Υπερβάλουσα θνησιμότητα – αλλά πως; (1)

Δευτέρα 25 Γενάρη. Απ’ την μια μεριά είναι επιπόλαια επικίνδυνο να νομίζει κανείς ότι οι γιατροί (δηλαδή η σύγχρονη δυτική ιατρική) έχουν / ει μαγικές ικανότητες για κάθε περίπτωση… Απ’ την άλλη μεριά όμως το υψιπετές του «ειδικού», που απαγορεύει την παραδοχή «δεν ξέρω / δεν ξέρουμε», μπορεί να αποδειχθεί φονικό σε μεγάλη κλίμακα. Ειδικά σε συνθήκες κατασκευασμένου μεν αλλά αποτελεσματικού πανικού, όπως η υγιεινιστική τρομοκρατία που βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη.

Όπως θα ήταν αναμενόμενο, η κατασκευή του «υπερ-φονιά» με το καλημέρα απ’ τους δυτικούς δημαγωγούς, δεν πελάγωσε / καθήλωσε μόνο τις μάζες των υπηκόων. Έκανε το ίδιο με τον «γιατρό – μάζα», την φιγούρα εκείνη των φορντικών συστημάτων υγείας που είναι επιφορτισμένη με (και υπεύθυνη για) την όποια θεραπεία. Τα αφεντικά της τρομοεκστρατείας, μεταξύ των οποίων και γιατροί που αναλαμβάνοντας καθήκοντα εκπροσώπου τύπου για λογαριασμό του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος δεν είχαν την τριβή της πρακτικής καθημερινής κλινικής, δεν άφησαν κανένα χρονικό περιθώριο μελέτης του «εχθρού» πριν αρχίσουν οι εναντίον του κανονιοβολισμοί. Επιπλέον ο αντισινικός ρατσισμός απέκλεισε εξ’ αρχής την δυνατότητα να αξιοποιηθεί η πολύτιμη εμπειρία (οι γνώσεις και οι κλινικές πρακτικές) του κινέζικου συστήματος υγείας, που είχε προηγηθεί κατά δύο τουλάχιστον μήνες στην αντιμετώπιση του covid.

Σα συνέπεια, ο συνδυασμός άγνοιας, επιβεβλημένης / πανικόβλητης βιασύνης, κακής οργάνωσης και επιχειρηματικών ή/και επαγγελματικών συμφερόντων μετέτρεψαν τον τσαχπίνη σε κυριολεκτικό πεδίο βολής «θεραπευτικών δοκιμών» κάθε είδους. Τον τόνο του «εμπρός γενναίοι μου με το Χ φάρμακο!» τον έδιναν τα κατά τόπους «επιδημιολογικά αρχηγεία». Όχι επειδή ήξεραν τι έκαναν και γιατί. Αλλά επειδή στην «αλυσίδα οδηγιών απ’ το αρχηγείο ως το πεδίο» οι ευθύνες χάνονται εύκολα – η γραφειοκρατία κάνει κάθε έγκλημα κοινότοπο, εξαφανίζοντας τα ίχνη των θυτών! Το τελικό αποτέλεσμα ήταν / είναι ευχάριστα αποδεκτό απ’ το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, ένα είδος αυτοεκπληρούμενης προφητείας, με ισχύ όμως κυρίως στα δυτικά καπιταλιστικά κράτη! Είδατε που ο covid είναι αρχιφονιάς;

Είναι τόσο εξώφθαλμη η σύγκριση των «απωλειών» μεταξύ δύσης και ανατολής του καπιταλιστικού πλανήτη, ώστε το μόνο που συμβαίνει μ’ αυτήν είναι να παραγράφεται, να καταχωνιάζεται, να κρύβεται, για να μην προκύψουν επικίνδυνες ερωτήσεις! Γιατί εκτός απ’ τους νεκρούς εξαιτίας του covid (που, επιμένουμε, μπορεί να είναι λιγότεροι απ’ το 1/10 του επίσημου θανατόμετρου), εκτός απ’ τους νεκρούς που πετάχτηκαν στην κοινή δεξαμενή μόνο και μόνο για να συντηρείται ο παραλυτικός φόβος, υπάρχει και ο άγνωστος αριθμός όσων πέθαναν εξαιτίας των θεραπευτικών «δοκιμών»! Πόσοι μπορεί να είναι αυτοί / ες; Άγνωστο. Ξέρουμε ότι οι θάνατοι εξαιτίας της μαζικής, επιθετικής χορήγησης μεγάλων δόσεων υδροξυχλωροκίνης σε συνδυασμό με διάφορα άλλα τοξικά φάρμακα, με βάση ένα παγκόσμιο πείραμα διαρκείας κάποιων εβδομάδων την περασμένη Άνοιξη που έγινε υπό την αιγίδα του Π.Ο.Υ. είναι το λιγότερο 50.000, και πιθανότατα 200.000 ή και περισσότεροι. Αλλά δεν είναι μόνον αυτοί.

Υπερβάλουσα θνησιμότητα – αλλά πως; (2)

Δευτέρα 25 Γενάρη. Ο παθολόγος / καρδιολόγος, κλινικός ερευνητής και συγγραφέας Haider Warraich, απ’ το πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Βοστώνης (λέκτορας επίσης στην ιατρική του Harvard) δημοσίευσε στο αμερικανικό ιατρικό site STAT πριν 10 ημέρες ένα άρθρο με τον ιντριγκαδόρικο τίτλο: επιβιώνουν περισσότεροι ασθενείς απ’ τον covid-19 επειδή οι γιατροί κάνουν λιγότερα; Σ’ αυτό αναγνωρίζει περιληπτικά και υπαινικτικά τα ολέθρια αποτελέσματα που είχαν τα «περισσότερα» στη διάρκεια του 2020:

Όπως συμβαίνει και με αρκετές άλλες ιογενείς λοιμώξεις, ο covid-19 έγινε νεκροταφείο των θεραπευτικών προσπαθειών. Η έρευνα που έκανε η ομάδα μου έδειξε ότι σε διάστημα δυο μηνών νωρίτερα πέρυσι, οι γιατροί στην αμερική έγραψαν μισό εκατομύριο συνταγές για υδροξυχλωροκίνη και ο FDA, παρότι δεν είχε πραγματικές αποδείξεις για το όφελος που είχε η ουσία για τον covid-19, εξέδωσε πρόωρα μια έγκριση επείγουσας ανάγκης γι’ αυτό το φάρμακο – την οποία αργότερα ανακάλεσε εξαιτίας ανησυχιών για την πρόκληση επιπλοκών στην καρδιά. Το Remdesivir, ένα αντιικό φάρμακο, εγκρίθηκε απ’ τον FDA για θεραπεία του covid-19 τον Οκτώβρη του 2020, παρότι τα στοιχεία που υποστήριζαν την χρήση του ήταν το λιγότερο οριακά. Ένα μήνα μετά ο Π.Ο.Υ. ζήτησε να σταματήσει η χρήση του.

Πλάσμα αίματος προερχόμενο από άτομα που ανένηψαν απ’ τον covid-19, μια ακόμα θεραπεία που θεωρήθηκε ως πολλά υποσχόμενη, αποδείχθηκε άχρηστη σε ασθενείς με μέτριες ή σοβαρές λοιμώξεις. Ακόμα και το κοκτέιλ αντισωμάτων, που επίσης προβλήθηκε σαν θεραπεία για τον covid-19, δεν είχε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα: κλινικές δοκιμές αυτών των αντισωμάτων που αναπτύχθηκαν απ’ την Regeneron και την Eli Lilly μεταξύ ασθενών που νοσηλεύονταν με covid-19 σταμάτησαν επειδή η θεραπεία αποδείχθηκε αναποτελεσματική.

Ως σήμερα η μόνη θεραπεία που φαίνεται ότι βοηθάει σίγουρα τους σοβαρά ασθενείς με covid-19 είναι η χορήγηση στεροειδών. Υπάρχει πια η ανησυχία ότι μερικά απ’ τα φάρμακα που δίνουμε σε ασθενείς covid-19 είναι κάτι χειρότερο από απλά άχρηστα – ότι είναι, στην πραγματικότητα, επιβλαβή.

Στην αρχή της πανδημίας οι κλινικοί γιατροί σημείωσαν ότι ασθενείς με covid-19 είχαν την τάση να εμφανίζουν θρομβώσεις στα αγγεία τους, πράγμα που θα μπορούσε να έχει μοιραίες συνέπειες για την ζωή τους, όπως την πρόκληση συγκοπής ή καρδιακών εμβολών. Σ’ όλο τον κόσμο οι γιατροί άρχισαν να χορηγούν αντιπηκτικά στους ασθενείς, και κάποιες ιατρικές ενώσεις έφτιαξαν οδηγίες για την επιθετική χρήση τέτοιων θεραπειών. Σε μια έρευνα που έγινε ιντερνετικά η πλειοψηφία των γιατρών που συμμετείχαν επιβεβαίωσαν ότι θα συνταγογραφούσαν υψηλές δόσεις αντιπηκτικών σε ασθενείς covid-19 αν εκτιμούσαν ότι κινδύνευαν από θρομβώσεις.

Ωστόσο, όταν το NIH μελέτησε την χορήγηση αντιπηκτικών σε μια σταθμισμένη έρευνα, όχι μόνο αποδείχθηκε μάταιη αλλά ότι μπορεί να ήταν βλαβερή σε ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη από covid 19, καθώς αύξανε την αιμοραγία. Η σχετική έρευνα σταμάτησε μάλιστα στην συγκεκριμένη κατηγορία ασθενών εξαιτίας «της πιθανότητας, που δεν μπορεί να αποκλειστεί, να προκαλείται βλάβη σ’ αυτή την υπο-ομάδα ασθενών». Μια άλλα μεγάλη διεθνής έρευνα για τα αντιπηκτικά επίσης σταμάτησε για τις περιπτώσεις των ασθενών σε κρίσιμη κατάσταση…

Τα αντιπηκτικά δεν είναι η μόνη θεραπεία που έδωσαν οι γιατροί σε ασθενείς covid-19 που έκανε τα πράγματα χειρότερα. Στις αρχές πολλοί γιατροί έβαζαν επιθετικά τους ασθενείς με covid-19 με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα τους χωρίς όμως άλλα σοβαρά συμπτώματα, σε τεχνητή αναπνοή, μια προσέγγιση που κουβαλάει κοντοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους κινδύνους…

Οι κυνικοί caradinieri θα σηκώσουν αδιάφορα τους ώμους υποστηρίζοντας πως «έτσι προχωράει η επιστήμη»… Με εκατόμβες; Πολύ δύσκολο να συμφωνήσει ο οποιοσδήποτε έχασε οικείο πρόσωπο (ή ταλαιπωρήθηκε σοβαρά) εξαιτίας λάθος θεραπείας. Όποιος επιδιώκει ιατρική φροντίδα το κάνει για να γίνει καλά – όχι για να γίνει κρέας στην «πρόοδο της επιστήμης».

Υπερβάλουσα θνησιμότητα – αλλά πως; (3)

Δευτέρα 25 Γενάρη. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Από τις 17 Απρίλη του 2020 ως τις 14 Γενάρη του 2021, δηλαδή σε διάστημα 9 μηνών:

– στη γαλλία δηλώθηκαν θάνατοι απ’ τον covid 50.886

– στην ιταλία 58.045

– στην ισπανία 32.892

– στην αγγλία 69.149

– στις ηπα 359.881

Σε 5 δυτικά καπιταλιστικά κράτη πρώτης γραμμής δηλώθηκαν απ’ τις 17 Απρίλη 2020 ως τις 14 Γενάρη 2021 συνολικά 570.853 θάνατοι, αποδιδόμενοι στον covid….

Ξέρετε πόσοι αποδόθηκαν στην ίδια αιτία, το ίδιο διάστημα, στην κίνα; Τρεις!! 3!! Μονοψήφιο νούμερο: ένα, δύο, τρία! Και κανένα δυτικό αφεντικό δεν τολμάει να κατηγορήσει το Πεκίνο ότι λέει ψέματα, ότι υπάρχουν χιλιάδες πτώματα που τα κρύβει!!! Το κατηγορούν για τους Ουιγούρους, το κατηγορούν για το Χονγκ Κονγκ, το κατηγορούν για την Huawei – αλλά δεν τολμούν να το κατηγορήσουν ότι έχει «εκατομμύρια νεκρούς» (όπως θα ήταν αναμενόμενο με βάση τις δυτικές «επιτυχίες» και τις πληθυσμιακές αναλογίες…) που τους θάβει σε ομαδικούς τάφους τις νύχτες! Όχι! Απλά φροντίζουν να μην κάνει κανένας υπήκοος αυτήν την απλή αριθμητική σύγκριση…

Θεός δεν υπάρχει… Δεν υπάρχει όμως ούτε ένας διάολος, ένας δαίμονας της προκοπής να σπρώξει τα θολωμένα / κατεστραμμένα μυαλά των δυτικών υπηκόων, υποδεικνύοντας να γυρίσουν το κεφάλι τους για να δουν ότι εδωπέρα σκοτώνει οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ τον covidε; Όλοι όσοι δηλώνουν φίλοι και φύλακες της ζωής δεν μπορούν να υποψιαστούν, έστω, ότι εδώ – στη δύση – συμβαίνει κάτι περίεργα εγκληματικό;

(Οι σκληροπυρηνικοί caradinieri έχουν έτοιμη την απάντηση: εκεί έκαναν «σκληρό lockdown» ενώ στη δύση όχι… Πού έκαναν «σκληρό lockdown»; Στην κίνα; Όχι βέβαια! Έκαναν κατά κύριο λόγο στην επαρχία Hubei, με πληθυσμό 80 μύρια, που είναι το 5,7% του κινεζικού πληθυσμού – απ’ τις 23 Γενάρη ως τις 8 Απρίλη… Έκτοτε εξακολουθούν να εντοπίζονται κρούσματα, σίγουρα στις πόλεις της ανατολικής κίνας… Νεκροί, όμως, δεν υπάρχουν!

Όχι, δεν είναι οι καθολικές απαγορεύσεις που «εξασφαλίζουν» αθανασία!!! Και, ανάλογα, δεν είναι η δυτική ελευθεριακότητα που έγινε θανατηφόρα!! Η διαφορά ανάμεσα σε 3 (τρεις) νεκρούς σ’ έναν πληθυσμό 1,4 δισεκατομυρίων ψυχών και σε 570.853 (πεντακόσιες εβδομήντα χιλιάδες οκτακόσιους πενήντα τρεις) νεκρούς σ’ ένα κλάσμα του κινέζικου πληθυσμού, δεν είναι η διαφορά ανάμεσα σ’ ένα “σκληρό lockdown” 2,5 μηνών και σε διάφορα “ημίσκληρα”, εναλλασόμενα, άλλοτε “πολύ σκληρά” και άλλοτε όχι τουλάχιστον 10 μηνών! Είναι ανάμεσα σε διαφορετικές κρατικές / καπιταλιστικές βιοπολιτικές τακτικές!!!)

Αν το σκεφτούμε στα σοβαρά είναι τρομακτικό: οι δυτικοί υπήκοοι αρνούνται καν και καν να κάνουν στοιχειώδεις συγκρίσεις, να βρουν ένα πραγματικό μέτρο των περιστάσεων… Αρνούνται να βρεθούν αντιμέτωποι με την αλήθεια: εκατοντάδες χιλιάδες πρωτοκοσμικοί υπήκοοι πέθαναν και πεθαίνουν στον «πόλεμο κατά ενός αόρατου εχθρού» πυροβολημένοι πισώπλατα απ’ τους αξιωματικούς τους!!

Ναι. Υπάρχει κάτι ακόμα πιο τρομακτικό απ’ αυτό το μεθοδευμένο (και από «λάθη») μακελειό: το να μην το βλέπει σχεδόν κανείς σαν αυτό που είναι! Να ζητηθούν, έστω, εξηγήσεις διάολε – ούτε καν αυτό!

Πώς επιτεύχθηκε αυτή η ασύλληπτη τυφλότητα; Και ως πού θα φτάσει;

(φωτογραφία. Είναι απ’ τις 7 Αυγούστου 2020, για dance club δείχνει, και είναι απ’ το επίκεντρο του επίκεντρου… Την Villariba βέβαια!)

Προβλήματα επιμελητείας

Δευτέρα 25 Γενάρη. Αφού, λοιπόν, «όλα φαίνονται εντάξει» γιατί θα πρέπει να κατηγορούνται οι φαρμακο-μαφίες; Για την γενετική μηχανική που με βία και ψέμματα προσπαθούν να επιβάλλουν / νομιμοποιήσουν; Ή για την ασυνέπεια στη διάθεση της πραμάτειας τους; Διαλέξτε (εμείς το έχουμε κάνει…)

Οι πολιτικές βιτρίνες της ε.ε., που ανέλαβαν καθόλου τυχαία την δουλειά του «ιμάντα μεταφοράς» της «γενετικής σωτηρίας απ’ το θηρίο» (αφού πρώτα είχαν αναλάβει την δουλειά εκπροσώπου τύπου του υγιεινιστικού Αρμαγεδώνα…) νοιώθουν τώρα «κρεμασμένες»: οι φαρμακο-μαφίες δηλώνουν αδυναμία παραγωγής των ποσοτήτων που προβλέπονταν (;) στα συμβόλαια, τα οποία παρεπιπτόντως παραμένουν διπλοκλειδωμένα μυστικά· κι όχι για καλούς λόγους.

Πού οφείλεται αυτή η αδυναμία; Ήταν ξαφνική, ας πούμε κάτι σαν απρόσμενη διακοπή ρεύματος σ’ όλα τα εργοστάσια; Ή μπορούσε να έχει προβλεφτεί έγκαιρα; Κι αν ισχύει το δεύτερο, γιατί δεν έγινε έτσι; Μήπως επειδή οι πολιτικές βιτρίνες είχαν την ίδια ή και μεγαλύτερη ανάγκη τα «χαρμόσυνα νέα» των εκατομυρίων δόσεων που έρχονται όπου νάναι;

Κάνουν εκβιασμούς οι φαρμακο-μαφίες; (Γιατί όχι;) Έχουν εμφανιστεί παρενέργειες που τις κρύβουν οπότε κόβουν τον ρυθμό των πλατφορμιασμών με προφάσεις για να μην γίνουν γρήγορα τα πράγματα ακόμα χειρότερα; Ποιός ξέρει; Η «επικίνδυνη μετάλλαξη» είναι αληθινή ή πρόσχημα φρεσκαρίσματος της τρομοεκστρατείας; Σ’ αυτό το θέατρο σκιών που είναι εδώ και σχεδόν ένα χρόνο η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία στη δύση οτιδήποτε είναι πιθανό… Όπως και το αντίθετό του…

Εν τω μεταξύ ακούγονται διάφορες ακόμα πιο ανόητες παρηγοριές. Ότι, για παράδειγμα, θα εγκριθούν κι άλλα σκευάσματα γενετικής μηχανικής, από άλλες εταιρείες, οπότε θα πλημμυρίσει ο δυτικός κόσμος από σύριγγες και υγεία! Είναι όμως συμβατά όλα αυτά μεταξύ τους; Μπορεί κάποιος πρόθυμος να κάνει πρώτη δόση pfizer/biontech και δεύτερη johnson & johnson, μόνο και μόνο επειδή αυτό είναι βολικό για να ηρεμήσουν οι αντιδράσεις των πρόθυμων να γίνουν περιαματόζωα; Διάφοροι καλοθελητές (μεταξύ των οποίων και ο αγαπημένος μας Johnny Bananas) έσπευσαν να διαβεβαιώσουν πριν λίγες ημέρες ότι Mα ναι, αλλοίμονο! Tι λέτε; Όλα «κουμπώνουν» με όλα! Το εγγυόμαστε εντελώς επιστημονικά!! Σωστά. Κι αν δεν φτάνουν αυτά τα όλα-με-όλα, κάπου θα έχουν περισσέψει τίποτα υπόλοιπα από εμβόλια μηνιγγίτιδας, ηπατίτιδας, κοκκύτη… Σύριγγες να είναι κι ας έχουν μέσα ό,τι νάναι…

Σαν εκείνο το παλιό ανέκδοτο, που διαδραματιζόταν στο μπακάλικο: – Χμμμμ, συγγνώμη, ξέρετε μας τέλειωσε το κωλόχαρτο… Έχουμε όμως γυαλόχαρτο!…

(φωτογραφία: Η εποχή των παγετώνων…)

Επίτηδες το κάνουν;

Δευτέρα 25 Γενάρη. Μα τις χίλιες καλοκαβουρντισμένες τράπεζες! Φορές φορές… Δεν προλαβαίνει να γράψει κάτι η ασταμάτητη μηχανή κι αμέσως… Το υπουργείο «παιδείας, θρησκευμάτων και δημόσιας τάξης» (το «δημόσιας τάξης» έχει προστεθεί αυτόματα σ’ όλες τις ταμπέλες υπουργείων, λόγω – καταλαβαίνετε – του «ιδιόρρυθμου Δικαίου της Ανάγκης» για την «προστασία της δημόσιας υγείας»… και λυπούμαστε αν δεν το έχετε προσέξει…) ανακοίνωσε ότι θα πέφτει πρόστιμο (300άρι σήμερα…) στους νεαρούς και στις νεαρές που αντί να τρέξουν γρήγορα στο σπίτι τους μετά το σχόλασμα απ’ το σχολείο θα χαζολογάνε απο ‘δω κι απο ‘κει κλωτσώντας κουτάκια… Άρα; Άρα προφανώς εκτός απ’ τους πανεπιστημιακούς είναι εθνικά απαραίτητοι και οι γυμνασιακοί / λυκειακοί χωροφύλακες!

Μια ιδέα θα ήταν να αγοραστούν κι άλλες κλούβες, πολλές κλούβες, πάρα πολλές κλούβες, και εν είδει «σχολικών» να παραλαμβάνουν μαθητές και μαθήτριες απ’ το σχολείο κατευθείαν για το σπίτι. Μια άλλη ιδέα θα ήταν να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα οι πυροσβεστικές καταστολής πλήθους (περισσότερες τέτοιες, ακόμα περισσότερες) και με νερό υπό πίεση να τους σπρώχνουν όλους, έναν έναν, στην εξώπορτα του σπιτιού. Καθαριότητα της πόλης απ’ την μιαρή νεολαία της… 

Τρίτη ιδέα δεν έχει προς το παρόν η ασταμάτητη μηχανή… εκτός (χμμμμ…) απ’ αυτήν: Θυμούνται, άραγε, στο ρημαδογκουβέρνο, την μεγάλη επιτυχία της θητείας Κοντογιαννόπουλου στο υπουργείο παιδείας, θρησκευμάτων (και δημόσιας τάξης, πάλι είχε γίνει μια προσπάθεια…) επί γκουβέρνου πατρός Μητσοτάκη του Μέγιστου; Ή διάβαζαν τότε και δεν πήραν χαμπάρι;

(Υπάρχει μια παλιά σοφή κουβέντα που λέει ότι άμα στρίβεις πολύ το ελατήριο σπάει, πετάγεται και σου βγάζει το μάτι…)

The new normal

Κυριακή 24 Γενάρη. Κυριακή σήμερα, εκκλησία δεν πάτε (παλιοάθεοι!), κήπο δεν έχετε για να τον φροντίσετε, οπότε είναι μια ευκαιρία να αφιερώσετε κάτι λιγότερο από μια ώρα για να δείτε το παρακάτω video (χωρίς υπότιτλους – αγγλικούλια μόνο). Να γίνει η καρδιά σας περιβόλι!

Δεν συμφωνούμε στο γενικό του πνεύμα. Πάσχει απ’ αυτό το δομικό ελάττωμα της προσωποποίησης των καπιταλιστικών λειτουργιών, είτε από αδυναμία είτε από σκοπιμότητα. Το ελάττωμα της προσωποποίησης δεν είναι αυτή καθ’ αυτή η υπόδειξη κάποιων αφεντικών του βιο-πληφορορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος. Αλλά το ότι υποδεικνύοντας μόνιμα τους ίδιους «εκπροσώπους» χωρίς καν να ξεκαθαρίζεται πως είναι χιλιάδες ακόμα τα αφεντικά αυτού του πραξικοπηματικού μπλοκ, φτιάχνεται μια δαιμονοποίηση τόσο πολύ εστιασμένη ώστε μάλλον βραχυκυκλώνεται η εννόηση των εξελίξεων (σα να είναι αποτέλεσμα της δράσης ελάχιστων ατόμων) παρά ξεκαθαρίζεται. Ένα φευγαλέο σημείο όπου αναφέρεται “…κατασκεύασαν την πανδημία…” είναι τόσο ασαφές ώστε θα μπορούσε να ταιριάζει στην πιο τρελή τερατολογία, περί “κατασκευασμένου ιού”.

Επιπλέον ο χειρισμός των εικόνων μπορεί να παράξει εύκολα ένα βαρύ, τρομοκρατικό αίσθημα· αυτό ακριβώς που ΔΕΝ χρειαζόμαστε μετά από τόσους τόνους υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας.

Έχει όμως ενδιαφέροντα σημεία σαν υλικό. Κάποιες «δηλώσεις» για την καπιταλιστική αναδιάρθρωση (όχι μ’ αυτόν τον όρο!) που κάθε ευσεβής άνθρωπος στις μέρες μας (και οπωσδήποτε οι caradinieri και οι φίλοι της γενετικής μηχανικής) θα προτιμούσαν να αγνοούν. Και πλάνα απ’ την καταστολή της «ελευθερίας της έκφρασης» αφού τόλμησε να στραφεί (άγαρμπα; άγαρμπα…) ενάντια στην υγιεινιστική τρομοεκστρατεία.

Δεν γνωρίζουμε, επίσης, τους δημιουργούς του video – ως χτες το site τους έμοιαζε «ριγμένο». Σε κάθε περίπτωση προτείνουμε να το δείτε με το ψυχρό βλέμμα και πνεύμα της ενημέρωσης για την πραγματικότητα κι όχι με το ψυχοπλάκωμα ενός επερχόμενου οριστικού Αρμαγεδώνα. Οποιαδήποτε παραλλαγή του «τέλους του κόσμου» που εμφανίζεται σα να είναι όλα τετελεσμένα είναι χειραγωγική! Όλα όσα θα ήθελαν τα αφεντικά (και δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία πως όχι μόνο «θέλουν» αλλά μεθοδεύουν δια της βίας) είναι μαχητά! Μπορούν να πολεμηθούν.

Και σε σχέση μ’ αυτόν τον πόλεμο που μας περιμένει κάθε μοιρολατρεία είναι βαρίδι και θηλειά στο λαιμό.

Γιατί η αριστερά ενθουσιάζεται με τις καθολικές απαγορεύσεις;

Κυριακή 24 Γενάρη. Η Lisa Mckenzie είναι μάλλον άγνωστη στα μέρη μας, είναι όμως γνωστή στα δικά της. Από εργατική οικογένεια του Nottingham ριζοσπαστικοποιήθηκε στα 16 της συμμετέχοντας και υποστηρίζοντας την δίχρονη απεργία των ανθρακωρύχων, στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Αναρχική και μαχητική παράτησε το σχολείο, για να αποφασίσει αρκετά αργότερα ότι πρέπει να το τελειώσει· και στα 31 της μπήκε στο πανεπιστήμιο του Nottingham για να σπουδάσει κοινωνιολογία. Από τότε ασχολείται συστηματικά (και συχνά ακτιβιστικά) με τα ζητήματα της αγλικής εργατικής τάξης. Τα παρακάτω είναι αποσπάσματα από προχθεσινό άρθρο της (απ’ το ρωσικό rt) με τίτλο Why is the Labor Party so enthusiastic about Covid-19 lockdowns when they are so destructive to our poorest communites?

… Τα τωρινά προβλήματα δεν είναι καινούργια, αλλά εκείνο που θεωρώ ασυνήθιστο και ανησυχητικό είναι η απουσία οποιασδήποτε αντίθετης φωνής. Την τελευταία χρονιά, η πανδημία του covid-19 και τα επακόλουθα μέτρα για τον έλεγχό της έχουν παραβιάσει σοβαρά τα ανθρώπινα και πολιτικά μας δικαιώματα ειδικά μέσα σ’ εκεινα τα υποκείμενα που βρίσκονταν ήδη κάτω απ’ τον κρατικό έλεγχο εξαιτίας του χρώματός τους, των κοινοτήτων τους και της κοινωνικής τάξης τους.

… Ξέρουμε ότι οι κοινότητες της εργατικής τάξης στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις δημόσιες υπηρεσίες. Ακόμα και πριν την πανδημία αυτές οι υπηρεσίες είχαν μειωθεί σημαντικά λόγω λιτότητας, αλλά μετά τον covid έχουν εξαφανιστεί εντελώς.

Για τις οικογένειες της εργατικής τάξης τα δημόσια σχολεία ήταν πάντα πολύ περισσότερο από χώροι μάθησης, ήταν τόποι κοινωνικής συνεύρεσης, με τα μικρά καθημερινά να μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, να φτιάχονται φιλίες, μέρη όπου οι άνθρωποι συναντιόνταν για να μάθουν ο ένας τα νέα του άλλου. Τα σχολεία προσφέρουν ένα ζεστό γεύμα και φροντίδα για τα παιδιά που οι εργάτες γονείς χρειάζονται πολύ έντονα.

Τα λοκντάουν έπεσαν πάνω σ’ αυτές τις κοινότητες σαν τσουνάμι – και θα δούμε όλη την έκταση της ζημιάς που προκάλεσαν μόνο όταν το παλιρροϊκό κύμα θα έχει υποχωρήσει. Γι’ αυτό και απορώ για την θρησκευτική υποστήριξη της πολιτικής αριστεράς και κεντροαριστεράς στο να μείνουν οι άνθρωποι κλειδωμένοι στα σπίτια τους. Η αριστερά κάθεται στην άκρη και σχεδόν πανηγυρίζει καθώς τα πολιτικά δικαιώματα καίγονται μπροστά της. Το εργατικό κόμμα και τα συμβούλια που ελέγχει σ’ όλη την χώρα έχουν επιβάλει λοκντάουν με εντελώς θρησκευτικό ζήλο. Φυσικά πρέπει να είναι οι άνθρωποι ασφαλείς, όπως επίσης να εξασφαλίσουμε ότι το NHS δεν θα πνιγεί, αλλά βλέπω μια απόλυτη έλλειψη κατανόησης για το πως οι φτωχότερες κοινότητες παλεύουν να τα βγάλουν πέρα σε συνθήκες λοκντάουν.

Οι απορίες μου επεκτείνονται στην ευρύτερη αριστερά, που επίσης ζητάει συνέχεια όλο και πιο αυταρχικά μέτρα απαγορεύσεων και κατάργηση των δικαιωμάτων των ανθρώπων. Έχουν δοθεί επιπλέον εξουσίες στην αστυνομία για να σταματάει, να κάνει ερωτήσεις, να κόβει πρόστιμα και να κάνει συλλήψεις σε δημόσιους χώρους και παρ’ όλα αυτά άκρα του τάφου σιωπή απ’ το εργατικό κόμμα και την βρετανική αριστερά. Η αστυνόμευση έχει γίνει ολοφάνερη στις πόλεις μας, και φυσικά εκείνοι που είναι πιο πιθανόν να τους σταματήσει, να τους αρχίσει τις ερωτήσεις και να τους κάνει έρευνα η αστυνομία είναι οι νεαροί της εργατικής τάξης, κυρίως οι μαύροι και από άλλες μειονοτικές ομάδες. Θα περίμενα πως τουλάχιστον αυτή η πραγματικότητα θα τραβούσε την προσοχή έστω κάποιων τμημάτων της αριστεράς, αλλά φαίνεται πως είναι εντελώς αδιάφορη απ’ την άνοδο του αυταρχισμού που επιβάλλεται στο όνομα της πανδημίας. Θα πρέπει να πολεμήσουμε πολύ σκληρά για να πάρουμε πίσω αυτά τα δικαιώματα όταν θα τελειώσει αυτή η ιστορία.

Γιατί, λοιπόν, το εργατικό κόμμα και η ευρύτερη αριστερά δεν δείχνουν ούτε ενδιαφέρον ούτε αλληλεγγύη για τις συνέπειες των μέτρων των απαγορεύσεων ή της ακύρωσης των πολιτικών δικαιωμάτων ειδικά στις φτωχότερες κοινότητες;

… Η γνώμη μου είναι ότι το εργατικό κόμμα και η ευρύτερη αριστερά τα τελευταία 40 χρόνια εγκατέλειψαν την εργατική τάξη και ουσιαστικά έγιναν ένα κόμμα της μεσαίας τάξης και για λογαριασμό της… Δεν είναι κάτι που το λέω ελαφρά τη καρδία αλλά πιστεύω ότι το ταξικό μας σύστημα είναι τόσο θωρακισμένο και τόσο τοξικό ώστε η μεσαία τάξη – οι πολιτικοί και τα μήντια που παίρνουν γραμμή απ’ το Westminster – θεωρούν ότι η βρετανική εργατική τάξη αποτελείται από μωρά που πρέπει να τα καλοπιάνει κανείς, να τα κοροϊδεύει και να τα τιμωρεί για να πάρουν το φάρμακό τους…

Πέστα χρυσόστομη! θα λέγαμε αν το ζήτημα δεν ήταν τόσο σοβαρό. Για παράδειγμα στις p.c. εποχές στα μέρη μας οι μετανάστες και οι μετανάστριες φαίνονταν πως έχουν αρκετούς φίλους, αν και με όχι μεγάλη κάψα. Με την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία η συντριπτική πλειοψηφία τους εξαφανίστηκε, επειδή προφανώς έπρεπε να προστατέψουν την καλή τους υγεία· την ίδια στιγμή που τα κάτεργα / στρατόπεδα συγκέντρωσης κλειδώνονταν κυριολεκτικά, επ’ άπειρον – για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας… Κι έτσι όσα έχουν μαθευτεί γι’ αυτόν τον εγκλεισμό–μέσα–στον–εγκλεισμό είναι από μη ελληνικά μήντια και τους ελάχιστους ανθρώπους που δεν εγκατέλειψαν το καθήκον της αλληλεγγύης.

Απ’ την αρχή της τρομοεκστρατείας μέχρι τώρα ανακατασκευάστηκε αυτή η παλιά, αφηρημένη και γενικόλογη ιδέα του «ανθρώπου» (που κινδυνεύει), χωρίς ταξικούς προσδιορισμούς (και για τους εργάτες: περιορισμους), χωρίς άλλα εμπόδια ή διαφορές φυλής ή φύλου. Οι caradinieri προτίμησαν να εννοούν τις κοινωνίες σαν αταξικές συσσωματώσεις, σαν ισοπεδωμένες-μπροστά-στον-κίνδυνο-μάζες-έμβιου-υλικού, ξεχνώντας ότι πάντα και παντού οι καθολικές απαγορεύσεις είναι βασικό εργαλείο στο να γίνει ακόμα πιο βάρβαρη η καταπίεση και πιο δύσκολη η καθημερινή ζωή των αδυνάτων. Σε στιγμές λυρισμού έφτασαν μάλιστα να υποστηρίζουν πως τα πραξικοπήματα γίνονται για το καλό αυτών των αδυνάτων – για να χρωστούν αιώνια χάρη στους φιλάνθρωπους κυρίους, πολιτικές βιτρίνες, ειδικούς, ιερείς της υγείας, δημαγωγούς, και λοιπούς σωτήρες· εσχάτως και στις φαρμακο-μαφίες.

Σ’ ένα σημείο μόνο ίσως κάνει λάθος η Mckenzie. Δεν πρόκειται για “εγκατάλειψη” της εργατικής τάξης, αλλά για το εσκεμμένο σπρώξιμό της προς τα δεξιά και ακόμα δεξιότερα! Για ποιόν λόγο η αριστερά του κράτους, του κεφάλαιου, του μικροαστισμού και των “μεσαίων στρωμάτων” θα έπρεπε να κουβαλάει στα σοβαρά και τις πολιτικές μεσολαβήσεις της παλιάς και της νέας εργατικής τάξης σε συνθήκες 4ης βιομηχανικής επανάστασης όταν είναι πρακτικά ευκολότερο να την περιθωριοποιήσει, να την ελεεινολογήσει και, ακόμα περισσότερο, να την ποινικοποιήσει έως να την εγκληματοποιήσει· και πότε πότε, “κούκου!”, με λόγια παχιά, θεωρίες και ταξίματα, να μαζεύει τις όποιες ψήφους της; Οι μικροαστοί και μεσοαστοί που αποτελούν τον οργανωτικό “κορμό”, από ένα σημείο και πάνω, στις σχετικές κομματικές ιεραρχίες το τελευταίο πράγμα που θα νοιάζονταν είναι να κριτικάρουν την υγιεινιστική πανούκλα που έγινε η βάση της τρομοεκστρατείας· είναι η δική τους πανούκλα, με την οποία έχουν μακρόχρονη σχέση!!

Η αλήθεια είναι ότι η σύγχρονη εργατική τάξη στον “πρώτο κόσμο” δεν έχει δική της άποψη για το σώμα, για την υγεία, για την αρρώστια· και δεν έχει γενικότερα δική της πολιτική έκφραση και οργάνωση εδώ και δεκαετίες. Ζει (πολιτικά) με τα αποφάγια της νομής της εξουσίας από άλλους. Δεν έχει επειδή δεν φρόντισε να φτιάξει· δεν έχει επειδή, επίσης, της απαγορεύεται να φτιάξει. Της απαγορεύεται να φτιάξει αν όχι δια ροπάλου (ακόμα) οπωσδήποτε μ’ όλα τα υπόλοιπα υπόγεια αλλά αποτελεσματικά μέσα, συμπεριλαμβανόμενου του πάντα δηλητηριώδους μικροαστισμού.

Μην έχοντας τέτοια έκφραση και οργάνωση έφαγε και τρώει γερές κλωτσιές για να παραδώσει όχι απλά την “εργατική δύναμή” της αλλά την ζωή της συνολικά στο βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα.

Ψηφιακό φακέλωμα 1

Σάββατο 23 Γενάρη. Χτες sex symbol· και προχτές ο “έχω μια πρωτότυπη ιδέα που λέγεται πιστοποιητικό υγείας”… Μήπως ο ρημαδοΚούλης είναι MVP του πολέμου κατά του αόρατου εχθρού και δεν το έχει καταλάβει κανείς; Ή μήπως είναι ένας φτηνός «νεροκουβαλητής» των «επενδυτών» microsoft και pfizer;

Αυτό που παρουσιάστηκε (απ’ τους μηντιακούς φρουρούς εσωτερικού) σαν «ιδέα Μητσοτάκη» περί πανευρωπαϊκής καθιέρωσης ενός ψηφιακού πιστοποιητικού κουβεντιάζεται εις τα ευρώπας απ’ την περασμένη άνοιξη, και το πρώτο κύμα της πραξικοπηματικής εφόδου. Ουσιαστικά δεν ήταν ο covid που «προκάλεσε» αυτήν την ιδέα του ψηφιακού φακελώματος, αλλά το ακριβώς αντίθετο: η προοπτική της «ψηφιακής καταγραφής» ήταν που έψαχνε να βρει αφορμές για να επιβληθεί! Ο κυρ Βασίλης, ο Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων και εκείνοι που εκπροσωπεί, το ξέρουν αυτό καλά. Το ξέρετε κι εσείς: ας φρεσκάρουμε την μνήμη αναπαράγοντας ένα μέρος της αναφοράς μας στις 3 Γενάρη, με τίτλο Οι καθυστερήσεις είναι στο πρόγραμμα.. Οι ανατροπές; Αναφερόμασταν σε γεγονότα του Σεπτέμβρη του 2019:

Κανονικά ως το 2020 (που μας άφησε πρόσφατα) θα έπρεπε αυτό το σχέδιο να έχει προχωρήσει ικανοποιητικά. Πρακτικά τα πράγματα εξελίχτηκαν πιο αργά. Μόλις τον Σεπτέμβρη του 2019, χαρούμενοι οι σωτήρες του κόσμου, ανακοίνωσαν αυτό (ο τονισμός δικός μας):

Η «συμμαχία ID2020» ξεκίνησε ένα καινούργιο πρόγραμμα ψηφιακής ταυτοποίησης στο ετήσιο συνέδριό της στη Ν. Υόρκη, σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Μπαγκλαντές, την συμμαχία εμβολιασμών Gavi [κυρ Βασίλης ‘n’ friends] και νέους εταίρους απ’ την κυβέρνηση, τον ακαδημαϊκό κόσμο, και τις οργανώσεις ανθρωπιστικής βοήθειας.

Το πρόγραμμα για την αξιοποίηση της ανοσοποίησης σαν μιας ευκαιρίας για την καθιέρωση ψηφιακών ταυτοτήτων παρουσιάστηκε απ’ το ID2020 σε συνεργασία με το πρόγραμμα “πρόσβασης στην πληροφορία / a2i” της κυβέρνησης του Μπαγκαλντές, την γενική διεύθυνση υγιειονομικών υπηρεσιών και την Gavi, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Η ψηφιακή ταυτότητα είναι μια καταγραφή σε υπολογιστή της ταυτότητας ενός προσώπου, αποθηκευμένη σε ένα μητρώο. Σ’ αυτήν την περίπτωση χρησιμοποιείται για να ιχληλατείται το ποιος έχει εμβολιαστεί.

Διαμορφώθηκε νωρίτερα φέτος μια συνεργασία μεταξύ της Gavi, της NEC και της Simprints για την χρήση βιομετρικών δεδομένων για να βελτιωθεί η εμβολιαστική κάλυψη στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Αν αυτό το τελευταίο σας φαίνεται μυστηριώδες να το εξηγήσουμε: αφορούσε την ψηφιακή δακτυλοσκόπηση των παιδιών «στις αναπτυσσόμενες χώρες» ώστε να μην ξεφύγουν ούτε αυτά… Το ότι η εταιρεία Simprints είναι συνεργάτης της «παγκόσμιας τράπεζας» μπορεί να σας κάνει (ή όχι) σοφότερους / ες.

Το ψηφιακό φακέλωμα ει δυνατόν εκατοντάδων εκατομμυρίων υπηκόων του πλανήτη ΔΕΝ έχει σχέση με την «φροντίδα της υγείας» τους!!! Έχει σχέση με το φακέλωμα σαν φακέλωμα: την συγκέντρωση και την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων τους, για κάθε χρήση από κράτη, επιχειρήσεις, κλπ. Τα αφεντικά του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, προσπαθώντας να βρουν τρόπο να νομιμοποιήσουν / επιβάλουν αυτήν την τερατώδη εκστρατεία «ψηφιοποίησης» και ελέγχου των υπηκόων του «πρώτου» όσο και του «τρίτου» κόσμου, κατέληξαν πριν τον covid στο συμπέρασμα ότι ο πιο βολικός τρόπος είναι μέσω των μαζικών εμβολιασμών! Αυτά είχαν αποφασιστεί ήδη το 2019!!! 

(φωτογραφίες επάνω: Άλλη μια πρόσφατη «πρωτοβουλία» κάποιων αρχόντων του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, για την αξιοποίηση των «εμβολιασμών» κατά, υποτίθεται, του covid…

φωτογραφία κάτω: η οργανωμένη παραπληροφόρηση / αποπληροφόρηση στα συνηθισμένα της!)

Ψηφιακό φακέλωμα 2

Σάββατο 23 Γενάρη. Η συγκεκριμένη κρατική / καπιταλιστική τάση είναι σαφής, δεδομένη, και υπηρετεί τα μέγιστα τα συμφέροντα και τις «ανάγκες» του δυτικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος. Ο ρημαδοΚούλης είναι ο τελευταίος, καταϊδρωμένος και, απ’ ότι φαίνεται, αρκετά «του χεριού» αυτού του συμπλέγματος ώστε να πλασσάρει αυτόν τον σχεδιασμό χρόνων για … δική του ιδέα!!!

Ενώ, λοιπόν, οφείλουμε να ξέρουμε ότι το ψηφιακό φακέλωμα των πάντων είναι όντως στην ημερήσια διάταξη, αξίζει να δούμε και τα σοβαρά προβλήματα που έχει, προβλήματα εγγενή στην ιδέα – επειδή πρόκειται για πολιτικό κόλπο και όχι, απλά, μια «ουδέτερη» τεχνική καινοτομία.

Περί τίνος πρόκειται; Είτε στο κινητό, είτε σε μια κάρτα όπως είναι η πιστωτική, είτε ακόμα και σε χαρτί, θα έχει ο καθένας / η καθεμιά τον «κωδικό» του. Με την μορφή, κατά πάσα πιθανότητα, QR (στην κίνα αυτή τη μορφή χρησιμοποιεί ήδη το καθεστώς). Ένα απλό σκάνερ, οπουδήποτε (σε σύνορα χερσαία, θαλάσσια, αεροδρόμια, σταθμούς… και προοπτικά σε εισόδους κτιρίων, σε «φραγμένα» τμήματα πόλεων ή σε «νέες πόλεις» με τείχη) θα «διαβάζει» τον κωδικό και θα βγάζει στον υπολογιστή (οποιουδήποτε είδους) τα data εκείνου στον οποίο αντιστοιχεί ο κωδικός. Απ’ τα στοιχεία ταυτότητας ως τα data υγείας (απ’ το ποινικό του μητρώο μέχρι οτιδήποτε άλλο…)

Το λεγόμενο πιστοποιητικό υγείας λοιπόν, που ο σχεδιασμός είναι να δίνεται σα «βραβείο» στον καθένα που είναι φρόνιμος και δέχεται τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, δεν είναι ένα απλό «έγγραφο», του είδους η αστυνομική ταυτότητα ή το διαβατήριο που ξέρουμε!… Είναι, αντίθετα, το «κλειδί» άρθρωσης με μια τεράστια βάση δεδομένων, ή και σε περισσότερες. Αυτή η βάση δεδομένων, προσωποποιημένη / εξατομικευμένη, θα ανανεώνεται διαρκώς, ακόμα και κάθε φορά που θα επιδεικνύεται ο κωδικός: θα αποθηκεύονται τα «μεταdata», δηλαδή ο χρόνος και ο τόπος επίδειξης του κωδικού, που εύκολα θα συνδυάζονται με άλλα, ώστε να φτιάχνεται διαρκώς το προφίλ των ταξιδιών (αρχικά) και ύστερα των κινήσεων, των συνηθειών, της καθημερινότητας του καθενός. (Η προοπτική είναι αυτός ο κωδικός να χρησιμοποιείται και για πληρωμές μέσω τραπεζών, αντί για τις τωρινές κάρτες, συνεπώς νέες μεγάλες ομάδες προσωπικών data σε συνδυασμό μεταξύ τους θα ενοποιηθούν στις βάσεις…).

Το κύριο σ’ αυτήν την ιστορία είναι η δημιουργία αυτών των ατομικών βάσεων προσωπικών δεδομένων (υγείας και γρήγορα των πάντων) με ενιαίο τρόπο, άρα η κατασκευή μιας διαρκώς ανανεούμενης και καλά ταξινομημένης υπερ-βάσης. Την οποία, φυσικά, οι απλοί υπήκοοι ούτε θα μπορούν ούτε θα διανοούνται να ελέγξουν για τις χρήσεις της! Η υπερ-βάση θα είναι στην κυριότητα των κρατών και των εταιρειών πληροφορικής (που θα σπρώχνουν πάνω ή κάτω απ’ το τραπέζι τα ατομικά data στις ασφαλιστικές, στους εργοδότες, στους μηχανισμούς δημόσιας τάξης, στις διαφημιστικές, κλπ κλπ κλπ).

Κι εδώ έχει προκύψει το πρώτο σοβαρό πολιτικό πρόβλημα – δυστυχώς όχι απ’ τον ταξικό / εργατικό αλλά από τον διακρατικό ανταγωνισμό. Ενώ κάθε κράτος μπορεί να δημιουργήσει τέτοιες μεγα-βάσεις προσωπικών δεδομένων για τους δικούς του υπηκόους, οι υπήκοοι κάθε άλλου κράτους θα υπάγονται στις μεγα-βάσεις των δικών τους αφεντικών. Πράγμα που σημαίνει πως αν ο καϋμός είναι «η απελευθέρωση των ταξιδιών» θα πρέπει τα κράτη να συμφωνήσουν για να δημιουργήσουν μια μεγα-μεγα-βάση δεδομένων, κοινή, με φακελωμένους όλους τους υπηκόους τους με ενιαίο τρόπο· έτσι ώστε η «ταυτότητα» (ή η κατάσταση υγείας) ενός πολωνού τουρίστα να διαπιστώνεται ακαριαία από έναν ελεγκτή στη γερμανία· ή ενός λιθουανού στο ελλαδιστάν…

Ποιο κράτος όμως είναι διατεθειμένο να δώσει αυτόν τον πολύτιμο θησαυρό, την μεγα-βάση δεδομένων των υπηκόων του, για κοινή χρήση άλλων κρατών, απ’ τα οποία κάποια μπορεί να είναι (καπιταλιστικοί) ανταγωνιστές του; Για ποιον λόγο το πολωνικό ή το γαλλικό κράτος θα «άνοιγαν» τις μεγα-βάσεις τους σε χρήση απ’ το γερμανικό όταν το θεωρούν ευθεώς ανταγωνιστικό έως απειλητικό; Και, αν φύγουμε απ’ την «ζώνη σέγκεν» (τα ταξίδια δεν περιορίζονται σ’ αυτήν) ποιοί δυτικοί θα έδιναν τις μεγα-βάσεις τους σε χρήση του Πεκίνου, της Μόσχας ή οποιουδήποτε άλλου παρόμοιου rival;

Το επιχείρημα, λοιπόν, υπέρ του ψηφιακού φακελώματος του είδους «μα για να μπορείτε να ταξιδεύτετε όλοι εσείς οι 80+ οι οποίοι, πού σας χάνουμε πού σας βρίσκουμε; στα αεροδρόμια την βγάζετε!» σκοντάφτει πάνω στο προφανές γεγονός ότι η χρήση ενός ψηφιακού «πιστοποιητικού υγείας» απαιτεί την διασύνδεση των πληροφορικών συστημάτων και των βάσεων δεδομένων (των υπηκόων) των κρατών· κάτι που τουλάχιστον αυτή τη στιγμή δεν είναι πολιτικά ούτε εφικτό ούτε επιθυμητό! Είναι, προφανώς, αυτή η καθόλου λεπτομέρεια που έκανε την υπέρ του ψηφιακού φακελώματος «πολιτική πρόταση» του ρημαδοΚούλη γελοία· αλλά, φαίνεται, ένοιωσε κατάλληλος να την κουβαλήσει…

Αυτό είναι μόνο ένα απ’ τα προβλήματα που έχει η σχετικά άμεση καθιέρωση του «ψηφιακού πιστοποιητικού» σαν διαβατηρίου για διασυνοριακές μετακινήσεις. Μπορεί όμως να εφαρμοστεί μια χαρά εντός συνόρων. Τόσο για την εμπέδωση του γενικευμένου ψηφιακού ελέγχου όσο και για την διαρκή συγκέντρωση και επεξεργασία του «νέου πλουτοπαραγωγικού πόρου», των προσωπικών δεδομένων του καθενός.

(φωτογραφία: Την είχαμε βάλει στην διπλή αναφορά μας στις 8 Αυγούστου 2020 Επειδή πρέπει να είσαι εξάρτημα 1,2 – στην οποία σας παραπέμπουμε για περισσότερα σχετικά με την χρήση των «εμβολίων» ως μέσου για το γενικευμένο ψηφιακό φακέλωμα).

Ψηφιακό φακέλωμα 3

Σάββατο 23 Γενάρη. Για την «απελευθέρωση» των διασυνοριακών ταξιδιών είναι επαρκέστατο εκείνο που χρησιμοποιείται ήδη: το «αρνητικό» αποτέλεσμα ενός PCR τέστ τις τελευταίες 72 ώρες· αν, φυσικά, γίνεται σωστά κι όχι με τρόπο που βγάζει «θετικούς» με το ζόρι. Επειδή υπάρχει το πολιτικό εμπόδιο που υποδείξαμε πιο πάνω και επειδή, επιπλέον, αυτό που τα αφεντικά ονομάζουν παραπλανητικά «εμβολιασμό του πληθυσμού» δεν πρόκειται να έχει προχωρήσει αξιόλογα ως την ερχόμενη τουριστική σαιζόν στον βορρά του πλανήτη (το ερχόμενο καλοκαίρι), σ’ αυτή τη φάση εταιρείες και κράτη θα αναγκαστούν να περιοριστούν στη χρήση του συγκεκριμένου «πιστοποιητικού». Δεν τους κάνει, δεν είναι αυτό που θέλουνε, αλλά… Λέμε «σ’ αυτή την φάση»: η τάση προς το ψηφιακό φακέλωμα είναι δεδομένη! Μπορεί να καθυστερήσει χρονικά αλλά – ειδικά αν υπάρξει παθητικότητα και ευπιστία απ’ την μεριά των πληθυσμών – θα επιβληθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ακόμα κάποιος χρόνος και για ευρεία αντι-πληροφόρηση σχετικά (και) μ’ αυτό το ζήτημα, και για κινητοποιήσεις. Υποθέτουμε πως ακόμα και φανατικοί caradinieri θα βρουν μια ευκαιρία για «ξέπλυμα», κάνοντας το κορόιδο για το σε πια «ψέκα» ιστοσελίδα διάβασαν για πρώτη φορά την πραγματική χρησιμότητα και τους σκοπούς των πραξικοπημάτων και των γενικευμένων απαγορεύσεων που με τόσο πάθος έχουν υποστηρίξει…