Anticapital 1

Δευτέρα 4 Ιούλη>> Εν τω μεταξύ πολλαπλασιάζονται οι καλές και χρήσιμες κριτικές αναλύσεις για την «αντιμετώπιση της πανδημίας» – διεθνώς. Αυτό είναι καλό, έστω κι αν είναι καθυστερημένο. Οι περισσότερες πάντως κινούνται στο «επίπεδο» του εποικοδομήματος αν μας επιτρέπεται η χρήση αυτού του μαρξιανού όρου, δηλαδή στις νομικές, αστυνομικές, πειθαρχικές, ιδεολογικές, πολιτικές πλευρές αυτής της «κρίσης» – και όχι στην παραγωγική βάση της. Επιπλέον υποφέρουν (ας μας επιτραπεί, με όλο τον σεβασμό) απ’ τον γνωστό ιστορικό κι όλο και πιο αφελή πρωτοκοσμικό: λες και δεν υπάρχει ήδη στον πλανήτη (εκτός δύσης) μια εκτεταμένη και με επίγνωση άρνηση των πλατφορμών γενετικής μηχανικής και της “διαχείρισης της υγιειονομικής κρίσης” με τις δυτικές προδιαγραφές!

Με τον όρο («παραγωγική βάση») εννοούμε την οργανωμένη, μαζική, διαρκή κατασκευή της νοσηρότητας. Και, κατά την ταπεινή μας άποψη, όσοι δεν είναι σε θέση να συλλάβουν την καπιταλιστική «παραγωγική βάση» στην πιο μικρή της κλίμακα, στην κλίμακα των κυττάρων και των μορίων-της-ζωής, και τις σχέσεις που διαρθρώνονται σ’ αυτήν την “παραγωγική βάση” και εξαιτίας της, είναι καταδικασμένοι να φιλολογούν, περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένα.

Είναι βέβαιο πια ότι η παραδοσιακή υποτιθέμενη «αντικαπιταλιστική ή/και αντικρατική» σοφία πιάστηκε με τα βρακιά κατεβασμένα στις αρχές του 2020: οι υποτιθέμενοι σοφοί είχαν πάψει να ασχολούνται με την πραγματική εξέλιξη εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια, την έβγαζαν με εξυπναδούλες, σαχλαμαρίστες, μαλακιούλες, και σχόλια «συνδικαλιστικού τύπου», μεροδούλι / μεροφάι, κι έτσι τους ήταν (και τους είναι) αδιανόητο ότι η κατάκτηση / αποικιοποίηση / μετασχηματισμός των σωμάτων είναι μια διαρκής διαδικασία που έχει φτάσει προ πολλού στο σημείο του κυτταρικού ελέγχου. Μια σειρά τεχνικές που είναι στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο των κυττάρων απ’ το κεφάλαιο / κράτος, με τίτλους βαριούς και επιστημονικούς, όπως genetic engineering ή νευροεπιστήμες ή φυσική νέων υλικών ή νανοτεχνολογίες, δεν μπήκαν ποτέ από δαύτους στο ρεπερτόριο της σύγχρονης κριτικής της πολιτικής οικονομίας. Κι έτσι άρχισε και συνεχίζεται η ολέθρια παρέλαση της βλακείας (τους).

Όμως το ζήτημα του κυτταρικού ελέγχου, και το δίδυμό του, η οργανωμένη παραγωγή νοσηρότητας, δεν είναι καινούργιο! H «απλοϊκή υπόδειξη» που θυμίζει ο Bossche για τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, του είδους «έλα μωρέ, ένα τσίμπημα είναι, άντε κάντε το να ησυχάσετε» είναι βέβαιο ότι έπιασε στα αδιάφορα μυαλά – μόνο για να θεμελειωθεί και να αναπαράγεται επ’ αόριστον, μαζί με την άγνοια… και να μυστικοποιεί την εξέλιξη του ελέγχου και της εκμετάλλευσης.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Anticapital 2

Δευτέρα 4 Ιούλη>> Ενώ από καθαρά τεχνολογική άποψη είναι ίσως εύκολο να καταλάβει η καθεμιά, ο καθένας, τι είναι εκείνο που ιντριγκάρει τους γενετιστές (: το να θεωρούν το κύτταρο, τα γονίδια, σαν εναλλάξιμα μηχανικά εξαρτήματα με σκοπό πότε τον έναν και πότε τον άλλο…) τι είναι εκείνο που έχει στρατηγική σημασία για την βιο-πολιτική του κεφάλαιου στον 21ο αιώνα; Ειπωμένο διαφορετικά: γιατί η καπιταλιστική εκμετάλλευση / πειθάρχηση δεν σταμάτησε στην κλίμακα που περιέγραψε ο Foucault όταν μας εκπαίδευσε στα ‘70s πάνω στην έννοια της βιοπολιτικής, δηλαδή στην κλίμακα του «ατόμου», συσχετισμένη και συνδυασμένη φυσικά με την κλίμακα του πλήθους; Εν τέλει: ποιο είναι το καπιταλιστικό συμφέρον σ’ αυτήν την «διάσπαση / διάλυση του ατόμου» (: του φυσικού / κοινωνικού όντος) σε κύτταρα, dna, rna, γονίδια, πρωτεϊνες; Ποιο είναι το κρίσιμο καπιταλιστικό συμφέρον σ’ αυτήν την κατάδυση / μηχανοποίηση των κυττάρων, των γονιδίων, των φαινοτύπων; Ποιο είναι το στρατηγικό όφελος απ’ την αιχμαλωσία των κυττάρων; Γιατί η «υγιεινιστική κρίση» με αφορμή έναν ιό δοκιμάστηκε το 2005, ξανά το 2009, για να πετύχει τελικά το 2020; Αιρετικές ερωτήσεις που αφορούν όχι το εποικοδόμημα, αλλά την παραγωγική βάση και τις σχέσεις γύρω απ’ αυτήν όταν πρόκειται για κύτταρα οργανισμών. Και πάλι: αιρετικές ερωτήσεις που αφορούν τον κυτταρικό έλεγχο, την οργανωμένη παραγωγή νοσηρότητας (άρα την μόνιμη εξάρτηση απ’ τις «βιομηχανίες της ζωής»), τον ταιηλορισμό σε κυτταρική κλίμακα.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Anticapital 3

Το μάθημα ανατομίας απ’ τον δόκτωρα Nicolaes Tulp: η γνωστή ελαιογραφία του Rembrandt, απ’ το 1632, εικονογραφεί την πρώιμη κατάδυση του αστικού (χειρουργικού) βλέμματος στα ανθρώπινα όργανα / εξαρτήματα…

Δευτέρα 4 Ιούλη>> «Μα τι είναι αυτά;» θα απαντήσει έξαλλος κάθε γνήσιος caradinieri/pfizeroi!. «Πάντα η (δυτική) ιατρική κατέβαινε επισκευαστικά, διορθωτικά, στα υποσύνολα του σώματος, στα όργανα, όπου δεν υπήρχε καμία συνείδηση»!!! Πράγματι, το «αστικό βλέμμα» πάντα ήταν ένα βλέμμα που κομμάτιαζε, ψαχουλεύοντας όλο και μικρότερες κλίμακες μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Αλλά μόνο 4 «υγιειονομικά προβλήματα» απ’ τα πάμπολλα που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο είδος έγιναν «σχολεία» διαμόρφωσης μιας ορισμένης αναπαράστασης για την ζωή – η Sontag έδειξε τα 3 πρώτα: την φυματίωση, τον καρκίνο, το aids. Τώρα, 4ος στη σειρά, προστέθηκε ο «κορώνας»! Η διάλυση της ολότητας του σώματος (ατομικού και κοινωνικού) και η ανασύνθεση / ανασυναρμολόγησή του είναι η σταθερά της δυτικής επιστήμης εδώ και τουλάχιστον 2 αιώνες∙ με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της. Αλλά δεν χρησιμοποιείται / αξιοποιείται κάθε βήμα της σαν «μάθημα» για ευρεία κοινωνική χρήση / αναδιάρθρωση.

Ο «κορώνας» είναι το πιο πρόσφατο βήμα και, επιπλέον, εκείνο που αλλάζει οριστικά την κλίμακα του «υγιούς» και του «παθογόνου», του «παραγωγικού» και του «καταστροφικού», έτσι ώστε να καταστρέψει στρατηγικά κάθε συνειδητό εμπόδιο. Η καθεστωτική προσπάθεια συγκλίνει στο να αλλάξει και η εμπειρία πάνω στο «υγιές» και στο «άρρωστο» στο όνομα «υπόγειων απειλών», στατιστικών ενδεχόμενων, και τα λοιπά. Εκείνη η κουβέντα που ακούστηκε σαν διαταγή την άνοιξη του 2020 σε πάμπολλες δυτικές πρωτεύουσες από πολιτικές βιτρίνες και “ειδικούς”, το “δεν είστε υγιείς, θα συμπεριφέρεστε σαν άρρωστοι”, αναποδογύρισε το εμπόδιο της απλής, κοινής εμπειρίας – και το έκανε σκόπιμα και με προοπτικές.

Στην κυτταρική κλίμακα δεν μπορούμε να μιλάμε για αρνήσεις (ακόμα λιγότερο για εργατικές…) ή για συνειδητές επιλογές (των κυττάρων…). Μπορούμε να μιλάμε μόνο για “erros” τα οποία, όπως συμβαίνει με την πληροφορική / κυβερνητική, είναι αρμοδιότητα των ειδικών. Σε κάθε περίπτωση: η «σωστή» κυτταρική λειτουργία μας είναι η «δουλειά» τους, ή αυτό πρέπει να αποδεχτούμε.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Στα σκουπίδια! (1)

Πέμπτη 2 Ιούνη>> Ο εντόπιος φύλακας άγγελος της υγείας μας και η αγέλη του, ορέγονται μια «τέταρτη δόση» πλατφορμιασμού τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Θα πρέπει να τους συμβούλεψε επ’ αυτού ο κτηνίατρος ceo, στο πρόσφατο σύντομο πέρασμά του απ’ τα μέρη μας… Μια τόση δα δοσούλα (που προφανώς θα γίνει καταναγκαστική) – πώς κάνετε έτσι;

Υπάρχει ένα προβληματάκι βλέπετε. Το ομολογεί ένας ceo της φαρμακομαφίας moderna. Ένας απλός ceo; Όχι δα. Ο γάλλος Stephane Bancel που είναι στεναχωρημένος στο πιο κάτω video είναι ένας 50άρης δισεκατομυριούχος επιχειρηματίας, που ξεκίνησε σαν πλασιέ της φαρμακομαφίας Eli Lilly και ανέβηκε (όπως ο κτηνιάτρος ceo της pfizer…) καταφέρνοντας με την αξία του να έχει το 8% των μετοχών της moderna… Και τα λοιπά και τα λοιπά.

Εξομολογείται λοιπόν. Όχι στον παπά του…. Στο παρακμιακό πλέον «παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ» του Davos… Κι αν είναι-για-πέταμα τόσα εκατομμύρια δόσεις πλατφορμών γενετικής μηχανικής της moderna αφού ο κόσμος έχει χαμπαριάσει και δεν γουστάρει, πόσες δόσεις απ’ τα 4 δισεκατομύρια που έχει φτιάξει να έχει-για-πέταμα η άλλη φαρμακομαφία, το δίδυμο pfizer/biontech; Μισό; Ένα δισεκατομύριο; Παραπάνω;

Μόνο ευχάριστη είναι αυτή η αλλού σιωπηλή και αλλού ηχηρή απόρριψη!!! «…Οι άνθρωποι δεν τα θέλουν… Στις ηπα οι άνθρωποι δεν τα θέλουν… Σ’ όλο τον κόσμο πολλοί άνθρωποι δεν τα θέλουν…»! Ενστικτώδικα, εμπειρικά, εκατοντάδες εκατομμύρια αιχμάλωτοι σ’ αυτόν τον πλανήτη έχουν καταλάβει πόσο φονικές / καταστροφικές είναι οι πλατφόρμες γενετικής τροποποίησης των κυττάρων!!

Τώρα τα αφεντικά του συμπλέγματος ψάχνουν να βρουν μπράτσα υπνωτισμένων, πρόθυμων, “μαχητών της κοινωνικής ευθύνης” σύμφωνα με τις κρατικές προσταγές… Για μια «4η δόση», ή/και για μια «νέα version», ή/και για μια «mRNA πλατφόρμα κατά της γρίπης»… Και θα τα βρουν….

(Ευχαριστούμε τον Στ. για την υπόδειξη και τον Β. για τον υποτιτλισμό).

Στα σκουπίδια! (2)

Πέμπτη 2 Ιούνη>> Και που να ήξεραν αυτοί οι τελευταίοι!

Όπως θυμούνται οι σταθεροί αναγνώστες της ασταμάτητης μηχανής, ήδη απ’ το 2020 είχαμε μεταφέρει τις σοβαρές ανησυχίες ανοσολόγων για τις πιθανότητες να προκαλούν οι «γενετικές θεραπείες» (δηλαδή οι πλατφόρμες) αυτοάνοσα νοσήματα σε όσους / όσες πλατφορμιάζονται. Οι ανησυχίες δεν ήταν ούτε αυθαίρετες ούτε ανεδαφικές – το αντίθετο! Ο ίδιος ο μηχανισμός δράσης αυτών των τεχνολογιών, δηλαδή η μαζική αποικιοποίηση / χακάρισμα των ανθρώπινων κυττάρων, είναι «αντιγραφή» της αυτοάνοσης αντίδρασης των οργανισμών: το ανοσοποιητικό στρέφεται κατά του ίδιου του σώματος θεωρώντας το εχθρικό! Αν και οι λεγόμενοι «επιστήμονες» έχουν μεσάνυχτα για την αιτία που (γενικά) μπορεί να προκαλέσει τέτοια «αυτοκτονική δράση» του νο 1 συστήματος προστασίας του σώματος (: του ανοσοποιητικού), οι βιοτεχνολόγοι και οι γενετιστές έχουν βρει τρόπο να την αντιγράφουν και να την χρησιμοποιούν! Αυτή είναι η κεντρική ιδέα των δήθεν θεραπευτικών πλατφορμών γενετικής μηχανικής, κυρίως των mRNA αλλά ως ένα βαθμό και των vector DNA: να στρέψουν το ανοσοποιητικό εναντίον των ίδιων των κυττάρων του σώματος!!!

Διάφοροι πονηρούληδες τσατσορούφιανοι υποστήριξαν ότι (δήθεν) αυτό ακριβώς συμβαίνει και στη φυσική μόλυνση από έναν ιό: ο ιός μπαίνει μέσα σε κάποια κύτταρα, εκεί πολλαπλασιάζεται, τα κύτταρα μετατρέπονται σε παθολογικά, και το ανοσοποιητικό τα καταστρέφει… Αλλά αυτό είναι ημιμάθεια και ψέμα. Για διάφορους λόγους – ας δείξουμε δύο σοβαρούς που μπορούν να εξηγηθούν με απλές κουβέντες.

Πρώτον, όταν ιός μπει, απλά μπει σ’ ένα σώμα (ας πούμε μέσω της αναπνευστικής οδού) γίνεται αμέσως αντιληπτός απ’ το ανοσοποιητικό, σαν «ξένο σώμα»! Συνεπώς το ανοσοποιητικό μαθαίνει εξ’ αρχής την ύπαρξη ξένου σώματος, και αρχίζει την δράση του έγκαιρα. Αντίθετα, στις mRNA πλατφόρμες, χρησιμοποιείται μια τεχνική τυφλώματος του ανοσοποιητικού: τα «νανολιπίδια», εκατομμύρια τέτοια σε κάθε δόση «εμβολίου», οι «πλατφόρμες» δηλαδή που μεταφέρουν το τεχνητό mRNA, είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να «κρύβονται» απ’ το ανοσοποιητικό, να το αποπροσανατολίζουν, μέχρι να επιτεθούν στα κύτταρα. Είναι το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτό που κάνουν τα κανονικά εμβόλια, αδρανοποιημένου ή νεκρού ιού (ή τεχνητής απομίμησης της πρωτεϊνης του): στα κανονικά εμβόλια δεν προσβάλλονται τα κύτταρα, αλλά η παρουσία «ξένου σώματος» (που δεν έχει μολύνει…) είναι αρκετή α) για να αναγνωριστεί απ’ το ανοσοποιητικό και β) να παραχθούν τα κατάλληλα αντισώματα.

Οι γενετιστές κάνουν το αντίθετο! Και το κάνουν συνειδητά και σκόπιμα!


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ασφαλιστικές μπίζνες 1

Πέμπτη 2 Ιούνη>> Αναφερόμαστε συστηματικά στο βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, αλλά δεν έχουμε δώσει ως τώρα την έμφαση που πρέπει στο τρίτο συνθετικό, στο «ασφαλίτικο». Αν και σ’ αυτό μπορούν και πρέπει να συμπεριληφθούν τα κρατικά συμπλέγματα της ασφάλειας (αστυνομίες, μυστικές υπηρεσίες, κλπ) που σαφέστατα έχουν συμφέρουν απ’ το ηλεκτρονικό φακέλωμα των πάντων, σ’ αυτό το συνθετικό συμπεριλαμβάνονται οπωσδήποτε (εφόσον μιλάμε για ηλεκτρονικό φακέλωμα υγείας) σε κεντρική θέση οι ασφαλιστικές εταιρείες, είτε είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις, είτε δημόσια συστήματα («ταμεία»). Ποια είναι, λοιπόν, τα συμφέροντα των ασφαλιστικών επιχειρήσεων πίσω και μέσα από πλευρές της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, ειδικά μέσα απ’ τις διάφορες μορφές ηλεκτρονικού φακελώματος υγείας;

Ορισμένα κρίσιμα στοιχεία, που αφορούν μεν το γερμανικό κράτος / κεφάλαιο αλλά προφανώς έχουν πολύ ευρύτερη αξία και εφαρμογή, μας δίνει ο εξαιρετικός κύριος Wolfgang Wodarg (: γερμανός γιατρός και πρώην βουλευτής, αποκάλυψε και κυνήγησε το «σκάνδαλο» με το tamiflu, την τεχνητή κρίση / τρομοκρατία της «γρίπης των χοίρων» το 2009 / 2010, και στην απαλλοτρίωση του παγκόσμιου οργανισμού υγείας απ’ τις φαρμακομαφίες ήδη από τότε…)

Η βελτίωση των πρωτοκοσμικών συστημάτων υγείας στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, σε συνδυασμό με την άνθηση του υγιεινισμού, την κερδοφορία των φαρμακομαφιών και την βελτίωση (αλλά και αύξηση του κόστους) των μηχανών που χρησιμοποιούνται για διαγνωστικούς ή/και θεραπευτικούς λόγους, αύξησε τα κόστη των συστημάτων υγείας. Για να το πούμε με τις σωστές λέξεις: η φροντίδα υγείας αφορά την κοινωνική και φυσική αναπαραγωγή των υπηκόων, κυρίως της εργατικής τάξης. Συνεπώς «αυξανόμενα κόστη του συστήματος υγείας» σημαίνουν «αυξανόμενα κόστη για την εργατική φυσική και κοινωνική αναπαραγωγή», όπου η λέξη «αναπαραγωγή» πρέπει να θεωρηθεί με την ευρεία έννοια: δεν αφορά μόνο την δημιουργία οικογένειας, αλλά οπωσδήποτε και την δυνατότητα να είναι διαθέσιμη καθημερινά η εργατική τάξη (προς εκμετάλλευση)∙ άρα υγιής (ή, με τη νέα ορολογία, «λειτουργική», κάτι που είναι στρατηγικά διαφορετικό απ’ το «υγιής»…)

Με βάση το μοντέλο του κοινωνικού κράτους αυτό το κόστος βάραινε κυρίως τους εργοδότες / τα αφεντικά, ατομικά και σα σύνολο. Το «ατομικά» αφορά τις (ασφαλιστικές) εισφορές κάθε αφεντικού χωριστά, το «σα σύνολο» αφορά την οικονομική (και οργανωτική) συμμετοχή του κράτους. Φυσικά συμπεριελήφθηκε (δεν ξέρουμε την ιστορία του πράγματος) και η χρηματική συμμετοχή του κάθε μισθωτού. Στα δημόσια συστήματα αυτή η συμμετοχή αφαιρείται αυτόματα απ’ τον μισθό. Στα ιδιωτικά συστήματα πληρώνεται κάθε μήνα με βάση ιδιωτικό συμβόλαιο ασφάλισης.

Φυσιολογικά (βάλτε το σε εισαγωγικά: φυσιολογικά, στο βαθμό που οι εργατικές τάξεις θεωρούσαν αυτό το κόστος της κοινωνικής και φυσικής αναπαραγωγής τους σαν κόστος των αφεντικών, σαν «επιστροφή» απ’ την κλεμμένη υπεραξία) η άνοδος του κόστους των συστημάτων υγείας (που συνδέεται πάντως άμεσα με την κερδοφορία των φαρμακομαφιών και των εταιρειών κατασκευής μηχανών…) θα έπρεπε να συνεπάγεται μεγαλύτερη συνεισφορά των αφεντικών, ατομικά και σα σύνολο (: κράτος). Ο νεοφιλελευθερισμός ήταν η «οικονομική ορθοδοξία» που στόχευε να αλλάξει αυτήν την «φυσιολογικότητα», και το επιχείρησε με διάφορους τρόπους. Αφενός ιδεολογικά, κατασκευάζοντας την ιδέα του Εγώ-Κεφάλαιο για κοινωνική χρήση, που σήμαινε πως ο καθένας και η καθεμιά είναι υπεύθυνος /η για την κατάσταση της υγείας του… Αφετέρου οικονομικά / χρηματικά: αφότου τα αποθεματικά των ταμείων (και των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων) έγιναν η μεγάλη θάλασσα ρευστού που άλλαξε χέρια μέσω του χρηματιστηριακού τζόγου στα ‘90s και στα ‘00s, αυτές οι δομές κηρύχτηκαν ως ευρισκόμενες στο χείλος της πτώχευσης… Πράγμα που απαιτούσε είτε την αύξηση των εισφορών των αφεντικών, είτε…

Ασφαλιστικές μπίζνες 2

Πέμπτη 2 Ιούνη>> Πάνω σ’ αυτό το «είτε…» μας διαφωτίζει ο Wodarg, μέσα απ’ την εξέλιξη του γερμανικού παραδείγματος. Ο τωρινός υπ.υγείας (απ’ τον Δεκέμβρη του 2021) Karl Lauterbach είχε προτείνει σε ανύποπτο χρόνο ένα είδος εξισορρόπησης της ασφαλιστικής δομής (σαν ουσιαστικού τμήματος του κόστους της φροντίδας υγείας και της διαχείρισης αυτού του κόστους). (Ο προηγούμενος υπ.υγ. στο Βερολίνο, στη διάρκεια της τρομοεκστρατείας, ήταν πρώην τραπεζίτης και υπ.οικ…)

Ο όρος είναι τεχνοκρατικά μυστηριώδης. Τι σήμαινε αυτό το “structure rebalance”; Σήμαινε ότι τα ασφαλιστικά συστήματα (δημόσια ή ιδιωτικά…) δεν θα έπρεπε να περιορίζονται στη γνώση της κατάστασης της υγείας των ασφαλισμένων όταν αυτοί εμφανίσουν κάποιο πρόβλημα, αλλά πριν το εμφανίσουν! Όχι εκ των υστέρων – εκ των προτέρων.

Τι «εξισορρόπηση» προσφέρει αυτή η αλλαγή στις γνώσεις / πληροφορίες που έχουν οι «υπεύθυνοι» για την κοινωνική και φυσική αναπαραγωγή της εργατικής τάξης; Αν οποιοσδήποτε ασφαλισμένος όντας υγιής εμφανίσει σε κάποια στιγμή της ζωής του, νεώτερος ή ηλικιωμένος, κάποιο πρόβλημα υγείας (που σημαίνει: «κόστος»), αυτό πρέπει να καλυφθεί υποχρεωτικά! Ούτε δημόσιες ούτε ιδιωτικές δομές μπορούν να πουν στους ασφαλισμένους τους, ααααα, πληρώνατε κι εσείς (και οι εργοδότες σας, και το κράτος) όσο δεν είχατε κόστος, αλλά μόλις αποκτήσετε κάποιο εμείς δεν έχουμε καμία σχέση!!! Η εκ των υστέρων γνώση (των «υπεύθυνων»…) σήμαινε και σημαίνει ότι πρέπει να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, χωρίς παζάρια και «α, δεν το ήξερα».

Η εκ των προτέρων γνώση όμως, που όπως θα δούμε μπορεί να είναι εκτίμηση, πιθανολόγηση (αλλά και πολύ περισσότερα), αλλάζει αυτήν την σχέση. Πρώτον, επειδή αν πιθανολογηθεί πως ο τάδε ή ο δείνα υγιής ασφαλισμένος μπορεί στο μέλλον να εμφανίσει το Α ή το Β πρόβλημα υγείας (: δηλαδή κόστος…) τότε, κρατώντας τη νεοφιλελεύθερη «κατάκτηση» του Εγώ-Κεφάλαιο, μπορεί να του προταθεί ή και να του επιβληθεί  ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής … Έτσι ώστε να μην εμφανίσει μελλοντικά … κόστος… Δεύτερον, επειδή αν πιθανολογηθεί κάτι τέτοιο, μπορεί η (χρηματική) συνεισφορά του να διατιμηθεί: άλλη η συνεισφορά (στη δομή, δημόσια ή ιδιωτική) κάποιου που για παράδειγμα δεν «προβλέπεται» να εμφανίσει καρδιακό πρόβλημα μετά από 10 ή 20 χρόνια, άλλη εκείνου που «προβλέπεται»…

Η εξατομίκευση και η χρηματική διατίμηση του κόστους αναπαραγωγής (σε ότι αφορά την κατάσταση της υγείας) είναι πολύ περισσότερο δόλια απ’ ότι φαίνεται αρχικά. Κατ’ αρχήν συμφέρει την ασφαλιστική βιομηχανία, αφού περιορίζει τα έξοδά της (σε σχέση με τα έσοδά της). Ωστόσο η ιδέα ότι «ο καθένας είναι υπεύθυνος για την υγεία του, συνεπώς πρέπει να πληρώνει ανάλογα, ακόμα και ανάλογα με τις πιθανότητες να αρρωστήσει κάποια στιγμή στη ζωή του», είναι βρώμικη. Οι νοσογόνοι παράγοντες ακόμα και στις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικά κοινωνίες ΔΕΝ είναι εξατομικεύσιμοι, όπως για παράδειγμα η συσχέτιση καπνίσματος και καρκίνου των πνευμόνων, ή διατροφής και ορισμένων καρδιακών προβλημάτων. Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι νοσογόνοι παράγοντες είναι ευρείας κλίμακας, συχνά άγνωστοι (ή ανομολόγητοι: π.χ. τα χημικά των απορριπαντικών ή οι γενετικές μεταλλάξεις των τροφίμων…) Η εξατομίκευση και η χρηματική διατίμηση τηυς «κατάστασης υγείας» είναι λοιπόν αυξημένα άμεσα οικονομικά κέρδη για την ασφαλιστική βιομηχανία ΚΑΙ άμεσα ιδεολογικά κέρδη για τον καπιταλισμό σα σύστημα συνολικά: η δομική νοσηρότητά του εξαφανίζεται «ως δια μαγείας».

Ασφαλιστικές μπίζνες 3

Πέμπτη 2 Ιούνη>> Υπάρχουν περισσότερα απ’ αυτού. Η καταγωγή των ασφαλιστικών συστημάτων (υγείας αλλά και γήρατος: συντάξεις) ΔΕΝ βρίσκεται στην καλοσύνη των κρατών, ούτε φυσικά στον επιχειρηματικό ανθρωπισμό! Βρίσκεται στα ταμεία αλληλοβοήθειας που έφτιαχναν τα συνδικάτα στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου. Ταμεία που (είναι καθαρό;) ήταν μια απ’ τις εκφράσεις της αλληλεγγύης μεταξύ των εργατών.

Για να νομιμοποιηθεί τόσο η κρατική / εργοδοτική εμπλοκή όσο και, αργότερα, η επιχειρηματική δραστηριότητα (και η αλλαγή μορφής αυτών των πρωταρχικών ταμείων αλληλοβοήθειας…) έπρεπε να διατηρηθεί πρακτικά η υλικότητα της αλληλεγγύης – μεταξύ των ασφαλισμένων. Το ότι δε νοείται εξατομίκευση, το ότι δε νοείται «ο καθένας θα πληρώνει ανάλογα με την κατάσταση της υγείας του και θα έχει παροχές ανάλογα με το τι έχει πληρώσει…» δεν οφειλόταν επί δεκαετίες στην έλλειψη τεχνολογίας εξατομίκευσης και διατίμησης∙ αλλά στο ότι θα κρινόταν συνολικά και συλλογικά απαράδεκτος έως εχθρικός αυτός ο υγιεινιστικός δαρβινισμός!

Τα χρόνια πέρασαν, οι γενιές διαδέχτηκαν η μία την άλλη, και η εργατική αλληλεγγύη γίνεται πια όλο και περισσότερο ένα φραστικό πυροτέχνημα παρά ένα πρακτικό βίωμα. Αξιοποιώντας αυτήν την αυτοκαταστροφική «εξέλιξη» τα αφεντικά βρίσκονται πια στο σημείο να πουλήσουν ακόμα και σαν «ανθρωπιστική» τόσο την εξατομίκευση όσο και την χρηματική διατίμηση∙ δηλαδή το πληρώνεις (ασφάλιστρα…) ανάλογα με τον γενετικό προκαθορισμό σου, ή/και τις συνήθειες της ζωής σου.

Άμεσα αναδύονται απ’ αυτόν τον «δρόμο» τα πριμοδοτούμενα (απ’ το κράτος και τ’ αφεντικά) «μοντέλα ζωής» σαν ενδιαφέρον για την υγεία (του καθενός και της καθεμιάς…) και σαν «οικονομική συμβουλή». Πίνεις περισσότερες μπύρες απ’ ότι «πρέπει»; Σου αρέσουν τα γλυκά περισσότερο απ’ ότι «πρέπει»; Επιμένεις να απορρίπτεις τα γενετικά / μεταλλαγμένα «θαύματα διατροφής»; Τότε δεν μπορεί παρά να είσαι (να γίνεις) φιλάσθενος, και ιδού το ψηφιακά φακελωμένο ιστορικό σου, συν το «γενετικό προφίλ» σου, απ’ όπου θα πιθανολογήσουμε την μελλοντική κατάντιά σου… Και, φυσικά, δεν μπορείς να επιβαρύνεις το σύστημα υγείας με την κοινωνική ανευθυνότητά σου – ντάξει;;;

Η ιδέα ότι η εύρυθμη λειτουργία των συστημάτων υγείας των καπιταλιστικών κρατών ΔΕΝ είναι ευθύνη και υποχρέωση των αφεντικών και του κράτους τους αλλά ατομική ευθύνη του καθενός που θα μπορούσε να τα χρειαστεί, δουλεύτηκε και «πέρασε» μια χαρά στη διάρκεια της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας. Όχι μόνο στο ελλαδιστάν, όπου η σχεδιασμένη υποβάθμιση του παλιού συστήματος δουλεύει ήδη για την αναδιάρθρωση και το πέρασμα στα καινούργια μοντέλα, αλλά και σε κράτη σαν την γερμανία, που είχαν άρτια δημόσια συστήματα, σύμφωνα με τις (καπιταλιστικές) προδιαγραφές. Χρειάστηκαν θηριώδη ψέματα για να γίνει αυτό, όπως το τεχνητό «φούσκωμα» των «κρουσμάτων covid» και η «υπερπληρότητα των εντατικών» (που ήταν σφαγεία). Τα ψέματα δεν αμφισβητήθηκαν όπως θα έπρεπε, άρα δεν αμφισβητήθηκε ούτε η σκοπιμότητά τους.

Με δυο λόγια, η υγιεινιστική τρομοκρατία (σαν κρατική / καπιταλιστική τακτική) μαζί με την άγνοια και την βλακεία (σαν κοινωνικό φαινόμενο) επέτρεψαν να ιδιωτικοποιηθεί επίσημα και επιθετικά το ζήτημα της κοινωνικής και φυσικής αναπαραγωγής των μισθωτών στον τομέα της φροντίδας υγείας –  κάτω απ’ τα νόθα και παραπλανητικά συνθήματα περί «κοινωνικής ευθύνης». Τα οποία, το φωνάξαμε όσο πιο δυνατά μπορούσαμε, ήταν η παραλλαγή της «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης», προσαρμοσμένη στην κατακτημένη αντικοινωνικότητα της δύσης.

Ασφαλιστικές μπίζνες 4

Πέμπτη 2 Ιούνη>> Έτσι, όμορφα και ωραία, προσπαθούν τώρα τα αφεντικά και τα κράτη τους να νομιμοποιήσουν, να κάνουν μέρος της «νέας κανονικότητας», το ηλεκτρονικό φακέλωμα υγείας και συνηθειών, εφ’ όρου ζωής, για τους πάντες αν είναι δυνατόν.

Τι είναι αυτές οι «βάσεις δεδομένων», στις οποίες θα έχουν πρόσβαση τα ιατρικά και τα ασφαλιστικά συστήματα (αλλά και οι εργοδότες, μην έχετε καμία αμφιβολία!); Είναι Κεφάλαιο, με κεφαλαίο το «Κ»! Δεν είναι μόνο η τεχνική δυνατότητα παρακολούθησης, διατίμησης και χρέωσης της ζωής του καθενός και της καθεμιάς… Δεν είναι μόνο η τεχνική δυνατότητα μετατροπής σε στατιστικά φαινόμενα της καπιταλιστικής νοσηρότητας (π.χ. των «ψυχικών ασθενειών»)… Δεν είναι μόνο η τεχνική δυνατότητα διαστρωμάτωσης και κοινωνικού δαρβινισμού με κριτήρια την συμμόρφωση προς τις υγιεινιστικές προσταγές της βιομηχανίας της υγείας… Αλλά, επιπλέον, είναι η αναπαράσταση των κοινωνιών ως συνόλων ψηφιακών δεδομένων διαρκούς ροής, τα οποία οργανώνονται, αξιολογούνται και καθοδηγούνται απ’ το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα (και όποιον άλλο διαθέτει εξουσία)!

Αυτό που έγινε κοινότοπο μάθημα στη διάρκεια της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, το ότι δηλαδή «κανείς δεν (θα) ξέρει αν είναι καλά ή όχι, όλοι (θα) είναι εν δυνάμει άρρωστοι άρα και επιβαρυντικοί παράγοντες / επικίνδυνοι» πρόκειται να αποκτήσει με το ηλεκτρονικό φακέλωμα την ψηφιακή ολοκλήρωσή του! Κι αυτή η ολοκλήρωση, στο όνομα της «πρόνοιας» και της «φροντίδας», στο όνομα ενός σύγχρονου high tech πειθαρχικού πατερναλισμού, θα ξερνάει ποινές και τιμωρίες τοις μετρητοίς.

Έχει όνομα όλο αυτό το σύστημα. Λέγεται social credit

Ή: ζωή επί πιστώσει… Νοικιασμένη…

Το παλιό πεθαίνει, το καινούργιο σκοτώνει (1)

Πέμπτη 5 Μάη>> Παραφράζοντας την γνωστή κουβέντα του Gramsci, θα προσθέταμε: το παλιό πεθαίνει, το καινούργιο σκοτώνει, ενδιάμεσα οι μελλοθάνατοι μένουν άναυδοι…

Όπως υποθέτουμε έχετε καταλάβει οι επόμενοι μήνες είναι απλά ένα διάλειμμα της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας. Τα αφεντικά του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, οι πολιτικοί τους λακέδες, οι δημαγωγοί, «κάνουν ταμείο» και ετοιμάζονται για την καινούργια επίθεση απ’ τις αρχές του φθινοπώρου. Αυτά που μάθαμε στον 20ο αιώνα σαν εμβόλια (οι αδρανοποιημένοι ή νεκροί ιοί που ΔΕΝ προσβάλουν τα ανθρώπινα κύτταρα, απλά παρακινούν με την παρουσία τους το φυσικό, ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα να παράξει τα κατάλληλα αντισώματα ώστε να εξασφαλίσει την ανοσία) εξαφανίζονται μπροστά στα μάτια μας, μετά την «πετυχημένη εκστρατεία» του να πλασαριστούν οι mRNA πλατφόρμες γενετικής μηχανικής σαν «εμβόλια». Και θα αντικατασταθούν (τα εμβόλια αλλά σταδιακά και διάφορα φάρμακα) απ’ αυτήν ακριβώς την τεχνολογία genetic engineering, τις mRNA πλατφόρμες, που ο στόχος τους είναι ακριβώς αντίθετος: να προσβάλουν τα ανθρώπινα κύτταρα αφού πρώτα «τυφλώσουν» το φυσικό, ανθρώπινο ανοσοποιητικό∙ να κάνουν πειρατεία στην κυτταρική λειτουργία εκτρέποντάς την σε ιική λειτουργία∙ να σμπαραλιάσουν εν τέλει το φυσικό ανοσοποιητικό∙ εξασφαλίζοντας την μόνιμη νοσηρότητα, που είναι το ζητούμενο, το «holy grail» της βιομηχανίας της υγείας στη φάση της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Είναι οριστικό και σαφές: η μακράν πιο βρώμικη, πιο βίαιη, πιο φονική και πιο παραπλανητική εκστρατεία-κατά-των-εμβολίων ξεκίνησε απ’ τα πιο δυναμικά τμήματα του δυτικού κεφάλαιου στις αρχές του 2020, οξύνθηκε με την επιβολή των mRNA πλατφορμών ως υποτιθέμενων «φραγμών στον Sars-CoV-2», και σύντομα θα συνεχιστεί θριαμβευτικά (έτσι πάει το σχέδιο) με τις mRNA πλατφόρμες «κατά της γρίπης»…

Αν όλα ήταν σωστά, ασφαλή για την υγεία και την σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων και αποτελεσματικά, δεν θα χρειαζόταν καμία τρομοεκστρατεία και καμία αλυσίδα ψεμάτων, απειλών, τιμωριών, καταναγκασμών, απαγορεύσεων! Ως τα τέλη του 2019 ο μέσος δυτικός υπήκοος ήταν ήδη υπερ-σχολαστικός (σχεδόν υποχόνδριος) με την φροντίδα του Εαυτού του (και, άρα, την φροντίδα της υγείας του), έτσι ώστε εύκολα και αβίαστα θα υιοθετούσε κάθε «καινούργια συνταγή» που θα του πρότειναν οι φαρμακομαφίες∙ υπό την προϋπόθεση, φυσικά, ότι θα ήταν όντως ασφαλής και αποτελεσματική.

Όμως με την γενετική μηχανική, με τις βιοτεχνολογίες (αλλά και με τις νευροεπιστήμες: τις παρεμβάσεις στον ανθρώπινο εγκέφαλο) τίποτα δεν είναι ασφαλές, τίποτε δεν είναι αποτελεσματικό όπως διαφημίζεται, και ποτέ στο ορατό μέλλον δεν πρόκειται να είναι! Γι’ αυτό ακριβώς χρειάζονταν το carpet bombing της τρομοκρατίας. Ο λόγος είναι απλός, διεστραμμένα απλός: οι γενετιστές δεν ξέρουν τίποτα απολύτως για την συνθετότητα των έμβιων οργανισμών, όσα αντίθετα κι αν υποστηρίζουν! Είναι «μηχανικοί της ζωής» έχοντας μεταφέρει στην εννόηση της ζωής είτε απλά μηχανικά είτε ηλεκτρονικά/μηχανικά «πρότυπα» / αναλογίες. Αντιλαμβάνονται την ζωή μηχανιστικά και μόνο, και θεωρούν ότι μπορούν να πειράζουν, να αλλάζουν τα «γρανάζια» (ας πούμε: τα γονίδια…) για να πετυχαίνουν το Α ή το Β αποτέλεσμα… Εν τέλει, στη συντριπτική πλειονότητά τους, δρώντας σαν «μηχανικοί της ζωής», υπηρετούν απλά και μόνο εκείνους που τους πληρώνουν για να πουλάνε «βεβαιότητες» και “μετα-ανθρωπισμό”.

Ξέρουμε (ξέρουμε;) την ιστορία της γενετικής μηχανικής και των βιοτεχνολογιών ΠΡΙΝ εισβάλλουν στα ανθρώπινα κορμιά. Τότε που το πεδίο της δράσης τους ήταν μόνο οι μεταλλάξεις φυτών και ζώων. Όλες οι υποσχέσεις των γενετιστών και των εταιρειών περί ακινδυνότητας, ασφάλειας και αποτελεσματικότητας (των μεταλλαγμένων «πρώτων υλών τροφίμων») στηρίζονταν και  στηρίζονται σε ψέματα, σε χαλκευμένες έρευνες, σε κίβδηλες υποσχέσεις – και σε πολεμικές εκστρατείες εξαγορασμένων μήντια και δημαγωγών, σε «εκστρατείες δημόσιων σχέσεων», που πληρώνονται όχι απ’ τους γενετιστές αλλά απ’ τις εταιρείες / μαφίες που πατεντάρουν (γίνονται δηλαδή ιδιοκτήτες) διάφορες μορφές ζωής μαζί με τη σχεδιασμένη πια νοσηρότητά τους! Η απόδειξη αυτής της αλήθειας βρίσκεται σκορπισμένη στον λεγόμενο «τρίτο κόσμο»∙ κι όποιος / όποια θέλει να μάθει τι ακριβώς σημαίνει «μεταλλαγμένα» ας ασχοληθεί με το τι έχει συμβεί στην μακρινή ινδία.

Η εκστρατεία (διαρκούς) γενετικής τροποποίησης και, κατά συνέπεια, καπιταλιστικού ελέγχου και ιδιοκτησίας πάνω στις μη ανθρώπινες μορφές ζωής έχει εμποδιστεί εδώ κι εκεί ως τώρα, αλλά δεν έχει σταματήσει. Η επίθεση κατευθείαν στο ανθρώπινο είδος με τις mRNA πλατφόρμες και η πρώτη φάση (2020 – 2022) της σε ικανό βαθμό αποικιοποίησης του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος στις δυτικές κοινωνίες, έχει πυροδοτήσει μια έκρηξη «ονείρων» στα φονικά μυαλά των αφεντικών του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος. Τώρα «όλα είναι εφικτά!» – θεωρούν… Και κινούνται κατάλληλα, στη σκιά της θερινής ραστώνης των δυτικών υπηκόων.

Είτε από άγνοια είτε από ανεκδιήγητη αφέλεια πολλοί και πολλές έδωσαν αξία τα δυο προηγούμενα χρόνια στο παραμύθι περί «απο-πληθυσμού»∙ περί σχεδίου των αφεντικών να μειώσουν αισθητά τον παγκόσμιο πληθυσμό μέσω των mRNA πλατφορμών… Άλλοι το πίστεψαν, και άλλοι το αξιοποίησαν: «δεν θέλουν να μας σκοτώσουν» είπαν αυτοί οι τελευταίοι «γιατί τότε ποιους θα εκμεταλλεύονται για να αποσπούν τα κέρδη τους;». Κι αφού δεν θέλουν να μας σκοτώσουν δεν μπορεί παρά να θέλουν το καλό μας – συμπέραναν αυτοί οι τελευταίοι.

Χρωστάμε τις απαραίτητες εξηγήσεις για τις νεο-Μαλθουσιανές ιδέες που κουβαλάνε όντως στα βρώμικα μυαλά τους διάφορα διάσημα αφεντικά. Απ’ την άλλη μεριά στην ιστορία του καπιταλισμού ποτέ δεν έλειψαν οι τρόποι για μαζικές δολοφονίες ακόμα και πολύ μεγάλης κλίμακας, όλο και πιο αποτελεσματικοί καθώς οι τεχνολογίες των αφεντικών εξελίσσονται: δεν έχετε ακούσει, για παράδειγμα, τις απειλές τους για καινούργιο παγκόσμιο πόλεμο, κομμένες και ραμμένες φυσικά στην απόκρυψη του φονικού χαρακτήρα της εκμετάλλευσης ακόμα κι όταν είναι «ειρηνική»; Όχι όμως! Ο στόχος του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος ΔΕΝ είναι να «αδειάσει» τον πλανήτη ώστε να τον απολαμβάνουν μόνα τους τ’ αφεντικά! Ο στόχος του είναι ο γνωστός καπιταλιστικός, αναβαθμισμένος όμως τεχνικά, σε «επίπεδα» που οι ignorants αγνοούν και αρνούνται να καταλάβουν: η ακόμα πιο βαθιά και οργανική εκμετάλλευση κάθε μορφής ζωής συμπεριλαμβανόμενης κεντρικά της ανθρώπινης∙ ο ακόμα πιο βαθύς, ολικός, ολοκληρωτικός έλεγχος των πάντων.

Είναι παράξενο;