Tag: δημόσια τάξη

Η εποχή της εικονικότητας 2

Σάββατο 11 Σεπτέμβρη>> Το ότι η μυστηριώδης και ανεξήγητη κατάρρευση του κτιρίου 7 στο world trade center της Ν. Υόρκης ήταν και παραμένει το «κλειδί» που ξεκλειδώνει όλο το Θέαμα και το παραμύθι εκείνης της ημέρας ίσως να χρειαζόταν παραπάνω από 1 λεπτό απλής σκέψης. Το ότι, όμως, αυτή η κατάρρευση προβλήθηκε παγκόσμια σε πραγματικό χρόνο (μάλλον κατά λάθος…) και, στη συνέχεια, απλά εξαφανίστηκε απ’ το Θέαμα, είναι διαφορετικής τάξης ζήτημα. Οι αισθήσεις, η όραση εν προκειμένω, θεωρούνταν το 2001 (όχι πια…) βασική μέθοδος προσέγγισης της πραγματικότητας. Αν, λοιπόν, έγινε κατορθωτό να διαγραφεί απ’ την μνήμη και την όποια κριτική σκέψη ένα γεγονός που έγινε παγκόσμια ορατό όπως η συγκεκριμένη ανεξήγητη κατ’ αρχήν κατάρρευση, τότε κάθε άλλο αισθητηριακό ερέθισμα (της όρασης, της ακοής…) θα μπορούσε επίσης να εξαφανιστεί…

Ενώ, λοιπόν, στις 11 Σεπτέμβρη του 2001 «κάτι έγινε» στις ηπα, η εξαφάνιση οποιουδήποτε σχετικού τεκμηρίου των αισθήσεων σχετικά με το τι πράγματι έγινε σημαίνει πως «έγινε και κάτι άλλο ακόμα». Αυτό το δεύτερο είναι (υποστηρίζουμε) εξίσου σημαντικό με το πρώτο (τα αεροπλάνα, τους ουρανοξύστες, την «τρομοκρατία»), και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια. Και σημασία: κοινωνική, αισθητική, ηθική, πολιτική.

Αυτό το δεύτερο είναι η εξαφάνιση της πραγματικότητας για χάρη της εικονικότητας. Ας το επαναλάβουμε: η εικονικότητα υποκαθιστά και εξαφανίζει την πραγματικότητα: έτος 2001. Και μάλιστα, για να γίνουν όλα χειρότερα, η πραγματικότητα της 11ης Σεπτέμβρη του 2001 στη Ν. Υόρκη είχε ΚΑΙ εικόνα: την κατάρρευση του κτιρίου νο 7… Έτσι ώστε με τον όρο «εικονικότητα» δεν θα έπρεπε (απ’ το 2001 και μετά) να εννοούμε αυτό καθαυτό το μέσο (: τις εικόνες) αλλά κυρίως την κρατική / cybernetics προσταγή, που μπόρεσε (εν έτει 2001…) να χρησιμοποιήσει ή να «εξαφανίσει» και εικόνες.

Από τότε αυτή η προσταγή εξελίχθηκε σε «επιστήμη».

Η εποχή της εικονικότητας 3

Σάββατο 11 Σεπτέμβρη>> Τι ξέρουμε οι ανά τον κόσμο «ψεκασμένοι» για την 11η Σεπτέμβρη 2001;

Ξέρουμε ότι κανένας απ’ τους 3 (τρεις) ουρανοξύστες δεν κατέρρευσε λόγω της πρόσκρουσης 2 αεροπλάνων σε 2 απ’ αυτούς. Και οι 2+1=3 (τρεις) κατέρρευσαν λόγω οργανωμένης, σκόπιμης, σχεδιασμένης κατεδάφισης…

Ξέρουμε το υλικό που χρησιμοποιήθηκε γι’ αυτήν την οργανωμένη κατεδάφιση: θερμίτης. Ο θερμίτης είναι ένα σύνθετο υλικό στρατιωτικής κατασκευής, εκρηκτικό, που αναπτύσσει ακαριαία τεράστια θερμοκρασία, τόση όση χρειάζεται για να κοπεί σαν βούτυρο ακόμα και το πιο ισχυρό ατσάλινο δοκάρι…

Ξέρουμε ότι η μη στρατιωτική χρήση του θερμίτη είναι, ακριβώς, για οργανωμένες κατεδαφίσεις πολυόροφων κτιρίων με ατσάλινο φέροντα οργανισμό…

Ξέρουμε ότι η τοποθέτηση των ράβδων θερμίτη σε ατσάλινα υποστυλώματα γίνεται από εξειδικευμένα συνεργεία, και ανάλογα με το μέγεθος του κτιρίου χρειάζεται μέρες ή και εβδομάδες για να ολοκληρωθεί. Ξέρουμε επίσης ότι οι ράβδοι θερμίτη συνδέονται με χρονοδιακόπτες, για να πυροδοτηθούν στην κατάλληλη σειρά από πάνω προς τα κάτω με διαφορά δευτερολέπτων…

Ξέρουμε ότι πολλοί αυτόπτες μάρτυρες της κατάρρευσης των 2 «δίδυμων πύργων» (συμπεριλαμβανόμενων πυροσβεστών που επέζησαν) κατέθεσαν ότι άκουσαν συνεχόμενες εκρήξεις λίγο πριν την κατάρρευση: πρόκειται για την πυροδότηση των ράβδων θερμίτη…

Ξέρουμε ότι ο αδελφός του τότε προέδρου Μπους του Β λίγους μήνες πριν είχε δημιουργήσει μια «εταιρεία επισκευής και συντήρησης ανελκυστήρων» με μηδέν προϋπηρεσία. Η οποία ανέλαβε την «συντήρηση και επισκευή» των ασανσέρ των δίδυμων πύργων… Τα οποία ασανσέρ βρίσκονταν ακριβώς μέσα στον «σκληρό πυρήνα» του στατικού σκελετού τους, στο κέντρο των κτιρίων. Οι «τεχνικοί» της συγκεκριμένης εταιρείας μπαινόβγαιναν επί εβδομάδες, μέρα και νύχτα, μέσα σ’ αυτόν τον σκελετό, σαν «συντηρητές»…. (Η συγκεκριμένη εταιρεία εξαφανίστηκε αμέσως μετά την 11η Σεπτέμβρη, και δεν ανέλαβε ποτέ άλλη δουλειά…)

Ξέρουμε ότι το αμερικάνικο κράτος απαγόρευσε οποιαδήποτε αυτοψία στα ερείπια των ουρανοξυστών και, αντίθετα, βιάστηκε να μεταφέρει τα «παλιοσίδερα» αλλού… Μόνο από φωτογραφίες διασώθηκε η πραγματικότητα των ιχνών δράσης / χρήσης ράβδων θερμίτη στους ατσάλινους σκελετούς: το ατσάλι των θεμελίων συνέχιζε να λιώνει μετά από ώρες και μέρες, κομμένο διαγώνια… Όπως ακριβώς στις οργανωμένες κατεδαφίσεις…

Ξέρουμε ότι στη διάρκεια της 11ης Σεπτέμβρη έγινε ένα μίνι πραξικόπημα στις ηπα, με την ανάληψη της εξουσίας απ’ τον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες ως το βράδυ της ημέρας. Το σχέδιο αυτής της «αλλαγής στη δομή εξουσίας» ήταν παλιό και αφορούσε την περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Μηχανισμοί του βαθέος αμερικανικού κράτους έκαναν πειρατεία αξιοποιώντας τις καταρρεύσεις και την εξίσου μυστηριώδη επίθεση στο πεντάγωνο, και είναι άγνωστο το τι έκαναν στη διάρκεια αυτών των κρίσιμων ωρών…

Ξέρουμε ότι το αμερικανικό κράτος προστάτεψε δεκάδες πράκτορες της μοσάντ κάποιοι απ’ τους οποίους δέθηκαν επ’ αυτοφώρω να πανηγυρίζουν ελάχιστα λεπτά μετά την κατάρρευση του πρώτου ουρανοξύστη…

Ξέρουμε ότι οι ουρανοξύστες είναι σχεδιασμένοι και κατασκευασμένοι για να αντέχουν και την πρόσκρουση αεροπλάνου με πλήρες φορτίο καυσίμων… Αυτό ίσχυε αποδεδειγμένα και για τους 2+1 πύργους του world trade center…

Ξέρουμε ότι ο περιβόητος «αντιτρομοκρατικός patriot act» που ψηφίστηκε στις ηπα λίγες ημέρες μετά, προετοιμαζόταν στα βασικά του επί δυο χρόνια πριν την 11η/9ου…

Ξέρουμε ότι το σχέδιο του ιμπεριαλιστικού «αμερικανού 21ου αώνα», έτοιμο και δηλωμένο χρόνια πριν, είχε σαν προϋπόθεση ένα «σοκ» τύπου Περλ Χάρμπορ για να εκκινήσει η εφαρμογή του…

Ξέρουμε ότι σ’ αυτό το σχέδιο περιλαμβανόταν εκ των προτέρων η δια της βίας «αλλαγή καθεστώτων / κυβερνήσεων» σε τουλάχιστον 7 κράτη, τα οποία στη διάρκεια του 3ου (ψυχρού) παγκόσμιου πολέμου ήταν αντιαμερικανικά. Ανάμεσά τους η συρία, το ιράκ, το ιράν, η λιβύη, και η βόρεια κορέα…

Ξέρουμε ότι ο μπιν Λάντεν δεν είχε καμμία σχέση με τα συγκεκριμένα γεγονότα ενώ, αντίθετα, είχαν οι μυστικές υπηρεσίες του Ριάντ οι οποίες τον είχαν επικηρύξει…  (Σε μια βιντεοσκοπημένη δήλωσή του που προβλήθηκε απ’ το al Jazeera στις 7 Οκτώβρη του 2001, την ημέρα που ο us army ξεκινούσε το carpet bombing στο αφγανιστάν, ο Laden είπε μεταξύ άλλων:

Το έχω ξαναπεί, είμαστε εχθροί του αμερικανικού συστήματος, όχι των ανθρώπων. Σ’ αυτές τις επιθέσεις σκοτώθηκαν απλοί άνθρωποι. Οι ΗΠΑ πρέπει να αναζητήσουν τους δράστες στο εσωτερικό τους, σε άτομα που ανήκουν στο σύστημα. Ή σε άλλους που δουλεύουν με άλλα συστήματα, ανθρώπους που επιδιώκουν να  κάνουν τον 21ο αιώνα έναν αι8ώνα σύγκρουσης ανάμεσα στο Ισλάμ και στους Χριστιανούς, έτσι ώστε να επιβιώσει ο δικός τους πολιτισμός, το έθνος τους, ή η ιδεολογία τους. Επιπλέον υπάρχουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ… που χρειάζονται έναν εχθρό…

Τςςςς… Τι είναι αυτά που έλεγε ο άνθρωπος των σπηλαίων της Tora Bora;)

Ξέρουμε ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες έδωσαν μια λίστα εν πολλοίς ανύπαρκτων αεροπειρατών, με δεδομένο ότι αρκετοί απ’ αυτούς που είδαν τα ονόματά τους σ’ αυτήν ήταν / είναι ζωντανοί, άσχετοι, ζώντας σε διάφορα μέρη του κόσμου…

Ξέρουμε ότι βρέθηκε τουλάχιστον ένα διαβατήριο, εντελώς ανέγγιχτο, καινούργιο, στα ερείπια των δίδυμων πύργων, εκατοντάδες μέτρα μακριά – κι αυτό υποτίθεται έδωσε την ταυτότητα ενός απ’ τους αεροπειρατές… (Το κόλπο αυτό δεν έπαψε να χρησιμοποιείται σε διάφορες βόμβες-στο-ψαχνό που ακολούθησαν στην ευρώπη…)

Ο συνδυασμός όλων αυτών δεν αφήνει καμμία αμφιβολία ότι η 11η Σεπτέμβρη ήταν inside job!! Αλλά ας υποθέσουμε πως αυτά είναι γνώσεις «ψεκασμένων»… Όλοι οι υπόλοιποι τι ξέρουν; Ξέρουν την κατάρρευση του κτιρίου 7, πανομοιότυπη μ’ εκείνη των κτιρίων 1 και 2, αλλά χωρίς καν και καν αεροπλάνο!!!

Η «επιτροπή για την αλήθεια για την 11η/9ου», που εκπροσωπεί οικογένειες των νεκρών της 11ης Σεπτέμβρη, συνδικάτα πυροσβεστών και μηχανικούς, προσπαθεί επί 20 χρόνια να αποδείξει ότι η κατάρρευση του κτιρίου 7 ήταν εσκεμμένη, οργανωμένη κατεδάφιση. Για την ακρίβεια: το έχει αποδείξει με κάθε τεχνική λεπτομέρεια μετά από εξονυχιστικές μελέτες ειδικών. Εκείνο που τεκμαίρεται απ’ την επί 20 χρόνια επίμονη δουλειά των μηχανικών της επιτροπής είναι πως όχι μόνο το κτίριο 7 αλλά και οι άλλοι δύο «δίδυμοι πύργοι» κατεδαφίστηκαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: με οργανωμένη επιχείρηση, άσχετη και με τα αεροπλάνα, και με τους «τζιχαντιστές τρομοκράτες»….

Μήπως σήμερα, στην επέτειο των 20 χρόνων, πρόκειται να ακούσετε κάτι για αυτές τις αποδείξεις; Όχι. Θα ακούσετε τα ίδια όπως κάθε χρόνο, σε συνδυασμό με την πρόσφατη μισο-αποχώρηση του αμερικανικού στρατού απ’ το αφγανιστάν, και το ξαναζεσταμένο πιάτο / υπόσχεση του νυσταλέου ότι «θα δώσει στη δημοσιότητα όλα τα απόρρητα στοιχεία σχετικά με την 11η/9ου»: το είχε υποσχεθεί και ο Ομπάμα, αλλά «σκόνταψε» στις μυστικές υπηρεσίες…

Λοιπόν;

Ο αιώνας της λήθης και των μεγάλων προβοκατσιών

Σάββατο 11 Σεπτέμβρη>> Το γεγονός ότι 20 χρόνια μετά η μεγαπροβοκάτσια της 11ης Σεπτέμβρη του 2001 παραμένει ισχυρή σαν «πραγματικότητα» αλλά και σαν ερμηνευτικός / νομιμοποιητικός μοχλός για όσα ακολούθησαν (: «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας»…), το γεγονός ότι σήμερα (θα) είναι απόλυτα «φυσικό» να ρητορεύουν διάφοροι για την «τρομοκρατική επίθεση των φανατικών μουσουλμάνων» και όχι για το δολοφονικό έργο πρωτοκοσμικών μυστικών υπηρεσιών, το γεγονός τέλος ότι 20 χρόνια μετά η «αλήθεια» παραμένει κατασκευασμένη ακόμα και κόντρα στα απλά, οπτικά ντοκουμέντα που την διαψεύδουν, είναι ένα πολιτικό, ιδεολογικό και συνειδησιακό γεγονός τεράστιας σημασίας.

Η ερώτηση είναι απλή. Αν εκείνοι που έχουν εξουσία, δηλαδή χρήμα, μέσα και αποφασιστικές αρμοδιότητες, μπόρεσαν πριν 20 χρόνια να κατασκευάσουν μια «πραγματικότητα» με τέτοια χρονική αντοχή, τι νομίζετε; Ότι θα αυτοπεριορίζονταν και δεν θα το ξαναέκαναν;

Γελοίο μόνο σαν σκέψη!!! Τέτοιες «τρομοκρατικές πραγματικότητες» κατασκευάστηκαν ξανά και ξανά, μετά το 2001, στη Μαδρίτη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη γερμανία, στη ρωσία… Μπορεί να μην το θυμάστε ή να μην θέλετε να το θυμάστε, αλλά κυκλοφορούν μέσα σας… Ώσπου άλλαξαν οι κρατικές / καπιταλιστικές ανάγκες, και κατασκευάστηκε μια καινούργια «πραγματικότητα»: ο «τρομοκράτης» sars-cov-2…

«Σοκ και δέος»!!! Αφού οι πρωτοκοσμικές κοινωνίες διψάνε για το Θέαμα του θανάτου, μ’ αυτό θα ταϊζονται…

Υπό τη νομιμοποίηση της «πραγματικότητας» της 11ης Σεπτέμβρη, πριν 20 χρόνια, δολοφονήθηκαν από τότε και μετά εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι, καταστράφηκαν πόλεις, χωριά και ζωές, εκατομμύρια πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς – αλλά δεν σας / μας ένοιαζε ιδιαίτερα: αυτή η «πραγματικότητα» σκότωνε μακριά.

Μέχρι που η κατασκευή πραγματικοτήτων άρχισε να σκοτώνει δίπλα. Εδώ. Στον πρώτο κόσμο. Κυριολεκτικά αλλά και ηθικά, συναισθηματικά, διανοητικά.

«Σοκ και δέος» στα κύτταρα… Αφού….

Χρόνια πολλά!!!

Ούτε η ιστορία…

Δευτέρα 6 Σεπτέμβρη>> Δεν έχουμε διαβάσει τα ντοκουμέντα των απολογιών των ναζί γιατρών στις δίκες της Νυρεμβέργης. Είμαστε όμως σίγουροι πως υποστήριξαν ότι τα ιατρικά πειράματα που έκαναν, δια της βίας, στους αιχμαλώτους των στρατοπέδων συγκέντρωσης, είχαν καλό σκοπό. Το καλό της ανθρωπότητας. Ή, έστω, το καλό της ναζιστικής ανθρωπότητας κατ’ αρχήν…

Οι δικαστές τους δεν συγκινήθηκαν. Σωστά. Το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» δεν είναι καθόλου άγιο. Ακόμα χειρότερα όταν πρόκειται για υγιειονομικά πειράματα. Είναι απίθανο ακόμα και για το μεγαλύτερο κάθαρμα τέτοιων πειραμάτων να επικαλεστεί κάτι διαφορετικό απ’ το «για το καλό του κόσμου σκότωσα μερικές χιλιάδες».

Εκτός απ’ τις καταδίκες και τις εκτελέσεις των ναζί γιατρών γι’ αυτά ακριβώς τα πειράματά τους, η Νυρεμβέργη έμεινε γνωστή στην αντιφασιστική ιστορία και για τον Κώδικά της. Το «ποτέ ξανά» (φασισμός) το ’45 και το ’50 είχε διάφορες μορφές. Ειδικά όμως σε σχέση με τον ιατρικό, υγιειονομικό φασισμό, το «ποτέ ξανά» απαιτούσε συγκεκριμένες προβλέψεις. Αυτό το «για το καλό του κόσμου» είναι πολύ βρώμικο για να το αφήσει κανείς στην εθελοντική καλωσύνη των ειδικών.

Όταν, λοιπόν, οι συντάκτες του Κώδικα της Νυρεμβέργης, σαν ειδική έκφραση του «ποτέ ξανά», περιέλαβαν την ρητή απαγόρευση της άσκησης οποιασδήποτε μορφής βίας, εξαπάτησης, ψέμματος, εξαναγκασμού, υπερβολής ή καταναγκασμού ώστε να συμμετάσχουν άνθρωποι σε ιατρικά πειράματα είναι απόλυτα βέβαιο πως είχαν κατά νου πως η επίκληση κάποιου «γενικού καλού» (κατάλληλα κατασκευασμένου / συσκευασμένου…) δεν είναι και δεν μπορεί να είναι νομιμοποίηση της ιατρικής και της πολιτικο-ιατρικής βίας έναντι οποιουδήποτε. Είχαν κατά νου ότι αυτό είναι φασισμός!

Αυτά τότε… Σήμερα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Ισχύει, δηλαδή, εκείνο που ήθελαν να εμποδίσουν οι συντάκτες του Κώδικα της Νυρεμβέργης, με νωπή ακόμα την βία και τον θάνατο των ναζιστικών ιατρικών πειραμάτων. Σχεδόν 40.000 άτομα έχουν δολοφονηθεί μέσα σε λιγότερο από 9 μήνες σε ε.ε., ενωμένο βασίλειο και ηπα απ’ τις πειραματικές πλατφόρμες γενετικής μηχανικής, και πάνω από 2,5 εκατομύρια είχαν παρενέργειες διαφόρων βαθμών σοβαρότητας, με τους μισούς να έχουν σακατευτεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – μέχρι τα μέσα Αυγούστου αυτά. Χωρίς στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κι ωστόσο αυτό το μακελιό είναι αδιάφορο, μια αποδεκτή ανθρωποθυσία για το «κοινό καλό»… Επιπλέον, επειδή αυτό το εγκληματικό «κοινό καλό» (καλό μόνο για τις φαρμακομαφίες και τους γενετιστές…) έχει απαλλαγεί από κάθε φραγμό και έλεγχο, το «ποτέ ξανά» έχει αντιστραφεί σε «ξανά και ξανά και ξανά», και οι μορφές βίας, εξαπάτησης, ψέμματος και καταναγκασμού διαδέχονται η μία την άλλη σ’ έναν χαρούμενο χορό κανίβαλων που λέγονται «ειδικοί», δημαγωγοί και σία.

Φαίνεται πως όλες οι μνήμες έχουν ξεθωριάσει. Φαίνεται πως φασισμός 2.0 του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, της «μετάβασης» στις νόρμες της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, της πλήρους κατοχής του κοινωνικού εργοστάσιου, έχει αποκτήσει τέτοιους και τόσους οπαδούς ώστε να θεωρείται «δώρο της επιστήμης». (Τέτοιος ακριβώς, «δώρο της επιστήμης», ήταν και ο φασισμός 1.0…)

Αλλά όχι. Ξέρουμε. Και δεν έχουμε ξεχάσει τίποτα. Η ιστορία των καταπιεσμένων, των κολασμένων, μας διδάσκει ότι…

Όλα πάνε καλά 1 (;;)

Δευτέρα 30 Αυγούστου>> Σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα του ντόπιου επιτελείου του πολέμου κατά του «αόρατου εχθρού», ζητούνται επειγόντως 1.000.000 φρέσκα κορμιά. Για το μέτωπο. Φρέσκο πράγμα, ακόμα και αλυσοδεμένο. Ο πόλεμος θέλει μπράτσα! Αυτή τη φορά δεν έχει «καρώτο» – όσοι ήταν να το δαγκώσουν το δάγκωσαν. Τώρα έχει ραβδί. Ματσούκι. Ξύλο. Αναστολές εργασίας, δηλαδή πατερναλιστικές μισο-απολύσεις: «να κάτσεις άφραγκος, να το σκεφτείς…. (το να πλατφορμιαστείς)… αξίζει τώρα να μην έχεις το νοίκι και το μπακάλικο για δυό τσιμπήματα; Έλα μωρέ, λογικέψου και σκύψε το κεφάλι… Η πατρίς κινδυνεύει…».

Η μισθωτή εργασία (και) στα μέρη μας έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο εξαθλίωσης / υποτίμησης: να την απαγορεύει το κόμμα των αφεντικών (το κράτος) … για το καλό της! Το κόμμα των αφεντικών έχει καταφέρει να κρύψει τον πραγματικό χαρακτήρα της αναδιάρθρωσης που έχει επιταχυνθεί και εκβιαστεί μέσω υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας· κι έτσι πουλάει τώρα την ιδέα ότι ο εχθρός της μισθωτής εργασίας είναι ο «υγιεινιστικά ασύμβατος, απείθαρχος» εαυτός της!!!

Πώς έφτασαν τα πράγματα εκεί; Ποιός άνοιξε την πόρτα; Ο ρημαδοΚούλης και το γκουβέρνο του; Λάθος. Αυτοί πρέπει να πληρώσουν τα επίχειρα σαν μανατζαραίοι· αλλά πρακτικά είναι μόνον θυρωροί. Το ίδιο και οι ανάλογοι στην ιταλία, στη γαλλία ή στην αυστραλία.

Το είπαμε και το ξανάπαμε: την πόρτα στο δόγμα «εχθρός των μισθωτών είναι οι μισθωτοί», ή στο δόγμα “η εργατική τάξη είναι μολυσματική απ’ την φύση της την ίδια, και μόνο τα αφεντικά μπορούν να την προστατέψουν απ’ τον εαυτό της” την άνοιξε εκείνη η παράνοια που μετατράπηκε σε συνδικαλιστική απαίτηση την άνοιξη του 2020, σύμφωνα με την οποία «τα αφεντικά θα έπρεπε να φροντίσουν για την ασφάλεια των εργατών»…. απέναντι σε μια απειλή που οι ίδιοι οι εργάτες ΑΓΝΟΟΥΣΑΝ, και για την οποία «απλά» (;;;) είχαν υιοθετήσει την προσταγή ενός τμήματος των αφεντικών! Για να το πούμε διαφορετικά: όταν ένα τμήμα των (διεθνών) αφεντικών είπε «θα πεθάνετε όλοι αν δεν εφαρμόσετε τις διαταγές μας», η τάξη μας (συνθηκολογημένη εδώ και δεκαετίες) δεν αναρωτήθηκε καν και καν για την αλήθεια της απειλής. Αντίθετα έτρεξε πανικόβλητη να ζητήσει την προστασία (όλων) των αφεντικών…. Και του κόμματός τους, του κράτους.

Από εκείνη την ιστορική στιγμή της μαζικής εργατικής αυτο-υπουδούλωσης στο «υγιεινιστικό κεφάλαιο» ξέραμε – και δεν το κρατήσαμε μυστικό – τι θα συμβεί…. Αυτό που συμβαίνει. Τα αφεντικά, αν όχι όλα (πράγματι, κάποια έχουν ενστάσεις…) αλλά σίγουρα το κόμμα τους, το κράτος, σαν έκφραση του συλλογικού καπιταλιστή, αξιοποιούν το «δικαίωμα» που τους αναγνωρίστηκε! Θέλουν τα μαγαζιά τους, οι επιχειρήσεις τους, να είναι «covid free»… Μόνο που «covid free» είναι το ψευδώνυμο του τώρα τα χέρια μας λύνονται για τον ακόμα καλύτερο έλεγχο των εργατών, για το καλό της «δημόσιας υγείας» – για το δικό τους καλό…

Τι σημαίνει «υγιεινιστική ασυμβατότητα εργατών» και το πόσο μακριά πάει το ξέρουν και το καταλαβαίνουν εκείνοι οι ελάχιστοι που παρακολουθούν εδώ και χρόνια τις τεχνολογικές και ιδεολογικές προετοιμασίες και τα πρώτα βήματα της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Ας μην εστιάζει κανείς το βλέμμα του αποκλειστικά και μόνο στις «αναστολές» ήδη υπαρχουσών σχέσεων μισθωτής εργασίας. Ας σκεφτεί επιπλέον τι σημαίνει ο «υγιειονομικός» έλεγχος στις νέες προσλήψεις, πράγμα που έγινε ήδη αθόρυβα στην εντόπια βιομηχανία τουρισμού… Όχι κρυφά. Έγινε με την συναίνεση των κομμάτων, των οργανώσεων και των συνδικάτων που τώρα αντιδρούν. Συνεπώς πρέπει να θεωρηθεί όχι απλά «κεκτημένο» αλλά καρα-κεκτημένο των αφεντικών. Για το μέλλον, αν όχι με αφορμή τον τσαχπίνη, με οποιεσδήποτε άλλες. Καρα-κεκτημένο ακόμα και “ψυχολογικού ελέγχου”, μέσω διαρκών τεστ…

Έχουμε προσπαθήσει με πάθος και εντιμότητα να την κλείσουμε αυτήν την πόρτα της υγιεινιστικής αυτο-υποδούλωσης της τάξης μας. Φαίνεται όμως ότι θα χρειαστεί καιρός, κόπος και πόνος (βαθιά φυλάκιση / επιτήρηση) για να καταλάβουν στ’ αλήθεια τι είναι όλα αυτά κάποια διανοητικά εύστροφα τμήματα της εργατικής τάξης….

Προς το παρόν υπάρχουν αντιδράσεις για τις αναστολές, κι αυτό είναι καλύτερο απ’ το τίποτα. Μερικές είναι έντιμες, άλλες είναι προσχηματικές. Το κοινό στρατηγικό τους μειονέκτημα είναι ότι προέρχονται στο μεγαλύτερο μέρος τους απ’ την πλήρη υποστηρίξη, ως τώρα, των δογμάτων και των εγκλημάτων της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας. Είναι θολές από καταγωγή, και παραδομένες στη γενετική μηχανική και στο σύμπλεγμα. Αυτό το «ναι στον μαζικό εμβολιασμό όχι στον υποχρεωτικό», θα μπορούσε να ακούγεται σαν «ναι στο γάμο για τεκνοποίηση, όχι στα συζυγικά / μητρικά καθήκοντα» – αν υπάρχει κανείς να καταλάβει. (Φυσικά, στο ελλαδιστάν, το να καταγγείλει κανείς τους συνδικαλιστικούς θεατρινισμούς και τις διάφορες «ουρές» του είναι ένα σίγουρος τρόπος για να αποκτήσει κάκιστης ποιότητας εχθρούς. Έχουμε πολλούς τέτοιους, οπότε ας το αφήσουμε προς το παρόν).

Υπάρχουν αντιδράσεις λοιπόν. Το ενδιαφέρον είναι πως αν οι μπηχεβιοριστές της εξουσίας υπολόγιζαν ότι θα στρέψουν τους πλατφορμιασμένους κατά των υπόλοιπων, έχουν αποτύχει παταγωδώς. Μόνο καθάρματα και διεστραμμένοι της πρώτης κατηγορίας μπορούν να πουν ανοικτά «ανεμβολίαστοι γαμιέστε, να μείνετε άνεργοι και να ψοφίσετε!». (Αυτή την εποχή στο ελλαδιστάν υπάρχει η φήμη πως μόνον ένας «γαμιέται», και ξέρετε ποιός είναι…)

Υπάρχουν καθάρματα και διεστραμμένοι, αλλά είναι λίγοι. Ακόμα και οι πλατφορμιασμένοι στη μεγάλη πλειοψηφία τους λογαριάζουν ότι 10.000 «αναστολές» στη δημόσια υγεία απλά θα τινάξουν ό,τι έχει απομείνει στον αέρα.

Αυτή είναι η χρησιμότητα των αντιδράσεων, ειδικά των υγιειονομικών σ’ αυτή τη φάση: με θέσεις αντινομικές («ναι μεν… αλλά όχι….»), κρατώντας πάντα το στόμα τους του κλειστό για το τι πραγματικά έχει συμβεί στα δημόσια νοσοκομεία εδώ και μήνες, υποδαυλίζουν ασυναίσθητα (συγκαλύπτοντάς τες) τις δομικές, καπιταλιστικές αντινομίες της τρομοεκστρατείας. Έτσι, όμως, είναι πιθανό να απελευθερώσουν βαθύτερες και συνεκτικές αλήθειες.

Δεν είναι το καλύτερο, δεν είναι αυτό που χρειάζεται· αλλά είναι κάτι..

(φωτογραφία: σκηνή απ’ το αριστουργηματικό The cook, the thief, his wife and her lover, του Peter Greenaway – 1989)

Made in china

Δευτέρα 30 Αυγούστου>> Με την κίνα ασχολούνται μόνο οι (νέοι) κινεζόφιλοι, με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς: σαν μαγεμένοι θαυμαστές. Οι υπόλοιποι αδιαφορούν.

Κι όμως. Η κίνα δεν είναι απλά το εργοστάσιο του παγκόσμιου καπιταλιστικού μέλλοντος. Είναι, συχνά, «σχολείο». Το Πεκίνο, ελέγχοντας το 1/5 του παγκόσμιου πληθυσμού, δείχνει σοβαρές πλευρές της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, που ενώ στη δύση διεξάγεται με τον τρόμο (των δυτικών αφεντικών) ότι χάνουν την παγκόσμια ηγεμονία τους (και την χάνουν οριστικά), εκεί, στην κίνα, γίνεται με την ακρίβεια και την αποτελεσματικότητα του «σοσιαλισμού με κινεζικά χαρακτηριστικά».

Πριν μια εβδομάδα ανακοινώθηκε επίσημα ότι το κινεζικό κράτος / κεφάλαιο «αντιμετώπισε» (δηλαδή: εξαφάνισε) την θρυλική μετάλλαξη Δ μέσα σε 35 ημέρες!!! Τι σημαίνει αυτό; Ότι εξαφανίστηκαν τα κρούσματα….

Πρέπει να το δεχτούμε; Δεν έχει σημασία (προφανώς «όχι» θα λέγαμε, αλλά σίγουρα: δεν έχει σημασία…) Σημασία έχει τι κάνει το κινεζικό καθεστώς πλέον, και (κυρίως) γιατί.

Λοιπόν. Όταν στις 12 Αυγούστου εντοπίστηκε 1 (ένα) «κρούσμα» Δ, χωρίς συμπτώματα, μεταξύ των λιμενεργατών του Ningbo, το κινεζικό κράτος έκλεισε για μια βδομάδα το λιμάνι! Πρόκειται για το 3ο σε μέγεθος λιμάνι της κίνας, με 100.000 λιμενεργάτες. Ε, αυτό «κατέβασε ρολά» για 1 (ένα) «κρούσμα», και μάλιστα χωρίς συμπτώματα!…

Οι εξωκοινοβουλευτικοί caradinieri ασφαλώς θα ενθουσιαστούν: ιδού (θα πουν) η «κομμουνιστική» στιβαρότητα, που όλα τα κακά σκορπάει…. Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια: το κινεζικό καθεστώς ξέρει το συμπέρασμα των δικών του ειδικών, απ’ την γίγα-έρευνα στη Wuhan πέρυσι, ότι δηλαδή οι «ασυμπτωματικοί» ελάχιστα μεταδίδουν τον τσαχπίνη… Ξέρει επίσης αυτό που ξέρουν παντού: ότι η μετάλλαξη Δ είναι εξαιρετικά ήπια στα συμπτώματά της… Ποιός είναι λοιπόν ο λόγος που 1 (ένα) «κρούσμα» χωρίς συμπτώματα οδηγεί στο κλείσιμο, έστω για μια βδομάδα, του 3ου σε μέγεθος λιμανιού, με όλες τις οικονομικές επιπτώσεις; Και τι ακριβώς σημαίνει το καμάρι «σε 35 μέρες εξαφανίσαμε την Δ»;

Το πρόστυχο μυαλό της ασταμάτητης μηχανής βάζει κάτω το πως «εξαφανίστηκε» η Δ από έναν πληθυσμό 1,4 δισεκατομυρίων ψυχών – ενώ η αρχική version του τσαχπίνη δεν εξαφανίστηκε ποτέ εκεί, κι ούτε καμάρωσε κανείς για τέτοιο λόγο…. Οπουδήποτε εμφανιζόταν έστω και 1 (ένα) «κρούσμα» Δ γινόταν μαζικό τεστάρισμα. Της τάξης: 10.000.000 τεστ σε δύο ή το πολύ τρεις ημέρες. Γινόταν, φυσικά, άμεση «ιχνηλάτηση» των «επαφών» των όποιων (ασυμπτωματικών…) «κρουσμάτων». Και ένα μικρής διάρκειας «τοπικό» lockdown, μέχρι να καταγραφούν όλοι οι «φορείς»…

Η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα τέτοιων λίγο πολύ αιφνιδιαστικών ελέγχων τόσο μεγάλης κλίμακας σημαίνουν δύο τουλάχιστον πολύ σημαντικά πράγματα για ένα καπιταλιστικό κράτος πρώτης γραμμής. Πρώτον, άψογη πειθαρχία των υποτελών στις «αιτήσεις» (και στις απαιτήσεις…) του κράτους τους. Δεύτερον, καλά οργανωμένη επιμελητεία κλίμακας: σημεία για τεστ σε προκαθορισμένες θέσεις μέσα στην κάθε πόλη, οι υπήκοοι να ξέρουν ο καθένας σε ποιο σημείο θα πάει, εργαστήρια μαζικής παραγωγής αποτελεσμάτων, κλπ κλπ.

Τα πιο πάνω όμως είναι χρήσιμα γενικά! Σε περίπτωση, ας πούμε, βιολογικού πολέμου…. Ή και κανονικού πολέμου… Και οι κυβερνητικοί στο Πεκίνο το έχουν αφήσει να εννοηθεί (με λόγια…) απ’ την «επιχείρηση Wuhan»: η εμπλοκή του στρατού ήδη από τότε είχε το νόημα «άσκησης βιοασφάλειας».

Με δυο λόγια (αυτή είναι η εκτίμηση μας – σινόφιλοι βαστάτε τ’ άρματα!!) το «σε 35 μέρες εξαφανίσαμε την μετάλλαξη Δ» είναι πολύ λιγότερο υγιειονομικό κατόρθωμα (εναντίον ενός ασήμαντου αντιπάλου) και πολύ περισσότερο πολιτικο-στρατιωτικο-κοινωνικό κατόρθωμα… Ενός καθεστώτος που μπορεί να «κινητοποιεί» τους υπηκόους του συντεταγμένα, μεθοδικά, αιφνιδιαστικά – κάνοντας ασκήσεις… Για λογαριασμό τέτοιων ασκήσεων και λιμάνια κλείνει (ένα τέτοιο κράτος), και αεροδρόμια, και ό,τι γουστάρει… Γιατί όχι; Πώς αλλιώς μπορούν να γίνουν στα σοβαρά τέτοιου είδους ασκήσεις;

Ζηλεύετε;

Δεν σας το προτείνουμε…

Κατοχή έξω, κατοχή και μέσα

Δευτέρα 16 Αυγούστου>> Διαφορετικού τύπου … Ίσως. … Όταν το ψόφιο κουνάβι (πρόεδρος, τότε, της παρακμιακής υπερδύναμης) αποφάσισε, τον Απρίλη του 2020, ότι πρέπει να υπάρξει μια «κοινοπραξία κράτους – εταιρειών» για την γρήγορη «ανάπτυξη εμβολίων» (operation warp speed) με την γενναία χρηματοδότηση απ’ τον αμερικανικό προϋπολογισμό (στην αρχή 10 δις και τον Οκτώβρη του 2020 άλλα 8 δις…), δεν ακολούθησε τον συνηθισμένο δρόμο της υπογραφής συμβολαίων ανάμεσα στο αμερικανικό κράτος (π.χ. υπ. οικονομικών) και τις εταιρείες. Το deal έκανε έναν κύκλο: η συμφωνία της χρηματοδότησης με κατ’ αρχήν 6 δις έγινε με μια εταιρεία εμπορίου όπλων, την Advanced Technology International… Κι αυτή, με την σειρά της, (θα) έκανε τα συμβόλαια με τις ενδιαφερόμενες φαρμακομαφίες.

Η A.T.I. είχε / έχει ειδικές σχέσεις τόσο με την cia όσο και με τα υπουργεία πολέμου και εσωτερικής ασφάλειας των ηπα. H operation warp speed ελεγχόταν κυρίως από καραβανάδες· ενώ τα συμβόλαια που έχουν την υπογραφή μιας εταιρείας εμπορίου όπλων και των φαρμακομαφιών δεν πέρασαν από τον συνηθισμένο «κοινοβολευτικό έλεγχο», αφού πρόκειται για ιδιωτική συμφωνία. Κανείς τρίτος δεν ξέρει τι περιέχουν.

Γιατί, άραγε, για την «προστασία της δημόσιας υγείας» τέτοιος και τόσος μιλιταρισμός και τέτοια και τόση μυστικότητα; Σας αφήνουμε να το σκεφτείτε…

(φωτογραφία: Μια αλβανική παροιμία λέει «όποιος κατουράει στη θάλασσα το βρίσκει στ’ αλάτι». Κάπως έτσι το αμερικανικό καθεστώς αφού έχει κυνηγήσει και κυνηγάει την «τρομοκρατία» σ’ όλο τον πλανήτη «τρομοκρατείται» (ή έτσι παριστάνει) εσωτερικά… απ’ όσους είναι αντίθετοι με την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία… Όμως, εδώ που τα λέμε, αν το αμερικανικό πεντάγωνο ηγείται αυτής της εκστρατείας και στο εσωτερικό του Joνυσταλεάν, τότε κάθε αντίθετος είναι όντως “τρομοκράτης”….)

Η ακόμα πιο πίσω φωτιά

Πέμπτη 12 Αυγούστου>> Δεν είναι έξυπνο ούτε αποτελεσματικό: αν κάποιος έχει την δύναμη να επωφεληθεί από κάποια αιτία, αυτό δεν σημαίνει ότι την προκάλεσε ο ίδιος. Αν, για παράδειγμα, το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα έχει (ή θεωρεί ότι έχει) την δύναμη να επωφεληθεί από έναν ιό σαν τον τσαχπίνη, αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι τον κατασκεύασε ούτε ότι αυτός … είναι ανύπαρκτος.

Το ίδιο συμβαίνει με τις δασικές πυρκαγιές. Το ότι ελάχιστες εβδομάδες πριν την καταστροφή στην βόρεια Εύβοια (στις 24 Ιούνη) η «ρυθμιστική αρχή ενέργειας» είχε εγκρίνει την δημιουργία 3 αιολικών πάρκων ισχύος 48 + 48 + 34 MW (65 ανεμογεννήτριες συνολικά) σε περιοχές που τώρα έχουν γίνει στάχτη, δεν σημαίνει ότι την φωτιά την έβαλαν οι ενδιαφερόμενες εταιρείες…

Απ’ την άλλη μεριά είναι εύλογο ότι σε κάποια πολυτελή γραφεία κάπου μακριά διάφοροι ceo έτριβαν τα χέρια τους σκεπτόμενοι ότι «αν υπήρχε φόβος αντιδράσεων των ντόπιων για την μπίζνα μας, τώρα που όλα κάηκαν δεν θα υπάρξουν»… «Επιχειρείν» σημαίνει να επωφελείται κάποιος απ’ τις «ευκαιρίες», ακόμα κι όταν δεν τις δημιουργεί. “Επιχειρείν” σημαίνει να προχωράει κανείς επί πτωμάτων, ερειπίων, καταστροφών…

Οπότε; Η σπανιότητα των πόρων (για την οποία γράφαμε την περασμένη Δευτέρα) έκανε εκείνο που αναμενόταν: άφησε ακάλυπτη την βόρεια Εύβοια διευκολύνοντας αντικειμενικά την κατασκευή των αιολικών πάρκων…

Είναι, όμως, σωστός ο υπολογισμός των ceo;

Ο αιώνιος Benjamin έγραψε κάποτε ανάμεσα σ’ άλλα κι αυτό:

… Η παράδοση των καταπιεσμένων μας διδάσκει ότι η “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Πρέπει να κατορθώσουμε να συλλάβουμε την ιστορία έχοντας αυτή την επίγνωση. Τότε θα διαπιστώσουμε καθαρά ότι αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έτσι θα βελτιωθεί η θέση μας στον αγώνα κατά του φασισμού….

Με μια μικρή αλλά απαραίτητη τροποποίηση μπορούμε να πούμε ότι: Η “κατάσταση σπανιότητας των πόρων” είναι ο ήδη ισχύων κανόνας… Αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση σπανιότητας πόρων…

Που σημαίνει: δεν υπάρχουν διαθέσιμα βουνά για ανεμογεννήτριες στη βόρεια Εύβοια! Απλά δεν υπάρχουν! Sorry φιλόδοξοι ceo: αφού τώρα μόνο αποκαΐδια και με την πρώτη γερή βροχή όλα θα γίνουν λάσπη, αφού δεν υπάρχουν πια πόροι για υλοτόμους, μελισσοκόμους ή ρετσινάδες, ακόμα λιγότερο υπάρχουν πόροι (και χώροι…) για ηλεκτροπαραγωγούς!

Κι αν αυτό χρειάζεται διπλάσια ή τριπλάσια αντίσταση για να το καταλάβουν (οι μπίζνεσμεν), ας γίνει έτσι.

(Οι ντόπιοι, που τώρα είναι ήρωες, μετά θα κηρυχτούν «ρεμάλια»… Αλλά έτσι γίνεται σ’ αυτούς τους νοσηρούς καιρούς: οι εξουσίες προσπαθούν να μονοπωλήσουν τις λέξεις με τα νοήματά τους…)

Η πίσω φωτιά

Δευτέρα 9 Αυγούστου>> Οι κάτοικοι της βόρειας Εύβοιας το υποψιάζονται, είτε το λένε είτε όχι: προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της φωτιάς είχε εκείνη στους πρόποδες της Πάρνηθας· συνεπώς για ένα κρίσιμο διάστημα δεν υπήρχαν οι «απαραίτητοι πόροι» για την δική τους περίπτωση.

Από πρώτη ματιά αυτή η κρατική επιλογή έχει μια βάση. Μέσα στην απειλούμενη ζώνη στην Πάρνηθα, δεξιά κι αριστερά της autostrada Αθήνα – Λαμία, υπάρχουν πολλές αποθήκες και βιομηχανίες, κάποιες με μεγάλες ποσότητες εύφλεκτων χημικών. Συνεπώς η προτεραιότητα ήταν εύλογη.

Όποιος όμως έχει την σχετική γνώση (ελάχιστοι δηλαδή…) μπορεί να διακρίνει πίσω απ’ αυτό το «εύλογο» κάτι άλλο. Λέγεται σπανιότητα των πόρων – και είναι μια απ’ τις κολώνες που πάνω της κτίστηκε (και) η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία. Θα κτιστούν κι άλλα «θαύματα» μ’ αυτήν σα θεμέλιο.

Τι σημαίνει «σπανιότητα πόρων»; Σημαίνει ότι το (άλλοτε) «κράτος πρόνοιας», τώρα πια κράτος-της-αναδιάρθρωσης, «θέλει μεν αλλά δεν μπορεί», επειδή δεν έχει απεριόριστους πόρους· και, κατά συνέπεια, κάνει επιλογές (μεταξύ όσων έχουν ανάγκη) για το που θα «κατευθύνει αυτούς τους πόρους».

Βασικό πεδίο αυτής της κρατικής μηχανικής είναι τα τελευταία χρόνια εκείνο που λεγόταν «δημόσια υγεία» – η μεγάλη βρετανία είναι πρωτοπόρα στην ευρώπη σε μέτρα κοινωνικού ευγονισμού… Όμως η πιο πανηγυρική (και διεστραμμένη) επίδειξη αυτού του «οι πόροι είναι περιορισμένοι» έγινε από πέρυσι μπροστά τα μάτια όλων: ήταν το θεώρημα της «κατάρρευσης του συστήματος υγείας» λόγω … του τσαχπίνη….

Στα μέρη μας δεν έγινε σαφές το πολιτικό νόημα αυτής της ξαφνικής «ομολογίας» του κυρίου κράτους «μωρέ θέλω αλλά δεν μπορώ», επειδή το δημόσιο σύστημα υγείας θεωρείται έτσι κι αλλιώς παρακμιακό. Η ντόπια αριστερά του κράτους και του κεφάλαιου με τις παραφυάδες της βολεύτηκε: άρχισε να ζητάει περισσότερες μεθ, ακόμα περισσότερες μεθ, ξεχνώντας (;;;) ότι σκοπός οποιουδήποτε σοβαρού συστήματος υγείας δεν είναι η διασωλήνωση στην εντατική αλλά η θεραπεία πολύ πριν – η οποία (θεραπεία) στην περίπτωση του τσαχπίνη απαγορεύτηκε δια ροπάλου απ’ τις φαρμακομαφίες!!!

Το ενδιαφέρον είναι ότι το ίδιο ακριβώς σύνθημα, η ίδια ακριβώς απειλή περί «κατάρρευσης του συστήματος» χρησιμοποιήθηκε και στην καλά αναπτυγμένη γερμανία – και ήταν ένα τερατώδες ψέμα, που αποκαλύφθηκε επίσημα πρόσφατα: ποτέ το γερμανικό δημόσιο σύστημα υγείας δεν απειλήθηκε με κατάρρευση, ποτέ οι θρυλικές γερμανικές μεθ δεν κορέστηκαν· στην πραγματικότητα ποτέ δεν έφτασαν καν στη μέση της δυναμικότητάς τους λόγω covid μολύνσεων!

Γιατί, λοιπόν, όχι στο ελλαδιστάν αλλά σ’ όλη την ευρώπη χρησιμοποιήθηκαν ψευδή, πλαστά «πορίσματα» περί «κατάρρευσης»; Και γιατί η σπανιότητα των πόρων είτε πρόκειται για την δημόσια υγεία είτε για άλλους τομείς κρατικής αρμοδιότητας έχει μπει ύπουλα στην ημερήσια διάταξη; Επειδή, λέμε, ένα βασικό στοιχείο της αναδιάρθρωσης α λα 4η βιομηχανική επανάσταση είναι το δίπολο ατομική πειθαρχία / έπαινος / απόρριψη (δείτε πιο κάτω τον κύριο Τούντα). Και, κατά συνέπεια, δεν θα είναι καθόλου «αυτονόητη» η παροχή υπηρεσιών απ’ την μεριά του όποιου κράτους σε οποιονδήποτε τις έχει ανάγκη. Το «δεν έχουμε αρκετά μέσα» είναι η τεχνική / ιδεολογική νομιμοποίηση της επιλεκτικής κατανομής των δημόσιων πόρων.

Τι γίνεται λοιπόν εν όψει τέτοιων εξελίξεων; Οι λέξεις “συλλογική αυτοδιεύθυνση” θυμίζουν κάτι;

Χμμ….

Δείτε τώρα το «εύλογο» της πρόσφατης πυροσβεστικής προτεραιότητας κάτω απ’ αυτό το πρίσμα… Χωρίς να παρασυρθείτε στις γνωστές αντικυβερνητικές κορώνες.

Θα σας χρειαστεί.

(φωτογραφία: Δεν είναι απ’ το ελλαδιστάν. Είναι απ’ την μακρινή Καλιφόρνια. Οι φωτιές μοιάζουν…)

Ποτέ πια! (εκτός αν είναι αναβαθμισμένος): οι σημαδεμένοι

Δευτέρα 9 Αυγούστου>> …Στην ελβετία υπάρχει μια συζήτηση για το κατά πόσο οι ανεμβολίαστοι θα πρέπει να έχουν πάνω τους ορατά σημάδια. Αυτοί είναι κυρίως οι νοσηλευτές στα κέντρα ηλικιωμένων, οι γιατροί και οι νοσηλευτές…

Ο ….. έκανε μια πρόταση σ’ αυτή τη συζήτηση: «Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να φοράνε ένα αυτοκόλλητο που να δείχνει αν έχουν εμβολιαστεί ή όχι»….

Ακριβώς έτσι: οι «καταραμένοι» (καταραμένοι επειδή έτσι αποφάσισε γι’ αυτούς κάποια εξουσία μαζί με τους πολυπληθείς λακέδες της) θα «φοράνε κάτι που να δείχνει τι είναι». Κι ίσως (γιατί όχι;) οι άλλοι, οι «κανονικοί», θα τους πετάνε πέτρες (αν βρίσκουν), θα τους φτύνουν, θα τους κτυπάνε αν επιμένουν να κυκλοφορούν: αν ρίξετε μια ματιά στα antisocial media θα δείτε κάμποσους αποφασισμένους “ανατροπείς” caradinieri / phizeroi που είναι έτοιμοι και γι’ αυτό. Το κάνουν ήδη ψηφιακά, θα το κάνουν και κανονικά αν τους το ζητήσει ο «στρατηγός» τους.

Οι πιο πάνω φράσεις δεν είναι επιστημονική φαντασία. Είναι μια πρόταση που έγινε πολύ πρόσφατα στην ελβετία… Και επειδή ζέχνει ως το κόκκαλο ναζισμό, υποθέτουμε ότι σκέφτεσθε πως κάποιος νεο-ναζί την έκανε.

Πράγματι, επί της ουσίας είναι τέτοιος. Αλλά τυπικά είναι μέλος του «εθνικού συμβουλίου» και επικεφαλής του κόμματος των πρασίνων (με 16 βουλευτές)… Λέγεται Jurg Grossen… Εννοείται πως είναι υπέρμαχος όλων των “προοδευτικών” ιδεών για την κλιματική αλλαγή, όπως ο περιορισμός της κατανάλωσης κρέατος…

Σας ξαφνιάζει; Θα χρειαστεί κάποιος καιρός να εξηγήσουμε από εδώ (ή από κάπου δίπλα) και να καταλάβετε το γιατί ο παραδοσιακός φασισμός / ναζισμός και τα απομεινάρια του, ο ιστορικός ολοκληρωτισμός της 2ης βιομηχανικής επανάστασης δηλαδή, είναι τώρα η εφεδρεία του συστήματος (όσο κι αν εμφανίζεται σαν υπερασπιστής της ελευθερίας…!!!) και το γιατί στην αιχμή του νέου ολοκληρωτισμού, του ολοκληρωτισμού που υπηρετεί την μετάβαση στην 4η βιομηχανική επανάσταση, βρίσκεται η αριστερά του κράτους και του κεφάλαιου, συμπεριλαμβανόμενης της μεγάλης πλειοψηφίας των «οικολόγων», «πράσινων», κλπ. (Παρεπιπτόντως: έχετε ακούσει κάτι τις απ’ τους ντόπιους «προστάτες της φύσης και της βιοποικιλότητας» εναντίον της γενετικής μηχανικής και των γενετικά μεταλλαγμένων vectors;)

Θα πείτε: ο.κ., ένα κάθαρμα της νέας εξουσίας είπε την ιδέα του… Πράγματι, είναι μόνο ένα κάθαρμα της εξουσίας. Επιπλέον η θύμιση της μεταχείρισης των εβραίων απ’ τους ναζί πριν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (το «άστρο του δαβίδ» στο πέτο, για να ξεχωρίζουν) είναι χρήσιμη μεν σαν ιστορική αναλογία· θα είναι όμως εντελώς λάθος να περιμένει κανείς ότι το κράτος/κεφάλαιο και το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα θα κάνει στον 21ο αιώνα εκείνο που έκανε στις αρχές του 20ου το φροντικό / βιομηχανικό σύμπλεγμα και οι κυβερνήσεις του. Όχι, υπάρχουν πολύ καλύτερα εργαλεία!

Το είχαμε γράψει τότε, δεν θα το θυμάστε: τον περασμένο Απρίλη, τον Απρίλη του 2020 και του «πρώτου κύματος», ο πρίγπηπας του Λιχτενστάιν αποφάσισε να αγοράσει 38.000 «φορετά» (bracelets), όσα ο πληθυσμός του πριγκηπάτου, και να τα «χαρίσει» (δηλαδή: επιβάλει…) στους υπηκόους του ώστε να ανιχνεύονται κάποια συμπτώματα του τσαχπίνη (π.χ. πυρετός) just in time. Με όλα τα συνακόλουθα… (Τα «φορετά» ήταν κατασκευή μιας ελβετικής τεχνολογικής εταιρείας).

Είναι άγνωστο πόσο μακριά πήγε εκείνο το πρόγραμμα / πείραμα. Το πιθανότερο είναι να απέτυχε στον κυρίως στόχο του, εξαιτίας της έλλειψης δεδομένων για να κουρνιστούν τόσο νωρίς οι κατάλληλοι αλγόριθμοι. ‘Ηταν όμως μια καλή προκαταβολή, όπως άλλωστε και η ιδέα του ελβετού φασιστο-οικολόγου.

Ιδού λοιπόν η άσκηση σκέψης: αν το κράτος κάνει καταναγκαστικά για τους υπηκόους τα wearables με συγκεκριμένες «εφαρμογές συγκέντρωσης data υγείας» (επιδοτώντας ίσως την αγορά τους…) τότε το ποιος είναι σε ποια κατάσταση (και όχι μόνο σε σχέση με τις συγκεκριμένες πλατφόρμες γενετικής μηχανικής) θα είναι εύκολα διαπιστώσιμο… απ’ το μεγάλο πανοπτικό. Χωρίς κίτρινα αστέρια.

Ηθικό δίδαγμα: το ότι ένα κάθαρμα της εξουσίας, «πράσινο» ή «μαύρο», πετάει την ιδέα του είναι ιστορικά προσδιορισμένο. Είναι εφικτό το καινούργιο “μαρκάρισμα” επειδή έχουν ήδη διαμορφωθεί κάποιοι ιδεολογικοί και κοινωνικοί όροι υπέρ του. Και, εννοείται, η τεχνολογία της αλγοριθμικής φυλακής, είναι έτοιμη με τα αφεντικά της περιμένουν με αγωνία…

Η βιομετρία είναι έτοιμη να μας καταπιεί!