Ο υπαρκτός καπιταλισμός

Δευτέρα 20 Δεκέμβρη>> Ποιος να το θυμάται άραγε; Πριν πάνω από ένα χρόνο, στις 21 Νοέμβρη του 2020, κάτω απ’ τον τίτλο Προμελέτη 1 γράφαμε ανάμεσα στα άλλα κι αυτό:

… Αν, λοιπόν, κάποιος προσπαθήσει να κρατήσει και την βεβαιότητα της υψηλής φονικότητας / επικινδυνότητας του covid, και το αίτημα «περισσότερων μ.ε.θ.» είναι πολύ πιθανό (για εμάς βέβαιο!) ότι χάνει κάτι απ’ τα βασικά (και μαζί του ΟΛΑ τα βασικά αυτής της καπιταλιστικής εκστρατείας θανάτου / σωτηρίας): το ότι, δηλαδή, η υψηλή φονικότητα του covid είναι μια προσχεδιασμένη δημαγωγική τρομο-εκστρατεία που έχει δοκιμαστεί ήδη άλλες δυο φορές τα τελευταία 15 χρόνια με ιούς γρίπης, με στόχο να αναδιαρθρώσει τόσο ριζικά τα συστήματα υγείας ώστε, ενδεχομένως, να απομείνουν απ’ αυτά … μόνον οι «εντατικές»! Δεν θα επανέλθουμε αναλυτικά μιας και αυτό το έχουμε τονίσει ήδη, αλλά μια υπενθύμιση είναι απαραίτητη: κανείς δεν δίνει σημασία στο γεγονός ότι σε πολλά κράτη τα δημόσια συστήματα υγείας ουσιαστικά ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ «εξαιτίας» του φονιά covid· ούτε κανείς ασχολείται με το ποιάς φανερής καπιταλιστικής τάσης είναι τμήμα, οργανικό μέρος, αυτή η φονική ΕΚΚΕΝΩΣΗ!

ΑΝ ο covid ΔΕΝ είναι ο φονιάς που μας λένε· ΑΝ η τρέχουσα κλινική ιατρική ΔΕΝ μπορεί να προσφέρει σε ηλικιωμένους ασθενείς με ήδη σοβαρά προβλήματα υγείας τίποτα άλλο πέρα από έναν θάνατο στην εντατική καθυστερημένο για μερικές ημέρες (αλλά καταλογογραφημένο επιτήδεια σ’ ένα κιτάπι θανάτου χρήσιμο για διάφορους σκοπούς)· κι ΑΝ, τελικά, ΔΕΝ ήταν καθόλου αναγκαίο, υπό νορμάλ και λογικές συνθήκες αντιμετώπισής του covid, να φτάνουν τόσοι στις πόρτες των νοσοκομείων… με δυο λόγια ΑΝ δεν είχε χρησιμοποιηθεί η τρομοκρατία σαν μέθοδος τεχνητής αύξησης της ζήτησης (ιδού, λοιπόν, η πολιτική οικονομία!) τότε είναι πιθανό ότι ακόμα και «λειψά», «ελλειμματικά», «προβληματικά» από πάρα πολλές και καθημερινές πλευρές δημόσια συστήματα υγείας σαν το ελληνικό θα τα έβγαζαν πέρα. Εν τω μεταξύ η απαίτηση του να γίνει, επιτέλους, όντως δημόσιο και έντιμο αυτό το σύστημα θα παρέμενε πάντα εύλογη, έγκυρη (και συγκρουσιακή…)

Συνεπώς (λέμε) ο ιστορικός διαλεκτικός υλιστής οφείλει να γνωρίζει αν έχει μπροστά του μια τρομακτική έκρηξη ενός ηφαιστείου που απλώνει ένα τεράστιο σύννεφο σκόνης πάνω από μεγάλο μέρος του πλανήτη (οπότε τα «λειψά», «ελλειματικά», «προβληματικά» συστήματα υγείας αποδεικνύονται πρώτα πρώτα ανεπαρκή για τις περιστάσεις) ή μια τρομακτική προμελετημένη εκστρατεία τεχνο-πολιτικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που απλώνεται πολύ μακρύτερα απ’ τα δημόσια συστήματα υγείας, σε άλλες περιοχές της κοινωνικής ζωής (και της κρατικής εξουσίας), πρακτικά σε όλες… Οφείλει να γνωρίζει αν έχει μπροστά του την αντιμετώπιση μιας αυθεντικής φυσικής καταστροφής (και τις ανεπάρκειες σ’ αυτήν την αντιμετώπιση) ή αν έχει μπροστά του την «φυσικοποίηση» της καπιταλιστικής «δημιουργικής καταστροφής», με πολιορκητικό κριό την ήδη τερατώδη βιομηχανία της υγείας… και σημαία έναν κορονοϊό…

Υποθέτουμε πως όποιος θέλει να καταλάβει την σοβαρή διαφορά ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο την καταλαβαίνει· ακόμα κι αν οι διατυπώσεις μας είναι συνοπτικές… Αν δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι τι τότε, λυπούμαστε, ακόμα και παρά την θέλησή του, συμμετέχει σ’ αυτήν την «φυσικοποίηση»!

Η εκκένωση των δημόσιων συστημάτων υγείας (και, ως ένα βαθμό, και των ιδιωτικών / ιδιωτικοποιημένων με την μορφή που απέκτησαν σαν απομιμήσεις των δημόσιων) και η μετατροπή τους σ’ αυτή τη φάση σε «συστήματα μιας αρρώστιας» (σε μεγάλο βαθμό σε «συστήματα του μύθου μιας αρρώστιας) ήταν τόσο εκρηκτική, τόσο βίαιη, τόσο ορατή και, ταυτόχρονα, τόσο «πολυχειροκροτημένη» στα τέλη του 2020, ώστε το να μιλήσουμε για το τέλος της κλινικής (με την έννοια του γενικού, μαζικού νοσοκομείου που υπήρξε δημιούργημα των αντιλήψεων περί δημόσιας υγείας της επαναστατικής αστικής τάξης στον 19ο αιώνα και έφτασε στον 20ο στην φορντική / ταιηλορική ολοκλήρωσή του) έγινε ένα ακόμα (αιρετικό) εργατικό καθήκον μας. Οπωσδήποτε η εκκένωση δεν ήταν ελληνικό φαινόμενο∙ ήταν κοινή εξέλιξη σε αρκετά κράτη του δυτικού καπιταλισμού (οπωσδήποτε του ευρωπαϊκού).

Θα έπρεπε να έχει διαβάσει κάθε ενδιαφερόμενος τα manual για την «ιατρική του 21ου αιώνα» που κυκλοφορούν εδώ και πολλά χρόνια είτε από «επώνυμους ειδικούς / μελλοντολόγους», είτε από τις εταιρείες της βιομηχανίας της υγείας 4.0, είτε από φιλόδοξα και ευαγή ιδρύματα του είδους “παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ”…  συνήθως με τις υπογραφές όλων αυτών μαζί… Όμως ακόμα κι αν δεν το είχε κάνει έγκαιρα (… είμαστε «κολληματίες» που παρακολουθούμε και τέτοια ζητήματα εδώ και καμμιά 30 χρόνια, έτσι δεν είναι;) θα ήταν τουλάχιστον αρκετό να κοιτάει ο καθένας τις πραγματικές αλλαγές χωρίς τις τσίμπλες της τρομοεκστρατείας στα μάτια του. Έτσι ώστε να βλέπει.

Χρειαζόταν και κάτι ακόμα: μια καλή ιστορική / διαλεκτική συνείδηση, και καθόλου ο χρήσιμος επαρχιωτισμός της εθνικής ιδεολογίας. Το ελληνικό δημόσιο σύστημα υγείας (ε.σ.υ.) έχει την δική του μικρή (σε σχέση με άλλα αντίστοιχα ευρωπαϊκά) ιστορία∙ έχει τις δικές του ιδιαίτερες αδυναμίες απ’ την αρχή και παραμορφώσεις στη συνέχεια∙ μισο-αναπτύχθηκε και «κλαδεύτηκε» μέσα σε συγκεκριμένες κοινωνικές και ιδεολογικές αντιλήψεις και θεσμίσεις∙ απαλλοτριώθηκε απ’ τις big pharma και την ιδιωτική ιατρική με απόλυτα «ελληνικό τρόπο»∙ συνεπώς είναι μεν ένα (καθυστερημένο χρονικά) τμήμα / δείγμα του δυτικού κράτους πρόνοιας, αλλά είναι υποχρεωμένο να κουβαλάει τα μεγάλα του κουσούρια ΜΑΖΙ με τις γενικές καπιταλιστικές τάσεις της κρίσης / αναδιάρθρωσης. Πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή για να ξεχωρίσει κανείς τα μεν (τα «εθνικά ελαττώματα») απ’ τις δε (τις γενικές καπιταλιστικές τάσεις) και να διακρίνει τις δεύτερες πίσω και μέσα απ’ τα πρώτα. Ειδικά σε ιστορικές περιόδους σαν αυτή που έχει πέσει τώρα στα κεφάλια μας.

Ενώ, λοιπόν, την εκκένωση (την αναγγελία του τέλους της κλινικής λέμε) μπορούσε ο καθένας να την ακουμπήσει, να την αγγίξει, και στο ελλαδιστάν, ΜΟΝΟ αν έφευγε-απ’-το-χωριό, αν ασχολούνταν με το τι-γίνεται-αλλού (στην ιταλία, στη γερμανία, στη γαλλία, στην αγγλία…) θα μπορούσε να εντοπίσει τα γενικά χαρακτηριστικά της τάσης, άρα και την στρατηγική σημασία της (μέσα στην ευρύτερη καπιταλιστική αναδιάρθρωση). Διαφορετικά, στην καλύτερη περίπτωση, θα νόμιζε πως έχει να κάνει απλά με μερικά απ’ τα χρόνια κουσούρια του ελληνικού ε.σ.υ., οπότε θα ξανάπαιζε την χιλιοπαιγμένη διαχρονικά «μουσική»: … λεφτά για την υγεία κι όχι την αστυνομία…

Σωστό μεν αλλά εκτός ιστορικών εξελίξεων.

H οργανωμένη, γενική νοσηρότητα

Δευτέρα 20 Δεκέμβρη>> Δεν μπορούν να «αναπτυχθούν» κερδοφόρες επιχειρήσεις αν δεν υπάρχουν σε μεγάλη έκταση «ανάγκες» για τα εμπορεύματα αυτών των επιχειρήσεων. Και τα αφεντικά έμαθαν (όχι τώρα, εδώ και δεκαετίες) ότι τις κοινωνικές «ανάγκες» πρέπει να τις κατασκευάζουν αντί να περιμένουν μήπως προκύψουν μόνες τους. Απέκτησαν και το know how της μαζικής κατασκευής «αναγκών».

Για να «αναπτυχθεί» η βιομηχανία της υγείας τις ερχόμενες δεκαετίες δεν θέλει υγιείς πληθυσμούς!!! Θέλει το αντίθετο: διαρκή, μαζική νοσηρότητα – δεν είναι λογικό από καπιταλιστική άποψη; Οι φλογερές και δήθεν φιλάνθρωπες αναγγελίες, εδώ και χρόνια, απ’ τα στόματα αφεντικών, περί επερχόμενων μεταδοτικών ασθενειών / πανδημιών πλανητικής κλίμακας δεν ήταν (και δεν θα μπορούσαν να είναι) «προφητείες» άδολων οιωνοσκόπων! Ήταν επίμονες αναγγελίες του τι ακριβώς χρειαζόταν και χρειάζεται το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα για να «αναπτύξει» τόσο την κερδοφορία όσο και τον διαρκή έλεγχό του επί των κοινωνιών! Όπως ακριβώς οι βιομηχανίες όπλων δεν «αναπτύσσονται» μέσα από τα give peace a chance, έτσι και η καλή υγεία των υποτελών είναι ζημιά για τους έμπορους «υγείας». Πρακτικά και καθαρά πρέπει να μεθοδεύουν και να οργανώνουν τη νοσηρότητα των πληθυσμών (κρατώντας τους ωστόσο «λειτουργικούς» τόσο όσο θα χρειάζεται η παραγωγή και η digital κατανάλωση).

Όπως ακριβώς το διείδε ο νεαρός Marx: η αρρώστια είναι η κανονική κατάσταση… η ελευθερία είναι αρρώστια… Και η αιώνια αρρώστια (ή η αιώνια, υποχόνδρια ανησυχία για την υγεία / αρρώστια) κάνει τον αιώνιο γιατρό κύριο, ρυθμιστή, μεσολαβητή των σωμάτων και των σκέψεων.

Δύο χρόνια υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας δεν είναι ένας αιώνας. Είναι όμως μια καλή αρχή για έναν αιώνα.

Να (φωτο επάνω) μια ενδεικτική ανταπόκριση απ’ το βέλγιο (ευχαριστούμε τον Μ. για την αποστολή): Συναγερμός από τους ογκολόγους: Μετά την πανδημία μια επιδημία καρκίνων προ των πυλών!

Θα σχολίαζε ειρωνικά κάποιος: μετά τους λοιμωξιολόγους κι ανάμεσα στους ελεεινολόγους ιδού και οι ογκολόγοι! Αλλά είναι πιο σοβαρά τα πράγματα. Απόσπασμα απ’ το δημοσίευμα της καθεστωτικής le soir:

… Το πρόβλημα είναι οργανωτικό και ηθικό. Η καθυστέρηση της φροντίδας είναι ωρολογιακή βόμβα, ειδικά για τους καρκινοπαθείς.

Μετά την πανδημία μας περιμένει επιδημία καρκίνου! Ο Vincent Donckier, επικεφαλής του χειρουργικού τμήματος του Ινστιτούτου Bordet, του κέντρου καρκίνου του ULB, δίνει το ίδιο σήμα κινδύνου με αυτό που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο ο διευθυντής του Π.Ο.Υ. Ευρώπης: «Πρέπει να περιμένουμε υπερβολική θνησιμότητα από καρκίνο τους μήνες ή τα επόμενα χρόνια».

Στο Βέλγιο περίπου 5.000 καρκίνοι δεν έχουν διαγνωστεί από την αρχή της κρίσης, εκτιμά το Ταμείο για τον Καρκίνο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό, είτε πρόκειται για αναβολή ραντεβού λόγω υπερφόρτωσης του νοσοκομείου, είτε λόγω ντόμινο από αυτές τις αναβολές περίθαλψης στα ημερολόγια των διαφόρων τμημάτων, είτε φόβου να πάμε στο νοσοκομείο. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι όσο νωρίτερα γίνεται ο προληπτικός έλεγχος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες ανάρρωσης ή επιβίωσης. Αυτά έχουν επίσης επηρεαστεί έντονα από την αναβολή των θεραπειών, ενώ ο καρκίνος απαιτεί ολοκληρωμένη φροντίδα…

Μπορεί κάποιος να διαβάσει στο πιο πάνω απόσπασμα ένα απ’ τα πρακτικά αποτελέσματα της εκκένωσης του (δημόσιου) συστήματος φροντίδας υγείας∙ του βελγίου, όχι του ελλαδιστάν… Δεν είναι πάντως οι καρκίνοι που δεν διαγνώστηκαν και οι αντικαρκινικές θεραπείες που δεν έγιναν εδώ και σχεδόν 2 χρόνια η μόνη συνέπεια της εκκένωσης∙ υπάρχουν πολλές ακόμα σοβαρές και χρόνιες αρρώστιες.

Μπορεί κανείς να θεωρήσει αυτήν την συνέπεια της εκκένωσης σαν ένα «ατύχημα», σαν «αβλεψία» των σχεδιαστών και των εκτελεστών της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας; Ναι, αν θεωρεί το πολιτικό σύστημα των Βρυξελών και την βελγική κυβέρνηση ένα μάτσο ηλίθιους, δολοφόνους εξ αμελείας, που δεν καταλαβαίνουν, ακόμα κι αν αυτό-που-δεν-καταλαβαίνουν κρατάει σχεδόν 2 χρόνια… Αν κάτι τέτοιο δεν ισχύει (και δεν βρίσκουμε λόγο για να είναι πανηλίθιοι οι άρχοντες του βελγίου) τότε οι 5.000 αδιάγνωστοι καρκίνοι είναι μέρος της επιδιωκόμενης «νέας κανονικότητας» στη δημόσια υγεία. Μέρος της οργανωμένης γενικής νοσηρότητας των πληθυσμών.

Χρειάζεται μήπως να θυμίσουμε ότι «η διαχείριση των καρκίνων» είναι το πεδίο όπου θα λάμψει η γενετική μηχανική τύπου mRNA ή/και τροποποίησης του DNA; Ή μήπως χρειάζεται να υποδείξουμε το γεγονός ότι αν υπάρχει ένα «απόθεμα αδιάγνωστων καρκίνων» τότε μπορούν να κρυφτούν μια χαρά κάτω απ’ τον μανδύα του οι καρκίνοι που θα προκληθούν απ’ το χακάρισμα του ανοσοποιητικού συστήματος; Είναι πολλαπλά ωφέλιμοι οι επιπλέον καρκίνοι! Όπως τα επιπλέον αυτοάνοσα νοσήματα (αναμένεται ότι θα εκτοξευτούν!) ή η μαζική ψυχολογική κατάρρευση (ήδη γεγονός): μονά κερδίζουμε – ζυγά χάνετε θα έλεγε γελώντας σαρδόνια ο κάθε Bourla…

Σε κάθε περίπτωση μιλώντας για τους καρκινοπαθείς δεν πρόκειται για «5.000 χαμένους πελάτες» της βιομηχανίας της υγείας 4.0 στο βέλγιο! Πρόκειται, αντίθετα, για μια καλή παρτίδα κατασκευασμένων «πελατών» των γενετικών θεραπειών και της ανάλογης βιομηχανίας, μαζί φυσικά με όλους εκείνους που δημιουργούν ήδη οι διαδοχικές «δόσεις» των πλατφορμιασμών.

Το μέλλον σαν οργανωμένη νοσηρότητα είναι εδώ. Και θα εδραιωθεί αν δεν το εμποδίσουμε. 

O «θάνατος» των κλινικών…

Δευτέρα 20 Δεκέμβρη>> Στην καθόλα αναπτυγμένη καπιταλιστικά γερμανία, με το υποδειγματικό δημόσιο σύστημα υγείας, μιλούν πια ανοικτά για τον «θάνατο» των κλινικών!! Δεν είναι μόνο λόγια. Η τάση (και η μεθόδευση) έχει μπει στις ράγες εδώ και μια 5ετία τουλάχιστον. Ανάμεσα στο 2016 και στο 2018 η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έδωσε 500 εκατομμύρια στα κρατίδια για να «συμμαζέψουν την πλεονάζουσα παραγωγική δυνατότητα» των υπαρχουσών δομών υγείας, σε όλα τα επίπεδα. Πράγμα που σήμαινε κλείσιμο νοσοκομείων, συγκεντροποίηση υπηρεσιών και σε κάποιες περιπτώσεις μετατροπή των γενικών κλινικών σε πρωτοβάθμια κέντρα υγείας.

Τώρα αναγγέλλεται στη γερμανία (φωτο επάνω) το κλείσιμο 34 (τριάντα τεσσάρων…) νοσοκομείων παρά τις «έντονες ανησυχίες για το επόμενο κύμα»… Μπαίνουμε στον πειρασμό να το δούμε ανάποδα: αυτές οι «σοβαρές ανησυχίες για το επόμενο κύμα» είναι που δημιουργούνται και αξιοποιούνται σαν επιταχυντής ενός σχεδιασμού μετάβασης στη «νέα φροντίδα υγείας» (με τις τεχνολογικές, ηθικές, ιδεολογικές και κοινωνικές προδιαγραφές της 4ης βιομηχανικής επανάστασης), μέσω της τρομοκρατίας και της συστηματικής προσπάθειας να μείνουν-οι-ασθενείς-μακριά-απ’-τα-νοσοκομεία (με την ανάλογη εγκατάσταση / επέκταση της «τηλε-ιατρικής» για παράδειγμα…). Η ιδέα ότι υπάρχει, 24 ώρες το 24ωρο, ένα σύστημα υποδοχής για οποιονδήποτε πάσχοντα πρέπει να τελειώνει (λένε τα αφεντικά). Είναι πολύ ακριβή. Πρέπει να αντικατασταθεί με την ιδέα ότι κανείς δεν αρρωσταίνει ξαφνικά αν datoποιηθεί 24 ώρες το 24ωρο, και ότι “ατομική κοινωνική ευθύνη” είναι να παραδίδεις 24 ώρες το 24ωρο τα data σου σ’ αυτούς-που-ξέρουν… Για την μετάβαση, για το άλμα απ’ την “παλιά κανονικότητα” στην καινούργια, χρειάζεται βία, αίμα, θάνατος. Ο τσαχπίνης είναι το ψευδώνυμο της δημιουργίας μιας πραγματικής «πολυδύναμης» και «πολύμορφης» τεχνητής κρίσης («παλιά μου τέχνη κόσκινο» για τα αφεντικά του καπιταλισμού)!!

Όπως και να το εννοήσει πάντως κάποιος, το παραδοσιακό, μαζικό, φορντικό σύστημα υγείας (το παραδοσιακό, μαζικό, φορντικό, πολυλειτουργικό νοσοκομείο) έχει τελειώσει! Δεν το λένε παντού καθαρά, απλά το δείχνουν…

(φωτογραφία κάτω: Κλείνει ως το τέλος του μήνα ανάμεσα στα υπόλοιπα η πνευμονολογική κλινική του ερευνητικού κέντρου Borstel, 60 χιλιόμετρα απ’ το Αμβούργο. Η κλινική ήταν ειδικευμένη στα περιστατικά φυματίωσης, και κάθε χρόνο νοσήλευε κατά μέσο όρο 2.800 ασθενείς, ενώ δεχόταν και 4.500 περιστατικά από τα κέντρα υγείας της ευρύτερης περιοχής. Οι εργαζόμενοι της κλινικής απαγορεύεται να δουλέψουν αλλού για τους τρεις πρώτους μήνες του 2002 – θα συνεχίσουν να πληρώνονται απ’ το ίδρυμα της κλινικής ως τότε. Τόσο το κλείσιμο όσο και η απαγόρευση είναι ανεξήγητες αποφάσεις για γιατρούς και νοσηλευτές της κλινικής, αλλά…)

(Σας είχαμε αντι-πληροφορήσει έγκαιρα – μέσα σε καταιγίδες ελεεινολογιών… Κανείς δεν μας το ζήτησε, αλλά αυτό ορίσαμε σαν εργατικό καθήκον μας, κι έτσι θα συνεχίσουμε. Θα είναι δύσκολο, θα έχει «πολύ ξύλο», που ίσως δεν περνάει καν απ’ το μυαλό σας. Ας το ξέρετε όμως. Θα συνεχίσουμε. Βλέπετε: πέρα απ’ τα υπόλοιπα και γόνιμα είμαστε και «Μπενγιαμινικοί»: …Η παράδοση των καταπιεσμένων μας διδάσκει ότι η “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Πρέπει να κατορθώσουμε να συλλάβουμε την ιστορία έχοντας αυτή την επίγνωση. Τότε θα διαπιστώσουμε καθαρά ότι αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έτσι θα βελτιωθεί η θέση μας στον αγώνα κατά του φασισμού. Ένας λόγος που ο φασισμός έχει μια ευκαιρία είναι γιατί, στο όνομα της προόδου, αντιμετωπίζεται από τους αντιπάλους του σαν ιστορικό μέτρο. Η έκπληξη για το πως τα πράγματα που ζούμε είναι “ακόμα” και στον εικοστό αιώνα δυνατά, δεν είναι φιλοσοφική. Δεν είναι η απαρχή μιας γνώσης – εκτός κι αν πρόκειται για τη γνώση πως η αντίληψη της ιστορίας από την οποία κατάγεται δεν ευσταθεί…

Στον 20ο  αιώνα… Και πάλι στον 21ο…. Αυτή η κουβέντα του Benjamin δεν είναι λόγια όπως βολεύει την ρηχότητα των καιρών. Είναι η καρδιά–δίπλα-στην–καρδιά, η καρδιά που δεν πρόκειται να την τσακίσει καμμιά ιδεολογική, χημική, γενετική μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα. Είναι η λάμψη της ακονισμένης λεπίδας της Ιστορίας την στιγμή του κινδύνου. Είναι η παρακαταθήκη των προγόνων μας. Είναι η ηχώ του παρελθόντος, η φωνή όλων εκείνων που αγάπησαν τον Κόσμο και ζητούν δικαίωση. Είναι το μέτρο μας, αυτό που δείχνει το αληθινό μπόι μας: πάντα μικρό αλλά και πάντα με το κεφάλι ψηλά. Οι ελεεινολόγοι κατά της εργατικής κριτικής, επαγγελματίες ή εθελοντές, όλοι αυτοί οι «πετυχημένοι» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κανάγιες, κι όσοι κρύβονται πίσω απ’ τους φόβους τους (λες και οι φόβοι τους δεν είναι δικοί τους, λες και δεν πρέπει να τους πιάσουν απ’ τα κέρατα) έχουν κάνει ένα στρατηγικό λάθος: νόμιζαν ότι το Sarajevo / αόρατες πόλεις και η ασταμάτητη μηχανή είναι σαν τα μούτρα τους.

Αλλά δεν είναι: … Ελάχιστοι μπορούν να μαντέψουν πόσο χρειάστηκε να είναι κανείς θλιμμένος για να αναστηθεί η Καρχηδόνα…)

Τρώνε, πίνουν και σκοτώνουν. Αυτοί το ξέρουν – εσύ; (2)

Τετάρτη 15 Δεκέμβρη>> «Δεν έχω να πω πολλά, στην πραγματικότητα έχω να πω ένα μόνο: Κανείς δεν μπορεί να κάνει του κεφαλιού του. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, να εξηγήσουμε, να συνδράμουμε, αλλά του κεφαλιού του κανείς. Σε αντίθετη περίπτωση θα σφραγισθούν οι περιοχές, ακόμη και σπίτι-σπίτι… Δεν είναι ούτε απειλή, ούτε προειδοποίηση. Είναι απόφαση και θα γίνει έτσι αν χρειαστεί».
Τάδε έφη ο υπουργός προστασίας του πολίτη Χρυσοχοϊδης σχετικά με την εφαρμογή νέων απαγορεύσεων με σημαία την covid 19 – Δεκέμβριος 2020

Στην πραγματική ζωή λοιπόν το θέμα τίθεται με απλό και σαφή τρόπο: «Κύριε θα κάνετε το εμβόλιο – αυτό που έχουν αποφασίσει αυτοί που ξέρουν – γιατί θα σας προφυλάξει από μια αρρώστια που μπορεί να σας σκοτώσει, ενώ δεν σας έχει σκοτώσει ούτε το μυέλωμα ούτε η πνευμονική εμβολή… και δεν έχει μα και μου» . Αυτό είναι η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού στην πραγματική ζωή.

Τάδε έφη ο προφέσορ Γεροτζιάφας, αιματολόγος, μηντιακή περσόνα, σύμβουλος αντιπολίτευσης∙ επιπλέον της βασικής του απασχόλησης που είναι οι «επαγγελματικές δοσοληψίες» με διάφορες φαρμακομαφίες, συμπεριλαμβανόμενης της pfizer, εις Παρισίους – Ιούλιος 2021

Το να αποκτά και να επιδεικνύει η φιγούρα «γιατρός» (την) ναζιστική «κουλτούρα» («δεν έχει μα και μου»…) για ένα απάνθρωπο γενετικό πείραμα είναι ένα απ’ τα κέρδη των αφεντικών στην τρέχουσα υγιεινιστική τρομοεκστρατεία… Όπως, επίσης, η ταύτιση «φροντίδας υγείας» και «δημόσιας τάξης», που επιδεικνύεται στις παραπάνω δηλώσεις.

Όμως η πραγματική εγκληματικότητα των πιο πάνω μπορεί να εκτιμηθεί με ακρίβεια χάρη στην εσωτερική επικοινωνία ανάμεσα στην φαρμακομαφία pfizer και το παραμάγαζό της fda. Στο μικρό μέρος αυτής της εσωτερικής επικοινωνίας που έχει δημοσιοποιηθεί (περισσότερα την περασμένη Δευτέρα), κάτω απ’ το τίτλο Παράρτημα 1. Κατάλογος των παρενεργειών ειδικού ενδιαφέροντος (πάντα απ’ την πλατφόρμα BNT162b2) ακολουθούν 9 (εννιά) πυκνογραμμένες εμπιστευτικές σελίδες αυτών των παρενεργειών ειδικού ενδιαφέροντος, τακτοποιημένες με αλφαβητική σειρά. Απ’ την σελίδα 30 ως και την σελίδα 39. Σας δείχνουμε την πρώτη και την τελευταία, και φυσικά μας είναι αδύνατο να μεταφράσουμε όλους αυτούς τους όρους…

Η αναφορά όλων αυτών των παρενεργειών σε εσωτερικό, εμπιστευτικό έγγραφο σχετικό με την πορεία μιας γενετικής πλατφόρμας, δεν γίνεται βέβαια σαν «γενική επίδειξη γνώσεων» απ’ την φαρμακομαφία στο παραμάγαζό της! Η λίστα υπάρχει εκεί επειδή όλες αυτές οι παρενέργειες σχετίζονται με το συγκεκριμένο βιοτεχνολογικό είδος!! Αν (λέμε αν) ο οποιοσδήποτε έπαιρνε ένα οποιοδήποτε φάρμακο και ανοίγοντας την συσκευασία εύρισκε μια δεκασέλιδη μπροσούρα με παρενέργειες (η ασταμάτητη μηχανή είναι σίγουρη ότι) αυτός ο οποιοσδήποτε θα πέταγε στα σκουπίδια και την μπροσούρα και το φάρμακο! Ακριβείς γνώσεις δεν έχουμε, αλλά αμφιβάλλουμε αν υπάρχει σ’ αυτόν τον πλανήτη παρενέργεια που να μην είναι καταγραμμένη στην τεράστια λίστα της φαρμακομαφίας pfizer∙ που να προκύπτει, δηλαδή, απ’ την γενετική μηχανική…

Οι δεσμοφύλακες-«γιατροί» σαν τους πιο πάνω, σ’ όλο τον πολιτισμένο κόσμο, επέδειξαν άραγε στα ανθρώπινα πειραματόζωα αυτόν τον κατάλογο νοσηρότητας που τους περίμενε / περιμένει αν δώσουν μπράτσο; Ανέλαβαν άραγε την ευθύνη της «ενημερωμένης συναίνεσης» των πειραματοζώων; Όχι βέβαια∙ διάβολε όχι!!! Τους ξεγέλασαν, τους εξαπάτησαν και, τους διέταξαν να υποκύψουν ταυτόχρονα στις εγκληματικές ορέξεις των γενετιστών και στην μεταφυσική πίστη στον ενάρετο χαρακτήρα της τεχνο-επιστήμης.

Και συνεχίζουν να στρογγυλοκάθονται (αυτοί οι δεσμοφύλακες-«γιατροί») πάνω στις οργανικές σχέσεις τους με το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα….

Τρώνε, πίνουν και σκοτώνουν. Αυτοί το ξέρουν – εσύ; (3)

Τετάρτη 15 Δεκέμβρη>> Η εσωτερική αλληλογραφία του εγκληματικού κυκλώματος δεν περιλαμβάνει αναλυτική κατανομή των δολοφονιών ανά κράτος / πελάτη. Έχει όμως αναλυτικές αναφορές στις παρενέργειες, με τα «σκορ» των κρατών. Αυτά ως τις 28 Φλεβάρη 2021, δηλαδή μέσα σε δυόμισυ, δύο ή ενάμισυ μήνα γενετικού κανιβαλισμού στις αρχές του 2021.

Απ’ αυτές τις λίστες απομονώσαμε εκείνες τις κατηγορίες «παρενεργειών ειδικού ενδιαφέροντος» (adverse event/s of special interest / AESIs) όπου μνημονεύεται και το ελλαδιστάν.

Καρδιαγγειακές παρενέργειες ειδικού ενδιαφέροντος: Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου, αρρυθμία, καρδιακή ανεπάρκεια, οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιογενής αποπληξία, στεφανιαία νόσος, έμφραγμα μυοκαρδίου, σύνδρομο ορθοστατικής ταχυκαρδίας, μυοκαρδιοπάθεια από στρες, ταχυκαρδία (> ελλάδα: 45)

Aιματολογικές παρενέργειες ειδικού ενδιαφέροντος: Λευκοπενία, ουδετεροπενία, ανοσολογική θρoμβοκυτταροπενία, θρομβοκυτταροπενία, αιμορραγία (> ελλάδα: 3)

Αυτοάνοσες παρενέργειες ειδικού ενδιαφέροντος: Αυτοάνοσες διαταραχές, σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκίνης, θύελλα κυτοκινών (> ελλάδα: 31)

Άλλες παρενέργειες ειδικού ενδιαφέροντος: Ιογενής λοίμωξη έρπητα  …φλεγμονή… αναπνευστικό σύνδρομο μέσης Ανατολής… σύνδρομο πολλαπλής οργανικής δυσλειτουργίας… (> ελλάδα: 95)

Μυοσκελετικές παρενέργειες ειδικού ενδιαφέροντος: Αρθραλγία, αρθρίτιδα, βακτηριακή αρθρίτιδα, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, πολυαρθρίτιδα, πολυνευροπάθεια, σύνδρομο μετα-ιικής κόπωσης, ρευματοειδής αρθρίτιδα (> ελλάδα: 46)

Θα μπορούσαμε να θυμίσουμε την υποκαταγραφή  που και η ίδια η φαρμακομαφία αναγνωρίζει∙ υποκαταγραφή που σαν τμήμα της δημιουργικής λογιστικής θανάτου είναι εθνικό σπορ στα μέρη μας, με προοπτικές παγκόσμιας πρωτιάς. Θα μπορούσαμε επίσης να θυμίσουμε ότι αυτές είναι οι καταγραμμένες «επιτυχίες» μιας μονάχα απ’ τις φαρμακομαφίες που δρούσαν στις αρχές του 2021, χωριστά και από κοινού∙ ήταν άλλες τρεις (moderna, J&J, oxford/astrazeneca) εξίσου «ικανές»…

Αλλά δεν χρειάζεται.

Το ζήτημα είναι διαφορετικό: ακούσατε ποτέ (ή άκουσε οποιοσδήποτε αιχμάλωτος) ως το τέλος Φλεβάρη του 2021 οτιδήποτε γι’ αυτές τις συγκεκριμένες παρενέργειες; Όχι!!! Μα τα χίλια «σκάνδαλα novartis» η ομερτά τηρήθηκε (και τηρείται) απόλυτα! Είναι ίσως η μόνη φορά (πλην των παραδοσιακών «εθνικών θεμάτων») όπου μία, μόνο μία φωνή, ακουγόταν και ακούγεται πάντα από άκρη σ’ άκρη της εθνικής επικράτειας, από δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες στόματα: κάντε το, είναι ασφαλές!

Υπακούουν, διαδίδουν και προσπαθούν να επιβάλλουν όλοι αυτοί οι εγκάθετοι, όλοι αυτοί οι λακέδες, είτε το ξέρουν είτε όχι, το μόνιμο ρεφρέν της φαρμακομαφίας pfizer, που στο κάτω μέρος κάθε ενός απ’ τους 10 χωριστούς πίνακες των παρενεργειών της έγραφε Συμπέρασμα: Αυτή η αθροιστική συγκέντρωση των περιστατικών δεν προκαλεί νέα ζητήματα ασφαλείας…

Μισές αλήθειες ίσον; Τι;

Τετάρτη 15 Δεκέμβρη>> Στο χτεσινό  της φύλλο η καθεστωτική εφημερίδα «έθνος» είχε ένα σύντομο σχόλιο για το ζήτημα του φρέσκου ποινικού μητρώου τόσο της φαρμακομαφίας pfizer όσο και του παραμαγαζού της fda… Φυσικά, με δεδομένη την ιδιοκτησία της εφημερίδας, δεν θα περιμέναμε σοβαρή κριτική στις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής με αφορμή την φονικότητά τους. Ωστόσο, είτε από οκνηρία είτε από πρόθεση (το αποτέλεσμα είναι το ίδιο!) μέσα σε λίγες λέξεις το σχόλιο καταφέρνει να διαστρέψει την πραγματικότητα, δημιουργώντας εκείνη τη σύγχυση που αντικειμενικά στηρίζει τους δολοφόνους.

Πρώτη ανακρίβεια / ψέμα: τα έγγραφα αφορούν τη φονικότητα και τη νοσηρότητα της πλατφόρμας της Pfizer μέχρι τα τέλη Φλεβάρη του 2021, και όχι από τον Φεβρουάριο (υπονοώντας: ως τώρα). Η αλλαγή της χρονικής διάρκειας από 2,5 ή 2 ή 1,5 μήνα (ανάλογα με το κράτος) σε 10 ή 11 μήνες βάζει πολύ «νερό» στο έγκλημα, ξεπλένοντάς το ουσιαστικά.

Δεύτερη ανακρίβεια / ψέμα: Η φράση «η πλειοψηφία … ηλικίας από 31 έως 50 ετών» είναι απόλυτα παραπλανητική. Τα θύματα της Pfizer που καταγράφτηκαν σ’ αυτό το ηλικιακό εύρος ήταν 13.886 σε σύνολο 42.086! Τι σκοπό είχε το συγκεκριμένο ψέμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Ίσως οφείλεται σε επαγγελματική συνήθεια…

Τρίτη ανακρίβεια / ψέμα: το «στις Ηνωμένες Πολιτείες». Αν και μεγάλος αριθμός της νοσηρότητας αφορά στοιχεία απ’ τις ηπα, η φαρμακομαφία έχει αρχειοθετήσει για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο τις «περιπτώσεις» απ’ το σύνολο των πελατών της, πάνω από 50 κράτη, τα οποία μόλις είχαν ξεκινήσει τον μαζικό πλατφορμιασμό, ως τα τέλη Φλεβάρη. Υποθέτουμε ότι αυτό το ψέμα ήταν προληπτικό, για να μην δημιουργηθεί ίσως η απορία «και για την ελλάδα τι λένε τα στοιχεία;»

Είπε κανείς τίποτα για «διασπορά ψευδών ειδήσεων»;

«Η τουρκία υπό κατάρρευση»

Τετάρτη 1 Δεκέμβρη>> Από ένα καθεστώς (το ελληνικό) που όχι μόνο έδωσε (διακομματικά…) «πολιτικό άσυλο» σε 8 χουντο-καραβανοκαθάρματα που προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον Ερντογάν τον Ιούλη του 2016 αλλά, επιπλέον, τους ανακήρυξε σε «ήρωες» ας μην περιμένει κανένας ούτε ένα χιλιοστό αλήθειας για το τι συμβαίνει (και το τι δεν συμβαίνει) στον αιώνιο εχθρό.

Η ελληνική ελπίδα είναι ότι ο τουρκικός καπιταλισμός θα χρεωκοπήσει∙ ο Ερντογάν (δηλαδή οι ισλαμοδημοκράτες) θα «πέσει»∙ και ότι θα ακολουθήσει ένα εμφυλιοπολεμικό χάος που θα αποφέρει στο ελλαδιστάν αν όχι εδαφικές προσαρτήσεις σίγουρα εδαφικές «επιρροές»…. «Δεν βλέπετε;» λένε οι εθνικοί δημαγωγοί… «Η τουρκική λίρα καταρρέει, ο πληθωρισμός φουντώνει, άρα…» Από το 1995, με διάφορες παραλλαγές, με διέσεις και υφέσεις, η ίδια “πρόβλεψη”…

Τι κάνει, λοιπόν, αυτός ο τρισάθλιος «σουλτάνος» και κατά τους έλληνες βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού; Κάνει αυτό ακριβώς που θα έκανε το ντόπιο κόμμα της δραχμής αν ο πολιτικός του εκπρόσωπος, ο τενεκεδένιος, δεν βρισκόταν μπροστά στον τόμο με τις «επείγουσες οδηγίες εξόδου απ’ την ευρωζώνη» που είχαν ετοιμάσει οι γραφειοκράτες των Βρυξελών, το καλοκαίρι του 2015: υποτιμάει το εθνικό τουρκικό νόμισμα έτσι ώστε να κάνει την εργασία και τα πάγια (π.χ. ακίνητα) φτηνά μέσα στον παγκόσμιο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό!!!

Οι υποτιμήσεις των νομισμάτων έχουν πλεονεκτήματα (για τ’ αφεντικά) και συνέπειες (για τμήματα των πληθυσμών). Κάνοντας (σχετικά) φτηνότερη την εργασία στην τουρκική επικράτεια οι ισλαμοδημοκράτες αφενός διευκολύνουν τις εξαγωγές τους, και αφετέρου κάνουν τον τουρκικό καπιταλισμό «φιλικό» σε άμεσες «ξένες» επενδύσεις. Ο λόγος, για παράδειγμα, που διάφορες ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες φτιάχνουν εργοστάσια στην τουρκία είναι ότι εκεί υπάρχει καλά ειδικευμένη (αλλά και φτηνή) εργασία. Απ’ την άλλη μεριά γίνονται ακριβότερες οι εισαγωγές. Ανεβαίνουν οι τιμές των εισαγόμενων εμπορευμάτων, πράγμα που με την σειρά του μπορεί να προκαλέσει πληθωρισμό (και ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση της εργασίας…)

Εδώ αρχίζουν οι καθόλου λεπτομέρειες αυτής της διαδικασίας υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, που εξηγούν το γιατί αυτό είναι ευκολότερο να γίνει σ’ έναν καπιταλισμό σαν τον τουρκικό και πολύ πιο επικίνδυνο αν γινόταν σ’ έναν καπιταλισμό σαν τον ελληνικό. Ο τουρκικός καπιταλισμός δεν είναι (κυρίως) υπηρεσιών∙ έχει ισχυρή βάση τόσο στον πρωτογενή όσο και στον δευτερογενή τομέα. Αυτό σημαίνει ότι εισάγει πολύ λιγότερα (απ’ όσα θα ήταν αναγκασμένος να εισάγει ο ελληνικός), και κυρίως όχι τα βασικά: τρόφιμα. Κατ’ αρχήν, λοιπόν, η αύξηση στις τιμές των εισαγωγών κτυπάει την πολυπληθή «μεσαία τάξη» της τουρκίας (που μεγεθύνθηκε ιδιαίτερα στη διάρκεια της 20ετίας των ισλαμοδημοκρατών στην εξουσία), εφόσον η δική της κατανάλωση έχει μεγαλύτερη αναλογία εισαγόμενων ειδών∙ επίσης είναι εκείνη που ταξιδεύει εκτός συνόρων πολύ περισσότερο, συνεπώς καταλαβαίνει πιο άμεσα την υποτίμηση της λίρας σε σχέση, ας πούμε, με το ευρώ.

Όμως ακόμα και με την τουρκική καπιταλιστική «σύνθεση» (μεγάλος πρωτογενής και δευτερογενής τομέας) θιγόμενα είναι και τμήματα της εργατικής τάξης. Θα υποθέσει κάποιος ότι αυτό είναι άμεση συνέπεια της (σχετικής, με διεθνείς όρους) «φτήνειας» των εργατών / εργατριών στην τουρκία. Πρακτικά σχετίζεται με την αγοραστική δύναμη αυτών των σε-υποτιμημένο-διεθνώς-νόμισμα μισθών σε σχέση με τις τιμές των ειδών βασικής ανάγκης: τρόφιμα, ρούχα, ενοίκια, κλπ, που δεν είναι εισαγόμενα. Ο πιο εύκολος τρόπος να συμβεί αυτό είναι αν οι έμποροι προσπαθήσουν να επωφεληθούν απ’ την υποτίμηση ανεβάζοντας δυσανάλογα τις τιμές ακόμα και βασικών ειδών, προφασιζόμενοι «αύξηση των εξόδων τους λόγω κόστους», κλπ.

Το αμέσως επόμενο (ή ίσως και αρχικό) ζήτημα είναι το μέγεθος της υποτίμησης του όποιου «εθνικού» νομίσματος. Στο ίδιο διάστημα που η τουρκική λίρα έχει υποτιμηθεί κατά 45% έναντι του δολαρίου η λιβανέζικη λίρα έχει υποτιμηθεί κατά 90%. Αλλά ο λιβανέζικος καπιταλισμός (βασικά καπιταλισμός του τριτογενούς) δεν έχει σχέση με τον τουρκικό∙ κατά συνέπεια η υποτίμηση της λιβανέζικης λίρας δείχνει εκτός ελέγχου. Αντίθετα, τουλάχιστον ως τώρα, η υποτίμηση της τουρκικής είναι σκόπιμη και, σε περίπτωση ανάγκης, αναστρέψιμη (μέσω της επιτοκιακής πολιτικής της κεντρικής τράπεζας).

Κάτι τελευταίο. Γιατί ακολουθεί αυτήν την «γραμμή» το γκουβέρνο στην Άγκυρα; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Τα τουρκικά αφεντικά θέλουν να αξιοποιήσουν τώρα την γεωγραφική θέση της επικράτειάς τους, και ειδικά την εγγύτητά της με την ευρώπη. Αν τα ευρωπαϊκά αφεντικά που έχουν στήσει εργοστάσια στην ανατολική ασία θέλουν να «μικρύνουν» την αλυσίδα των logistics τους για οποιονδήποτε λόγο (γεωπολιτικό ας πούμε…), να μικρύνουν δηλαδή και να διασφαλίσουν τις διαδρομές ανάμεσα στη βιομηχανική παραγωγή (εκτός ευρώπης) και στην κατανάλωση (εντός ευρώπης), τότε η «φτηνή αλλά και ειδικευμένη εργατική δύναμη στην τουρκία είναι μια καλή λύση»….

Κι αυτό απαιτεί φτηνή λίρα… Να γιατί τα ισπανικά ή τα γερμανικά αφεντικά “χαλάνε” την διάθεση του ελληνικού ιμπεριαλισμού!

Ο εφιάλτης του Bossche

Τρίτη 23 Νοέμβρη>> H έρευνα (φωτογραφίες πάνω και κάτω) δημοσιεύτηκε στις 28 Απρίλη του 2021, με τίτλο Κίνδυνοι γρήγορης εξελιγκτικής διαφυγής απ’ τις βιο-ιατρικές παρεμβάσεις που στοχεύουν την πρωτεϊνη ακίδας του sars-cov-2… Είναι από εκείνες τις έρευνες που ούτε τον Απρίλη, ούτε το Μάη, ούτε τον Ιούλη του 2021 θα απασχολούσε – εύκολα θα χανόταν στο σωρό των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών. Είχε όμως ένα «ελάττωμα» που την οδηγεί σε «βρυκολάκιασμα»: απ’ τον Απρίλη προέβλεπε αυτό που συμβαίνει ήδη!! Και δεν είναι η μόνη που έκανε την ίδια ακριβώς πρόβλεψη:

Ο τομέας δέσμευσης της πρωτεϊνης ακίδας (RBD) του Sars-Cov-2 είναι ο μοριακός στόχος πολλών εμβολίων και προληπτικών μέσων βασισμένων στα αντισώματα, που έχουν σκοπό να θέσουν υπό έλεγχο την covid-19. Ένας τόσο στενός μοριακός στόχος δημιουργεί το ενδεχόμενο της ανοσοδιαφυγής του ιού σαν εν δυνάμει αποτυχία αυτών των βιο-ιατρικών παρεμβάσεων…

Αν δεν το καταλάβατε: η έρευνα ασχολείται με (και επιβεβαιώνει) την ισχυρή πιθανότητα ότι ο μαζικός πλατφορμιασμός θα αποτύχει να σταματήσει την διάδοση του τσαχπίνη. Να δυο ακόμα απ’ τα highlights αυτής της έρευνας:

Αποδείξεις από πολλαπλές πειραματικές μελέτες … δείχνουν ότι ιδιαίτερες μοναδικές μεταλλάξεις μπορεί να σταθούν ικανές να διαφύγουν την εμβολιακή ανοσία που σημαδεύει την ακίδα σε πολλά άτομα, και γρήγορα να οδηγήσουν στην εξάπλωση ανθεκτικού στα εμβόλια sars-cov-2.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, εμβόλια που δεν παρέχουν αποστειρωτική ανοσία (και κατά συνέπεια συνεχίζουν να επιτρέπουν την μετάδοση) θα οδηγήσουν στη δημιουργία μεγάλου όγκου του ιού, ενισχύοντας σημαντικά τον κίνδυνο της διαφυγής [του ιού] απ’ την ανοσία.

Και αυτό από μια άλλη έρευνα, του περασμένου Ιούλη:

Κατά συνέπεια, όλοι θα έχουν αποκτήσει επιδημιολογικά και ανοσολογικά χαρακτηριστικά που πιθανότατα θα περιπλέξουν τον έλεγχο της covid-19.

Ενώ η «μόδα» παραμένει το κουσματόμετρο και το θανατόμετρο, κι ενώ το πρώτο παίρνει φωτιά (σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη) παρά τον γενικευμένο πλατφορμιασμό, οι έμποροι ζωής και θανάτου πουλάνε σαν αιτιολόγηση … τους «ανεμβολίαστους»! Ναι: για εντελώς (και σκόπιμα) ανεξήγητους λόγους η ανοσία των πληθυσμών έχει σχεδόν εξαφανιστεί ακριβώς την στιγμή που θα έπρεπε να είναι υπερ-ενισχυμένη χάρη στις μαγείες της γενετικής μηχανικής! Και η αιτία αυτής της μυστηριώδους εξαφάνισης (λένε οι λακέδες κάθε είδους) είναι ότι ένα ποσοστό των πληθυσμών, μικρότερο απ’ το 1/3 παντού, διαθέτει ακόμα το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα! Με δυο λόγια: αυτό το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να εξαφανιστεί «για να σωθούμε», παρότι στα περισσότερα μέρη (εκτός απ’ την χώρα των θαυμάτων, το ελλαδιστάν…) όσοι έχουν αποκτήσει το τεχνητό «ανοσοποιητικό» σύστημα, το χακαρισμένο απ’ τις mRNA πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, κολλάνε, μεταδίδουν, αρρωσταίνουν και πεθαίνουν «κανονικά» (απ’ την covid 19 – οι δολοφονικές και σακατευτικές παρενέργειες είναι τεχνοεπιστημονικό bonus!)… Παρότι, δηλαδή, ο καινούργιος ορισμός της ανοσίας είναι η νοσηρότητα! Αλλά όχι οποιαδήποτε νοσηρότητα: βασικά η νοσηρότητα που αποφέρει τρελά κέρδη και τρελό έλεγχο…

Κι όμως: επιστημονικότατες ήταν οι έρευνες, οι διαπιστώσεις, μερικές φορές και οι κραυγές, ήδη απ’ τις αρχές της περασμένης άνοιξης, που έλεγαν ότι είναι ολέθριο το να προσπαθεί κανείς να σταματήσει έναν (οποιονδήποτε) ιό που βρίσκεται ήδη σε πλήρη διασπορά με ένα μέσο (τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής) που είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να ΜΗΝ εμποδίζει την μετάδοση και την μόλυνση! Επιστημονικότατες ήταν οι έρευνες, οι διαπιστώσεις, μερικές φορές και οι κραυγές που έλεγαν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο το μόνο που μπορεί να επιτευχθεί είναι η εξελιγκτική πίεση προς τις διάφορες φυσιολογικές μεταλλάξεις του ιού έτσι ώστε να επικρατήσουν και να διαδίδονται ανεμπόδιστα εκείνες που μπορούν να αποφεύγουν την τεχνητή, «εξειδικευμένη ανοσία» (: πλατφόρμες) – σε αντίθεση με την φυσική ανοσία που είναι πολύπλευρη και πολύ πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση και των μεταλλάξεων.

Ναι: ενόσω μνημονεύεται η θρυλική «μετάλλαξη Δ» σαν κάτι εξωτικό και ατυχές, η εμφάνιση / επικράτησή της καθώς και των επόμενων και η ουσιαστική ΑΚΥΡΩΣΗ της τεχνητής-δήθεν-ανοσίας (έτσι ώστε οι positive αλλά και οι σοβαρά ασθενείς να αυξάνονται αντί να μειώνονται) είχαν προβλεφτεί! Επιστημονικά! Επιστημονικότατα!! Αλλά η κανονική, η έντιμη επιστήμη, η επιστήμη χωρίς εισαγωγικά, αυτή που δεν προπληρώνεται για να βγάζει τα εγκεκριμένα απ’ τις εταιρείες συμπεράσματα, είναι σχεδόν κατηγορούμενη. Μαζί με το φυσικό ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.

Ναι: η σχεδιασμένη νοσηρότητα ζητάει και τα ρέστα! Οι γενετιστές, τα αφεντικά και οι λακέδες τους ανεμίζουν σαν επιχείρημα την απόλυτη υγιειονομική αποτυχία τους για να υποδείξουν καθαρά πια τον εχθρό / στόχο τους: το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα, ακόμα και των ανηλίκων, ακόμα και των παιδιών!* Αυτό είναι το «ανεμβολίαστοι»: το παρατσούκλι όλων όσων έχουν ξεφύγει ως τώρα και λειτουργούν (αναπόφευκτα και χωρίς την θέλησή τους) σαν το placebo group της σε εξέλιξη 3ης πειραματικής φάσης της επιβολής της γενετικής, σαν η «ομάδα σύγκρισης» της υποτιθέμενης ανοσολογικής αποτελεσματικότητας των πλατφορμών (για την «ασφάλεια» είπαμε…)

Και να τα αποτελέσματα, σύμφωνα με τα στοιχεία του αγγλικού συστήματος επισκόπησης. Τα positive τεστ ανά 100.000 τεστατερισμένων, με βάση το αν έχουν φυσική ανοσία (γκρί γραμμές) ή έχουν πλατφορμιαστεί (μαύρη γραμμή). Εκτός απ’ τις ηλικίες κάτω απ’ τα 18 (που ακόμα οι πλατφορμιασμένοι είναι μειοψηφία), σ’ όλες τις υπόλοιπες οι «θετικοί» (τα κρούσματα) είναι από ίσα έως πολύ περισσότερα στους πλατφορμιασμένους απ’ ότι στους natural immune. (Για το διάστημα απ’ τις 20 Σεπτέμβρη ως τις 24 Οκτώβρη).

Πρόκειται για τον ορισμό της παταγώδους υγιειονομικής αποτυχίας – αν υπάρχουν ακόμα μυαλά να καταλάβουν. Αν αυτά τα στοιχεία έπεφταν στα χέρια οποιαδήποτε έντιμης «αρχής προστασίας της δημόσιας υγείας», θα απαγόρευε τα «εμβόλια» – και χωρίς καν να συνυπολογίσει τις δολοφονίες και τα σακατέματα που προκαλούν…

(* Δεν λέμε κάτι εδώ και καιρό για τον πλατφορμιασμό των ανηλίκων επειδή είναι ένα θέμα ιδιαίτερης συναισθηματικής οξύτητας. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι “γονείς και κηδεμόνες” έχουν αρκετή νοημοσύνη ώστε να βλέπουν το βάθος του χρόνου και να κάνουν το σωστό.

Θέλουμε…)

Το «άλμα» (3)…

Δευτέρα 22 Νοέμβρη>> Ενώ αυτές είναι, σε αδρές γραμμές, οι «προσεισμικές δονήσεις» της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στη βιομηχανία τροφίμων (λίγο μετά και παράλληλα με τον εξελισσόμενο «σεισμό» της αναδιάρθρωσης στη βιομηχανία της υγείας) – έχουμε πετάξει κάτι μισόλογα για τα «τροφοφάρμακα», ε; – σε άλλους τομείς η αναδιάρθρωση εμφανίζεται σαν αχαλίνωτο πάρτυ! Διαβάζουμε σε σοβαρή οικονομική καθεστωτική εφημερίδα στις 18 Νοέμβρη:

…Η φρενίτιδα της ηλεκτροκίνησης σαρώνει την Wall Street και «απογειώνει» τις μετοχές των start-uppers του κλάδου, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα νέα τάξη πραγμάτων στην πυραμίδα της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας: Η μετοχή της Rivian, έπειτα από ένα εκρηκτικό πενθήμερο ράλι… έχει ξεπεράσει πλέον την κεφαλαιοποίηση ακόμη και της Volkswagen, ενώ εξίσου θεαματική ήταν χθες και η εκτίναξη της Lucid, η οποία άφησε πίσω της σε αξία αγοράς τη Ford και «απειλεί» πια, σε απόσταση αναπνοής, ακόμη και τον κολοσσό της General Motors

Τι είναι αυτές οι … Rivian και Lucid; Είναι «αναδυόμενες» και «πολλά υποσχόμενες» εταιρείες παραγωγής και εμπορίου ηλεκτρικών οχημάτων…. Για παράδειγμα η χρηματιστηριακή (και μόνο τέτοια) αξία της Rivian έχει φτάσει τα 143,5 δισεκατομύρια δολάρια ενώ της Volkswagen είναι «μόνο» 138,9 δις. Χμμμ… Η μεν γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία παρέδωσε ως τώρα το 2021 9,3 εκατομμύρια οχήματα, ενώ αυτή η θρυλική Rivian … 42 (ολογράφως: σαρανταδύο) ημιφορτηγά όλα κι όλα! (Ο ορισμός του γίγαντα!) Έχει όμως «πολλές παραγγελίες» για το 2022. Και, το κυριότερο, έχει σαν βασικό μέτοχο την amazon…

Τι σημαίνουν αυτά; Υπάρχουν άπειρα ποσά χρήματος («ποσοτική χαλάρωση» των κεντρικών τραπεζών γαρ…) στα χέρια «επενδυτών» που ψάχνουν εύκολα και γρήγορα κέρδη ακόμα και σε ουσιαστικά ανύπαρκτα (και, σίγουρα, αβέβαιου μέλλοντος) «μαγαζιά» που απλά μυρίζουν 4η βιομηχανική επανάσταση. Δημιουργούνται έτσι «φούσκες» – δεν είναι η πρώτη φορά – που θα σκάσουν αργά ή γρήγορα∙ μάλλον το δεύτερο παρά το πρώτο, σε κλίμακα ιστορικού χρόνου.

Μόνο που όταν «σκάνε» αυτές οι καπιταλιστικές τελετουργίες μετατρέπονται (σε τι άλλο;) σε κρίσεις. Η θρυλική «μετάβαση» είναι και θα είναι ακόμα περισσότερο μια εξαιρετικά οδυνηρή διαδικασία για όλους εμάς τους αιχμάλωτους…

Αλλά… Πάσχουμε από μυαλό… Ακόμα…

Σταματείστε την Γη να κατέβω!!! έλεγε ένα παλιό χιουμοριστικό σύνθημα. Κάποτε υπήρχε περισσότερο μυαλό, χιούμορ – και καλό γούστο…

Δημιουργική λογιστική θανάτου: η αποκάλυψη

Δευτέρα 15 Νοέμβρη>> Αν το υποστήριζε κάποιος άλλος (και υπήρξαν έντιμοι που το έκαναν) θα ριχνόταν αμέσως στο πυρ το αιώνιο, ως «ψέκα»… Αλλά τώρα είναι ένας επίσημος θεσμός του ιταλικού κράτους: το Istituto Superiore di Sanita (ISS). Μέσα στα άλλα το ISS μελετούσε (απ’ την αρχή της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας) τις καταγραφές θανάτων που χρεώνονταν στον τσαχπίνη. Μια στατιστική / ταξινομητική κατά βάση δουλειά, απ’ αυτές που χρειάζονται οι σοβαρές (κρατικές) γραφειοκρατίες, για να ξέρουν «που πηγαίνουν».

Η τελευταία έκθεση του ISS περιλαμβάνει σημαντικά στοιχεία που (κατά τη γνώμη μας) απομυθοποιούν οριστικά την δήθεν φονικότητα του κορωνοϊού, αποκαλύπτωντας το μέγεθος των ψεμμάτων της δημιουργικής λογιστικής θανάτου πάνω στην οποία στήθηκε η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία. Χρειάζεται όμως προσοχή και όχι βιασύνη στην κατανόηση αυτών των στοιχείων – για όσους θέλουν να καταλάβουν το πως (και πόσο εύκολα) τ’ αφεντικά του συμπλέγματος κατάφεραν να διαστρέψουν την πραγματικότητα.

Στην πρώτη παράγραφο η έκθεση αυτοπαρουσιάζεται: Η παρούσα έκθεση περιγράφει τα χαρακτηριστικά των 130.468 ασθενών sars-cov-2 που πέθαναν στην ιταλία απ’ την αρχή της καταγραφής ως τις 5 Οκτώβρη του 2021… Συμπεραίνει κάποιος ότι 130.468 ιταλοί και ιταλίδες αρρώστησαν ΚΑΙ πέθαναν ΕΞΑΙΤΙΑΣ του τσαχπίνη∙ αυτή είναι οπωσδήποτε η κυρίαρχη βιοπολιτική αφήγηση…

Όμως στην 3η σελίδα, με την «ουδετερότητα» της απλής αριθμητικής, η έκθεση (αναφερόμενη στα υπο-κείμενα νοσήματα…) περιγράφει την πραγματικότητα. Ο τονισμός με bold δικά μας:

Ο πίνακας 1 παρουσιάζει τις πιο συχνές συν-νοσηρότητες που είχαν διαγνωστεί πριν την μόλυνση από sars-cov-2, σ’ ένα δείγμα ασθενών που βρέθηκαν θετικοί στον sars-cov-2. Τα data των ασθενειών … ήταν διαθέσιμα για 7.910 ασθενείς που πέθαναν στα νοσοκομεία, για τους οποίους ήταν εφικτό να αναλυθούν οι κλινικές καταγραφές…. Σε κάθε περίπτωση το δείγμα είναι ευκαιριακό: αντιπροσωπεύει θανάτους μόνο ατόμων που χρειάστηκαν νοσηλεία… Ο μέσος όρος ασθενειών ήταν 3,7. Συνολικά, το 2,9% του δείγματος δεν παρουσίαζε άλλες ασθένειες, το 11,4% (902 άτομα) είχε μία, το 18% (1.424 άτομα) είχε δύο και το 67,7% (5.354 άτομα) από τρεις και πάνω.

Δεν ξέρουμε το γιατί για πάνω από 120.000 «δεν έγινε εφικτό» να υπάρξουν στατιστικά αξιοποιήσιμες κλινικές καταγραφές… Ας μείνει σαν ερώτημα. Από κει και πέρα είναι σαφέστατο: το 2,9% των 7.910 ασθενών που πέθαναν στα ιταλικά νοσοκομεία χρεωμένοι στον τσαχπίνη, δηλαδή 230 άτομα, πέθαναν, πράγματι, ΑΠΟ παρενέργειες (οξείες πνευμονίες) της μόλυνσης. Αυτοί/ες πέθαναν ΑΠΟ τον sars-cov-2, αφού ήταν (πριν την μόλυνση) υγιείς… (Και δεν αναρωτιόμαστε για θανάτους εξαιτίας λαθεμένων θεραπειών ή άλλων ιατρικών λαθών…). Οι υπόλοιποι 7.680; Από τι πέθαναν; Αν (για χάρη της κατανόησης των συγκεκριμένων στοιχείων) θεωρήσουμε ότι τα positive αποτελέσματα των αναξιόπιστων τεστ ήταν σωστά, τότε το μόνο βέβαιο είναι ότι ενώ 230 άτομα πέθαναν ΑΠΟ τον τσαχπίνη, 7.680 πέθαναν ΜΕ τον τσαχπίνη… Η διαφορά του ΑΠΟ με το ΜΕ είναι τεράστια! (Kάποιοι αιρετικοί ούρλιαζαν απ’ την άνοιξη του 2020 ότι πρέπει να υπάρχει διάκριση ανάμεσα στους θανάτους ΑΠΟ και στους θανάτους ΜΕ τον ιό, διαφορετικά πρόκειται για συστημική παραπλάνηση…)

Η έκθεση καταγράφει και τις επιπλοκές που αποδόθηκαν στον τσαχπίνη (στο σύνολο των 7.910 ατόμων). Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, συν-λοίμωξη. (Εδώ πρόκειται για τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις – και είναι μάλλον προβοκατόρικο το να παρουσιάζονται οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις σαν “επιπλοκή του ιού”…) Αυτοί οι αριθμοί δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των 7.910 εμφάνισε σοβαρό αναπνευστικό πρόβλημα∙ κι αφού στο σύνολό τους οι επιπλοκές ήταν 11.547, ο καθένας και η καθεμιά εμφάνισαν (κατά μέσο όρο…) 1,46 επιπλοκές. Άρα «και κάτι επιπλέον» των αναπνευστικών προβλημάτων.

Όμως: όταν το 70%, το 80%, το 90% όσων στο γενικό πληθυσμό φέρονται (μέσω τεστ…) να έχουν μολυνθεί ΔΕΝ εμφάνισε ή εμφανίζει καμία σοβαρή παρενέργεια (οι περισσότεροι/ες μπορεί να μην έχουν καταλάβει καν ότι «κόλλησαν»), γιατί στο μικρό εκείνο ποσοστό υπηκόων που έχει ήδη ένα, δύο, τρία, πέντε σοβαρά προβλήματα υγείας γίνεται λόγος για «παρενέργεια του ιού» και όχι για συνέπειες της κακής κατάστασης της υγείας τους σε συνδυασμό με μια ξαφνική, σκληρή, μοναχική νοσηλεία κατά την οποία απαγορευόταν να βλέπουν οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ το ταβάνι; Πολλοί ηλικιωμένοι με προβλήματα υγείας, για παράδειγμα, πέφτουν και σπάνε την λεκάνη τους∙ καταλήγουν στο νοσοκομείο και συχνά πεθαίνουν από έναν συνδυασμό παραγόντων… Ποιος, όμως, θα χρησιμοποιούσε το “κάταγμα ισχύου” σαν απειλή θανάτου για τον γενικό πληθυσμό, αξιοποιώντας, ουσιαστικά, μια τρομοκρατική ορολογία;

Απαντούν οι συν-νοσηρότητες στην ερώτηση πόσοι απ’ τους 7.680 πέθαναν ΑΠΟ και όχι ΜΕ τον τσαχπίνη; Κατά την γνώμη μας όχι. Ο καθένας πεθαίνει μόνος του και όχι σαν τμήμα στατιστικής∙ και δεν μπορεί να πει ο ίδιος τι ακριβώς ήταν εκείνο που τον σκότωσε… Συνεπώς το τι δηλώνεται σαν αιτία θανάτου από εκείνους που κρατούν τα σχετικά πρακτικά είναι το στατιστικά (και πολιτικά) κρίσιμο∙ όχι η πραγματική αιτία για κάθε θάνατο χωριστά.

Χρειάζεται να κάνουμε εδώ μια όχι ευχάριστη παρέκβαση.