Σαν τους τυφλούς στον Άδη;

Δευτέρα 15 Απρίλη (00.35)>> Οι δημαγωγοί δεν το έριξαν στα πανηγύρια, πράγμα που από μόνο του θα έπρεπε να προκαλέσει υποψίες: στις 28 Φλεβάρη το ευρωκοινοβούλιο (ναι, αυτό για το οποίο θα εξουσιοδοτήσετε διάφορους και διάφορες προσεχώς θεωρώντας πως εκεί, στις Βρυξέλες, είναι απλά καλοπληρωμένες διακοπές στην εξοχή…) ενέκρινε με 335 ψήφους υπέρ (έναντι 190 κατά και 31 αποχών) τον κανονισμό για την ρύθμιση της ψηφιακής αναγνώρισης των πολιτώνγι’ αυτό που, χωρίς υπερβολές, είναι το αναμενόμενο (και προετοιμαζόμενο απ’ το 2018…) ψηφιακό φακέλωμα των υπηκόων. Το συμβούλιο υπουργών έδωσε τις ευλογίες του ένα μήνα μετά, στις 26 Μάρτη. Αυτό που απομένει είναι η επίσημη δημοσίευση του «κανονισμού» και η έναρξη της ισχύος του 20 μέρες μετά. Χοντρικά σ’ κανά μήνα.

Τον Σεπτέμβρη του 2018 το γνωστό «παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ» πανηγύριζε για το επερχόμενο ψηφιακό φακέλωμα… «Για το καλό των ανθρώπων» βέβαια (αλλοίμονο!) αλλά και επειδή «θα δημιουργηθούν νέες αγορές και επιχειρηματικές ευκαιρίες»….

Το «παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ» ή, πιο σωστά, το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα του οποίου είναι ένας απ’ τους εκπροσώπους, ξέρει καλά την αξία του «ψηφιακού φακελώματος»…

Γιατί, λοιπόν, ένα τόσο σπουδαίο (για τους υπηκόους υποτίθεται…) μέτρο δεν πανηγυρίστηκε; Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν (και στα μέρη μας) οι κατάλληλοι δημαγωγοί για να υμνήσουν την «εξέλιξη» και την «πάταξη της γραφειοκρατίας» – και να ελεεινολογήσουν οποιονδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει αυτές τις «αλήθειες»!!! Διέπρεψαν άλλωστε συνηγορώντας στην εντόπια (;) «ψηφιακή ταυτότητα» (όταν θα περιλαμβάνει πλήρη ιατρικά δεδομένα…) ξεχνώντας ευσχήμως να θυμίσουν ότι σε αντίθεση με το «παραδοσιακό φακέλωμα» (με «χαρτιά»…) το ψηφιακό έχει α) απεριόριστες δυνατότητες αποθήκευσης και γρήγορης επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων και, κυρίως, β) απεριόριστες δυνατότητες η αποθήκευση και η επεξεργασία να γίνεται κρυφά, ερήμην, ανεξέλεγκτα… Απλά «δείξτε royalty στο κράτος και στις εταιρείες!!!»… Εμπιστοσύνη ρε μαλάκες, τι σας ζητάνε;;;

Εταιρείες είπαμε; Να μία: η γαλλική πολεμική βιομηχανία Thales! Τι δουλειά έχει μια πολεμική βιομηχανία στην «ψηφιακή εξυπηρέτηση των πολιτών»; Μα ελάτε τώρα! Είπαμε: το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο (καπιταλιστικό) σύμπλεγμα φροντίζει πια για το καλό μας!!!

Για να αποφύγουν τα ευρωαφεντικά κάθε είδους τις αντιδράσεις μετά την έγκριση του ευρωφακελώματος, ο κανονισμός προβλέπει ότι η «ψηφιακή αναγνώριση» (μέσω «κινητών»…) είναι προαιρετική. Ονομάζεται «digital identity wallet» – ο χαρακτηρισμός «πορτοφόλι» είναι για να αποπροσανατολίσει απ’ το περί τίνος πρόκειται. Ωστόσο, επαναλαμβάνουμε, αυτό το «wallet» είναι προαιρετικό: δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις σε βάρος όσων δεν το έχουν, δεν το θέλουν, κλπ – αυτό προβλέπεται (κατ’ αρχήν θα προσθέταμε…)

Κι εδώ μπαίνει στη σκηνή, στο κέντρο της μάλιστα, το μαγαζί της don Rico & Co, με όλους τους πολιτικο/κομματικούς κολαούζους της.

Το γκουβέρνο έχει προωθήσει το «ψηφιακό πορτοφόλι» απ’ το καλοκαίρι του 2022!! Σεμνά και ταπεινά (κατ’ αρχήν), με περιεχόμενο του «wallet» την ταυτότητα και την άδεια οδήγησης… Και προαιρετικά (πάντα κατ’ αρχήν…)

Και ύστερα; Ύστερα η don Rico & Co έφτιαξε μια χρυσή ευκαιρία για την γενίκευση του «wallet» – και την άρπαξε!!! Την «καταπολέμηση της βίας στα γήπεδα»! Και το «ηλεκτρονικό εισιτήριο»!! Η «μηχανή» του ψηφιακού φακελώματος απλά, πολύ απλά, έγινε τώρα υποχρεωτική για να μπει κάποιος σε γήπεδο…

Τελευταία (κοκκινισμένη) παράγραφος: Πρόσφατα η κυβέρνηση επεξέτεινε την χρήση της εφαρμογής [το “digital wallet”] κάνοντάς την υποχρεωτική για την είσοδο στα γήπεδα από τις 9 Απρίλη…

Υποχρεωτικό το «wallet»;;; Μα δεν λέει η «ευρώπη» ότι είναι προαιρετικό, και ότι δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις; Εντάξει, η don Rico & Co δίνει μια μικρή παράταση «συμμόρφωσης», ως το τέλος της ποδοσφαιρικής σαιζόν… Απ’ την επόμενη όμως…

Το εντόπιο γκουβέρνο, αξιοποιώντας όσο περισσότερο μπορεί τον κοινωνικό / πολιτικό τεχνο-επαρχιωτισμό που γεννάει θαυμασμό και ανέμελη αδιαφορία για τα «θαύματα» του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος (τροφοδοτώντας, είναι αλήθεια, μόνο τα συντηρητικά αντανακλαστικά ώστε να προβοκαριστεί η τεκμηριωμένη εργατική κριτική, όσο «μειοψηφική» κι αν είναι…), προσπαθεί και τα καταφέρνει να μπαίνει στην «πρωτοπορεία» (και) του ψηφιακού ευρω-φακελώματος! Για να το πούμε διαφορετικά: το ελλαδιστάν έχει γίνει «δοκιμαστικός σωλήνας» για λογαριασμό του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος! Ίσως όχι ο μοναδικός, σίγουρα ένας απ’ τους βασικούς. ­(Κάτι ανάλογο έγινε και με τις mRNA πλατφόρμες…) Γι’ αυτό και τα «όργανα» της ε.ε., κάτι Ούρσουλες, κάτι Σχοινάδες κλπ, κλείνουν κάθε τόσο το μάτι στην don Rico & Co: Καλά το πάτε λεβεντόπαιδα! Συνεχίστε έτσι!!!

Ακούμε ήδη τα κάθε είδους ερπετά των anti-social media: «είστε ψεκασμένοι!!», «είστε οπισθοδρομικοί!!!», «είστε ανορθολογικοί!!!» Τα ξέρουμε αυτά – υπάρχουν ωστόσο και χειρότεροι από εμάς! Για παράδειγμα το Κέντρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παγκόσμιας δικαιοσύνης της νομικής σχολής του πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης εξέδωσε τον Ιούνη του 2022 μια έκθεση 103 σελίδων για τον ρόλο της «παγκόσμιας τράπεζας» και άλλων συναφών ιδρυμάτων, μηχανισμών, βαθύπλουτων φιλανθρώπων του σκοινιού και του παλουκιού και εταιρειών, στην επιβολή του ψηφιακού φακελώματος των πληθυσμών, τόσο στον «βορρά» όσο και στο «νότο» του καπιταλιστικού πλανήτη.

Σ’ αυτήν την έκθεση τεκμηριώνεται ότι η συγκέντρωση των βιομετρικών δεδομένων (ένας πολύ πιο ακριβής τρόπος για να περιγραφτεί τι είναι αυτά τα wallet!!!)

… Μπορεί πολύ εύκολα να γίνει διαδικασία αποκλεισμού, επιτήρησης και καταπίεσης…

Το ερώτημα της «ψηφιακής κόλασης» στο τίτλο της έκθεσης δεν είναι υπερβολή: ξέρουμε ήδη το πως αξιοποιούνται από κράτη και αφεντικά τα ψηφιοποιημένα προσωπικά δεδομένα: από απαγορεύσεις κυκλοφορίας ως κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, με απλές διοικητικές πράξεις…

Απομένει μια απορία: κάποτε οι «γηπεδικοί» ήταν πολύ προσεκτικοί έως εύστοχα καχύποπτοι απέναντι σε μέτρα ελέγχου και διάφορους «δούρειους ίππους» που ήταν, υποτίθεται, «για το καλό τους». Τώρα; Τώρα πέφτουν στην παγίδα χαρούμενοι; Χωρίς τις απαραίτητες – για την εποχή – αντιδράσεις;

 

(Μεταξύ όλων των άλλων…) Διασώστε την πραγματικότητα! (3)

Δευτέρα 27 Νοέμβρη>> Γιατί επιμένουμε ότι πρέπει να διασωθεί η Αλήθεια, η πραγματικότητα της παλαιστινιακής «εισβολής του al Aqsa»; Δεν θα ήταν αρκετό να μπει εκείνη η μέρα μέσα στα 75 κατοχής, βαρβαρότητας, ισραηλινού απαρτχάιντ, να δειχθεί πόσο «ασήμαντο» σαν αντίποινο θα ήταν ακόμα κι αν οι παλαιστινιακές οργανώσεις είχαν σκοτώσει 1000 ισραηλινούς αμάχους;

Τέτοιου είδους συμψηφισμοί δεν είναι του γούστου μας, ειδικά όταν μιλάμε για απελευθερωτικά κινήματα και οργανώσεις. Υπάρχει όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό απ’ το γούστο μας. Κι αυτό είναι η τεχνολογικά οργανωμένη και μεθοδευμένη κατασκευή ψευδαισθήσεων, ψεμάτων – αυτό που λέγεται «εικονική πραγματικότητα». Δεν πρόκειται για την ιστορικά γνωστή καθεστωτική προπαγάνδα που είναι προς το παρόν σχετικά εύκολο να αποκαλυφθεί. Πρόκειται για την εκτόξευσή της σε «πειστικές» αναπαραστάσεις-ως-«ντοκουμέντα». Την επόμενη φορά, για παράδειγμα, που αυτή η προπαγάνδα θα καταγγείλει «40 αποκεφαλισμένα και καμένα μωρά» δεν θα είναι μόνο λόγια. Θα έχει και τις εικόνες τους∙ θα έχει ακόμα και βίντεο με τον αποκεφαλισμό τους… (Πείτε το «τεχνητή νοημοσύνη» ή «deep fake» αν βολεύει).

Θα έχει επίσης πλάνα απ’ την “τρομοκρατική” ανατίναξη ενός σπιτιού … χωρίς τανκς…

Προσοχή: βροχή από πέτρες!

Δευτέρα 7 Αυγούστου>> H «πάταξη της φοροδιαφυγής» είναι κάτι σαν την «κόκκινη μηλιά» στη λεγόμενη «οικονομική πολιτική» της εντόπιας ολιγαρχίας: είναι πάντα εκεί, μπορείς να την δείχνεις με δάκρυα στα μάτια, αλλά είναι άπιαστη. Παράδειγμα: για την «πάταξη της φοροδιαφυγής» έγινε υποχρεωτική η κατάθεση των λευκών μισθών σε ατομικό τραπεζικό λογαριασμό… Τι έπαθε η φοροδιαφυγή; Τίποτα. Υγιαίνει, μεγαλώνει και ομορφαίνει. Τι έπαθαν οι μισθωτοί; Μπήκε η εφορία συνεταίρος στους μισθούς τους, αφού μπορεί να «κλειδώνει» τον τραπεζικό λογαριασμό τους / μας αν… (Κι αυτή είναι μόνο η αρχή…) Επιπλέον εκπαιδεύτηκαν στη χρήση κάρτας, δηλαδή στο φακέλωμα των αγορών και των συνηθειών τους… (Επίσης αυτό είναι μόνο η αρχή…)

Τώρα αρχίζει καινούργια μάχη για την «πάταξη»! Αυτή:

Οι άνεργοι (γνωστοί …. φοροφυγάδες), όσοι έχουν παιδιά και οι στον πάτο του βαρελιού πέφτουν στην τσιμπίδα της… Της «πάταξης»… Ή μήπως όχι;

Αν ξέρετε τα βασικά για την επερχόμενη επιβολή του «ψηφιακού χρήματος» δεν χρειάζεται πολύ σκέψη. Ο don Rico & Co «εκπαιδεύει» καταναγκαστικά «ωφελούμενους» του κρατικού πατερναλισμού στον έλεγχο και στο φακέλωμα των πενιχρών εξόδων τους. Η φράση «να ελεχθεί η χρήση τους» (των ψίχουλων / επιδομάτων) είναι απλά η κυνική, ωμή παραδοχή των κρατικών προθέσεων. Ποιες «ελευθερίες»; Ελάτε τώρα!!! Δεν φτάνει που σας χατζιλικώνουμε, θέλετε και ελευθερίες, ανωνυμία στα ψώνια, και λοιπά, ε; Βρε ουστ από δώ χαμένα κορμιά!!! Αυτό θα έλεγε η κρατική εξουσία αν δεν την έπιαναν οι ντροπές.

Και έπεται συνέχεια. Δεν χρειάζονται εξηγήσεις∙ επειδή, ολοφάνερα, δεν υπάρχουν κακοπροαίρετες ερωτήσεις. Τι πάει να πει «θέλετε να ελέγχετε την χρήση των πέντε φράγκων που έχω στην τσέπη μου»; Κοιμόμαστε, υπνοβατούμε, συνεπώς δεν-μιλάμε-γι’-αυτό… Όπως δεν μιλάμε για οτιδήποτε θα μπορούσε να υποδεικνύει την digital επιτήρηση-και-τιμωρία της «νέας βιοπολιτικής».

Κι έτσι, όμορφα κι απλά, κατεδαφίζεται, άλλοτε σιγά σιγά κι άλλοτε ορμητικά και γρήγορα, οτιδήποτε οι αιχμάλωτοι πληθυσμοί είχαν για δεδομένο.

Όμορφα, απλά, με αισιόδοξη ενατένιση του μέλλοντος…

Πρώτες ύλες

Δευτέρα 7 Αυγούστου>> Άλλη μια διάσταση της όξυνσης του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού: απ’ την 1η Αυγούστου (πριν λίγες ημέρες) το Πεκίνο έβαλε σε εφαρμογή περιορισμούς στις εξαγωγές γερμάνιου και γάλλιου… (Υπάρχει ίσως κάποιος υπαινιγμός ή μια λεπτή, αδιόρατη έκφραση κινέζικου χιούμορ στο γεγονός ότι αυτές οι δύο «σπάνιες γαίες» έχουν τα ονόματα δύο ευρωπαϊκών πρώην «μεγάλων δυνάμεων»… Το Πεκίνο θα μπορούσε να επιβάλλει περιορισμούς σε κάποιες άλλες κρίσιμες “σπάνιες γαίες” – διάλεξε όμως αυτές τις δύο… Εννοείται ότι κανείς στη δύση δεν το έχει προσέξει…)

Και τα δύο υλικά είναι απ’ τα πολύ βασικά στην ηλεκτρονική:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Εκλογές και κόμματα…

Αυτό είναι πρόσφατο: του 2022…

Δευτέρα 8 Μάη>> Ανία και βαρεμάρα; Αβεβαιότητα; Ακηδία; Προφύλαξη προσωπικών δεδομένων; Το 1/3 όσων απαντούν στις έρευνες κοινής γνώμης περί της εκλογικής συμπεριφοράς τους σε λιγότερο από δυο βδομάδες (υπάρχουν πολλοί / πολλές που δεν απαντούν) είτε δηλώνουν ότι είναι αναποφάσιστοι, είτε δηλώνουν ότι ΔΕΝ είναι σίγουροι πως θα ψηφίσουν εκείνο που δήλωσαν λίγο πριν στο ίδιο ερωτηματολόγιο… Ρευστότητα, που πονοκεφαλιάζει τους επαγγελματίες προφήτες της «λαϊκής θέλησης», οδηγώντας τους σε όλο και με εξεζητημένα ανακριτικά / εκμαιευτικά σχήματα. Κρίμα! Κρίμα για την «λαϊκή θέληση»! Με τόσο μεγάλη ποικιλία πολιτικών εμπορευμάτων στα ράφια να σουφρώνει τα μούτρα της; Α πα πα!! Πού οδεύομεν κύριοι;;

Η απάντηση έρχεται από εκεί που δεν θα το περιμένατε. Από έναν καλόγερο! (Όχι τον γνωστό!…) Το μέλος του τάγματος των δομινικανών Dominique Durable, θρησκευτικός φιλόσοφος και καθηγητής φιλοσοφίας, στη γαλλική Le Monde το 1948 (κι ενώ τα ερείπια του Β παγκόσμιου πολέμου κάπνιζαν ακόμα…), εκστασιασμένος απ’ τις προοπτικές της «νέας επιστήμης» με το όνομα Κυβερνητική, κατέθεσε ένα άρθρο με τίτλο UNE NOUVELLE SCIENCE : LA CYBERNETIQUE. Vers la machine à gouverner, που απαντάει (από τότε!) στην τωρινή και την αυριανή δυσθυμία των εκλογέων∙ κι όχι μόνο στο ελλαδιστάν. Διαβάστε παρακαλούμε για να διαπιστώσετε ότι τελικά το ένστικτο της «λαϊκής θέλησης» καταλαβαίνει την ματαιοπονία των «σωτήρων» της, και προετοιμάζει αδιόρατα την «Μεγάλη Έξοδο» (μαζί με τ’ αφεντικά, αλλά τι να κάνουμε; Έτσι δουλεύει ο καπιταλισμός!)

Le Monde λοιπόν, 28 Δεκέμβρη 1948, και:

… Μια απ’ τις συναρπαστικότερες προοπτικές που δημιουργούνται είναι η δυνατότητα της λογικής ρύθμισης των ανθρώπινων υποθέσεων, και ειδικότερα εκείνων που αφορούν ανθρώπινες κοινότητες και παρουσιάζουν μια κάποια στατιστική κανονικότητα, όπως είναι τα ανθρώπινα φαινόμενα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Μπορεί άραγε να φανταστεί κάποιος μια μηχανή που θα συγκεντρώνει οποιοδήποτε είδος πληροφορίας, για παράδειγμα πληροφορίες σχετικά με την παραγωγή και την αγορά∙ και ύστερα θα προσδιορίζει ποια θα είναι η πιθανότερη εξέλιξη της κατάστασης, σε συνάρτηση με την μέση ψυχολογία των ανθρώπινων όντων και των ποσοτήτων που είναι δυνατόν να μετρηθούν σε κάθε δοσμένη περίσταση. Είναι άραγε δυνατόν να διανοηθεί κάποιος μια κρατική μηχανή που θα καλύπτει όλα τα συστήματα λήψης πολιτικών αποφάσεων;… Προς το παρόν τίποτα δεν μας εμποδίζει να φανταστούμε κάτι τέτοιο. Μπορούμε να ονειρευτούμε την εποχή που θα είναι δυνατόν μια machine à gouverner (μηχανή διακυβέρνησης) να είναι σε θέση να συμπληρώνει – για καλό ή για κακό – την σημερινή προφανή ανικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου όταν ασχολείται με τον συνηθισμένο μηχανισμό της πολιτικής.

‘Όχι απλά αισιόδοξος ο πατήρ Durable το 1948, αλλά και έξω απ’ τα δόντια: «τι να περιμένουμε απ’ τους ηλίθιους;» λέει μιλώντας για την «προφανή ανικανότητα», χωρίς να διασαφηνίζει ποιους εννοεί. Τους εκλέκτορες; Τους εκλεγόμενους; Όλους μαζί;

Συνεχίζει:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Μachine à gouverner

Κάτι κομμουνιστικά του είδους “και η καθαρίστρια να κυβερνήσει” ξεχάστε τα!!!

Δευτέρα 8 Μάη>> Αυτός ο μηχανισμός, που «αναπτύχθηκε» σταθερά ήδη απ’ την δεκαετία του 1980, έχει ονόματα: «λόμπυ» και «ειδικοί». Μιας και είναι στη μόδα η απέχθεια για την ανάγνωση (και ακόμα περισσότερο για την «αρχαιολογία των αναλύσεων») δεν θα παραπέμψουμε κανέναν στα Sarajevo νο 78 ή νο 80 ή νο 90 (τόσο παλιά όσο το 2013 και το 2014…) για τον ριζικό μετασχηματισμό των δυτικών «δημοκρατιών μέσω αντιπροσώπευσης», και την εγκατάσταση πολλών κύκλων «ειδικών» πίσω απ’ την «αντιπροσώπευση» και την «λήψη αποφάσεων»∙ κύκλων αόρατων, ανεξέλεγκτων αλλά καθοριστικών για την εύκολη ακύρωση της όποιας κοινωνικής πίεσης, και εν τέλει για την υποχρεωτική διαμόρφωση συναίνεσης (δηλαδή υπακοής). Ωστόσο κάπου εκεί (τότε, «παλιά»…) σχολιάζαμε ότι:

…Στον ορίζοντα του κοινωνικού φαντασιακού, η χρήση “ειδικών” δίνει  (άρχισε να δίνει απ’ τα ‘80s και μετά) ένα λούστρο ουδετερότητας και τεχνικής εγκυρότητας. [Παρότι] η κοινωνική ουδετερότητα των επιστημών είχε βέβαια αμφισβητηθεί στη διάρκεια των ταραγμένων δεκαετιών του ‘60 και του ‘70…

Όχι, δεν χρειάζεται να πάμε πίσω. Αρκεί να έχει καταλάβει όποιος ενδιαφέρεται τον ρόλο και την ισχύ των «ειδικών» στην πρόσφατη υγιεινιστική τρομοεκστρατεία, όπου αυτοί (οι «ειδικοί») βγήκαν απ’ τα παρασκήνια των δυτικών ολιγαρχιών και εγκαταστάθηκαν στο κέντρο της σκηνής. Ποιος τους «διάλεξε»; Σίγουρα κανένας «λαός»… Ποιος θα τολμούσε να τους αμφισβητήσει (με την ευκολία που αμφισβητεί ένα πολιτικό κόμμα); Κανείς∙ καλές δόσεις λογοκρισίας εξαφάνιζαν κάθε αντίπαλο ειδικό, και στόλιζαν τους ανειδίκευτους καχύποπτους  με όλα τα επίθετα που διαθέτουν οι βόθροι της «νέας κανονικότητας»∙ μαζί με ποινές και τιμωρίες…  Ποιος υπερασπίστηκε αυτούς τους εγκάθετους σαν «έκφραση της επιστημονικής αλήθειας για τις κοινωνίες» και, κατά συνέπεια, σα νόμιμους και εύλογους σε πρώτη και τελευταία ανάλυση πολιτικούς καθοδηγητές / χειραγωγούς; (Α χα!!! Ας μην αρχίσουμε!…)

Η machine à gouverner του κεφάλαιου υπάρχει λοιπόν – με «ανθρώπινο πρόσωπο» προς το παρόν. Είναι ώριμη και κραταιά. Η σταδιακή και σύντομα εκτεταμένη μηχανοποίησή της είναι πολύ κοντύτερα απ’ όσο νομίζετε! (Πόσες φορές έχετε ακούσει την έκφραση «με απέρριψε το σύστημα» για ζητήματα κρατικής γραφειοκρατίας τα τελευταία χρόνια;) Η ενθουσιώδης υποδοχή της μηχανικής «νοημοσύνης» αποδεικνύει πως οι υποκειμενικοί, κοινωνικοί όροι γι’ αυτή τη μηχανοποίηση του «κυβερνητικού / εξουσιαστικού ορθολογισμού» υπάρχουν ήδη σε πολύ μεγάλη έκταση: κανείς δεν τολμάει να αμφισβητήσει την «εγκυρότητα», την «ακρίβεια» και την «ανιδιοτέλεια» της chatGPT… παρότι είναι ιδιοτελέστατο ανθρώπινο / τεχνικό έργο!!! (Εκτός αν πιστεύετε ότι ο προγραμματισμός μηχανών είναι υπεράνω συμφερόντων…)

Έχουν άραγε συναίσθηση οι (κατ’ αρχήν σωστά και δίκαια) απέχοντες απ’ το show της ολιγαρχικής «δημοκρατίας» ότι σε κάποια απ’ τις επόμενες κοντινές στροφές του μέλλοντος έχουν ήδη εγκατασταθεί οι προσδοκίες του Durable; Όχι…

Θα χαρούν όταν βρεθούν μπροστά τους ή θα γίνουν επιθετικά ά-πιστοι; Υποψιαζόμαστε, δυστυχώς, το πρώτο. Για διάφορους λόγους αλλά και επειδή στην εξέλιξη διάφορων μορφών μηχανοποίησης – του – κοινωνικού – εργοστάσιου, η συμβουλή του Durable απ’ το μακρινό 1948 έγινε ευμενώς αποδεκτή:

… Ίσως δεν θα ήταν κακή ιδέα για τις ομάδες που ασχολούνται σήμερα με την δημιουργία της Κυβερνητικής να προσθέσουν στο προσωπικό των τεχνικών τους, που προέρχονται απ’ όλους τους ορίζοντες της επιστήμης, μερικούς σοβαρούς ανθρωπολόγους και ίσως ένα φιλόσοφο που να έχει περιέργεια για τα παγκόσμια ζητήματα…

Έχουν!!! Έχουν απ’ όλα!!! Και μπηχεβιοριστές έχουν, και φιλόσοφους, και διαφημιστές…

Το ψηφιακό ευρώ, το «σχέδιο Δήμητρα», και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις

Δευτέρα 1 Μάη>> Η ιδέα του να έχει κάποιος έναν καταθετικό λογαριασμό απευθείας στην […1] Κεντρική Τράπεζα, που θα είναι προστατευμένος από πιθανές αστοχίες στο τραπεζικό σύστημα και άρα δεν θα απειλείται με ενδεχόμενο «κούρεμα», δεν αποτελεί ένα θεωρητικό σενάριο. Ο νέος οδικός χάρτης για το ψηφιακό ευρώ, που θα απαντά σε αυτή την απειλή, ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα από […2], φέρνοντας ένα βήμα πιο κοντά αυτήν την προοπτική, και το επόμενο ραντεβού έχει οριστεί […3] που θα λάβουν τις τελικές αποφάσεις για τον χρόνο υλοποίησης του ψηφιακού ευρώ.

Το ψηφιακό ευρώ δεν θα διαφέρει σε τίποτα από έναν κοινό λογαριασμό που ένα φυσικό πρόσωπο ή μια επιχείρηση τηρεί σε μια εμπορική τράπεζα. Στην πράξη θα αποτελεί ένα μέσο συναλλαγών για μεταφορές χρημάτων ή πληρωμές αγορών, όπως συμβαίνει σήμερα με το απλό νόμισμα. Έτσι, κάποιος θα μπορεί να κάνει μια αγορά σε ένα εμπορικό κατάστημα χρησιμοποιώντας, αντί του λογαριασμού του στην τράπεζα ή της κάρτας του, τον λογαριασμό στην […4]. Η διαφορά θα είναι ότι τα χρήματα που θα είναι τοποθετημένα στην […5] δεν θα υπόκεινται στην απειλή του «κουρέματος», καθώς θα περιβάλλονται από την αυξημένη προστασία της Κεντρικής τράπεζας.

Και τώρα το κουίζ. Συμπληρώστε τα κενά […Χ] με ένα απ’ τα δύο σετ:

Α) 1: Ελληνική

2: μερα24

3: μετά τις εκλογές

4: τράπεζα της ελλάδας

5: τράπεζα της ελλάδας

ή

Β) 1: Ευρωπαϊκή

2: την ΕΚΤ

3: για τον Οκτώβριο, στη συνεδρίαση των κεντρικών τραπεζών

4: ΕΚΤ

5: ΕΚΤ

Διαφορετικά το ερώτημα και η απάντηση: είναι τα πιο πάνω απόσπασματα απ’ την παρουσίαση του «σχεδίου Δήμητρα» από τον Γιάνη Βαρουφάκη και τα υπόλοιπα στελέχη του μερα25; Όχι! Είναι αποσπάσματα από δημοσίευμα της καθεστωτικής «καθημερινής» προχτές, Σάββατο 29 Απρίλη 2023, με τίτλο άνοιγμα λογαριασμού απευθείας στην ΕΚΤ.

Ποιος δουλεύει λοιπόν ποιόν, και γιατί; Όλη η φλυαρία, η ποζεριά και σχεδόν όλα τα επιχειρήματα περί «σχεδίου Δήμητρα» δεν είναι παρά διαφήμιση του ψηφιακού ευρώ!!! Το οποίο βρίσκεται υπό διαμόρφωση εδώ και λίγα χρόνια. Όπως εδώ και λίγα χρόνια βρίσκονται υπό διαμόρφωση τα ψηφιακά νομίσματα δεκάδων κρατών του πλανήτη, από «πρωτοκλασσάτα» (ψηφιακό δολάριο, ψηφιακό ρούβλι, ψηφιακή ρουπία, κλπ) έως πιο «αναπτυσσόμενα» (για παράδειγμα νιγηρία, γκάνα, μαλαισία, ταϋλάνδη). Το Πεκίνο με το ψηφιακό γουάν είναι μερικά χρόνια μπροστά, έχοντας τρομοκρατήσει τα δυτικά αφεντικά…

Γιατί το μερα25 και ο επικεφαλής του παρουσιάζουν ένα παγκόσμιο σχέδιο νομισματικής (και όχι μόνο) αναδιάρθρωσης όπως είναι τα ψηφιακά νομίσματα σαν «δική τους ιδέα»; Πρώτον, επειδή θεωρούν τους υποτελείς ηλίθιους και άσχετους! Δεύτερον, επειδή θέλουν να την παρουσιάσουν σαν «δική τους ιδέα» πασπαλισμένη με τα δικά τους ψέματα. Και τρίτον, επειδή ζήλεψαν την δόξα του ρημαδοΚούλη: παρουσίασε το ψηφιακό διαβατήριο εμβολιασμού σαν δική του ιδέα, ενώ ήταν γνωστό ότι η ε.ε. ετοιμαζόταν γι’ αυτό από το 2018!!! Και, βέβαια, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές βιτρίνες ευχαρίστως αναγνώρισαν στον ρημαδοΚούλη την «πατρότητα της ιδέας» για να απωθήσουν το ενδεχόμενο να μάθουν οι υπήκοοί τους ότι το πράγμα ετοιμαζόταν χρόνια πριν τον τσαχπίνη, κι έτσι να τους μπουν ψύλλοι στ’ αυτιά…

Γιατί καθεστωτικά «κόμματα εξουσίας» όπως η νδ και ο συριζα δεν απαντούν «σιγά την πατρότητα της ιδέας!» στο δήθεν βαρουφακικό «σχέδιο Δήμητρα»; Πρώτον, επειδή θεωρούν τους υποτελείς ηλίθιους και άσχετους! Και δεύτερον, επειδή θέλουν να το αξιοποιήσουν διαστρεβλωμένο για τις προεκλογικές τους ανάγκες…

Υπάρχει δυστυχώς μία αλήθεια, και στα ψέματα των μεν και στην αξιοποίηση των δε.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Γίνε το είδωλό σου! (η ελκυστική δικτατορία των ψευδαισθήσεων)

Δευτέρα 20 Φλεβάρη>> Ο Adam Silver, επίτροπος του NBA (το αμερικανικό επαγγελματικό μπάσκετ) παρουσιάζει μια εφαρμογή (app) που προσφέρει νέες εμπειρίες στους τηλε-θεατές: κάρφωσε κι εσύ, μπορείς! Για την ακρίβεια: δες το είδωλό σου να καρφώνει!

Δείτε πρώτα αυτό, κι ύστερα δυο κουβέντες:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Η τεχνολογική μεταφυσική (σημείωση για την «τεχνητή νοημοσύνη»)

Δευτέρα 13 Φλεβάρη>> Η εφαρμογή ChatGPT απέκτησε 100.000.000 (100 εκατομύρια) ενεργούς χρήστες μέσα σε μόλις δυο μήνες απ’ την εμφάνισή της: πρόκειται για παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας «διείσδυσης» μιας τεχνολογικής εφαρμογής στη ζωή των αιχμαλώτων. Θεωρήθηκε κάτι ανάμεσα σε «αξιοπερίεργο» και «παιχνίδι»: ένας ηλεκτρονικός «συνομιλητής» που απαντάει πειστικά σε οποιαδήποτε ερώτηση. Προς το παρόν γραπτά∙ τι θα γίνει όταν η «μηχανική μάθηση» (machine learning) αποκτήσει ζεστή φωνή; Ένας ακόμα μεγαλύτερος πυρετός γι’ αυτήν τη «νοημοσύνη»∙ και, όπως έχουμε δείξει άλλού («η μηχανοποίηση της σκέψης», τετράδιο για την εργατική αυτονομία νο 4) μια ακόμα εντονότερη υποθερμία (έως χειμέρια νάρκη, χωρίς προβλεπόμενη άνοιξη) του ζωντανού σκέπτεσθαι.

Πώς έγινε το ότι τόσα εκατομμύρια (υποθέτουμε μελλοντικά ακόμα περισσότερα) υιοθέτησαν χωρίς απορίες κι ερωτήσεις κάτι που αγνοούν τι είναι και πως «δουλεύει»; Στο σύντομα ερχόμενο cyborg νο 26 υπάρχουν εξηγήσεις για το δεύτερο – για τους ελάχιστους που ενδιαφέρονται να ξέρουν. Αλλά ο υπερυπολογιστής που βρίσκεται πίσω απ’ την ChatGPT δεν είναι ο αγαπημένος άγνωστος δάσκαλος ή φίλος∙ ούτε η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας που μοιράζει τις σελίδες της on demand. Είναι, μάλλον, η υλική λειτουργική μορφή ενός εφιάλτη.

Σύμφωνα με την εταιρεία που έσπρωξε και αξιοποιεί την ChatGPT (λέγεται OpenAI, έχει στην ιδιοκτησία της τον 5ο σε ισχύ υπερυπολογιστή στον κόσμο, και ο βασικότερος μέτοχός της είναι η microsoft…) η «προίκα» της εφαρμογής ήταν 300 δισεκατομύρια λέξεις που είχαν τρυγηθεί απ’ το internet: βιβλία, άρθρα, sites και posts. Σ’ αυτόν τον (κατεργασμένο μέσω σύνθετων αλγορίθμων) λεκτικό όγκο περιλαμβάνονται και τα προσωπικά δεδομένα όλων των κοινών θνητών που επιλέχτηκαν εν αγνοία τους ως «πηγή συσσώρευσης data / εκπαίδευσης» στην πρώτη φάση.

Απ’ την στιγμή της εμφάνισης της ChatGPT ο υπερυπολογιστής και οι σύνθετοι αλγόριθμοι τροφοδοτούνται … απ’ τους πελάτες τους («χρήστες» σύμφωνα με την αργκώ). Η OpenAI έχει γνωστοποιήσει ότι κάθε «επαφή» με την εφαρμογή σημαίνει αποθήκευση της IP του «χρήστη», το είδος και τις ρυθμίσεις του browser που χρησιμοποιεί, τα δεδομένα της «σχέσης» του με το site, τα metadata των περιεχομένων που τον/την ενδιαφέρουν, τις ενέργειες που κάνει, τις γενικότερες ενέργειες αναζήτησης στο διαδίκτυο, και τα στοιχεία των site που επισκέπτεται. Επιπλέον η OpenAI ξεκαθαρίζει πως όλα αυτά τα προσωπικά δεδομένα τους θα τα μοιράζεται με απροσδιόριστα «τρίτα μέρη», χωρίς καμία ενημέρωση ή ερώτηση ή έγκριση.

Με δυο λόγια ενώ οι ζωντανοί «χρήστες» αδιαφορούν για το τι κάνουν και με ποιόν και απλά απολαμβάνουν ένα ακόμα τεχνολογικό θαύμα πιστεύοντας στην «ουδετερότητα της τεχνολογίας», η μηχανή (και οι ιδιοκτήτες της) «μαθαίνουν» (δηλαδή: καταγράφουν και επεξεργάζονται) πολύ γρήγορα πλευρές της «ταυτότητας» καθενός χωριστά απ’ τα εκατομύρια των χρηστών. Μαθαίνουν με ποιον / ποια έχουν να κάνουν! Κι αυτό είναι μόνο η αρχή: τα «προσωπικά δεδομένα» ρέουν αστάματητα (και «αόρατα») σαν κοινωνική πρώτη ύλη μεταξύ διαφορετικών εταιρειών αυτής της μιας χούφτας τεχνολογικών υπερομίλων με τα γνωστά ονόματα. Στα συμφέροντά τους είναι σίγουρο πια ότι δεν περιλαμβάνεται η διανοητική καλλιέργεια των αιχμαλώτων πληθυσμών…

Πριν όχι πολύ καιρό γινόταν λόγος περί «γνωσιακού καπιταλισμού»… Στην εποχή της μηχανικής μάθησης που τόσο χαρούμενα και με απεριόριστη εθελοτυφλία γίνεται κοινοτοπία, ό,τι απομείνει σα «ζωντανό» θα ξεπέσει σε απλό και διαρκή «τροφοδότη» της μηχανής. Απ’ αυτή τη θέση, την θέση του χειριστή / τροφοδότη, μαζί με την οργανωμένη άγνοια (και την λογοκρισία…) θα θριαμβεύσει η μεταφυσική πίστη στην παντοδυναμία της μηχανής (: νεκρό κεφάλαιο)  – άρα του καπιταλισμού συνολικά…

Η αναδιάρθρωση ως ιδεολογία

Η έλξη του φόβου: μια μετα-ανάλυση της αποτελεσματικότητας και των θεωριών περί έλξης του φόβου… Paper του 2015

(Το fear factory έχει και τους θεωρητικούς του…)

Δευτέρα 2 Γενάρη>> Δεν έχει σημασία τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα∙ σημασία έχει το ποιος κουμαντάρει την συζήτηση: αυτό είναι το κεντρικό δόγμα, το κατά κάποιον τρόπο “there-is-no-alternative” της «εποχής της μετα-αλήθειας» όπως την έχουν ονομάσει, που διογκώνεται όλο και περισσότερο στον δυτικό καπιταλιστικό κόσμο. Δεν υπάρχουν βέβαια ούτε μετα-αλήθειες, ούτε προ-αλήθειες, ούτε μετα-ψέματα, ούτε προ-ψέματα! Υπάρχει όμως μια συγκεκριμένη ιστορική φάση «μετάβασης» όπου το κεφάλαιο (τα πιο δυναμικά αφεντικά του) κατασκευάζει ήδη «πραγματικότητες»: «επαυξημένες», «ενισχυμένες» (augmented) πραγματικότητες, «εικονικές» (virtual) πραγματικότητες, τα ανάλογα «βιώματα», τις αντίστοιχες «εμπειρίες», την διαρκή ροή και εναλλαγή, κινούμενη άμμο δηλαδή «αληθειών» και διαψεύσεων, και πάει λέγοντας∙ με κάθε σχιζοφρενική αντιφατικότητα ακόμα και στην ίδια τη «νέα» ορολογία… Το colpo grosso της 4ης βιομηχανικής επανάστασης είναι ακριβώς αυτό: η ολοκλήρωση του εμπορεύματος, του θεάματος και του ελέγχου μέσα απ’ το εμπόριο ή/και την επιβολή «πραγματικότητας» ή «πραγματικοτήτων» σύμφωνα με τις κάθε φορά κερδοφόρες και αποδοτικές προδιαγραφές.

Στη μορφή-εμπόρευμα, πράγματι, δεν υπάρχει ούτε αλήθεια ούτε ψέμα (ίσως κάτι σαν «ψεμολήθη» ή αληθοφάνεια)∙ υπάρχει όμως σε στρατηγική θέση η διαχείριση της «λειτουργίας» της/του. Όπως σωστά είχε σχολιάσει ο Μαρξ, ο φετιχισμός του εμπορεύματος είναι η εκκοσμίκευση του θρησκευτικού (χριστιανικού) φετιχισμού. Τώρα ο φετιχισμός της «πέρα απ’ την αλήθεια και το ψέμα» κυριαρχίας επιδιώκει να είναι η εκκοσμίκευση της θείας δίκης – που είναι βέβαια άγνωστη και μυστηριώδης. “Πέρα απ’ την αλήθεια και το ψέμα” βρίσκεται η αυθεντία…

Τι πάει να πει «σημασία έχει το ποιος κουμαντάρει την συζήτηση», άρα το ποιος όχι μόνο σκηνοθετεί αλλά επίσης διαλέγει ή/και επιβάλλει τις «διαφορετικές απόψεις» και τα χαρακτηριστικά τους; Πάει να πει σημασία έχει το ποιος κατέχει την εξουσία. Όχι, μόνο, επειδή αυτός λογοκρίνει. Αλλά επίσης (ίσως κυρίως) επειδή αυτός νοηματοδοτεί.

Στη διάρκεια της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας αυτή η καπιταλιστική στρατηγική έγινε κοινοτοπία. Εκείνα που τώρα (ψευτο…)αναγνωρίζονται σαν «προβλήματα» ή «αδυναμίες» της (όπως, για παράδειγμα, οι συνέπειες της κατ’ οίκον φυλάκισης στο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών) ρίχνονταν στον Καιάδα ως ψέματα όταν λέγονταν έγκαιρα και ενάντια στα πραξικοπήματα. Είναι μια ήδη χειροπιαστή απόδειξη του «δεν έχει σημασία τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα∙ σημασία έχει…».

Το κεφάλαιο-σχέση ως υπερ-νόρμα είναι, αν το σκεφτούμε από μια διαφορετική μεριά, η «συγκέντρωση», η οργάνωση και η αξιοποίηση του γενικευμένου κοινωνικού, ηθικού, διανοητικού, αισθητικού tribalism, της σύγχρονης «φυλετικοποίησης», της κονιορτοποίησης δηλαδή των σημείων προσανατολισμού, των σημείων αναφοράς, στις δυτικές κατά κύριο λόγο κοινωνίες τα τελευταία 30 «νεοφιλελεύθερα» χρόνια. Είναι η οργανωμένη συν-κίνηση, και με τις δύο έννοιες. Της (συνήθως διαλυτικής και πειθαρχικής) συναισθηματικής ταλάντωσης, αλλά και του μαγνητισμού των συμπεριφορών απ’ τον ίδιο πόλο. Καινοφανείς λέξεις που έχουν γίνει της μόδας όπως «συμπερίληψη» απηχούν αυτό ακριβώς: το μάντρωμα των πληθωρισμένων δι-ατόμων, των ναρκισσιστικών, τσακισμένων, παρανοημένων και παρανοούντων Εγώ-Κεφάλαιο που επιπλέουν αναίσθητα πια σε μια ταραγμένη, φουρτουνιασμένη θάλασσα σημείων-παραληρηματικής-εξουσίας∙ σε ένα υπονομευμένο, ναρκοθετημένο, υποθηκευμένο, παραλυτικό, σκοτεινό διαρκές Τώρα με μοναδικό πολικό αστέρα τον φόβο.  

Είναι παλιό, είναι διδακτικό, θα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει στην πρώτη σελίδα των έργων των ιστορικών του μέλλοντος, και θα το επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά:

O αξιωματούχος μου είπε ότι τύποι του είδους μου «ανήκουν σ’ αυτό που αποκαλούμε κόσμος – βασισμένος – στην – πραγματικότητα», τον οποίο περιέγραψε σαν αποτελούμενο από ανθρώπους «που πιστεύουν ότι οι λύσεις προκύπτουν απ’ την συνετή μελέτη της πραγματικότητας όπως αυτή εμφανίζεται μπροστά μας». Συμφώνησα και μουρμούρισα κάτι για τις αρχές του διαφωτισμού και του εμπειρισμού.

 Mε έκοψε. «Aλλά ο κόσμος δεν δουλεύει πλέον έτσι» συνέχισε. «Tώρα είμαστε αυτοκρατορία, κι όταν δρούμε δημιουργούμε την δική μας πραγματικότητα. Kαι την ώρα που εσείς μελετάτε αυτήν την πραγματικότητα που δημιουργήσαμε – όσο πιο συνετά μπορείτε – ξαναδρούμε, δημιουργώντας νέες πραγματικότητες, τις οποίες επίσης μπορείτε να μελετήσετε, κι έτσι προχωράνε τα πράγματα. Eίμαστε πρωταγωνιστές της ιστορίας …. και εσείς, όλοι εσείς, έχετε μείνει πίσω να μελετάτε αυτά που κάνουμε».
(New York Times Magazine, Oκτώβριος του 2004)

Δεν έγιναν αυτοκρατορία, αλλά στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Η βασική ιδέα παραμένει….

Ευτυχές το καινούργιο και θαυμαστό 2023, 2024, 2025… – σα να λέμε.