Tag: νόμοι σχέσεις

Προβλέψεις (2)

Δευτέρα 18 Ιούλη>> Είναι αρκετοί (αν και με διαφορετικούς έως αντίθετους ιδεολογικούς προσανατολισμούς) που θα θεωρούσαν τέτοιες προβλέψεις «εξαίσια νέα»! Πράγματι: αν δεν είναι οι εξεγέρσεις «ευχάριστα νέα» στους καιρούς της γενικευμένης κατάθλιψης, τότε ποια θα μπορούσαν να είναι; Μόνο που η κατάσταση είναι ολοφάνερα πιο περίπλοκη, και το φάσμα ανάμεσα στην διαχειρίσιμη εκτόνωση και στην συστημική ακροδεξιά στροφή δείχνει τους κυνόδοντές του μπροστά στα μάτια μας∙ εν πάσει περιπτώσει μπροστά στα μάτια όσων θέλουν να βλέπουν και να καταλαβαίνουν.

Πρέπει να θυμίσουμε πως όταν άρχισε να ξεδιπλώνεται το πραξικόπημα της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας εκείνο που στις δυτικές κοινωνίες παραδοσιακά ονομαζόταν «αριστερά» (και τραβήξτε τον χαρακτηρισμό όσο πιο «ακραία» θέλετε…) όχι μόνο το αποδέχτηκε, όχι μόνο το στήριξε, αλλά συχνά απαίτησε και την ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίησή του! Αν και για την αυτόνομη εργάτρια ασταμάτητη μηχανή αυτό δεν ήταν καθόλου «πρωτότυπο», είχε διεθνώς μια πολύ σοβαρή συνέπεια: το κοινωνικό εκείνο τμήμα που αντέδρασε στο πραξικόπημα παίρνοντας, ουσιαστικά, την πρωτοβουλία της υπεράσπισης ιστορικών εννοιών όπως το «ατομικό δικαίωμα» ή η «ελευθερία» ήταν «δεξιό» και μικροαστικό. Στο ελλαδιστάν αντιληφθήκαμε έγκαιρα τον κίνδυνο και με σκληρή πολιτική δουλειά, κόντρα σ’ όλους τους θεούς και τους δαίμονες της κρατικο/καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, κόντρα στην άπειρη βλακεία και κακοήθεια πολλών και διάφορων, καταφέραμε, μια χούφτα άνθρωποι εδώ, μια χούφτα εκεί και μια χούφτα παραπέρα, να σηκώσουμε τις κόκκινες και τις μαυροκόκκινες σημαίες της κριτικής και της αντίστασης δημόσια. Αλλά το ελλαδιστάν αποδείχθηκε εξαίρεση (ως προς το αποτέλεσμα στο πεζοδρόμιο) και έτσι στο φωτεινό ταμπλό του πρώτου κύματος «κατάστασης εξαίρεσης / κατάστασης έκτακτης ανάγκης», την διετία 2020 – αρχές 2022, στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες, το σκορ ήταν βαρύ σε βάρος μας, από πολιτική άποψη.

Ο απολογισμός της αντίστασης στο «πρώτο κύμα έκτακτης ανάγκης» ως μέσου βίαιης αναδιάρθρωσης των κοινωνικών σχέσεων προς όφελος των αφεντικών της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, ο απολογισμός της ποιότητας της αντίστασης στο «υγιεινιστικό κύμα», δεν είναι εκείνος που θα έπρεπε, λαμβάνοντας στα σοβαρά την ένταση και το εύρος της «μετάβασης». Εν τω μεταξύ η ασταμάτητη μηχανή («δουλειά της» είναι…) παρακολουθούσε και παρακολουθεί τις επόμενες «στρώσεις έκτακτης ανάγκης», μεθοδευμένες και με τον ίδιο γενικό στόχο όπως η πρώτη, που απλώνονται πάνω στον υγιεινιστικό φόβο∙ χωρίς αυτός ο τελευταίος να έχει «ξεχαστεί» (απ’ τα αφεντικά).

Όταν διαδοχικά στρώματα «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» επικάθονται το ένα πάνω στο άλλο (πάνω στην «υγιεινιστική» η «ενεργειακή», η «διατροφική», και ποιος ξέρει τι ακόμα…) τότε η καθεστωτική πίεση είναι τέτοια που τα κοινωνικά υποκείμενα έχουν κάθε δίκιο να …αλλοφρονήσουν! Αν τα αφεντικά δείχνουν να «ανησυχούν» για τέτοια ενδεχόμενα στις δυτικές κοινωνίες είναι επειδή κάνουν ότι μπορούν για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις τους, έχοντας (κι αυτό απαιτεί μεγάλη προσοχή) το αναγκαίο know how της διαχείρισής τους.

Είναι, λοιπόν, αυτό που θέλουμε; Πρέπει να χαρούμε αν η δολιότητα της καθεστωτικής κοινωνικής μηχανικής αποδειχθεί αποτελεσματική ως το σημείο του κοινωνικού βρασμού; Ή θα έπρεπε να θέλουμε, να επιδιώκουμε, πολύ περισσότερα;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Προβλέψεις (3)

Δευτέρα 18 Ιούλη>> Υπάρχει μια άποψη διατυπωμένη από ορισμένους διανοούμενους που μιλάει για controlled demolition («οργανωμένη κατεδάφιση»…) του συστήματος όπως αυτό ήταν ως τις αρχές του 21ου αιώνα, απ’ τα ίδια τα αφεντικά (κυρίως, αν και όχι μόνο, του χρηματοπιστωτισμού) έτσι ώστε να διευκολυνθεί η μετάβαση στις νόρμες της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Αν και αυτή η άποψη κουβαλάει μαζί της διάφορα στοιχεία ως αποδείξεις, δεν μας πείθει. Μαζική βία έχει ασκηθεί και στις δυο προηγούμενες αναδιαρθρώσεις του κοινωνικού, του πολιτικού, του εργασιακού, του παραγωγικού, του καταναλωτικού μοντέλου, την 1η βιομηχανική επανάσταση, και το πέρασμα απ’ την 1η στην 2η∙ αλλά δεν μιλάμε για μια αλυσίδα … controlled demolitions! Κυρίως όμως υπάρχει μια σοβαρή αδυναμία σε τέτοιου είδους παραλληλισμούς, ανάμεσα στην εκτεταμένη καπιταλιστική αναδιάρθρωση και στην όντως controlled demolition των ουρανοξυστών στο WTC τον Σεπτέμβρη του 2001: υπονοεί την ύπαρξη κάποιου «κέντρου» που ελέγχει τα πάντα∙ ή σχεδόν. Τον Σεπτέμβρη του 2001 υπήρχε πράγματι προσχεδιασμός, αλλά η «δημιουργική καταστροφή» ήταν περιορισμένης έκτασης και άρα εύκολο να μεθοδευτεί. Ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος (και η πορεία προς την διαρκή όξυνσή του) είναι εντελώς διαφορετικής τάξης ζήτημα.

Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ δύσκολο για οποιαδήποτε εξέγερση-σαν-εξέγερση να διαπεράσει την ένταση και τις αναγκαιότητες της στιγμής (της) και να δει / μελετήσει ολόκληρο τον ορίζοντα που έχει μπροστά της (και πίσω, και γύρω της). Γι’ αυτό το λόγο οι όποιες ανησυχίες των αφεντικών σχετικά με τις επερχόμενες social unrests στις δυτικές κοινωνίες ΔΕΝ αφορούν το ενδεχόμενο να χάσουν την διεύθυνση αυτών των κοινωνιών, την εξουσία τους δηλαδή, αλλά ΜΟΝΟ τις οικονομικές / χρηματικές συνέπειες των όποιων αναταραχών… Θα είναι ανοικτά τα πολυκαταστήματα; Δεν θα είναι; Τι συνέπειες θα έχουν οι αναταραχές στα χρηματιστήρια: εκεί αρχίζουν και τελειώνουν οι ανησυχίες τους…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πυρ κατά βούληση;

Δευτέρα 11 Ιούλη>> ….Το Νοέμβρη του 2015 – όπως μπορεί να μάθει κανείς απ’ την επίσημη ανακοίνωση της αγροβιομηχανίας Cargill – “65 διεθνείς διαμορφωτές πολιτικής, ακαδημαϊκοί, ηγέτες επιχειρήσεων και διαμορφωτές κοινής γνώμης συγκεντρώθηκαν στα γραφεία του WWF [«παγκόσμιο ταμείο για την φύση»] στην Ουάσιγκτον, για να κάνουν άσκηση του πως θα μπορούσε να αντιδράσει ο κόσμος σε μια μελλοντική κρίση τροφίμων”. Σε δύο μέρες οι συμμετέχοντες σ’ αυτήν την προσομοίωση της “Κρίσης στην Διατροφική Αλυσίδα” έπαιξαν τις κινήσεις τους σ’ ένα σενάριο καταστροφών που συγκλίνουν μεταξύ τους, αλληλοκαλύπτονται και συμβαίνουν στη δεκαετία του 2020. Σ’ αυτές περιλαμβάνονταν “δύο σοβαρές κρίσεις τροφίμων, με τις τιμές να ανεβαίνουν κατά 400% μακροπρόθεσμα· η διάσωση από ακραία καιρικά φαινόμενα οφειλόμενα στην κλιματική αλλαγή· η ανατροπή των κυβερνήσεων στο Πακιστάν και στην Ουκρανία· και λιμός και μεταναστευτική κρίση στο Μπαγκλαντές, την Μιαμάρ, το Τσαντ και το Σουδάν”.

Ανάμεσα στις αναμενόμενες επιχειρηματικές κοινοτοπίες και βλακείες του είδους “να είμαστε ένα βήμα μπροστά” με σκοπό “να αντιδράσουμε σωστά”, το WWF τονίζει ένα βασικό συμπέρασμα αυτής της άσκησης: “Μόνο με τον τερματισμό της επέκτασης της αγροτικής παραγωγής, την επαύξηση της αγροτικής απόδοσης, την αύξηση της αποδοτικότητας των πηγών και την μείωση της σπατάλης φαγητού, μπορούμε να προσφέρουμε το φαγητό και την διατροφή που χρειαζόμαστε, ενόσω θα εξασφαλιστεί ότι προστατεύουμε τη φύση για τις επόμενες γενιές”.

… Το σενάριο είχε διάφορες συγκεκριμένες προβλέψεις που μοιάζουν να γίνονται τώρα σκληρή πραγματικότητα, όπως για παράδειγμα “μια έντονη και απότομη αύξηση τιμών οφειλόμενη σε ελλείψεις τροφίμων το 2022” που θα οδηγήσει τους ηγέτες της ε.ε. να βάλουν έναν ειδικό φόρο στο κρέας. Αλλά εδώ είναι η έκπληξη: αυτό το “παιχνίδι” τελείωσε με την επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου άνθρακα.

 Ω ναι, οι κύριοι του κόσμου δεν μπορούν να περάσουν ούτε τρία λεπτά χωρίς να φωνάξουν τον μπαμπούλα, την Κλιματική Κρίση, για να επιβάλλουν ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο στην ανθρωπότητα, και η συγκεκριμένη “πολεμική άσκηση” απλά επιβεβαίωσε τον κανόνα. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο John Podesta (επικεφαλής της εκλογικής εκστρατείας της Clinton το 2016), σαν ένας απ’ τους “Βασικούς Παί-κτες και Ελεγκτές της άσκησης” συνέβαλε στο να οδηγηθεί η αγέλη των σωτήρων του κόσμου – συμπεριλαμβανόμενων εκπροσώπων πολυεθνικών οργανισμών όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, η Διεθνής Χρηματοπιστωτική Συνεργασία και το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ, όπως επίσης και ceo επιχειρήσεων όπως η Louis Dreyfus Commodities, η MARS και η Thomson Reuters – στο προαποφασισμένο συμπέρασμα ότι ο μόνος τρόπος για να εξευμενιστούν οι θεότητες του καιρού είναι η επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου.

Αν αυτά μοιάζουν οικεία, αυτό οφείλεται στο ότι είναι! Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το αχρείο σενάριο της άσκησης αντανακλά εκείνο που κι άλλες πρόσφατες “προσομοιώσεις” και ”σενάρια” των παγκόσμιων ελίτ υποδεικνύουν, όπως το “Reset the Table” του ιδρύματος Rockefeller που απαιτεί την διασφάλιση του ελέγχου πάνω στις παγκόσμιες αλυσίδες τροφίμων και η εκστρατεία “Καθάρισε το πιάτο σου” του Xi, που έχει στόχο να φέρει την τεχνοκρατική διαχείριση της οικονομίας μέσα στην κουζίνα κάθε σπιτιού μέσω του ελέγχου και της τιμωρίας της “σπατάλης τροφίμων” και του πιο αποπνικτικού ελέγχου της διαδικασίας παραγωγής τροφίμων.

Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες (και πολλές ακόμα σαν αυτές) δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση: να χρησιμοποιηθούν κρίσεις (αδιάφορο με το αν είναι πραγματικές ή ψευδείς) για να “μετασχηματιστεί” η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων, απ’ το χωράφι ως το πιάτο, με την συμπίεση των μικρών παραγωγών υπέρ της παγκόμιας βιομηχανίας, μετατρέποντας τον πλανήτη σ’ ένα μέρος όπου οι μόνες δυνατότητες φαγητού θα είναι οι GMOs (γενετικά μεταλλαγμένοι οργανισμοί), τα έντομα, “κρέας” εργαστηρίου και άλλα τρόφιμα φραγκενστάιν.

Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι “κρίσεις τροφίμων” που τόσο καιρό προβλέπουν τέτοιες “προσομοιώσεις” αρχίζουν να γίνονται πραγματικότητα….

Αυτά γράφαμε ανάμεσα σ’ αρκετά άλλα τον Δεκέμβρη του 2021, στο Sarajevo.pdf 167, με θέμα την «κρίση τροφίμων». Τα πιο πάνω δεν ήταν δικά μας λόγια. Ήταν απόσπασμα από άρθρο του James Corbett (αν δεν τον ξέρετε φροντίστε να τον μάθετε στο corbettreport.com) της 8ης Νοέμβρη εκείνης της χρονιάς (2021), με τίτλο Άλλη μια προσομοίωση των οπαδών της παγκοσμιοποίησης επαληθεύεται.

(Δεν υιοθετούμε τα περί παγκοσμιοποιητικής σκευωρίας, αλλά ο Corbett ερευνά και τεκμηριώνει. Το ίδιο και η ασταμάτητη μηχανή).

Και λοιπόν; Ναι, μας σπρώχνουν στο κατώφλι μιας ακόμα κατασκευασμένης στα μέτρα τους «κρίσης», όπως η «υγιειονομική», όπως η «ενεργειακή»… έτσι και η «διατροφική»…. Ναι, αφού δεν κρύβονται (γιατί να το κάνουν;) όποιος ερευνά μπορεί να βρει την γενεαλογία, τις προπαρασκευές, την (καπιταλιστική) «λογική» και τις επιδιώξεις της μιας και της άλλης «κρίσης… σίγουρα μέσα απ’ τις «ασκήσεις» τους….

Οι κοινωνίες πάνω στον πάγκο του χασάπη

Δευτέρα 11 Ιούλη>> Πού βρισκόμαστε; Μια αλυσίδα παράξενων (ή όχι) συμπτώσεων (εντός ή εκτός εισαγωγικών) τα 2 – 3 τελευταία χρόνια, σε πλήρη και αρμονική σχέση με μια σειρά προπαγανδιστικών εκστρατειών για την απειλή απ’ τις πορδές των μοσχαριών και την υψηλή διατροφική αξία των κατσαρίδων, συγκλίνουν στην επιβολή του αξιώματος ότι «υπεύθυνος πολίτης σημαίνει μυγοχάφτης»! Ο κυρ Βασίλης, ο Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων, αφού προώθησε τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής (και τα κονόμησε χοντρά, όχι μόνος του βέβαια…) προωθεί φιλότιμα από πέρυσι εταιρείες σαν την «imposible foods» ή «beyond meat» που παράγουν και πουλάνε γενετικά τροποποιημένα σκουπίδια με διάφορες «γεύσεις κρέατος».

Θα μπορούσαν να απωθηθούν κι αυτά όπως όλα τα υπόλοιπα που επιβάλουν κατηγορηματικά την καπιταλιστική αναδιάρθρωση… μέχρι την στιγμή που το ολλανδικό κράτος ανέλαβε να καταστρέψει το ίδιο την βιομηχανία κρέατος στην επικράτειά του, δίνοντας ένα καλό παράδειγμα! Το ανώτατο ολλανδικό δικαστήριο διέταξε πρόσφατα την καταστροφή του 30% του ζωϊκού κεφαλαίου ως το 2030… για να σωθεί ο πλανήτης από το άζωτο και την αμμωνία που σχετίζονται με την κτηνοτροφία. (Φανταστείτε τι καταστροφή πέρασε ο πλανήτης όταν έτρωγαν και έχεζαν κοπάδια δεινόσαυρων…)

Η κτηνοτροφική βιομηχανία της ολλανδίας, όπως οπουδήποτε αλλού, είναι ένας μεγάλος καπιταλιστικός κλάδος. Και σαν τέτοιος βαρύνεται με τα μικρότερα ή μεγαλύτερα εγκλήματά του. Αλλά θα είναι φρικτή τυφλότητα αν οι κρατικές απαγορεύσεις και μεθοδεύσεις (μαζί με την προώθηση των μενού εντόμων και των βιο-τεχνολογικών πρωτεϊνών / «κρεάτων») θεωρηθούν, έστω και στο ελάχιστο, φροντίδα-για-το-καλό-των-ζώων!!! Πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο, για κάτι πολύ χειρότερο: για την επιβολή της απόλυτα βιομηχανικής / γενετικής «διατροφής» (ακόμα καλύτερα: των φαρμακοτροφίμων) σε κάθε «μορφή», ζωϊκή ή φυτική… (Σε μελλοντική αναφορά θα γίνουμε πιο αναλυτικοί…)

Ο «πόλεμος στο κρέας» είναι μόνο η εισαγωγική φάση αυτής της εκστρατείας, και οι έξυπνοι vegetarians ή/και vegans δεν έχουν κανένα λόγο να χαρούν ή να την υποστηρίξουν! Είναι άλλωστε γνωστό πως οι «καθιερωμένες μεταλλάξεις» έχουν επιβληθεί ήδη σε φυτικές πρώτες ύλες, όπως η σόγια και το καλαμπόκι∙ κι εκεί δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία «βασανισμού των ζώων»….

Ουσιαστικά, και χωρίς δεύτερη κουβέντα, δεν βρισκόμαστε μπροστά στην αντίθεση «κρέας που καταστρέφει τον πλανήτη εναντίον μη κρέατος που τον σώζει»! Αυτό είναι το ψευτοδίλημα που κατασκευάζουν οι μπηχεβιοριστές των αφεντικών ελπίζοντας (όχι άδικα…) ότι θα έχουν την άμεση υποστήριξη όσων έχουν ήδη απορρίψει το κρέας (ή/και τα ζωϊκά παράγωγα) απ’ την διατροφή τους και ότι, κατά συνέπεια, θα έχουν τα αφεντικά έναν έτοιμο στρατό προθύμων στις δυτικές κοινωνίες∙ όπως ακριβώς επιστράτευσαν τους σκληροπυρηνικούς υγιεινιστές υπέρ των πλατφορμών γενετικής τροποποίησης των κυττάρων…

Όχι!!! Η πραγματική και η μοναδική αντίθεση (σχετική μ’ αυτό το θέμα) στο κατώφλι της 4ης βιομηχανικής επανάστασης είναι γενετική βιομηχανία / βιοτεχνολογίες εναντίον όλων των υπόλοιπων – όλων των έμβιων ειδών, συμπεριλαμβανόμενου οπωσδήποτε και με στρατηγική σημασία του ανθρώπινου. Θα είναι αυτοκτονικό αν οποιοσδήποτε πιστέψει, «φάει» το παραμύθι, ότι οι «beyond meat» διακηρύξεις έχουν έστω και στο ελάχιστο σα στόχο μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στο είδος μας και την υπόλοιπη φύση… Το ακριβώς αντίθετο μεθοδεύεται: η γενικευμένη μηχανοποίηση / βιοτεχνολογικοποίηση οποιουδήποτε ζωϊκού είδους, συμπεριλαμβανόμενων φυτών, δέντρων, εντόμων, ιών – και, στο κέντρο, του ανθρώπινου.

Μεθοδεύεται η καθολική και πλήρης υπαγωγή των πάντων στο κεφάλαιο, για πάντα! Μπροστά σ’ αυτήν την πλήρη και καθολική υπαγωγή οποιασδήποτε μορφής ζωής στο κεφάλαιο, της αιχμαλωσίας κάθε είδους κυττάρων οποιουδήποτε είδους και της μικρομοριακής δουλείας στις καπιταλιστικές νόρμες παραγωγής και κατανάλωσης χωρίς δυνατότητα έστω και αντάρτικης διαφυγής, η βιομηχανία κρέατος του 20ου αιώνα και τα μικρά ή μεγάλα εγκλήματά της, είναι …. παιδική χαρά! Και θα είναι ασυγχώρητη συνηγορία σ’ ένα υπερέγκλημα αν η αντίθεση στην δεύτερη γίνει συνηγορία στην πρώτη.

Στον δύσκολο, μακρύ, αβέβαιο αλλά και ζωογόνο αγώνα κατά των σφετεριστών της ζωής κανείς δεν πρέπει να βρεθεί απ’ την δική τους μεριά!

Εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε συνέχεια…

Crisis 2

Πέμπτη 7 Ιούλη>> Στις 20 Απρίλη του 2020, ενόσω όλα στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες τα έσκιαζε η φοβέρα και η σκλαβιά της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας (στην Wuhan σφύριζαν τη λήξη…), κι ενόσω οι κατ’ οίκον φυλακίσεις είχαν γενικευτεί (στη δύση) σαν η «σωτηρία», συνέβη κάτι πρωτοφανές, τρομακτικό, απίστευτο, συνταρακτικό, ανεπανάληπτο στην καπιταλιστική ιστορία δύο αιώνων. Ένα σοκ με όλη τη σημασία της λέξης! Εκείνη την ημέρα η τιμή του αργού πετρελαίου που εξάγεται απ’ το Τέξας (ο ένας απ’ τους δύο τύπους πετρελαίου πάνω στους οποίους καθορίζονται οι διεθνείς τιμές) έπεσε στα μείον 37,6 δολάρια το βαρέλι!!! Επαναλαμβάνουμε: – 37,6 ΔΟΛΑΡΙΑ ΤΟ ΒΑΡΕΛΙ!!!

Τι στην ευχή σημαίνει «μείον» στην τιμή ενός εμπορεύματος; Σημαίνει πως εκείνη την ημέρα όποιος πετρελαιο-έμπορος ήθελε να πουλήσει την παραγωγή του, θα έπρεπε να πληρώσει (αντί να πληρωθεί) 37,6 δολάρια για κάθε βαρέλι πετρελαίου που θα έπαιρνε ο πελάτης!

Φυσικά κανείς δεν θα πλήρωνε για να πουλήσει∙ αλλά τα μηχανήματα δούλευαν και έπρεπε να δουλέψουν για να μην καταστραφούν… Ακολούθησαν, τις επόμενες μέρες, δραματικά γεγονότα, τα οποία φυσικά δεν «έγραψαν» στις εντυπώσεις των υπηκόων αφού αυτοί προσπαθούσαν να μείνουν fit (όπως τους έλεγαν οι influencers του σκοινιού και του παλουκιού) φυλακισμένοι στα σπίτια τους: εκατοντάδες τάνκερς γέμιζαν με πετρέλαιο που δεν ήθελε να αγοράσει κανένας, έγιναν απλά αποθήκες, και έμεναν αγκυροβολημένα αρόδου, χωρίς προορισμό∙ τα αποθηκευτικά καζάνια γέμισαν και, επειδή δεν υπήρχαν άλλα (στις ηπα) το πετρέλαιο χυνόταν στο χώμα αμέσως μετά την εξόρυξή του, φτιάχνοντας όλο και μεγαλύτερες «τεχνητές λίμνες μαύρου χρυσού»∙ εκατοντάδες μικρομεσαίες πετρελαϊκές χρεωκόπησαν ακαριαία∙ προς στιγμήν προκλήθηκε ένας κάποιος θυμός κατά της Μόσχας που δεν ήθελε να μειώσει την παραγωγή της μπας και συνέλθουν οι τιμές (το δέχτηκε λίγο αργότερα)∙ και διάφορα άλλα…

Εγκαταλειμμένα πετρελαιοπήγαδα στην αμερικανική countryside την άνοιξη του 2010

Ήταν, άραγε, εκείνο που είχαν προβλέψει οι ακατονόμαστοι το 1848, δηλαδή μια τυπική κρίση υπερπαραγωγής και μάλιστα σ’ ένα στρατηγικής σημασίας εμπόρευμα όπως το πετρέλαιο; Όχι ακριβώς. Η τυπική κρίση υπερπαραγωγής διαδραματιζόταν ήδη τους προηγούμενες μήνες, και με τιμές ανάμεσα στα 45 και στα 60 δολάρια το βαρέλι οι περισσότερες εταιρείες σχιστολιθικής εξόρυξης στις ηπα βρίσκονταν στο χείλος της χρεωκοπίας, ενώ ακόμα και «θηρία» σαν την shell με ανησυχία έβλεπαν αναιμικά κέρδη…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Προσωρινή ανακεφαλαίωση: αμάρτησα για το παιδί μου!

Πέμπτη 7 Ιούλη>> Ήδη απ’ την εποχή της «λευκής βίβλου», στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο ευρωπαϊκός (κυρίως ο γερμανο-γαλλικός) καπιταλισμός προσδιόρισε την «οικολογία» σαν στοιχείο εμπορικού προστατευτισμού έναντι των ανταγωνιστών του, που τότε ήταν κυρίως ο αμερικανικός.

Συν τω χρόνω το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» που κάποια στιγμή άλλαξε όνομα και έγινε «κλιματική αλλαγή» για να συμπεριλάβει οποιαδήποτε «διαταραχή» του κλίματος, είτε προς το θερμότερο είτε προς το ψυχρότερο, έγινε ταυτόχρονα εμπορικό όπλο (πλέον και εναντίον της κίνας) και σχέδιο αναδιάρθρωσης της οργάνωσης της εργασίας στις μητροπόλεις. Με δυο λόγια: η «ενεργειακή κρίση» ποτέ δεν ήταν το μεταφυσικό φαινόμενο που πουλάνε με τον τόνο οι δημαγωγοί. Πάντα ήταν ένα απ’ τα ψευδώνυμα μιας ενδοκαπιταλιστικά ανταγωνιστικής παραγωγικής / καταναλωτικής αναδιάρθρωσης.

Κι ενώ η «κλιματική αλλαγή» έπλεε μόνη της, εμπνέοντας μεγάλα, φιλόδοξα σχέδια εμπορικού πολέμου με σημαία το «κλίμα» αλλά και ελάχιστο ενδιαφέρον ή/και πειθαρχία στους υποτελείς, τα δυτικά αφεντικά (στα οποία περιλαμβάνεται πλέον και τμήμα του αμερικανικού κεφάλαιου) αποφάσισαν να αξιοποιήσουν την ρωσική εισβολή στην ουκρανία, για να σκηνοθετήσουν μια κατάσταση «έκτακτης ενεργειακής ανάγκης». Μ’ άλλα λόγια στον κλιματικό Αρμαγεδώνα και τις όποιες μεταφυσικές προδιαγραφές του προστέθηκε ένα ζήτημα πεζής γεωπολιτικής αντιπαλότητας.

Το πράγμα περιπλέκεται. Το προσόν της «ρωσικής κακίας» (δηλαδή των εμπορικών τιμωριών κατά της Μόσχας…) είναι ότι μπορεί να νομιμοποιήσει άμεσα πειθαρχικά, περιοριστικά μέτρα∙ μια ασκητική προτεσταντική στάση “νηστείας, μετάνοιας και προσευχής” των υποτελών, την οποία έχουν ανάγκη τα αφεντικά. Το μειονέκτημα όμως είναι ίσως ακόμα μεγαλύτερο: πρόκειται για ένα επιχείρημα (η «ρωσική κακία»…) που μπορεί να ελεγχθεί, χειροπιαστά, άμεσα, σε αντίθεση με την μεταφυσική της «κλιματικής αλλαγής». Με άλλα λόγια κρίνουμε ότι η συμπαράθεση ενός μεταφυσικού σετ απειλών και ενός ιστορικογεωπολιτικού μάλλον προκαλεί σύγχυση παρά οτιδήποτε άλλο: κι αν σε δυο, τρεις, τέσσερεις μήνες τελειώσει ο πόλεμος στην ουκρανία;

Ενώ η μεταφυσική του κλίματος έμοιαζε να πλέει απρόσκοπτα προς τον παράδεισο των «ανανεώσιμων πηγών» (αφήνοντας τη νομιμοποίηση της πυρηνικής ενέργειας σε κάποιο ασαφές τρικ στο μέλλον), η γεωπολιτική της «εξάρτησης απ’ τις ενεργειακές πηγές των εχθρών» βοηθάει μεν την «ηθική της περήφανης – ενεργειακής – φτώχιας» για τους πρωτοκοσμικούς, ξαναβάζει όμως στον ντορβά όλες τις καταραμένες, καταστροφικές, «μολυσματικές» πρώτες ύλες. Απ’ το πετρέλαιο και το (υγροποιημένο) φυσικό αέριο κι-ας-είναι-από-όπου-νάναι, κι-ας-κάνει-όσο-κάνει, μέχρι τους λιγνίτες. Ας μας επιτραπεί: πρέπει να είναι κάποιος οικολόγος με τον κώλο μπροστά για να φάει το ότι ο ευρωπαϊκός (και γενικότερα ο δυτικός) ιμπεριαλιστικός σχεδιασμός στην ουκρανία δικαιολογεί περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα!!!! Αν είναι έτσι, τότε πριν ασχοληθεί κάποιος με την «κλιματική κρίση» ας φάει την ζωή του υπέρ της «παγκόσμιας ειρήνης και του αφοπλισμού»!

Δύο βήματα πίσω για να γίνει ένα άλμα μπροστά λοιπόν; Κάπως έτσι φαίνεται να το σκέφτονται τα δυτικά αφεντικά της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, θεωρώντας ότι οι υπήκοοι είναι οριστικά βλαμμένοι, και δεν καταλαβαίνουν. Είναι; Είναι όλοι;

Η ασταμάτητη μηχανή δεν ξέρει ακόμα την απάντηση. Αλλά θα ήθελε να είναι ΌΧΙ!

Άντε ρε! (ο εμπειρισμός με το κεφάλι κάτω και τα πόδια στον αέρα)

Δευτέρα 4 Ιούλη>> Συγχωρείστε την δυσάρεστη επιμονή μας, μέσα στη θερινή ραστώνη (και τις απωθήσεις). Αλλά δεν είναι η ασταμάτητη μηχανή που φταίει. Είναι το καθεστώς, το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, αλλά και άλλες πλευρές του αναδιαρθρούμενου συστήματος.

Τα όργανα έχουν ξαναρχίσει: «έξαρση κρουσμάτων…» «αναμενόμενη αύξηση θανάτων…» κλπ. New wave!!! Η προπαγανδιστική τεχνολογία έχει περάσει στη στρατόσφαιρα της καθαρής μεταφυσικής: δεν χρειάζονται (πλέον) εξηγήσεις για τις αιτίες-που-συμβαίνει-αυτό, ντάλα καλοκαίρι και, μάλιστα, μεταξύ κυρίως των πλατφορμιασμένων πληθυσμών (όπως αποδεικνύουν ακόμα και οι επίσημες, κρατικές μετρήσεις διεθνώς…). Καμία εξήγηση: έτσι-συμβαίνει-επειδή-συμβαίνει-έτσι!!!

Για την εργατική κριτική που δεν φοβήθηκε να βουτήξει στα «βαθιά» της γενετικής μηχανικής και της «πολιτικής» του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, δεν υπάρχει έκπληξη: πρόκειται, πια, για έναν καινούργιο ιό, έναν ιό κατασκευασμένο! ΟΧΙ σε κάποιο μυστικό ή φανερό εργαστήριο βιολογικού πολέμου! Καθόλου!!! Πρόκειται για μια βιολογική εξέλιξη (του αρχικού τσαχπίνη) που έχει προκληθεί απ’ την τεράστια εκστρατεία χακαρίσματος του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος! Όπως, ακριβώς, η μαζική χρήση αντιβιοτικών κατασκευάζει (εντός ή εκτός εισαγωγικών) φονικά υπερ-μικρόβια, έτσι και το μαζικό χακάρισμα του φυσικού ανοσοποιητικού «έσπρωξε», «πριμοδότησε» μεταλλάξεις του τσαχπίνη που όχι μόνο παρακάμπτουν τα τεχνικά αντισώματα (που επιβάλλουν οι φαρμακομαφίες) αλλά, επιπλέον, τα «ενσωματώνουν» και τα μετατρέπουν σε τμήμα της δικής τους ζωϊκής λειτουργίας… Της μολυσματικότητάς τους δηλαδή (απαραίτητος όρος για την αναπαραγωγή του ιού) και, καθόλου απίθανο, της νοσηρότητάς τους.

Ποια είναι τα ποιοτικά στοιχεία που από ιολογική άποψη δείχνουν ότι πρόκειται πια για έναν καινούργιο ιό, καινούργιο με την έννοια (το ξαναλέμε) όχι κάποιου προσχεδιασμού αλλά της φυσικής εξελιγκτικής διαδικασίας;

Πρώτον το ότι «αδιαφορεί» για τις κλιματικές συνθήκες, είναι δηλαδή εξαιρετικά δραστήριος σε υψηλές θερμοκρασίες (καλοκαίρι), πράγμα που δεν ίσχυε με την αρχική εκδοχή, της Wuhan αλλά και γενικά με τους κορωνοϊούς. Δεύτερον το ότι «αδιαφορεί» για τις ηλικίες μολύνοντας εξίσου εύκολα και τους νεαρούς / τις νεαρές, κάτι που επίσης δεν ίσχυε με την αρχική εκδοχή.

Και τρίτον ότι έχει σε γενικές γραμμές διαφορετικά συμπτώματα, ήδη απ’ την πρώτη εμφάνιση της Ο. Αυτές οι Β.4, Β.5 και επόμενες παραλλαγές / μεταλλάξεις, ανήκουν βέβαια στην ίδια μεγάλη οικογένεια των κορωνοϊών, αλλά είναι κάτι σαν “ο θείος που γύρισε απ’ τον πόλεμο στο βιετνάμ”… Αγνώριστος!

ADE…

Δευτέρα 4 Ιούλη>> Στις 18 Φλεβάρη του 2021 (και, παρακαλούμε, προσέξτε την χρονολογία: είναι στην αρχή των μαζικών πλατφορμιασμών…), στην καθεστωτική ιατρική επιθεώρηση The Lancet δημοσιεύτηκε μια μελέτη / προειδοποίηση με τίτλο Η ανοσο-διαφυγή σημαίνει ότι θα χρειαστούμε ένα καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο σε σχέση με την Covid 19, με τις υπογραφές 5 «επώνυμων» τεχνο-επιστημόνων υγείας του γαλλικού κράτους / κεφάλαιου, ανάμεσα στους οποίους οι 2 ήταν και μέλη της «επιτροπής σοφών» του Παρισιού. Η μελέτη / προειδοποίηση ξεκινούσε έτσι:

Τα συλλογικά οφέλη απ’ την ανοσία αγέλης έχουν γίνει ένα mantra στις στρατηγικές μαζικών εμβολιασμών, που επαναλαμβάνεται από κυβερνήσεις και ερευνητές. Ωστόσο η σπουδαιότητα της ανοσίας αγέλης θεωρούμενης ως λύσης σε μια επιδημία ίσως χρειαστεί να αλλάξει με την ανάδυση της ανοσο-διαφυγής, μιας ιολογικής αλλαγής πίστας που είναι τόσο σημαντική όσο η εμφάνιση των παραλλαγών του Sars–CoV-2…

Και συνέχιζε:

…Αν συμβεί αξιοσημείωτη ανοσο-διαφυγή, τα τωρινά εμβόλια ίσως να μπορούν ακόμα να έχουν κάποιο όφελος για τα άτομα. Σε επίπεδο πληθυσμού, όμως, μπορεί να προκαλέσει εξέλιξη του ιού, απομακρύνοντας σοβαρά την προοπτική επίτευξης ανοσίας πληθυσμού. Αυτή η ιολογική αλλαγή πίστας θα έχει πολυάριθμες συνέπειες, όχι μόνο για τα εμβόλια και την φροντίδα, αλλά επίσης για την πρόληψη και τις στρατηγικές ελέγχου. Η παθιασμένη αναμονή του τέλους αυτής της παγκόσμιας υγιειονομικής κρίσης θα αναβάλλεται διαρκώς, καθώς νέες παραλλαγές θα αναδεικνύονται και η ανοσο-διαφυγή θα ρίχνει την αποτελεσματικότητα των εμβολιασμών μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα…

Προφανώς η προειδοποίηση αγνοήθηκε πανηγυρικά! Οι συγγραφείς ΔΕΝ ήταν εναντίον των πλατφορμών γενετικής μηχανικής, δεν τόσο «ψέκα» (εεεε;) …. Εξέφραζαν όμως τεκμηριωμένες ανησυχίες για τα αποτελέσματα που θα έχει ο μαζικός πλατφορμιασμός: ώθηση προς νέες παραλλαγές, ανοσο-διαφυγή… Κι αυτές τις τεκμηριωμένες ανησυχίες τις εξέφραζαν σχεδόν με το «καλημέρα» των μαζικών πλατφορμιασμών….

Υπήρχαν κι άλλες, εξίσου σοβαρές αν όχι σοβαρότερες ενστάσεις: για την πιθανότητα αυτή η εξώθηση του ιού σε νέες παραλλαγές να οδηγήσει στην γνωστή στους εξελιγκτικούς βιολόγους Antibody Dependent Enhancement, την ενίσχυση δηλαδή της μολυσματικότητας / μεταδοτικότητας αλλά και, εν δυνάμει και της νοσηρότητας ενός ιού, εξαιτίας των εμβολιαστικών αντισωμάτων!

Δείτε λοιπόν: ήδη απ’ τις αρχές των μαζικών πλατφορμιασμών οι «αιρετικοί – της – επιστημονικής – κοινότητας» προειδοποιούσαν:

Α) Για την εξελιγκτική (evolutional) πίεση που θα ασκούσε στον ιό εν μέσω της εξάπλωσής του ο μαζικός πλατφορμιασμός, πίεση που θα οδηγούσε σε πριμοδότηση των μεταλλάξεών του που θα προσπερνούν τα τεχνικά, genetic engineering «αντισώματα» του χακαρισμένου ανοσοποιητικού – και

Β) Για την σοβαρή πιθανότητα οι «δραπέτες» παραλλαγές να ενισχυθούν απ’ αυτά τα άχρηστα τεχνικά «αντισώματα» έτσι ώστε να είναι πιο μεταδοτικές και, ενδεχομένως, πιο νοσογόνες…

Με δυο λόγια, πίσω απ’ την εσχατολογική / σωτηριολογική (εμπορική και πειθαρχική) προπαγάνδα των φαρμακομαφιόζων, των λακέδων τους και του συμπλέγματος συνολικά, υπήρχε εξ αρχής μια σοβαρή (αλλά και απαγορεύμενη…) επιστημονική ένσταση για το που θα οδηγούσε αυτό το μαζικό γενετικό πείραμα που ονομάστηκε παραπλανητικά «εμβολιασμός-κατά-της-covid-19». (Για το που θα οδηγούσε πέρα απ’ τις μαζικές φονικές και σακατευτικές παρενέργειες που ήταν αναμενόμενες επίσης εξ αρχής – εν αγνοία των ανθρώπινων κοπαδιών στα οποία επιβλήθηκε το πείραμα…)

Τον άνθρωπο που φώναξε πιο δυνατά απ’ όλους «σταματήστε αυτό το έγκλημα με τους μαζικούς εμβολιασμούς, θα προκαλέσετε καταστροφή!!!» απευθυνόμενος τον Μάρτη του 2021 με ανοικτή επιστολή στον Π.Ο.Υ. και σ’ όλα τις «εθνικές επιτροπές κατά της επιδημίας» και τα σχετικά διαβολομαζέματα, σας τον έχουμε συστήσει. Λέγεται Geert Vanden Bossche, είναι βελγικής καταγωγής, είναι «πολυεπιστήμονας» με όλη τη σημασία της λέξης, και πριν συγκρουστεί μαζί τους είχε περάσει σε στρατηγικά πόστα απ’ τα πιο διάσημα «κέντρα ελέγχου πανδημιών και κατασκευής εμβολίων». Απ’ τον Π.Ο.Υ. ως τα μαγαζιά του κυρ Βασίλη, του Άρχοντα Θυρών και Παραθύρων… Τον έχουμε χαρακτηρίσει «ο κύριος εμβόλια»!

Το να «κλείσει το στόμα» του Bossche από τους δημαγωγικούς μηχανισμούς ήταν στην αρχή εύκολο: μιλάει χρησιμοποιώντας τα βασικά της ορολογίας της ανοσολογίας, της εξελιγκτικής βιολογίας και της ιολογίας, επιδιώκοντας να επιμορφώσει τα εκατομμύρια θύματα αυτής της εγκληματικής, φονικής απάτης… Μ’ άλλα λόγια δεν είναι «εμπορικός», «πιασάρικος», «προπαγανδιστής» και τα λοιπά… Αλλά καθώς οι προβλέψεις του αποδεικνύονται πραγματικότητα, ειδικά τώρα πια, ο Bossche (και όχι μόνο) ακούγεται διεθνώς όλο και πιο δυνατά σαν Η Ερινύα της επιστήμης που έμεινε πιστή στον εαυτό της και μόνο – κόντρα στους απατεώνες, στους αγύρτες, στους εμπόρους θανάτου, στους ειδικευμένους και στους ανιδείκευτους ηλίθιους, στις κάθε είδους εξουσίες…

Είναι βέβαιο ότι ο Bossche δεν καλύπτει όλο το εύρος της εργατικής, αντι-καπιταλιστικής και αντι-κρατικής κριτικής που ενδιαφέρει την ασταμάτητη μηχανή. Σημαδεύει όμως εκεί που η επιβεβλημένη δια της βίας ή ηθελημένη από οκνηρία άγνοια γίνεται «παραγωγική», με την καπιταλιστική έννοια. Αν η ασταμάτητη μηχανή έχει συνειδητοποιήσει και αναλύσει το ότι ένα απ’ τα στρατηγικά ζητούμενα της 4ης βιομηχανικής επανάστασης είναι η οργανωμένη, σταθερή, μαζική παραγωγή νοσηρότητας, το οφείλει και στον κόπο του Bossche.

Δείτε λοιπόν στη συνέχεια ένα 25λεπτο υποτιτλισμένο video (ευχαριστούμε τον B. για την μετάφραση και τον υποτιτλισμό), μια περιεκτική συνέντευξη μόλις του περασμένου Μάη, στην αυστριακή γενική παθολόγο Maria Humber-Mogg: το χακάρισμα του ανοσοποιητικού μόνο ανθρώπινες καταστροφές μπορεί να φέρει!!!

(Υπάρχουν άλλες μεγαλύτερες σε διάρκεια και πιο αναλυτικές / επεξηγηματικές συνεντεύξεις / συζητήσεις του Bossche τους τελευταίους μήνες. Λαμβάνουμε όμως υπόψη και την τεμπελιά της εποχής, οπότε διαλέξαμε αυτό το σύντομο video… ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ, ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΔΙΑΟΛΕ! Είναι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε αυτή την ιστορική στιγμή για όσους αγαπάτε – εκτός απ’ τον εαυτό σας… – μέσα σε λιγότερο από ένα μισάωρο…)

Anticapital 1

Δευτέρα 4 Ιούλη>> Εν τω μεταξύ πολλαπλασιάζονται οι καλές και χρήσιμες κριτικές αναλύσεις για την «αντιμετώπιση της πανδημίας» – διεθνώς. Αυτό είναι καλό, έστω κι αν είναι καθυστερημένο. Οι περισσότερες πάντως κινούνται στο «επίπεδο» του εποικοδομήματος αν μας επιτρέπεται η χρήση αυτού του μαρξιανού όρου, δηλαδή στις νομικές, αστυνομικές, πειθαρχικές, ιδεολογικές, πολιτικές πλευρές αυτής της «κρίσης» – και όχι στην παραγωγική βάση της. Επιπλέον υποφέρουν (ας μας επιτραπεί, με όλο τον σεβασμό) απ’ τον γνωστό ιστορικό κι όλο και πιο αφελή πρωτοκοσμικό: λες και δεν υπάρχει ήδη στον πλανήτη (εκτός δύσης) μια εκτεταμένη και με επίγνωση άρνηση των πλατφορμών γενετικής μηχανικής και της “διαχείρισης της υγιειονομικής κρίσης” με τις δυτικές προδιαγραφές!

Με τον όρο («παραγωγική βάση») εννοούμε την οργανωμένη, μαζική, διαρκή κατασκευή της νοσηρότητας. Και, κατά την ταπεινή μας άποψη, όσοι δεν είναι σε θέση να συλλάβουν την καπιταλιστική «παραγωγική βάση» στην πιο μικρή της κλίμακα, στην κλίμακα των κυττάρων και των μορίων-της-ζωής, και τις σχέσεις που διαρθρώνονται σ’ αυτήν την “παραγωγική βάση” και εξαιτίας της, είναι καταδικασμένοι να φιλολογούν, περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένα.

Είναι βέβαιο πια ότι η παραδοσιακή υποτιθέμενη «αντικαπιταλιστική ή/και αντικρατική» σοφία πιάστηκε με τα βρακιά κατεβασμένα στις αρχές του 2020: οι υποτιθέμενοι σοφοί είχαν πάψει να ασχολούνται με την πραγματική εξέλιξη εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια, την έβγαζαν με εξυπναδούλες, σαχλαμαρίστες, μαλακιούλες, και σχόλια «συνδικαλιστικού τύπου», μεροδούλι / μεροφάι, κι έτσι τους ήταν (και τους είναι) αδιανόητο ότι η κατάκτηση / αποικιοποίηση / μετασχηματισμός των σωμάτων είναι μια διαρκής διαδικασία που έχει φτάσει προ πολλού στο σημείο του κυτταρικού ελέγχου. Μια σειρά τεχνικές που είναι στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο των κυττάρων απ’ το κεφάλαιο / κράτος, με τίτλους βαριούς και επιστημονικούς, όπως genetic engineering ή νευροεπιστήμες ή φυσική νέων υλικών ή νανοτεχνολογίες, δεν μπήκαν ποτέ από δαύτους στο ρεπερτόριο της σύγχρονης κριτικής της πολιτικής οικονομίας. Κι έτσι άρχισε και συνεχίζεται η ολέθρια παρέλαση της βλακείας (τους).

Όμως το ζήτημα του κυτταρικού ελέγχου, και το δίδυμό του, η οργανωμένη παραγωγή νοσηρότητας, δεν είναι καινούργιο! H «απλοϊκή υπόδειξη» που θυμίζει ο Bossche για τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, του είδους «έλα μωρέ, ένα τσίμπημα είναι, άντε κάντε το να ησυχάσετε» είναι βέβαιο ότι έπιασε στα αδιάφορα μυαλά – μόνο για να θεμελειωθεί και να αναπαράγεται επ’ αόριστον, μαζί με την άγνοια… και να μυστικοποιεί την εξέλιξη του ελέγχου και της εκμετάλλευσης.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Anticapital 2

Δευτέρα 4 Ιούλη>> Ενώ από καθαρά τεχνολογική άποψη είναι ίσως εύκολο να καταλάβει η καθεμιά, ο καθένας, τι είναι εκείνο που ιντριγκάρει τους γενετιστές (: το να θεωρούν το κύτταρο, τα γονίδια, σαν εναλλάξιμα μηχανικά εξαρτήματα με σκοπό πότε τον έναν και πότε τον άλλο…) τι είναι εκείνο που έχει στρατηγική σημασία για την βιο-πολιτική του κεφάλαιου στον 21ο αιώνα; Ειπωμένο διαφορετικά: γιατί η καπιταλιστική εκμετάλλευση / πειθάρχηση δεν σταμάτησε στην κλίμακα που περιέγραψε ο Foucault όταν μας εκπαίδευσε στα ‘70s πάνω στην έννοια της βιοπολιτικής, δηλαδή στην κλίμακα του «ατόμου», συσχετισμένη και συνδυασμένη φυσικά με την κλίμακα του πλήθους; Εν τέλει: ποιο είναι το καπιταλιστικό συμφέρον σ’ αυτήν την «διάσπαση / διάλυση του ατόμου» (: του φυσικού / κοινωνικού όντος) σε κύτταρα, dna, rna, γονίδια, πρωτεϊνες; Ποιο είναι το κρίσιμο καπιταλιστικό συμφέρον σ’ αυτήν την κατάδυση / μηχανοποίηση των κυττάρων, των γονιδίων, των φαινοτύπων; Ποιο είναι το στρατηγικό όφελος απ’ την αιχμαλωσία των κυττάρων; Γιατί η «υγιεινιστική κρίση» με αφορμή έναν ιό δοκιμάστηκε το 2005, ξανά το 2009, για να πετύχει τελικά το 2020; Αιρετικές ερωτήσεις που αφορούν όχι το εποικοδόμημα, αλλά την παραγωγική βάση και τις σχέσεις γύρω απ’ αυτήν όταν πρόκειται για κύτταρα οργανισμών. Και πάλι: αιρετικές ερωτήσεις που αφορούν τον κυτταρικό έλεγχο, την οργανωμένη παραγωγή νοσηρότητας (άρα την μόνιμη εξάρτηση απ’ τις «βιομηχανίες της ζωής»), τον ταιηλορισμό σε κυτταρική κλίμακα.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.