Black Aegean (όπως λέμε Black Sea…) 1

Δευτέρα 7 Αυγούστου>> Το γράψαμε έγκαιρα. Στη βάση εργατικής κριτικής ανάλυσης – όχι … πληροφοριών!

Για παράδειγμα, ενδεικτικά, πριν σχεδόν 1,5 χρόνο, στις 13 Μάρτη του 2022:

Και ξανά λίγο αργότερα, στις 29 Μάη του 2022:

Υποθέτουμε πως τα διαφόρων ειδών «τζιμάνια» θα μας είχαν (ξανα)θεωρήσει … «ψέκα», «ψωνισμένους», κλπ… Να θυμίσουμε, έτσι, «για την ιστορία», πως όταν γράφαμε τα πιο πάνω ο πόλεμος στο ουκρανικό πεδίο ήταν μόλις 3 εβδομάδων (στις 13/3/22) και 2 μηνών (στις 29/5/22)…

Ύστερα ήρθε αυτό:

Ήρθε κι έφυγε – το εμπόριο σκιάς και παραλίας (του Αιγαίου κατά προτίμηση, αν και όχι αποκλειστικά…) είναι πολύ πιο πιασάρικο θέμα, ακόμα και για ανήλικους. (By the way, αποφεύγοντας όπως ο διάολος το λιβάνι το ευνόητο ότι για να είναι τόσες «αρμόδιες υπηρεσίες» τόσο αδρανείς απέναντι στις μαφίες για τόσα χρόνια, κάποιοι εδώ κι εκεί χρηματίζονταν. Ή, για να πούμε πιο κομψά, «είχαν μερίδιο απ’ τα κέρδη»… Αλλά τι κρατικοποιημένο έγκλημα θα ήταν το ελλαδιστάν αν θίγονταν τέτοια θέματα;)

Είχαμε / έχουμε δίκιο για το Αιγαίο∙ και κανένα λόγο να χαρούμε. Ας δούμε που βρισκόμαστε.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Black Aegean (όπως λέμε Black Sea…) 2

Η είδηση είναι παλιότερη (6/3/2022), αλλά έχει πάντα σημασία: «Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Harry S. Truman έχει σταθμεύσει στα βόρεια του Αιγαίου στ’ ανοικτά του ελληνικού νησιού Θάσος έτσι ώστε να μπορεί να πραγματοποιεί αεροπορικές επιχειρήσεις από εκεί αν κλιμακωθεί η ένταση στην περιοχή εξαιτίας της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία…»

Υπάρχει άραγε καλύτερος τρόπος για να κλείσουν τα περισσότερα μπιτσόμπαρα και να μαζευτούν ξαπλώστρες και ομπρέλλες ώστε να απελευθερωθούν οι παραλίες από το να παρκάρουν εδώ κι εκεί, στα ανοικτά, πολεμικά «έτοιμα για όλα»;

Δευτέρα 7 Αυγούστου>> Το γεγονός ότι στην Ουάσιγκτον ξεσκονίζουν τις δυνατότητες της MDCA του 2021 δίνοντας έμφαση στα (ελληνικά) νησιά του Αιγαίου σημαίνει ότι προετοιμάζονται σ’ αυτό το δευτερεύον μέτωπο σε σχέση με την απώλεια της Μαύρης Θάλασσας και τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου. Όχι, δεν έχουν εγκαταλείψει οριστικά τις προσπάθειες να κρατήσουν «θέσεις» κοντά στην Κριμαία. Προσπαθούν διάφορα, έχοντας τις βάσεις τους σε ρουμανία και βουλγαρία. (Προσπαθούν διάφορα που, αργά ή γρήγορα, θα έχουν σα συνέπεια να κλείσει ο ρωσικός στρατός / στόλος εντελώς τα όποια ουκρανικά παράλια…)

Σε κάθε περίπτωση, και πέρα από «αντάρτικα» κτυπήματα, η μεσοπρόθεσμη επιτυχία του νατο σ’ αυτή τη θάλασσα εξαρτάται καθοριστικά απ’ το πόσα χρόνια θα «αντέξει» το σημερινό φασιστοκαθεστώς του Κιέβου∙ και ελπίδες μακροημέρευσης δεν υπάρχουν στον ορίζοντα. Το καταλαβαίνουν όλοι, άσχετα με το τι παραδέχονται δημόσια. Συνεπώς ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός κάνει το αναμενόμενο: υποχωρεί νοτιότερα, για να οχυρωθεί…

Η Άγκυρα δεν έχει κανένα λόγο να χαρεί για την μετατροπή του Αιγαίου (και της ανατολικής Μεσογείου) σε αμερικανική λίμνη – το αντίθετο!


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 31 Ιούλη>> Μπορούμε να δεχτούμε σα δεδομένο ότι σε κάθε πόλεμο (ακόμα και σε πολέμους «κατά του αόρατου εχθρού»…) η παραπληροφόρηση, η αποπληροφόρηση, η διαστρέβλωση, τα ψέματα κάθε είδους, είναι στην ημερήσια διάταξη εκείνων που κατέχουν εξουσία / εξουσίες – ειδικά όταν τα πράγματα-δεν-πάνε-καλά. Αυτή η παραδοχή μας απαλλάσσει από ηθικολογικές ενστάσεις και άχρηστη αγανάκτηση.

Όμως για να έχει κάποια αποτελεσματικότητα η «συσκότιση» απ’ την μεριά οποιουδήποτε συστήματος εξουσίας, σε οποιονδήποτε πόλεμο, θα πρέπει να είναι αδύνατη ή, έστω, εξαιρετικά δύσκολη η γνώση του τι λέει «η άλλη πλευρά», ακόμα κι αν λέει τα δικά της ψέματα. Με άλλα λόγια το κοινότοπο: η συσκότιση και η διαστρέβλωση είναι η άλλη πλευρά της λογοκρισίας∙ αν η δεύτερη δεν είναι πετυχημένη, τότε και οι πρώτες μπορεί να καταντήσουν εξουσιαστική γελοιότητα.

Με την εισβολή του ρωσικού στρατού στην ουκρανική επικράτεια πριν σχεδόν 1,5 χρόνο, ένα απ’ αυτά που έκαναν τα δυτικά αφεντικά ήταν να απαγορεύσουν την ιντερνετική πρόσβαση σε δύο ρωσικά κανάλια, το sputnik και το rt, έτσι ώστε «να μην εκτίθενται οι – παίδες – δυτικοί στην προπαγάνδα της Μόσχας». Αναμενόμενη ενέργεια λογοκρισίας… μόνο που ήταν αποτυχημένη «από κούνια». Πρώτον επειδή όποιος θέλει να έχει πρόσβαση στα «απαγορευμένα» μπορεί να το κάνει εύκολα μέσω VPN∙ και (κυρίως) δεύτερον, επειδή η «ρωσική άποψη» (με τις δικές της σκοπιμότητες) είναι διαθέσιμη διαδικτυακά από πολλές και διαφορετικές μεριές, έτσι ώστε κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να συγκρίνει, ακόμα κι αν πρέπει να συγκρίνει αντίπαλα ψέματα και αντίπαλες συσκοτίσεις.

Γίνεται γι’ αυτό όλο και πιο γελοία ή, γίνεται όλο και πιο έντονα η σημαδούρα της ως τώρα ανομολόγητης δυτικής (νατοϊκής) αποτυχίας η δυτική καθεστωτική προσπάθεια να παρουσιάζεται το άσπρο μαύρο στο ουκρανικό πεδίο μάχης: εκείνοι που αδιαφορούν (η μεγάλη μάζα των δυτικών αιχμάλωτων) δεν ασχολούνται καν και καν∙ κι όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να μάθουν, ακόμα και από «πρώτο χέρι»!

Για παράδειγμα, αυτός ο αμερικάνος βαθυκρατικός που είναι διορισμένος υπ.εξ., ο Παρωπίδας, πριν 8 μέρες, στις 23 Ιούλη, μιλώντας για την θρυλική «ουκρανική αντεπίθεση» που ξεκίνησε στις 4 Ιούνη, είχε την έμπνευση να πει ότι


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης: η Γαλικία της ανατολής…

H αγγλόφωνη έκδοση της φιλοδυτικής καθεστωτικής KievPost που εκδίδεται στο Κίεβο αναγνωρίζει πριν 2 μέρες ότι τα ποτάμια αίματος των στρατιωτών για (αβέβαιες και προσωρινές) μικροπροωθήσεις έχουν τσακίσει το ηθικό του ουκρανικού στρατού. Αλλά «… πρέπει – πρέπει – πρέπει να συνεχίσετε – να συνεχίσετε – να συνεχίσετε…» λένε οι γνωστοί φίλοι όλων αυτών… Οπότε: τι να τους κάνεις τους εχθρούς αν έχεις τέτοιους φίλους;

Δευτέρα 24 Ιούλη>> Το διαβάσατε εδώ (αν το διαβάσατε… όσοι το διαβάσατε…) πριν μια βδομάδα, στις 17 Ιούλη… Ήρθε τέσσερεις μέρες μετά, την Παρασκευή 21 Ιούλη, η ανεγκέφαλη αλεπού να το επιβεβαιώσει∙ χωρίς να διαβάζει ασταμάτητη μηχανή (… Επίσης δεν έχουμε πράκτορες στο Κρεμλίνο!)

Έχει ενδιαφέρον ωστόσο το πως παρουσίασε ένα τέτοιο ενδεχόμενο (ή κάτι παραπάνω από ενδεχόμενο;;;) ή, αν θέλετε, το πως το επίσημο καθεστωτικό πρακτορείο tass μετέφερε τα συγκεκριμένα λεγόμενα της ανεγκέφαλης αλεπούς. Έχει ενδιαφέρον επειδή κανονικά οι συνεδριάσεις του ρωσικού συμβουλίου ασφαλείας είναι απόρρητες∙ οπότε τα παρακάτω προφανώς «διέρρευσαν» σκόπιμα, προς «εξαγωγή»…

Μεταφράζουμε λοιπόν το σχετικό ρεπορτάζ, για να σχολιάσουμε στη συνέχεια:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης: Μαύρη Θάλασσα…

Δευτέρα 24 Ιούλη>> Το ζήτημα της «εξαγωγής δημητριακών» (αλλά μόνο των ουκρανικών…) απ’ την Μαύρη Θάλασσα μπορεί να δείχνει γραφικό, αλλά δεν είναι. Συνδέεται (και συνδέει μεταξύ τους) δύο διαφορετικά επίδικα: την λεγόμενη «διατροφική κρίση» (που επεξεργάζονται τα αφεντικά του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος), και τον στρατηγικό έλεγχο της ναυσιπλοϊας στη Μαύρη Θάλασσα, «μπροστά στη μύτη» του ευρασιατικού project.

Η συμφωνία που υπογράφτηκε τον Ιούλη του 2022 με την μεσολάβηση της Άγκυρας και την εγγύηση του οηε, προέβλεπε ταυτόχρονη «απελευθέρωση» των φορτίων, ουκρανικών και ρωσικών. Αλλά ως προς το δεύτερο σκέλος δεν εφαρμόστηκε – σ’ αυτό έχει δίκιο η Μόσχα: λόγω κυρώσεων έπρεπε να αρθούν διάφορες «απαγορεύσεις», «τιμωρίες» κλπ σε πλοία χύδην φορτίου που θα μετέφεραν τα ρωσικά δημητριακά αλλά και ρωσικά λιπάσματα, καθώς και στην αγροτική τράπεζα που χρηματοδοτεί τις εξαγωγές (Rosselkhozbank). Πράγμα που δεν έγινε ή μισοέγινε με τρόπο προσχηματικό αλλά άχρηστο. Επιπλέον, βασικός στόχος εκείνης της συμφωνίας ήταν η τροφοδοσία του λεγόμενου «τρίτου κόσμου»∙ αλλά ο «πρώτος» (κυρίως η ευρώπη…), με την μεγάλη ιστορία πειρατείας, δεν είχε κανένα πρόβλημα να φροντίσει πρώτα και κύρια τις δικές του ανάγκες.

Εδώ αρχίσει το Θέαμα. Η Μόσχα εξήγαγε τα δικά της δημητριακά είτε μέσω ιράν, είτε με τον «τρόπο Β»: τα φορτηγά πλοία άδειαζαν σε τουρκικά λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας (11,3 εκατομμύρια τόνους) σε ιδιαίτερα φιλική τιμή, οι τουρκικοί μύλοι (καλά οργανωμένοι και μεγάλοι) έκαναν τους σπόρους αλεύρι, και το αλεύρι έπαιρνε τον δρόμο του από τουρκικό έδαφος… (Η τουρκία έγινε έτσι στη διάρκεια της συμφωνίας ο τρίτος παγκόσμια εξαγωγέας δημητριακών με 3,2 εκατομμύρια τόνους – έναντι 8 της κίνας και 6 της ισπανίας). Η μη τήρηση των συμφωνημένων απ’ τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη ήταν πράγματι σε βάρος των ρωσικών εξαγωγών με την ευρεία έννοια∙ δεν τις εμπόδισαν όμως… Τις έκαναν λιγότερο κερδοφόρες (τα μειωμένα κέρδη υπολογίζονται σε κάμποσες εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια: το ρωσικό στάρι πουλιόνταν 10 με 20 δολάρια ο τόνος χαμηλότερα απ’ την διεθνή τιμή). Συνολικά όμως οι ρωσικές εξαγωγές το διάστημα της συμφωνίας ήταν 60 εκατομμύρια τόνοι δημητριακών, απ’ τα οποία τα 47 εκατομμύρια ήταν στάρι∙ πρόκειται για ρεκόρ! Μόνο που πρόκειται για «αόρατο» ρεκόρ: δεν καταγράφεται στις επίσημες διεθνείς μετρήσεις. Πράγμα που σημαίνει ότι αυτές οι εξαγωγές έγιναν κάτω απ’ τα ραντάρ…

Το γεγονός ότι ένα χρόνο μετά την συμφωνία η Μόσχα αποσύρθηκε πρόσφατα απ’ αυτήν (δεν την ανανέωσε) είναι ευκαιρία για τους σπεκουλαδόρους στα χρηματιστήρια πρώτων υλών και την κατασκευή του θεάματος της «διατροφικής κρίσης», αλλά πρακτικά δεν αλλάζει ιδιαίτερα τις «ροές σπόρων» αυτές καθ’ αυτές, αν αυτό είναι το θέμα. Το φασιστοΚίεβο και οι νατοϊκοί συμμαχοί του συζητούν ήδη «εναλλακτική διαδρομή», που φαίνεται στην εικόνα πιο κάτω: τα φορτηγά θα πλέουν «παραλία – παραλία», μέσα στα χωρικά ύδατα ρουμανίας και βουλγαρίας (κράτη μέλη του νατο…) – μπλε γραμμή – αντί να διασχίζουν την Μαύρη Θάλασσα απ’ την Οδησσό ως τον Βόσπορο κι ανάποδα – κόκκινη γραμμή. Περισσότερα μίλια μεν, αλλά εν πάσει περιπτώσει εφικτό… Όσο για τα ρωσικά δημητριακά; Ό,τι γινόταν και πέρυσι.

Μόνο που το θέμα δεν είναι οι «ροές σπόρων»!!! Αυτές είναι μόνο ένα πρόσχημα. Και πως θα μπορούσε να ισχύει κάτι άλλο όταν στην ιστορία θέλει να ανακατευτεί το νατο;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 17 Ιούλη>> Η νατοϊκή σύνοδος στο Βίλνιους έγινε και τέλειωσε χωρίς κάποια εντυπωσιακή απόφαση υπέρ του κλόουν του Κιέβου και του καθεστώτος του. Μια φωτογραφία του «μόνου και έρημου» με φόντο τους χαριεντισμούς των υπόλοιπων (επάνω) έκανε τον γύρο του κόσμου σαν απόδειξη της υποτιθέμενης αποτυχίας του. Διάφοροι φιλορώσοι «αναλυτές» έφτασαν στο σημείο να συμπεράνουν (ή να υποθέσουν ή να εκτιμήσουν…) ότι η «δύση» γυρνάει διακριτικά την πλάτη της στο φασιστοκαθεστώς του Κιέβου, ειδικά μετά την παταγώδη αποτυχία της θρυλικής «εαρινής αντεπίθεσής» του.

Επιτρέψτε μας: αυτά είναι, στην καλύτερη περίπτωση, βαριά μυωπία…


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Μaskirovka*

Δευτέρα 10 Ιούλη>> Αν πριν 30 ή και παραπάνω χρόνια μιλούσε κάποιος δυτικός άρχοντας για πόλεμο του νατο στη Μόσχα θα καιγόταν το πελεκούδι. (Ταυτόχρονα πολλοί θα έσκαβαν υπόγεια καταφύγια). Εδώ και πάνω από 1 χρόνο αυτός ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη – και οι δυτικοί πρωτοκοσμικοί πληθυσμοί επιβιώνουν χαμένοι στις ψευδαισθήσεις τους.

Όπως κι αν ονομάσει κάποιος την εισβολή του ρωσικού στρατού στις 24 Φλεβάρη του 2022, αυτός ο πόλεμος, ο πόλεμος δηλαδή ανάμεσα στη Μόσχα και στο Κίεβο, κράτησε σχεδόν ένα μήνα, και τέλειωσε με την πρόταση συνθηκολόγησης του Κιέβου που αποδέχθηκε η Μόσχα, στις διαπραγματεύσεις στην τουρκία. Με την επίσημη «παρέμβαση» του τότε άγγλου πρωθ. Borduk (και την ανεπίσημη της Ουάσιγκτον) από εκείνο το χρονικό σημείο και μετά, τέλη Μάρτη του 2022, o κλόουν του Κιέβου αρνήθηκε να επικυρώσει την συμφωνία της δικής του διαπραγματευτικής ομάδας, παρέδωσε όσο πιο επίσημα γινόταν το καθεστώς του (και τις ζωές των υπηκόων του…) στους νατοϊκούς σχεδιασμούς, οπότε άρχισε ο οξυμένος πόλεμος νατο – ρωσίας… Στο ουκρανικό πεδίο μεν, με μεσολαβητές και μισθοφόρους, αλλά με νατοϊκά όπλα και καραβανάδες άμεσα ανακατεμένους σε κάθε πτυχή του.

Το να πούμε ότι η σιωπή, η ανοχή, η συγκατάνευση των πρωτοκοσμικών κοπαδιών στο νατο «τους» είναι αυτοκτονική είναι περιττό: νομίζουν ότι επειδή το Donbas ή η Χερσώνα «είναι μακριά» θα την γλυτώσουν… Αν έχουν ακόμα κάποια ελπίδα αυτή, παραδόξως, βρίσκεται στους εχθρούς τους, στη στρατηγική της Μόσχας (και του ευρασιατικού μπλοκ συνολικά)∙ όχι στους καραβανάδες τους, όχι στους τοξικούς πολιτικούς και δημαγωγούς τους, όχι στους ιδεολόγους της «λευκής ανωτερότητας».

Εξηγούμαστε:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Το μέλλον του νατο 1

Δευτέρα 10 Ιούλη>> Είναι δυνατόν να υποστηρίζουμε τέτοια πράγματα ενόσω το νατο μοιάζει παντοδύναμο; Ακριβώς αυτό: «μοιάζει»! Όσο για το τι υποστηρίζουμε; Η ιστορία (μας) δείχνει…

Όχι, το νατο δεν είναι καθόλου παντοδύναμο! Ηττήθηκε απ’ τους ταλιμπάν, κι αυτή η ήττα είναι πολύ πρόσφατη για να έχει ξεχαστεί. Ο σχεδιασμός του άξονα για τη «νέα μέση ανατολή» έχει επίσης ηττηθεί πανηγυρικά, κι απομένει η στρατιωτική επικύρωση αυτής της ήττας – που δεν θα αργήσει.

Θα πρέπει τώρα να θυμίσουμε ότι το νατο δημιουργήθηκε και «έγινε παντοδύναμο» σαν ο ένας πόλος του 3ου παγκόσμιου πολέμου. Ο άλλος πόλος, το «σύμφωνο της Βαρσοβίας», δεν διαλύθηκε επειδή ηττήθηκε σε κάποιο πόλεμο, πυρηνικό ή όχι. Διαλύθηκε εξαιτίας των εσωτερικών αντινομιών της ηγεμονικής (στρατιωτικής) δύναμής του, της σοβιετικής ένωσης. Συνεπώς έχουμε ήδη ένα σχετικά πρόσφατο ιστορικό παράδειγμα όπου μια στρατιωτική συμμαχία ενώ φαίνεται ισχυρή (η έμφαση στο «φαίνεται»….) αποσυντίθεται όχι μετά από μια ολική ήττα, ούτε καν μετά από ήττα, αλλά εξαιτίας εσωτερικών αντινομιών.

Σε σύγκριση με το σύμφωνο της Βαρσοβίας το νατο έχει ήδη στρατιωτικές ήττες στο ενεργητικό του, και μάλιστα από ήσσονες αντιπάλους. Το ερώτημα κατά συνέπεια είναι διπλό. Πρώτον, αν η ηγεμονική (στρατιωτική) δύναμη στο εσωτερικό του, η ηπα, διατρέχεται από ισχυρές (έως και διαλυτικές) εσωτερικές αντινομίες, για διάφορους λόγους, κάποιες απ’ τους οποίες οφείλονται στην όλο και σαφέστερη αμφισβήτηση της πλανητικής ηγεμονίας της. Και δεύτερον, αν τα υπόλοιπα κράτη / μέλη / κεφάλαια είναι όλα, στον ίδιο βαθμό και με την ίδια πεποίθηση «ζωής ή θανάτου», στοιχισμένα μεσομακροπρόθεσμα πίσω απ’ αυτήν την (παρακμιακή κατά την γνώμη μας) ηγεμονική δύναμη.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Το μέλλον του νατο 2

Δευτέρα 10 Ιούλη>> Αύριο και μεθαύριο στη στρατιωτική ακαδημία του Vilnious (πρωτεύουσα της λιθουανίας) οι εκπρόσωποι των κρατών μελών του νατο θα προσπαθήσουν να «μπαζώσουν» μερικά απ’ τα φανερά ρήγματα που έχει προκαλέσει η αποτυχία του στο ουκρανικό πεδίο μάχης. (Το θέμα καταναλώνεται απ’ τους εντόπιους δημαγωγούς με τον γνωστό εθνικόφρονα τρόπο…) Το πιο κωμικοτραγικό αλλά και αναπόφευκτο σ’ αυτήν την ιστορική συγκυρία, είναι το θρυλικό θέμα της «ένταξης της ουκρανίας στο νατο» – μια ιστορία που ουσιαστικά μεν έχει κλείσει από το … 2008 (όταν Βερολίνο και Παρίσι απέρριψαν τις τότε μεθοδεύσεις της κυβέρνησης Bush του Β…) αλλά επανέρχεται κατά περιόδους σα ζόμπι – του 2ου, του 3ου, του 4ου παγκόσμιου πολέμου…

Σύμφωνα με το καταστατικό του νατο δεν μπορεί να γίνει μέλος ένα κράτος που βρίσκεται σε πόλεμο! Ούτε καν αν εδάφη του κατέχονται από άλλο κράτος… Το 2008 το Κίεβο δεν ήταν σε πόλεμο, η επικράτειά του ήταν ακέραιη, ήταν όμως ήδη κράτος – μαφία, πράγμα που επίσης δεν επιτρέπεται… Τώρα είναι ακόμα χειρότερα και, επιπλέον, ονειρεύεται να ξαναφτάσει στην Αζοφική θάλασσα. Δεν θα έπρεπε λοιπόν καν και καν να υπάρχει τέτοιο θέμα στην ημερήσια διάταξη!! Υπάρχει όμως. Και υπάρχει σα δημαγωγικό προπέτασμα καπνού μήπως και φτιαχτεί κάποιο κοινά αποδεκτό (: ομοφωνία) μοντέλο «θολής νατοποίησης» του Κιέβου, έξω απ’ το καταστατικό αλλά μέσα σε διάφορες «βοήθειες». Ή μήπως οι διαφωνίες νομιμοποιήσουν κάποια κράτη μέλη να αυτονομηθούν εντελώς, στέλνοντας τον στρατό τους να σώσει τον κλόουν… Από μόνο του αυτό το γεγονός, το ότι δηλαδή τα μέλη του νατο πρέπει να παίξουν κρυφτό με τους εαυτούς τους και να συζητήσουν (με όλες τις μεταξύ τους διαφωνίες φυσικά…) για κάτι που μοιάζει με άδεια λειτουργίας ένοπλου μπητσόμπαρου στο Αιγαίο, δείχνει την χρεωκοπία του πράγματος.

Ακόμα, πάντως, κι αν η αποδυνάμωση / αποσύνθεση του νατο γίνει αναπόδραστη, δεν είναι κάτι που θα γίνει αύριο ή μεθαύριο. Ούτε θα είναι μια διαδικασία γραμμική όπως θα φανταζόταν κάποιος επιπόλαια. Κι ούτε θα είναι κάτι «απελευθερωτικό» για την ανθρωπότητα!

Ο καπιταλισμός δεν εξελίσσεται με αγάπες και λουλούδια, αλλά με καταστροφές… Ο πόλεμος είναι η υγεία του.

Διαλέγοντας «αρχιστράτηγο»…

Δευτέρα 29 Μάη>> Όσες / όσοι ασχολούνται με την ασταμάτητη μηχανή θα το ξέρουν: κάμποσες φορές έχουμε υποδείξει ότι μια απ’ τις βασικές διακυβεύσεις στο ουκρανικό πεδίο μάχης είναι η Μαύρη Θάλασσα∙ την οποία ο άξονας έχει χάσει, όχι μόνο επειδή η Μόσχα έχει καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας ακτογραμμής της μαζί με την ενδοχώρα της, αλλά και επειδή η Άγκυρα συμφωνεί: yankees out!!

Αυτή η θέση μας επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από εντελώς αρμόδια χείλη – αλλά αυτό είναι για κακό.

H Mara Karlin, υφυπουργός άμυνας των ηπα για ζητήματα στρατηγικής και σχεδιασμού, τηλε-μιλώντας πριν μια βδομάδα στο Black Sea and Balkans Security Forum (παραπαμάγαζο του νατο) στο Βουκουρέστι, θύμισε ότι:

«…Πρωτ’ απ’ όλα η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας είναι μια περιοχή με σημαντική γεωπολιτική σημασία. Ενώνει την Ευρώπη με τη Μέση Ανατολή κι ακόμα μακρύτερα, οπότε είναι ένα σημείο κλειδί για τις υποδομές των μεταφορών και τις ενεργειακές πηγές… Είναι επίσης βασικό μέτωπο για την διατλαντική συμμαχία. Και σήμερα είναι τμήμα της μεγαλύτερης σύγκρουσης στην Ευρώπη απ’ τον Β παγκόσμιο και μετά…. Συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε την βαθύτερη συνεργασία μεταξύ των συμμάχων μας στη Μαύρη Θάλασσα, για να αντιμετωπιστεί η σε εξέλιξη επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία και στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να εργάζονται με το νατο και τους συμμάχους τους για την στρατιωτική αναβάθμιση που θα αντιμετωπίσει την ρωσική στρατιωτική απειλή και σ’ αυτήν την περιοχή…»

Οι πιο ψύχραιμοι (ή αδιάφοροι) θα πουν «ε, και τι περιμένατε να πει;». Σωστά. Αλλά δεν υπάρχουν (ακόμα) αποδείξεις ότι αυτά είναι λόγια του αέρα και ότι η Ουάσιγκτον και ο άξονας συνολικά (άρα και το Λονδίνο) έχουν συμβιβαστεί με την ήττα τους σε ότι αφορά τη Μαύρη Θάλασσα. Επειδή δε η Μαύρη Θάλασσα σχετίζεται με διάφορα κράτη (μεταξύ των οποίων, οπωσδήποτε, ο «αιώνιος εχθρός»…) αλλά και το Αιγαίο, το τι και πως συμβαίνει και θα συμβεί εκεί σχετίζεται άμεσα και με τον ελληνικό ιμπεριαλισμό και τις συμμαχίες του (αλλά ας τα αφήσουμε αυτά: ο λαός ψηφίζει και εκλέγει τον Λάμαχο σαν αρχιστράτηγό του – «είμαστε σε πόλεμο» αλλά «θέλουμε σταθερότητα»…)

Τι δείχνει να μεθοδεύει ο άξονας για να αμφισβητήσει την ως τώρα ήττα του στη Μαύρη Θάλασσα;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.