Tag: μεγέθη

Τα πικρά δάκρυα της ήττας 3

Δευτέρα 4 Μάη (01.31) >> H λιβανέζικη αντίσταση είναι alive ‘n’ kickin!!! Kickin άσχημα! Όχι μόνο ανασυγκροτήθηκε αλλάζοντας το οργανωτικό της μοντέλο (έτσι ώστε τώρα οι παντοδύναμες θεοναζί υπηρεσίες να έχουν πλήρη άγνοια για το ποιος είναι τι…)∙ όχι μόνο εξοπλίστηκε ακόμα καλύτερα απ’ ότι πριν την «εκεχειρία» του Νοέμβρη του 2024 (μα δεν την απέκλεισε το νέο καθεστώς στη Δασμασκό; Χα!!!)∙ αλλά – ακόμα χειρότερα – εκπαιδεύεται στην πράξη και διαρκώς βελτιώνεται στη χρήση FPV drones. Και μάλιστα όχι οποιωνδήποτε drones αλλά εκείνων της ρωσικής πατέντας που καθοδηγούνται με οπτική ίνα και είναι αδύνατο να χακαριστούν!

Ε, αυτό πια!!!! Πώς στο διάβολο έφτασε αυτή η πατέντα στις όχθες της ανατολικής Μεσογείου (εεεε; πού είπατε;;;;)∙ η πατέντα την οποία – ας το θυμίσουμε – όλα τα τεχνικά μιλιταριστικά επιτελεία της δύσης ΔΕΝ μπορούν να αντιμετωπίσουν εδώ και κανά δυο χρόνια στο ουκρανικό πεδίο μάχης;

Έλα ντε!!! Τα παρακάτω video πάντως (μικρό μέρος απ’ τις «ενημερώσεις» της Hezb’ Allah) δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Όταν η τρομοκρατία είναι πια η δυτική ιμπεριαλιστική τακτική μήπως η «ισορροπία τρό-μου» είναι η μόνη λογική επιλογή;

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.22) >> Τυπικά αμερικάνικο, τυπικό hollywood: αυτά είναι που όχι απλά αρέσουν αλλά βρίσκονται στην καρδιά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ειδικά μετά την πολύχρονη «ατυχή εκστρατεία» στο βιετνάμ: πάμε, είμαστε παντοδύναμοι, τα κάνουμε όλα γης μαδιάμ, και.. νικάμε!

O Indiana Jones στην «τελευταία σταυροφορία»… Ψάχνει το «άγιο δισκοπότηρο» κάπου στη μέση Ανατολή.

«Άγιο δισκοπότηρο στη μέση Ανατολή»; Χμμμμ… Τι ήθελε να πει ο σκηνοθέτης;

Τον βρίσκει εν τέλει τον θησαυρό; Χμμμμ… Γίνονται και λάθη:

Η «αιώνια νεότητα»!!! Η «αθανασία»!!! Σα να λέμε με τα σημερινά δεδομένα: make america great again!!!

Χαριτωμένα και b αυτά…

Πάμε στα σοβαρά. Στα πολύ σοβαρά.

Εξαιτίας της θεοναζί + ψοφιοκουναβικής επίθεσης στην Τεχεράνη αυξάνονται σταθερά διεθνώς εκείνοι που πλέκουν το εγκώμιο στη «στρατηγική αποτροπής» της Πγιονγκγιάνγκ, χωρίς να τρέφουν κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια στο καθεστώς αυτό καθ’ αυτό. «Προνόησε» (ο Kim / little rocket man) λένε. Έφτιαξε έγκαιρα αν και «παράνομα» τις πυρηνικές του κεφαλές (με την αρχική αλλά ουσιαστική βοήθεια των πυρηνικών φυσικών της Ισλαμαμπάντ…), έφτιαξε και διηπειρωτικούς πυραύλους που να μπορούν να «μεταφέρουν» τέτοιες κεφαλές στην αμερικανική επικράτεια, και ησύχασε. Μήπως θα έπρεπε να κάνει και η Τεχεράνη το ίδιο, για να ησυχάσει; αναρωτιούνται, μάλλον ρητορικά.

Κοιτώντας το ερώτημα απ’ σκοπιά του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου, η απάντηση θα ήταν «ναι». Ωστόσο επίσημα η Τεχεράνη αρνείται τέτοιο ενδιαφέρον. Κι όχι απλά το αρνείται. Κάποιοι αξιωματούχοι της, ερωτώμενοι για ΤΟ θέμα δυο ή τρεις βδομάδες μετά την 28η Φλεβάρη, απάντησαν: Δεν χρειαζόμαστε πυρηνικά… Τα συμβατικά όπλα μας έχουν αποδειχθεί ήδη ιδιαίτερα αποτελεσματικά…

Σωστό και ψύχραιμο απ’ την μεριά τους … υπό την προϋπόθεση πως εκείνοι που θα ήθελαν την εξαφάνιση από προσώπου γης του ιρανικού καθεστώτος (πιο σωστά: την μετατροπή του σε ένα patchwork αλληλοϋποβλεπόμενων και μόνιμα σε πόλεμο μεταξύ τους «φυλετικών» κρατιδίων) θα περιοριστούν στα δικά τους συμβατικά όπλα.

Ξέροντας περί ποίων πρόκειται και, κυρίως, ξέροντας τις δυτικές ιμπεριαλιστικές διακυβεύσεις σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου (όπως, άλλωστε, και στο ουκρανικό πεδίο μάχης) κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα συμπέραινε ότι οι δυτικοί και ο μεσανατολικός χωροφύλακάς τους θα συμβιβαστούν με μιαν ήττα … απ’ τα συμβατικά όπλα του ιράν… (Αν είναι ποτέ δυνατόν!!!)

Κατά την ταπεινή μας άποψη το ζήτημα της κατοχής μερικών (όχι πολλών…) πυρηνικών κεφαλών απ’ τους «φρουρούς της επανάστασης» (τους πυραύλους για να τις στείλουν στη θεοναζί επικράτεια τους έχουν και τους παραέχουν) μένει αναγκαστικά ανοικτό, με ή χωρίς fetwa που να τις απαγορεύει. Υποθέτουμε ότι στην απευκταία περίπτωση μόνο ως προδότης θα χαρακτηριζόταν εκείνος ο ιρανός (όχι μόνον ένας…) που ενώ θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον πληθυσμό του α λα βόρεια κορέα, δεν θα το έκανε για λόγους ηθικής τάξης, υπέρ του αντιπάλου του εν τέλει, ο οποίος δεν είχε τέτοιες αναστολές.

Αναρωτιόμαστε: τι θα σήμαινε αν οι εκπρόσωποι της Τεχεράνης, αντί να λένε «δεν χρειαζόμαστε πυρηνικά, έχουμε μια χαρά συμβατικούς πυραύλους», ή «δεν θα φτιάξουμε γιατί υπάρχει fetwa» έλεγαν δεν θα φτιάξουμε ΜΟΝΟ ΕΑΝ καταστραφούν τα θεοναζί πυρηνικά βάζοντας, αν χρειαζόταν, και χρονικό όριο; Τι θα συνέβαινε (στη «διεθνή σκηνή») σε μια τέτοια περίπτωση; Τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Τεχεράνη; Δεν θα στρίμωχνε όλους τους δυτικούς υποστηρικτές των θεοναζί που κουνάνε το δάκτυλο;

Και τι θα συνέβαινε αν η διεθνής συμπάθεια για την Τεχεράνη μετατρεπόταν σε ενεργητική και μαζική απαίτηση για τον πυρηνικό αφοπλισμό ενός γενοκτόνου καθεστώτος;

Αναρωτιόμαστε…

Εν τω μεταξύ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, είναι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς που έχει λυσσάξει εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια για το «πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν». Υπάρχει μια ολόκληρη γκαλερί από επίσημες «προειδοποιήσεις» του αρχιχασάπη αυτά τα 30 χρόνια ότι «σε ένα μήνα ή δύο θα έχουν έτοιμη την βόμβα». Οι μήνες και τα χρόνια πέρασαν, οι τέσσερεις εποχές συνέχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη, και η Τεχεράνη δεν έκανε επίδειξη ενός τέτοιου όπλου. Όχι επειδή δεν μπορεί από τεχνολογική άποψη. Επειδή (λέει ότι) δεν θέλει.

Το «σημείο περιστροφής» της τελευταίας διπλής επίθεσης θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν είναι (υποτίθεται) τα 400 +- κιλά εμπλουτισμένου κατά 60% ουρανίου, που έχει στην κατοχή της η Τεχεράνη. Αν σας ενδιαφέρει η ιστορία και η μάλλον πολυδιάσταση φαρσοτραγωδία αυτών των 400+- κιλών-του-σκανδάλου, έχουμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία στη συνέχεια.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.11) >> Δεν απασχολεί την δημαγωγία, αν και συνεχίζει να καίει τις καρδιές και τα μυαλά των δυτικών πολιτικών βιτρινών: αφού η Ουάσιγκτον είναι απασχολημένη αλλού, έχουν αναλάβει πιο «μοναχικά» την υποστήριξη του φασιστοΚιέβου.

Η Μόσχα αξιοποιεί αυτήν την, ας την πούμε έτσι, «διαίρεση δυνάμεων» της δύσης. Και έχει αγριέψει τουλάχιστον στα λόγια. Συνεντευξιαζόμενος πριν λίγες μέρες ο υπ.εξ. Lavrov κατηγόρησε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι δεν κάνουν πια “proxie war” αλλά άμεσο και κατευθείαν.

Στηρίζεται κάπου αυτή η άποψη; Ναι. Για παράδειγμα η Μόσχα δημοσιοποίησε δύο ραβασάκια με λεπτομέρειες για τις ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν αναλάβει την μαζική παραγωγή drone για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Κάτω τα χέρια απ’ τους συμμάχους μας»!!

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.36) >> Μ’ αυτήν την ιαχή / έκφραση αγανάκτησης το γκουβέρνο του ελλαδιστάν, η μόνη κατ’ επανάληψη «σωστή μεριά της ιστορίας» στην ανατολική Μεσόγειο, έβαλε στη θέση του αυτόν τον παλιοFidan… Που τόλμησε να κακολογήσει την σφικτή ελληνική αγκαλιά με τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου και τούμπαλιν (με τον «μικρό», τη νότια κύπρο, ανάμεσά τους). Να λοιπόν τι είπε επί λέξει αυτός ο «αιώνιος εχθρός» σε συνέντευξή του στις 13 Απρίλη:

… Ειδικά η Ελλάδα, η ελληνοκυπριακή διοίκηση και το Ισραήλ, έχουν εμπλακεί σε μια επιχείρηση στην ανατολική Μεσόγειο που έχει στόχο την περικύκλωση της Τουρκίας ή την δημιουργία μιας τέτοιας εντύπωσης. Είναι ένα θέμα που παρακολουθούμε πολύ στενά. Το εντοπίσαμε στα πολύ αρχικά του στάδια. Σ’ εκείνη τη φάση αυτοί οι τρεις προσπαθούσαν να βάλουν άλλες χώρες της περιφέρειας στη συμμαχία τους. Χάρη στις έγκαιρες παρεμβάσεις μας εμποδίσαμε αυτό το σχέδιο. Στο τέλος απέμειναν το Ισραήλ, η ελληνοκυπριακή πλευρά και η Ελλάδα.

Τώρα βλέπουμε καθαρά ότι η Ελλάδα προωθεί πολύ επικίνδυνες πολιτικές εδώ. Πολιτικές που δεν ακολουθεί καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα, κι ωστόσο η Ελλάδα προσπαθεί να τις προωθήσει μόνη της. Αυτή η συνεργασία [με το Ισραήλ] στην οποία έχει εμπλακεί δεν φέρνει μεγαλύτερη ασφάλεια, φέρνει μεγαλύτερη αστάθεια, περισσότερα προβλήματα, και περισσότερο πόλεμο. Ούτε η Ελλάδα ούτε η ελληνοκυπριακή διοίκηση χρειάζονται την στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ σ’ αυτήν την περιοχή. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ, η πλευρά των Ελληνοκυπρίων έχει ήδη την υποστήριξη της Ε.Ε.. Συνεπώς αυτό το είδος αναζήτησης συνεργασίας, αυτή η προσπάθεια δημιουργίας μιας στρατιωτικής συμμαχίας, ποια στρατηγική λογική υπηρετεί;

Μετά το Ιράν το Ισραήλ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν εχθρό. Χρειάζεται να κατασκευάζει μια αφήγηση για να διαμορφώσει την κοινή γνώμη. Και βλέπουμε πως όχι μόνο η κυβέρνηση Netanyahu, αλλά επίσης κάποιοι απ’ την αντιπολίτευση, όχι όλοι, προσπαθούν να υποδείξουν την Τουρκία ως τον καινούργιο εχθρό. Ειδικά η στάση μας για την Παλαιστίνη, η υποστήριξή μας στη λύση των δύο κρατών, η υπεράσπιση απ’ την μεριά μας των αμάχων στη Γάζα και οι θέσεις μας για τη Συρία και το Λίβανο, όλα αυτά σπρώχνουν το Ισραήλ να κάνει την εχθρότητα κατά της Τουρκίας επίσημη πολιτική.

Ο συγγραφέας Michael Rubin είναι ένας αμερικάνος «ειδικός»: «τουρκολόγος»… Έχουμε πολλούς κι εδώ…

Τρομερά και φοβερά πράγματα είπε αυτός ο παλιοFidan! Αν τα έλεγε σ’ ένα … «debate» με τον έλληνα ομόλογό του, το ταμπλώ θα έγραψε νίκη υπέρ του με πολλά – μηδέν! Γιατί αυτός ο παλιοFidan είναι συγκεκριμένος και μάλλον φειδωλός. Δεν λέει φτηνές ανοησίες για «πυλώνες σταθερότητας» και τα λοιπά.

Μεταξύ μας λοιπόν

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Όλοι οι πόλεμοι είναι των τραπεζιτών!

Δευτέρα 13 Απρίλη (00.46) >> Πολλοί έχουν καταλήξει στο βολικό συμπέρασμα ότι για την επίθεση στο ιράν ευθύνεται (κυρίως) ο αρχιχασάπης του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος. Ολόκληρο αυτό το καθεστώς, άρχοντες και αρχόμενοι, ευθύνονται για τόσα ώστε ένα τίμιο δικατήριο θα έφτιαχνε τόμους κατηγορητηρίου. Και το σκοινί δεν έφτανε…

Όμως αυτή η προσωποποίηση / απλοποίηση είναι πολιτικά επικίνδυνη. Συσκοτίζει… Για δείτε, για παράδειγμα, τον παρακάτω κύριο. Πρόκειται για τον ceo της JPMorgan Jamie Dimon, συνεντευξιαζόμενο στο καθεστωτικό fox news στις 31 Μάρτη:

O ceo της μεγαλύτερης αμερικανικής (και της μεγαλύτερης στον κόσμο το 2025 με βάση την χρηματιστηριακή της αποτίμηση…) τράπεζας ήθελε (και θέλει) την «καταστροφή αυτών των κακών» (του ιράν)… και καλεί τους αμερικάνους να κάνουν λίγη υπομονή πληρώνοντας μέχρι να επιτευχθεί αυτό το θεάρεστο και τραπεζοάρεστο έργο!

Μα γιατί ο Jamie Dimon τα λέει αυτά; Επειδή είναι σιωνιστής χριστιανός; Όχι. Τα λέει επειδή είναι γιγατραπεζίτης!

Δείτε λοιπόν το γιατί:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ο υποκειμενικός παράγοντας (οι πιστοί που δεν γουστάρουν το χακί…)

Δευτέρα 30 Μάρτη >> Αν το ψοφιοκουναβιστάν έχει ένα σοβαρό πρόβλημα στο εσωτερικό του στρατού του, το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει δέκα.

Οι δραματικές προειδοποιήσεις του επιτελείου (φωτο στην αρχή) μπορεί να είναι κάπως υπερβολικές. Αλλά το πρόβλημα είναι παραπάνω από πραγματικό: το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει μεγάλο φασιστικό πλεόνασμα, αλλά σοβαρό έλλειμμα σε κεφάλια που θα έπεφταν σε πραγματικές μάχες. Το φασισταριό των εποίκων, ειδικά στη Δυτική Όχθη, απολαμβάνει να επιτίθεται σε άοπλους Παλαιστίνιους, έχοντας μαζί του τον στρατό και την στρατοαστυνομία∙ αλλά σε γενικές γραμμές θέλει δολοφονικές «εκδρομές», όχι να «θυσιαστεί»…

H «λύση της λειψανδρίας» εστιάζει τα τελευταία χρόνια στους Haredi, τους πιο συντηρητικούς μεταξύ των εβραίων, που με νόμο του καθεστώτος εξαιρούνται (από το 1948…) απ’ την υποχρεωτική για τους υπόλοιπους θητεία / εφεδρεία: ασχολούνται με την μελέτη των γραφών, και επιπλέον δεν τους αρέσει η κοινωνικότητα έξω απ’ τις κοινότητές τους. Και επιδοτούνται για την θρησκευτική αφοσίωσή τους ώστε να μην χρειάζεται να δουλεύουν…

To 1948 που εξαιρέθηκαν απ’ τον στρατό ήταν λίγοι, μόλις το 1% του τότε κατοχικού πληθυσμού. Τώρα έχουν φτάσει στο 17%, γύρω στο 1,5 εκατομμύριο. Οι μισοί είναι κάτω των 16 χρόνων. «Λείπουν» άρα κάμποσες χιλιάδες ζευγάρια αρβύλες απ’ τον θεοναζί στρατό. Κι αυτός είναι ο λόγος που κατά περιόδους, ειδικά μετά την εκκίνηση της πιο πρόσφατης σφαγής στη Γάζα και τις απώλειες του idf εκεί (όχι μόνο από νεκρούς και τραυματίες, αλλά και από «ψυχολογικά προβλήματα»), επανέρχεται τακτικά το ζήτημα της κατάργησης της εξαίρεσής τους.

Τι λένε οι ίδιοι;

Χμμμμμμ Δεν φαίνεται να διατίθενται:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τα (πολύ στενά) Στενά

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.16) >>

– Τα στενά του Ορμούζ είναι ανοικτά λέει η ιρανική κυβέρνηση.

– Όχι, τα έχετε κλειδαμπαρώσει, υποφέρει η υφήλιος εξαιτίας σας, κι αν δεν τα ανοίξετε αμέσως θα ‘ρθω και θα σας σπάσω τα μούτρα λέει το ψόφιο κουνάβι.

Παραλείπουμε το γεγονός ότι αυτό το «θα σας σπάσω τα μούτρα» ως στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης κάποιου ιρανικού νησιού μέσα στο Ορμούζ ακόμα και σαν χολυγουντιανή παραγωγή θα είχε πολύ αίμα – αμερικανικό. Πάμε λίγο πιο πριν: ποιος απ’ τους δυο λέει αλήθεια; Κι εκείνος που λέει ψέμματα γιατί τα λέει;

Είναι ενδιαφέρον και καθόλου φιλοσοφικό ζήτημα! Σε ότι αφορά τις θαλάσσιες μετακινήσεις, είτε για το εμπόριο είτε για τον πόλεμο, αυτός ο ρημαδοπλανήτης έχει 9 «στενά» ιδιαίτερα κρίσιμα. Τα θυμίζουμε (χωρίς αξιολόγηση) επειδή η γεωγραφία έχει (ξανά) σημασία:

> Στενά της Malacca στη νοτιοανατολική ασία, ανάμεσα στη μαλαισία και στην ινδονησία,

> Στενά του Ορμούζ,

> Σουέζ,

> Στενά Bab el-Mandeb, μεταξύ υεμένης και αφρικής,

> Διώρυγα του Παναμά,

> Γιβλαρτάρ,

> Τουρκικά στενά: Βόσπορος και Δαρδανέλια,

> Στενά της Ταϊβάν,

> Δανέζικα στενά, μεταξύ βαλτικής και βόρειας θάλασσας.

Κρατείστε κι αυτόν τον χάρτη κάπου στην άκρη. Μπορεί να χρειαστεί…

Μπορεί κάποιο ιμπεριαλιστικό κράτος να θεωρείται (και να θεωρεί εαυτόν) «κυρίαρχο στις θάλασσες» αφήνοντας αυτά τα περάσματα στην τύχη τους; Όχι, δεν μπορεί! Είναι θέμα αρχής – και κύρους.

Θα υπέθετε τώρα κάποιος πως αν ο όποιος «κυρίαρχος στις θάλασσες» θέλει να είναι τέτοιος δεν πηγαίνει να κάνει πόλεμο πάνω ή δίπλα από κάποιο τέτοιο στρατηγικής σημασίας πέρασμα. Εκτός αν είναι απόλυτα βέβαιος ότι θα νικήσει μέσα σε λίγες ώρες. Αποδείχθηκε ότι δεν είναι αυτή η περίπτωση της επίθεσης στο ιράν. Συνεπώς η ιδέα ότι «το ιράν έκλεισε τα στενά του Ορμούζ» και ότι, αν ήταν ανοικτά, στις δύο όχθες τους και στον αέρα από πάνω θα γινόταν πόλεμος αλλά τα τάνκερ θα περνούσαν όλο χαρούλα από κάτω βγάζοντας selfie με πυραύλους και ανασχέσεις πυραύλων, αυτή η ιδέα είναι υπερ-σουρεαλιστική. Πράγμα που δεν εμποδίζει τους δημαγωγούς να την πουλάνε.

Πρώτα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος. Μετά τα πυρηνικά του. Μετά οι πύραυλοί του. Μετά η δημοκρατία του. Μετά οι γυναίκες του. Μετά ο αντίχριστος και η δευτέρα παρουσία. Μετά οι proxies: ψάχνοντας να βρει (επιτέλους!!!) μια δικαιολογία που είναι πιασάρικη, εμπορική (και να επιτρέπει στοιχήματα, ασφαλώς ο υιός και οι φίλοι του θα φροντίσουν να βγάλουν τίποτα ντάλαρς και απ’ αυτό) το ψόφιο κουνάβι κατέληξε ότι η θεϊκή αποστολή του, τελικά, είναι να απελευθερώσει τα στενά του Ορμούζ∙ αυτά που η δική του επίθεση (και του χωροφύλακά του) έκανε πεδίο μάχης.

Μόνο που τα στενά δεν είναι κλειστά! Τότε γιατί λυσσάει; Επειδή είναι ανοικτά υπό όρους!!! Υπό όρους που αμφισβητούν την us κυριαρχία… Όχι απλά στις θάλασσες…

Αλλά:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πέφτουν οι πύραυλοι σαν το χαλάζι (κι ο τραυματισμένος σωστομερίτης αναστενάζει…)

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.34) >> Το 1973 ήταν μια ιδιαίτερα ταραγμένη χρονιά – για τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς, όχι μόνο τον αμερικάνικο. Τον Γενάρη έγινε η επίθεση του Τετ στο βιετνάμ. Τον Οκτώβρη έγινε κάτι άλλο, στη μέση Ανατολή∙ κάτι που θα άλλαζε κυριολεκτικά την «ροή» της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ήταν η (πρώτη) πετρελαϊκή κρίση!

Η (ελληνική) wikipedia δίνει μια ιδέα (για την σχέση του τότε με το τώρα στη συνέχεια):

Στις 15 Αυγούστου του 1971 ο αμερικάνος πρόεδρος Nixon, λόγω των διογκούμενων εξόδων του πολέμου  στο βιετνάμ, αποφάσισε να αποσύρει μονομερώς τις ΗΠΑ από την Συμφωνία του Bretton Woods για την σταθερή ισοτιμία του δολαρίου με τον χρυσό, επιτρέποντας έτσι στο δολάριο «να επιπλέει»∙ ουσιαστικά για να μπορεί να τυπώνει δολάρια κατά βούληση. Λίγο αργότερα ακολούθησε η Βρετανία, κάνοντας το ίδιο για την στερλίνα. Οι βιομηχανικές χώρες ακολούθησαν με τα δικά τους νομίσματα, τυπώνοντας χρήμα σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από ποτέ. Το αποτέλεσμα ήταν η υποτίμηση του δολαρίου και, ανταγωνιστικά, άλλων νομισμάτων. Επειδή το πετρέλαιο τιμολογούνταν σε δολάρια, αυτό σήμαινε ότι οι παραγωγοί πετρελαίου θα είχαν λιγότερα πραγματικά έσοδα με την ίδια τιμή. Τα μέλη του ΟΠΕΚ (αραβικά κράτη) έκαναν τότε μια κοινή ανακοίνωση διακηρύσσοντας ότι θα τιμολογούν το πετρέλαιο σε χρυσό – αντί για το δολάριο…

… Ενάμισυ μήνα μετά, στις 6 Οκτώβρη του 1973, η Συρία και η Αίγυπτος εξαπέλυσαν μια αιφνιδιαστική επίθεση κατά του Ισραήλ, προκειμένου να ανακαταλάβουν τα αραβικά εδάφη που είχε καταλάβει το Ισραήλ με τον «πόλεμο των 6 ημερών» το 1967. Το ισραήλ θα έχανε, αλλά οι ΗΠΑ αποφάσισαν να το στηρίξουν εφοδιάζοντάς το διαρκώς με όπλα. Οπότε σαν αντίποινα ο ΟΠΕΚ αποφάσισε εμπάργκο πετρελαίου κατά του Καναδά, της Ιαπωνίας, της Ολλανδίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ. Στη συνέχεια το εμπάργκο επεκτάθηκε σε άλλα δυτικά κράτη. Το αποτέλεσμα ήταν η τιμή του πετρελαίου να τετραπλασιαστεί: από 3 δολάρια το βαρέλι στα 12. Ακολούθησε κράχ στα χρηματιστήρια…

Την συνέχεια μπορείτε να την αναζητήσετε σε διάφορες πηγές: ήταν τα θρυλικά από κινηματική / εργατική άποψη seventies…

Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι ότι τότε η Ουάσιγκτον, ως «επικεφαλής της δύσης», προσπάθησε – και κατάφερε – να αντιμετωπίσει αυτό το ενεργειακό κτύπημα στην καρδιά του (δυτικού) βιομηχανικού καπιταλισμού μ’ έναν συνδυασμό οικονομικών και πολιτικών κινήσεων, υποσχέσεων και δεσμεύσεων. Δεν υπήρχε ούτε σαν φαντασίωση η προοπτική στρατιωτικής-λύσης-του-προβλήματος με επίθεση στα σοσιαλίζοντα τότε (και φιλικά προς την σοβιετική ένωση) αραβικά καθεστώτα…

Στρατιωτικές βάσεις σ’ αυτήν την περιοχή του πλανήτη η Ουάσιγκτον ουσιαστικά δεν είχε – ως τις αρχές των ‘90s. Μετά την διάλυση της εσσδ και την κατάρρευση του «ανατολικού μπλοκ», τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη της αραβικής χερσονήσου (που ήδη είχαν εξελιχθεί σε πετροχούντες στον ένα ή τον άλλο βαθμό…) βρέθηκαν «ακάλυπτα». Απ’ το 1991 και μετά, με την «καταιγίδα της ερήμου» κατά του ιρακινού καθεστώτος (Σαντάμ Χουσεϊν) στήνοντας μια βιομηχανία προσχημάτων η Ουάσιγκτον κυρίως (και πίσω της μια σειρά ευρωπαϊκών ιμπεριαλισμών) άρχισε την επανακατάκτηση των πετρελαιοφόρων ερήμων μέσω στρατιωτικών βάσεων. Φτάνοντας σ’ αυτό το σημείο:

Ταυτόχρονα με την εξαγωγή του μεγαλύτερου μέρους της βιομηχανικής παραγωγής του σε «τρίτες» (με φτηνή εργασία) χώρες κυρίως της ανατολικής ασίας, απ’ την δεκαετία του 1990 το αμερικανικό κράτος / κεφάλαιο άρχισε να «κτίζει» την (σχετική) ενεργειακή (σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο) αυτάρκειά του: τα σχιστολιθικά κοιτάσματα (ακριβά στην εξόρυξη και οικολογικά καταστροφικά…) έγιναν τον κύριο μέσο.

Αφού, λοιπόν, «δεν χρειαζόταν» όπως άλλοτε τα αραβικά κοιτάσματα (στα τέλη της δεκαετίας του ’80 οι εισαγωγές πετρελαίου και πετρελαιοειδών κάλυπταν σχεδόν τις μισές ενεργειακές ανάγκες των ηπα) γιατί συνέχισε να απλώνει τον μιλιταρισμό του στην περιοχή απ’ τα ’90s και μετά; Επειδή αυτά τα κοιτάσματα τα χρειάζονταν άλλοι!! «Φίλοι» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) και εν δυνάμει αντίπαλοι.

Απ’ τα ΄00s και ύστερα, με «μοχλό» τον διαρκή προληπτικό πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και ουσιαστικά «εργαλεία» στην περιοχή το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς και τους ουαχαβίτες μισθοφόρους, η Ουάσιγκτον άρχισε τον σχεδιασμό της «νέας μέσης Ανατολής» έτσι ώστε αφενός οι πετροενεργειακές ανάγκες των «άλλων» να είναι μόνιμα υπό έλεγχο στην ευρύτερη μέση Ανατολή, αφετέρου να μπορεί να μετακινεί τον μιλιταρισμό της κατά βούληση προς και από την ανατολική Ασία.

Η γνωστής ποιότητας κυραΧίλαρι, το 2008. Χωρίς σχόλια…

Ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε με την απόβαση του νατο στο αφγανιστάν, και οι θιγόμενοι κατάλαβαν πολύ καλά περί τίνος επρόκειτο. Η έξωση της Ουάσιγκτον (και όλων των παρακμιακών δυτικών ιμπεριαλισμών) απ’ όλην αυτή την περιοχή, έτσι ώστε να «απελευθερωθεί» για λογαριασμό του προελαύνοντος ευρασιατικού project, μόνο με στρατιωτικά μέσα θα μπορούσε να γίνει – πια.

Το «μπλοκ της Αστάνα» (γράφαμε για χρόνια…) δηλαδή η συμμαχία Μόσχας, Τεχεράνης και Άγκυρας ξεκίνησε (με κύριο σημείο το συριακό πεδίο μάχης και αρχικό στόχο τον isis, που ήταν βασικό συστατικό αυτής της «νέας μέσης Ανατολής»…) την εκστρατεία έξωσης το φθινόπωρο του 2015. Πώς όμως θα μπορούσε να κορυφωθεί;

Χάρη στα απανωτά λάθη του δυτικού άξονα! «Ποτέ μην εμποδίζεις τον εχθρό σου απ’ το να κάνει λάθη» λέει μια κινέζικη παροιμία ιδιαίτερα αγαπητή αυτούς τους καιρούς. Οι παρακμιακοί δυτικοί ιμπεριαλισμοί κάνουν πολλά, και το χειρότερο για την περίπτωσή τους είναι αυτό: υποτιμούν τους αντιπάλους τους.

Υπάρχει αντίρρηση;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ιμπεριαλιστική ασφυξία 2: αστοχία και κατάθλιψη

Δευτέρα 9 Μάρτη (00.52) >> Μπορούν όμως πράγματι οι patriot (για τους thaad πιο κάτω) να ανασχέσουν οποιονδήποτε βαλλιστικό πύραυλο; Και με τι «απόδοση»;

Ο Postol εξασφάλισε (και έδειξε) μερικές εντυπωσιακές νυχτερικές φωτογραφικές λήψεις με time lapse απ’ τις θεοναζί προσπάθειες ανάσχεσης των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων με patriot τον περασμένο Ιούνη. Του 2025. (Αν έχετε ρομαντικές τάσεις ακόμα και σε συνθήκες πυραυλικών αναμετρήσεων θα συγκινηθείτε…)

Εδώ ένας τέτοιος βαλλιστικός έχει πράγματι ανασχεθεί: η μεγάλη φωτεινή μπάλα οφείλεται στην σύγκρουση ενός patriot μ’ αυτόν.

Εδώ οι μικρές εκρήξεις οφείλονται στην προγραμματισμένη εκ κατασκευής «αυτοκαταστροφή» των patriot έτσι ώστε αν δεν βρουν στόχο να μην κτυπήσουν «φίλιο» έδαφος πέφτοντας:

Τέσσερεις αυτοκαταστροφές / αποτυχίες ανάσχεσης:

Δεκαεννιά αυτοκαταστροφές / αποτυχίες ανάσχεσης!!! 19 patriot εκτοξεύτηκαν και απέτυχαν να βρουν στόχο!

Δέκα οκτώ αυτοκαταστροφές / αποτυχίες ανάσχεσης, ενώ τρεις (3) βαλλιστικοί πέρασαν! Τρεις εντελώς ευθύγραμμες τροχιές (οι δύο σημειωμένες με το advanced ballistic missile contrail) δείχνουν την πετυχημένη πορεία τους ως τους στόχους τους…

Εδώ πια έχουμε …. «έργο τέχνης μέσα στη νύχτα»!!! Οι patriot εκτοξεύονται, προχωρούν, δεν πετυχαίνουν τίποτα και … μαραίνονται αυτοκαταστρεφόμενοι:

Να και δύο clip από τον ουρανό του Τελ Αβίβ, κάποια απ’ αυτές τις τελευταίες νύχτες, του Μάρτη του 2026: το πρώτο δείχνει το πως 3 patriot αποτυγχάνουν να ανασχέσουν έναν εισερχόμενο βαλλιστικό∙ το δεύτερο δείχνει έναν ιρανικό πύραυλο διασποράς του οποίου η κεφαλή “ανοίγει” και απελευθερώνει 80 μικρότερους πυραύλους:  απέναντι σ’ αυτό το σχέδιο δεν υπάρχει πουθενά στον πλανήτη μέθοδος ανάσχεσης!!!

Τι δείχνουν αυτά (και πολλά παρόμοια); Τα δυτικά οπλοστάσια διαφημίζονται σαν παντοδύναμα, αφού οι ιδιωτικές εταιρείες που τα φτιάχνουν πρέπει να πουλάνε… Η αξία τους; Χμμμμ… Οι αντίπαλοί τους αντίθετα (Τεχεράνη… Μόσχα… Πεκίνο… Άγκυρα….) έχουν κρατικά στρατοβιομηχανικά συμπέγματα, όπου το αυστηρό κριτήριο είναι η αποτελεσματικότητα∙ όχι οι «δημόσιες σχέσεις».

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι πολυδιαφημισμένοι patriot έχουν ανεκτή απόδοση εναντίον drones, και πάλι σε μια σχέση τουλάχιστον 2 (πανάκριβων) patriot για 1 (φτηνό) drone (καταλαβαίνετε τι σημαίνει από άποψη κόστους κάτι τέτοιο και πόσο βιώσιμο είναι;)∙ αλλά απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους η αποτελεσματικότητά τους είναι κάτω από 10%!!!

Διορθώνουμε κατά συνέπεια τον υπολογισμό της προηγούμενης ανάρτησης. Η μηνιαία αμερικανική παραγωγή patriots, τα 50 κομμάτια, θα ανασχέσουν όχι 25 αλλά μόνο 2,5 ιρανικούς βαλλιστικούς. Από τους 240 ως 300 διαθέσιμους…

Σημαίνει κάτι αυτό; Φυσικά: σημαίνει ότι ήδη η Τεχεράνη μπορεί να γίνει “εκλεκτική”! Να εκτοξεύει μικρό αριθμό βαλλιστικών με την βεβαιότητα πως ο καθένας να φτάνει στο στόχο του∙ και να συντηρεί έτσι έναν πόλεμο φθοράς μεγάλης διάρκειας.

Τόμπολα!!!

Κάτι ακόμα, πιο συντριπτικό. Λέγεται «λίβανος 2024», και δεν θα αρέσει σε πολλούς. Τα 4.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα του νότιου λιβάνου που θεωρούνται έδαφος της Hezb’ Allah ήταν κάτω από αδιάκοπη θεοναζί επιτήρηση επί 24 χρόνια, συνεχόμενα, 24/7, με drones, δορυφόρους, κατασκόπους∙ μια εδαφική ζώνη «χαρτογραφημένη» μέχρι τον τελευταίο κόκκο. Όμως όλη αυτή η θεοναζί εναέρια πανοπλία στάθηκε αδύνατο να εμποδίσει την εκτόξευση από 8 έως 20 ρουκετών και πυραύλων καθημερινά, επί 2+ μήνες, απ’ την Hezb’ Allah, σ’ όλη την βόρεια ζώνη της θεοναζί επικράτειας σε βάθος 20 χιλιομέτρων. Η ολοκληρωτική επιτήρηση με κάθε διαθέσιμο γκάτζετ απέτυχε να ελέγξει την εφευρετικότητα και την φαντασία της αντίστασης∙ την περιόρισε μόνο, χωρίς αυτό να μπορεί να θεωρηθεί καν και καν «νίκη»! (Πρόκειται για την Hezb’ Allah που διάφοροι την θεωρούσαν «ηττημένη» τους τελευταίους μήνες∙ νάτην πάλι εδώ εντελώς ζωντανή..…)

Η έκταση του νότιου λιβάνου, αυτά τα 4.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα τα οποία ο σούπερ ντούπερ δυτικός μιλιταρισμός απέτυχε να ελέγξει, είναι μόλις το 0,002% της ιρανικής επικράτειας. Επιπλέον η Τεχεράνη δεν κάνει «εκστρατεία παρενόχλησης στα σύνορα». Κάνει μια καλά οργανωμένη, μεθοδική, με διαδοχικά βήματα εκστρατεία κατά της θεοναζί, απαρτχάιντ βαρβαρότητας και των βάσεων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη μέση Ανατολή (αν χρειαστεί και πιο πέρα). Μια αντεπίθεση σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Οι θεοναζί δεν κατάφεραν να εμποδίσουν από 8 ως 20 πυραυλικές επιθέσεις εναντίον τους κάθε μέρα από 4.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα λιβανέζικου εδάφους έχοντας απόλυτη αεροπορική υπεροχή με κάθε τρόπο επί 24 χρόνια. Μαζί με την centcom είναι αδύνατο να αντιμετωπίσουν δεκάδες εκτοξεύσεις πυραύλων (ακόμα και …. απ’ την έρημο!) και εκατοντάδες διαρκείς εκτοξεύσεις drones από μια έκταση 366 φορές μεγαλύτερη, από δεκάδες και εκατοντάδες σημεία / πλατφόρμες διάσπαρτες σ’ αυτήν.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς … σιίτης για να το καταλάβει!!!

Ιμπεριαλιστική ασφυξία 3: ευστοχία και τύφλα…

Δευτέρα 9 Μάρτη (00.46) >> Τι γίνεται όμως με το πανάκριβο και δύσκολο στην παραγωγή του (μόλις 8 πύραυλοι ανά μήνα…) «υπερόπλο» thaad; Θεωρητικά αυτά τα συστήματα είναι σε θέση να ανασχέσουν βαλλιστικούς πυραύλους, ακόμα και εκτός ατμόσφαιρας, πάντα σε αναλογία τουλάχιστον 2 προς 1.

Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι η μεγάλη ως πολύ μεγάλη εμβέλεια των πανάκριβων σταθερών ραντάρ τους: για να έχει ελπίδες η ανάσχεση ενός βαλλιστικού πυραύλου πρέπει οι «αντιπύραυλοι» να τον «πετύχουν» όχι στο τελικό στάδιο, στην κάθοδό του, αλλά στη μέση χοντρικά της πορείας / τροχιάς του∙ δηλαδή πολλές δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ τον στόχο του. Γι’ αυτό και στα thaad τα ραντάρ είναι το πιο κρίσιμο κομμάτι∙ τα υπερπολύτιμα μάτια.

Να λοιπόν τι συνέβη με δαύτα τις 4 – 5 πρώτες ημέρες της καλά σχεδιασμένης και υπολογισμένης ιρανικής αντεπίθεσης:

Τα thaad δεν μπόρεσαν να προστατέψουν ούτε τους εαυτούς τους! Καταστράφηκαν! Που σημαίνει ότι η «αεράμυνα» τόσο της θεοναζί επικράτειας όσο και των αμερικανικών βάσεων και λοιπών spots στις αραβικές πετροχούντες σχεδόν τυφλώθηκε! Λέμε «σχεδόν» επειδή υπάρχουν ακόμα τα λεγόμενα «ιπτάμενα ραντάρ». Μόνο που αυτά αφενός δεν μπορούν να πετούν συνέχεια, και αφετέρου το καθένα μπορεί να εποπτεύει ένα μόνο τμήμα του αέρα από κάτω του, ανάλογα με την τροχιά του.

Σε κάθε περίπτωση, μόλις την 4η ή την 5η μέρα της ιρανικής αντεπίθεσης, δηλαδή ως τις 4 Μάρτη, το μόνο που απέμεινε στους θεοναζί + σταυροφόρους ήταν / είναι τα μικρής εμβέλειας ραντάρ των (άχρηστων) patriot και τα ακόμα μικρότερης του θρυλικού “iron dome”. Δηλαδή; Σχεδόν ξεβράκωμα!

Μήπως υπερβάλλουμε; Δεν έχουν πάντα οι θεοναζί + ψοφιοκουναβικοί υπεροπλία στον αέρα, έστω με τα πολεμικά και βομβαρδιστικά αεροπλάνα τους; Πράγματι∙ αλλά με πολλούς αστερίσκους. Γιατί τα αεροπλάνα απαιτούν αεροδρόμια. Όχι μόνο για να προσγειώνονται και να απογειώνονται. Αλλά και για να «φορτώνουν». Κυρίως όμως για να συντηρούνται και να επισκευάζονται: όλα αυτά τα γκάτζετς, μετά από κάθε «έξοδο» χρειάζονται αρκετές ώρες συντήρησης, ελέγχου των συστημάτων τους, κλπ∙ που σημαίνει ειδικούς, ανειδίκευτους, μηχανήματα∙ εκείνο που λέγεται βάση.

Όταν λοιπόν κτυπιούνται αυτές οι βάσεις, όταν κτυπιούνται οι απόλυτα απαραίτητες υποδομές, τότε τα πολεμικά και τα βομβαρδιστικά είναι αναγκασμένα να οπισθοχωρήσουν, να χρησιμοποιήσουν βάσεις «εκτός εμβέλειας» των αντίπαλων πυραύλων – απομακρυνόμενα απ’ τους στόχους τους.

Αυτό είναι το δράμα με τα αεροπλανοφόρα. Ο us army έχει μεταφέρει ένα (το Abraham Linkoln) σε θέση που κανονικά θα έπρεπε να λειτουργεί ως πλωτό αεροδρόμιο / βάση σχετικά κοντά στην ιρανική επικράτεια. Όμως αυτά τα πλωτά μαμμούθ είναι πλέον εξαιρετικά ευάλωτα (πολύ περισσότερο απ’ τις χερσαίες βάσεις!) εξαιτίας της «ανάπτυξης» υπερχητικών και stealth αντι-πλοϊκών πυραύλων (χώρια οι τορπίλες και τα ηλεκτρικά / αθόρυβα υποβρύχια που επίσης διαθέτει η Τεχεράνη). Το έχουμε πει: ακόμα και μια κλήση 5 μοιρών, χωρίς άλλη ζημιά, αχρηστεύει ένα αεροπλανόφορο: κάπως έτσι τσακίστηκε να φύγει ο us army με τα δύο αεροπλανοφόρα του απ’ την υεμένη, με την ουρά στα σκέλια …

Έτσι ο «Αβραάμ» έχει αναγκαστεί να «παρκάρει» εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ την απόσταση που θα ήταν η «φυσιολογική» για να κάνουν τα πολεμικά του άνετα τις επιδρομές τους. Αυτό, με την σειρά του, δυσκολεύει τις συγκεκριμένες επιδρομές (χρειάζεται οπωσδήποτε εναέριος ανεφοδιασμός για να πάνε και να έρθουν∙ αλλά τα ιπτάμενα βυτία θεωρούνται ευάλωτα επειδή πετούν αργά και εντοπίζονται εύκολα απ’ τα ραντάρ…)

Εν τέλει: στο βαθμό που μπορούν ακόμα να συντηρούν και να επισκευάζουν τα πολεμικά και τα βομβαρδιστικά τους, οι θεοναζί + ψοφιοκουναβικοί μπορούν πράγματι να συνεχίσουν τους βομβαρδισμούς. Στο βαθμό, όμως, που η αεράμυνά τους «χάνει» διαρκώς και στο βαθμό που έχουν τυφλωθεί, ζορίζονται όλο και περισσότερο αποτυγχάνοντας∙ έχοντας μπροστά τους το σοβαρό ενδεχόμενο ότι στη σταδιακή, μεθοδική τακτική της η Τεχεράνη (και η τριπλή συμμαχία) δεν έχει χρησιμοποιήσει ακόμα τα πιο αναβαθμισμένα μέσα της εναντίον τους.

Σ’ αυτές τις συνθήκες η επιμελητειακή υποστήριξη στα μετόπισθεν αποκτάει ακόμα μεγαλύτερη σημασία – για τον θεοναζί / δυτικό ιμπεριαλισμό.

Ας πούμε: η νότια κύπρος… Ή και το ελλαδιστάν…