Δευτέρα 22 Ιούνη (00.43) >> Γιατί, λοιπόν, τόσοι πολλοί (και διαφορετικοί) ήταν σίγουροι τις περισσότερες μέρες της βδομάδας που πέρασε ότι «κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχει επιτευχθεί»; Γιατί τόσο πολύ τυπογραφικό και ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε πάνω σ’ αυτή τη σιγουριά;
Ο πληροφοριακός βομβαρδισμός (και το δέσιμο στα … «φτερά» του…) προκαλεί απώλεια μνήμης (και, κατά συνέπεια, απώλεια σοβαρής κριτικής επισκόπησης). Δεν έχει περάσει δα ούτε χρόνος οπότε όλοι θα έπρεπε να θυμούνται ένα σόου-υπέρ-της-ειρήνης (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) που έγινε στο Anchorage της Αλάσκα, μεταξύ ψόφιου κουναβιού και ακέφαλης αλεπούς. Ήταν 15 Αυγούστου του 2025. (Κι όμως, έχει ξεχαστεί).
Και τι δεν ειπώθηκε / γράφτηκε τότε… Αναλύσεις επί αναλύσεων… Υποτίθεται ότι το ψόφιο κουνάβι είχε «αναποδογυρίσει τα δεδομένα» προχωρώντας σε «φιλία με την Μόσχα»… Σήμερα είναι 22 Ιούνη 2026: δέκα μήνες και κάτι μετά. Και λοιπόν; Τι έγινε στο ουκρανικό πεδίο μάχης;
Εκείνο που έγινε είναι ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να πολεμάει κατά της Μόσχας, αλλά δεν το φωνάζει κάθε τρεις και λίγο… (Την Μόσχα, που φυσικά ξέρει τι συμβαίνει ακριβώς, την συμφέρει αυτή η «δημαγωγική αποχή» του ψόφιου κουναβιού: μπορεί να εστιάσει στη συμμορία των 3 ευρωπαίων προθύμων και στους συμμάχους τους…)
Ο πόλεμος απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον αναλήφθηκε απ’ τις υπηρεσίες και τα κρατικά / παρακρατικά κυκλώματα αλλά το δημαγωγικό πολυβόλο του άσπρου σπιτιού δεν κάνει δηλώσεις. Το starlink, του οποίου το αφεντικό (;) έλεγε το 2023 και το 2024 ότι αποκλείεται / απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις στο εσωτερικό της ρωσίας εδώ και κάτι μήνες εξυπηρετεί ακριβώς αυτό… Τα drones «μεγάλου βεληνεκούς» Hornet, που χρησιμοποιούνται σε διάφορες επιχειρήσεις (π.χ. κατά της γέφυρας στην Κριμαία…) κατασκευάζονται σε εργοστάσιο στην Καλιφόρνια… Όσο για την διαβόητη Palantir (είναι παρακλάδι της cia ή η cia είναι δικό της παρακλάδι;) είναι σταθερά «επί των τειχών» και έχει αναλάβει πια την «ολοκληρωμένη ψηφιακή επεξεργασία δεδομένων και την οργάνωση των επιθέσεων με drones». Για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου.
Το Anchorage μπορεί να θεωρηθεί η πιο πρόσφατη «μητέρα των τακτικών παραπλάνησης» της Ουάσιγκτον (παραπλάνησης κυρίως των υπηκόων), μιας τακτικής που από τότε επαναλαμβάνεται σταθερά: μεσολάβηση για εκεχειρία μεταξύ Παλαιστινιακής αντίστασης και θεοναζί στις αρχές του 2025 και «σχέδιο τριών σταδίων για την ειρήνη» – σιγά… Μεσολάβηση / πίεση για «εκεχειρία μεταξύ Hezb’ Allah και θεοναζί το Νοέμβρη του 2024» – σιγά… «Σύνοδος του Καϊρου» τον Μάρτη του 2025 για «μόνιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη» με συμμετοχή 30 (!!!) αραβικών κράτων, και «σχέδιο τριών φάσεων» – σιγά… Διαπραγματεύσεις την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι του 2025 ανάμεσα στους τσατσορούφιανους της αυλής του ψόφιου κουναβιού και την Τεχεράνη για το «πυρηνικό πρόγραμμα» – σιγά… Κλπ, κλπ, κλπ.
Όσα έχουν προηγηθεί τους τελευταίους 10 μήνες (πριν την πιο πρόσφατη …. «υπογραφή του ‘μνημονίου κατανόησης’ / MOU»…) θα έπρεπε να είναι διαφωτιστικά όχι για το αν το ψόφιο κουνάβι λέει «ψέμματα» ή «αλήθεια» ούτε για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, αλλά για το ποια είναι η τακτική του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών (με τις … «πολιτισμικές» διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…) μπροστά στις διαδοχικές ήττες που υφίστανται: προσπάθειες να κερδηθεί χρόνος (άλλοτε πετυχημένες κι άλλοτε όχι) έτσι ώστε (να εξοπλιστούν; να αναδιοργανωθούν; να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες που ελέγχουν; όλα αυτά μαζί…)∙ παράλληλα πόλεμος προβοκατσιών που ονομάζεται «χαμηλής έντασης» και θεωρείται πια «νέα κανονικότητα»∙ και εν τέλει, υποχρεωτικά και ταυτόχρονα, σύγκλιση όλων των επιμέρους πεδίων μάχης σ’ ένα ενιαίο και καθολικό…
Για να διαλυθεί ακόμα και το τελευταίο ψήγμα κριτικής δυνατότητας απέναντι στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο διάφοροι επιμένουν να τονίζουν τους πρόσφατους «καυγάδες» μεταξύ ψόφιου κουναβιού και αρχιχασάπη… Πώς είπατε; Ξεχάσατε τα μπινελίκια που έφαγε live ο τοξικός του Κιέβου μέσα στο άσπρο σπίτι στις 28 Φλεβάρη του 2025; Και λοιπόν;
Νομίζει κανείς ότι η ανάσχεση του ευρασιατικού project εκ μέρους των δυτικών ιμπεριαλισμών είναι ζήτημα … καυγάδων «γκομενικού τύπου»;
Για να το (ξανα)πούμε όσο πιο λακωνικά γίνεται. Η Μόσχα, η Τεχεράνη, το Πεκίνο, η Άγκυρα, η Ισλαμαμπάντ, η Μπραζίλια, πολλές πρωτεύουσες στην αφρική και στην ανατολική ασία, επιδιώκουν όλες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ίδιο πράγμα: καινούργιες διεθνείς συμφωνίες και ισορροπίες που να αντιστοιχούν στον καινούργιο παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό δύναμης, παραγωγικότητας της εργασίας και αγορών. Στην καθεστωτική αργκώ αυτό λέγεται «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας».
Βλέπετε κάποια ή κάποιες απ’ τις πολιτικές βιτρίνες των δυτικών ιμπεριαλισμών, κάποιο απ’ τα δυτικά αφεντικά, να ετοιμάζεται να πει «ναι ρε σεις, δίκιο έχετε, σας γαμ**** 500 χρόνια τώρα, οπότε πείτε μας: από πού θέλετε να φύγουμε και τι θέλετε να μοιραστούμε δίκαια», ε;
Όχι. Και δεν πρόκειται. Συνεπώς τα ενδεχόμενα είναι δύο. Είτε τα δυτικά καθεστώτα θα καταρρεύσουν εσωτερικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πριν προλάβουν να ξεκινήσουν καινούργιες σταυροφορίες – καταρρεύσεις που θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για τους πληθυσμούς τους. Είτε ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος θα συνεχίσει, με ψευτοδιαλείματα ή χωρίς, με παραπλανήσεις του ενός ή του άλλου είδους, με πολέμους φθοράς ή κατά μέτωπο, και θα αγριεύει σταθερά.
Τι είναι που δεν είναι ξεκάθαρο;