Tag: πολιτική

Για την «φύση» του ελληνικού καθεστώτος 1

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.19) >> Εξακολουθούμε να έχουμε την εντύπωση (μάλλον: την βεβαιότητα) ότι ο τρόπος που η λεγόμενη «αντιπολίτευση» (στις διάφορες εκφάνσεις της) διαχειρίζεται το «σκάνδαλο των υποκλοπών» είναι τέτοιος ώστε να μην θίγεται η λεγόμενη «εξωτερική πολιτική» – δηλαδή τα «εθνικά συμφέροντα».

Λογικό – θα πει κάποιος. Όμως μαζί με την «προστασία των εθνικών συμφερόντων» (εν προκειμένω: της hard core συμμαχίας με τους θεοναζί…) προστατεύεται σιωπηλά και διακριτικά κάτι ακόμα: ο πραγματικός χαρακτήρας του εντόπιου καθεστώτος. Δηλαδή η πολυσχιδής και πολύπλευρη κρατικοποίηση του οργανωμένου εγκλήματος.

Για να κάνουμε την παρομοίωση: υπάρχει μια πολυόροφη πολυκατοικία (πιο σωστά: ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο…) που είναι τα διάφορα «επίπεδα» και «διαμερίσματα» του οργανωμένου εγκλήματος στο ελλαδιστάν. Και υπάρχει μια ομάδα «διαχειριστών» και ένας αρχιδιαχειριστής των «κοινοχρήστων» του συγκροτήματος. (Του νομοθετικού, του δικαστικού, του αστυνομικού, του δημαγωγικού…) Αν η επιδίωξη είναι η αλλαγή διαχειριστή, τότε αυτοί οι προσεκτικοί (ή όχι και τόσο…) ελιγμοί να αποφευχθεί ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», δηλαδή το βέβαιο γεγονός όχι απλά της κατασκοπείας αλλά του μηχανισμού εκβιασμών εκ μέρους του «συμμάχου», και να μείνει σα στόχος ο don Rico, τότε ναι: οι τακτικές που χρησιμοποιούνται είναι οι κατάλληλες…

Είναι οι κατάλληλες για την στοχοποίηση∙ όχι, υποχρεωτικά, και για την «αλλαγή διαχειριστή». Είναι επίσης σούπερ κατάλληλες για την μακροζωία και την επέκταση του «οικοδομικού τετραγώνου». Όμως αυτή η μέθοδος (κτυπάμε τον αρχιδιαχειριστή, παρακάμπουμε προσεκτικά τις βασικές αιτίες του κακού και, οπωσδήποτε, τους κύριως ωφελούμενους) δοκιμάστηκε ήδη μια φορά. Και απέτυχε. Στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών: «παράνομο φορτίο» / «ξυλόλιο» > «μπάζωμα» > ο ένοχος-είναι-ο-πρωθυπουργός…

(Θα μπορούσε να πετύχει τώρα; Ίσως. «Σπρώχνουν» άλλωστε – μέσω των media τους – ογκώδη εθνικά assets…)

Εκείνο (κι όχι μόνο στο ελλαδιστάν) που πλασσάρεται ως «πολιτική εναλλαγή» είναι στην πραγματικότητα παιχνίδι-με-καθρέφτες, που μάλιστα είναι αβέβαιο ως προς την επιτυχία του. Επειδή αν τα αφεντικά του (κρατικοποιημένου) οργανωμένου εγκλήματος μείνουν στο απυρόβλητο, έχουν όλο τον χρόνο και όλα τα μέσα να προστατέψουν ακόμα και τους … (πολιτικούς) αυτοφωράκηδές τους. Ή, ίσως, μπορεί και να τους αλλάξουν, εξασφαλίζοντας στον / στους πρώην μια καλή αποζημίωση – μόνο για να φρεσκάρουν τις εντυπώσεις.

Ο.Κ.: οι παρομοιώσεις μας μπορεί να μην βοηθούν. Ας πάμε στο συγκεκριμένο.

Ο τρόπος που η λεγόμενη «αντιπολίτευση» διαχειρίζεται το «σκάνδαλο των υποκλοπών» έχει τρία τουλάχιστον χαρακτηριστικά που σχετίζονται με όσα γενικά γράψαμε πιο πριν.

Πρώτον, στηρίζει την πολιτική αντιμετώπιση του ζητήματος (δηλαδή την πλήρη διάυγασή του…) πάνω στην ποινική / δικαστική αντιμετώπισή του. Μόνο που (γνωστό;) οι ανώτεροι όροφοι του δικαστικού μηχανισμού στεγάζονται στην ίδια «πολυκατοικία»…

Δεύτερον, αυτή η τακτική αποφεύγει ως τώρα την συσχέτιση με μια αρκετά κοντινή (ίσως και παρόμοια) υπόθεση, με τους ίδιους «πρωταγωνιστές», που εμφανίστηκε στη νότια κύπρο στα τέλη του 2019 – υπόθεση που κουκουλώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες απ’ τους «κύπριους αδελφούς» / πολιτικές βιτρίνες…

Και τρίτον, (αυτή η τακτική) αποφεύγει να επιμείνει σταθερά έως αποκαλυπτικά σ’ ένα «υποσύνολο» του «σκανδάλου των υποκλοπών»: στην παρακολούθηση (και με «νόμιμη επισύνδεση» και μέσω predator) του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.

Για την «φύση» του ελληνικού καθεστώτος 2

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.16) >> Για το πρώτο δεν θα πούμε τίποτα εδώ. Ο νοών νοείτω…

Για το δεύτερο, το πως δηλαδή κουκουλώθηκε άρον άρον η παρουσία και η όποια δράση της intellexa στη νότια κύπρο, ό,τι και να πούμε είναι λίγο! Στο κέντρο του «σκανδάλου» βρέθηκε ένα … μαύρο βαν.

Προσέξτε όμως: το video που θα δείτε στη συνέχεια αναρτήθηκε στο επίσημο site του αμερικάνικου καθεστωτικού forbes στις 5 Αυγούστου του 2019. Σ’ αυτό ο κύριος Dalian, των θεοναζί υπηρεσιών (το «πρώην» δεν μας πείθει…), διαφήμιζε το predator – ανοικτά, όμορφα κι ωραία∙ αυτό ήταν άλλωστε και το κίνητρο του forbes (αν δεν βλέπετε τους υπότιτλους πατήστε το cc):

Κανείς δεν πήρε χαμπάρι τίποτα εκεί, στη νότια κύπρο… (Μπορεί να ήταν όλοι διακοπές…) Χρειάστηκαν 4,5 μήνες για να «θορυβηθούν» οι εκεί υπηρεσίες, και να αρχίσουν αυτό που λένε «έρευνα». Στις 15 Νοέμβρη 2019. Η «έρευνα» των νοτιοκυπριακών υπηρεσιών οδηγήθηκε σε ανάθεση σε «εξωτερικό» ποινικό ανακριτή (;;;) της σύνταξης πορίσματος για την υπόθεση∙ το πόρισμα παραδόθηκε στον νοτιοκύπριο γενικό εισαγγελέα τον Μάη του 2020∙ ο κυρ γενικός το «έπνιξε» (δηλαδή: το κλείδωσε σ’ ένα ντουλάπι κρατώντας το μυστικό…) και έβαλε πρόστιμο στον κυρ Dalian σχεδόν ενός εκατομμυρίου ευρώ για «παραβιάσεις του ευρωπαϊκού GDPR» – χωρίς άλλα στοιχεία….

(Σε ποιον όροφο της πολυκατοικίας είπαμε ότι στεγάζονται οι δικαστικοί μηχανισμοί στη νότια κύπρο;) Η υπερασπιστική γραμμή του ιδιοκτήτη της intellexa ήταν …. «δεν κάναμε παρακολουθήσεις… κάτι δοκιμές κάναμε απλά»…

Είναι σίγουρο πως όχι μόνο τις δοκιμές αλλά και την εφαρμογή του predator την είχαν κάνει οι θεοναζί υπηρεσίες πολύ πριν, στην Παλαιστίνη. (Αυτό είναι πολιτικό συμπέρασμα / γνώση, όχι προϊόν ανάκρισης!!!) Όμως αφού κανείς δεν κατήγγειλε (στη νότια κύπρο) ότι ήταν υπό παρακολούθηση απ’ το predator ο φάκελος έκλεισε….

Νωρίτερα ωστόσο, και συγκεκριμένα το 2018,

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Για την «φύση» του ελληνικού καθεστώτος 3

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.12) >> Ας βάλουμε στη σειρά μερικές ημερομηνίες:

– Τον Μάη του 2018 οι νοτιοκύπριοι διαχειριστές ευλογούν την εξαγωγή θεοναζί λογισμικού καθολικής παρακολούθησης στην ε.ε…

– Στις 8 Ιούλη 2019 ο νέος πρωθ. στην Αθήνα don Rico, δια νόμου, αναλαμβάνει τον έλεγχο της ευπ… Σπρώχνει την δουλειά στον «πολυμήχανο» ανηψιό…

– Στις 5 Αυγούστου 2019 η ιστοσελίδα του forbes διαφημίζει τις φοβερές και τρομερές δυνατότητες του predator… Με φόντο τη νοτιοκυπριακή Λάρνακα…

– Στις 10 Σεπτέμβρη 2019 ο (τότε) νοτιοκύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης έρχεται για γνωριμία στην Αθήνα. Φιλιά, χαρές, και τα λοιπά…

– Στις 15 Νοέμβρη 2019 η ελληνοκυπριακή αστυνομία αναγκάζεται να κάνει πως ψάχνει, ύστερα από μηντιακά δημοσιεύματα για ένα «περίεργο μαύρο βαν»…. Δεν μπορεί, όλο και κάποιοι «ευαίσθητοι στα ανθρώπινα δικαιώματα», άνθρωποι του κράτους και του παρακράτους στην Αθήνα, κάτι θα άκουσαν σχετικά…

– Τον Μάη του 2020 ο νοτιοκύπριος γενικός εισαγγελέας «πνίγει» το θέμα, κι όλοι ευχαριστημένοι… Και πάλι οι αρμόδιοι στην Αθήνα κάτι θα άκουσαν…

– Κάπου γύρω στο φθινόπωρο του 2019 (σύμφωνα με έρευνα του inside story) οι ελληνικές υπηρεσίες αγοράζουν το predator μαζί με την τεχνική υποστήριξη για την λειτουργία του («νοίκιάζουν», με δυο λόγια, την intelexa…), με «κρυφό» συμβόλαιο….

– Τον Μάρτιο του 2020 η intelexa εγκαθίσταται στην Αθήνα… Και κάθεται τόσο καλά (και τόσο ζεστά) ώστε «τσιμπάει» και δυο άδειες εξαγωγής με την μεγάλη-σφραγίδα-της-ελληνικής-δημοκρατίας.

Εν τω μεταξύ «τα φτερά του predator» απλώνονταν πάνω απ’ το ελλαδιστάν…

Τα πιο πάνω και περισσότερα (ίσως: δυσανάλογα πολλά, σε σημείο κορεσμού…) είναι γνωστά. Και, σα να μην υπήρχε κάτι άλλο να γίνει, όλα συνέκλιναν και συγκλίνουν στην δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης… Για να αποδειχθεί (δικαστικά) εκείνο που είναι αποδεδειγμένο λογικά και πολιτικά: ότι, δηλαδή, μια υπο-ομάδα των διαχειριστών του εντόπιου οικοδομικού-τετραγώνου-του-κρατικοποιημένου-οργανωμένου-εγκλήματος παρακολουθούσε και εκβίαζε. (Χωρίς, σε καμία περίπτωση, να αποδειχθεί … δικαστικά … ότι ο στενός σύμμαχος και αδελφός ήταν και είναι πολύ πολύ ψηλότερα και σ’ αυτό το κόλπο…).

Κι αν για την παρακολούθηση με σκοπό εκβιασμούς των κυβερνητικών στελεχών ή/και του τότε ευρωβουλευτή και στη συνέχεια επικεφαλής του πασοκ τα κίνητρα αυτής της υπο-ομάδας είναι σαφή, υπάρχει κάτι που εξέχει – σαν φωτεινή ταμπέλα που αναβοσβήσει στο δρόμο μέσα στη νύχτα δείχνοντας κάπου. Πρόκειται για την παρακολούθηση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.

Γιατί αυτός έγινε στόχος; Ποιους ενδιέφερε ο συγκεκριμένος ρεπόρτερ; Αφού δεν είναι «πολιτικό πρόσωπο»… Τι έκανε; Ποια ήταν η «αντεθνική» ενασχόλησή του;

Η απάντηση είναι κατ’ αρχήν γνωστή… (Είναι;)

Ας την ακούσουμε. Δόθηκε στις 14 Σεπτέμβρη του 2022, πριν σχεδόν 4 χρόνια (!). Και (περίεργο;) μετά από σχεδόν 4 χρόνια είναι σα να μην ειπώθηκε τίποτα, ποτέ:

Ουπς!!!!!!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Για την «φύση» του ελληνικού καθεστώτος 4

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.03) >> O εύκολος δρόμος, η διανοητική και ηθική κατηφόρα, θα πει για τα πιο πάνω: αααα, η παλιοκυβέρνηση!!! Φυσικά «ααααα, η παλιοκυβέρνηση!», αλλά μόνο ως το σημείο της εκτέλεσης εντολών, οδηγιών, κλπ. Οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι έμποροι ηρωϊνης και κόκας, οι ιδιοκτήτες μήντια, η γραφειοκρατία και η ιεραρχία του νομοθετικού και του εκτελεστικού, και τόσοι άλλοι ΔΕΝ είναι «η παλιοκυβέρνηση»!!! ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!! Οι κυβερνήσεις εκπροσωπούν και υπηρετούν τα συμφέροντα των πιο πάνω. Στοιχειώδες.

Είναι αυτά τα «βασικά συστατικά» του κράτους, οι πραγματικοί ιδιοκτήτες του, που κάνουν την χάρη στους υποτελείς να τους δίνουν κάθε λίγα χρόνια την ψευδαίσθηση ότι αλλάζοντας κυβερνήτες (δηλαδή διαχειριστές) κάτι αλλάζουν. Και πράγματι μικροαλλαγές στο σύστημα, μερεμέτια εδώ κι εκεί, γίνονται – και χρειάζεται να γίνονται. Αλλά ως εκεί: σας κλέβουμε 100 και 1000, πάρτε 1 και 2, και είμαστε πάτσι…

Όταν, για παράδειγμα, γνωστοί εφοπλιστές υποστηρίζουν δημόσια τον Ανακαινισμένο, ως επόμενο διαχειριστή, «θυρωρό» του οικοδομικού μπλοκ του κρατικοποιημένου οργανωμένου εγκλήματος, «φωνάζουν» με τον τρόπο τους αυτήν την πραγματικότητα που είτε κρυμμένη, είτε καμουφλαρισμένη πίσω από ηθικολογίες περί «διαφθοράς», ξεχυλίζει από παντού. Εν τέλει έμμεσα κάνουν έναν εκβιασμό: αυτό υπάρχει∙ κι δεν σας κάνει βγάλτε τον σκασμό…

Η αλήθεια είναι ότι ο μαζικός μικροαστισμός, η μαζική μοιρολατρεία και η εξίσου μαζική ηττοπάθεια είναι αέρας στα πανιά τους.

Δεν υπάρχουν καινούργια στοιχεία (;) 2

Δευτέρα 11 Μάη (00.18) >> Στο σκάνδαλο των «υποκλοπών» είναι μάλλον πρωτότυπο για τα δεδομένα του ελληνικού κράτους / παρακράτους το να παρακολουθεί ένας «κυβερνήτης» όχι (κυρίως) τους αντιπάλους του… αλλά τους δικούς του!!! Καμία εμπιστοσύνη;

Η πρωτοτυπία ολοκληρώνεται απ’ το γεγονός ότι αυτοί οι «δικοί» του δεν τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν όταν αποκαλύφθηκε ότι ήταν υπό ενισχυμένη «ηδονοβλεψία». Απέμειναν ένας δημοσιογράφος (Κουκάκης) και ένας επικεφαλής της αντιπολίτευσης (Ανδρουλάκης) για να φτιαχτεί ένα ψευτοθρίλερ του είδους «οι τσατσορούφιανοι με το predator» αλλά σχεδόν «χωρίς θύματα»!!! Τόσο φιλικό;

Τι έχει συμβεί; Και τι δείχνει αυτό-που-έχει-συμβεί για τον σύγχρονη δομή του ελληνικού κράτους / παρακράτους;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η ενδοχώρα των θεοναζί (+ για την «φύση» των σύγχρονων καθεστώτων)

Δευτέρα 12 Γενάρη >> Ξέρει αρκετά και καταλαβαίνει περισσότερα ο Max. Αλλά δεν τα ξέρει όλα σε ότι έχει σχέση με την συμμαχία του ελλαδιστάν με το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ζήτω τα ασανσέρ!!!

Βίος ανθόσπαρτος, ή τα συνεταιράκια: Σεπτέμβρης 2015 αριστερά, Ιούνης 2018 δεξιά

Δευτέρα 1 Δεκέμβρη (00.22) >> Είναι μια εφεύρεση των μέσων του 19ου αιώνα: ο ανελκυστήρας ανθρώπων. Έχει παίξει ως τώρα ρόλο σε μια τουλάχιστον κρίσιμη στιγμή του νεοελληνικού κράτους / παρακράτους: όταν κάποτε ρώτησαν την κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου «πως κατάφερε να πείσει τους ‘αθάνατους’ της διεθνούς ολυμπιακής επιτροπής να δώσουν την διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων του 2004 στην Αθήνα» απάντησε με φλεγματικό τρόπο «τους έπειθα στο ασανσέρ»… αφήνοντας την φαντασία να υποθέσει τι στο διάολο μπορεί να γίνει μέσα σ’ ένα ασανσέρ που να συγκινήσει τα ραμόλια της δοε…

Πρόσφατα το πόπολο έμαθε ότι η σύνθεση του φαιορόζ γκουβέρνου απ’ τις εκλογές της 24ης Γενάρη 2015 ως τις εκλογές του 2019 κρίθηκε … χάρη στο ασανσέρ!!! Συγκινητικό: μοιάζει με γκομενικό νταραβέρι: ο ογκόλιθος «Ζέρβας» ανέβηκε με ασανσέρ στον 7ο όροφο, ξεπερνώντας τον fit Θεοδωράκη που πήγαινε απ’ τις σκάλες, και έπεσε πρώτος στην αγκαλιά του «Βελουχιώτη»…

Η βιβλιοκριτική της βιβλιοπολιτικής του συστήματος μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Μας θυμώνει όμως η παραγραφή / κακοποίηση της Ιστορίας. Όχι μόνο επειδή κρύβει πάντα βρωμιές. Αλλά και επειδή, όταν γίνεται αποδεκτή απ’ τις μάζες, τις καταδικάζει (με την θέλησή τους; ναι, ακόμα κι έτσι…) στην πιο αιώνια σκλαβιά. Την σκλαβιά της αμνησίας και της ακρισίας.

Είμαστε αρκετά πειρθωριακοί ως τώρα για να μπορέσουμε να εμποδίσουμε αποτελεσματικά την όποια σκατοπλημμύρα. Αλλά είμαστε και αρκετά ακέραιοι για να παραστήσουμε ότι «δεν ξέρουμε», ειδικά όταν δημόσια έχουμε καταθέσει την (αναμφισβήτητη) γνώση μας.

Τον Φλεβάρη του 2015, στο (χάρτινο) Sarajevo νο 92, μεταξύ άλλων καταθέσαμε κι ένα κείμενο με τίτλο: απ’ την πλατεία στην Ηρώδου του Αττικού: μια μούτζα δρόμος (οι αγανακτισμένοι στο γκουβέρνο). Σας προτείνουμε να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ – δεν θα περάσετε άσχημα.

Για τώρα ένα μικρό αλλά αποδεικτικό απόσπασμα:

… Να τι έγραφε η καθεστωτική οικονομική εφημερίδα “ημερησία” στις 28 Απρίλη του 2012, λίγες ημέρες πριν τον πρώτο γύρο των τότε βουλευτικών εκλογών, κάτω απ’ τον τίτλο: Εμφύλιος στο ΣΥΡΙΖΑ για το “ειδύλλιο” Τσίπρα-Καμμένου. Ο τονισμός δικός μας:

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε διαδικτυακή του συνέντευξη τόνισε ευθαρσώς ότι ”αν εμείς, ως Αριστερά, καταθέσουμε την πρότασή μας και χρειαζόμαστε πέντε ψήφους του Καμμένου και έρθει να μας τις δώσει ως ανοχή ή ως στήριξη δεν θα τον πετάξουμε, δεν θα του πούμε δεν τις θέλουμε”, ενώ επιφύλαξε θέση πρωθυπουργού στην Αλ. Παπαρήγα σε μια κυβέρνηση που θα επιδιώξει, όπως είπε, “την ανατροπή του Μνημονίου”.

Παρά την οξύτατη αντίδραση των υπολοίπων κομμάτων, την πρόταση Τσίπρα δεν απέρριψε ο άμεσα ενδιαφερόμενος, Π. Καμμένος, καθώς οι “Ανεξάρτητοι Ελληνες”, με ανακοίνωσή τους, απάντησαν με την ίδια λογική…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Teaser

Ιδού ο Ανακαινισμένος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα…

(Παραλλαγή από κατά Λουκά, χωρίς τις μωρές παρθένες και τα λοιπά σεξιστικά υπονοούμενα του κατά Ματθαίο: τροπάρι περιμένοντας την ανάσταση…)

Δευτέρα 10 Νοέμβρη (00.05) >> Η διαφημιστική τακτική είναι παλιά: πως να προκαλέσεις την περιέργεια και την προσμονή για ένα επερχόμενο προϊόν μέσω διαδοχικών αποσπασματικών μηνυμάτων. Με την βοήθεια, φυσικά, δημαγωγών, καλοθελητών, διαφημιστών κλπ.

Για παράδειγμα βάζεις το προϊόν να κάνει μισή δήλωση. Ύστερα μια άλλη μισή δήλωση. Ύστερα διατυπώνεις (δήθεν…) υποθέσεις για το που το πάει (το προϊόν). Μετά αναγγέλλεις ότι θα βγει ένα manual (του προϊόντος). Ύστερα δημοσιοποιείς το εξώφυλλο. Μετά το οπισθόφυλλο. Μετά την ράχη (των οδηγιών χρήσης του προϊόντος). Μ’ αυτόν τον τρόπο όπως λένε οι διαφημιστές «διεγείρεται το ενδιαφέρον του κοινού και μεγαλώνει η αναγνωρισιμότητα». Είτε της μάρκας είτε του αναμενόμενου προϊόντος.

Γιατί η λεγόμενη «πολιτική (με την έννοια των τεχνικών της εξουσίας) αγορά» θα έπρεπε να είναι διαφορετική; Ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει τα τρικ για την πώληση π.χ. αυτοκινήτων ή μεθόδων αδυνατίσματος αν πρόκειται να πουλήσει εαυτόν.

Αυτά βρίσκονται στην καρδιά εκείνου που θα ονομαστεί «δημοκρατικός καπιταλισμός» και πιο παλιά λεγόταν «καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο». Τώρα το ότι αυτός ο «καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο» ή «δημοκρατικός» ή «με ευαισθησίες» ή όπως αλλιώς αποφασίσει το marketing είναι η αναπόφευκτη, ουσιαστική μήτρα του «καπιταλισμού χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο», του «ολιγαρχικού», του «αναίσθητου» κλπ, αυτό είναι βέβαια μια λεπτομέρεια. Που δεν ενδιαφέρει την προώθηση προϊόντων (στην «πολιτική αγορά»).

Απέναντι στον απαίσιο don Rico & Co ιδού λοιπόν που έρχεται ο Ανακαινισμένος. Καλώς να τον δεχτείτε (όσοι / όσες…) Και προσοχή: μην σας βρει κοιμισμένους/ες!!!

Αγρυπνείτε! Να προσεύχεσθε σε κανά δυο ολιγάρχες (αντίπαλων παε…) που στηρίζουν το προϊόν. (Και να περιμένετε τηλέφωνο απ’ τον Μπίμπι για δυο τρία πράγματα…)

Σοσιαλισμός στη Ν. Υόρκη;

Δευτέρα 3 Νοέμβρη (00.11) >> Να συμφωνήσουμε: ο Zohran Mandami είναι (μακράν) ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να υπάρξει σήμερα στην αμερικανική πολιτική σκηνή. (Αλλά η υποστήριξή του απ’ την Ocasio-Cortez είναι πλυντήριο γι’ αυτήν, και οπωσδήποτε καθόλου το καλύτερο για τον ίδιο…)

Για παράδειγμα, παράδοξο ή όχι, τις απόψεις του υπέρ της Παλαιστίνης τις συμμερίζεται η μεγάλη πλειοψηφία των νεοϋρκέζων εβραϊκής καταγωγής: έχουν συχαθεί ό,τι εμφανίζεται να μιλάει και να δρα για λογαριασμό τους στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, και δεν είναι μόνο οι νεοϋρκέζοι.

Να συμφωνήσουμε: ο Zohran Mandami είναι (τουλάχιστον στις διακηρύξεις του) ένας αυθεντικός σοσιαλδημοκράτης – σε μια εποχή και σε μια χώρα που η original σοσιαλδημοκρατία θεωρείται εξτρεμισμός. «Άκρα αριστερά».

Αλλά ακριβώς γι’ αυτό, και επιπλέον εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Zohran Mandami στηρίζεται στον μεταμοντερνισμό των social media και όχι στον μοντερνισμό κάποιας μαζικής πολιτικής οργάνωσης, ο πιθανότερος δήμαρχος του «μήλου» θα πρέπει να θεωρείται μάλλον σύμπτωμα μιας όλο και πιο βαθιάς κοινωνικής, ιδεολογικής και πολιτικής αντινομίας∙ παρά οτιδήποτε άλλο. Όπως, τηρουμένων όλων των αναλογιών, σύμπτωμα είναι και το ψόφιο κουνάβι στο θρόνο του άσπρου σπιτιού.

Σοσιαλδημοκράτης είναι και ο πακιστανικής καταγωγής Sadiq Khan, δήμαρχος του Λονδίνου, και μάλιστα για δυο θητείες (η δεύτερη τελειώνει τον επόμενο Μάη). Και στην περίπτωσή του θεωρήθηκε «σκανδαλώδες», ειδικά απ’ το φασισταριό (όχι μικρό στην επικράτεια της αυτού μεγαλειότητας) ένας «ξένος», ένας «πάκι», να εκλέγεται δήμαρχος της πρωτεύουσας της άλλοτε αυτοκρατορίας.

Μήπως υποτιμάμε την «δυναμική» των urban πληθυσμών (συμπεριλαμβανόμενων των μεσοστρωμάτων που παραπέουν…) στον δυτικό καπιταλιστικό κόσμο όταν νοιώθουν ότι το μαχαίρι πλησιάζει (ή έχει φτάσει) στον δικό τους λαιμό; Όχι. Όμως το να δραπετεύσει ένα ικανό μέρος αυτών των πληθυσμών απ’ την μεσολάβηση και, κυρίως, απ’ το Θέαμα, είναι ακόμα πιο σημαντικό σήμερα απ’ ότι ήταν πριν 30 ή 40 χρόνια: δεν υπάρχει «σωτηρία» με την κατασκευή «αγίων», ακόμα κι αν τριγύρω κυκλοφορούν «δαίμονες».

Η εξουσιοδότηση χωρίς έλεγχο (αυτό είναι οι εκλογές…) συνορεύει πια με τον καθεστωτικό πατερναλισμό. Αν αυτός θα είναι «δεξιός» ή «αριστερός»; Χμμμ… Έχει σημασία πράγματι, αλλά μόνο για τους παραιτημένους…

mind the gap

Δευτέρα 3 Νοέμβρη >> Δεν ξέρουμε (και δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα) ποιος, δεν ξέρουμε τι, αλλά στο βαθμό που κάνει ντόρο αυτό είναι τραγικό: «το κύμα».

Έλλειψη γνώσης κυρίες και κύριοι! Το «κύμα» έχει υπάρξει∙ και μπορεί να μην σας αρέσει. Μπορεί να θαλασσοπνιγείτε, ή να επιπλεύσετε – αν νομίζετε. Αλλά είναι αυτό:

(Είχε και καλύτερο γραφιστικό… Ξέρετε την υπόθεση της ταινίας;)