Tag: νόμοι σχέσεις

Η καταστροφή του φυσικού ανοσοποιητικού

Πέμπτη 31 Μάρτη>> Τα φερέφωνα και οι δημαγωγοί, όταν δεν μπορούν να κρύψουν αυτήν την πραγματικότητα, έχουν έτοιμες τις «εξηγήσεις»: για αυτήν την εκτόξευση των θανάτων (δεν μιλάμε καν για τις «παρενέργειες»…) δεν φταίνε οι πλατφόρμες… αλλά το ότι καταργούνται οι μάσκες και οι απαγορεύσεις…. Η γελοιότητα της εξουσίας παραμένει τέτοια ακόμα κι όταν επιβάλλεται∙ εν προκειμένω όμως είναι φονική σε κάθε πόρο της. Ποια είναι η «ιαματική» αξία αυτών των πλατφορμών γενετικής μηχανικής αν α) δεν εμποδίσουν την μετάδοση, β) δεν εμποδίζουν την αρρώστια, γ) δεν εμποδίζουν τον θάνατο, δ) χρειάζονται πάντα το φίμωτρο αναπνοής και ε) χρειάζονται πάντα την κοινωνική αποξένωση – ενόσω σκοτώνουν ταυτόχρονα και επιπλέον με 10 ή 20 άλλους τρόπους, «παράπλευρα»;

Η πραγματική εξήγηση είναι πολύ απλή, δραματικά απλή, και την έχουν δώσει έγκαιρα οι «αιρετικοί» ειδικοί, προειδοποιώντας να ΜΗΝ γίνουν «εμβολιασμοί» μ’ αυτά τα no sterilize υποτιθέμενα «εμβόλια»: η γενετική μηχανική ΔΕΝ ενισχύει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό∙ το χακάρει και το ακυρώνει! Εξουδετερώνοντας την πολύπλευρη, πολυδιάσταση και ικανή ανοσία του γενικού πληθυσμού, και αντικαθιστώντας την με την τεχνητή, εξειδικευμένη, μηχανική και περιορισμένης διάρκειας ψευτο-ανοσία του χακαρίσματος των κυττάρων, εκείνο που προκύπτει σαν αποτέλεσμα είναι ότι οι πληθυσμοί γίνονται πολύ πιο ευάλωτοι. Ακόμα και απέναντι σε μια ιδιαίτερα ήπια εκδοχή του τσαχπίνη, όπως η Ο. Κάθε καινούργια «δόση» (επειδή «ξεθύμανε» εντελώς η προηγούμενη) κάνει την καταστροφή του φυσικού ανοσοποιητικού ακόμα χειρότερη.

(Κι έτσι προετοιμάζεται η προπαγάνδα για την «τέταρτη δόση» που αυτή, δεν μπορεί, θα είναι …. 92% αποτελεσματική!… Μέχρι την «πέμπτη»… Ή μέχρι μια αναβαθμισμένη εκδοχή των πλατφορμών των ίδιων…)

Την τεχνική πλευρά αυτού του χακαρίσματος, της αιχμαλωσίας των κυττάρων απ’ τις mRNA πλατφόρμες και την μιλιταριστική ιστορία του, την έχουμε παρουσιάσει ήδη απ’ το 2020 και όχι μόνο μια φορά. Θα επαναλάβουμε εδώ την σημασία του απ’ την άποψη της καπιταλιστικής πολιτικής οικονομίας.

Η καταστροφή της φυσικής (ανθρώπινης) ανοσίας και του φυσικού ανοσοποιητικού συστήματος ΔΕΝ είναι κάποιο «λάθος», κάποιο «ατύχημα» στην επική πορεία της τεχνο-επιστήμης και της «προόδου»! Το αντίθετο: είναι μία βασική μέθοδος για την μόνιμη εξάρτηση των πληθυσμών απ’ τις κατασκευές και τα εμπορεύματα της βιομηχανίας της υγείας στην φάση της 4ης βιομηχανικής / καπιταλιστικής επανάστασης. Αφού πρώτα καθιέρωσε το δίπολο «πουλάμε κάθε χρόνο την γενετικά μεταλλαγμένη ποικιλία φυτών μαζί με την επόμενη αρρώστια της ώστε να έχουμε μόνιμη πελατεία» στην αγροτική παραγωγή (όπου μπόρεσε) η βιοτεχνολογία των μεγάλων χημικών / φαρμακευτικών εταιρειών, με την επιβολή της γενετικής μηχανικής ως της «μοναδικής θεραπευτικής δυνατότητας» (στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο), έκανε το άλμα∙ το τελευταίο άλμα κερδοφορίας και ελέγχου, πάνω και ενάντια στο ανθρώπινο είδος. Κι αυτό είναι πιο φανερό ακόμα κι απ’ τον ήλιο: η «τρίτη δόση» που διορθώνει υποτίθεται την αδυναμία των δύο πρώτων, η «τέταρτη δόση» που διορθώνει υποτίθεται την αδυναμία της τρίτης, και ούτω καθεξής… Χακάρωντας το ανοσοποιητικό παράγεται μια μόνιμη νοσηρότητα (ατομική και συλλογική)∙ η μόνιμη νοσηρότητα (που αποδίδεται οπουδήποτε αλλού εκτός απ’ τη γενετική μηχανική!…) απαιτεί μόνιμες ή επαναλαμβανόμενες «θεραπείες» (γενετικές)∙ οι βιομήχανοι της υγείας μισούν την υγεία αλλά λατρεύουν, μαζί με τους μετόχους τους, τα διαρκή κέρδη και τον διαρκή έλεγχο της «δουλειάς»  – όμως αυτό είναι «φυσιολογικό» για τον καπιταλισμό, έτσι δεν είναι;

Αυτό το ξέρουν καλά τα αφεντικά και οι ειδικοί τους – και πότε πότε το λένε, μέσα απ’ τα δόντια.

Στις 27 Μάρτη 2022, η «ναυτεμπορική», που ούτε αναρχοαυτόνομη είναι ούτε ασκεί κριτική στην καπιταλιστική εξέλιξη (κάθε άλλο!), κάτω απ’ τον τίτλο Covid-19: Τι έγινε με την ανοσία της αγέλης; έγραφε μεταξύ άλλων (ο τονισμός δικός μας):

Για πολύ καιρό, η ανοσία αγέλης θεωρούνταν η διέξοδος από την πανδημία. Στο μεταξύ αυτή η ελπίδα έχει πλέον χαθεί στο λεξιλόγιο πολλών ειδικών. Ο επικεφαλής του γερμανικού Ινστιτούτου Robert Koch Λοταρ Βίλερ, αφαίρεσε τη λέξη «ανοσία αγέλης» από το λεξιλόγιό του σε σχέση με τον Covid-19 τον περασμένο Νοέμβριο…

…Ο επιδημιολόγος Κρίστιαν Ντρόστεν και οι συνεργάτες του θεωρούν την έννοια της ανοσίας της αγέλης εξαιρετικά επικίνδυνη. Προστασία αγέλης ή ανοσία αγέλης; διερωτάται η Μαρτίνα Πρέλογκ, ανοσολόγος και ειδική στην παιδιατρική και εφηβική ιατρική από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Wurzburg…

O Drosten είναι ο απατεώνας / κάθαρμα που έφτιαξε (χωρίς να ξέρει καν το γονιδίωμα του τσαχπίνη!) και προώθησε το απατηλό PCR τεστ… Είναι εξέχον στέλεχος του δυτικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, όπως και το «ινστιτούτο Koch», που είναι ο βασικός μοχλός του συμπλέγματος στη γερμανία.

Η ανοσία πλήθους, μια πραγματικότητα σύμφυτη με κάθε ζωντανό είδος πολύ πριν την υιοθετήσει με τον όρο «ανοσία αγέλης» η σύγχρονη επιδημιολογία, ΔΕΝ εξαφανίστηκε με κάποιο μαγικό και ανεξήγητο τρόπο! Δέχτηκε άγρια επίθεση και υπονομεύτηκε συστηματικά απ’ την γενετική τροποποίηση των (ανθρώπινων) κυττάρων, απ’ την σχεδιασμένη μαζική μετατροπή τους σε μηχανές παραγωγής της νοσογόνου πρωτεϊνης του Sars-Cov-2, απ’ την ακύρωση των διευρυμένων δυνατοτήτων του φυσικού ανοσοποιητικού απέναντι σε ιούς (και κορωνοϊούς…), απ’ την μετατροπή του ανοσοποιητικού σε «μονόπλευρο», «εξειδικευμένο» (με βάση τις «οδηγίες» της mRNA πειρατείας) σύστημα, ανίκανο να λειτουργήσει αποτελεσματικά.

Κι έτσι, καθάρματα του είδους Drosten, νοιώθουν πλέον την άνεση να θεωρήσουν την λέξη «ανοσία» επικίνδυνη, και να την αντικαταστήσουν με μια πολύ πιο βολική και ελαστική: «προστασία»! Όχι ανοσία (αγέλης) σαν ζωϊκή δυνατότητα, αλλά προστασία (αγέλης) που παρέχεται, προφανώς, από «προστάτες»… υπό τους όρους τους.

Ο επόμενος γύρος

Πέμπτη 31 Μάρτη>> Εν τω μεταξύ οι φαρμακομαφίες, ενθουσιασμένες απ’ την τρομοκρατική επιβολή των mRNA πλατφορμών γενετικής μηχανικής ως «εμβολίων» (πόρκα άγνοια και αδιαφορία!!!), έχουν ξεκινήσει την επόμενη επίθεσή τους στο ανοσοποιητικό, αυτή τη φορά με πολιορκητικό κριό … την γρίπη. Θυμάστε τον πρόεδρο της γερμανικής φαρμακομαφίας bayer Stefan Oelrich και το τι έλεγε τον Οκτώβρη του 2021; (Αν όχι κακώς! Μπορείτε να επανορθώσετε ανατρέχοντας στο αρχείο της ασταμάτητης μηχανής, στο «Σας εξαπάτησαν – έτσι απλά και καθαρά! στις 16 Νοέμβρη 2021, και ακόμα πιο πλούσια στο «Όταν καταλάβεις το νόημα που είχε η ζωή σου…» στις 23 Νοέμβρη 2021…) Για χάρη του τωρινού σχολίου μεταφέρουμε τα λεγόμενά του:

Εμείς λοιπόν κάνουμε αυτό το άλμα, εμείς ως εταιρεία, η Bayer, προς τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες που, κατά την γνώμη μου, είναι από τα παραδείγματα τα οποία θα κάνουν την διαφορά, καθώς προχωράμε. Τα εμβόλια mRNA είναι παραδείγματα κυτταρικής και γονιδιακής θεραπείας. Αν είχαμε ρωτήσει δημόσια, πριν δυο χρόνια: «είστε διατεθειμένοι να κάνετε μια γονιδιακή ή κυτταρική θεραπεία, μέσω εμβολιασμού, στο σώμα σας;», θα είχαμε μια άρνηση της τάξης του 95%. Νομίζω ότι αυτή η πανδημία έχει «ανοίξει τα μάτια» πολλών ανθρώπων σε καινοτομίες, που στο παρελθόν δεν θα ήταν εφικτές.

Πράγματι, «άνοιξαν τα μάτια» πολλών ceo φαρμακομαφιών!! Των υποτελεών τα μάτια έμειναν ερμητικά κλειστά…  Να λοιπόν η μεγάλη επερχόμενη μπίζνα (και ο μεγάλος συνωστισμός των φαρμακομαφιόζων) σε σχέση με τις mRNA πλατφόρμες κατά της γρίπης, όπως παρουσιάστηκε διθυραμβικά στις 11 Οκτώβρη του 2021 στην καθώς πρέπει επιθεώρηση nature:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η καπιταλιστική κανονικότητα

Πέμπτη 31 Μάρτη>> Όταν η ζωϊκή έννοια ανοσία αντικαθίσταται απ’ την νομική, αστυνομική έννοια προστασία τι περιμένετε ότι θα συμβεί; Τι είναι αυτό που εξυπηρετείται απ’ αυτό που μόνο παιχνίδι-με-τις-λέξεις δεν είναι;

H «συζήτηση» για ετήσιο πλατφορμιασμό κατά του τσαχπίνη έχει ανοίξει ήδη, τόσο απ’ την μεριά των φαρμακομαφιόζων όσο και των δυτικών πολιτικών βιτρινών που τόσο καλά τα κατάφεραν 2 χρόνια τώρα σαν υπάκουοι λακέδες. Για την προστασία της αγέλης όχι για την ανοσία της!… (Κι όποιος την έχει ψωνίσει και προσβάλλεται απ’ το «αγέλη» ας κάνει μήνυση… στην επιστήμη!)

Ο κτηνίατρος ceo τον προτιμάει αυτόν τον ετήσιο:

Τα media θα βοηθήσουν:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Sputnik moment alive!

Δευτέρα 28 Μάρτη>> Πόσο εύκολο είναι να κρυφτούν απ’ το φιλοθεάμον και ignorant κοινό τα κρίσιμα στοιχεία ενός πολέμου; Πανεύκολο! Σχεδόν με την συμπλήρωση ενός μήνα εισβολής / πολέμου στην ουκρανία, κι αφού το Joνυσταλεάν και οι ευρωπαίοι σύμμαχοί του έχουν σχεδόν εξαντλήσει τόσο τις στρατιωτικές απειλές τους όσο και τις οικονομικές επιθέσεις τους, η Μόσχα εξαπέλυσε δύο στρατηγικής σημασίας “golden bullets” – το “bullets” είναι βέβαια ευφημισμός. Η πρώτη ήταν το Σάββατο 19 Μάρτη, όταν ανακοίνωσε ότι χρησιμοποίησε τον πύραυλο kinzhal. Περί τίνος πρόκειται, και γιατί αυτή η επίδειξη πολεμικής τεχνολογίας εκ μέρους του ρωσικού καθεστώτος «πνίγηκε» απ’ την δυτική δημαγωγία;

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: τα όπλα στον καπιταλιστικό κόσμο γίνονται όλο και περισσότερο πολύπλοκες μηχανές. Μηχανές καταστροφής και θανάτου, μηχανές παραγωγής καταστροφής και θανάτου. Οι πολεμικές μηχανές δεν είναι εντελώς καινούργια ιδέα: οι καταπέλτες, οι πολιορκητικοί κριοί, οι αποβατικοί πύργοι (σε πολύ μακρινές εποχές) ήταν επίσης μηχανές∙ ενώ τα τόξα, τα σπαθιά ή οι ασπίδες (σύμφωνα με την εξαιρετική διάκριση του Μαρξ για τον «ειρηνικό» καπιταλισμό, στα Grundrisse) ήταν εργαλεία.

Όπως συμβαίνει στον «ειρηνικό» καπιταλισμό έτσι και στον πολεμικό η παραγωγή καταστροφής και θανάτου μηχανοποιείται όλο και περισσότερο, γίνεται όλο και πιο σύνθετη τεχνολογικά∙ και «τηλε». Η αποδοτικότητα αυτής της μηχανικής παραγωγής εξαρτιέται όλο και λιγότερο απ’ τα υποκειμενικά χαρακτηριστικά εκείνων που «πατούν-τα-κουμπιά» (δεν τίθεται καν ζήτημα γενναιότητας, εντιμότητας ή ελέους εκ μέρους τους…) και όλο και περισσότερο απ’ τα τεχνικά χαρακτηριστικά της μηχανής, του παγίου κεφαλαίου, στο οποίο φυσικά έχουν ενσωματωθεί ανθρώπινες γνώσεις, σε μια μακρινή στο χώρο και στο χρόνο συνθήκη.

Ακριβώς γι’ αυτό οι μηχανές-πυρηνικά είναι ο ως τώρα απόλυτος τρόμος σε ότι αφορά την «παραγωγή καταστροφής και θανάτου». Αλλά ακόμα κι αυτά έχουν ξεπεραστεί: υπάρχουν άλλες μηχανές καταστροφής που είναι ακόμα περισσότερο «αποδοτικές» σε ότι αφορά την ένταση και την έκταση της καταστροφής που μπορούν να προκαλέσουν ανά μονάδα μηχανής. (Οι βόμβες ηλεκτρομαγνητισμού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα).

Μ’ αυτά τα δεδομένα η γνώση και η σύγκριση της «φονικής / καταστροφικής παραγωγικότητας» των σύγχρονων οπλοστασίων δεν είναι άσκηση μιλιταρισμού απ’ την μεριά μας! Είναι, μάλλον, αναζήτηση των ισορροπιών ή των ανισορροπιών μεταξύ αντίπαλων κρατών / κεφαλαίων, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να εκτιμηθεί από καθαρά τεχνική άποψη (δεν είναι όμως η μοναδική!) το πόσο πιθανός είναι ένας all out παγκόσμιος πόλεμος, και ποια πλευρά έχει την τεχνική / μηχανική υπεροχή ή αδυναμία στον κάθε επιμέρους τομέα παραγωγής καταστροφής.

Τέλος παρένθεσης.

Τον Μάρτη του 2018, στην ομιλία της «προς το έθνος» (και τον πλανήτη…), σκηνοθετημένη όσο πιο πανηγυρικά γινόταν, η ανεγκέφαλη αλεπού παρουσίασε 5 + 1 όπλα / τεχνολογίες τα οποία ούτε τότε ούτε σήμερα μπορούν να αντιμετωπίσουν οι «αναπτυγμένοι» στρατοί της δύσης (αρχίζοντας απ’ τον αμερικανικό). Παρουσιάζοντάς τα τότε η ανεγκέφαλη αλεπού είχε δηλώσει ανάμεσα στα άλλα (αναφερόμενος στη «γενική δύση»): Τους ζητάμε εδώ και χρόνια να μας ακούσουν και να μας πάρουν σοβαρά… και αρνούνται. Τώρα θα το κάνουν…

Το ένα απ’ τα όπλα που επέδειξε τότε η ανεγκέφαλη αλεπού ήταν αυτός ο βαλλιστικός πύραυλος kinzhal (“dagger” τον έχουν βαφτίσει οι δυτικοί). Με βεληνεκές από 1.500 έως 2.000 χιλιόμετρα αυτός ο μικρός σε μέγεθος πύραυλος μπορεί, αν εκτοξευτεί απ’ το Μινσκ της λευκορωσίας, να κτυπήσει το Λονδίνο. Δεν είναι όμως αυτό το προσόν του∙ όλοι οι μεγάλου βεληνεκούς πύραυλοι θα μπορούσαν. Το ζήτημα είναι ότι μπορεί να φτάσει απ’ το Μινσκ στο Λονδίνο μέσα σε 10 – 12 λεπτά! Ο kinzhal είναι υπερηχητικός, με ταχύτητα από 4 mach (4.900 χιλ/ώρα) έως 10 mach (12.350 χιλ/ώρα) και δεν υπάρχει αντιπυραυλικό σύστημα να τον προλάβει και να τον αναχαιτίσει∙ ούτε καν να τον «δει». Επιπλέον κάνει ελιγμούς (ειδικά όταν εντοπίζει ακτινοβολία ραντάρ) πετώντας χαμηλά, δεν κινείται σε ομαλή τροχιά, συνεπώς ακόμα κι αν βρεθεί στιγμιαία το στίγμα του δεν μπορεί καν και καν να προβλεφτεί η θέση του μετά από λίγο…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Gazorubles

Δευτέρα 28 Μάρτη>> Σα να μην έφτανε η επίδειξη ακαταμάχητης πολεμικής τεχνολογίας, λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη η Μόσχα εκτόξευσε άλλη μια “golden bullet”, διαφορετικού είδους: απαίτησε (απ’ τις «μη φιλικές χώρες»…) να πληρώνουν το ρωσικό γκάζι σε ρούβλια. Ούτε σε ευρώ, ούτε σε δολάρια∙ σε ταπεινά ρούβλια. Αυτή η ενέργεια αφορά την οικονομική διάσταση του 4ου παγκόσμιου πολέμου (και όχι απλά και μόνο το ουκρανικό πεδίο) και γίνεται ελάχιστα αντιληπτή και κατανοητή, εκτός αν μνημονεύεται στρεβλωμένα για να κουκουλωθεί ο χρηματιστηριακός τζόγος στη δύση: δεν έχει ερείπια, δεν έχει παιδιά και μανάδες, δεν κουρντίζει τον φτηνό και επιλεκτικό δυτικό ανθρωπισμό.

Γι’ αυτόν τον οικονομικό πόλεμο η ασταμάτητη μηχανή γράφει σταθερά, αναλυτικά και κριτικά εδώ και αρκετό καιρό. Η πιο πρόσφατη φορά ήταν πριν λίγες ημέρες, την Παρασκευή 18 Μάρτη (swift 1, 2 και 3). Αντιλαμβανόμαστε την ρωσική απαίτηση για πληρωμή σε ρούβλια σα στοιχείο αυτής της γενικότερης νομισματικής αναδιάρθρωσης, που έχει ξεκινήσει με αργούς ρυθμούς εδώ και λίγα χρόνια και τώρα επιταχύνεται: της αποδολαριοποίησης ικανού τμήματος του διεθνούς εμπορίου. Ή, με διαφορετικά λόγια, του (σημαντικού) περιορισμού του διεθνούς κύκλου «αξιοποίησης του δολαρίου» έτσι ώστε να αποσταθεροποιηθεί απ’ τα θεμέλιά της η αμερικανική ηγεμονία (ή το αμερικανικό ιμπεριαλιστικό θράσος).

Πού, λοιπόν, σημαδεύει συγκεκριμένα αυτή η “golden bullet”; Ως τώρα όποιος ήθελε να αγοράσει ρωσικό φυσικό αέριο (είτε μέσω αγωγών είτε υγροποιημένο) πλήρωνε είτε με δολάρια είτε με ευρώ. Τα συμβόλαια ήταν συνήθως μακρόχρονα (ειδικά μέσω αγωγών) και οι τιμές σταθερές. Μέσα στη θύελλα «κυρώσεων» που επέβαλε η ε.ε. σε βάρος του ρωσικού καπιταλισμού, ακριβώς επειδή τα κράτη / μέλη / πελάτες χρειάζονται το φτηνότερο, διαρκούς ροής μέσω αγωγών ρωσικό αέριο (και δεν το αγοράζουν από πονοψυχιά ή επειδή αγνοούν το υγροποιημένο / LNG οποιασδήποτε προέλευσης…) φρόντισαν να αφήσουν την gazprom, την τράπεζά της (gazprombank) και την κρατική sbermank (την μεγαλύτερη στην κεντρική και ανατολική ευρώπη, τρίτη σε μέγεθος σ’ όλη την ευρώπη…) εκτός αποκλεισμού απ’ το σύστημα διατραπεζικών συναλλαγών swift. Διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να πληρώνουν άρα να αγοράζουν το πολύτιμο φυσικό αέριο.

Το 2020 μερικές απ’ τις «μη φιλικές χώρες» της ευρώπης αγόραζαν ρωσικό φυσικό αέριο στα εξής ποσοστά σε σχέση με τις συνολικές ανάγκες τους: φινλανδία 94% – λετονία 93% – εσθονία 79% – αυστρία 64% – ελλάδα 51% – γερμανία 52% – ιταλία 48% – λιθουανία 46% – πολωνία 40%. Επειδή καινούργιοι αγωγοί (για τροφοδοσία εκτός ρωσίας) δεν φτιάχνονται απ’ τον ένα μήνα στον άλλο, και επειδή το LNG είναι σαφέστερα ακριβότερο (απ’ όπου κι αν έρχεται) και, επιπλέον, απαιτεί ακριβές εγκαταστάσεις εξαέρωσης, φαίνεται ότι τα πιο πάνω κράτη προτίμησαν τώρα να μην «απεξαρτηθούν» απότομα απ’ ρωσικό γκάζι. (Τι βρώμικη ορολογία ε; Αυτό το περί «εξάρτησης»…)

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Απ’ την «εξάρτηση» στη … σχάση!

Δευτέρα 28 Μάρτη>> Είναι ένα deal απ’ το οποίο δεν θα μπορούσε να λείπει η κυρία Ursula: η αμερικανική σχιστολιθική εξαγωγή αερίου θα εκτοξευτεί για να πουληθούν στην ε.ε. επιπλέον 15 δις κυβικά υγροποιημένου γκαζιού ως το τέλος του 2022… κι έτσι η ευρωπαϊκή δύση θα «απεξαρτηθεί» λίγο απ’ τις κακές παρέες της με το ρωσικό…

Μικρή αλλά αναγκαία παρένθεση εδώ: Εκτός απ’ τους αμερικάνους εξαγωγείς εκείνοι που έχουν κατενθουσιαστεί με αυτήν την απόφαση είναι οι έλληνες εφοπλιστές (το νο 1 εθνικό κεφάλαιο που με χέρι σταθερό μας έχει βουτήσει απ’ τον σβέρκο και μας σέρνει στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο, για τα δικά του συμφέροντα φυσικά): έχοντας στην ιδιοκτησία τους κάτι λιγότερο απ’ το ¼ (22,3% για την ακρίβεια) των γκαζάδικων παγκόσμια τρίβουν όχι μόνο τα χέρια τους… Συγκρατείστε παρακαλούμε μερικά ονόματα, για να έχετε υπόψη σας ποιοι είναι εκείνοι που, σαν “αφεντικά κορυφής” (εκείνο που παλιά λεγόταν “αστική τάξη”, τώρα όμως δεν είναι υποχρεωτικό να έχουν αστική κουλτούρα), διαμορφώνουν την πολιτική του ελληνικού ιμπεριαλισμού βάζοντάς μας να σκάψουμε, με δικά μας έξοδα, τους λάκους μας, έχοντας οι ίδιοι μεγάλους στόλους γκαζάδικων και ακόμα μεγαλύτερους τραπεζικούς λογαριασμούς: όμιλοι Αγγελικούση, Προκοπίου, Λιβανού, Χανδρή, Τσάκου, Οικονόμου, Μαρτίνου, Λάτση, and… last but not least, Μαρινάκη. Ο οποίος, φυσικά, είναι ένας απλός κληρονόμος που παίρνει το μερδικό του απ’ τις μπίζνες που διαχειρίζονται άλλοι∙ ένα μερδικό ικανό πάντως για να κάνει «εθνική δουλειά» μέσω των μήντια που ελέγχει. Και, μαζί με τον άλλον εφοπλιστή / μηντιάρχη (ξέρετε ποιον…), να εκλαϊκεύει και να διασπείρει την «εθνική γραμμή».

Πίσω στην «αμερικανική βοήθεια». Το υγροποιημένο αέριο είναι αρκετά ακριβότερο απ’ ότι το αέριο μέσω αγωγών, πέρα απ’ την τιμή της πρώτης ύλης αυτής καθαυτής. Ενώ οι αγωγοί έχουν ένα αρχικό κόστος κατασκευής που θα αποσβεστεί σε βάθος χρόνου, το LNG εκτός απ’ το κόστος των εγκαταστάσεων υγροποίησης και εξαέρωσης έχει και τα διαρκή μεταφορικά (την χαρά των γκαζάδων εφοπλιστών). Τα οποία μεταφορικά, επειδή δεν είναι διαρκούς ροής όπως στους σωλήνες, ανεβαίνουν κατά βούληση όταν η ζήτηση (LNG) είναι μεγαλύτερη, πιο επείγουσα ή και τα δύο σε σχέση με την προσφορά μεταφορικών μέσων (γκαζάδικων). Απλό: αν υπάρχει αυξημένη ζήτηση LNG αλλά περιορισμένος αριθμός πλοίων, οι  ιδιοκτήτες των τελευταίων κάνουν πλειστηριασμό για ποιο ναύλο θα μπουν… (Το ίδιο ακριβώς γινόταν τους περασμένους μήνες με τα κοντεϊνεράδικα…) Συνεπώς στην τιμή του LNG υπεισέρχεται ένας έξτρα παράγοντας, εκτός του αερίου του ίδιου και των απαιτήσεών του. (Να ο λόγος που τα ευρωπαϊκά κράτη / αφεντικά έχουν προτιμήσει επί δεκαετίες την τροφοδοσία τους μέσω αγωγών…).

Αυτά ισχύουν για την «στεγνή οικονομία», των λογιστηρίων. Όχι για την καπιταλιστική πολιτική οικονομία. Εκεί μπορούν να γίνουν μαγείες. Και γίνονται.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Νέο κρέας»!

Δευτέρα 28 Μάρτη>> Τα μοσχάρια είναι ένοχα επειδή κλάνοντας γεμίζουν την ατμόσφαιρα μεθάνιο – το έχει ανακοινώσει ο κυρ Βασίλης, ο Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων, που νοιώθει θεός (ένας ανάμεσα σε αρκετούς άλλους της αγίας καπιταλιστικής οικογένειας)… Τα χοιρινά και τα κοτόπουλα απλά θα αρχίσουν να αραιώνουν (λόγω έλλειψης ζωοτροφών > λόγω έλλειψης λιπασμάτων > λόγω … Putin…) αν εν τω μεταξύ δεν απαγορευτούν χρεωμένα με την «μεταβίβαση επικίνδυνων ιών» (έχει γίνει η προεργασία: «γρίπη των πτηνών» το 2005, «γρίπη των χοίρων» το 2009…). Τι απομένει; Τα έντομα (παραγόμενα βιομηχανικά φυσικά, για να είναι «υγιεινά και ασφαλή») και η γενετική μηχανική: βιομηχανική καλλιέργεια κυττάρων ώστε να παράγουν «ζωϊκές – ή φυτικές – πρωτεϊνες», που μετά θα πρεσάρονται και θα αρωματίζονται για να φτιάχνουν κάτι που να θυμίζει «μπριζόλα», «κοτόπουλο» ή «ψάρι»…

Είναι τα πιο πάνω διασπορά ψευδών ειδήσεων; Είναι μια ακόμα ψεκασμένη φαντασίωση; Οι οπαδοί του απόλυτου καπιταλιστικού ελέγχου επί της ζωής, οι οπαδοί της καθολικής αιχμαλωσίας των κυττάρων, κάτι τέτοιο θα πουν. Απ’ την μεριά μας λέμε: σηκώστε το κεφάλι απ’ τις καθημερινές έγνοιες και προσέξτε αυτό το μαύρο σύννεφο στο όχι μακρινό βάθος του ορίζοντα! (Αν δεν οργανωθούμε έγκαιρα και εύστοχα θα πέσει και θα μας πλακώσει… και αυτό…)

Εν τω μεταξύ τα αφεντικά προχωρούν. Μια «κρίση τροφίμων» έχει αναγγελθεί προ πολλού: είναι απαραίτητη για να επιβληθούν νέες στερήσεις, νέες απαγορεύσεις, νέες πειθαρχίες, «νέες κανονικότητες»…

Οι φωτογραφίες στη συνέχεια είναι από μια τωρινή εκτεταμένη (και καλοπληρωμένη…) διαφημιστική εκστρατεία στα μ.μ.μ. του Παρισιού. Το «κρέας του μέλλοντος» προβάλλεται κατ’ αρχήν με όρους αγοράς. Έτσι θα εξασφαλίσει και τους απαραίτητους καλοθελητές συμμάχους μέσα στις κοινωνίες – πριν επιβληθεί δια της βίας… Αυτούς που θα παίξουν (από αγνό ενδιαφέρον για το καλό της ανθρωπότητας πάντα) τον ρόλο της 5ης φάλαγγας – όπως έγινε και με τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Swift 1

Παρασκευή 18 Μάρτη>> “Swift” σημαίνει σβέλτος. Σημαίνει όμως και πετροχελίδονο. Και, επιπλέον, “swift” είναι το όνομα ενός είδους κεντροαμερικάνικης σαύρας. Μπορεί να υποθέσει κάποιος ότι τα χελιδόνια και οι σαύρες έχουν στην κίνησή τους κάτι «σβέλτο». Η απόφαση της Ουάσιγκτον (και των Βρυξελών) να χρησιμοποιήσουν το “swift” σαν όπλο είναι κάτι διαφορετικό: απόδειξη πανικού. Και θα επιταχύνει μια σειρά εξελίξεων που τους επόμενους μήνες και λίγα χρόνια θα επηρεάσουν τις ζωές όλων μας, με παραπάνω από έναν τρόπους…

H «society for worldwide interbank financial telecommunication» (το swift σαν θεσμός), με κεντρική έδρα στο βέλγιο, ήταν – μέχρι πριν λίγα χρόνια –  το παγκόσμιο κέντρο ανταλλαγής «οικονομικών μηνυμάτων», πληρωμών ουσιαστικά (μεταφοράς χρημάτων) μεταξύ τραπεζών και τραπεζικών λογαριασμών, συμπεριλαμβανόμενης και της χρήσης καρτών. Θεωρητικά μιλώντας, αυτή η «society» θα έπρεπε να είναι «ουδέτερη» ως προς το περιεχόμενο των αγορών ή/και τις αιτίες των πληρωμών που καταγράφει. Και έτσι ήταν απ’ την άνοιξη του 1973 (όταν πρωτάρχισε να λειτουργεί) ως το καλοκαίρι του 2006.

Τότε διέρρευσε επίσημα στα αμερικανικά καθεστωτικά μήντια ότι η διοίκηση Bush του Β (του «μικρού») απαιτούσε να έχει πρόσβαση στα δεδομένα των συναλλαγών – για «αντιτρομοκρατικούς» λόγους… (Ουάου!) Η ε.ε. αντέδρασε επίσημα, προβάλλοντας την παραβίαση της ιδιωτικότητας. Αλλά το 2012 και το 2013 αποδείχθηκε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν ουσιαστικά «χακέψει» τους υπολογιστές της «society» και μάθαιναν ό,τι γούσταραν. Ήταν «πάνω στη στιγμή»: για να είναι αποτελεσματικές οι «κυρώσεις» κατά του ιράν (κατ’ αρχήν αμερικανικής προέλευσης) έπρεπε να ελέγχονται (και να απαγορεύονται) οι διατραπεζικές πληρωμές της Τεχεράνης. Η «society» δεν μπορούσε, φυσικά, βάσει του καταστατικού της να απαγορεύσει οτιδήποτε. No problem: έμαθε να μπορεί!

Φαίνεται σαν παιχνίδι τεχνοκρατών σ’ έναν μακρινό γαλαξία; Δεν είναι! Φανταστείτε ένα τεράστιο φράγμα που μαζεύει το νερό από τουλάχιστον τα μισά ποτάμια του πλανήτη (και οπωσδήποτε απ’ τα μεγαλύτερα) και μοιράζει νερό παντού. Έρχεται ύστερα μια συμμορία πιστολέρο κι αρχίζει να λέει: «αυτοί θα διψάσουν, εκείνοι θα διψάσουν…» Στην προκειμένη περίπτωση το «νερό», το «ρευστό», είναι τα νομίσματα διεθνών συναλλαγών, το δολάριο (και σε μικρότερο βαθμό το ευρώ). Και η «δίψα» είναι ουσιαστικά η απαγόρευση εμπορικών σχέσεων μέσω της χρήσης αυτών των νομισμάτων.

Πρέπει λοιπόν να φύγουμε απ’ το «φράγμα» (το swift) και να ρίξουμε μια γρήγορη ματιά το «ρευστό» (τα κύρια νομίσματα διεθνών συναλλαγών, κατ’ αρχήν το δολάριο). Έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ ότι νομίζει κάποιος.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Swift 2

Παρασκευή 18 Μάρτη>> Αν έχουμε εξηγήσει σε αδρές γραμμές την σχέση ανάμεσα στη χρήση διεθνών νομισμάτων και στον μηχανισμό διευκόλυνσης των διεθνών διατραπεζικών συναλλαγών, αν δηλαδή έχει γίνει κατ’ αρχήν διαισθητικά κατανοητό πως το swift απ’ την μια μεριά και η ηγεμονία του δολαρίου (και, σε δεύτερη θέση του ευρώ∙ εδώ πρέπει να θυμίσουμε επιγραμματικά ότι υπάρχει σοβαρός ανταγωνισμός και μεταξύ δολαρίου – ευρώ, δηλαδή των καπιταλισμών που “εκπροσωπούν”…) έχουν υπάρξει οι δύο όψεις της δυτικής ηγεμονίας (με τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς πάντα, που δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε εδώ…), θα πρέπει να αναρωτηθείτε: και γιατί αφού το «μεγάλο φράγμα» πληρώνει ενοίκιο (προσόδους) σε συγκεκριμένους νταβάδες (οι ηπα και οι σύμμαχοί τους) έρχονται μετά και λένε «αυτοί θα διψάσουν, εκείνοι θα διψάσουν…»; Δεν υπονομεύουν, άραγε, τόσο την υπόληψη (και την λειτουργία) του «φράγματος» όσο και την αξιοπιστία του «ρευστού» (δηλαδή των νομισμάτων των κεντρικών τραπεζών τους);

Ακριβώς!!! Το ερώτημα τώρα δεν θα έπρεπε να είναι ΑΝ την υπονομεύουν∙ αλλά ποιοι είναι οι λόγοι που το κάνουν! Οι χρονολογίες (όχι μόνες τους!) δίνουν την εξήγηση.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’00, ύστερα από 5 χρόνια «αντιτρομοκρατικής» κατοχής του αφγανιστάν και τουλάχιστον 2 χρόνια «αντιτρομοκρατικής» κατοχής του ιράκ ήταν σαφές (σίγουρα σε κάποια αμερικανικά επιτελεία, ανομολόγητα αλλά με απτό τρόπο) ότι το «σχέδιο για έναν αμερικανικό 21ο αιώνα», που προέβλεπε την βίαιη ανατροπή όχι-φιλικών-προς-τις-ηπα καθεστώτων σε 6 ή 7 κράτη, δεν προχωρούσε! Ο «προληπτικός αντιτρομοκρατικός πόλεμος διαρκείας», που ήταν το ψευδώνυμο της κατάληψης εκείνων των εδαφών που θα μπορούσαν να ελεγχθούν κάποια στιγμή στο μέλλον από rivals, είχε κολλήσει. Θα χρειάζονταν έξτρα όπλα, πέρα απ’ τα βομβαρδιστικά και τις αρβύλες. Ποια θα μπορούσαν να είναι;

Στη διαλεκτική ανάμεσα στην «πολιτική/οικονομική» και στην «πολιτική/στρατιωτική» διάσταση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, η ανεπάρκεια της δεύτερης έδωσε προτεραιότητα στην πρώτη. Ίσως ήταν αναπόφευκτο: πέρα απ’ το να εκμεταλλεύεται το χρηματο/οικονομικό φράγμα σαν πηγή έξτρα προσόδων, η Ουάσιγκτον αποφάσισε ότι θα έπρεπε να το χρησιμοποιήσει για να «στεγνώσει» (δηλαδή να καταστρέψει με μη στρατιωτικά μέσα) τους αντιπάλους της.

Η αρχή έγινε με το ιράν. Η «λογική» έμοιαζε να έχει μια κάποια βάση: κόβοντας τους πόρους απ’ το διεθνές εμπόριο (πετρελαίου και όχι μόνο) απ’ το ιρανικό καθεστώς η Ουάσιγκτον ήλπιζε σε κτύπημα («πτώχευση») των μεσοστρωμάτων, έντονη εσωτερική κρίση, και τελικά ανατροπή του καθεστώτος (προς «φιλοδυτική» κατεύθυνση…) – χωρίς να χρειαστεί να ρίξει ούτε μια σφαίρα…  Το μοντέλο των «χρωματιστών επαναστάσεων», ο συνδυασμός «οικονομικής πίεσης» προερχόμενης απ’ έξω με την χρηματοδότηση της μεσοαστικής δυσθυμίας, αναστάτωσης, οργής, ήταν φτηνό (για την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της) και «political correct» κόλπο. Στην «επανάσταση των ρόδων» στη γεωργία το 2003 – 2004, στην «πορτοκαλί επανάσταση» στην ουκρανία στο τέλος του 2004, και στην «επανάσταση της τουλίπας» στο κιργιζιστάν στις αρχές του 2005, το πράγμα έδειχνε να δουλεύει. Αλλά στην περίπτωση του ιράν (και μελλοντικά άλλων rivals) θα χρειαζόταν μια πιο ασφυκτική πίεση (οικονομική) απ’ έξω, δεδομένου του εσωτερικού ελέγχου επί της κοινωνίας απ’ τις δομές εξουσίας. Και, κατά συνέπεια, η απαγόρευση διεθνών συναλλαγών, μέσα απ’ τον έλεγχο τόσο των κινήσεων του διεθνώς αποδεκτού «ρευστού» όσο και του «φράγματος», ήταν απαραίτητη.

Η «πράσινη επανάσταση» έγινε τελικά στο ιράν, το καλοκαίρι του 2009 – αλλά πνίγηκε στο αίμα… Το καθεστώς δεν αποσταθεροποιήθηκε. Συνεπώς θα χρειαζόταν ακόμα περισσότερο απ’ το ίδιο: περισσότερες απαγορεύσεις χρήσης του «φράγματος» και του «ρευστού»…

Πολλά ειπώθηκαν (πάντα από δυτικούς, λευκούς σχολιαστές) για τις 3 πρώτες «χρωματιστές επαναστάσεις» και την τελική αποτυχία τους, κοιτώντας το ζήτημα «εσωτερικά»: η δύσκολη μετάβαση απ’ το σοβιετικό παρελθόν στη «δημοκρατία», οι δυνατότητες και οι αδυναμίες, κλπ. Η «εξωτερική» προσέγγιση όμως έδειχνε κάτι που δεν έπρεπε να περάσει απαρατήρητο: η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της στην ευρώπη επιχείρησαν «αθώες» και «ειρηνικές» εξαγωγές δημοκρατίας μόνο όταν διαπίστωσαν ότι αυτήν (την «δημοκρατία») δεν θα μπορούσαν να την επιβάλλουν με πεζοναύτες, που ήταν η πρώτη επιλογή!! Κατά συνέπεια άρχιζαν να μετατρέπουν το «φράγμα» και το «ρευστό», καπιταλιστικές λειτουργίες δηλαδή που ως τότε ήταν «σημαίες της ειρηνικής συνύπαρξης» στον καπιταλιστικό πλανήτη, ειδικά μετά το «τέλος της ιστορίας» στις αρχές των ‘90s, σε όπλα.

Σε αντίθεση με τα ευγενή ιδανικά της δημοκρατίας και της ελευθερίας των οποίων οι εχθροί δεν μπορεί παρά να είναι αυταρχικοί, σατράπηδες, τύραννοι (άρα «ηθικά έκπτωτοι» με βάση τον δυτικό κώδικα), η οπλοποίηση τόσο των διεθνούς χρήσης νομισμάτων (: οπωσδήποτε του δολαρίου) όσο και των ουδέτερων μηχανισμών διευκόλυνσης των διεθνώς συναλλαγών (: swift) δεν προσάπτει ηθική απαξίωση στην αντίπαλη πλευρά: πρόκειται για καπιταλιστικά συμφέροντα που θίγονται, όχι για «τρελούς» και μανιακούς! Η Μόσχα, το Πεκίνο, αλλά και μια σειρά άλλων κρατών του πλανήτη διάβασαν σωστά το νόημα των «κυρώσεων» απ’ την αρχή: τα ίδια κράτη που είχαν πρωτοστατήσει στην «παγκοσμιοποίηση» όταν θεωρούσαν ότι έχουν το πάνω χέρι οικονομικής κυριαρχίας μέσω του εμπορίου και της τεχνολογικής υπεροχής τους, οι ηπα και η αγγλία κατ’ αρχήν, όντας στριμωγμένα ως προς τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες τους, μετέτρεπαν τα μέσα της υπεροχής τους σε ποινολόγια!

Χρειάζεται ένας κάποιος τονισμός εδώ.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Swift 3

Παρασκευή 18 Μάρτη>> Εκείνο που είχε ξεκινήσει ήδη απ’ την στιγμή που η Τεχεράνη είδε τις κάνες των πολυβόλων πάνω στο «φράγμα» ήταν η αναζήτηση τρόπων παράκαμψης (και ενδεχομένως εγκατάλειψης σε μεγάλο βαθμό) τόσο του δολαρίου όσο και του ευρώ στις διεθνείς συναλλαγές κρατών και αφεντικών. Ήδη το 2014 τα πολυβόλα τα είδε και η Μόσχα (μετά το φασιστικό πραξικόπημα στο Κίεβο, την εξέγερση στο Donbass, και την αποτυχημένη προσπάθεια του ουκρανοφασιστικού στρατού να την καταστείλει). Το Πεκίνο ήταν το επόμενο, το Καράκας επίσης…

Μακριά απ’ την ατομική εμπειρία του καθενός και της καθεμιάς μας, το ζήτημα της παράκαμψης νομισμάτων που επί δεκαετίες έχουν υπάρξει ο διεθνής «μεσολαβητής» των τιμών δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Η πιο προφανής λύση είναι οι συναλλαγές στα εθνικά νομίσματα των εμπλεκόμενων. Όμως για να λειτουργεί κάτι τέτοιο θα πρέπει α) αυτά τα νομίσματα να έχουν σταθερή ή σχετικά σταθερή ισοτιμία μεταξύ τους, πράγμα που με την σειρά του απαιτεί είτε να βγουν εκτός του διεθνούς εμπορίου (τζόγου…) νομισμάτων είτε να έχουν ισχυρή υποστήριξη απ’ τα κεντρικές τους τράπεζες για να μην υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις, και β) το εμπόριο μεταξύ αυτών των εθνικών νομισμάτων να είναι στοιχειωδώς συμμετρικό: για παράδειγμα δεν έχει ιδιαίτερη αξία να πουλάει η ρωσία φυσικό αέριο στην κίνα έναντι γουάν, αν αυτά τα γουάν δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει στην ίδια περίπου ποσότητα για να αγοράσει εμπορεύματα είτε απ’ την κίνα είτε από αλλού.

Επιπλέον υπάρχει το ζήτημα των αποθεματικών των κεντρικών (εθνικών) τραπεζών – βασικό στοιχείο της υποστήριξης, in case of emergency, των νομισμάτων τους. Η αποθήκευση χρυσού είναι μια λύση, αλλά ο χρυσός δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθ’ αυτός για πληρωμές. Το πιο συνηθισμένο απόθεμα είναι «χρηματοπιστωτικά προϊόντα» κρατών με ισχυρά νομίσματα – κρατικά ομόλογα για παράδειγμα. (Τα νομισματικά αποθεματικά της κεντρικής ρωσικής τράπεζας ήταν στις 31 Γενάρη αξίας 469 δις δολαρίων. Απ’ αυτό το ποσό το 22% ήταν αμερικανικά ομόλογα, σε δολάριο∙ το 29% ευρωπαϊκά ομόλογα, σε ευρώ∙ και το 6% βρετανικά ομόλογα, σε στερλίνα. Το πρόβλημα μ’ αυτά είναι ότι δεν διακρατούνται στην κεντρική τράπεζα του αγοραστή – της Μόσχας εν προκειμένω – αλλά στην κεντρική τράπεζα του εκδότη – στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στις Βρυξέλες. Αυτό κάνει εύκολη την απαγόρευση χρήσης τους, το «πάγωμα» τους δηλαδή…).

Παρότι το δολάριο χάνει σταθερά το ποσοστό συμμετοχής του στις διεθνείς τρέχουσες συναλλαγές (κάτω από 50%) παραμένει το επικρατέστερο (γενικά) στα αποθεματικά των περισσότερων κεντρικών τραπεζών (πάνω από 60%). Όταν, όμως, τα οπλοπολυβόλα πάνω στη ρύθμιση της κυκλοφορίας του ξερνάνε μολύβι, η καπιταλιστική «κρίση» που δημιουργείται απαιτεί λύση το συντομότερο.

Κι έτσι ακριβώς επιταχύνονται οι τάσεις που είχαν δημιουργηθεί την τελευταία δεκαετία.

Κάτω απ’ την αγωνιώδη δυτική αναμονή για «ρωσική ήττα» στο ουκρανικό πεδίο μάχης, κάτω απ’ την εξαγριωμένα συστηματική δυτική παραπληροφόρηση (αναμενόμενη, όλο και πιο έντονη όταν η εξέλιξη των πραγμάτων είναι αντίθετη…), την Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022, ύστερα από σύντομη τηλεσυνεννόηση μεταξύ τους, οι εκπρόσωποι της «ευρασιατικής οικονομικής ένωσης» (EAEU) και της κίνας ανακοίνωσαν το σχεδιασμό ενός νέου νομίσματος διεθνούς χρήσης και ενός νέου διεθνούς χρηματοπιστωτικού μηχανισμού! Αν η αποκοπή διάφορων ρωσικών τραπεζών απ’ το swift και η «διακράτηση» (δηλαδή η απαγόρευση χρήσης) των ρωσικών αποθεμάτων σε δολάριο, ευρώ και στερλίνα ήταν μια «πυρηνική βόμβα» με χρηματοπιστωτικούς / οικονομικούς όρους (μέχρι και ο γάλλος υπ.οικ. Bruno Le Maire το αναγνώρισε!), το «νέο διεθνές νόμισμα / σύστημα συναλλαγών» είναι η εξίσου «πυρηνική» απάντηση και κάτι παραπάνω.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.