Cyborg36

Κυκλοφορεί σύντομα

– Οι ιδιοκτήτες των νευρωνικών αλγορίθμων βρυχώνται!

– Η “Τεχνολογική Δημοκρατία” της Palantir είναι ένα σχέδιο για ψηφιακή τυραννία

– Η μηχανή με ερπύστριες

– machinestory: The writer

– Απ’ τον ταιηλορισμό στον e-ταιηλορισμό

– machinestory: Iron Man

– Η συμπεριφορά – ως ζήτημα προς ανάλυση… και επίλυση

– Ο Raniero Panzieri είναι νεκρός;

– Νευρωνικοί αλγόριθμοι, data centers, ενέργεια και πολιτική γεωγραφία

– Σχετικά με την επερχόμενη γεωπολιτική της υπολογιστικής συσσώρευσης ή τη Νέα Αυτοκρατορική Στρατηγική των ΗΠΑ

– Artificial stubidity: η περίπτωση του Περσικού Κόλπου

– Machine against machine: η Μεγάλη Προσομοίωση!

– bytes & genes

 

 

Life During Wartime

Δευτέρα 1 Ιούνη >> Όχι, δεν γράφτηκε τώρα! Είναι τραγούδι του 1979. Ο Byrne ειρωνεύεται την νεοϋρκέζικη ευδαιμονία αλλά, επίσης, την μιλιταριστική παράνοια και τις εκστρατείες επιτήρησης στις ηπα – τότε.

Η εκτέλεση / παράσταση όμως είναι τωρινή. Πριν σχεδόν 1,5 μήνα, με τους Slippery People. (Κάπως το σκέφτηκε: φαίνεται στο τέλος…)

«Ειρηνοπόλεμοι και πολεμοειρήνες»

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.30) >> Αν το Α κράτος επιτεθεί στο Β, το Β αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της επίθεσης (δηλαδή: νικήσει) αλλά το Α αρνείται ότι ηττήθηκε, τότε προκύπτει κατ αρχήν ένα μεθοδολογικό (και προφανώς: πολιτικό) «αδιέξοδο»:

– Αν το Α συνεχίσει να επιτίθεται κινδυνεύει με ακόμα μεγαλύτερη ήττα…

– Αν το Α σταματήσει να επιτίθεται είναι σα να αναγνωρίζει στην πράξη την ήττα του…

– Αν το Α προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» ένα κάποιο τέλος της σύγκρουσης θα πέσει πάνω στις απαιτήσεις του Β που έχει νικήσει…

– Αν το Α δεν προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» τότε θα πέσει θύμα της ειρωνικής διαπίστωσης πως δεν-ξέρει-τι-θέλει…

(Ενδιάμεσα σ’ αυτά τα ενδεχόμενα ανθούν … αυτοσχεδιασμοί της μέρας (και της νύχτας)! Γιατί, απ’ όσο ξέρουμε, δεν υπάρχουν κόσμιοι τρόποι του είδους «διαπραγματεύσεις» για να πεισθεί κάποιος που νίκησε ότι όχι, δεν έχει καταλάβει∙ ή για να πεισθεί κάποιος που νομίζει επίμονα ότι έχει νικήσει ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του…)

Το πιο πάνω χοντρικό σχήμα δεν έχει την αρετή των ανατριχιαστικών λεπτομερειών με τις οποίες μπορεί να διακοσμήσουν την συγκυρία αλλοπρόσαλλες και ετοιμόρροπες δυτικές πολιτικές βιτρίνες. Είναι μόνο η υπόδειξη του ότι μια πολεμική αναμέτρηση στην οποία ο ηττημένος δεν αναγνωρίζει την ήττα του είναι, απλά, μια πολεμική αναμέτρηση που δεν έχει τελειώσει. Μια αναμέτρηση που συνεχίζεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είτε αυτό λέγεται ανοικτά είτε όχι.

Όποιος θέλει να δει μια συγκεκριμένη έκφραση του πιο πάνω σχήματος ας μην κοιτάει τους 3 μήνες πολέμου κατά της Τεχεράνης αλλά τα πολλά χρόνια πολέμου κατά της Μόσχας∙ κι αν αυτό βοηθάει ας βάλει μπροστά του τα 4+ τελευταία. Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί έχουν ηττηθεί, όχι χτες αλλά απ’ το καλοκαίρι του 2023, όταν σχεδίασαν, μεθόδευσαν, και υλοποίησαν την «μεγάλη αντεπίθεση ως την θάλασσα του Αζόφ» μόνο για να αποτύχουν / ηττηθούν οικτρά. Επί σχεδόν 3 χρόνια από τότε και μετά απλά δεν αναγνωρίζουν την ήττα τους∙ κατά καιρούς διατείνονταν ότι θέλουν μια «εκεχερεία» με τους δικούς τους αποκλειστικά όρους∙ άλλες τόσες φορές απείλησαν ότι θα στείλουν τον δικό τους στρατό να δώσει ένα καλό μάθημα στον ρωσικό∙ και το μόνο απλό, πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι συντηρούν τον πόλεμο με τρόπους που μπορούν (: drones…) χωρίς ελπίδα νίκης μεν, αλλά και χωρίς την «κατάρα» να παραδεχτούν την ήττα τους. The show goes on. Κι όσο το show goes on «κανείς-δεν-ξέρει-τι-θα-απογίνει…».

Το ίδιο ακριβώς «μεθοδολογικό / πολιτικό αδιέξοδο» εμφανίζεται προς το παρόν και στην επίθεση ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί κατά της Τεχεράνης. Για τους ίδιους λόγους.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι «σωτήρες» έρχονται…

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.25) >> Το ελλαδιστάν είναι μια δυτική μικρογραφία των πιο πάνω, αλλά μια απ’ τις πιο αισχρές μικρογραφίες διεθνώς. Η ανεπίσημη κήρυξη «προεκλογικής περιόδου» εξάπτει την μέση μιζέρια, και οι αιχμάλωτοι υπήκοοι στέκονται σε στάση προσοχής μπροστά στην παρέλαση των εμπορευμάτων / «σωτήρων» για να διαλέξουν τον πιο κατάλληλο, τον πιο ωραίο, τον πιο… Εννοείται ότι αυτή η επιλογή τους είναι επενδεδυμένη με χίλια μύρια «επιχειρήματα» – τόσα όσα χρειάζονται για να τους διαφεύγει ακόμα και το πιο απλό, ότι δηλαδή εξουσιοδοτώντας τον οποιοδήποτε για οτιδήποτε χωρίς κανένα κατοπινό σταθερό έλεγχο του τι πράγματι κάνει, απλά ακρωτηριάζονται.

Ίσως όμως ένας τέτοιος ακρωτηριασμός να έχει γίνει ποιά βολικός. Οι «σωτήρες» υπηρετούν το ίδιο σχέδιο, τον ίδιο προσανατολισμό: σέρνουν τους υπηκόους άλλοι απ’ την μύτη κι άλλοι απ’ το μανίκι στα ίδια «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» στον πλανήτη. Το να δηλώνει ο κάθε υπήκοος ανήμπορος, «κακομοίρης», είναι μια παρηγοριά…

Δεν μας λένε και ποιά είναι αυτά τα “7 μέτωπα” στα οποία πολεμάει η πατρίς ΗΔΗ; 

Τι θα κάνουν λοιπόν οι «σωτήρες» με τον καταζητούμενο εγκληματία φίλο και σύμμαχό τους; Τι θα κάνουν με τον σύμμαχο που πήρε πια επίσημα την θέση του στη μαύρη λίστα των καθεστώτων που βιάζουν κυριολεκτικά και συστηματικά τους κρατούμενούς τους στις φυλακές;

Και πόσο θα πληρώσουν οι αιχμάλωτοι υπήκοοι τους «σωτήρες» τους για την αναπόφευκτη κλιμάκωση της δράσης του άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Λευκωσία – Τελ Αβίβ όταν το αναμένο φυτίλι φτάσει στα πόδια τους;

(Απόσπασμα)… Τους τελευταίους μήνες ο Netanyahu πήρε όλα όσα ζήτησε: την ενεργητική και πρωτάκουστη Αμερικανική συμμετοχή, μια κοινή στρατιωτική εκστρατεία με την Operation Rising Lion που περιλάμβανε βομβαρδισμούς από αεροπλάνα B-2, και ουσιαστικά έναν κοινό, μακρύ και σύνθετο πόλεμο κατά του Ιράν με τη συμμετοχή του συνόλου του αμερικανικού στρατού… Το καθεστώς του Ιράν δεν έπεσε. Δεν παραδόθηκε, κι ακόμα κιαν μερικές ακόμα επιθέσεις καταστρέψουν κρίσιμες υποδομές, αυτό δεν εγγυάται την κατάρρευσή του.

Ακόμα περισσότερο το πραγματικό αποτέλεσμα είναι ένα πιο ριζοσπαστικό και πιο επικίνδυνο Ιράν, μια χώρα που ακόμα και η Ουάσιγκτον διστάζει πλέον να της επιτεθεί. Στα χαρτιά το καθεστώς είναι πιο αδύναμο μετά τα κτυπήματα που υπέστη, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο δυνατό….

… η «σωτηρία» είναι πάντα εδώ…

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.20) >> Υπάρχει μήπως κάποιος «κρυφός κρίκος» (κρυφός στα μέρη μας…) στον ημιάξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ;

Πρόσφατα στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο δεν έχουμε. Με βάση όμως την μεθοδολογία του ελληνικού ιμπεριαλισμού επί δεκαετίες μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

… αλλά ο σύμμαχος ζορίζεται (χοντρά)

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.15) >> Ενώ το πανελλήνιον βρίσκεται στις αρχές προεκλογικής έξαψης, ο σύμμαχος υποφέρει – και κανείς στα μέρη μας δεν του συμπαραστέκεται!!! Τόση χολή έχει ριχτεί κατά της Hamas… Κατά των «μουλάδων»…. Χάθηκε να γίνει η ίδια δουλειά και κατά της Hezb’ Allah; Τι κάνουν οι κάθε είδους εντόπιοι εθνικόφρονες; Κοιμούνται;

Μπορεί. Ή μπορεί να ανησυχούν για τα ζόρια των θεοναζί συμμάχων τους. Γιατί εκεί, στο νότιο λίβανο, ο στρατός τους ματώνει όπως και όσο ποτέ πριν (σε άλλες ήττες του στα ίδια μέρη). Αυτό που στο συγκεκριμένο πεδίο μάχης του 4ου παγκόσμιου θα μπορούσε να ονομαστεί «το πυροβολικό ακριβείας των φτωχών», τα FPV drones με οπτική ίνα, καταστρέφει τανκς και τεθωρακισμένα, κτυπάει βάσεις, πανάκριβα ραντάρ αλλά και κατοχικό πεζικό∙ κι έχει αναγκάσει τους θεοναζί να φουσκώνουν σποραδικές και αβέβαιες «επιτυχίες» – μπας και μετριάσουν την αποτυχία τους…

Απ’ τα πάμπολλα video που δημοσιοποιεί καθημερινά η λιβανέζικη αντίσταση, διαλέξαμε αυτά τα δύο:

Εδώ το drone καταστρέφει ένα πανάκριβο ραντάρ:

Κι εδώ «τρυπώνει» σε μια σκηνή / κοιτώνα του κατοχικού στρατού∙ διακρίνονται την τελευταία στιγμή κάτι πόδια:

Αυτού του είδους ο τηλεχειρισμός δεν είναι απλή υπόθεση. Προκύπτει ότι οι «πιλότοι» της Hezb’ Allah έχουν «δαμάσει» τις δυνατότητες του συγκεκριμένου όπλου, και παρότι το χρησιμοποιούν λίγο καιρό έχουν γίνει «μαστόροι»…

Θα περάσει αυτό το «πυροβολικό ακριβείας» στα χέρια και της Παλαιστινιακής αντίστασης; Έχει ήδη περάσει; Θα το μάθουμε…

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης (υπόθεση…)

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.10) >> Ενόσω ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί βρίσκονται στην κατάσταση «πως θα κρύψουμε την ήττα μας» κρατώντας ανοικτό (τόσο ανοικτό όσο χρειάζονται οι traders των πετρελαϊκών futures στα χρηματιστήρια…) το ενδεχόμενο να συνεχίσουν τις επιθέσεις τους (ρισκάροντας να κάνουν την ήττα τους συντριπτική)∙ και ενόσω η προσοχή έχει συγκεντρωθεί στο αν (πώς και πόσο) θα «ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ (κάτι που ουσιαστικά είναι λυμένο…) διαφεύγει της προσοχής το μακράν μεγαλύτερο «άγχος» των θεοναζί και όλων των δυτικών συμμάχων τους: η προοπτική να χάσει ο δυτικός χωροφύλακας το πυρηνικό μονοπώλιο που διαθέτει ως τώρα…

Έχει ξεχαστεί, για παράδειγμα, ότι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς επιτέθηκε δυο φορές σε γειτονικά κράτη για να κρατήσει αυτό το μονοπώλιο: την μια φορά το 1981, σ’ έναν υπό κατασκευή πειραματικό πυρηνικό αντιδραστήρα του ιράκ (: Σαντάμ Χουσεϊν) και μια δεύτερη το 2007, σ’ έναν υπό κατασκευή πειραματικό πυρηνικό αντιδραστήρα της συρίας (: Άσσαντ).

Αυτές οι δύο πετυχημένες καταστροφές δείχνουν το πραγματικό μέγεθος της θεοναζί (και της αμερικανικής, και της δυτικής) αποτυχίας να φρενάρουν ή/και να καταστρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης∙ εννοούμε: το πραγματικό ιστορικό πολιτικό μέγεθος αυτής της αποτυχίας. Και τις εν δυνάμει προοπτικές της.

Θα έπρεπε να έχει δωθεί σημασία (και να έχει αξιολογηθεί) αυτό το γεγονός: ενώ η Τεχεράνη έχει νικήσει (με οποιαδήποτε κριτήρια θέλει να χρησιμοποιήσει κάποιος) τα δύο πυρηνικά κράτη που τις επιτέθηκαν∙ ενώ, κατά συνέπεια, είναι σε θέση να βάζει όρους στους (ανομολόγητα) ηττημένους∙ κι ενώ το δικό της πυρηνικό πρόγραμμα βρίσκεται πάντα πάνω στον πάγκο, ΔΕΝ έχει ανοίξει, ούτε καν έχει θίξει, το ζήτημα του «κρυφού» θεοναζί πυρηνικού προγράμματος!! Ούτε το άμεσα ενδιαφερόμενο ιράν έχει κάνει κάτι τέτοιο, ούτε οι έμμεσα ενδιαφερόμενοι αλλά δομικοί σύμμαχοί του, η Μόσχα και το Πεκίνο.

Πολιτικά, τώρα που η Τεχεράνη συγκεντρώνει πια την «συμπάθεια» όλου του πλανήτη (πέρα απ’ τα αφεντικά των δυτικών ιμπεριαλισμών και τους κάθε είδους λακέδες τους) για την πετυχημένη αντίστασή της, θα ήταν η καλύτερη στιγμή για να στριμωχτούν τόσο οι θεοναζί όσο και τα δυτικά αφεντικά τους, βάζοντας πάνω στον πάγκο αυτά τα «κρυφά» όπλα. Πότε θα ήταν καλύτερα να γίνει το αίσχος της δυτικής ιμπεριαλιστικής μεροληψίας σε ότι αφορά τα «όπλα μαζικής καταστροφής» ακόμα πιο επαίσχυντο δημοσιοποιούμενο όσο πιο επίσημα γίνεται αν όχι τώρα, μετά από μια τέτοια ήττα;

Κι όμως: η Τεχεράνη ΔΕΝ αξιοποιεί αυτήν την «στρατηγικής» σημασίας ευκαιρία… Γιατί; Δεν ξέρουμε… Θα μπορούσε όμως να έχει κάποιο λόγο να συνεχίσει αυτό το «κρυφό» θεοναζί οπλοστάσιο να μείνει εκτός διεθνούς ελέγχου;

Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Και μπορεί να έχει μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα απάντηση (υπόθεση απ’ την περιθωριακή μεριά μας, αλλά καθόλου αστήρικτη. Απλά λογική…)


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης (συνέχεια υπόθεσης…)

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.06) >> Η ως τώρα «σοφία» υποστηρίζει ότι το ιρανικό καθεστώς δεν πρόκειται να φτιάξει πυρηνικά όπλα (αν και μπορεί…) επειδή, αν το κάνει, μια σειρά γειτονικά κράτη θα κάνουν το ίδιο: η σαουδική αραβία, η τουρκία και η αίγυπτος… (Τι σύμπτωση!!!). Συνεπώς (έτσι πάει αυτό το επιχείρημα) η Τεχεράνη αυτοσυγκρατείται για το καλό της χωρίς πυρηνικά ειρήνης στη δυτική ασία∙ ενόσω, βέβαια, ΟΙ ΘΕΟΝΑΖΙ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΟΠΛΑ, και μαζί έναν ακόραστο προσανατολισμό να σκοτώσουν τους πάντες ανάμεσα στο Νείλο και τον Ευφράτη…

Μ’ άλλα λόγια το ιρανικό κράτος / κεφάλαιο, που τα κατάφερε μια χαρά χωρίς πυρηνικά κατά των θεοναζί και του ψοφιοκουναβιστάν, δίνει το «καλό παράδειγμα» στην Άγκυρα, στο Ριάντ και στο Κάιρο να  … περιμένουν την μοίρα τους και να προσεύχονται να μην τους σημαδέψει ένα ή δύο πυρηνικά κράτη… στους αιώνες των αιώνων…. Φαίνεται αυτό λογικό μέσα στον καπιταλιστικό πλανήτη; Φαίνεται αυτό λογικό μέσα στη δίνη του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου; Φαίνεται αυτό λογικό όταν έχεις απέναντί σου ένα κράτος που χάρη στους συμμάχους του μπορεί να σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά, όπως και όποτε γουστάρει;

Όχι…

Αν γινόταν εκείνο που η «σοφία» λέει ότι δεν θα γίνει, θα είχε ένα γνωστό όνομα:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.