Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης (world war 4)

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.21) >> Ίσως το ψόφιο κουνάβι να μην νοιώσει την χαρά της «μεγάλης, ζεστής αγκαλιάς» του αυτοκράτορα Xi… Ίσως να μην πάει καν και καν επίσκεψη στο Πεκίνο….

Δείτε αυτό:

Υποθέτουμε ότι δεν χρειάζονται εξηγήσεις.

Εντελώς (δηλαδή καθόλου!) συμπτωματικά ένας παρόμοιος νόμος προωθείται προς ψήφιση στη ρωσική βουλή:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Το νο 1 εθνικό κεφάλαιο τρώει, πίνει και σκοτώνει

Δευτέρα 6 Απρίλη (00.40) >> Φυσικά έχει (το νο 1 εθνικό κεφάλαιο) και τις πολιτικές βιτρίνες του. Όχι μόνο αυτές που κυβερνούν αλλά και τις περισσότερες απ’ τις αντιπολιτευόμενες.

Μεταφέρουμε χωρίς περισσότερα μεταφρασμένα αποσπάσματα του ρεπορτάζ του middle east eye. Ολόκληρο (στα αγγλικά) είναι προσβάσιμο εδώ.

Ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες μεταφέρουν κρυφά πετρέλαιο, άνθρακα και στρατιωτικό φορτίο στο Ισραήλ, όπως αποκαλύπτει το Middle East Eye.

Σύμφωνα με μια νέα έκθεση, που εκπονήθηκε από την καμπάνια «Κανένα λιμάνι για τη Γενοκτονία» την οποία είδε αποκλειστικά το MEE, τουλάχιστον 57 μυστικές αποστολές αργού πετρελαίου παραδόθηκαν σε ισραηλινά λιμάνια μεταξύ Μαΐου 2024 και Δεκεμβρίου 2025, ενώ το Ισραήλ πραγματοποιούσε τη γενοκτονία στη Γάζα. 

Τα περίπου 47 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ μέσω Τουρκίας, με απενεργοποιημένα τα σήματα παρακολούθησης και καταχωρημένους ψευδείς προορισμούς, πράγμα που σημαίνει ότι οι αποστολές πραγματοποιήθηκαν μυστικά και κατά άμεση παραβίαση του εμπορικού εμπάργκο της Τουρκίας στο Ισραήλ.

Το 2025, πλοία υπό ελληνική διαχείριση συμμετείχαν επίσης σε τουλάχιστον 13 αποστολές στο Ισραήλ που μετέφεραν πυρομαχικά, εξαρτήματα πολυβόλων και άλλο στρατιωτικό υλικό που χρησιμοποιείται από την Elbit Systems, τον μεγαλύτερο κατασκευαστή όπλων της χώρας.

Μεταξύ Οκτωβρίου 2023 και Φεβρουαρίου 2026, οκτώ μυστικές παραδόσεις άνθρακα συνολικού βάρους 751.000 τόνων στάλθηκαν από τη Νότια Αφρική στο Ισραήλ, σύμφωνα με δορυφορικές εικόνες και δεδομένα θαλάσσιας παρακολούθησης.

Την συντριπτική πλειοψηφία των πλοίων που μετέφεραν αυτόν τον άνθρακα και το πετρέλαιο διαχειρίζονταν οι Kyklades Maritime Corporation και Thenamaris Ships Management, που ελέγχονται αντίστοιχα από δύο ελληνικές ναυτιλιακές δυναστείες, την οικογένεια Αλαφούζου και την οικογένεια Μαρτίνου.

Ο δισεκατομμυριούχος ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναθηναϊκού Γιάννης Αλαφούζος, συναντήθηκε πρόσφατα με Αμερικανούς αξιωματούχους για να «συζητήσουν τη συνεργασία εν μέσω της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας και της πίεσης στην αλυσίδα εφοδιασμού», ενώ η οικογένεια Μαρτίνου κατέχει τον μεγαλύτερο ναυτιλιακό στόλο στην Ελλάδα.

Ελληνικά πλοία αναχώρησαν από το τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν στη Μεσόγειο αναφέροντας ψευδείς προορισμούς, συνήθως το Πορτ Σάιντ στην Αίγυπτο, σύμφωνα με ερευνητές του No Harbour for Genocide.

Ο συνασπισμός ακτιβιστών, ο οποίος περιλαμβάνει την Προοδευτική Διεθνή, το Παλαιστινιακό Κίνημα Νεολαίας, το Παγκόσμιο Ενεργειακό Εμπάργκο για την Παλαιστίνη και το Λαϊκό Εμπάργκο για την Παλαιστίνη, ανακάλυψαν ότι τα πλοία απενεργοποίησαν τα αυτόματα συστήματα αναγνώρισης (AIS), τα οποία παρακολουθούν τη θέση ενός πλοίου.

Έχοντας «σκοτεινιάσει», τα πλοία επανεμφανίστηκαν μετά την εκφόρτωση του φορτίου τους σε ισραηλινά λιμάνια, κυρίως στην Ασκελόν. Δορυφορικές εικόνες που είδε το MEE επιβεβαιώνουν ότι τα πλοία ήταν αγκυροβολημένα στο Ισραήλ ενώ οι ιχνηλάτες τους ήταν απενεργοποιημένοι.

Τα ελληνικά πλοία που μετέφεραν άνθρακα από τη Νότια Αφρική στο Ισραήλ συνήθως ανέφεραν τον προορισμό τους ως Νταμιέτα, την αιγυπτιακή πόλη-λιμάνι, παρά το γεγονός ότι δεν έδεσαν εκεί. Απενεργοποίησαν τα σήματα παρακολούθησης AIS στη Μεσόγειο ενώ κατευθυνόντουσαν ανατολικά, πριν τα ενεργοποιήσουν ξανά εβδομάδες αργότερα.

Τον Μάιο του 2024, η Τουρκία ανακοίνωσε ότι ανέστειλε όλες τις εισαγωγές και εξαγωγές με το Ισραήλ, επικαλούμενη την επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα.

Ωστόσο, τα πλοία που διαχειρίζονται ελληνικές ναυτιλιακές δυναστείες έχουν βοηθήσει στην παράκαμψη αυτού του εμπάργκο. Μεταξύ Οκτωβρίου 2022 και της έναρξης του εμπάργκο την 1η Μαΐου 2024, τα Thenamaris και Kyklades αντιπροσώπευαν το 21,82% των αποστολών πετρελαίου από την Τουρκία στο Ισραήλ.

Από τις 2 Μαΐου 2024 έως την 1η Δεκεμβρίου 2025, σύμφωνα με την οργάνωση No Harbour for Genocide, οι δύο ελληνικές εταιρείες αντιπροσώπευαν το 91,23% των αποστολών πετρελαίου από την Τουρκία στο Ισραήλ.

Το αργό πετρέλαιο που παραδίδεται στο Ισραήλ από τις ελληνικές εταιρείες προέρχεται από τον αγωγό Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϊχάν (BTC), ο οποίος εκτείνεται σε μήκος 1.768 χιλιομέτρων από ένα σύμπλεγμα πετρελαιοπηγών του Αζερμπαϊτζάν στην Κασπία Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο.

Μετατρέπονταν σε καύσιμο αεριωθούμενων για τις ισραηλινές πολεμικές αεροπορίες και σε καύσιμο για στρατιωτικά οχήματα και άρματα μάχης.

Το Ισραήλ προμηθεύεται τουλάχιστον το 30% του πετρελαίου του από τον αγωγό, τον οποίο διαχειρίζεται ο βρετανικός πετρελαϊκός γίγαντας BP. Από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, υπάρχουν φόβοι στο Ισραήλ ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) θα στοχεύσει αυτό το κρίσιμο κομμάτι ενεργειακής υποδομής.

Ενώ οι Thenamaris και Kyklades έχουν μεταφέρει μεγάλα φορτία πετρελαίου στο Ισραήλ από τη Νιγηρία, τη Γκαμπόν, το Καμερούν και τη Βενεζουέλα, η πιο σημαντική σχέση τους είναι με την BP και την SOCAR, την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, συνιδιοκτήτρια του αγωγού BTC.

«Αυτή η έκθεση δείχνει ότι ο πόλεμος του Ισραήλ δεν συνεχίζεται μεμονωμένα, αλλά μέσω ενός διεθνούς δικτύου εταιρειών, λιμένων και κυβερνήσεων που διατηρούν τα καύσιμα και τα όπλα σε κίνηση, ακόμη και όταν οι φρικαλεότητες μεταδίδονται στον κόσμο», δήλωσε η Layla Hazaineh της Προοδευτικής Διεθνούς.

Εκτός από τις σκιώδεις αποστολές πετρελαίου και θερμικού άνθρακα, από τις οποίες εξαρτάται το Ισραήλ για να τροφοδοτήσει τους δύο σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα, οι ελληνικές εταιρείες έχουν διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην προμήθεια στρατιωτικού φορτίου στο Ισραήλ κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας του στη Γάζα.

Το No Harbour for Genocide διαπίστωσε ότι μόνο το 2025, τουλάχιστον 13 φορτία από τέσσερα πλοία υπό ελληνική διαχείριση, το Contship Era, το Marla Bull, το Jamaica και το Zim America, μετέφεραν στρατιωτικό υλικό που χρησιμοποιούσε η Elbit Systems.

Πολλά από τα ελληνόκτητα πλοία που συμμετείχαν σε αυτές τις μεταφορές λειτουργούσαν από την ZIM Integrated Shipping Services, τη μεγαλύτερη ναυτιλιακή εταιρεία του Ισραήλ.

Το Contship Era ολοκλήρωσε τουλάχιστον πέντε αποστολές στρατιωτικού φορτίου, συμπεριλαμβανομένων εξαρτημάτων πολυβόλων, στο Ισραήλ το 2025. Το Marla Bull, το οποίο ανήκει και διαχειρίζεται η Marla Dry Bulk Shipmanagement, ολοκλήρωσε πέντε αποστολές με προορισμό την Elbit Systems.

Τον Δεκέμβριο του 2025, το Zim America, το οποίο διαχειριζόταν η Costamare Shipping Company, της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου, μιας άλλης εξέχουσας ελληνικής ναυτιλιακής δυναστείας, εμποδίστηκε από Γάλλους λιμενεργάτες να φορτώσει 18 τόνους κάννες κανονιών που προορίζονταν για την Elbit Systems.

«Ελληνικές ναυτιλιακές δυναστείες, όπως οι οικογένειες Αλαφούζου και Μαρτίνου, επωφελούνται από τη γενοκτονία του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων μέσω σκιερών τακτικών, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων», δήλωσε η Μάρεν Μαντοβάνι, μέλος της διεθνούς γραμματείας του κινήματος BDS κατά της ισραηλινής κατοχής.

«Καλούμε τον ελληνικό λαό να αναλάβει δράση για να πιέσει την κυβέρνησή του να επιβάλει ολοκληρωμένα εμπορικά, ενεργειακά και στρατιωτικά εμπάργκο κατά του Ισραήλ, τα οποία θα μπλοκάρουν όλες τις οδούς εφοδιασμού που εμπλέκονται στη γενοκτονία, το απαρτχάιντ και την παράνομη κατοχή του Ισραήλ».

(Δεν είναι μόνο αυτοί οι έλληνες εφοπλιστές που φρόντισαν για την ομαλή πραγματοποίηση του Ολοκαυτώματος των Παλαιστινίων. Είναι και άλλοι, με εταιρείες που εμφανίζονται σαν «αμερικάνικες». Τι άραγε δείχνει το πιο κάτω απόσπασμα άλλου σχετικού άρθρου, πάντα απ’ το mee;

… Τα Overseas Santorini και Overseas Sun Coast, δύο πετρελαιοφόρα με αμερικανική σημαία που έχουν αναγνωριστεί ως προμηθευτές καυσίμων αεριωθούμενων και πετροχημικών κρίσιμων για τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, βρίσκονται επίσης στη λίστα.

Τα δεξαμενόπλοια διαχειρίζεται η Overseas Shiphold Group με έδρα τις ΗΠΑ.

Σε ένα μόνο ταξίδι, το Overseas Santorini μετέφερε περίπου 300.000 βαρέλια στρατιωτικών καυσίμων, τα οποία φορτώθηκαν από το διυλιστήριο πετρελαίου Bill Greehey στο Corpus Christi του Τέξας, στο λιμάνι του Ασκελόν στο Ισραήλ.

Το καύσιμο αεριωθούμενων χρησιμοποιείται από τα μαχητικά αεροσκάφη F16 και F35 της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία βομβαρδίζουν τη Γάζα.

Από το 2014, τα Overseas Santorini και Overseas Sun Coast πραγματοποιούν τακτικά δρομολόγια προς το Ισραήλ, προμηθεύοντας τον στρατό της χώρας με καύσιμα αεριωθούμενων από την Valero Energy, στο πλαίσιο σύμβασης της κυβέρνησης των ΗΠΑ με το Ισραήλ.

Το καύσιμο JP-8 μεταφέρεται συνήθως μέσω θαλάσσιας διαδρομής που περιλαμβάνει στάσεις στις Μπαχάμες, την Angeciras στη νότια Ισπανία και τη Λεμεσό της Κύπρου…

Εκπρόσωποι του ελληνικού εφοπλισμού κάπου στην θεοναζί επικράτεια λένε τη γνώμη τους για το πως θα αυξηθούν τα κέρδη….

 

Στα πόσα «σκάνδαλα» καίγεται ένα γκουβέρνο;

Δευτέρα 6 Απρίλη (00.33) >> Όπως είναι αναμενόμενο η προσοχή των υποτελών αιχμαλώτων για την ευστάθεια του γκουβέρνου don Rico & Co στρέφεται στους κυματισμούς εσωτερικού. Στα όχι λίγα «σκάνδαλα». Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι πριν από … χμμμμ, 40 χρόνια το όποιο γκουβέρνο θα είχε καταφύγει στη γνωστή «λαϊκή ετυμηγορία» με το 1/10 απ’ την τωρινή σκανδαλιάρικη συγκέντρωση. Ή, πράγμα που έχει επιπλέον ενδιαφέρον, η όποια αντιπολίτευση είχε κυβερνητικές βλέψεις θα είχε κηρύξει «ανένδοτο» για να αναγκάσει το γκουβέρνο να καταφύγει στην …λαϊκή εντολή… Αλλά φευ: αφενός μεν η don Rico & Co δείχνει παροιμιώδη σταθερότητα, στα όρια της φυσικής αναισθησίας. Η δε αντιπολίτευση (συμπεριλαμβανομένου του Ανακαινισμένου…) της δίνει πρακτικά απεριόριστο χρόνο για να ολοκληρώσει το έργο και την αποστολή της… Τι να συμβαίνει άραγε;

Πέρα απ’ τον σκανδαλιάρικο θόρυβο υπάρχει μια άλλη διάσταση, εξαιρετικά σημαντική, που θα μπορούσε αυτή, «από μόνη της», να έχει σφυρίξει (ή όχι) το τέλος της θητείας των don Rico & Co: αν τα «μεγάλα αφεντικά» τους («μεγάλα αφεντικά» και σχεδόν του συνόλου της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης) τους είχαν θεωρήσει αποτυχημένους. Με συμμετοχή σε 2 πεδία μάχης του 4ου παγκόσμιου και 2 καραμπινάτες ήττες∙ με τους δυο βασικούς έως και κύριους συμμάχους τον έναν σε χειρότερη παρακμή απ’ τον άλλον∙ με μετατροπή της επικράτειας σε συνοριακό φυλάκιο για τον έναν και ενδοχώρα για τον άλλον∙ υπηρετούνται άραγε τα συμφέροντα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου; Κι ακόμα: προκύπτει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς η τόσο πολύτιμη γεωπολιτική πρόσοδος που είναι η raison d‘être της ύπαρξης του ελλαδιστάν απ’ την εποχή που συστάθηκε ως κράτος ως σήμερα;

Εν τέλει: που οφείλεται αυτή η παροιμιώδης αδιάφορη «σταθερότητα» του γκουβέρνου και η εξίσου παροιμιώδης πρακτική αδιαφορία της λεγόμενης «αντιπολίτευσης», μείζονος και ελάσσονος, να το ρίξει-απ’-το-πεζοδρόμιο;

Θα πρέπει να αποφύγουμε τον εύκολο πειρασμό της απόδοσης των ευθυνών στα χαρακτηριστικά των πολιτικών βιτρινών. Καλοπληρωμένοι υπάλληλοι είναι οι άνθρωποι. Θα πρέπει να στραφούμε στα αφεντικά τους, στο νο 1 εθνικό κεφάλαιο. Γιατί αυτό πράγματι αδιαφορεί για το αν υπουργοί ή βουλευτές δωροδοκούνται και τσεπώνουν για να πηγαίνουν τα «ευρωπαϊκά κονδύλια» στους ψηφοφόρους τους∙ αδιαφορεί για το αν τα κτελ και οι ιδιωτικές μεταφορικές εκτροχίασαν τα ντόπια τραίνα ως το σημείο μαζικής δολοφονίας∙ αδιαφορεί για το αν ο don Rico αγοράζει απ’ την mossad για να παρακολουθεί (και να έχει στο χέρι) τα στελέχη του κόμματός του με αντάλλαγμα να τους έχει όλους στο χέρι η mossad. Εκείνο που ενδιαφέρει το νο 1 εθνικό κεφάλαιο είναι αν η Αθήνα παραμένει «σημαία ευκαιρίας»∙ αν, μαζί με τις άλλες δύο ευρωπαϊκές «σημαίες ευκαιρίας», την μάλτα και τη νότια κύπρο, κάνει-το-σωστό σ’ αυτό που λέγεται «εξωτερική πολιτική»∙ κι αν φροντίζει η ταξική διάρθρωση της εντόπιας κοινωνίας να κυριαρχείται απ’ τον εύκολα χειραγωγήσιμο μικροαστισμό με τον θαυμασμό του για τους «πετυχημένους».

Εκεί θα πρέπει να ψάξουμε για να βρούμε τις εξηγήσεις για το …. «πολιτικό γίγνεσθαι εσωτερικού»…

Στις 11 Μάρτη του 2026 η (εφοπλιστική…) «ναυτεμπορική» είχε μια σύντομη παρουσίαση 24 ελλήνων «ημίθεων», των 24 πρώτων στη λίστα / «πάνθεον» του forbes βαθύπλουτων, δισεκατομμυριούχων με ελληνικά ονόματα και διαβατήρια, τους οποίους εύκολα θα χαρακτήριζε κάποιος την «εθνική ελλάδας» στον διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό∙ ακόμα κι αν τα ονόματα των περισσότερων είναι άγνωστα τους υποτελείς.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τα αστεία της ζούγκλας

Δευτέρα 24 Νοέμβρη (00.25) >> Το ανέκδοτο με το λαγό και την τίγρη το ξέρετε; Εκείνο που ο λαγός είναι αραχτός σε μια σκιά και σ’ όσα ζώα περνούν ρωτώντας τον «τι κάνει» απαντάει «περιμένω να περάσει η τίγρη να την … μπιπ….»

Ώσπου φτάνει η τίγρη σε στυλ «τι έγινε ρε λαγέ; τι μαθαίνω;» οπότε ο λαγός το γυρνάει κλαψουρίζοντας «ντάξει μωρέ, λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα»….

 Είπες τίποτα για την μαμά μου ρε;

Στην σύγχρονη ελληνική εκδοχή το ανέκδοτο (που δεν έχει τίγρη, έχει αρκούδα και σιγά σιγά δράκο…) αρχίζει έτσι: «Είμαστε ένας φοβερός και τρομερός πυλώνας σταθερότητας και κηρύσσουμε πόλεμο σε όποιον γουστάρουμε! Ντάξει; Τρέχει τίποτα;» Έτσι αρχίζει κάπου το 2022.

Και πως τελειώνει; Θα τελειώσει … με αίμα και δάκρυα. Αλλά τότε οι don Rico & Co, όλοι οι όμοιοί τους και τα αφεντικά τους, θα έχουν γίνει λαγοί. Θα απομείνουμε οι υπόλοιποι, μέσα κι έξω απ’ τα φέρετρα με τις σημαίες.

(Με την επανάληψη της ιστορίας το ξέρουμε. Ένας «κριμαϊκός πόλεμος» το 1919… Άλλος ένας τώρα… Η υλοποίηση αστείων της ζούγκλας τι είναι; Τραγωδία ή φάρσα;)

Κάθε λιμάνι και καϋμός…

Δευτέρα 24 Νοέμβρη (00.22) >> Έχει άραγε δίκιο ο don Rico & Co που παριστάνει τον «αθώο» σε σχέση με την (φανερή) αμερικανική «πλαγιοκόπηση» (προς το παρόν…) της κινεζικής παρουσίας στο λιμάνι του Πειραιά λέγοντας «τιμούμε τις συμφωνίες που έχουμε υπογράψει»; Ή έχει δίκιο το Πεκίνο που εκδήλωσε ακαριαία (με μάλλον συγκρατημένο και ευγενικό τρόπο) την οργή του για τις δηλώσεις της κυραoil περί «ατυχούς γεγονότος»;

Το δεύτερο συμβαίνει! Μέσα στους άλλους πολέμους που έχει κηρύξει ήδη ο «πυλώνας σταθερότητας και βάνα αμερικανικού lng» θα πρέπει να περιλάβουμε πλέον και το πόλεμο κατά του κινεζικού κράτους / κεφάλαιου. Που έχει αρχίσει ήδη, και θα συνεχίσει (γύρω απ’ την cosco και τον Πειραιά) με υπόγειους ή και φανερούς τρόπους.

Πρώτα για την αμερικανική κατάληψη του λιμανιού της Ελευσίνας. Οι σχετικοί με το θέμα (κατά την εφσυν) σχολιάζουν ότι η προοπτική να γίνει αυτό εμπορικά ανταγωνιστικό με το λιμάνι του Πειραιά σε ότι αφορά τα containers είναι … γελοία! Σωστά. Η προοπτική να γίνει αμερικανική ναυτική μισο-βάση, για ενδεχόμενα «μερεμέτια» σε αμερικανικά πολεμικά πώς σας φαίνεται; Η κυραoil και τα αφεντικά της ενδιαφέρονται (απ’ αυτήν την άποψη) για λιμάνια που έχουν κοντά αεροδρόμιο: προφανώς δεν το χρειάζονται για μεταφορά … containers… Πληρωμάτων πλοίων ίσως;

Ο κυρίως πόλεμος (κατά της cosco) δεν θα γίνει μέσω … ανταγωνιστικής Ελευσίνας!! Θα γίνει αλλιώς. Και έχει ξεκινήσει ήδη:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ένα ατυχές γεγονός…

Δευτέρα 17 Νοέμβρη (00.39) >> Πριν κάτι λιγότερο από 2 μήνες (29 Σεπτέμβρη) κάτω απ’ τον τίτλο Ο χαμένος … έχει ηττηθεί γράφαμε μεταξύ άλλων:

… Απ’ τον χαρακτήρα του τον ίδιο (απεδαφοποιημένο, δικτυακό) το νο 1 εθνικό κεφάλαιο που καθορίζει την περιβόητη «εξωτερική πολιτική» του ελλαδιστάν με βάση τα συμφέροντά του, ιμπεριαλιστική όσο είναι δυνατόν, ακόμα κι αν διαπιστώνει τους σεισμικούς μετασχηματισμούς στον καπιταλιστικό πλανήτη ΔΕΝ είναι σε θέση να παράξει πολιτικούς νεωτερισμούς για μια τόση δα χερσόνησο στα βαλκάνια. Το έκανε (μονότονα) όταν το κέντρο του κόσμου ήταν η δύση. Όχι πια.

Ένα παράδειγμα. Ένα τμήμα του «έπεισε» την cosco ότι το εντόπιο οργανωμένο έγκλημα (υπό την σημαία και το κουμάντο των βοθρολυμάτων) θα υπερασπιστεί την μετεγκατάστασή της απ’ τη Νάπολη στον Πειραιά, όταν η κινέζικη mega-εταιρεία τα έσπασε με την ναπολιτάνικη μαφία. Τώρα όμως βρίσκεται αντιμέτωπο (αυτό το νο 1 εθνικό κεφάλαιο) με το ψοφιοκουναβιστάν που θέλει να διώξει την cosco απ’ τον Πειραιά, στα πλαίσια της όξυνσης του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού. Πιθανότατα και το Λονδίνο να έχει την ίδια όρεξη. Τι κάνεις ως «εθνική γραμμή» σ’ αυτήν την περίπτωση;

Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι, ας πούμε, μια μικρογραφία του ελληνικού μεριδίου της στρατηγικής ήττας.

Μπορεί να θεωρήθηκε αυθαίρετη και αστήρικτη η απορία μας – δεν ήταν. Η καινούργια πρέσβειρα του ψοφιοκουναβιστάν ήρθε διαβασμένη και φουριόζα. Πριν λίγες μόνο ημέρες ακούμπησε το εξάσφαιρο στο τραπέζι:

Μιλάει κομψά για «παράκαμψη του ατυχούς γεγονότος» (λέει και διάφορες άλλες ανοησίες). Αλλά αυτό είναι μόνο προσποίηση. Κι ο λόγος είναι απλός: ακόμα κι αν δινόταν σε εταιρείες του «μεγάλου συμμάχου» ένα άλλο ντόπιο λιμάνι (ποιο άραγε;) και πάλι η κινέζικη εταιρεία θα συνέχιζε να κάνει την δουλειά της! Ας μην ξεχνάμε ότι η cosco δεν διαχειρίζεται μόνο λιμάνια (πολλά λιμάνια!) σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Κατέχει επίσης κι έναν μεγάλο στόλο εμπορικών πλοίων (κοντεϊνεράδικων), που μεγαλώνει διαρκώς. Με δυο λόγια είναι «καθετοποιημένη» εταιρεία.

Δεν χρειάζονται λιμάνια τα αμερικανικά αφεντικά. Θέλουν να “κόψουν” τα κινεζικής διαχείρισης τέτοια, που ξεδιπλώνουν πειστικά στον παγκόσμιο χάρτη των εμπορευματικών μεταφορών την έμπρακτη αμφισβήτηση της θαλάσσιας αμερικανικής ηγεμονίας!

Όπως έχει δείξει η αμερικανική εκστρατεία για τα λιμάνια της διώρυγας του παναμά (προσπάθεια που ως τώρα έχει αποτύχει∙ στο Πεκίνο δεν είναι ηλίθιοι!) δεν υπάρχει «παράκαμψη» στον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό. Υπάρχει μόνο εξόντωση του αντιπάλου. Πράγμα που σημαίνει ότι κατά την Ουάσιγκτον το «ατυχές γεγονός» θα πρέπει να τελειώσει – απ’ τον Πειραιά (και από οπουδήποτε αλλού στη Μεσόγειο είναι δυνατόν!)

Είναι εύκολο; Καθόλου. Η cosco έχει δρομολογήσει διάφορες επιπλέον επενδύσεις στον Πειραιά και όχι μόνο. Δεν πρόκειται να δεχθεί να πάρει αμερικάνους συνεταίρους, και φυσικά οποιαδήποτε προσπάθεια «παράκαμψης» (δηλαδή έξωσης της…) θα αντιμετωπιστεί απ’ το Πεκίνο ως καθαρά επιθετική ενέργεια απ’ την μεριά της Αθήνας. Εν τέλει αν αναγκαστεί να μετακομίσει θα το κάνει (τεχνικά δεν είναι καθόλου δύσκολο!), κι ίσως ο επόμενος προορισμός της να είναι στον «αιώνιο εχθρό», όπου η κινέζικη εταιρεία κατέχει ήδη μερίδια ή το σύνολο λιμανιών (με φάτσα στο Αιγαίο).

Όμως ακόμα και ως εισαγωγική νύξη η δήλωση της «δυναμικής διπλωμάτη» με το καλημέρα δείχνει ότι η κήρυξη-πολέμου-στη-ρωσία απ’ το ελλαδιστάν δεν πρόκειται να είναι η τελευταία! Όταν εκτιμάς ότι σε συμφέρει η συμμετοχή στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο δεν θα κάνεις του κεφαλιού σου! Θα κάνεις ό,τι προβλέπει το «αρχηγείο».

Ενεργειακός πόλεμος 1

Δευτέρα 10 Νοέμβρη >> Οι πρώτες ύλες και η παραγωγή ενέργειας είναι στρατηγικής σημασίας «πάγια» για τον καπιταλιστικό κύκλο. Έχουν κατ’ αρχήν αξία χρήσης. Αποκτούν όμως αναπόφευκτα ανταλλακτική αξία, γίνονται δηλαδή εμπόρευμα. Στρατηγικής σημασίας πάλι αλλά πάντως εμπόρευμα. Κι από κει μπορούν να γίνουν (και γίνονται) «αξία καταστροφής» – αν μπορούμε να συμπυκνώσουμε σε δυο λέξεις το ότι η στέρηση πρώτων υλών και παραγωγής ενέργειας είναι, στην καπιταλιστική εποχή, όπλο πρώτης γραμμής…

Το ελλαδιστάν προσπαθεί εδώ και μερικές δεκαετίες να αυξήσει τις γεωπολιτικές του προσόδους όχι βέβαια ως «χρήστης ενεργειακών πόρων» αλλά, αντίθετα, τοποθετούμενο στη ζώνη ανάμεσα στην ανταλλακτική αξία (το εμπόριο ενέργειας) και στην αξία καταστροφής (την οπλοποίηση της ενέργειας). Μέσα σ’ αυτή τη ζώνη μπαίνει το «εθνικό» θεώρημα ότι με το να γίνει ενδιάμεσος σταθμός στη διακίνηση ενεργειακών πόρων θα εξασφαλίσει ‘διεθνή στρατιωτική προστασία’… Πού το είδαν άραγε τα εντόπια αφεντικά αυτό το έργο; Η καπιταλιστική ιστορία άλλα λέει…

Τα πρόσφατα «εθνικά» πανηγύρια τρικλίζουν πάνω σε έωλες παραδοχές που απλά θολώνουν στα μυαλά των υποτελών τις γεωπολιτικο-προσοδικές μεθοδεύσεις των ντόπιων αφεντικών. Η καθεστωτική «καθημερινή» για παράδειγμα, πριν 2 μέρες (8 Νοέμβρη) ξεκινούσε έτσι διαμορφώνοντας το περίγραμμα αυτής της σκόπιμης θολούρας χωρίς πάντως να αποφεύγει τις λέξεις που στο βάθος τους αποκαλύπτουν την αλήθεια:

Εμπορική διάσταση στο γεωστρατηγικό έργο του Κάθετου Διαδρόμου που θα καταστήσει [sic!] την Ελλάδα «πύλη» για τη μεταφορά αμερικανικού LNG στην Ευρώπη έδωσε η σύμβαση προμήθειας που υπέγραψε χθες η νεοσύστατη εταιρεία των ομίλων ΔΕΠΑ – Aktor, AtlanticSea LNG Trade με την αμερικανική Venture Global

Και να τα συστατικά της συσκότισης.

Πρώτον, σύμφωνα με την ίδια την αμερικανική εταιρεία, η Venture Global είναι ένα πολύ καινούργιο μαγαζί υγροποίησης φυσικού αερίου με σκοπό το δια θαλάσσης εμπόριο του – ξεκίνησε μόλις το 2022. Όσο για τον εταίρο του στο συγκεκριμένο deal, την Atlantic – Sea LNG Trade, αυτή φτιάχτηκε μόλις … προχτές, σα θυγατρική των ΔΕΠΑ και Aktor (με την συνοδεία φήμης ότι το μερίδιο της Actor, 60%, θα το αγοράσει η κρατική αμερικανική development finance corporation…. Μετά το μερίδιο θα πουληθεί αλλού, και θα γίνονται μια χαρά χρηματιστηριακά παιχνίδια…) και αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 500.000 ευρώ – στραγάλια δηλαδή…

Business as usual κατ’ αρχήν, εκτός ίσως απ’ αυτό: πρόκειται για εταιρείες δημιουργημένες επί τούτου για να κινούνται στη ζώνη ανάμεσα στην ανταλλακτική αξία και την αξία καταστροφής. Οι λέξεις «εμπορική διάσταση στο γεωστρατηγικό έργο» πρέπει να διαβαστούν ως εμπορική διάσταση στο πολεμικό έργο.

Δεύτερον, πρακτικά δεν έχει υπογραφτεί καμία «τελική συμφωνία». Υπογράφτηκε «προσύμφωνο», αυτό που στην αργκώ λέγεται «μνημόνιο συνεργασίας». Λογικό, αφού αυτό το «προσύμφωνο» αφορά μεν 20 χρόνια, που θα ξεκινήσουν όμως απ’ την 1η Γενάρη του 2030! Μετά από 4+ χρόνια δηλαδή! Κι αυτό επειδή μεταξύ άλλων ΔΕΝ υπάρχουν αυτή τη στιγμή έτοιμοι διαθέσιμοι τελικοί αγοραστές απ’ τους ενδιάμεσους, την Atlantic – See LNG Trade δηλαδή. ΔΕΝ υπάρχουν έτοιμες διαθέσιμες αξίες χρήσης. Πρέπει να βρεθούν∙ ή πιο σωστά να εφευρεθούν: αυτή είναι η «γεωστρατηγική», δηλαδή η πολεμική διάσταση του πράγματος.

Κατά συνέπεια (τρίτον) αναζητούνται (απ’ την Atlantic….) πελάτες. Υπογράφονται (ή αναζητούνται) καινούργια «προσύμφωνα», καινούργια «μνημόνια συνεργασίας». Πρώτος μελλοντικός πελάτης; Η ουκρανική Naftogaz: πελάτης από την 1η Γενάρη του 2030 (θα υπάρχει ως τότε η Naftogaz;; Προς το παρόν και για το ορατό μέλλον οι αποθήκες και οι εγκαταστάσεις της κτυπιούνται τόσο συστηματικά ώστε δεν μένει ούτε μαντήλι για κλάμα…). Δεύτερος πελάτης δύο ρουμανικές εταιρείες. Πάντα από 1η Γενάρη του 2030: σε ότι αφορά τις πραγματικές ενεργειακές ανάγκες χρήσης για το αμερικανικό υγροποιημένο και εξαερωμένο φυσικό αέριο αυτές είναι … δυνητικές!

Τέταρτον, αυτό το «δυνητικό», το «ενδεχόμενο», το «πάμε στο 2030 και βλέπουμε» (το 2030 είναι η χρονιά που η ένοπλη συμμορία των ευρωπροθύμων θα βάλει στη θέση της την Μόσχα;) το λιγούρικο για γεωπολιτικές προσόδους ελληνικό καθεστώς το πανηγυρίζει ως …. «τώρα»!!! Αυτό λέγεται προεξόφληση, και είναι συνηθισμένη τακτική για τους παίκτες των χρηματιστηρίων που επιδιώκουν άμεσα κέρδη από νταραβέρια «μελλοντικής εκπλήρωσης». Σ’ αυτά τα νταραβέρια, σ’ αυτά τα στοιχήματα πιο σωστά, είναι συνηθισμένο κάποιοι να πηγαίνουν-στον-κουβά…. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, της «πύλης», πόσο πιθανός είναι ο κουβάς;

Ερχόμαστε έτσι στα επόμενα στοιχεία της συσκότισης – και του εγκλήματος.

Πέμπτον: για ποιο λόγο οποιοσδήποτε τελικός χρήστης, οποιαδήποτε ενεργειακή αξία χρήσης θα επέλεγε το 3, 4, ή 5 φορές ακριβότερο υγροποιημένο και εξαερωμένο φυσικό αέριο απ’ την μακρινή αμερικανική Λουϊζιάνα αντί για το 3, 4, ή 5 φορές φτηνότερο μέσω αγωγών, σταθερής ροής κοντινό ρωσικό; Το «ταξίδι» στην υπό αμερικανικό έλεγχο ζώνη ανάμεσα στην ανταλλακτική αξία και την αξία καταστροφής προβάλλεται με απεριόριστη αναίδεια ως «αναπτυξιακό»!!! Αλλά είναι γνωστό ήδη πόσο «αναπτυξιακό» είναι: γερμανικός καπιταλισμός!!! Καθηλωμένος εδώ και 3 χρόνια, μετά την ανατίναξη των nord stream 1 και 2, με μόνη «λύση» το αμερικανικό LNG, έχει περιπέσει σ’ αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν ύφεση. Θέλουν οι βαλκανικοί καπιταλισμοί το ίδιο; Ζηλεύουν, λιγουρεύονται την γερμανική καπιταλιστική καθίζηση; (Το Κίεβο εξαιρείται!!!)

Έκτον: το πανηγύρι για την ελληνική «πύλη», η προεξόφληση δηλαδή ότι αυτή η πύλη-θα-δουλεύει απ’ το 2030 και μετά προϋποθέτει ότι οι τώρα δυνητικοί πελάτες και οι πραγματικές ενεργειακές ανάγκες χρήσης τους θα αναγκαστούν (και δεν θα επιλέξουν…) να στραφούν στο 3, 4, ή 5 φορές ακριβότερο της Venture Global. Θα αναγκαστούν δηλαδή να αυτοκτονήσουν ενεργειακά, α λα Βερολίνο. Κι αυτό, με τη σειρά του, προϋποθέτει ότι θα καταστραφεί κάθε άλλη δυνατότητά τους: η ενεργειακή ανταλλακτική αξία (του αμερικανικού υγροποιημένου) κάθεται ακριβώς πάνω στις κάνες της ενεργειακής καταστροφικής αξίας του. Το «εμπόριο» είναι η προέκταση των βολών της «γεωστρατηγικής» – κι όποιον πάρει ο χάρος!

Έτσι στο ελλαδιστάν βαράνε παλαμάκια με τα ροδαλά χεράκια τους!

Ταμάμ…

(Έβδομο και τελευταίο: εδώ γύρω, στη γειτονιά, υπάρχουν ενεργειακοί παραγωγοί αξιών χρήσης που δεν χρειάζονται ούτε φαίνεται να επιδιώκουν «προστασία», δηλαδή καταστροφική αξία: αλγερία – πετρέλαιο, φυσικό αέριο, αίγυπτος – φυσικό αέριο. Προφανώς δεν έχουν την ελληνική ευφυία…)

Φτηνός αντιπερισπασμός…

Δευτέρα 10 Νοέμβρη >> Όχι και πολύ παλιά όταν οι πολιτικές βιτρίνες του Χ ή του Ψ «δημοκρατικού» κράτους ήθελαν να περάσουν κάποιο «ζόρικο» νόμο που θα προκαλούσε κοινωνικές αντιδράσεις, προσπαθούσαν να το κάνουν το καλοκαίρι. Που οι υπήκοοι είχαν στο μυαλό τους τις διακοπές τους.

Οι διακοπές έγιναν ζόρικες οι ίδιες. Αλλά οι τακτικές του αντιπερισπασμού βελτιώθηκαν, και ξέφυγαν απ’ την εποχιακότητά τους. Δείτε, για παράδειγμα, την πρόσφατη χοντροκομμένη μεν αλλά μάλλον πετυχημένη παραπλάνηση / σύγχυση σχετικά με τον «εθνικό θρίαμβο» του ελλαδιστάν που, εκτός από «πυλώνας σταθερότητας» (χα!!!) γίνεται και «διεθνές ενεργειακό hub» – αμερικάνικο δηλαδή. Μια χαρά έγιναν όλα κάτω απ’ τον συγκινησιακό θόρυβο είτε για τις κρητικές μονομαχίες είτε για τα απομνημονεύματα ενός «παιδιού-για-δεύτερη-φορά», είτε οτιδήποτε άλλο είχε να προσφέρει απλόχερα η δημαγωγία.

Η εξόρυξη είναι ρομάντζο!

Όμως όλο αυτό το πανηγύρι, που είναι στα μέτρα και για τα συμφέροντα του νο 1 «εθνικού κεφάλαιου» (το 22% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου είναι ελληνικής ιδιοκτησίας…), δεν είναι ένα αγνό καπιταλιστικό project∙ αν νόμιζε κανείς ότι υπάρχει «καπιταλιστική αγνότητα». Είναι, αντίθετα, ακόμα πιο ενεργή εμπλοκή στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο. Κατά της ρωσίας και όχι μόνο.

Οι «στρατάρχες» αυτού του πολέμου (που είναι πια «οικονομικός» μόνο κατ’ επίφαση, περισσότερα στη συνέχεια) δεν μάσησαν τα λόγια τους:

O don Rico, χαρούμενος σα νεαρό πουλάρι και όπως πάντα έξυπνος σα μαραμένο ραδίκι, άφησε να του ξεφύγει η όλο νόημα απειλή ακόμα πιο πέρα:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ενεργειακός πόλεμος 2

Δευτέρα 10 Νοέμβρη (00.15) >> Στο μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα οι βασικές πηγές ενέργειας (κυρίως το πετρέλαιο) έγιναν «αιτία πολέμου» μεγάλης κλίμακας: βιομηχανικές επαναστάσεις γαρ. Οι λεγόμενοι «βαλκανικοί πόλεμοι» έγιναν και για να μην κατασκευαστεί η σιδηροδρομική γραμμή Βερολίνου – Βαγδάτης που θα μετέφερε χερσαία τα αραβικά πετρέλαια στην «διψασμένη» γι’ αυτά γερμανική βιομηχανία παρακάμπτοντας την θαλάσσια κυριαρχία του Λονδίνου… Ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος έγινε και για να φτάσει η ενεργειακά αποκλεισμένη ναζιστική γερμανία στις πετρελαιοπηγές του Καυκάσου∙ και για να αποκλειστεί το φασιστικό Τόκιο και η έντονα αναπτυσσόμενη βιομηχανία του απ’ τα πετρέλαια της νοτιοανατολικής Ασίας.

Τώρα, στην κλιμάκωση του 4ου παγκόσμιου, με διακηρυγμένο στόχο το ευρασιατικό project, ειδικά τους φτηνούς και διαρκούς χερσαίας ροής ρωσικούς υδρογονάνθρακες και, ουσιαστικά, με στόχο τον κανιβαλισμό του αμερικανικού πάνω στους ευρωπαϊκούς καπιταλισμούς (κυρίως στις βιομηχανικές εκφάνσεις τους), το ελληνικό κράτος / κεφάλαιο έχει συστρατευτεί με την Ουάσιγκτον όχι ως «παραγωγός» αλλά ως μεσάζοντας / έμπορος. (Έχοντας επιπλέον την δική του «αντιτουρκική» ατζέντα στο βαθμό που η Άγκυρα είναι βασικό έδαφος στη χερσαία διακίνηση υδρογονανθράκων…)

Στις 7 Νοέμβρη (2025) η «ναυτεμπορική» κάτω απ’ τον τίτλο «Κλειδί» η ελληνική ναυτιλία για την ανθεκτικότητα της Δύσης έγραφε μεταξύ άλλων κι αυτά:

Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του υπουργού Εσωτερικών και προέδρου του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας [!!!!] των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ, με κορυφαίους Έλληνες εφοπλιστές, στο περιθώριο της 6ης Διακυβερνητικής Διατλαντικής Συνεργασίας για την Ενέργεια (PTEC), η οποία φιλοξενήθηκε στο Ζάππειο.

… Από πλευράς Ελλήνων εφοπλιστών, μεταξύ άλλων τον λόγο έλαβε η κ. Μαρία Αγγελικούση, επικεφαλής του Angelicoussis Group, η οποία τόνισε: «Μόνο η δική μας εταιρεία έχει μεταφέρει το 10% των αμερικανικών εξαγωγών ενέργειας το τελευταίο έτος, με 700 ασφαλείς προσεγγίσεις σε αμερικανικά τερματικά»…

… Από την πλευρά του ο ιδρυτής και πρόεδρος της Tsakos Energy Navigation, Νίκος Τσάκος, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης να επαναφέρει τη ναυτιλία στο επίκεντρο της οικονομικής στρατηγικής, ενώ επανέλαβε τη διάθεση των ελληνικών εταιρειών να συνεργαστούν με αμερικανικά ναυπηγεία και να φιλοξενήσουν Αμερικανούς δόκιμους αξιωματικούς στα πλοία τους…

… Επίσης, ο διευθύνων σύμβουλος της Star Bulk, Πέτρος Παππάς, καλωσόρισε την αμερικανική αποστολή στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας την ιστορική φιλία και τη διαχρονική συμμαχία των δύο χωρών…

Το πλεονέκτημα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου, της πλοιοκτησίας, σε σχέση με άλλους καπιταλιστικούς κλάδους είναι ότι «απασχολώντας» ελάχιστη έως καθόλου εντόπια εργασία μπορεί να αδιαφορεί εντελώς για την «τύχη» της εργατικής τάξης εντός του ελλαδιστάν στην εξέλιξη (και) αυτού του παγκόσμιου πολέμου. Δεν την έχει ανάγκη ούτε ως «παραγωγό» ούτε ως «καταναλωτή», και δεν έχει καμία δέσμευση απέναντί της. Δεν έχει επίσης κανέναν έλεγχο «απ’ τα κάτω». Εύκολα και «αβίαστα» μπορεί να την «θυσιάσει» ολόκληρη. (Το έχει ξανακάνει!)

Ταμάμ…

Το μειονέκτημα της τάξης μας είναι ότι αντιλαμβάνεται τα αφεντικά του εφοπλισμού όχι σαν βασικούς προαγωγούς και επωφελούμενους των «θυσιών» της αλλά ως «γενναιόδωρους» ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών ομάδων και μήντια∙ ως ελκυστικούς και αγαπημένους «φίλους» της.

Γιατί τα ελληνικής ιδιοκτησίας εργοστάσια είναι αόρατα; Επειδή είναι πλωτά…

Το μέτωπο των ωκεανών

Δευτέρα 28 Απρίλη (00.40) >> Γράφαμε την περασμένη βδομάδα για το ψοφιοκουναβικό «σχέδιο» επιβολής «προστίμων» στα εμπορικά πλοία κινέζικων εταιρειών ή και κινέζικης ναυπήγησης όταν πιάνουν αμερικανικά λιμάνια. (Ίσως και συμμαχικά, γιατί όχι;) Το πράγμα φαίνεται να προχωράει, κατ’ αρχήν στα χαρτιά: κυκλοφορούν ήδη τα ποσά, που μπορεί να αλλάξουν λίγο αλλά δείχνουν καθαρά την πρόθεση. Αν οι δασμοί είναι πόλεμος στην κινεζική εμπορευματική παραγωγή γενικά, τα πρόστιμα στα πλοία είναι η προσπάθεια (του ψοφιοκουναβιστάν) να ξαναπάρει τον έλεγχο των θαλάσσιων μεταφορών∙ η «αναβίωση της θαλασσοκρατορίας».

Το ίδιο «όνειρο» υπηρετεί η πολύ πρόσφατη απαίτηση «ελεύθερης και δωρεάν διέλευσης» των αμερικανικών πλοίων (εμπορικών και πολεμικών) από τις διώρυγες του Σουέζ και του Παναμά! Ο καινούργιος-σερίφης-στην-πόλη νοιώθει αφεντικό του πλανήτη∙ αλλά πόσα είναι επιτέλους αυτά τα εμπορικά «αμερικανικά πλοία»; Ελάχιστα!!! Βάζοντας το κάρο μπροστά απ’ το άλογο, η ψοφιοκουναβική διοίκηση ονειρεύεται θαλασσοκρατορία ΧΩΡΙΣ να έχει πλοία και ΧΩΡΙΣ να έχει ναυπηγεία για να τα κτίσει!!! Είναι απόδειξη μεγαλομανίας και καθόλου σχεδιασμού: το ψόφιο κουνάβι εκδίδει πανεύκολα βασιλικά διατάγματα (πόση ώρα χρειάζεται για δαύτα;)∙ αλλά για να φτιάξει ναυπηγεία, και μάλιστα σε ποιότητα και ποσότητα που να είναι ανταγωνιστικά των κινεζικών (που επιδιώκει να τιμωρήσει) χρειάζεται όχι μόνο λεφτά (αυτά ας πούμε ότι υπάρχουν) αλλά και κατασκευαστές + ειδικευμένη εργασία σε πάρα πολλούς τομείς της ναυπήγησης + πρώτες ύλες (συμπεριλαμβανόμενων των ηλεκτρονικών). Με δυο λόγια, στα χαρτιά όλα είναι έτοιμα σε ώρες… Αλλά στην πράξη χρειάζονται χρόνια…  

Ο υποτιθέμενα «έμπειρος» κτηματομεσίτης θα έπρεπε να το ξέρει ήδη καλά: η αναμέτρηση της καπιταλιστικής παραγωγικότητας έχει χαθεί ήδη για τους δυτικούς καπιταλισμούς, και έχει χαθεί για πάντα. Για παράδειγμα το πιο πρόσφατο ρεκόρ στο κτίσιμο ουρανοξυστών είναι βέβαια κινέζικο, και χωρίς προηγούμενο: ένα κτίριο γραφείων 57 ορόφων κατασκευάστηκε από κινέζικη εταιρεία σε μόλις 19 ημέρες! (Επαναλαμβάνουμε: μόνο σε 19 ημέρες!!! Αδιανόητο!!!)

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με το κινεζικό δυναμικό ναυπήγησης: ώσπου να στηθεί στις ηπα (ή οπουδήποτε αλλού στη δύση) ένα (1) ναυπηγείο στην κίνα έχουν στηθεί πέντε (5). Χρειάζεται απόδειξη; Βρίσκεται εκεί που πονάει περισσότερο από οπουδήποτε αλλού τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό: στην ταχύτητα με την οποία ξεπέρασε ήδη σε αριθμό καινούργιων (και τεχνολογικά…) πλεούμενων κάθε είδους (εκτός απ’ τα αεροπλανοφόρα) το κινεζικό πολεμικό ναυτικό τον (έτσι κι αλλιώς γερασμένο) στόλο του us navy…

Αναβίωση της αμερικανικής θαλασσοκρατορίας; Ας περιοριστούν στην είσπραξη προστίμων, δουλειά θαλάσσιου «τροχονόμου» δηλαδή – όσο μπορούν ακόμα…

Υπάρχει όμως κι άλλο σκέλος σ’ αυτήν την εκστρατεία, όπου ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός νομίζει ότι μπορεί να νικήσει χωρίς να ναυμαχήσει: η αγορά λιμανιών. Ο σχετικός ντόρος έγινε (και ξεχάστηκε γρήγορα) με τα δύο λιμάνια στις εισόδους / εξόδους της διώρυγας του Παναμά… Οι δημαγωγοί, είτε από άγνοια είτε από επιδοτούμενο δόλο παρουσίασαν το θέμα με τον τρόπο που βόλευε το ψοφιοκουναβιστάν: «οι κινέζοι ‘μάσησαν’ και πούλησαν τα λιμάνια στους αμερικάνους»… Ένας θρίαμβος της ψοφιοκουναβικής πυγμής…

Καμία σχέση!!! Η πραγματικότητα έχει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον απ’ όσο φαντάζεσθε!


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.