηττηθούν οικτρά. Επί σχεδόν 3 χρόνια από τότε και μετά απλά δεν αναγνωρίζουν την ήττα τους∙ κατά καιρούς διατείνονταν ότι θέλουν μια «εκεχερεία» με τους δικούς τους αποκλειστικά όρους∙ άλλες τόσες φορές απείλησαν ότι θα στείλουν τον δικό τους στρατό να δώσει ένα καλό μάθημα στον ρωσικό∙ και το μόνο απλό, πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι συντηρούν τον πόλεμο με τρόπους που μπορούν (: drones…) χωρίς ελπίδα νίκης μεν, αλλά και χωρίς την «κατάρα» να παραδεχτούν την ήττα τους. The show goes on. Κι όσο το show goes on «κανείς-δεν-ξέρει-τι-θα-απογίνει…».

Το ίδιο ακριβώς «μεθοδολογικό / πολιτικό αδιέξοδο» εμφανίζεται προς το παρόν και στην επίθεση ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί κατά της Τεχεράνης. Για τους ίδιους λόγους.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 11 Μάη (00.43) >> Πως, άραγε, αποδεικνύεται ότι η ήττα απ’ την Τεχεράνη (και τους συμμάχους της) είναι ήττα συνολικά των δυτικών ιμπεριαλισμών (αν και με διαφορετικό βάρος ανά περίπτωση); Απ’ το γεγονός ότι το Παρίσι και το Λονδίνο αποφάσισαν να στείλουν πολεμικά τους «εκεί κοντά»:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

mind the gap

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.08) >> Πόσος χρόνος χρειάζεται για να χακαριστεί μια ταρατατζούμ ταρατατζούμ «εφαρμογή καταγραφής ηλικίας» της ε.ε., εντελώς ασφαλής, που θα προστατέψει τους ανήλικους απ’ τις κακές έξεις των antisocial media;

Ακριβώς δύο λεπτά!!!

Τόσο χρειάστηκε ο «ειδικός κυβερνοασφάλειας» Paul Moore για να χακάρει το «πορτοφόλι επαλήθευσης ηλικίας» που με μεγάλο καμάρι και φανφάρες παρουσίασε στις 15 Απρίλη η γνωστή Ursula. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Moore η «σωτήρια εφαρμογή» έμπαζε τεχνικά από παντού: τα προσωπικά στοιχεία και τα περιβόητα «βιομετρικά» δεδομένων των ανήλικων επρόκειτο να γίνουν … χαρτοπόλεμος.

Ουπς! Συγγνώμη, θα κλείσουμε τις τρύπες είπαν οι αρμόδιοι απ’ τις Βρυξέλες. Και τις έκλεισαν – υποτίθεται. Αλλά ο Moore ξαναεμφανίστηκε: το «αλγοριθμικό στοκάρισμα» ήταν το ίδιο ελαττωματικό όσο το αρχικό «τείχος προστασίας» (των ανηλίκων). Καινούργιες τρύπες…

«Είναι τόσο άχρηστοι;» θα αναρωτηθεί κάποιος. Ο Moore (και άλλοι) υποστηρίζει ότι το «πορτοφόλι» είναι εξαρχής σχεδιασμένο έτσι ώστε να έχει τρύπες. Να είναι, σα να λέμε, «φιλικό στη διάρρηξη». Η καχυποψία, εύλογη προφανώς, πάει μακρύτερα: πρόκειται για μια εφαρμογή επιτήρησης και υποκλοπής των κατά το δυνατόν περισσότερων data απ’ τα κινητά. Ενηλίκων και ανηλίκων.

«Μα τι τους ενδιαφέρουν οι ανήλικοι;» θα συνεχίσει η απορία. Πρώτον τους ενδιαφέρουν επειδή είναι καταναλωτές! Δεύτερον: μπορεί να είναι και «αντικείμενα του νόμου». Tρίτον: μήπως πρέπει όλοι και όλες να «αποδεικνύουν» της ηλικία τους; Και τέταρτον: ακόμα και οι ανήλικοι δεν θα είναι μόνιμα ανήλικοι! Θα μεγαλώσουν… Και θα είναι «επώνυμοι» χρήστες των διαδικτυακών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανόμενων φυσικά των antisocial media που δεν θα τους απαγορεύονται πια: αν το «πορτοφόλι επαλήθευσης ηλικίας» έχει σχεδιαστεί ως πορτοπαράθυρο «διαρροής προσωπικών δεδομένων», με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ε τότε…

Ας μην είμαστε αφελείς. Το χακάρισμα είναι ένας εύσχημος τρόπος οργανωμένων διαρροών. Το να είναι προ-μεθοδευμένο είναι, απλά, καπιταλισμός του 21ου αιώνα!…

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες….

 

Πόλεμος 1

Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.43) >> Ναι. Ακούγεται (και θα ακούγεται) πολύ στην παρακμιακή δύση: «πόλεμος». Αλλά περί τίνος πρόκειται; Έχουν καταλάβει οι πληβειακοί πληθυσμοί, οι εργατικές τάξεις, τι σημαίνει αυτό σήμερα; Ή πέφτουν θύματα των «ψυχολογικών επιχειρήσεων», του αποπροσανατολισμού που οργανώνουν τα δυτικά παρακμιακά αφεντικά;

Μια σοβαρή ένδειξη, σχεδόν απόδειξη, ότι συμβαίνει το δεύτερο είναι αυτή:

Οι δυτικοί ανησυχούν για έναν πόλεμο που ΘΑ (που ΜΠΟΡΕΙ να) γίνει … στο μέλλον… Όχι για τον πόλεμο που ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΗΔΗ!!! Κι αυτή η (επιτρέψτε μας: ανιστόρητη) παρ-αίσθηση είναι ήδη καταστροφική: επιτρέπει στα αφεντικά να συσκευάζουν τις (πολεμικές, ιμπεριαλιστικές) τακτικές τους ως ένα μαύρο-σύννεφο-στο-βάθος-του-ορίζοντα ενόσω τις μεθοδεύουν όχι μόνο σήμερα αλλά και χτες, και προχτές∙ εδώ και χρόνια. Τεμαχίζοντας τον ιστορικό χρόνο σ’ ένα χτες «ειρηνικό», σ’ ένα σήμερα «ειρηνικό μεν αλλά κάπως ζορισμένο, προετοιμασίας με σφιγμένα δόντια», ενόψει ενός «πολέμου κάπου στο μέλλον», εξασφαλίζουν (τα αφεντικά) στους εαυτούς τους όλο το περιθώριο να κρύψουν τις πραγματικές αιτίες, τα κίνητρα και τα συμφέροντά τους, και οπωσδήποτε το «είδος του πολέμου» που αντιστοιχεί στην κρίση/αναδιάρθρωση που λέγεται «4η βιομηχανική καπιταλιστική επανάσταση»… Δίνοντας ως δόλιο αντίδωρο στους υποτελείς την δυνατότητα να απωθούν διαρκώς τα «κακά – μελλοντικά – μαντάτα», να τα απωθούν στο χώρο και στο χρόνο, αναβάλοντας την ουσιαστική αντίστασή τους, μένοντας έρμαια σε οποιοδήποτε δημαγωγικό carpet bombing… (π.χ.: «χιλιάδες δολοφονίες αγνών διαδηλωτών στο ιράν»….)

Ένα εύκολο τρικ γι’ αυτόν τον αποπροσανατολισμό: η αντίληψη του πολέμου που «ΘΑ» γίνει (και όχι του πολέμου που γίνεται ΉΔΗ!) ανακαλεί εικόνες … απ’ τον 2ο παγκόσμιο∙ ή, ακόμα πιο σωστά, απ’ την σε αρκετά σημεία παραπλανητική φιλμογραφία / αναπαράσταση του 2ου παγκόσμιου. Ο πόλεμος που «ΘΑ» γίνει (και ανησυχεί το πόπολο) θα είναι… εισβολή χιλιάδων τανκς εδώ ή εκεί (σε πρωτοκοσμικό έδαφος), ναυμαχίες, αερομαχίες, βομβαρδισμοί, καταφύγια… Συνεπώς το υγιεινιστικό πραξικόπημα 2020 – 2022 ΔΕΝ ήταν παγκόσμιος πόλεμος. Όπως δεν ήταν / είναι η σφαγή στη Γάζα ή/και η αντάρτικη αντιστασιακή δράση στη μέση Ανατολή, η ως τις ρίζες των μαλλιών των δυτικών αφεντικών συμμετοχή τους στο Παλαιστινιακό Ολοκαύτωμα, οι «εργολαβικοί» πόλεμοι, οι πειρατείες σε εμπορικά πλοία, οι οικονομικές τιμωρίες, τα σχέδια και οι μεθοδεύσεις επιστρατεύσεων, η με πολλούς τρόπους υποτίμηση της ζωής, της αξιοπρέπειας, της δουλειάς εκατομμυρίων υποτελών (και, αλλά καθόλου μόνο, πρωτοκοσμικών), όλα όσα συνιστούν το παγκόσμιο πόλεμο που γίνεται ΗΔΗ, όλα αυτά λοιπόν ΔΕΝ περιλαμβάνονται στον πόλεμο που «ΘΑ» γίνει… Μελλοντικά… Το 2030 (!!!) ίσως…

Κι αφού όλα αυτά ΔΕΝ περιλαμβάνονται, οι όποιες αντιδράσεις επιτρέπεται να είναι συγκρατημένες, κόσμιες, «ευγενικές», συγκαταβατικές, «λογικές»: να μην-ζητούν-το-αδύνατο, να μην ματώνουν και, κυρίως, να μην απειλούν στα σοβαρά και στ’ αλήθεια τις εξουσίες των πολεμοκάπηλων…

Ενδείκνυται επίσης το «ηρεμιστικό» χαπάκωμα.

Έχουμε χρόνο…

Έχουμε; Αν τα χρονικά ορόσημα κατασκευάζονται απ’ τα αφεντικά για την δική μας πειθαρχημένη κατανάλωση τότε ναι. Ως το … 2030 «έχουμε χρόνο»… Αν, αντίθετα, ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός και η στρατιωτική διαχείριση της δυτικής παρακμής έχουν την δική τους ατσάλινη προέλαση, τότε απ’ το 2001, το 2003, το 2010, το 2020 χάνουμε διαρκώς χρόνο! Η αόρατη κλεψύδρα αδειάζει γρήγορα χωρίς να κοιτάζει την δική μας μελαγχολία….

Πόλεμος 2

Ναι, είναι αλήθεια. Η πρόσκληση είχε πολύ κλάμα: καταστρεφόμαστεεεε!!! Λυπηθείτε τους αόματους!!!

Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.39) >> Στο πρόσφατο «62ο συνέδριο ασφαλείας του Μονάχου», απ’ τις 13 Φλεβάρη ως και χτες (15/2), σ’ αυτήν την παρέλαση πολεμοκαπηλείας, ήταν όλοι εκεί. Όταν γράφουμε «όλοι» το εννοούμε: ο «συλλογικός Epstein» ήταν εκεί! Όχι μόνο οι πολιτικές βιτρίνες, αλλά και τα αφεντικά τους: η Boeing, η Lockheed Martin, η Rheinmetall, η JP Morgan, η Goldman Sachs, η Commerzbank, η Microsoft και last but not least η Palantir…

Αλλά οι δρόμοι γύρω απ’ το ξενοδοχείο Bayerischer Hof (έδρα των ραντεβού) δεν φλέγονταν από τις σκληρές οδομαχίες που αναλογούσαν πράγματι στο γεγονός!! Αυτό δεν είναι μομφή κατά των όποιων γερμανών αντικαθεστωτικών: κάποτε, πριν κάτι χρόνια, για πολύ πολύ λιγότερα (: «αντιπαγκοσμιοποίηση»…) οι εκδρομές διαμαρτυρίας μάζευαν πολλές εκατοντάδες χιλιάδες σχεδόν απ’ όλον τον κόσμο.

Τώρα; Τώρα που οι λογαριασμοί έχουν ανοίξει πια σαν τεράστιες πληγές σε βαθμό κακοφορμίσματος, τεράστιες πληγές πάνω στον πλανήτη εδώ και χρόνια;;;

Τώρα; Τώρα εκείνο που έγινε το Σάββατο 14 Φλεβάρη στο κέντρο του Μονάχου ήταν … μια πανευρωπαϊκή διαδήλωση υποστήριξης του … σάχη (ως μελλοντικού «ηγέτη» στην Τεχεράνη)!! Οργανωμένη για όλους τους βασιλόφρονες της ιρανικής διασποράς, (συν φυσικά όλους τους ηλίθιους που δεν έχουν πατήσει και δεν πρόκειται να πατήσουν ποτέ το πόδι τους στο ιράν για να δουν από κοντά την καθημερινή ζωή εκεί) από διάφορες επώνυμες «καλές» μυστικές υπηρεσίες και τα αντίστοιχα υπουργεία εξωτερικών: αυτά, για να μη νομίζετε ότι υπάρχει κάποιο «κενό χρόνου»…

Μέσα στο Bayerischer Hof, ακίνδυνα και αεράτα, τα λόγια έβγαιναν έξω απ’ τα δόντια.

Ενδεικτικά:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Twitter ιμπεριαλισμός; (2)

Δευτέρα 9 Φλεβάρη (00.16) >> Είναι αυτή η συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία, κατά την οποία οι δυτικές καπιταλιστικές αναγκαιότητες ΔΕΝ συμβαδίζουν με τις όποιες ανάλογες (στρατιωτικές ή και γενικά «πραγωγικές») δυνατότητες, είναι λοιπόν τώρα που εμφανίζεται (για «να καλύψει το κενό»…) αυτός ο μιλιταριστικός, ιμπεριαλιστικός βερμπαλισμός. Αυτός ο ιμπεριαλιστικός βερμπαλισμός του οποίου το ψόφιο κουνάβι είναι μόνο η πιο γκροτέσκα παραλλαγή. Γιατί υπάρχουν κι άλλες: μια γαλλική, μια γερμανική, μια αγγλική, μια ελληνική, μια θεοναζί∙ ακόμα και μια εσθονική (!!)

Τι σημαίνει όμως αυτό;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Νατο: καλύτερα ένα αισχρό τέλος παρά ένα αίσχος δίχως τέλος (Παλιοί και νέοι Ηρόστρατοι…)

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.20) >> Παρά το σπάει-κόκκαλα χιούμορ τους οι Monty Python AYTO μπορεί να μην το είχαν φανταστεί!!!

Ποιο; Ξεκινάει ταρατατζούμ ταρατατζούμ ο τιμημένος και γενναίος «στρατός των προθύμων» να βάλει στη θέση του αυτό το τέρας που λέγεται «Putin» και να λευτερώσει την σκλαβωμένη ουκρανία προστατεύοντας (εννοείται!!) την ευρώπη απ’ το τέρας. Και την ειρήνη γενικά…

Προχωράει, προχωράει, προχωράει, περνάει βουνά και λαγκάδια, ποτάμια και χωριά, μια μέρα, δυο μέρες, μια βδομάδα, ένα μήνα, και ξαφνικά, ύστερα από μεγάλη και επική πεζοπορεία αντί να βρεθεί μπροστά σ’ αυτό:

αντικρύζει αυτό:

Αμάν! Αμάν!!! Έγινε τέτοιο λάθος στο δρόμο; Χάθηκε ο τιμημένος; Μπλόκαρε το gps;

Πείτε μας επιτέλους: προς τα πού πάνε για τη «σωστή μεριά της ιστορίας»;

Άγνωστο! Εδώ οι χωροτάκτες και οι χαρτογράφοι σηκώνουν τα χέρια!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη (00.06) >> Είναι τόσο παρανοϊκή η επιμονή διάφορων παρακμιακών πρώην «μεγάλων δυνάμεων» στην ευρώπη ότι το 2028 ή το 2029 θα είναι σε θέση «να αντιμετωπίσουν» στρατιωτικά την Μόσχα ώστε θα ήταν φρόνιμο να αναρωτηθεί κανείς για το αν αυτή η επιμονή κρύβει κάτι άλλο, πιο ρεαλιστικό αν και σταθερά βρώμικο.

Ο τρέχων σχολιασμός της εξώφθαλμης ανισορροπίας δυνάμεων μεταξύ της «συμμαχίας των προθύμων» και της Μόσχας ακόμα κι αν οι πρώτοι καταφέρουν να γίνουν … αστακοί υποθέτει πως το ζητούμενο είναι να συρθεί η Ουάσιγκτον στο πλάι αυτών των ευρωσταυροφόρων. Όμως άσχετα με το ποιοι είναι στην αμερικανική διοίκηση το να επιλέξει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός να συγκρουστεί με την Μόσχα ουσιαστικά σε ευρωπαϊκό έδαφος σημαίνει την καταστροφή της ευρώπης. Απλά και καθαρά. Τέτοια είναι η επιδίωξη του Βερολίνου, του Παρισιού και του Λονδίνου;

Αν οι όποιες ερμηνείες (εντός ή εκτός εισαγωγικών) της συγκυρίας βασίζονται αποκλειστικά στην ποιότητα των πολιτικών βιτρινών, τότε παίρνουν οριστικό διαζύγιο με την βασική αρχή ύπαρξης των καπιταλιστικών κρατών, ότι δηλαδή υπάρχουν συμφέροντα (που άλλοτε συγκλίνουν και άλλοτε αποκλίνουν, αλλά υπάρχουν σίγουρα!) που εκπροσωπούνται στην «κορυφή της εξουσίας». Το κράτος είναι το κόμμα των αφεντικών – έπαψε αυτό να ισχύει;

Λέμε πως όχι. Υπάρχει λοιπόν άλλη εξήγηση γι’ αυτό που από πρώτη ματιά φαίνεται σαν ένας παρανοϊκός μιλιταρισμός, σαν μια φαντασιωτική φυγή-προς-το-μέλλον; Ναι – ακόμα κι αν της δοθούν μικρές πιθανότητες υπάρχει. Το ότι έχει «διατυπωθεί» απ’ την Μόσχα ακόμα και το 2022 (αλλά και νωρίτερα…) επιτρέπει σε διάφορους δυτικούς να την έχουν χαρακτηρίσει «θεωρία συνωμοσίας». Βολικό. Και τετριμμένο…

Είτε χαρακτηριστεί «κατάληψη» είτε θεωρηθεί «απελευθέρωση», η ρωσική προσάρτηση των 4 πρώην ουκρανικών επαρχιών γίνεται και νομιμοποιείται στο όνομα της προστασίας των ρώσων σ’ αυτήν την μεγάλη ζώνη της νότιας και ανατολικής ουκρανίας. Το επιχείρημα της συγκεκριμένης προστασίας δεν είναι πλαστό. Αλλά επίσης δεν είναι ρωσική αποκλειστικότητα.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Βασικό εγγυημένο εισόδημα»

Δευτέρα 15 Δεκέμβρη (00.14) >> Υπήρξε ένας καιρός (χρυσές εποχές!!!) όπου η μεγαλύτερη συγκέντρωση porsche cayenne στον πλανήτη, σε αναλογία με τον πληθυσμό, ήταν στην μαγευτική Λάρισα. Και όχι, δεν είχαν βρεθεί πετρέλαια στον κάμπο!

Υπήρξε ένας άλλος καιρός (άλλες χρυσές εποχές!!!!) όπου οι εργάτες γης απ’ την αλβανία κοιμούνταν είτε στα χωράφια είτε σε άθλιες παράγκες από νάυλον∙ όπου πληρώνονταν ελεεινά ή και καθόλου∙ όπου τα φραουλοχώραφα στη Μανωλάδα ήταν όχι η εξαίρεση αλλά μάλλον ο «τύπος» του πως τα αφεντικά της γης στο ελλαδιστάν έκαναν την πρωταρχική τους συσσώρευση. Και όπου το «προσεχώς βουλγάρες» (ή «ουκρανές»…) διακοσμούσε την ελληνική επαρχία με εκατοντάδες βαλκάνιες γυναίκες φυλακισμένες σε εξοχικές παράγκες-μέσα-στα-χωράφια (αλλά και σε διαμερίσματα των πόλεων).

Θέλουμε να πούμε: γενικά είμαστε γνωστοί, εντός και εκτός συνόρων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν δίκαια στις τωρινές κινητοποιήσεις των αγρο-αφεντικών. Υπάρχουν. Για παράδειγμα έχουν δίκιο ότι η τιμή του σταριού, που διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων στο city του Λονδίνου έχει πέσει φέτος (λόγω διεθνούς υπερπαραγωγής) κάτω απ’ το δικό τους κόστος.

Όμως όταν η τιμή του εντόπιου λαδιού (που διαπραγματεύεται στο ίδιο χρηματιστήριο) εκτοξεύτηκε πέρυσι εξαιτίας των καταστροφών στην ισπανική παραγωγή, δεν ακούστηκε ούτε μισή κουβέντα ότι «αυτό είναι ανήθικο, θα πουλάω / θα πουλήσουμε με τις κανονικές τιμές». Όχι. Ο τενεκές πήγε απ’ τα 60 – 70 ευρώ στα 160∙ μαζί ένα-ζεστό-χειροκρότημα για την διεθνοποίηση των τιμών (μέσω χρηματιστηρίου ασφαλώς…).

Όπως λένε προειδοποιητικά διάφορες χρηματιστηριακές διαφημίσεις οι προηγούμενες αποδόσεις δεν εγγυώνται τις μελλοντικές. Στο βαθμό που η «καλή χρονιά» οφείλεται στην καταστροφή κεφαλαίου ενός ανταγωνιστή (και οι κακές στην υπεραπόδοση κεφαλαίου…) το δίκιο των αγροαφεντικών στροβιλίζεται σε μια δίνη ανεξέλεγκτη.

Γενικά μιλώντας ο κύριος ελληνικό κράτος κάνει «ότι μπορεί», πάντα μέσα στα όρια των διεθνών συμμαχιών, συμφωνιών και δεσμεύσεών του. Για παράδειγμα ψάχνει να φέρει εργάτες γης με διακρατικές συμφωνίες με τα κράτη τους, ας πούμε από το πακιστάν ή την ινδία, με συνθήκες ελαφρά καλύτερες απ’ την δουλοπαροικία… Ή κάνει τα στραβά μάτια  (πάντα έκανε…) όταν τα κοπάδια πολλαπλασιάζονται με την μέθοδο του Χριστούλη στο «θαύμα των πέντε άρτων και των τριών ψαριών», τα λιοχώραφα καλύπτουν όλο το Αιγαίο και τα βοσκοτόπια απλώνονται σε αεροδρόμια, λίμνες και άλλους άγονους για καλλιέργεια (αλλά μέσα στο «εθνικό απόθεμα» της «τεχνικής λύσης») τόπους.

Φευ η καταραμένη (;;;) ε.ε. προσπαθεί να αναδιαρθρώσει τα οικονομικά της γιατί θέλει να φτιάχνει και να αγοράζει όπλα. “Προετοιμαζόμαστε για πόλεμο” και όλα τα έξοδα μαζί δεν βγαίνουν.

Προσέξτε τις ημερομηνίες. Στις 15 Ιούλη το καθεστωτικό «βήμα» μιλούσε για την συγχώνευση της ΚΑΠ σε «εθνικά προγράμματα» – με σκοπό την «συρρίκνωση των παροχών». Στις 11 Δεκέμβρη, μετά από 5 μήνες, το ελλαδιστάν «έκανε το καθήκον του» μεταφέροντας την ευθύνη των αγροκτηνοτροφικών επιδοτήσεων σ’ έναν ουσιαστικά φορολογικό μηχανισμό. Για την «πάταξη των καταχρήσεων» είπε το γκουβέρνο…

Αλλά όχι…

Οπότε η ε.ε., μέσω της καινούργιας εισαγγελίας, μεταξύ άλλων ψάχνει να βρει και τις καταχρήσεις. Που στα μέρη μας ανθούν σαν την φαιδρά πορτοκαλέα. Πρόβλημα. Ο τίμιος αγρότης (που μπορεί να είναι συγγενής του καπάτσου, μπορεί όχι) δεν πρέπει να τιμωρηθεί εξαιτίας του «σκανδάλου». Σωστό. Αλλά το «σκάνδαλο» είναι η εντόπια, η ελληνική «μηχανική» αξιοποίησης και κατάχρησης δυνατοτήτων ευρύτερων. Αν αυτές συρρικνώνονται λόγω γενικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, τότε;;;

Στις Βρυξέλες έχουν την απάντηση: UBI αγροτών… Universal Basic Income…Καθολικό βασικό εγγυημένο εισόδημα(επίδομα δηλαδή) για τους κατ’ επάγγελμα αγρότες / κτηνοτρόφους – άσχετα απ’ το αν παράγουν κάτι… Η ιδέα του UBI, που γεννήθηκε για να μην πεθάνουν άστεγοι και νηστικοί οι όποιες χιλιάδες πρωτοκοσμικοί μισθωτοί (ή και «ελεύθεροι επαγγελματίες») πεταχτούν στην άκρη απ’ την γενική αναδιάρθρωση της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, είναι παλιότερη. Και δημοφιλής μεταξύ διάφορων που την βρίσκουν «ριζοσπαστική» – ίσως και … αντικαπιταλιστική! Τους διαφεύγει (επειδή έτσι θέλουν) ότι η παροχή τέτοιου είδους «βοηθημάτων» και «επιδομάτων» απλής επιβίωσης εκ μέρους του κράτους, που είναι ο συλλογικός εκπρόσωπος των αφεντικών, δεν θα μπορούσε να γίνει άνευ όρων! Ο πρώτος όρος είναι αυτός καθαυτός ο πατερναλισμός της παροχής. Από ‘κει και μετά οι «ωφελούμενοι» (όρος πολλαπλά δηλωτικός…) θα πρέπει να είναι φρόνιμοι και υπάκουοι∙ όχι ταραξίες και απείθαρχοι…

Το UBI για τα μικρομεσαίας κλίμακας αφεντικά του γεωργικού και του κτηνοτροφικού τομέα μπορεί να μοιάζει μακρινό αλλά δεν είναι τόσο. Η επιδότηση εκτάσεων (αντί για την παραγωγή) είναι ένα σαφές βήμα προς τα εκεί, ακόμα κι αν εμφανίζονται περιστατικά καταχρήσεων α λα ελληνικά (ή, ίσως, και α λα ιταλικά…)

Πώς θα είναι φρόνιμοι και υπάκουοι οι «ωφελούμενοι» αυτής της κατηγορίας; Εεεεε… Όχι, πάντως, με το να κλείνουν δρόμους, λιμάνια, τελωνεία κλπ…

Αυτοί είναι γάλλοι στην Προβηγκία (επάνω φωτο) – τώρα. Το πανό τους λέει «το τέλος μας θα είναι η πείνα σας». Mιας και ο εναντίον τους μοχλός εκεί δεν είναι το «σκάνδαλο του οπεκεπε» έχουν μια διαυγέστερη αντίληψη του τι συμβαίνει: διότι εκεί δεν σφάζουν κατά χιλιάδες πρόβατα λόγω … μιας αρρώστιας. Σφάζουν μοσχάρια λόγω … μιας αρρώστιας….

Ποιος δεν έχει καταλάβει την πολιτική οικονομία της βιομηχανίας νοσηρότητας; (Ρητορική ερώτηση: είναι πολλοί, πάρα πολλοί που δεν θέλουν να καταλάβουν…)

Ιμπεριαλιστικά δόγματα 4

Δευτέρα 8 Δεκέμβρη (00.07) >> Με βάση το «νέο δόγμα» θα διαλυθούν άραγε οι αμερικανικές «στρατιωτικές διοικήσεις» που έχουν χωρίσει τον πλανήτη σε διάφορες ζώνες αναλαμβάνοντας τον έλεγχό του; Μήπως ακόμα θα διαλυθούν οι επίσημες αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και οι «κρυφές» βάσεις της cia που είναι σπαρμένες κατά εκατοντάδες παντού; Ακόμα κι αν (a big ‘if’) κάποιοι στην ψοφιοκουναβική διοίκηση θεωρούν ότι κάποια απ’ αυτά είναι πλέον περιττά έξοδα, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι τόσο εντός όσο και εκτός us για τους οποίους η υπερέκταση της πρώην υπερδύναμης ήταν (και παραμένει) πηγή εσόδων. Σε διάφορες μορφές. Από χρηματικές ως καριερίστικες. Αυτοί οι «πολλοί περισσότεροι» έχουν συμφέροντα σ’ αυτήν την υπερέκταση, και έχουν την δύναμη να την υπερασπιστούν ελπίζοντας (οι καϋμένοι…) ότι δεν θα πέσει να τους πλακώσει.

Το πιο κτυπητό και «ανάγλυφο» παράδειγμα είναι ο αμερικανικός ρόλος στο ουκρανικό πεδίο μάχης: δεν δόθηκε από επιπολαιότητα η απλόχερη αμερικανική υποστήριξη στο πραξικόπημα του 2014 στο Κίεβο (επί Obama). Όπως έχουν πει και ξαναπεί διάφορα όρνεα στην Ουάσιγκτον, απ’ την Clinton και την fuck EU Nuland ως τον ύαινα καλολαδωμένο γερουσιαστή Graham «έχει γίνει τεράστια επένδυση στην ουκρανία». Και το αποτέλεσμα είναι ότι το ψοφιοκουναβιστάν δεν μπορεί ακόμα πάρει το «Χ» που επιδιώκει μετά την δυτική ήττα εκεί: οι σαμποτέρ της εύσχημης υποχώρησής του περνούν απ’ την Ουάσιγκτον στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στην Αθήνα, στο Τελ Αβίβ για να φτάσουν στο Κίεβο – και να γυρίσουν πίσω.

Οι ευρωπαίοι «πρόθυμοι» ζουν πάντα τα δικά τους δράματα, όλοι μαζί και ο καθένας χώρια. Το ψόφιο κουνάβι μονότονα επαναλαμβάνει ότι «ο πόλεμος στην ουκρανία είναι του Biden κι όχι δικός του», και δεν έχει πει ακόμα «… του Biden και των ευρωπαίων». Δείχνει ωστόσο να το εννοεί καθώς τώρα θέλει να ασχοληθεί με την επιχρύσωση (επικουνάβωση δηλαδή) του δόγματος Monroe. Επιπλέον (το «νέο δόγμα» λέει) θέλει να διαδώσει την ιδεολογία του στην ευρώπη∙ δεν ξεκαθαρίζει αν θα είναι ενέσιμη ή σε χάπι: make america great again παντού! (Στο ελλαδιστάν έκαναν ήδη παραγγελία μια καλή ποσότητα του γιατρικού με γεύση αμερικανικό lng…)

Το παρακάτω δεν είναι η πιο σοβαρή επίδειξη αυτών των δραμάτων, είναι ωστόσο χαριτωμένη με τον τρόπο της.

H αγγλική συντηρητική καθεστωτική the telegraph πανηγύριζε στις 22 Μάη του 2022:

Τις προάλλες, στις 2 Δεκέμβρη 2025, ήταν με μαύρες πλερέζες:

Το είπαμε έγκαιρα, αλλά που να ακουστούμε οι περιθωριακοί; Πήγαν κι έκατσαν όλοι μαζί στην ίδια μεριά, στη «σωστή πλευρά της ιστορίας», και η ιστορία (τους) μπάταρε:

Ας το έχουν υπόψη τους και οι ντόπιοι σωστομερίτες, ειδικά κάτι φιλόδοξοι με “πυξίδες” κλπ. Ως γνωστόν ο Οδυσσέας δεν έφτασε μόνος του στο βασίλειό του – τον πήγαν οι κερκυραίοι. Και έφτασε μπατίρης…