Δευτέρα 6 Ιούλη (01.07) >> Υπάρχει κάποια εξέλιξη τις τελευταίες 15 ημέρες εδώ; Επιφανειακά όχι κάτι σπουδαίο∙ υποθέτουμε ότι είστε προϊδεασμένοι / ες. Μόνο κάτι «δευτερεύοντα»… ξέρετε απ’ αυτά που η δυτική δημαγωγία προσπερνάει ως «σιγά μην…»:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 15 Ιούνη (00.51) >> Θα μπορούσε να είναι ένας σωλήνας γκαζιού… Δεν έγινε… Θα μπορούσε να είναι, έστω, ένα καλώδιο ρεύματος… Ούτε κι αυτό φαίνεται να προχωράει… Ε, τότε ας είναι ένα «κέντρο» βρε αδερφέ! Κι ας είναι και στο Χιούστον…
Η εγκληματική συμμορία των 3 (ξέρετε ποιοι είναι…) δείχνει να χαίρεται που ξαναγίνεται 3 + 1, του είδους εκείνων των ηρωϊκών εποχών της «πρώτης φοράς»… Επιτέλους η Ουάσιγκτον δείχνει να ενδιαφέρεται … για την «ενεργειακή ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο».
Όλοι χαρούμενοι πριν 4 ημέρες…
Χαίρονται όλοι ή (το άλλο που αρχίζει από «χε…»);;;; Πρώτ’ απ’ όλα αυτό το «κέντρο» είναι προς εξυπηρέτηση των όποιων αμερικανικών συμφερόντων – τελεία. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για «ελεημοσύνες».
Δεύτερον, και σημαντικότερο, Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ (αλλά και Αθήνα / Λευκωσία στο βαθμό που τους αναλογεί) δεν μπορούν να διαχειριστούν την ήττα τους στο μεσανατολικό πεδίο μάχης∙ μια ήττα που τους σπρώχνει όλους μαζί, μεσοπρόθεσμα, μακριά απ’ την ανατολική Μεσόγειο. Πράγμα που σημαίνει ότι η «δημιουργία ενός κέντρου» στο μακρινό Χιούστον είναι μάλλον ευφημισμός του πανικού (τους) παρά οτιδήποτε άλλο.
Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 1 Ιούνη (00.10) >> Ενόσω ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί βρίσκονται στην κατάσταση «πως θα κρύψουμε την ήττα μας» κρατώντας ανοικτό (τόσο ανοικτό όσο χρειάζονται οι traders των πετρελαϊκών futures στα χρηματιστήρια…) το ενδεχόμενο να συνεχίσουν τις επιθέσεις τους (ρισκάροντας να κάνουν την ήττα τους συντριπτική)∙ και ενόσω η προσοχή έχει συγκεντρωθεί στο αν (πώς και πόσο) θα «ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ (κάτι που ουσιαστικά είναι λυμένο…) διαφεύγει της προσοχής το μακράν μεγαλύτερο «άγχος» των θεοναζί και όλων των δυτικών συμμάχων τους: η προοπτική να χάσει ο δυτικός χωροφύλακας το πυρηνικό μονοπώλιο που διαθέτει ως τώρα…
Έχει ξεχαστεί, για παράδειγμα, ότι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς επιτέθηκε δυο φορές σε γειτονικά κράτη για να κρατήσει αυτό το μονοπώλιο: την μια φορά το 1981, σ’ έναν υπό κατασκευή πειραματικό πυρηνικό αντιδραστήρα του ιράκ (: Σαντάμ Χουσεϊν) και μια δεύτερη το 2007, σ’ έναν υπό κατασκευή πειραματικό πυρηνικό αντιδραστήρα της συρίας (: Άσσαντ).
Αυτές οι δύο πετυχημένες καταστροφές δείχνουν το πραγματικό μέγεθος της θεοναζί (και της αμερικανικής, και της δυτικής) αποτυχίας να φρενάρουν ή/και να καταστρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης∙ εννοούμε: το πραγματικό ιστορικό πολιτικό μέγεθος αυτής της αποτυχίας. Και τις εν δυνάμει προοπτικές της.
Θα έπρεπε να έχει δωθεί σημασία (και να έχει αξιολογηθεί) αυτό το γεγονός: ενώ η Τεχεράνη έχει νικήσει (με οποιαδήποτε κριτήρια θέλει να χρησιμοποιήσει κάποιος) τα δύο πυρηνικά κράτη που της επιτέθηκαν∙ ενώ, κατά συνέπεια, είναι σε θέση να βάζει όρους στους (ανομολόγητα) ηττημένους∙ κι ενώ το δικό της πυρηνικό πρόγραμμα βρίσκεται πάντα πάνω στον πάγκο, ΔΕΝ έχει ανοίξει, ούτε καν έχει θίξει, το ζήτημα του «κρυφού» θεοναζί πυρηνικού προγράμματος!! Ούτε το άμεσα ενδιαφερόμενο ιράν έχει κάνει κάτι τέτοιο, ούτε οι έμμεσα ενδιαφερόμενοι αλλά δομικοί σύμμαχοί του, η Μόσχα και το Πεκίνο.
Πολιτικά, τώρα που η Τεχεράνη συγκεντρώνει πια την «συμπάθεια» όλου του πλανήτη (πέρα απ’ τα αφεντικά των δυτικών ιμπεριαλισμών και τους κάθε είδους λακέδες τους) για την πετυχημένη αντίστασή της, θα ήταν η καλύτερη στιγμή για να στριμωχτούν τόσο οι θεοναζί όσο και τα δυτικά αφεντικά τους, βάζοντας πάνω στον πάγκο αυτά τα «κρυφά» όπλα. Πότε θα ήταν καλύτερα να γίνει το αίσχος της δυτικής ιμπεριαλιστικής μεροληψίας σε ότι αφορά τα «όπλα μαζικής καταστροφής» ακόμα πιο επαίσχυντο δημοσιοποιούμενο όσο πιο επίσημα γίνεται αν όχι τώρα, μετά από μια τέτοια ήττα;
Κι όμως: η Τεχεράνη ΔΕΝ αξιοποιεί αυτήν την «στρατηγικής» σημασίας ευκαιρία… Γιατί; Δεν ξέρουμε… Θα μπορούσε όμως να έχει κάποιο λόγο να συνεχίσει αυτό το «κρυφό» θεοναζί οπλοστάσιο να μείνει εκτός διεθνούς ελέγχου;
Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Και μπορεί να έχει μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα απάντηση (υπόθεση απ’ την περιθωριακή μεριά μας, αλλά καθόλου αστήρικτη. Απλά λογική…)
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 1 Ιούνη (00.06) >> Η ως τώρα «σοφία» υποστηρίζει ότι το ιρανικό καθεστώς δεν πρόκειται να φτιάξει πυρηνικά όπλα (αν και μπορεί…) επειδή, αν το κάνει, μια σειρά γειτονικά κράτη θα κάνουν το ίδιο: η σαουδική αραβία, η τουρκία και η αίγυπτος… (Τι σύμπτωση!!!). Συνεπώς (έτσι πάει αυτό το επιχείρημα) η Τεχεράνη αυτοσυγκρατείται για το καλό της χωρίς πυρηνικά ειρήνης στη δυτική ασία∙ ενόσω, βέβαια, ΟΙ ΘΕΟΝΑΖΙ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΟΠΛΑ, και μαζί έναν ακόραστο προσανατολισμό να σκοτώσουν τους πάντες ανάμεσα στο Νείλο και τον Ευφράτη…
Μ’ άλλα λόγια το ιρανικό κράτος / κεφάλαιο, που τα κατάφερε μια χαρά χωρίς πυρηνικά κατά των θεοναζί και του ψοφιοκουναβιστάν, δίνει το «καλό παράδειγμα» στην Άγκυρα, στο Ριάντ και στο Κάιρο να … περιμένουν την μοίρα τους και να προσεύχονται να μην τους σημαδέψει ένα ή δύο πυρηνικά κράτη… στους αιώνες των αιώνων…. Φαίνεται αυτό λογικό μέσα στον καπιταλιστικό πλανήτη; Φαίνεται αυτό λογικό μέσα στη δίνη του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου; Φαίνεται αυτό λογικό όταν έχεις απέναντί σου ένα κράτος που χάρη στους συμμάχους του μπορεί να σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά, όπως και όποτε γουστάρει;
Όχι…
Αν γινόταν εκείνο που η «σοφία» λέει ότι δεν θα γίνει, θα είχε ένα γνωστό όνομα:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 6 Απρίλη (00.13) >> Οι καταρρίψεις (αμερικανικών) αεροπλάνων, οι καταστροφές (αμερικανικών) ελικοπτέρων, αυτά σίγουρα συγκινούν. Ταιριάζουν άλλωστε με την αισθητική μιας πολεμικής ταινίας (που ωστόσο εξελίσσεται αργά).
Ακόμα αργότερα εξελισσόνται άλλοι ριζικοί μετασχηματισμοί στην περιοχή, κάτω απ’ την βία της ψοφιοκουναβικής + θεοναζί επίθεσης στο ιράν και της ιρανικής + some allies αντεπίθεσης. Γεγονότα που δεν θα περιλαμβάνονταν σε μια πολεμική ταινία, παρότι μεσοπρόθεσμα θα αποδειχθούν το ίδιο καθοριστικά όσο η καθαυτό ήττα του «συλλογικού Epstein» και σ’ αυτό το πεδίο μάχης.
Όποιος / όποια δεν έχει όρεξη να χασμουρηθεί, ιδού:
Στις 15 Σεπτέμβρη του 2025 μεταξύ άλλων γράφαμε κι αυτά:
…Το ότι τα δεδομένα στην περιοχή έχουν αλλάξει, και μάλιστα δραματικά, το κατάλαβαν όλοι (τα αφεντικά των δυτικών ιμπεριαλισμών και ο θεοναζί χωροφύλακάς τους) τον περασμένο Ιούνιο, όταν προσπάθησαν να «σβήσουν απ’ τον χάρτη» το ιρανικό καθεστώς…
… Εν τω μεταξύ και οι υπόλοιπες πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου, γνωστές για την διακριτική υπέρ των θεοναζί αδράνειά τους, θα αρχίσουν να αναθεωρούν ορισμένες βεβαιότητές τους. Θέλοντας και μη. Είναι σαφές ότι η γενική δυτική ιμπεριαλιστική παρακμή αφήνει στην περιοχή τους ένα «ψυχωσικό υπόλοιπο», το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, το οποίο τα δυτικά αφεντικά έχουν στηρίξει μεν με κάθε τρόπο ακόμα και στις πιο φρικαλέες ατραξιόν του αλλά τους έχει κοστίσει ήδη πάρα πολύ. Αυτό το «ψυχωσικό υπόλοιπο» καταλαβαίνει μόνο από όπλα∙ και όπλα ικανά να το αντιμετωπίσουν (μαζί με τους ανάλογους στρατούς) έχουν τέσσερα μόνο κράτη στον ευρύτερο κοντινό ορίζοντα: η τουρκία, η αίγυπτος, το ιράν – και το πακιστάν…. Συνεπώς η «αρχιτεκτονική ασφάλειας» όλων αυτών των πετροχουντών θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της πως είναι «κυκλωμένη εξ επαφής» (όχι εχθρικά, αλλά πάντως κυκλωμένη) από μια πραγματικότητα συνεπή με τα δεδομένα και τις αλλαγές των συσχετισμών παγκόσμια. Θα αναπροσανατολιστεί ανάλογα; (Αν ναι, θα το κάνει διακριτικά και ίσως αβέβαια: ο χουντοκαραβανάς του Καϊρου έχει μια σχετική πρόταση για τα 22 κράτη / μέλη του «αραβικού συνδέσμου»…)
Αργότερα, στις 16 Φλεβάρη του 2026 (12 μέρες πριν την τελευταία επίθεση) γράφαμε μεταξύ άλλων κι αυτά:
…Η σφαγή στη Γάζα και ο συνεχιζόμενος εποικισμός της δυτικής Όχθης∙ η επίθεση στη Doha∙ και η (ηττημένη) επίθεση στο ιράν τον περασμένο Ιούνη, αλλάζουν γρήγορα τους προσανατολισμούς και τους συσχετισμούς δύναμης στην ευρύτερη δυτική Ασία. Διαμορφώνεται ήδη ένα κρατικό / καπιταλιστικό τετράγωνο Τεχεράνης, Άγκυρας, Καϊρου και Ριάντ που θεωρεί πια το Τελ Αβίβ επικίνδυνο νταβατζή για όλους, και καθόλου δεν σκοπεύει να συνεχίσει την «προσαρμογή» του είτε στις ηπα ειδικά είτε στην δύση γενικά. Προσθέστε σ’ αυτό το τετράγωνο την Ισλαμαμπάντ (ναι, το πακιστάν), την Ντόχα και την Δαμασκό για να έχετε μια ευρύτερη ιδέα για το τι συμβαίνει πια σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου…
Ένα μήνα μετά την επίθεση, με ξεκαθαρισμένο ότι το ψοφιοκουναβιστάν + θεοναζί καθεστώς ηττώνται, η συνάντηση στις 29 – 30 Μάρτη 2026 των υπεξ τουρκίας, αιγύπτου, σαουδικής αραβίας και πακιστάν στην Ισλαμαμπάντ δεν ήταν κάτι που θα μπορούσε να πουληθεί δημαγωγικά. (Και ίσως δεν θα έπρεπε καν και καν: ας μην μπαίνουν στα μυαλά των πρωτοκοσμικών περίεργες ιδέες!!!)
Ακόμα λιγότερο θα έπρεπε να υποδειχθεί (απ’ τους δημαγωγούς και κάθε είδους λαγωνικό) το γεγονός ότι αμέσως μετά τη λήξη του ραντεβού-των-4 στην Ισλαμαμπάντ, στις 31 Μάρτη 2026, ο πακιστανός υπ.εξ. Mohammad Ishad Dar πέταξε ως το Πεκίνο για συνάντηση / ενημέρωση / κλπ με τους αξιωματούχους της νέας (και σοβαρής…) «υπερδύναμης».
Ενώ δυο μέρες αργότερα, στις 2 Απρίλη 2026, η ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) είχε διάφορα να πει και να συνεννοηθεί τηλεφωνικά με τον τοξικό πρίγκηπα του Ριάντ. Την ίδια μέρα είχε face to face συζήτηση στη Μόσχα με τον αιγύπτιο υπ.εξ. Badr Abdelatty…
Τι συμβαίνει; Στην trash δύση (είτε στις κορυφές των εξουσιών είτε στις μάζες) ό,τι δεν έχει ψοφιοκουναβισμούς είναι από αντιεμπορικό έως αδιάφορο! Δεν ιντριγκάρει! Δεν αποπλανεί! Δεν έχει καμία σημασία!!! (Άλλωστε – έκπληξη;;; – κανένα απ’ αυτά τα ραντεβού δεν έψαχνε λύση για … το «άνοιγμα των στενών του Ορμούζ»!!!)
Ή μήπως έχει (πολύ μεγαλύτερη απ’ τους σπασμούς της δυτικής παρακμής);
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.18) >> Το ψοφιοκουναβιστάν συνεχίζει ως τώρα να «ζυγίζει» τι θα κάνει απέναντι στην Τεχεράνη. «Φορτώνει» με επιπλέον μιλιταριστικά γκάτζετς την περίμετρο (ένα ακόμα αεροπλανοφόρο με την περιφρούρησή του πλέει προς τον Ινδικό ωκεανό, θα χρειαστεί κανά μήνα για να φτάσει) και ταυτόχρονα κανένα πλεούμενο δεν πλησιάζει τις ιρανικές ακτές πιο κοντά από τα 1000 μίλια απ’ τον φόβο των antiship ιρανικών πυραύλων∙ μια απόσταση που δεν βοηθάει ιδιαίτερα στο αεροβομβαρδισμό απ’ τα ντεκ των αεροπλανοφόρων.
Εν τω μεταξύ, μέχρι να φτάσουν αυτές οι ενισχύσεις, θα βρίσκεται στον ινδικό μεταξύ άλλων μια κινεζική φρεγάτα με ειδικότητα στην ανίχνευση και τον εντοπισμό υποβρυχίων. Αν, μαζί με τα ρωσικά αντιτορπιλικά που θα πάρουν μέρος σε κοινή άσκηση με το ιρανικό ναυτικό, αποφασίσουν ότι το λιμάνι του Bandar Abbas είναι φιλόξενο, μπορεί να κάτσουν εκεί για καιρό… Και να χαζεύουν τα γλαροπούλια στον ορίζοντα. Έχει κανείς πρόβλημα;
Αυτά σημαίνουν ότι «φορτώνει» και το ιρανικό καθεστώς. Με την δική του εντατική παραγωγή
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 13 Οκτώβρη (00.34) >> Σε ότι αφορά την τρέχουσα «συμφωνία», «εκεχειρία», «διακοπή» της σφαγής, πείτε την όπως θέλετε, γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα μεταξύ άλλων κι αυτά (εν μέρει στο «ανοικτό» και εν μέρει στο «κλειστό» τμήμα):
…
To «αόρατο» στήριγμα σ’ αυτήν την «διπλωματική απόρριψη» των περισσότερων απ’ τα «20 σημεία» απ’ την μεριά της αντίστασης βρίσκεται στο ότι αυτή πια δεν έχει την υποστήριξη μόνο της Τεχεράνης: μετά τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο 1.0 κατά του ιράν τον περασμένο Ιούνη αλλά, κυρίως, μετά την αμερικανοϊσραηλινή «ατυχή επίθεση» στο κατάρ, οι αραβικές πετροχούντες έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά «τι θα απογίνουν» σ’ έναν κόσμο όπου τα δυτικά αφεντικά (και ο χωροφύλακάς τους) δεν νοιάζονται πια να ξεχωρίσουν καν τον «φίλο» απ’ τον «εχθρό» και όπου όχι μόνο «υπάρχουν πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια» αλλά, κυρίως, αυτές οι «πορτοκαλιές» (διάβαζε: Μόσχα, Πεκίνο, Τεχεράνη, Άγκυρα) προωθούν (τόσο στην ασία όσο και στην αφρική) τις περιφερειακές συγκροτήσεις «ασφάλειας», μεταξύ γειτόνων – στη θέση της μονομερούς, αποικιακής εξάρτησης απ’ τους «δυτικούς κανόνες» και την καταρρέουσα ηγεμονία τους!
Στην προκειμένη περίπτωση το «αόρατο» στήριγμα, με άμεσο τρόπο, ήταν η Άγκυρα, η Ντόχα και το Κάιρο. Αυτά τα τρία κράτη, μαζί με τους εκπροσώπους της Παλαιστινιακής αντίστασης, σχεδίασαν τον ελιγμό. Σκίζοντας ουσιαστικά τα «20 σημεία», και φέρνοντας την καούρα του ψόφιου κουναβιού για ένα «νόμπελ ειρήνης» σχεδόν εκεί που βρισκόταν η προηγούμενη «συμφωνία εκεχειρίας», στις αρχές της χρονιάς∙ εκείνη όπου αφού ολοκληρώθηκε η 1η φάση της οι θεοναζί την παραβίασαν οριζοντίως και καθέτως, επιστρέφοντας στις μαζικές δολοφονίες και καταστροφές.
… Οι χουντικοί των αραβικών κρατών μπορεί να είναι καθάρματα, μπορεί κάποιοι από δαύτους να είναι κοκάκηδες, αλλά ηλίθιοι δεν είναι. Ξέρουν ότι απ’ την μια μεριά δεν μπορούν να κοντράρουν ανοικτά τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς (όπως έκαναν το 1973, με το εμπάργο πετρελαίου): όλα τους τα περιουσιακά στοιχεία, ακίνητα, μετοχές, ομόλογα, ρευστό, είναι σε αμερικανικά δολάρια (πετροδόλαρα) κινούμενα μέσω swift, κατατεθειμένα στο μεγαλύτερο μέρος τους σε αμερικανικές (ή αγγλικές) τράπεζες… Πράγμα που σημαίνει ότι κινδυνεύουν άμεσα απ’ αυτό το είδος «κατασχέσεων» που αφού εφαρμόστηκε εναντίον του αφγανιστάν ή της βενεζουέλα, έφτασε να εφαρμοστεί και κατά της ρωσίας!
Ξέρουν λοιπόν απ’ αυτή τη μεριά ότι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, να κολακεύουν το ψόφιο κουνάβι, κλπ. Ξέρουν όμως απ’ την άλλη ότι έχουν δύο όπλα. Πρώτον τα επιπλέον δισεκατομμύρια «επενδύσεων» (δηλαδή και δανεισμού…) που υποσχέθηκαν στο ψόφιο κουνάβι όταν πέρασε πρόσφατα απ’ τα μέρη τους. Και δεύτερον (ακόμα σημαντικότερο) την «υψηλή συμπάθεια» (και όχι μόνο) των «ανερχόμενων δυνάμεων» του ευρασιατικού project. Που δεν τους ζητάνε ούτε δημοκρατίες, ούτε ανθρώπινα δικαιώματα, τίποτα απ’ αυτά τα ενοχλητικά. Τους ζητάνε μόνο δουλειές – και όπου χρειάζεται ουδετερότητα.
Αυτοί οι ίδιοι χουντικοί (ή οι προκατοχοί τους) είναι που «πούλησαν το παλαιστινιακό ζήτημα» ειδικά μετά τις «συμφωνίες του Όσλο» στις αρχές των ‘90ς. Αυτοί οι ίδιοι είναι που ως το 2023 ή και το 2024 πίστευαν (ή ήθελαν να πιστεύουν) ότι η Ουάσιγκτον παραμένει ηγεμονική δύναμη και ότι το Τελ Αβίβ είναι το «πικρό ποτήρι» που πρέπει να καταπίνουν για να έχουν την εύνοια των ηπα και της δύσης γενικά. Αλλά τώρα; Τώρα η μεν ευρώπη της ε.ε. βουλιάζει αργά αλλά σταθερά μέσα σε ξεσπάσματα συμπλέγματος μεγαλείου και γαυγισμάτων για πόλεμο-με-την-ρωσία κρατώντας με το ζόρι στη θέση του τον τοξικό του Κιέβου∙ οι δεν «κραταιές» ηπα αλλού πατάνε κι αλλού βρίσκονται. Υπ’ αυτές τις συνθήκες οι αντιανθρώπινες προσταγές τόσο του χωροφύλακα της δύσης όσο και των δυτικών ιμπεριαλισμών για την «εξαφάνιση του παλαιστινιακού ζητήματος» γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες. Όχι για τους Παλαιστίνιους τους ίδιους∙ αυτό θα μπορούσαν να το παρακάμψουν. Γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες για την ευστάθεια των δικών τους καθεστώτων – ενώ μπορούν να δημιουργήσουν στοιχεία ενός «γεωπολιτικού plan b» αποστασιοποίησης απ’ αυτές τις προσταγές.
….
Σίγουρα θεωρήθηκαν (απ’ όσους / όσες τα διάβασαν…) «εκτός πραγματικότητας»!!!
Είκοσι ώρες μετά την (πιο πάνω) ανάρτηση της ασταμάτητης μηχανής, κάποιος που ξέρει πολλά και καταλαβαίνει ακόμα περισσότερα ονόματι Alastair Crooke (αν δεν ξέρετε ποιος είναι ψάξτε και θα βρείτε) έλεγε μεταξύ άλλων και τα εξής (με ελληνικούς υπότιτλους):
Δεν αντιγράψαμε τον Crooke – ούτε αυτός εμάς! Μας οδηγεί η εργατική κριτική ανάλυση∙ κι αυτόν η πολύχρονη εμπειρία του στη μέση Ανατολή και οι γνώσεις / επαφές που έχει με πολλούς εκεί.
Όλα αυτά φυσικά δεν αναφέρονται απ’ τους δημαγωγούς. Μπορεί όποιος θέλει να κρατήσει τις εντυπώσεις που δημιουργούν επαγγελματίες και ερασιτέχνες «κατασκευαστές σύγχυσης», δεξιοί κι αριστεροί, θεωρώντας τες αλήθειες. Αν όμως η «αόρατη (;;;)» πραγματικότητα είναι αυτή πιο πάνω, τότε υπάρχει ένα εξαιρετικά δυναμικό περιβάλλον μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η τωρινή «συμφωνία» σε ότι αφορά την Γάζα και το Ολοκαύτωμά της. Ένα εξαιρετικά δυναμικό περιβάλλον που πυροδοτήθηκε αφενός μεν απ’ την «εισβολή του al Aqsa» πριν δύο χρόνια και την (τελικά νικηφόρα) αντοχή της Παλαιστινιακής αντίστασης για απίστευτο διάστημα απ’ την μια μεριά, και απ’ την διαρκώς πανικόβλητη βαρβαρότητα του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος και των δυτικών συμμάχων του, μέσα κι έξω απ’ την Παλαιστίνη, απ’ την άλλη.
Ο δρόμος για το σπίτι…. «Αυτή είναι η γη μας, δεν θα φύγουμε ποτέ…» Δεν έχουν απεδαφικοποιηθεί ρε γαμώτο (όπως προέβλεπε το νεοφιλελεύθερο postindustrial manual)
Αστυνομία σε διάφορα σημεία της λωρίδας: είναι «έφεδροι» των οργανώσεων της αντίστασης. Σίγουρα δεν είναι καθόλου σωστό να αφοπλιστούν, ειδικά τώρα που αυξάνεται η ανθρωπιστική βοήθεια και μαζί της η όρεξη των συμμοριών που την λυμαίνονταν..
Δευτέρα 13 Οκτώβρη (00.15) >> Πού πάει το «ναι μεν αλλά…» της απάντησης της Παλαιστινιακής αντίστασης στη θεατρινίστικη «εμπλοκή» του ψοφιοκουναβιστάν στη Γάζα; Και γιατί αναγκάστηκε η Ουάσιγκτον να παραιτηθεί απ’ την …. «ριβιέρα»;
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 6 Οκτώβρη (00.39) >> Την περασμένη βδομάδα παρουσιάσαμε τα βασικά απ’ το «σχέδιο 21 σημείων» που το ψοφιοκουναβιστάν παρουσίασε στα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη, ως «σχέδιο ειρήνης στη Γάζα». Σχολιάζαμε ότι αυτά τα 21 σημεία ταίριαζαν περισσότερο στους προσανατολισμούς διάφορων αραβικών πετροδικτατοριών παρά στα σχέδια του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος∙ και ότι, άρα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι χασάπηδες θα το απέρριπταν.
Κάναμε ένα μικρό λάθος, λόγω άγνοιας: εκείνο το «σχέδιο 21 σημείων» δεν έφτασε ποτέ στους χασάπηδες! Όταν ο αρχηγός τους πήγε στην Ουάσιγκτον διαμορφώθηκε ένα άλλο σχέδιο, «20 σημείων» αυτό, τροποποιώντας το προηγούμενο κατά τα συμφέροντα των θεοναζί. Και, φυσικά, ο αρχιχασάπης «ανακοίνωσε ότι το δέχεται». Στα λόγια (περιμένοντας ότι η Παλαιστινιακή αντίσταση θα το απορρίψει…)
Όλα τα δυτικά κράτη / παρακράτη (συμπεριλαμβανόμενου του ελλαδιστάν) ανακοίνωσαν το ίδιο. Κτύπησαν παλαμάκια για το «σχέδιο»… Χωρίς καν να το ξέρουν – τους ήταν αρκετό που συμφωνούσε ο αρχιχασάπης και το ψοφιοκουναβιστάν… Έμοιαζε «σατανική κίνηση» – απ’ την μεριά τους κατά της Παλαιστινιακής αντίστασης: «σας κάνουμε μια πρόταση που δεν μπορείτε να αρνηθείτε…»
Έκαναν λάθος – ένα ακόμα δείγμα της γενικής διανοητικής παρακμής τους! Δεν υπολόγισαν (τρομάζουν να υπολογίσουν!!) τις αλλαγές που γίνονται ήδη υπόγεια στην ευρύτερη Μέση Ανατολή / δυτική και κεντρική Ασία∙ τις αλλαγές που γίνονται στο «μουσουλμανικό κόσμο» συμπεριλαμβανόμενων των αραβικών πετροδικτατοριών.
Απ’ την μεριά της η Παλαιστινιακή αντίσταση (με την υποστήριξη αυτών των πετροδικτατοριών…) έκανε το σωστό απέναντι στον ωμό εκβιασμό. Ελίχθηκε, προσφέροντας στο ψόφιο κουνάβι το μοναδικό που θέλει, το μοναδικό για το οποίο καίγεται: την ελπίδα ότι στις 10 Οκτώβρη (σε τέσσερεις ημέρες…) θα πάρει … το «νόμπελ ειρήνης»!!!
Η υποψηφιότητα του ψόφιου κουναβιού για το φετεινό «νόμπελ ειρήνης» και η υποστήριξή της – από Wikipedia μεριά. Στη λίστα των 338 (!!!) υποψηφίων υπάρχει όμως μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα: της Francesca Albanese! Θα καταδεχόταν άραγε το ψόφιο κουνάβι να μοιραστεί το βραβείο με την Albanese; Αν η νορβηγική «επιτροπή» έχει χιούμορ (μαύρο, κατάμαυρο!) θα πρέπει να δοκιμάσει τις ψοφιοκουναβικές αντοχές – στην ηλικία του!
Εν τω μεταξύ η ψοφιοκουναβική ψύχωση οφείλεται στο ότι το ίδιο νόμπελ δόθηκε και στον Obama (αλληλομισιούνται!), στην ίδια φάση της σταδιοδρομίας του, την πρώτη χρονιά της πρώτης θητείας του, το 2009. Ο Obama δεν είχε κάνει τίποτα «υπέρ ειρήνης» απ’ τις 20 Γενάρη του 2009 που πήρε το πόστο ως τις 10 Οκτώβρη – η επιλογή ήταν ολοφάνερο «γλύψιμο» του αμερικάνου προέδρου. Που, φυσικά, δεν τον εμπόδισε να κάνει τους πολέμους του: στο αφγανιστάν, στη λιβύη, στο ιράκ, στη σομαλία, στη συρία… Υποθέτουμε ότι αν το ψόφιο κουνάβι πάρει κι αυτό το φωτοστέφανο του ειρηνοποιού θα «απελευθερωθεί» επίσης…
Αααα: θα απελευθερωθούν και οι θεοναζί…
Το αμερικανικό υπ.οικ. θα βγάλει του χρόνου ένα συλλεκτικό νόμισμα του 1 δολαρίου (κανονικό coin, όχι stablecoin…) για τα 250 χρόνια της αμερικανικής ανεξαρτησίας. Σύμφωνα με ένα προσχέδιο η φάτσα που θα είναι και στις πλευρές του νομίζει ότι είναι αυτοκράτορας… Το μόνο πρόβλημα είναι ότι η αμερικανική νομοθεσία απαγορεύει να εικονίζεται σε νομίσματα και χαρτονομίσματα ζωντανό άτομο. Οπότε υπάρχουν δύο λύσεις. Είτε πεθαίνει η σχετική νομοθεσία, είτε…
Λίγες μόνο ώρες μετά το «ναι μεν αλλά…» της Παλαιστινιακής αντίστασης (όπως είναι γνωστό όταν μια φράση έχει «αλλά» τα πριν αυτή τη λέξη είναι αδιάφορα∙ τα σημαντικά είναι μετά!!!) το ψόφιο κουνάβι πανηγύρισε τιτιβίζοντας:
To «αόρατο» στήριγμα σ’ αυτήν την «διπλωματική απόρριψη» των περισσότερων απ’ τα «20 σημεία» απ’ την μεριά της αντίστασης βρίσκεται στο ότι αυτή πια δεν έχει την υποστήριξη μόνο της Τεχεράνης: μετά τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο 1.0 κατά του ιράν τον περασμένο Ιούνη αλλά, κυρίως, μετά την αμερικανοϊσραηλινή «ατυχή επίθεση» στο κατάρ, οι αραβικές πετροχούντες έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά «τι θα απογίνουν» σ’ έναν κόσμο όπου τα δυτικά αφεντικά (και ο χωροφύλακάς τους) δεν νοιάζονται πια να ξεχωρίσουν καν τον «φίλο» απ’ τον «εχθρό» και όπου όχι μόνο «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια» αλλά, κυρίως, αυτές οι «πορτοκαλιές» (διάβαζε: Μόσχα, Πεκίνο, Τεχεράνη, Άγκυρα) προωθούν (τόσο στην ασία όσο και στην αφρική) τις περιφερειακές συγκροτήσεις «ασφάλειας», μεταξύ γειτόνων – στη θέση της μονομερούς, αποικιακής εξάρτησης απ’ τους «δυτικούς κανόνες» και την καταρρέουσα ηγεμονία τους!
Στην προκειμένη περίπτωση το «αόρατο» στήριγμα, με άμεσο τρόπο, ήταν η Άγκυρα, η Ντόχα και το Κάιρο. Αυτά τα τρία κράτη, μαζί με τους εκπροσώπους της Παλαιστινιακής αντίστασης, σχεδίασαν τον ελιγμό. Σκίζοντας ουσιαστικά τα «20 σημεία», και φέρνοντας την καούρα του ψόφιου κουναβιού για ένα «νόμπελ ειρήνης» σχεδόν εκεί που βρισκόταν η προηγούμενη «συμφωνία εκεχειρίας», στις αρχές της χρονιάς∙ εκείνη όπου αφού ολοκληρώθηκε η 1η φάση της οι θεοναζί την παραβίασαν οριζοντίως και καθέτως, επιστρέφοντας στις μαζικές δολοφονίες και καταστροφές.
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 11 Αυγούστου (00.07) >> Υποθέτουμε πως το έχετε καταλάβει. Όλα τα σχέδια κι όλα τα όνειρα του εντόπιου ιμπεριαλισμού έχουν βουλιάξει μέσα στην επιταχυνόμενη δίνη των διαδοχικών δυτικών ηττών. Ας το επαναλάβουμε: αντί να είναι «συνιδιοκτήτης» της ανατολικής Μεσογείου όπως ονειρευόταν το ελλαδιστάν έγινε ενδοχώρα του θεοναζί, απαρτχάιντ, χασάπικου καθεστώτος (κι αυτό θα το πληρώσει πολύ ακριβά!). Και αντί για «πυλώνας σταθερότητας» έχει ξεπέσει σ’ ένα γυμνό προκεχωρημένο φυλάκιο μιας παρακμιακής υπερδύναμης που πολιορκείται – το φυλάκιο (μεταφορικά προς το παρόν) – σχεδόν απ’ όλες τις μεριές.
Είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί, μέσα σε ελάχιστο ιστορικά χρόνο. Η περιβόητη «σωστή μεριά της ιστορίας» έχει αποδειχθεί αυτό που ήταν εξ’ αρχής: φόλα…
-η θρυλική «αοζ του Καστελόριζου»; Βούλιαξε και πάει…
Ένα δάκρυ κύλησε στο πρόσωπό τους…
-ο θρυλικός αγωγός eastmed, που ήταν ο ενεργειακός ομφάλιος λώρος ελλαδιστάν, νότιας κύπρου και θεοναζί και θα έτριβε τα μούτρα της Άγκυρας; Βούλιαξε και πάει…
Κι άλλο δάκρυ κύλησε στο πρόσωπό τους…
-το καλώδιο που θα αντικαθιστούσε («γεωπολιτικά») τον αγωγό; Βούλιαξε και πάει…
-τα θρυλικά νοτιοκυπριακά «οικόπεδα» που θα έκαναν τις δυτικές πετρελαϊκές άγρυπνους φρουρούς της νοτιοκυπριακής αοζ; Κάπου χάθηκαν και πάνε…
-ο τσενεράλ Haftar που θα βομβάρδιζε την Τρίπολη και θα πετούσε τους τούρκους στη θάλασσα; Στέλνει τους γυιούς του στην Άγκυρα για δουλειές…
Φέρτε μου ώμο να κλάψω!
-τα άλλα θρυλικά οικόπεδα, νότια της Κρήτης; Ακόμα και ο φίλος-σύμμαχος χασάπης του Καϊρου λέει «οπα ρε, σαν πολύ ανοιχτήκατε!!!»
-και τι να πει κανείς γι’ αυτόν τον «αιώνιο παλιοεχθρό» πως ως χτες διαλυόταν, κατάρρεε, καταστρεφόταν, ο Ερντογάν ήταν στα τελευταία του, και «πολύ καλά κάναμε που δώσαμε άσυλο και χειροκροτήματα στους 8 χουντοκαραβανάδες παραλίγο δολοφόνους του το 2016»; Τώρα «παλεύουμε» να μην αγοράζει η ReArm Europe όπλα απ’ τις εταιρείες του, πράγμα αδύνατο να επιτευχθεί, ως γνωστόν…
Αααααχχ! Κοινωνία άδικη, κοινωνία ψεύτρα!!!
Το να πούμε ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της εντόπιας μικροαστικής κοινωνίας μετά των εκπροσώπων της έπασχε και πάσχει στον ύψιστο βαθμό απ’ όλα τα ιστορικά δυτικά «συμπλέγματα ανωτερότητας», οπότε παίρνει τώρα το μερδικό του απ’ την ιμπεριαλιστική, γεωπολιτική (και όχι μόνο) παρακμή, θα ήταν κοινότοπο. Αλλά η ελληνική ιδιαιτερότητα είναι ιστορική, εκ κατασκευής, δομική, εθνική: τα «συμπλέγματα ανωτερότητας» (: «εμείς του δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού», «όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες αυτοί ήταν στα δέντρα», κλπ) δεν πάνε μόνα τους. Είναι αξεδιάλυτα δεμένα με «συμπλέγματα κατωτερότητας» (: «αυτοί που μας εκμεταλλεύονται», «γκόου μπακ μίσιζ Μέρκελ», «αυτοί που δεν μας αφήνουν να βγάλουμε τα πετρέλαιά μας», κλπ). Μαζική, εθνική, μόνιμη, σκληρά ενσωματωμένη, αιώνια διπολική διαταραχή! Αγιάτρευτη.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες ακόμα και οι πλασιέ της εταιρείας don Rico & Co είναι αδύνατο να πουλήσουν ένα όραμα εθνικού μεγαλείου που να συνεπάρει κάπως το μυθομανές και σε κατάθλιψη πόπολο. Το ίδιο ισχύει και για την λεγόμενη αντιπολίτευση, μείζονα, ελάσσονα, ντο ύφεση, κλπ. Στο κάτω κάτω όλοι ήταν μέτοχοι της «εθνικής γραμμής» και των περασμένων μεγαλείων. Τώρα τα λούζονται.
Παρατηρούμε ωστόσο κάτι ανησυχητικό. Τους παλιούς καλούς καιρούς σημαντικό εξάρτημα της «εθνικής γραμμής» ήταν το δίνουμε στις εταιρείες τους (πετρελαϊκές) μερικά απ’ τα (θαλάσσια) οικόπεδά μας, οπότε θα μας προστατεύουν. Η ιδέα ήταν βλακώδης, εθελο-αποικιακή. Δεν δούλεψε αφού τα οικόπεδα «βούλιαξαν». Τώρα όμως προωθείται μια μεγάλης έκτασης εκποίηση ακινήτων – στεριανά «οικόπεδα»∙ κατά προτίμηση προς συγκεκριμένους συμμάχους. Φυσικά πρόκειται για την «ιδιωτική πρωτοβουλία», αλλοίμονο… Αλλά όταν αυτή η «ιδιωτική πρωτοβουλία» άρχισε να πουλάει σε τούρκους αγοραστές, εκεί στη Θράκη, κτύπησε η καμπάνα του «εθνικού συναγερμού»… Σωστά; Ίσως μάλιστα γίνονται κινήσεις υπόγειες για να αποθαρρυνθούν οι εν λόγω «εχθροί»∙ κι ας ψάξει αλλού η «ιδιωτική πρωτοβουλία» να βολευτεί.
Με τους «φίλους» φαίνεται να συμβαίνει το αντίθετο… Ενθαρρύνονται – έως αποθρασύνονται… Είναι για «λόγους προστασίας» του ελλαδιστάν;
Ίσως: το είπαμε, ενδοχώρα… «Τα κλειδιά είναι κάτω απ’ το χαλάκι»…