Τέσσερα χρόνια μετά…

Δευτέρα 18 Μάρτη>> To δημαγωγικό, καταθλιπτικό carpet bombing μέσω της «προσευχής των 6.00» άρχισε στα μέρη μας στις 16 Μάρτη του 2020… Η πλήρης (και απόλυτα αντισυνταγματική, για όσους ασχολούνται με καθεστωτικές αντισυνταγματικότητες, π.χ. για τα ι.χ. πανεπιστήμια…) απαγόρευση κυκλοφορίας «καθ’ άπασαν την επικράτειαν» επιβλήθηκε για πρώτη φορά στις 23 Μάρτη του 2020… Έχουν περάσει από τότε τέσσερα χρόνια – και ελάχιστοι θέλουν να θυμούνται, ελάχιστοι θέλουν και μπορούν να κάνουν βαθύ κριτικό αναστοχασμό και απολογισμό… (Για αυτοκριτική; Ας μην παιδιαρίζουμε!)

Τέσσερα χρόνια στα οποία ο κεντρικά κατευθυνόμενος φόβος πότισε εκατομμύρια υποτελείς, τα αισθήματα και τις σκέψεις τους, με τρόπο που δεν αντιστρέφεται εύκολα∙ τέσσερα χρόνια στα οποία οι κοινωνικές σχέσεις πέρασαν (σπρώχτηκαν) σ’ ένα ανώτερο επίπεδο κυνισμού… Αλλά, κυρίως, τέσσερα χρόνια μέσα στα οποία οι θεσμικές, παραθεσμικές, πολιτικές και ιδεολογικές ανατροπές, η «καρδιά» του υγεινιστικού / πληροφορικού πραξικόπηματος που σαν τέτοιο στέφθηκε με επιτυχία, έχουν ανοίξει μια δυσοίωνη κατηφόρα∙ ή, πιο σωστά, την έχουν κάνει λεωφόρο εφόσον τα βασικά της χαρακτηριστικά και περάσματα προϋπήχαν.

Επιμένουμε και θα επιμένουμε: πέρα απ’ τις εξαιρετικά σημαντικές και σοβαρές πληγές που έχουν μείνει σ’ όσους και όσες είχαν την «στατιστική ατυχία» να μην ανήκουν στις 799άδες ή/και στους φίλους και συγγενείς τους, το πολιτικό, ιδεολογικό, ηθικό, αισθητικό, συναισθηματικό έδαφος-και-υπέδαφος των δυτικών κοινωνιών έχει ναρκοθετηθεί με τρόπο που οι παραδοσιακές θεωρίες και αναλύσεις δεν μπορούν ούτε να συλλάβουν ούτε καν να «μυριστούν»! Ο ιστορικός χρόνος έχει σκιστεί σε «προ covid19» και «μετά covid19» εποχή.

Ναι, αυτό το προ- και μετα- είναι συμπύκνωση. Έχει πάρα πολλά πλευρές. Αλλά μια απ’ τις σημαντικές, στρατηγικής σημασίας, είναι ότι οι υποτελείς έγιναν ακόμα περισσότερο τέτοιοι. Πιστεύουν και ξεχνούν – αλλά δεν ερευνούν, με όλο τον κόπο που απαιτεί αυτό.

Γενική (και ανομολόγητη) παράλυση!!! Ζωή με xanax (κι όχι μόνο)!! Αυτό είναι «κεφάλαιο»!! Που τα αφεντικά συνεχίζουν να κατεργάζονται με πολλούς τρόπους… Ο διαλεκτικός ιστορικός υλισμός θα έπρεπε να είναι εδώ και χρόνια “με το μαχαίρι στο στόμα”. Δεν είναι, όχι επειδή λείπουν τα μαχαίρια της κριτικής, αλλά επειδή λείπουν τα στόματα… (Περισσεύει όμως η αναίδεια.)

Η «νέα κανονικότητα» έχει ξεκινήσει! Όσο προχωράει ανεμπόδιστα, τόσο το χειρότερο για όλους και όλες.

Παιδιά το Χάρβαρντ!!!

Μετεμψύχωση του Γουτεμβέργιου; Ή απλά ένας ακόμα τεχνο-βολονταριστής που απέκτησε εξουσία;

Δευτέρα 11 Μάρτη>> Η υπόσχεση πάει ως εξής: αμερικανικά πολεμικά θα δένουν στον Πειραιά (άντε, στη Σούδα…) και θα ξεφορτώνουν … πανεπιστήμια!!! Τι Χάρβαρντ, τι ΜΙΤ, τι Κέιμπριτζ, τι LSE!!! Απ’ το «κορίτσια ο στόλος!!» περάσαμε (επειδή είμαστε και «correct»…) στο «παιδιά το Χάρβαρντ»!!

Δεν είναι μυστικό: το γκουβέρνο don Rico & Co δεν έκανε ούτε μορφωτική, ούτε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με τα κατ’ ευφημισμό «μη κρατικά / μη κερδοσκοπικά» ιδρύματα, σε μια επικράτεια που έχει ήδη πλήθος τριτοβάθμιων τέτοιων. (Μπορεί να άνοιξε τον δρόμο για θρησκευτικό πανεπιστήμιο, αλλά αυτό μένει να φανεί). Εκείνο που ενδιαφέρει το γκουβέρνο είναι τα λεφτά. Οι «επενδύσεις» – κι ας είναι ό,τι νάναι, απ’ όπου νάναι. Τελεία και παύλα!

Απ’ αυτήν την άποψη σωστά το φοιτηταριάτο κατάλαβε ότι πρόκειται για ένα ακόμα βήμα (πάντως ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο, ούτε το τρίτο…) ιδιωτικοποίησης της έτσι κι αλλιώς ΣΔΙΤ τριτοβάθμιας παιδείας. Το από πρώτη ματιά παράξενο αλλά όχι ανεξήγητο είναι όμως πως οι αντίθετοι μ’ αυτό το βήμα δεν ασχολήθηκαν καθόλου με το ότι μιλώντας (με πραγματικές ιστορικές συντεταγμένες) περί «παιδείας», «εκπαίδευσης», κλπ, στην 3η δεκαετία του 21ου αιώνα, αυτό το ένα-ακόμη-βήμα είναι, ουσιαστικά, απάτη! (Όπως, άλλωστε, και διάφορες άλλες πολυδιαφημισμένες «επενδύσεις» υπό τον σοφό σχεδιασμό του don Rico & Co). Ο σε εξέλιξη ριζικός μετασχηματισμός (ένας ακόμα στην ιστορία του θεσμού…) έως κατεδάφιση εκείνου που ιστορικά έχει ονομαστεί «καθολικότητα της γνώσης» (: university…) είναι βέβαια όχι απλά παρόν αλλά έως και ζήτημα «μοντέρνας» λούμπεν φλυαρίας και στα μέρη μας. Κι ωστόσο μοιάζει ως εάν αυτό να συμβαίνει σ’ έναν άλλο κόσμο, σ’ ένα άλλο σύμπαν – έτη φωτός μακριά απ’ την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων α λα ελληνικά!!!

Να θυμίσουμε πρώτα το ιστορικά δυσάρεστο για την πρωτοκοσμική αλαζονεία. Τα πρώτα αληθινά πανεπιστήμια σ’ αυτή τη μεριά του κόσμου ήταν αραβικά – όχι ευρωπαϊκά!!! Την εποχή που στην ευρώπη βούλιαζαν στην θρησκοληψία και στις δεισιδαιμονίες του χριστιανισμού και της φεουδαρχίας, στην επικράτεια του κοσμοπολίτικου, καινοτόμου χαλιφάτου των Αββασιδών έφτιαχναν ακαδημαϊκούς θεσμούς υψηλής πνευματικότητας και έρευνας. Το πρώτο πανεπιστήμιο ιδρύθηκε από γυναίκα, την Fatima al-Fahri, στην πόλη Fes (στο τωρινό μαρόκο): ήταν το πανεπιστήμιο του al-Qarawiyyin… Το 859 μ.χ… Αυτό για να θυμούνται όλοι όσοι βρίζουν ή οικτίρουν τους άραβες και το ισλάμ ότι η πρωτοκοσμική κατοχή (αποικιοκρατία, ιμπεριαλισμός) κατέστρεψε σ’ όλο τον πλανήτη και έκλεψε κάθε τι που βρισκόταν μπροστά της, είτε γνώση, είτε κοινωνικές σχέσεις, είτε εργασία, είτε υλικά, είτε γη, θάλασσα και αέρα, καταδικάζοντας τους αντίστοιχους πληθυσμούς στην περιθωριοποίηση, στην ένδεια και στον συντηρητισμό της «απλής» επιβίωσης…

Ας γυρίσουμε στον τωρινό αιώνα. Τι σημαίνει άραγε ότι στα «καλύτερα δυτικά πανεπιστήμια» επιβάλλεται πλέον λογοκρισία; Τι σημαίνει άραγε ότι στα «καλύτερα αμερικανικά πανεπιστήμια» (αυτά που δήθεν θα ανοίξουν περίπτερα στο ελλαδιστάν…) καρατομούνται πρυτάνεις αν τολμήσουν και καταδικάσουν, έστω και διακριτικά, το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς; Τι συνεπάγεται και τι δείχνει η κυριαρχία των ιδιωτικών «χορηγιών» και «χρηματοδοτήσεων» στα πλέον διάσημα «μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά» ιδρύματα; Και, εν τέλει, ποια είναι η οργανική σχέση ανάμεσα στα σύγχρονα ακαδημαϊκά πραξικοπήματα και στη γενική μηχανοποίηση της γνώσης / σκέψης;

Κρατώντας αυτές τις ερωτήσεις (και, κυρίως, τις απαντήσεις!) στο σκοτάδι, κρύφτηκε το ότι οι don Rico & Co είναι κοινοί απατεώνες που οραματίζονται κάτι ανάμεσα σε golden visa και airbnb της «εκπαίδευσης» απλά και μόνο επειδή (και για όσο…) υπάρχουν ακόμα αρκετοί διατεθειμένοι να πληρώνουν για πιστοποιητικά που (κορνιζαρισμένα) θα διακοσμήσουν τα σαλόνια τους!!

Το θέμα είναι σοβαρό, με μεγάλο βάθος και πλάτος, και ξεπερνάει τα περιθώρια της ασταμάτητης μηχανής. Θα επανέλθουμε μέσω του Sarajevo.pdf. Εν τω μεταξύ προτείνουμε σα βουτιά-κατευθείαν-στα-βαθιά (ως εισαγωγή σ’ αυτό το θέμα) το τετράδιο για εργατική χρήση νο 3 (Σεπτέμβρης 2018): η μηχανοποίηση της σκέψης. (Μάταιη λίγο πολύ η πρόταση, αφού ποιος έχει τώρα όρεξη να διαβάσει 100 σελίδες για τον Leibniz και τον Frege, τον Taylor και τον Turing και τον Chomsky… «Άσε ρε φίλε, έχουμε να δούμε σήριαλ τώρα, έχουμε και social, σιγά μη βγάλουμε τα ματάκια μας στο χαρτί». Σωστά…)

Για τις ανάγκες αυτού εδώ του σύντομου σημειώματος: chatGPT! Αν οι ακαδημαϊκοί ανησυχούν και ψάχνουν τρόπους για να σταματήσουν μια μηχανή-που-συναρμολογεί-φράσεις απ’ το να παίρνει τα πτυχία το ένα μετά το άλλο, αυτό δεν είναι πρόβλημα της μηχανής!!! Είναι, απλά, καπιταλιστική εξέλιξη!! Και μάλιστα στον θεωρούμενο ως πρόσφατα περιφρουρημένο έως «ιερό» χώρο της διανοητικής παραγωγής, στο χώρο της ιντελιγκέντσιας! Αφού η παραγωγή διαχωρισμένης γνώσης έφτασε σε τέτοιο σημείο ξετσιπωσιάς ώστε ο χαρακτηρισμός των Καταστασιακών περί «ειδικευμένων ηλίθιων» να είναι χάδι, γιατί να μην μηχανοποιηθεί μέσω σύνθετων αλγόριθμων αυτή η διαχωρισμένη γνώση; Ταιηλορισμός, απλά ταιηλορισμός!!!

Οπότε: τι ακριβώς πρόκειται να πουλάνε τα ιδρύματα (γενικά) και τα «μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά» (ειδικά) σε λίγα χρόνια; Εγκεφαλικές φλάντζες για τα neuralinks;

Φύκια για μεταξωτές κορδέλες…

αγρο-κτηνοτροφικό κεφάλαιο (1)

Δευτέρα 12 Φλεβάρη>> Ενώ η ευρωπαϊκή γραφειοκρατεία αλλά και πολλά κράτη μέλη της ε.ε. κάνουν ελιγμούς (λόγω των επερχόμενων «ευρωεκλογών») αναβάλλοντας για μετά ορισμένες πλευρές της αγρο-κτηνοτροφικής «πράσινης» αναδιάρθρωσης, το μέλλον αυτής της βιομηχανίας, των μικρότερων κατά κύριο λόγο αφεντικών της, αλλά και (κυρίως) των στομαχιών όλων μας «δουλεύεται» απ’ τις ίδιες πολιτικές βιτρίνες. Αναφερόμαστε στην επίσημη και πανηγυρική επέλαση της γενετικής μηχανικής ΚΑΙ στα τρόφιμα, ξεκινώντας απ’ τα φυτικής προέλευσης, τους «νέους» γενετικά μεταλλαγμένους οργανισμούς, που ονομάζονται «νέες γονιδιωματικές τεχνικές» (: ngt…) για λόγους αποπροσανατολισμού και σύγχυσης.

Στις 7 Φλεβάρη ο ευρωκοινοβούλιο, με ψήφους 307 υπέρ, 263 κατά (και 41 αποχές) ενέκρινε μεγάλο μέρος του «πακέτου απελευθέρωσης των μεταλλαγμένων» φυτικών τροφών που έχουν φτιάξει από κοινού η περιβόητη commission και οι βιομηχανίες γενετικής αλλοτρίωσης – αν και όχι το σύνολό του. (Τα μεταλλαγμένα φυτά είναι απλά η αρχή. Θα ακολουθήσουν και τα ζώα. Όσο για τα έντομα, τα μικρόβια, τους ιούς, και τους υπόλοιπους μικρο-οργανισμούς; Αυτοί «απελευθέρωθηκαν» το 2020…)

Το ότι δεν εγκρίθηκαν τα πάντα έχει προκαλέσει ένα κάποιο βραχυκύκλωμα και μεγάλο εκνευρισμό στους βιομήχανους∙ αλλά επειδή εκείνα που «κέρδισαν» δεν είναι λίγα, υποθέτουμε ότι θα συνεχίσουν (τους εκβιασμούς, τις συκοφαντίες, τις εξαγορές συνειδήσεων) μέχρις ότου νικήσουν καθολικά. Αυτό υπό την προϋπόθεση (φυσικά) ότι το ζήτημα της κυριαρχίας της γενετικής μηχανικής θα συνεχίσει να είναι «περιθωριακού» ενδιαφέροντος για τους πληθυσμούς.

Τι κέρδισε η βιοτεχνολογική προέλαση απ’ αυτήν την απόφαση. Κι αν έχασε κάτι, τι είναι αυτό και για πόσο καιρό;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

αγρο-κτηνοτροφικό κεφάλαιο (2)

Μπανάνες που η φλούδα τους δεν μαυρίζει: σπουδαία υπόσχεση των γενετιστών, που καταπολεμάει την σπατάλη… και την έκλυση διοξειδίου του άνθρακα… Πιθανότατα, στο κοντινό μέλλον, θα μοστραριστούν ντομάτες που θα φωσφορίζουν ώστε να χρησιμοποιούνται και σαν φακοί μέσα στη νύχτα∙ για να γίνεται εξοικονόμηση μπαταριών…

Επιχειρήματα για νήπια… Αλλά πόσοι πρωτοκοσμικοί ενηλικιώνονται πια;

Δευτέρα 12 Φλεβάρη>> Υπάρχει επιπλέον η απειλή (;) , προειδοποίηση (;) ότι αν είναι έτσι θα πάμε αλλού να παράγουμε πατενταρισμένα (κι εσείς απλά θα τα τρώτε…)  Αυτό το «αλλού» υπάρχει…

Φαίνεται πως τέτοιο είναι το εναλλακτικό πλάνο των ευρωπαίων βιομήχανων γενετικής μηχανικής αν οι ευρωθεσμοί (ή, έστω, το ευρωκοινοβούλιο) επιμείνουν ότι τα μεταλλαγμένα είναι μια χαρά για κατανάλωση αλλά χωρίς «πνευματική ιδιοκτησία» στην παραγωγή τους. Οι πατέντες είναι ήδη κατοχυρωμένες από μια χούφτα βιομηχανίες (του είδους bayer, cargil κλπ), συνεπώς το να «καλλιεργηθούν» αλλού, εκτός ε.ε. (για να καταναλωθούν εντός και οπουδήποτε αλλού), είναι απλά ένα τεχνικό πρόβλημα.

Μόνο που σ’ αυτήν την περίπτωση η αναδιάρθρωση του υπάρχοντος (ευρωπαϊκού) αγρο-κτηνοτροφικού κεφάλαιου θα είναι ακόμα πιο βίαιη. Αν τα συμφέροντα της νέας πρωτοκοσμικής βιομηχανίας μεταλλαγμένων τροφίμων γίνουν εντελώς αποδεκτά, με τον «σεβασμό» που απαιτεί η «πρόοδος», η «επιστήμη», η «πράσινη επανάσταση 2.0» και τα υπόλοιπα τα ωραία, τότε η αναδιάρθρωση θα απαιτήσει την καταστροφή ενός μέρους αυτού του κεφαλαίου (κάτι που ήδη προβλέπεται…), την μεγάλης έκτασης αλλαγή στις χρήσεις γης, και την αλλαγή (με το καλό ή το κακό…) στις τεχνολογίες παραγωγής: η επαγγελλόμενη «ακόμα πιο μεγάλη παραγωγικότητα» της γενετικής μηχανικής συνεπάγεται ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση κεφαλαίου (: η μια χούφτα βιομηχανίες…) και καταστροφή (είτε μέσω εξαγορών είτε, ακόμα, και μέσω απαγόρευσεων αν χρειαστεί) του πλεονάζοντος «παλιού» αγρο-κτηνοτροφικού κεφαλαίου…

Αν όμως δεν γίνει «σεβαστή» η πνευματική γενετική ιδιοκτησία, τότε το «αλλού» θα χρησιμοποιηθεί σαν όπλο-μαζικότερης-καταστροφής αυτού του «παλιού»! Είναι δοκιμασμένη τακτική! Αντιγράφουμε απ’ το «ποντίκι» στις 8/2/2024 την περίπτωση της γκάνας:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Κρίσιμη υπενθύμιση!

αφίσα των “κόκκινων μαντηλιών”, Δεκέμβρης 2023

Δευτέρα 12 Φλεβάρη>> Η παραχάραξη, η εξαφάνιση του οτιδήποτε χαρακτηριζόταν «φυσικό» ως πριν μια 5ετία, και η αντικατάσταση / υποκατάστασή του με μηχανικές κατασκευές (βιο-τεχνολογικές, πληροφορικές, οτιδήποτε προκύψει μελλοντικά) είναι στρατηγική κατεύθυνση της 4ης βιομηχανικής επανάστασης∙ κι όχι το καπρίτσιο του ενός ή του άλλου καπιταλιστικού κλάδου. Ο όρος «nature 2.0» κυκλοφορεί καιρό τώρα σε διάφορα επιτελεία∙ μέχρι και «φιλοσοφική» επένδυση έχει αποκτήσει! Από κάτι τύπους του σκοινιού και του παλουκιού σαν τον Harari.

Η «nature 2.0» δεν αφορά τα βουνά και τις πέτρες∙ σίγουρα όχι καταρχήν. Αφορά τα ζωντανά είδη, συνολικά. Το δόγμα πίσω απ’ αυτόν τον όρο είναι αμείλικτο: … Η φύση (συμπεριλαμβανόμενης της ανθρώπινης τέτοιας) εξελίσσεται πάρα πολύ αργά∙ και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να παρακολουθήσει τις πολύ πιο γρήγορες τεχνολογικές (καπιταλιστικές) εξελίξεις μας. Το «οικοσύστημα» είναι πλέον μηχανικό… Οπότε πρέπει να την «αλλάξουμε» («να την αλλάζουμε διαρκώς» πιο σωστά…) επίσης με τεχνολογικά μέσα, για να προσαρμόζεται…

Βιάζονται… Και γι’ αυτό θα βιάζουν τα πάντα.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος φυσιολάτρης για να γίνει έξαλλος με την ωμή, σύγχρονη καπιταλιστική επιθετικότητα του engineering of everything! Διάφοροι που δηλώνουν «οικολόγοι» έχουν βέβαια υιοθετήσει αυτό το δόγμα, στο όνομα της «προόδου» και της «επιστήμης», ξεχνώντας βολικά ότι και τα πυρηνικά όπλα μια χαρά «επιστήμη» και «πρόοδος» είναι, χωρίς αυτό να τα κάνει … αξιαγάπητα. Τι να πούμε πλέον για τα ηλεκτρομαγνητικά και τα βιολογικά όπλα; Τις γνωστές βλακείες για τα «κακά» χέρια στα οποία πέφτει αυτή η «πρόοδος» και η «επιστήμη»; Διάολε! Είναι τα χέρια που τις ταϊζουν!!!

Πρέπει λοιπόν να θυμίσουμε πόσο βίαια και οδυνηρά ξεκίνησε το πιο πρόσφατο και τεράστιο κύμα της αντικατάστασης / υποκατάστασης (και παραχάραξης, και σφετερισμού…) του «φυσικού» απ’ το «μηχανικό». Ήταν τότε που το ανθρώπινο φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα τέθηκε εκτός νόμου, απαγορεύτηκε ουσιαστικά, για να πάρει την θέση του μια γενετική / βιοτεχνολογική «υπόσχεση ανοσίας» που αποδείχθηκε γρήγορα εκείνο που πραγματικά ήταν: μηχανή μόνιμης και διαρκούς μαζικής παραγωγής νοσηρότητας.

Για τα νηπιακά μυαλά ο καπιταλισμός δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στη βάση του, στην άγρια εκμετάλλευση μέσω (και) της μηχανοποίησης / πάγιου κεφάλαιου. Για τα νηπιακά μυαλά οτιδήποτε μηχανικό είναι εξ’ ορισμού «θετικό», καλοδεχούμενο. Δεν υπάρχει καν η στοιχειώδης καχυποψία απέναντι στον “sugar daddy”…. Τα νηπιακά μυαλά αντιγράφουν (χωρίς να το ξέρουν, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν τους χρειάζεται να ξέρουν) τους ιταλούς “φουτουριστές” του Marinetti, στις αρχές του 20ου αιώνα. Που τους οδήγησαν οι ύμνοι τους στις (τότε) μηχανές; Στον Μουσολίνι… Πού αλλού;

Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι ίσως πιθανό (μόνο και μόνο επειδή αυτό έγινε 2 ή 3 φορές στο καπιταλιστικό παρελθόν…) μετά από 2, 3 ή 4 γενιές καθηλωμένες στη «nature 2.0» (και στη «nature 3.0»…) και χειραγωγημένες ανάλογα, να εκδηλωθεί κάποιο νέο-νέο-ρομαντικό ξέσπασμα επιστροφής στη φύση.

Μόνο που αυτή η «φύση» θα είναι μυθοποιημένη – όπως έγινε και τις προηγούμενες φορές. Και σε μεγάλο βαθμό ανύπαρκτη, εξαφανισμένη…

αναδιάρθρωση 1…

Δευτέρα 5 Φλεβάρη>> Ήταν για δεκαετίες ο πιο συστηματικά υποστηριζόμενος τομέας των ευρωπαϊκών καπιταλισμών: η αγρο-κτηνοτροφική βιομηχανία. Σχεδόν το 1/3 του κοινού, ευρωπαϊκού προϋπολογισμού κατευθυνόταν σ’ αυτόν, με την μορφή επιδοτήσεων, ενισχύσεων, οργάνωσης και κατανομής της παραγωγής. Η κοινή αγροτική πολιτική της ε.ε. ήταν ίσως η σημαία της γενναίας «μεταφοράς πόρων» μεταξύ διαφορετικών καπιταλιστικών τομέων και διαφορετικών κρατών. Ειδικά για το ελλαδιστάν, αυτή η «κοινή αγροτική πολιτική» και οι επιδοτήσεις συγκεκριμμένων αγροτικών προϊόντων / εμπορευμάτων ήταν για χρόνια η ευκαιρία για ένα ατέλειωτο πάρτυ: τότε που οι ελαιώνες έφταναν (σε στρέμματα) το σύνολο της έκτασης της ξηράς + την έκταση του Αιγαίου, και τα βοσκοτόπια κάλυπταν κάθε τετραγωνικό μέτρο βουνού, υπαρκτού ή ανύπαρκτου – ίσως και βυθού…

Τώρα; Η γενική «έκρηξη» της ευρωπαϊκής αγρο-κτηνοτροφικής βιομηχανίας έχει αιτίες πολύ σοβαρότερες απ’ αυτές που φαίνονται από πρώτη ματιά: περιορισμός ή και κατάργηση των επιδοτήσεων… υποχρεωτική κατάργηση καλλιεργειών φυτών και ζώων, (: «αγρανάπαυση»)… ενοχοποίηση της βιομηχανικής κτηνοτροφίας για πρόκληση zoonotic μολυσματικών ασθενειών… αυτά κάτω από μια καινούργια σημαία: για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και την προστασία της υγείας!! Ξαφνικά (καθόλου ξαφνικά!!!) η αγρο-κτηνοτροφική βιομηχανία όπως αναπτύχθηκε στον 20ο αιώνα, μαζί με όλα τα «περιφερειακά» της (κυρίως: την βιομηχανία χημικών λιπασμάτων) κηρύσσεται «ένοχη», στα όρια της «παρανομίας»! Υπάρχει κάποια «νέα κανονικότητα» που αναδύεται και σε ότι αφορά την καπιταλιστική παραγωγή τροφίμων;

Η κυρία Κρισταλίνα Γκεοργίεβα, διευθύντρια ενός απ’ τους βασικούς θεσμούς της «παγκόσμιας τάξης» μετά τον β παγκόσμιο αλλά σε παρακμή πια, του ΔΝΤ, έχει παραγγείλει εδώ και κάμποσο καιρό ότι τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη πρέπει να κόψουν τις επιδοτήσεις και τα μέτρα στήριξης στην αγρο-κτηνοτροφική βιομηχανία, για να μην υποφέρουν από … πληθωρισμό!.. Περίεργη ιδέα, προφανές κουκούλωμα: αν κοπούν οι επιδοτήσεις και κατά συνέπεια αυξηθούν οι τιμές των τροφίμων, αυτό δεν θα είναι πληθωρισμός; Ή μήπως (θα) είναι τεχνητή πρόκληση πείνας;

Στο παρακμιακό Βερολίνο οι πολιτικές βιτρίνες κουκουλώνουν τις επιλογές τους διαφορετικά: τέρμα η επιδότηση του πετρελαίου αγροτικής κίνησης (λένε) γιατί δεν βγαίνει ο προϋπολογισμός… (Σωστά: πρέπει να κατακρατηθεί ό,τι είναι δυνατόν απ’ την ουκρανική «μαύρη γη», πράγμα που σημαίνει επιδοτήσεις και δάνεια στο φασιστοκίεβο…) Παρεπιπτόντως: η Bayer που εξαγόρασε την Mosnanto και έχει ανοιχτεί στη γενετική μηχανική δεν φαίνεται πουθενά στο κάδρο της «λιτότητας στην κρατική υποστήριξη» της παραδοσιακής γερμανικής αγρο-κτηνοτροφικής βιομηχανίας… (Παράξενο, ε;)

Η βασική αιτία δεν λέγεται ανοικτά αν και πρακτικά είναι πάνω στον πάγκο: η καταστροφή κεφαλαίου στην αγρο-κτηνοτροφική βιομηχανία (περί αυτού πρόκειται!!!) είναι ο βασικός όρος για την Αλλαγή Παραδείγματος τόσο στην παραγωγή όσο και στην ιδιοκτησία των τροφίμων. Για να το πούμε διαφορετικά: η υπερσυγκέντρωση κεφαλαίου μέσω ριζικής τεχνολογικής αναδιάρθρωσης είναι το «χέρι» πίσω απ’ την οργανωμένη εγκατάλειψη (έως και «παρανομοποίηση») αυτού του βιομηχανικού τομέα, του αγρο-κτηνο-διατροφικού  όπως διαμορφώθηκε στον 20ο αιώνα!

Μακριά από εμάς η ιδέα ότι τα τρόφιμα της βιομηχανίας χημικών λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, εντατικής α λα 2η βιομηχανική επανάσταση κτηνοτροφίας, υβριδικών παραγωγών, χημικών κατεργασιών, ήταν η…. «υγιεινή» τροφή!!! Ωστόσο στον καπιταλισμό εχθρός του κακού είναι το χειρότερο!! Και από καπιταλιστική άποψη η γονιδιακή ανα-παραγωγή (για παράδειγμα), ή το 3D printing «κρέατος», δεν είναι καθόλου «τα σκατά που ξέρατε»! Είναι μάλλον στην κατηγορία soylent colour – αν έχετε υπόψη…

Θα θεωρηθεί ευφάνταστο, ψεκασμένο, «αντιεπιστημονικό»; Έχουμε βαρεθεί, οπότε σημειώστε (για την ήδη σε εφαρμογή Αλλαγή Παραδείγματος παραγωγής και ιδιοκτησίας τροφίμων): NGT («νέες γονιδιακές τεχνικές», δηλαδή μεταλλαγμένα…), εργοστάσια εντόμων…, εκτυπωτές (ζωϊκών) πρωτεϊνών, «ζωντανά χυτήρια»…: αυτό είναι το επιδιωκόμενο απ’ τα αφεντικά «μέλλον» της διατροφής (ήδη παρόν…) που δεν χωράει, δεν επιτρέπει και δεν συγχωρεί τον «πρωτογονισμό» της παράτασης της 2ης βιομηχανικής αγρο-κτηνοτροφικής παραγωγής. Προφανώς όχι, σε καμμία περίπτωση, της κρατικής επιδότησης / στήριξής της. Τα λεφτά (πρέπει να) πάνε αλλού!!

Τώρα ακόμα πιο … “κρεατικό” (!!!)… Ζουμερό… Με πλήρεις πρωτεϊνες…

Τα – υποτίθεται – «κρέατα από χόρτα» βρίσκονται πλέον και στα ράφια των ελληνικών μπακάλικων…. Πατρίδα τους; Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, όπου ανθούν τουλάχιστον 50 startups με αυτό το (επιχειρηματικό) καθήκον, τις πλούσιες χρηματοδοτήσεις και μια μονάχα διεθνή φιλοδοξία: να απαλλάξουν την ανθρωπότητα απ’ το κρέας. Όλα (στις διαφημίσεις τους) μοιάζουν «πειστικά», εκτός απ’ αυτό: όποιος/όποια έχει γνώση της παραδοσιακής φυτικής κουζίνας (και σ’ όλα τα μέρη του πλανήτη υπάρχει πλούσια τέτοια!!…) ξέρει ότι είναι αδύνατο απ’ τα φυτά να προκύψει στην κατσαρόλα … κρέας! Πώς τα καταφέρνουν λοιπόν αυτοί οι καλοκάγαθοι επιχειρηματίες; Αν ψάξει κάποιος (με κόπο, είναι αλήθεια…) θα ανακαλύψει μια συλλογή χημικών ουσιών και βιοτεχνολογικών επεξεργασιών πίσω και μέσα στα προϊόντα τους που σα γεύση (με κάμποση αυθυποβολή) μπορεί να θυμίζει κρέας! Ναι, είναι αλήθεια: τα όσπρια και τα χορταρικά είναι νόστιμα αν ξέρεις να τα μαγειρεύεις∙ όμως όποιος πουλάει «vegetarian meat», («beyond meat»!!!) δεν έχει καλούς σκοπούς!…

Κι όποιος δεν έχει καταλάβει τι σχέση έχει αυτή η συγκυρία με την υγιεινιστική τρομοκρατία και την έφοδο της γενετικής μηχανικής επί των ανθρώπινων σωμάτων; Ε, κάναμε ότι μπορούσαμε όταν έπρεπε… αλλά η άγνοια σε συνδυασμό με την ευπιστία και την βλακεία είναι ακαταμάχητες.

Πίσω στην «διατροφική αναδιάθρωση» και στον τωρινό θυμό των αφεντικών της αγρο-κτηνοτροφικής βιομηχανίας. Ιδού μια απ’ αυτές τις περιθωριακές υπενθυμίσεις (που ναι, το ξέρουμε, δεν αξίζουν την προσοχή εδώ και χρόνια, αφού είναι τόσο αιρετικές ώστε δεν χωράνε καθόλου στον … αντικαπιταλισμό του 19ου αιώνα που ακόμα σέρνεται…):

Προέλευση: cyborg νο 25, Οκτώβρης του 2022. Τίτλοι, ενδεικτικά: Bayer, Monsanto και Big Data: ποιος θα ελέγχει το διατροφικό μας σύστημα στην εποχή της ψηφιακής γεωργίας και των μεγάλων συγχωνεύσεων; Και: Το ριζοσπαστικό μενού του Bill Gates. Λάθος τραγικό: μην πέσετε στο αμάρτημα της προσωποποίησης του καπιταλισμού. Όπου “Bill Gates” διαβάστε, κατανοείστε «νέο καπιταλιστικό, τεχνολογικό Μοντέλο, Παράδειγμα – και τα αφεντικά του».

Αναδημοσιεύουμε τις πρώτες παραγράφους απ’ την δεύτερη (πιο πάνω) αναφορά:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

αναδιάρθρωση 2…

Δευτέρα 5 Φλεβάρη>> Η σύνδεση της υπάρχουσας βιομηχανίας τροφίμων (αλλά και όλων των παλιότερων μορφών παραγωγής τροφής!) με την «κλιματική κρίση» είναι ένα είδος ατσάλινης φτέρνας υπέρ της μαζικής καταστροφής και (στη συνέχεια) της ανασύνθεσης του κεφαλαίου. Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι οι πορδές των μοσχαριών «βλάπτουν το περιβάλλον», «ενισχύουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα» κλπ (φανταστείτε την επί γης κόλαση όταν έκλαναν οι δεινόσαυροι!!… ευτυχώς εξαφανίστηκαν πριν σκάσει το “παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ”!!!). Αυτά είναι ισχυρισμοί που μπορεί να ισχύουν ή όχι: εξαρτάται, απλούστατα, απ’ την δύναμη και το χρήμα εκείνων που τους υποστηρίζουν.

‘Όταν, για παράδειγμα, το ολλανδικό κράτος αποφάσισε να βάλει σε εφαρμογή, το 2023 (με την αναγκαστική καθυστέρηση λόγω υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας αλλά και μιας δικαστικής απόφασης, δεδομένου ότι το σχέδιο είχε ανακοινωθεί στις βασικές του γραμμές απ’ το 2019), την «καταστροφή» / κλείσιμο περίπου 3.000 μικρών και μεσαίων αγροτικών επιχειρήσεων (γεωργικών και κτηνοτροφικών) επικαλέστηκε την έκκληση αμμωνίας – που μολύνει την ατμόσφαιρα, κλπ κλπ. Ποιος θα τολμήσει να υποστηρίξει ότι τέτοιοι ισχυρισμοί είναι δόλιοι;

Σίγουρα κάποιος «αρνητής της επιστήμης»… Εν τω μεταξύ είναι απόλυτα βέβαιο ότι το ολλανδικό γκουβέρνο δεν θα έκανε το ίδιο αν επρόκειτο για «εκμεταλλεύσεις» της basf, της bayer (+ monsanto) και της cargil, για να θυμίσουμε μερικούς απ’ τους πραγματικούς αναδόχους της γεωργικής / κτηνοτροφικής αναδιάρθρωσης∙ οι πολιτικοί και οι λοιποί δημαγωγοί είναι απλά οι αγορασμένες με το κιλό βιτρίνες.

Να που βρισκόμαστε τώρα, και να γιατί οι ευρω-επιδοτήσεις, οι ευρω-ενισχύσεις και η υπόλοιπη κρατική φροντίδα (νομική, θεσμική, κλπ) κατευθύνεται πια αλλού.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

αναδιάρθρωση 3…

Μήπως είναι οι βιομήχανοι που μας ταϊζουν;

Δευτέρα 5 Φλεβάρη>> Η συσχέτιση που αναδεικνύουμε ανάμεσα, απ’ την μια μεριά, στην τρέχουσα «κρίση» της ευρωπαϊκής αγρο-κτηνοτροφικής βιομηχανίας, κι απ’ την άλλη στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση (με την αλλαγή τεχνολογιών διατροφής, την υπερ-συγκέντρωση κεφαλαίου και τις ανάγκες των βιο-αφεντικών για «δημιουργική καταστροφή») μπορεί να φανεί εξεζητημένη – σε κάποιους. Στο κάτω κάτω το «κίνημα των τρακτέρ» δεν φαίνεται να εκδηλώνει αντιπαλότητα στις βιοτεχνολογίες και τ’ αφεντικά τους. Ζητάει απλά και άμεσα πράγματα: συνέχιση (ή και ενίσχυση) των επιδοτήσεων… Έστω ένα κάποιο φρένο, μια κάποια καθυστέρηση στην εφαρμογή των «πράσινων» σχεδίων…

Πράγματι. Η εναντίωση, για παράδειγμα, στο ευρωπαϊκό σχέδιο NGT εκδηλώνεται (σε γενικές γραμμές) από διαφορετικά υποκείμενα σε σχέση με την εναντίωση στις περικοπές των ιστορικών κρατικών ενισχύσεων. Υπάρχει βέβαια κάτι συνδετικό: αυτό που η γραφειοκρατεία των Βρυξελών ονομάζει «πράσινη κοινή αγροτική πολιτική». Όμως αυτή η πολιτική εκλαμβάνεται ως κατασταλτική / καταστροφική απ’ την μια μεριά (την υπάρχουσα αγρο-κτηνοτροφική βιομηχανία) και ως ριζικά αναθεωρητική / νοσηρή απ’ την άλλη (όσους είναι πολέμιοι του σχεδίου NGT).Μοιάζουν επιφανειακά για εντελώς διαφορετικά ζητήματα.

Ουσιαστικά η αναδιάρθρωση είναι (υποχρεωτικά) και τα δύο, όπως κάθε καπιταλιστική αναδιάρθρωση∙ οπότε το σχίσμα (αν επιτρέπεται να το ονομάσουμε έτσι) στην κατανόηση του διπλού χαρακτήρα της και των οργανικών σχέσεων ανάμεσα στην καταστροφή και το επιδιωκόμενο Νέο Μοντέλο είναι μάλλον πολιτικό, με την ανταγωνιστική έννοια του όρου, παρά οτιδήποτε άλλο.

Εν τέλει υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας, που είτε είναι αόρατος / ανύπαρκτος, είτε εκδηλώνεται πολύ έμμεσα, μεσολαβημένα: οι λεγόμενοι «καταναλωτές» της παραγωγής τροφίμων. Όλοι και όλες εμείς δηλαδή.

Η έλλειψη της ευρύτερης ριζοσπαστικής εργατικής κριτικής και σ’ αυτό το ζήτημα και, κατά συνέπεια, η έλλειψη εκείνης της πρακτικής άποψης που θα έχει εχθρικά στον ορίζοντά της το παρόν και το μέλλον της καπιταλιστικής κυριαρχίας κι όχι βουκολικές νοσταλγίες, βγάζει μάτι. Δεν είναι καθόλου αυτονόητα αυτά τα ζητήματα. Ούτε εύκολα, αρπακολατζίδικα… Χρειάζονται έρευνα και τριβή, κόπο και επιμονή. Αλλά υπάρχει εχθρός, κι αυτό είναι σαφές!

Όμως… Ποιοι είμαστε εμείς που θα βλαστημίσουμε την κοινωνία και, ακόμα χειρότερα, την τάξη μας για την υπνοβασία τους;

«Σύστημα πλημμύρα»: το κράτος επιτελείο

Δευτέρα 11 Σεπτέμβρη>> Τα πιο πάνω δεν αγγίζουν όσους και όσες έχουν χάσει σπίτια, οικοσκευές, καλλιέργειες, ζώα απ’ τον πρόσφατο «κατακλυσμό». Σωστά. Έχουν πολύ πιο άμεσες ανάγκες και προτεραιότητες, ακόμα κι αν αυτές οι άμεσες ανάγκες και προτεραιότητες κεφαλαιοποιούνται (γίνονται κεφάλαιο δηλαδή) πίσω απ’ την πλάτη τους ως «κλιματική κρίση». Εν τέλει έχουν να κάνουν μ’ έναν κοντινό μπελά, έναν παλιό γνώριμο, έναν εταίρο και συμπότη: το ελληνικό κράτος.

Οι προσπάθειες (ή οι διακηρύξεις) για την δημιουργία λειτουργικού κράτους (λειτουργικής δημόσιας διοίκησης) θα πρέπει να χρονολογούνται σχεδόν … απ’ τον καιρό της δημιουργίας του. Στον 19ο αιώνα. Δεν θα κάνουμε τέτοια εξιστόρηση. Η τελευταία περίπτωση «μεταρρυθμιστή» είναι αυτή του νυν don Rico, πρώην (ή μήπως νυν και αεί;) ρημαδοΚούλη.

Ανίδεος ο don Rico για το τι είναι η μορφή κράτος πέρα απ’ το να την θεωρεί λάφυρο, επένδυσε τον μεταρρυθμιστικό του οίστρο τεχνοφετιχιστικά. Η υπόθεσή του (δική του και άλλων στην Co.) ήταν / είναι ότι η ψηφιοποίηση ορισμένων διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης θα «αναμορφώσει» το ελληνικό κράτος. Πράγματι η ψηφιοποίηση απλοποίησε ορισμένες πλευρές της κρατικής γραφειοκρατίας, και έκανε ακόμα πιο πολύπλοκες άλλες. Πράγματι η ψηφιοποίηση δημιούργησε έναν καινούργιο εξουσιαστικό γραφειοκρατικό και απρόσωπο μυστικισμό, που λέγεται «σύστημα»: «το σύστημα δεν με αφήνει να μπω∙ το σύστημα με πέταξε έξω…» κλπ., έναν μυστικισμό ιδιαίτερα ικανό και απαραίτητο σε περίπτωση ανάγκης, για να απωθεί τις «ανεπίτρεπτες» απαιτήσεις του πόπολου.

Αλλά όπως ήταν λογικά αναμενόμενο, η ψηφιοποίηση μέρους της κρατικής γραφειοκρατίας ΔΕΝ συνεπάγεται χρήσιμη κοινωνικά αναδιάρθρωση του συνόλου της δημόσιας διοίκησης. Μπορεί να συμβεί (και στην πραγματικότητα αυτό συμβαίνει) το αντίθετο: οτιδήποτε δεν μπορεί να ψηφιοποιηθεί αποδιαρθρώνεται, ακόμα περισσότερο απ’ ότι πριν. Η αποδιάρθρωση τομέων της δημόσιας διοίκησης μπορεί να είναι σκόπιμη, επιδιωκόμενη, επειδή ενισχύει διάφορες εκδοχές ιδιωτικοποίησης, σ.δ.ι.τ., κλπ. Αυτό για παράδειγμα ισχύει για το σύστημα υγείας ή το σύστημα εκπαίδευσης. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να είναι απλά αναπόφευκτη, άχρηστα ή χρήσιμα αναπόφευκτη, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τους διάφορους μηχανισμούς δημόσιας τάξης (π.χ.: η κάθοδος των κροατοφασιστών) ή του δικαστικού συστήματος (Γεωργίου; noor 1;).

Έτσι όλοι και όλες με τις άμεσες, επείγουσες ανάγκες και προτεραιότητες, βρίσκονται μπροστά στον «κοντινό μπελά, έναν παλιό γνώριμο, έναν εταίρο και συμπότη», μόνο που αυτός ρευστοποιείται ήδη. Παριστάνει ότι εγγυάται μόνο την απλή επιβίωση, την γυμνή ζωή (εκτός αν ούτε καν αυτήν…)∙ καλεί σε παραίτηση απ’ ότι θεωρεί «ανέμελα καλοκαίρια» (κάτι ανάλογο με την απαγόρευση των άσκοπων μετακινήσεων…)∙ και διατίθεται μόνο να χατζιλικώνει με διάφορα -pass, που είναι μια καινούργια ορολογία για την δωροδοκία και την εξαγορά συνειδήσεων (κάτι για το οποίο η don Rico & Co ίσως γνωρίζει περισσότερα…) τέτοια ώστε να παριστάνει το άλλοτε «κράτος πρόνοιας». Κουρελαρία, αλλά φτιάχνει (ή επιδιώκει να φτιάξει) «νομιμοποίηση».

Υπάρχει ένας ψευδο-ορθολογισμός που στηρίζει αυτήν την ρευστοποίηση, ο οποίος κατάγεται στην καπιταλιστική δύση απ’ την δεκαετία του ’80 και τα πρώτα βήματα του νεοφιλελευθερισμού: η γνώμη των ειδικών. Στην περίπτωση των πρόσφατων πλημμυρών, η «γνώμη των ειδικών», για παράδειγμα, ξεκίνησε ως το ύψος-της-βροχής για να συνεχίσει με κάτι πιο βαρύ απ’ τα χιλιοστά, πιο εντυπωσιακό, με το πόσοι-τόνοι-νερού-έπεσαν-ανά-στρέμμα∙ ως εάν αυτό να αλλάζει ή να διευκολύνει την εμπειρία του να βρίσκεται κάποιος σκαρφαλωμένος επί ώρες (ή και μέρες) στην ταράτσα ενός σπιτιού που το ισόγειό του (και η έξοδος…) βρίσκεται κάτω απ’ το νερό, μετρώντας το βάθος με βάση το παράθυρό του.

Αλλά η «γνώμη των ειδικών» δεν επιστρατεύεται άσκοπα. Μπορεί να προβλέπει με επιτυχία ή όχι (: “οι δύο επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες” – αυτό κάτι θα σας θυμίζει…), κι αυτό φαίνεται εκ των υστέρων. Κυρίως όμως σκηνοθετεί την σκληρή πραγματικότητα ως μέρος ενός συνόλου σημείων (σημαινόντων και σημαινομένων), εδώ τώρα της «κλιματικής κρίσης» και όχι, ας πούμε, ως συνέπεια της αβελτηρίας του «επιτελείου» και της ασυδοσίας των λίγο πολύ φίλων του (αντιπλημμυρικών) εργολάβων του πρόσφατου παρελθόντος. Ή ως συνέπεια της αδιαφορίας να έχεις (εσύ, το «επιτελείο»…) σχέδια και οργάνωση γρήγορης δημόσιας δράσης για την περίπτωση που το νερό ξεπεράσει τις «οχυρώσεις» σου, εκεί, σε μια περιοχή με μακρύ ιστορικό από πλημμύρες. Με δυο λόγια οι “ειδικοί” δεν κάνουν προβλέψεις του είδους με τόσες ίντσες διατομή σωλήνα σε λίγους μήνες θα πνιγείτε! Ούτε με τέτοια εργολαβία που δώσατε σ’ αυτόν, καλά κρασιά! Οι ειδικοί δεν κάνουν προβλέψεις που θα αμφισβητήσουν το “επιτελείο”. Κάνουν προβλέψεις για λογαριασμό του.

Πόσο απέχει η επίκληση της «κλιματικής κρίσης» απ’ το «θέλημα θεού»; Είπαμε ήδη. Η πλήρης διατύπωση / υπόδειξη είναι: το κεφάλαιο που ανατοποθετείται είναι θέλημα θεού… Μοιρολατρέψτε.

Η φωτιά πάνω απ’ τις φωτιές: financialization of nature

Δευτέρα 4 Σεπτέμβρη>> Πριν λίγες εβδομάδες (Δευτέρα 24 Ιούλη, πυρκαγιές…) ανάμεσα στα υπόλοιπα γράφαμε:

… Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο (και) τα δάση θεωρούνται πια «οικονομικός πόρος». Όχι για όσους έχουν μελίσσια ή για τους ρετσινάδες. Γενικά. Κι όταν κάτι γίνεται «οικονομικός πόρος» γενικά, υπάγεται σε καπιταλιστική διαχείριση μεγάλης κλίμακας και υψηλής έντασης. Αυτό ισχύει και για τις πυρκαγιές, εντελώς άσχετα απ’ τις αιτίες τους! «Οικονομικός πόρος» σημαίνει υποχρεωτικά «διαχείριση», «απόδοση» – και στο βάθος «ιδιοκτησία». Ναι: όποιος νομίζει ότι τα δάση, καμένα ή όχι, μπορεί να γίνουν κερδοφόρα στρέμμα – στρέμμα, μια βιλίτσα εδώ και μια μπετονένια βάση ανεμογεννήτριας εκεί, κοιτάει πίσω… Τότε υποδεικνύαμε την προοπτική των «νέων δένδρων», μ’ αλλά λόγια της γενετικής μηχανικής κλίμακας δασών, με γενετικά τροποποιημένα είδη…

Από τότε παρακολουθώντας (θέλοντας και μη) τον «δημόσιο θόρυβο» (κοινοβουλευτικό, μηντιακό, (αντι)socialμηντιακό…) με αφορμή τις φετινές δασικές πυρκαγιές, επιβεβαιώσαμε δυστυχώς πόσο μεγάλο όπλο είναι η σύγχυση, η βλακεία, η (οργανωμένη ή «αυθόρμητη»!) δημαγωγία και, πάντα, η άγνοια του σύγχρονου καπιταλισμού (και) στο ζήτημα «δάση». Δεν είμαστε εμείς που θα σώσουμε-τον-κόσμο, θα κάνουμε όμως το καλύτερο που μας αναλογεί.

Πρώτο θέμα: financialization of nature. Που σημαίνει: χρηματιστικοποίηση της φύσης.

Τι είναι αυτό; Μεταφράζουμε:

Η χρηματιστικοποίηση της φύσης περιλαμβάνει μια μεγάλη γκάμα μηχανισμών, συμπεριλαμβανόμενης της Μείωσης των Εκπομπών εξαιτίας της Αποψίλωσης και της Υποβάθμισης των Δασών, συμψηφισμούς του άνθρακα, τράπεζες βιοποικιλότητας και οικοτόπων, συμψηφισμούς βιοποικιλότητας, μεταξύ άλλων. Αυτοί οι μηχανισμοί μοιράζονται το κοινό χαρακτηριστικό της τιμολόγησης της φύσης, μετατρέποντάς την σε ένα χρηματιστηριακό περιουσιακό στοιχείο, σε κάτι που μπορεί να γίνει εμπόρευμα…

Παρακάτω, ο ίδιος ορισμός, συμπληρώνει:

… Η διαδικασία χρηματιστικοποίησης της φύσης … κάνει εφικτή την κατοχή, αγορά και πώληση ενός ολόκληρου δάσους ή ενός μεμονωμένου δένδρου, ή ακόμα και μιας λειτουργίας του δάσους, όπως για παράδειγμα η ικανότητά του να συγκρατεί το νερό ή να απορροφά διοξείδιο του άνθρακα…

Αν και μπορεί να υπάρξει μια κάποια «υποψία» του τι και πως γίνεται ήδη η χρηματιστικοποίηση της φύσης, οι κάθε φορά συγκεκριμένες μεθοδεύσεις παραπέμπουν περισσότερο σε «οικονομικές σπουδές» και λογιστήρια παρά σε οτιδήποτε φυσικό. Ο παρακάτω πίνακας, που αφορά την «εκτίμηση της οικονομικής αξίας» των δασών στις ηπα, μπορεί να δώσει μια πρώτη πιο καθαρή ιδέα:

Στην αριστερή στήλη παρατάσσονται τα επιμέρους χαρακτηριστικά (ή δυνατότητες) ενός δάσους και στην δεξιά γίνεται η μετάφρασή τους σε δις δολάρια. Κλιματική ρύθμιση, ρύθμιση των υδάτινων υποθεμάτων, προμήθεια νερού, διαμόρφωση του εδάφους, βιολογικός έλεγχος, παραγωγή τροφίμων, πρώτες ύλες, γενετικές πρώτες ύλες είναι μερικά απ’ αυτά τα χαρακτηριστικά (ή δυνατότητες) που μεταφράζονται σε δις δολαρίων.

Προσέξτε την δεύτερη απ’ τα αριστερά στήλη: NM σημαίνει κυρίως (primarily) εκτός αγοράς απ’ την φύση τους (non market in nature). Η έμφαση βρίσκεται στο «κυρίως»: το νόημα είναι, προφανώς, ότι απ’ την φύση τους δεν είναι εμπορεύματα, αλλά…

Έχουμε μήπως ήδη παραδείγματα φυσικών καταστάσεων ή φαινομένων που απ’ την φύση τους δεν είναι εμπορεύματα, αλλά…; Ναι!!!! Τον αέρα και τον ήλιο! Έχουν μετατραπεί σε «ακατέργαστες πρώτες ύλες» της ιδιωτικής (βιομηχανικής) παραγωγής ρεύματος (με τις ανεμογεννήτριες / φωτοβολταϊκά)∙ κι έτσι ενώ «δεν είναι εμπορεύματα απ’ την φύση τους» μετατράπηκαν σε ουσιαστικούς παράγοντες παραγωγής του εμπορεύματος ηλεκτρική ενέργεια… Μέχρι του σημείου να χρηματιστικοποιηθούν. (Συμβαίνει λοιπόν το εξής: οι αντιδράσεις κυρίως κατά των ανεμογεννητριών εστιάζουν στα προβλήματα που δημιουργούν, παρακάμπτωντας όμως το πιο καίριο και με προεκτάσεις ζήτημα, της ιδιωτικοποίησης / εμπορευματοποίησης φυσικών υποθεμάτων όπως ο αέρας και ο ήλιος που θεωρητικά δεν έχουν ιδιοκτήτη… Μέχρι, ίσως, να αποκτήσουν…)