Tag: ιράν

Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή: η στρατηγική της έντασης reloaded 2

Δευτέρα 12 Αυγούστου (00.13)>> Θα έχει κατ’ αρχήν δίκιο όποιος αναρωτηθεί: μα καλά, εκεί στο Τελ Αβίβ δεν φοβούνται; Η Χεζμπ’ Αλλάχ διαθέτει χιλιάδες πυραύλους όλων των ειδών και κανένα αντιαεροπορικό σύστημα δεν θα μπορούσε να τους αντιμετωπίσει! Επιπλέον αν αποφάσιζε χερσαία εισβολή στην τωρινή επικράτεια του απαρτχάιντ καθεστώς, θα νικούσε μάλλον εύκολα αυτό το θεοναζί «πεζικό» που ηττάται ήδη στη λωρίδα της Γάζας!!

Θα διατυπώσουμε αυτήν την απορία με διαφορετικό τρόπο: διαθέτει κάτι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς που θα του επέτρεπε να έχει τον «τελευταίο λόγο», τελευταίο και νικητήριο, σε μια αναμέτρησή του με την τόσο καλά εξοπλισμένη και οργανωμένη λιβανέζικη οργάνωση, ακόμα κι αν είχε κάποιες απώλειες σε υποδομές και όχι μόνο;

Η απάντηση είναι: ΝΑΙ! Διαθέτει κάτι. Το καταλάβατε;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή: η στρατηγική της έντασης reloaded 3

Οι προηγούμενοι θέλουν να κρατάνε το χέρι των επόμενων; Γιατί όχι;

Δευτέρα 12 Αυγούστου (00.05)>> Ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ούτε η Τεχεράνη, ούτε η Χεζμπ’ Αλλάχ έχουν πραγματοποιήσει τις απειλές τους για εκδίκηση. Διάφορες «επίσημες προβλέψεις» (απ’ τις αμερικανικές υπηρεσίες για παράδειγμα…) εμφανίζονται κάθε τόσο – για να εξατμιστούν λίγο μετά. Φήμες κυκλοφορούν ως εξηγήσεις γι’ αυτήν την καθυστέρηση…

Η δεξιά καθεστωτική Jerusalem Post πριν 3 ημέρες είδε το θέμα αλλιώς. Έγραψε κάτι του είδους: μας έχετε σπάσει τα νεύρα!

Η εκστρατεία ψυχολογικών βασανιστηρίων του Ιράν είναι στρατηγική νίκη.

Η ιρανική στρατηγική της αγωνίας έχει προκαλέσει αξιοσημείωτη ζημιά χωρίς να ρίξει ούτε μια σφαίρα

(Δεν χρειάζεται συζήτηση για το ότι ο Ismail Haniyeh έπρεπε να δολοφονηθεί…)

Δεν ξέρουμε, φυσικά, αν πρόκειται για σχεδιασμένη καθυστέρηση (κάτι σαν «στρατηγική υπομονή») ή για κάτι άλλο (ας πούμε: αναζήτηση ενός έξυπνου τρόπου που να βραχυκυκλώσει το «δικαίωμα στην αυτοάμυνα» των θεοναζί). Θα τονίσουμε όμως ότι η επίσκεψη του Shoigu στην Τεχεράνη ήταν ένα κάποιο αντίβαρο στη συγκέντρωση αμερικανικού στρατού, όπλων και στρατηγών στην ανατολική Μεσόγειο. Κάτι του είδους η Τεχεράνη δεν είναι μόνη της. Μόνο που αυτό αφορά άμεσα το ιράν – όχι την Χεζμπ’ Αλλάχ.

Διαβούλευση μεταξύ συμμάχων, στην Τεχεράνη, πριν λίγες μέρες…

Ωστόσο η Μόσχα έχει ήδη πιο άμεσο «θέμα ενδιαφέροντος» εναντίον των θεοναζί και των συμμάχων τους: στη συρία… Αυτές τις ημέρες είναι απασχολημένη με την νατο/ουκρανική εισβολή, και δεν θα θέλαμε να υποθέσουμε ότι το timing της έχει σχέση με τη μέση Ανατολή. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις…

Μια μέρα μετά την θεοναζί επίθεση στην ιρανική πρεσβεία στη Δαμασκό τον περασμένο Απρίλη ο υπ.αμ. Yoav Gallant είχε δηλώσει ότι «σκοπός του ισραήλ είναι να δρα οπουδήποτε, οποτεδήποτε, για να εμποδίσει την συγκρότηση των εχθρών του».

Αυτή η συγκρότηση έχει γίνει ήδη. Εκείνο που δεν έχει γίνει ακόμα είναι να ξεδιπλωθεί σ’ όλο της το εύρος. Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί δείχνουν να βιάζονται να προλάβουν αυτό το ξεδίπλωμα. Δεν ξέρουν ότι όποιος βιάζεται σκοντάφτει…

Οι αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή είναι τόσες ώστε είναι απίθανο ότι η Ουάσιγκτον θα τις «θυσίαζε» μπλέκοντας δίπλα στον θεοναζί χωροφύλακα σ’ έναν απευθείας πόλεμο με την Τεχεράνη.

Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή 1

Δευτέρα 5 Αυγούστου (1.07)>> Ύστερα από δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες Παλαιστίνιων, το να απομονωθεί η δολοφονία του Haniyeh σαν τέτοια θα ήταν προσβλητικό. Όλα τα μέλη όλων των οργανώσεων της παλαιστινιακής αντίστασης, απ’ τους απλούς «στρατιώτες» ως τους αξιωματούχους, ξέρουν καλά ότι είναι νεκροί-με-αναστολή. Επιπλέον ο Haniyeh, ζώντας μακριά απ’ την κατεχόμενη Παλαιστίνη, ειδικά απ’ την 7η Οκτώβρη και μετά, δεν είχε καθοριστική αρμοδιότητα στην εξέλιξη αυτού του πολέμου. Εν τέλει δεν πρέπει κανείς να ξεχνάει ότι δεν είναι μόνη της η Hamas στην ένοπλη αντίσταση στη γάζα: οι 4 (τουλάχιστον) οργανώσεις εκεί έχουν δημιουργήσει κοινό στρατηγείο, και σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο Haniyeh μέσα σ’ αυτό.

Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς δεν ήθελε το «κεφάλι του Haniyeh». Εκείνο που θέλει είναι αφενός οι προβοκάτσιες (που υποτίθεται επιδεικνύουν μια ισχύ που δεν έχει πια…) και αφετέρου ένας πόλεμος-όπως-τον-φαντάζεται… Όχι άμεσα κατά της Τεχεράνης (υποστηρίζουμε). Αλλά κατά της Χεζμπ’ Αλλάχ.

Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή 2

Τι νομίζετε ότι χειροκροτούσαν;

Δευτέρα 5 Αυγούστου (1.04) >> Θα ρωτήσει κάποιος, μάλλον αφελώς: «Και τι σχέση έχει η δολοφονία του Haniyeh στην Τεχεράνη με τον λίβανο και την Χεζμπ’ Αλλάχ»; Η τυπική σχέση έγκειται στην σχεδόν ταυτόχρονη δολοφονία του Fuad Shokor στην Βηρυτό… Η ουσιαστική σχέση βρίσκεται (εκτιμάμε…) αφενός στο ότι η δολοφονία του Haniyeh είχε ένα «μήνυμα» και για το Πεκίνο και για τον «αραβικό σύνδεσμο» (κι αυτό ήταν ένα «μήνυμα» με πολλές δυτικές υπογραφές…)∙ αφετέρου στην «παγκόσμια ανακούφιση» για την περίπτωση που δεν γίνει ένας «μεγάλος» πόλεμος Τελ Αβίβ – Τεχεράνης αλλά «μόνο ένας μεσαίος» Τελ Αβίβ – Βηρυτού… «Πόλεμος»; Μάλλον το μόνο που μπορεί να κάνει το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς: ισοπέδωση – ισοπέδωση – ισοπέδωση του λιβάνου… (πάντα για λόγους «αυτοάμυνας»…)

Εδώ και 10 μήνες οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί υποστηρίζουν ανοικτά και καθαρά την μαζική σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα (και την διαρκή επέκταση της κατοχής και των εποίκων στη δυτική Όχθη…) ενώ το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου καπιταλιστικού πλανήτη είναι εναντίον. Φραστικά και θεσμικά (οηε, ICJ). Αυτό, σε συνδυασμό με την δυτική αποτυχία / ήττα στο ουκρανικό πεδίο μάχης έχει προκαλέσει σημαντικό «κόστος» στη γενική δύση∙ όχι μόνο άμεσο αλλά και μεσοπρόθεσμο.

Ως εδώ τα δεδομένα είναι σχετικά εύκολα κατανοητά – σωστά; Σωστά.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Hijab

Δευτέρα 8 Ιούλη>> Ενώ η (δυτική / πρωτοκοσμική) προσοχή στρέφεται προς την «ακυβερνησία», εν προκειμένω προς τις γαλλικές βουλευτικές εκλογές (αλλά και στις επερχόμενες αμερικανικές…), οι πραγματικά ενδιαφέρουσες αλλαγές γίνονται σε άλλα σημεία του πλανήτη. Για παράδειγμα: οι προεδρικές εκλογές στο ιράν…

Για αυτές δυο λόγια στη συνέχεια. Εδώ μια ενδιαφέρουσα ιστορική (καθόλου) λεπτομέρεια: ο συμβολισμός του hijab.

Στη διάρκεια της επανάστασης κατά του σάχη (: βασιλιά…) του ιράν, που ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1979, δεκάδες χιλιάδες ιρανές συμμετείχαν στις διαδηλώσεις (κάποιες λίγες και στο αντάρτικο). Οι γυναίκες που θα χαρακτηρίζαμε κοινωνική αριστερά (εκεί στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70), δηλαδή γυναίκες της μεσαίας τάξης, φεμινίστριες, φοιτήτριες, διαδήλωναν σταθερά φορώντας το hijab. Εκδήλωναν μ’ αυτόν τον τρόπο την αντίθεσή τους στην πραγμοποίηση του φύλου τους και στον «δυτικό τρόπο ζωής» (που συστηματικά προωθούσε ο σάχης…), και την αλληλεγγύη τους στις πληβείες, λαϊκές, «επαρχιώτισσες» γυναίκες που σε γενικές γραμμές ήταν πιο συντηρητικές:

Μετά την έξωση του σάχη και τον ερχομό του Χομεϊνί απ’ την εξορία (στο Παρίσι…) τα ιδεολογικά δεδομένα άρχισαν να αλλάζουν ραγδαία. Ξεκίνησε σταδιακά μια αιματηρή εκστρατεία «εκκαθάρισης» των κομμουνιστών, των σοσιαλιστών, ακόμα και των μετριοπαθών ισλαμιστών – έτσι ώστε να διαμορφωθεί εκείνο που ονομάστηκε ισλαμική δημοκρατία του ιράν.

Το hijab δεν επρόκειτο να μείνει «απ’ έξω». Σε μια πρώτη φάση, όταν ο Χομεϊνί ανακοίνωσε ότι θα γίνει υποχρεωτικό σε δημόσιους χώρους, υπήρξε τεράστια αντίδραση απ’ τις ίδιες ακριβώς γυναίκες που το φορούσαν επί μήνες κατά του σάχη. Στις 8 Μάρτη του 1979, διεθνή ημέρα της γυναίκας, πάνω από 100.000 διαδήλωσαν στην Τεχεράνη κατά της υποχρεωτικότητας:

Οι διαδηλώσεις κράτησαν σχεδόν μια βδομάδα. Ο Χομεϊνί αναγκάστηκε να υποχωρήσει,

μόνο για προχωρήσει ένα χρόνο μετά σε «σαλαμοποίηση» της επιβολής. Ξεκινώντας απ’ τις δημόσιες υπαλλήλους και το ντύσιμο στις δημόσιες υπηρεσίες.

Ένα ρούχο σύμβολο λοιπόν, με δύο τόσο αντίθετα νοήματα μέσα σε ελάχιστο ιστορικό χρόνο! Εκείνο ωστόσο που ο δυτικός (κρατικός ή κρατικοποιημένος) «φεμινισμός» προτιμάει να ξεχνάει όταν υιοθετεί ως «δικαιολόγηση» του αντι-μουσουλμανισμού του την “καταπίεση των γυναικών στο ιράν / το hijab” είναι πως οι γυναίκες εκεί δεν χρειάστηκαν ποτέ ούτε τις δυτικές οδηγίες για το πως πρέπει να ντύνονται, ούτε την δυτική βοήθεια για την απελευθέρωσή τους (εντός ή εκτός εισαγωγικών). Ξέρουν πολύ καλά το τι να κάνουν και πότε να το κάνουν∙ έχουν την δική τους ιδιαίτερα σημαντική αγωνιστική ιστορία και συλλογική μνήμη!

Τα εντελώς πρόσφατα νέα λοιπόν (για όσους / όσες ανησυχούν…) είναι τα εξής. Ένα 3% με 5% των ιρανών γυναικών, κυρίως (αν και όχι αποκλειστικά) νεαρών, έχουν καταργήσει ήδη το hijab – στην πράξη. Απλά δεν το φορούν! Κι ούτε καν υποκρίνονται ότι το κάνουν, όπως συμβαίνει με το 60% – 70% (ανάλογα με την πόλη) των υπόλοιπων. Αυτό ενώ ισχύει ακόμα (τυπικά) η νομοθεσία της υποχρεωτικότητας και ενόσω υπάρχει (τυπικά) η «αστυνομία ηθών» που έχει υποτίθεται την ευθύνη επιτήρησης του σωστού dress code, τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άντρες.

Το σημαντικό είναι πως αυτές οι αντάρτισσες δεν τραβούν καμία προσοχή στους δρόμους και στους δημόσιους χώρους γενικά. Κανένα στραβοκοίταγμα, καμιά υπόδειξη, κανένας σχολιασμός: θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό απ’ τον υπόλοιπο πληθυσμό, άντρες και γυναίκες (που μπορεί να το φορούν και κανονικά). Δεν είναι καν παράξενο να κάνουν βόλτες «μικτές» παρέες νεαρών γυναικών, άλλες με hijab κι άλλες χωρίς.

Θα αναρωτηθείτε: και το «θεοκρατικό καθεστώς τι κάνει;» Η απάντηση δόθηκε (ανώνυμα) από έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο: Το φαινόμενο είναι πολύ μαζικό για να το καταστείλουμε, και πολύ διάσπαρτο για να το ελέγξουμε. Με δυο λόγια: «δεν ασχολούμαστε πια».

Είναι μάλλον αναμενόμενο ότι ο τελευταίος παράγοντας που μπορεί να επιβάλλει (ή να μην επιβάλλει) το hijab στο ιράν δεν είναι το κράτος αλλά η οικογένεια. Υπάρχει επ’ αυτού το αντιπαράδειγμα: στην ιορδανική κοινωνία (το κράτος είναι κοσμικό: βασιλιάς, παλάτι κλπ) το 95% των γυναικών φορούν hijab χωρίς να «επιβάλλεται από πάνω»… (Και κανείς δυτικός δεν σκοπεύει να «απελευθερώσει» αυτές τις γυναίκες, αφού το Αμάν είναι σύμμαχος της δύσης…)

Πίσω στο ιράν: οι κινήσεις των από κάτω (ακόμα κι αν πρόκειται για τα πολυπληθή μεσοστρώματα) αλλάζουν πρακτικά τους ιδεολογικούς συσχετισμούς – κι αυτό έχει ήδη αντανάκλαση «στην κορυφή».

Τώρα που οι δυτικοί λευκοί (όλων των φύλων) απαλλάσσονται απ’ το «βάρος της ευθύνης» να απελευθερώσουν-τον-υπόλοιπο-πλανήτη θα τους κακοφανεί: δεν θα μπορούν να φτιάχνουν θεωρήματα και παραμύθια για να συνεχίσουν την κατάκτησή του…

Και φυσικά θα φτωχύνουν (υλικά, όχι μόνο ιδεολογικά…)

Ιράν 1

Δευτέρα 8 Ιούλη>> Το αποτέλεσμα των προεδρικών (αναγκαστικά πρόωρων εξαιτίας του θανάτου του προηγούμενου συντηρητικού προέδρου Raisi) εκλογών στο ιράν ήταν τέτοιο που κατά βάθος (ή μπορεί όχι και τόσο βαθιά…) δυσαρέστησε τους δυτικούς λευκούς, πολιτικές βιτρίνες, δημαγωγούς κλπ. Γι’ αυτό και το πέρασαν λίγο πολύ “ντούκου”:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τεχεράνη

Δευτέρα 20 Μάη (00.07)>> Έχει κυλήσει πολύ νερό στα ποτάμια της ιστορίας απ’ την εποχή που ένας βασιλιάς μπορούσε να είναι τόσο κεντρικός και τόσο καθοριστικός για το καθεστώς του ώστε ο θάνατός του (ακόμα και η δολοφονία του) να προκαλεί σοβαρή καθεστωτική «κρίση» (εντός ή εκτός εισαγωγικών), εξεγέρσεις, αστάθεια, κλπ.

Το ιρανικό καθεστώς, δημιουργημένο μετά την επανάσταση κατά του Σάχη (: βασιλιά) το 1979 έχει μια δομή ασυνήθιστη, κατασκευασμένη ώστε να το εξασφαλίζει σε οποιαδήποτε περίπτωση (και μορφή) σοβαρής εξωτερικής επιβουλής. Όταν για παράδειγμα δολοφονήθηκε ο Soleimani, ένας απ’ τους πλέον σημαντικούς αξιωματούχους όχι μόνο για το ιράν αλλά για όλη τη μέση Ανατολή (κι ακόμα πιο πέρα) η στρατηγική της Τεχεράνης δεν κλονίστηκε ούτε στο ελάχιστο. Συνεχίστηκε απ’ τους διαδόχους του.

Μπορεί να σκανδαλίζει τις προσωποκεντρικές δυτικές αντιλήψεις για τους (αντίπαλους) «δαίμονες», αλλά σε διάφορα σημεία του πλανήτη, είτε για λόγους ιδεολογικούς είτε για λόγους ασφαλείας, είτε και τους δύο μαζί, αυτά που εμφανίζονται σαν κεντρικά πρόσωπα εξουσίας είναι σε μεγάλο βαθμό προσωποποιήσεις δομών που τους αναθέτουν ευθύνες και καθήκοντα και όχι εκφάνσεις …. φεουδαρχίας!

Το ατύχημα με την πτώση του ελικοπτέρου σε δάσος ανάμεσα στα σύνορα αζερμπαϊτζάν/ιράν και στην πόλη Tabriz σε συνθήκες βροχής και πυκνής ομίχλης, θα στερήσει μεν (το πιθανότερο την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές…) το ιρανικό καθεστώς από αναγνωρισμένα και αναγνωρίσιμα πρόσωπα (πρόεδρος Ebrahim Raisi, υπ.εξ. Hossein Amir Abdollahian), αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει κανένα «κενό» προς εκμετάλλευση από οποιονδήποτε. Κανένα “κενό” ούτε για το ιρανικό καθεστώς το ίδιο, ούτε για τους συσχετισμούς και τις τακτικές στην ευρύτερη περιοχή αναφορικά με την Παλαιστίνη και όχι μόνο.

Οι αρμόδιες δομές εξουσίας θα βρουν τους αντικαταστάτες τους.

Καλός μπάτσος, κακός μπάτσος

Δευτέρα 13 Μάη (00.15)>> Υπάρχουν αποκλίσεις στην τρέχουσα τακτική του αμερικανικού και του ισραηλινού ιμπεριαλισμού; Ο νυσταλέος Jo παριστάνει τον «προβληματισμένο» απ’ τις θηριωδίες του θεοναζί, απαρτχάιντ χωροφύλακα των δυτικών συμφερόντων στη μέση Ανατολή: χρειάζονταν μήνες για να χαμπαριάσει ο καϋμένος… Απ’ την άλλη μεριά ο αρχιχασάπης του Τελ Αβίβ και η κυβερνητική συμμορία του παριστάνουν τους σκληρούς και αδιάλλακτους, αν και η στρατιωτική αποτυχία / ήττα στη Γάζα είναι ήδη εξώφθαλμη…

Η mainstream «ανάλυση» (τα εισαγωγικά στη λέξη είναι λίγα!!!) αποδίδει αυτές τις διαφοροποιήσεις σε συγκυριακά και λίγο πολύ τριτεύουσας σημασίας ζητήματα: ο νυσταλέος Jo και το κόμμα του έχουν εκλογές μπροστά τους, και ενώ οι αντίπαλοί τους είναι του ίδιου φυράματος, έχουν (οι δημοκρατικοί) σοβαρά προβλήματα με την βάση τους για την υποστήριξη που απλόχερα προσφέρουν στους θεοναζί… Απ’ την άλλη ο αρχιχασάπης έχει τις δικαστικές εκκρεμότητές του και – έτσι πάει η «ανάλυση» – συνεχίζει την σφαγή των Παλαιστινίων για να κρατήσει την καρέκλά του∙ φέρνοντας σε δύσκολη θέση τους συμμάχους του στην Ουάσιγκτον (αλλά μάλλον όχι στο Λονδίνο και στο Βερολίνο!!)

Προορίζονται αυτά για ενηλίκους; Όχι βέβαια! Η προσωποποίηση των κρατικών και καπιταλιστικών πρακτικών μπορεί να φτάσει μέχρι και να αποδώσει έναν κάποιο πόλεμο σε προηγούμενα σεξουαλικά όργια∙ προφανώς ταϊζει (η προσωποποίηση) την διανοητική νωθρότητα.

Η δική μας άποψη είναι εντελώς διαφορετική.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη 1…

Δευτέρα 13 Μάη (00.10)>> Τότε; Τότε έχουμε μπροστά μας την εντυπωσιακή και ακαριαία επίδειξη της αλλαγής των συσχετισμών δύναμης στην ευρύτερη περιοχή!! Και τότε ο δυτικός χωροφύλακας, που πήρε την έγκριση να σκοτώνει – να σκοτώνει – να σκοτώνει ως «αντίδωρο» για την όποια αξία του ως χωροφύλακας, την χάνει σχεδόν εντελώς!

Έχουμε γράψει ήδη ότι για τρεις τουλάχιστον δεκαετίες οι κοσμικοί και θεοσεβούμενοι φασίστες του Τελ Αβίβ μαζί άρχισαν να «κτίζουν» μια ειδεχθή κρατική οντότητα / υποκειμενικότητα, ένα «θεοναζί κράτος για τον εαυτό του», πέρα απ’ την διαφαινόμενη πτωτική τάση της γεωπολιτικής του αξίας για τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς και εξαιτίας της (Μεσανατολικό πεδίο μάχης – γεω-ιστορικές σημειώσεις 1 και 2, Δευτέρα 22 Απρίλη). Φυσικά δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι 100% αυτοδύναμο – κανένα κράτος δεν μπορεί! Σκόπευε ωστόσο να αποκτήσει την δική του «ανεξαρτησία κινήσεων» με βάση τα δικά του συμφέροντα, όχι ενάντια αλλά στα όρια των υπόλοιπων δυτικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Κι ως ένα σημείο το κατάφερε.

Αυτό έφτασε να γίνει το «σημείο έκρηξης» μετά τις 7 Οκτώβρη του 2023: η θηριώδης γενοκτονική «τιμωρητική» δράση κατά των Παλαιστινίων (στο όνομα της «αντιτρομοκρατίας»…) ακόμα και στα όρια των υπόλοιπων δυτικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, οπωσδήποτε όμως με την άδεια και την υποστήριξή τους, ήταν η έκρηξη μιας ιστορικής αδυναμίας που προσπαθεί να δείξει ότι είναι το αντίθετο.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.