Tag: ιράν

Fusion

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.34) >> Ενόσω το κοινό πρέπει να χαζεύει τους σχεδιασμένους info σκουπιδότοπους και τους «καυγάδες» μεταξύ ηττημένων πολιτικών βιτρινών, θαμμένο κάπου βαθιά μέσα στο «νόμο για την εθνική άμυνα» των ηπα για το 2027 που κουβεντιάζεται αυτόν τον καιρό στο κογκρέσο βρίσκεται το άρθρο 224 περί «πρωτοβουλίας συνεργασίας αμυντικής τεχνολογίας μεταξύ ηπα και ισραήλ». Το άρθρο αυτό ενοποιεί ουσιαστικά τους δύο στρατούς (τον αμερικανικό και τον θεοναζί) σε διάφορους τομείς, μ’ έναν τρόπο που δεν ισχύει ούτε καν για το νατο!

Το άρθρο 224 βάζει τις βάσεις για διμερή έρευνα κι ανάπτυξη όπλων, συμπαραγωγή όπλων, εταιρικές κοινοπραξίες, συμφωνίες αδειοδότησης και παραχώρησης πατεντών και κάθε άλλο είδος συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ στο στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Αν και τα δύο μιλιταριστικά συμπλέγματα συνεργάζονται ήδη στενά στην παραγωγή πυραύλων, το άρθρο 224 επεκτείνει σημαντικά τον συντονισμό σε κάθε τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανόμενης της «τεχνητής νοημοσύνης», της κβαντικής, των αυτόνομων συστημάτων, της κατευθυνόμενης ενέργειας, του κυβερνοχώρου, της βιοτεχνολογίας (ναι: της βιοτεχνολογίας…) και πολλών άλλων. Προβλέπει επίσης την «ενοποίηση δικτύων» και την «συγχώνευση δεδομένων». Μ’ άλλα λόγια, μετά την έγκριση του συγκεκριμένου νόμου, ο αμερικανικός στρατός δεν θα «συμπαραστέκεται» απλά στον ισραήλινο αλλά θα είναι ο καθένας σάρκα απ’ την σάρκα του άλλου.

Τι χρειάζεται μια τέτοια ενοποίηση; Απλό: η μιλιταριστική σχέση ανάμεσα στα δύο κράτη δεν θα περνάει πια απ’ την έγκριση του (αμερικανικού) νομοθετικού (και την έστω φευγαλέα γνώση των υποτελών), δεν θα υπάρχει πια «πολιτικό» φιλτράρισμα, αλλά μόνο ένας «επιτελικός αυτοματισμός».

Αυτά προωθούνται ήρεμα κι ωραία ενόσω το φιλοθεάμον κοινό πρέπει να τρέφεται με τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού προς το συνεταιράκι του, τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου αρχιχασάπη του Τελ Αβίβ…

Γιατί χρειάζεται κάτι τέτοιο, μια τέτοια ενοποίηση σήμερα; Γράφαμε πριν μια βδομάδα για την αναγκαιότητα της «πανστρατιάς»… (Λίγα παραπάνω στη συνέχεια).

Εν τω μεταξύ ιδού ο αμερικανικός ρεαλισμός δια στόματος του αντιπροέδρου Eyeliner πριν 3 ημέρες:

Όταν ο στιβαρός Eyeliner προτείνει στους θεοναζί να «πάρουν μυρωδιά απ’ την πραγματικότητα» (πράγματι, μυρίζει καμένο, πολύ καμένο!) εννοεί να δουν τους πραγματικούς συσχετισμούς δύναμης… Πράγμα που σημαίνει: «μόνοι σας ω θεοναζί δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Ό,τι είναι θα το κάνουμε μαζί και υπό τις οδηγίες μας… Δεν το έχετε πάρει χαμπάρι;»

Κάποιος άλλος τα ήξερε αυτά απ’ το 2012:

 

Προτεραιότητες και ελιγμοί

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.23) >> Τι προτεραιότητες έχει το ψόφιο κουνάβι αυτό τον καιρό σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο και ειδικά στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης; Ας βρούμε πρώτα το εύκολο: τι ΔΕΝ έχει.

Πρώτο: το τελευταίο που απασχολεί τόσο τον ίδιο όσο και τους αυλικούς του είναι η τύχη της Hezb’ Allah ή/και του λιβάνου. Δεν βγάζει / βγάζουν λεφτά από εκεί!

Δείτε την απόδειξη απ’ τον ίδιο. Πόσο απατεωνίστικα «συμβολεύει» ότι «δεν είναι σωστό να κατεδαφίζεις μια πολυκατοικία για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο» ποιος; Αυτός που διέταξε την ισοπέδωση ενός οικοδομικού τετραγώνου για να σκοτώσει τον Χαμενεϊ (τον Α): Αυτός που διεταξε την δολοφονία 160 κοριτσιών (αλλά αυτό ήταν «κατά λάθος»…. Της ΑΙ είπαν… Της palantir δηλαδή, αλλά αυτά δεν πρέπει να λέγονται…)

Το ψόφιο κουνάβι απαγγέλλει εδώ και το αγαπημένο του: «Ας αφήσουμε την συρία να καθαρίσει την Hezb’ Allah». Δηλαδή «Θα το κάνει ο al–Sharaa»…

Είναι πολλοί που θα το φάνε αυτό, αγνοώντας εντελώς τι συμβαίνει στην πραγματικότητα με το νέο συριακό καθεστώς. Ο al–Sharaa το έχει ξεκόψει (στο ψόφιο κουνάβι) ότι «δεν ενδιαφέρεται για καινούργιους πολέμους» και ότι «η συρία χρειάζεται ειρήνη και ανάπτυξη». Και επειδή τέτοιες δηλώσεις θα θεωρηθούν προπέτασμα καπνού, άντε, ας το μαρτυρήσουμε εδώ (το κρατάμε με το ζόρι εδώ και πολλούς μήνες!): ο αδελφός του al–Sharaa ονόματι Maher al–Sharaa, ο ουσιαστικά νο 2 στη Δαμασκό, είτε έχει αξίωμα («γενικός γραμματέας της προεδρίας»..) όπως ως πρόσφατα είτε όχι, είναι γιατρός, με σπουδές και διδακτορικό από ρωσικό πανεπιστήμιο, παντρεμένος με την ρωσίδα Tatiana Zakirova∙ και την διαδρομή Δαμασκός – Μόσχα την έχει όπως άλλοι την διαδρομή Κολιάτσου – Παγκράτι. Αν αυτό σημαίνει κάτι…

Δεύτερο, εκείνο που τον απασχολεί είναι να μην κατηγορηθεί ότι «κατέστρεψε την παγκόσμια οικονομία» και, κυρίως, την αμερικανική λόγω των κλειστών Στενών του Ορμούζ και του πληθωρισμού «ενεργειακών πόρων», παρότι τα σχετικά χρηματιστηριακά κόλπα αποφέρουν σ’ αυτόν, στο σόι και στους φίλους του τρελά κέρδη.

Αυτό το έλεγε στην αρχή της επι(εκ)δρομής του. Στις 9 Μάρτη.

Στις 18 Ιούνη;

… Καλύτερα [αυτό το MOU] απ’ την πιθανότητα ύφεσης, καλύτερα απ’ το να γίνει ο αγαπημένος σας πρόεδρος άλλος ένας Herbert Hoover, που ήταν πάντα εκείνος που δεν θα ήθελα να είμαι…

Τρίτο, με το mundial σε εξέλιξη (ως τις 19 Ιούλη) και παρόντες εντός και εκτός ηπα χιλιάδες πελάτες του σχετικού θεάματος από πολλά μέρη του κόσμου (που δεν έχουν την καλύτερη άποψη για το ψόφιο κουνάβι…) δεν θα ήθελε να εμπλακεί σε βομβαρδισμούς στο ιράν και να ακούει το όνομά του απ’ τις κερκίδες με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Είναι ευαίσθητος – και θα πρέπει να διατάξει την σύλληψη όλων…

Τέταρτο και καθόλου ασήμαντο: ΔΕΝ πρόκειται να εφαρμόσει τίποτα απ’ όσα «προβλέπονται» ή θα μεσουρανήσουν στη δημαγωγία ως «συμφωνία»!! Θα βρίσκει διάφορους τρόπους για αναβολές, υπεκφυγές, καθυστερήσεις, αναιρέσεις κλπ. Για παράδειγμα: οι πολλές δεκάδες «κυρώσεις» σε βάρος της Τεχεράνης είναι αποφάσεις του κογκρέσου, που δεν πρόκειται να αλλάξει γραμμή. Ειδικά τώρα. Κάποιες «αποζημιώσεις» θα πληρωθούν μάλλον ως «επενδύσεις» απ’ την Ντόχα (αυτό έχει ήδη συμφωνηθεί μεταξύ κατάρ και ιράν), και πάντως δεν θα πρόκειται για εκταμιεύσεις απ’ την fed. Κλπ κλπ. Αυτό το μοντελάκι των «συμφωνιών σε δόσεις» βολεύει πάρα πολύ στην ακύρωσή τους.

Με δεδομένο ότι αυτά είναι γνωστά στην Τεχεράνη (και όχι μόνο) γιατί αυτή αποδέχεται, όσο και όπως, μια τέτοια φάρσα;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 1

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.08)>> Σαμποτάρουν οι θεοναζί την … «συμφωνία» μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης; Ελάτε τώρα! Μην σκέφτεστε έτσι! (Και θυμώνει, λένε, το ψόφιο κουνάβι; Άχου το μωρέ μωρέ! Και μαλώνει τον αρχιχασάπη; Πω πω!!!)

Οι θεοναζί είναι φιλειρηνικοί άνθρωποι. Μπορούν να κάνουν τα πάντα για την ειρήνη. Μπορούν να ισοπεδώσουν οτιδήποτε ανάμεσα στο Νείλο και στον Ευφράτη, εξασφαλίζοντας αιώνια ειρήνη (νεκροταφείου).

Κι άλλωστε ποια «συμφωνία»; Περί τίνος πρόκειται ακριβώς; Γίνονται ακόμα τέτοια πράγματα όπως “συμφωνίες”;

Θα μπορούσαν βέβαια να πουν «Ντάξει ρε ψόφιο κουνάβι… Υπόγραψε την ‘συμφωνία’ σου, και μετά εμείς θα συνεχίσουμε κανονικά». Μόνο που κάτι τέτοιο δεν μπορούν να το κάνουν πια! Κι αυτό είναι το πρόβλημά τους, που είναι μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος (δικού τους και όχι μόνο), το οποίο είναι μέρος ενός τεράστιου προβλήματος (των δυτικών ιμπεριαλισμών).

Νικώντας και τους δυο μαζί, ψοφιοκουναβικούς και θεοναζί (άσχετα με το τι νομίζουν οι ίδιοι) η Τεχεράνη πέτυχε μεταξύ άλλων δύο πρωτοφανή πράγματα για την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, απ’ τον β παγκόσμιο πόλεμο και μετά.

Πρώτον, στερεί πλέον από (ή κάνει εξαιρετικά δύσκολη) για τους θεοναζί την δυνατότητα να κάνουν το μόνο που μπορούν, να σκοτώνουν δηλαδή μαζικά αμάχους ελπίζοντας ότι έτσι θα προκαλέσουν εμφύλιο εδώ κι εκεί. Είτε στη Γάζα, είτε στο λίβανο. Και τους στερεί αυτή τη δυνατότητα η Τεχεράνη χωρίς να ζητήσει και να πάρει την άδεια από οποιονδήποτε. «Αν σκοτώνετε στα μετόπισθεν του μετώπου που ανοίξατε στο λίβανο… (λέει και πράττει) … τότε θα σκοτώνουμε κι εμείς στην δική σας επικράτεια! Και δεν μπορείτε να μας εμποδίσετε!!!». Τελεία και παύλα.

ΟΙ θεοναζί θέλουν να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος του λιβάνου εδώ και δεκαετίες. Όσες φορές επιχείρησαν να το πετύχουν ηττήθηκαν στρατιωτικά απ’ την αντίσταση – η τωρινή εξελισσόμενη ήττα τους είναι η πιο οικτρή. Κι όσες φορές ηττούνταν αποχωρούσαν / υποχωρούσαν κάποια στιγμή, όχι όμως πριν προσπαθήσουν τόσο συστηματική τρομοκρατία / μαζικές δολοφονίες (απ’ την Sabra και την Shatila το 1982 ως σήμερα) ώστε να ελπίζουν ότι οι σύμμαχοί τους (το χριστιανικό φασισταριό του λιβάνου), με την βοήθεια των δυτικών, θα γίνουν ενεργητική και κυρίως αποτελεσματική «πέμπτη φάλαγγα». Οι δολοφονημένοι άμαχοι στο λίβανο είναι δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες.

Το μέτωπο αυτό καθαυτό, νότια του Λιτάνι, η Hezb’ Allah το χειρίζεται μια χαρά. Δεν έχει όμως τα μέσα να «ισοφαρίσει» τους μαζικούς βομβαρδισμούς αμάχων που κάνουν οι θεοναζί. Κι αυτό είναι το καινούργιο, το «πρωτότυπο» έως και «πρωτοφανές», που έχει πετύχει πια η Τεχεράνη: καλύπτει με επιτυχία τα νώτα της αντίστασης.

Το δεύτερο περιλαμβάνεται στο πρώτο. Για πρώτη φορά στην δική της ιστορία και στην ιστορία των θεοναζί, η Τεχεράνη «κτύπησε» ήδη μια φορά (και θα το ξανακάνει…) όχι απαντώντας σε επίθεση που δέχτηκε απ’ τους θεοναζί (δεν πρόκειται, δηλαδή, για «ανταπόδοση»…) αλλά παρεμβαίνοντας δυναμικά σ’ ένα άλλο μέτωπο.

Πριν τις 28 Φλεβάρη, και κυρίως πριν «σπάσουν τα μούτρα τους» οι ψοφιοκουναβικοί μαζί με τους θεοναζί, κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Όχι πια! Κι αυτό, το γεγονός δηλαδή ότι οι «φρουροί της επανάστασης» έχουν τα μέσα, την αυτοπεποίθηση και τις συμμαχίες για να κτυπούν τους θεοναζί στην έδρα τους, είναι που έχει αναγκάσει πια το φασισταριό του Τελ Αβίβ να παραδεχτεί (σιωπηλά) ότι ΔΕΝ θα μπορέσει ποτέ ξανά να απλώσει τα ξερά του οπουδήποτε παρά μόνο αν έχει την πλήρη on demand ενεργητική υποστήριξη και συμμετοχή του us army. (Και πάλι ούτε αυτό είναι σίγουρα αποτελεσματικό!!!)

Δεν πρόκειται για αστείο! Είναι κάτι πολύ πολύ πολύ σοβαρό για τα θεοναζί ιμπεριαλιστικά όνειρα∙ και τα αντίστοιχα των συμμάχων τους….

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 2

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.05) >> Στις 7 Οκτώβρη του 2023 οι θεοναζί (και οι σύμμαχοί τους) αφήνιασαν!!! Για δύο, τρεις ή τέσσερεις ώρες ο «δυνατότερος στρατός» σ’ όλη τη μέση Ανατολή όχι απλά ηττούνταν αλλά ρεζιλευόταν από μια χούφτα ξυπόλητους φυλακισμένους που είχαν ρίξει τους φράχτες. Αφήνιασαν και αποφάσισαν να «ξεμπερδεύουν». Θα σκότωναν μαζικά στη Γάζα∙ θα έκαναν το ίδιο κατά της Hezb’ Allah∙ και στο τέλος (για χάρη της ειρήνης τους…) θα διέλυαν το ιράν.

Νόμισαν ότι νίκησαν την Παλαιστινιακή αντίσταση… Νόμισαν ότι νίκησαν την λιβανέζικη αντίσταση… Και πέρυσι τον Ιούνη ξεκίνησαν να διαλύσουν το ιράν – και να ξεμπερδεύουν οριστικά… Είχαν απλά πιστέψει τα παραμύθια τους: την 7η μέρα της επίθεσης τους κατά του ιράν (πάντα πέρυσι το καλοκαίρι), με τους σωρούς των ερειπίων στη δική τους πια επικράτεια να μεγαλώνουν, έτρεξαν στον daddy παρακαλώντας τον να βρει τρόπο να σταματήσει το κακό. Και σκέφτηκαν («σατανικό»!!!) ότι θα πετύχαιναν την επόμενη φορά αν ο us army συμμετάσχει απ’ την αρχή … Στην εκδρομή….

Τα όνειρα έγιναν εφιάλτης. Κι άνοιξε εναντίον τους ένας «δρόμος» που ποτέ δεν περίμεναν. Σκεφτείτε αυτό: αφού τώρα η Τεχεράνη μπορεί να καλύπτει αποτελεσματικά τα νώτα (δηλαδή τους αμάχους) της λιβανέζικης αντίστασης, τι θα γίνει αν αύριο η Τεχεράνη ή, ακόμα χειρότερα, η Άγκυρα, αποφασίσει να καλύψει στρατιωτικά τα νώτα της Παλαιστινιακής αντίστασης; Θα βομβαρδίσουν οι θεοναζί την τουρκία; Μία φορά; Δύο φορές; Τρεις φορές; Και μετά;;;

Μ’ έναν τρόπο ιστορικά αυστηρό οι θεοναζί βρίσκονται στην ίδια κατάσταση που βρίσκονται και οι ουκρανοναζί: για να επιτευχθούν οι ιμπεριαλιστικοί στόχοι της δύσης σε συνθήκες ραγδαίας πλανητικής αλλαγής συσχετισμών δεν αρκούν οι “proxies”, οι εργολάβοι. Χρειάζεται πανστρατιά!

Πώς θα ήταν λοιπόν δυνατό να δεχτούν οι θεοναζί να βγάλει (έστω για λίγο, έστω προσχηματικά) το ψόφιο κουνάβι την ουρά του απέξω απ’ το δυτικοασιατικό πεδίο μάχης, μόνο και μόνο για να πει «Αποθεώστε με! Άνοιξα τα στενά του Ορμούζ!!!» και μάλιστα, άκουσον άκουσον, δεχόμενο (έστω  και φραστικά) ότι ο λίβανος ανήκει στη σφαίρα επιρροής, στη δικαιοδοσία της Τεχεράνης, όταν χρειάζονται / χρειάζεται το ακριβώς αντίθετο; Όταν «πρέπει» ο us army (και άλλοι πρόθυμοι δυτικοί…) να ισοπεδώνει μαζί με τους θεοναζί το λίβανο, να εξανδραποδίσει μαζί με τους θεοναζί τους Παλαιστίνιους (όσους επιζήσουν)… πώς;

Όχι, δεν «σαμποτάρουν» οι θεοναζί καμία «συμφωνία»… Προσπαθούν (όπως γίνεται και στο ουκρανικό πεδίο μάχης απ’ το team του τοξικού του Κιέβου και των δυτικών υπηρεσιών που τον χειρίζονται) να οδηγήσουν την δυτική, ιμπεριαλιστική παρακμή στη «λογική» κορύφωσή της…

Με την ελπίδα της επικράτησης… ως την συντριβή της.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 3

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.03) >> Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το μεν ψόφιο κουνάβι πανηγύριζε καλώντας τα τάνκερ που έχουν αποκλειστεί στον Περσικό να ζεστάνουν τις μηχανές τους (για να περάσουν απ’ τα «απελευθερωμένα» στενά του Ορμούζ…), η δε Τεχεράνη ανακοίνωνε ότι υπάρχουν σημεία των «μέτρων αποκατάστασης της εμπιστοσύνης» (MOU) που δεν έχουν ξεκαθαριστεί ακόμα, οπότε δεν υπάρχει ολοκληρωμένη συμφωνία.

Η σύγχυση ήταν «αέρας στα πανιά» τότε που ο Κολόμβος ξεκίνησε για τις ινδίες και έπεσε πάνω σε μια άγνωστη «νέα ήπειρο». Αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα. Για την ακρίβεια δεν ισχύει σχεδόν ποτέ.

Το ψόφιο κουνάβι έκλεισε τα 80 και νομίζει ότι είναι ο «Μεγάλος Τιμονιέρης». Δεν έχει καταλάβει, ούτε και μπορεί.

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 1

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.37) >> Το καλοκαίρι του 2006 ο θεοναζί στρατός έκανε μια μεγάλη προσπάθεια / χερσαία εισβολή υποστηριζόμενη όπως πάντα από αεροπορικούς βομβαρδισμούς για να καταλάβει το νότιο λίβανο ως τον ποταμό Litani και να «εξαφανίσει» την Hezb’ Allah. H εκστρατεία κράτησε 34 ημέρες και κατέληξε σε ήττα των θεοναζί∙ μια ήττα τόσο σοβαρή (με τα δεδομένα εκείνης της εποχής) ώστε το απαρτχάιντ καθεστώς έκανε πολλούς μήνες μέχρι να βρει εξηγήσεις και να θεωρήσει ότι «συνήλθε».

Το 2006 ήταν μια σοβαρή και απρόοπτη ήττα. Το 2026, είκοσι χρόνια μετά, πρόκειται για εφιάλτη!!! Η «ανύπαρκτη», η «διαλυμένη» Hezb’ Allah (πόσοι, ακόμα και «φίλοι της αντίστασης», ήταν σίγουροι πέρυσι για το τέλος της λιβανέζικης  – όπως και της παλαιστινιακής – αντίστασης;) έχει κάνει κυριολεκτικά «μαρτύριο» την παρουσία του θεοναζί στρατού στο νότιο λίβανο, μέρα νύχτα!!! Οι απώλειες του όχι μόνο σε «οχήματα» κάθε είδους, όχι μόνο σε ραντάρ / υποδομές του περιβόητου «iron dome» (τυφλώνοντας έτσι την αεράμυνα…), όχι μόνο σε στρατιώτες αλλά, πλέον, και σε αξιωματικούς συσσωρεύονται με αυξανόμενο ρυθμό!!! Ειδικά σε ότι αφορά αυτούς τους τελευταίους η Hezb’ Allah έχει διαμορφώσει ένα συνδυασμό κατασκοπείας από ψηλά και εύστοχων κτυπημάτων, πετυχαίνοντας να «διαλύει» την οργάνωση διάφορων «μονάδων» εδώ κι εκεί, σπάζοντας τον κορμό του θεοναζί μιλιταρισμού∙ και το έτσι κι αλλιώς τσακισμένο ηθικό των απλών πεζοναυτών.

Ο θεοναζί στρατός έχει αρχίσει ήδη την υποχώρησή του: αποσύρει κατοχικές μεραρχίες αφού είναι σκέτα στόχοι, και παρακαλάει τον σύμμαχό του στην Ουάσιγκτον να βρει έναν τρόπο για να σταματήσει το κακό…

Έχουμε ήδη δημοσιοποιήσει λίγα απ’ τα πάμπολλα video που γνωστοποιεί (με λίγες ημέρες καθυστέρηση, για λόγους ασφαλείας) η οργάνωση. Το πιο κάτω είναι 4 σε 1: τέσσερεις επιθέσεις σε ένα video, απ’ τις 2 Ιούνη∙ πριν λιγότερο από μια βδομάδα:

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.29) >> Την προβοκατόρικη τακτική που περιγράφουμε στη συνέχεια (τακτική των δυτικών ιμπεριαλισμών κατά της ρωσίας) χρησιμοποιεί και το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς… Αλλά με πολύ χειρότερους σε βάρος του συσχετισμούς.

Η «συμφωνία» του πριν μια βδομάδα να μην βομβαρδίσει την Dahieh (μετά από τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού στον αρχιχασάπη…), ένα πυκνοκατοικημένο προάστιο στα νότια της Βηρυτού, ήταν αυτό που θα περίμενε ο καθένας: ψεύτικη. Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: ηττάται απ’ την Hezb’ Allah, και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σκοτώνει αμάχους. Η Dahieh είναι ο αγαπημένος στόχος του εδώ και πολλά χρόνια: κατοικείται κυρίως από σιίτες που εύλογα στηρίζουν την λιβανέζικη αντίσταση.

Οι «φρουροί της επανάστασης» τήρησαν την απειλή τους αργά χτες το βράδυ: αν επιτεθείτε στην Dahieh θα επιτεθούμε στο ισραήλ. Σε πρώτη φάση δεν ήταν μια «πληθωρική» επίθεση∙ μάλλον μια ανταπόδοση προειδοποίησης με στόχο ένα αεροδρόμιο. Οι θεοναζί θα προσπαθήσουν να «απαντήσουν»… Κι όταν θα αρχίσουν να πέφτουν σα βροχή οι ιρανικοί πύραυλοι, θα τρέξουν στο ψόφιο κουνάβι παρακαλώντας να ισοπεδώσει το ιράν… Ή να μεσολαβήσει… για άλλη μια «εκεχειρία»…

Η μικρή λάμψη στον ουρανό είναι το ίχνος ενός ιρανικού πυραύλου την ώρα που πλησιάζει τον στόχο του – όπως φαινόταν απ’ την Χεβρώνα, χτες βράδυ.

Επιστροφή στο τετράγωνο νο 1 λοιπόν; Ποιος ξέρει; Κάθε πόλεμος που οι ηττημένοι δεν παραδέχονται την ήττα τους είναι πόλεμος που συνεχίζεται… Μόνο που τώρα η Ουάσιγκτον θα πρέπει να σκεφτεί την «τύχη» του us navy στην περιοχή…

«Ειρηνοπόλεμοι και πολεμοειρήνες»

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.30) >> Αν το Α κράτος επιτεθεί στο Β, το Β αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της επίθεσης (δηλαδή: νικήσει) αλλά το Α αρνείται ότι ηττήθηκε, τότε προκύπτει κατ αρχήν ένα μεθοδολογικό (και προφανώς: πολιτικό) «αδιέξοδο»:

– Αν το Α συνεχίσει να επιτίθεται κινδυνεύει με ακόμα μεγαλύτερη ήττα…

– Αν το Α σταματήσει να επιτίθεται είναι σα να αναγνωρίζει στην πράξη την ήττα του…

– Αν το Α προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» ένα κάποιο τέλος της σύγκρουσης θα πέσει πάνω στις απαιτήσεις του Β που έχει νικήσει…

– Αν το Α δεν προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» τότε θα πέσει θύμα της ειρωνικής διαπίστωσης πως δεν-ξέρει-τι-θέλει…

(Ενδιάμεσα σ’ αυτά τα ενδεχόμενα ανθούν … αυτοσχεδιασμοί της μέρας (και της νύχτας)! Γιατί, απ’ όσο ξέρουμε, δεν υπάρχουν κόσμιοι τρόποι του είδους «διαπραγματεύσεις» για να πεισθεί κάποιος που νίκησε ότι όχι, δεν έχει καταλάβει∙ ή για να πεισθεί κάποιος που νομίζει επίμονα ότι έχει νικήσει ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του…)

Το πιο πάνω χοντρικό σχήμα δεν έχει την αρετή των ανατριχιαστικών λεπτομερειών με τις οποίες μπορεί να διακοσμήσουν την συγκυρία αλλοπρόσαλλες και ετοιμόρροπες δυτικές πολιτικές βιτρίνες. Είναι μόνο η υπόδειξη του ότι μια πολεμική αναμέτρηση στην οποία ο ηττημένος δεν αναγνωρίζει την ήττα του είναι, απλά, μια πολεμική αναμέτρηση που δεν έχει τελειώσει. Μια αναμέτρηση που συνεχίζεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είτε αυτό λέγεται ανοικτά είτε όχι.

Όποιος θέλει να δει μια συγκεκριμένη έκφραση του πιο πάνω σχήματος ας μην κοιτάει τους 3 μήνες πολέμου κατά της Τεχεράνης αλλά τα πολλά χρόνια πολέμου κατά της Μόσχας∙ κι αν αυτό βοηθάει ας βάλει μπροστά του τα 4+ τελευταία. Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί έχουν ηττηθεί, όχι χτες αλλά απ’ το καλοκαίρι του 2023, όταν σχεδίασαν, μεθόδευσαν, και υλοποίησαν την «μεγάλη αντεπίθεση ως την θάλασσα του Αζόφ» μόνο για να αποτύχουν / ηττηθούν οικτρά. Επί σχεδόν 3 χρόνια από τότε και μετά απλά δεν αναγνωρίζουν την ήττα τους∙ κατά καιρούς διατείνονταν ότι θέλουν μια «εκεχερεία» με τους δικούς τους αποκλειστικά όρους∙ άλλες τόσες φορές απείλησαν ότι θα στείλουν τον δικό τους στρατό να δώσει ένα καλό μάθημα στον ρωσικό∙ και το μόνο απλό, πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι συντηρούν τον πόλεμο με τρόπους που μπορούν (: drones…) χωρίς ελπίδα νίκης μεν, αλλά και χωρίς την «κατάρα» να παραδεχτούν την ήττα τους. The show goes on. Κι όσο το show goes on «κανείς-δεν-ξέρει-τι-θα-απογίνει…».

Το ίδιο ακριβώς «μεθοδολογικό / πολιτικό αδιέξοδο» εμφανίζεται προς το παρόν και στην επίθεση ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί κατά της Τεχεράνης. Για τους ίδιους λόγους.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι «σωτήρες» έρχονται…

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.25) >> Το ελλαδιστάν είναι μια δυτική μικρογραφία των πιο πάνω, αλλά μια απ’ τις πιο αισχρές μικρογραφίες διεθνώς. Η ανεπίσημη κήρυξη «προεκλογικής περιόδου» εξάπτει την μέση μιζέρια, και οι αιχμάλωτοι υπήκοοι στέκονται σε στάση προσοχής μπροστά στην παρέλαση των εμπορευμάτων / «σωτήρων» για να διαλέξουν τον πιο κατάλληλο, τον πιο ωραίο, τον πιο… Εννοείται ότι αυτή η επιλογή τους είναι επενδεδυμένη με χίλια μύρια «επιχειρήματα» – τόσα όσα χρειάζονται για να τους διαφεύγει ακόμα και το πιο απλό, ότι δηλαδή εξουσιοδοτώντας τον οποιοδήποτε για οτιδήποτε χωρίς κανένα κατοπινό σταθερό έλεγχο του τι πράγματι κάνει, απλά ακρωτηριάζονται.

Ίσως όμως ένας τέτοιος ακρωτηριασμός να έχει γίνει ποιά βολικός. Οι «σωτήρες» υπηρετούν το ίδιο σχέδιο, τον ίδιο προσανατολισμό: σέρνουν τους υπηκόους άλλοι απ’ την μύτη κι άλλοι απ’ το μανίκι στα ίδια «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» στον πλανήτη. Το να δηλώνει ο κάθε υπήκοος ανήμπορος, «κακομοίρης», είναι μια παρηγοριά…

Δεν μας λένε και ποιά είναι αυτά τα “7 μέτωπα” στα οποία πολεμάει η πατρίς ΗΔΗ; 

Τι θα κάνουν λοιπόν οι «σωτήρες» με τον καταζητούμενο εγκληματία φίλο και σύμμαχό τους; Τι θα κάνουν με τον σύμμαχο που πήρε πια επίσημα την θέση του στη μαύρη λίστα των καθεστώτων που βιάζουν κυριολεκτικά και συστηματικά τους κρατούμενούς τους στις φυλακές;

Και πόσο θα πληρώσουν οι αιχμάλωτοι υπήκοοι τους «σωτήρες» τους για την αναπόφευκτη κλιμάκωση της δράσης του άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Λευκωσία – Τελ Αβίβ όταν το αναμένο φυτίλι φτάσει στα πόδια τους;

(Απόσπασμα)… Τους τελευταίους μήνες ο Netanyahu πήρε όλα όσα ζήτησε: την ενεργητική και πρωτάκουστη Αμερικανική συμμετοχή, μια κοινή στρατιωτική εκστρατεία με την Operation Rising Lion που περιλάμβανε βομβαρδισμούς από αεροπλάνα B-2, και ουσιαστικά έναν κοινό, μακρύ και σύνθετο πόλεμο κατά του Ιράν με τη συμμετοχή του συνόλου του αμερικανικού στρατού… Το καθεστώς του Ιράν δεν έπεσε. Δεν παραδόθηκε, κι ακόμα κιαν μερικές ακόμα επιθέσεις καταστρέψουν κρίσιμες υποδομές, αυτό δεν εγγυάται την κατάρρευσή του.

Ακόμα περισσότερο το πραγματικό αποτέλεσμα είναι ένα πιο ριζοσπαστικό και πιο επικίνδυνο Ιράν, μια χώρα που ακόμα και η Ουάσιγκτον διστάζει πλέον να της επιτεθεί. Στα χαρτιά το καθεστώς είναι πιο αδύναμο μετά τα κτυπήματα που υπέστη, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο δυνατό….

… η «σωτηρία» είναι πάντα εδώ…

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.20) >> Υπάρχει μήπως κάποιος «κρυφός κρίκος» (κρυφός στα μέρη μας…) στον ημιάξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ;

Πρόσφατα στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο δεν έχουμε. Με βάση όμως την μεθοδολογία του ελληνικού ιμπεριαλισμού επί δεκαετίες μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.