Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 12 Φλεβάρη>> Η δυτική δημαγωγία ακολουθεί (χωρίς να το ξέρει) τον στίχο απ’ τον «άγγελο εξάγγελο»:  … Γιατί έμοιαζε μ’ αλήθεια η κάθε του ψευτιά, κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας… Και ύστερα: …Αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μην μας πει κανένα…

Δεν υπάρχουν νέα ευχάριστα απ’ το ουκρανικό πεδίο μάχης (ποτέ δεν υπήρχαν…), τώρα δεν υπάρχουν καν ψευδαισθήσεις. Οπότε καλύτερα no news.

Η ολική κατάληψη της Adveevka απ’ το ρωσικό στρατό είναι απλά θέμα χρόνου. Η βιομηχανική αυτή πόλη δεν είναι δίπλα στην πρωτεύουσα∙ βρίσκεται νότια, ανήκει στην περιφέρεια του Donetck, που έχει προσχωρήσει στη ρωσική ομοσπονδία από πέρυσι. Κανονικά δεν θα ήταν σπουδαία απώλεια. Μόνο που έχει επενδυθεί (απ’ τον τοξικό κλόουν) με στρατηγική, “υπαρξιακή” σημασία… Την ίδια στιγμή που ο ίδιος απολύει τον αρχιστράτηγό του και βάζει άλλον στο πόστο…

Οι ποδοσφαιρόφιλοι στα μέρη μας ξέρουν τι σημαίνει το «αλλάζω προπονητή προς το τέλος της σαιζόν» (ακόμα κι αν έχω αλλάξει άλλους δυο ή τρεις νωρίτερα): η σαιζόν χάθηκε, πάμε μπας και σώσουμε την επόμενη. Κάπως έτσι το φασιστοΚίεβο και οι σύμμαχοί του ελπίζουν, αφού φαίνεται ότι το 2024 χάνεται, μπας και σώσουν το 2025.

Δεν είναι σίγουρο ότι ο πόλεμος στο ουκρανικό πεδίο μάχης θα ακολουθήσει την περιοδικότητα και την ρουτίνα ενός ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος. Δεν υπάρχει καν σοβαρός λόγος για να μην αναγκαστεί το φασιστοΚίεβο σε κάποιου είδους συνθηκολόγηση τους επόμενους μήνες∙ με ή χωρίς τις ευλογίες της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου και του Βερολίνο, με ή χωρίς “πατριωτικό” πραξικόπημα.

Υπάρχουν όμως οι ήδη γνωστές επιπλοκές. Αναφερόμαστε στο νατο. Αν έχεις ορκιστεί πως η νίκη σου είναι θέμα μηνών (το 2022) και δυο χρόνια μετά, το 2024, βρίσκεσαι στη δυσάρεστη θέση να κυνηγάς έναν δεξιό, δικό σου anchorman μην και πάρει συνέντευξη απ’ την ανεγκέφαλη αλεπού (: aka Putin), δεν πατάς πλέον σε κινούμενη άμμο. Αλλά στο άλλο, το δύσοσμο, το πρωκτικής προέλευσης. Και το θέμα είναι ότι μια τέτοια αποτυχία που διαγράφεται όλο και πιο καθαρά στον ορίζοντα σαν ήττα έχει κόστος∙ ακόμα κι αν παριστάνεις ότι το αγνοείς.

Η ανεγκέφαλη αλεπού (ενώπιον σχεδόν 200 εκατομμυρίων περίεργων, «διψασμένων» για ρωσικές αλήθειες…) έδωσε μια κάποια έμφαση στο γνωστό: ότι το δολάριο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της αμερικανικής ηγεμονίας στο πλανήτη. Χμμμμ…. Στο νομισματικό επιστέγασμα του 4ου παγκόσμιου πολέμου δεν υπάρχουν Adveevka. Υπάρχουν όμως «κυκλωτικοί ελιγμοί» σε εξέλιξη.

Σ’ αυτήν την καθόλου ασήμαντη πλευρά του 4ου παγκόσμιου δεν διατίθενται ούτε διηπειρωτικοί πύραυλοι ούτε πυρηνικά. Και το γεγονός ότι η δύση εξακολουθεί να δανείζεται για να δανείζει το φασιστοΚίεβο, εν αναμονή του ότι όταν το τελευταίο πεθάνει θα κληροδοτήσει κάτι τις (γη, δεκάδες χιλιάδες στρέμματα…) στους δανειστές του (ενόσω ταυτόχρονα λέει «σκοτώστε – σκοτώστε – σκοτώστε Παλαιστίνιους») δεν είναι καθόλου συνταγή επιτυχίας.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

H γνωστή VictoriafuckEUNuland επέστρεψε μετά από 10 χρόνια στην πλατεία Maidan του Κιέβου, όπως ακριβώς ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος. Το 2014 μοίραζε μπισκότα στους φασίστες (φωτογραφία επάνω). Αυτή τη φορά (κάτω) μέσα στην παγωμένη νύχτα, με την πλατεία έρημη, μοίρασε απειλές: υποσχέθηκε στη Μόσχα “δυσάρεστες εκπλήξεις”. Σαν υφυπουργός εξωτερικών του νυσταλέου κάτι θα είχε στο κεφάλι της…  

Δευτέρα 5 Φλεβάρη>> Η κατάρριψη ενός ρωσικού στρατιωτικού μεταγωγικού αεροπλάνου μέσα στον ρωσικό εναέριο χώρο, με χρήση αμερικανικών patriot, είναι αυτό το είδος προβοκατσιών για το οποίο γράψαμε νωρίτερα. Το αεροπλάνο μετέφερε 65 ουκρανούς αιχμαλώτους πολέμου, με προορισμό την ανταλλαγή τους (μαζί με άλλους) με ρώσους αιχμαλώτους πολέμου. Δεν έχει αναφερθεί ως τώρα κάτι που να υποδεικνύει πως κάποιος ή κάποιοι απ’ αυτούς τους 65 ήταν κίνδυνος για το φασιστοκαθεστώς του Κιέβου, οπότε έπρεπε να «καθαριστεί» (μαζί με τους υπόλοιπους). Απομένει λοιπόν γυμνή η προβοκάτσια: παρά τις αμερικανικές υποσχέσεις, δεσμεύσεις, κλπ, για το αντίθετο, αμερικανικά όπλα χρησιμοποιούνται (πιθανότατα από δυτικούς χειριστές) κατά ρωσικών στόχων εντός ρωσίας – απ’ το ουκρανικό έδαφος…

Πρόκειται για «ανεξέλεγκτα στοιχεία» που κάνουν του κεφαλιού τους; Πρόκειται για κάποια «τακτική» εκ μέρους της Ουάσιγκτον, μέσω των ουκροναζί εργολάβων της; Πρόκειται για «προειδοποίηση», κι αν ναι τι είδους;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Aστακός

Δευτέρα 29 Γενάρη>> Καμαρώνει ο don Rico & Co: χάρη στην ελληνοαμερικανική συμμαχία, ο σύμμαχος στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, παρά τα προβλήματά του, νοιάζεται για την στρατιωτική θωράκιση του ελλαδιστάν… κάποια στιγμή την επόμενη δεκαετία. Δεν φαίνεται όμως να λέει όλη την αλήθεια.

Συμφώνησε, άραγε, να δώσει στον τοξικό του Κιέβου ό,τι διαθέτει από ρωσικά αντιπυραυλικά συστήματα (S-300, Tor M1, Osa-AKM) σαν μέρος των αμερικανικών δωρεών ή όχι-και-τόσο-δωρεών; Έτσι φαίνεται: από καθαρά επιχειρηματική πλευρά, αφού (ο don Rico & Co) «έχει κηρύξει πόλεμο στη ρωσία», δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει τα παλιά ρωσικά συστήματα. Ας τα χαρεί (αν προλάβει) κάποιος άλλος. Μόνο που πέρα απ’ αυτήν την πλευρά υπάρχει κι άλλη μια: ο εξοπλισμός ενός καθεστώτος που έχει χάσει πια τον πόλεμο ενώ είχε ξεκινήσει πολύ καλύτερα οπλισμένο, το μόνο που θα έχει σαν αποτέλεσμα είναι ο θυμός του νικητή… Είναι επιεικώς ηλίθιο να προκαλείς μόνο και μόνο για μερικές χούφτες δολάρια!

Αυτά ισχύουν βέβαια μόνο στον πραγματικό κόσμο. Στον μεθυσμένο, εικονικό κόσμο του το ελληνικό γκουβέρνο ξεμπερδεύει αν χρειαστεί (ή έτσι νομίζει) με «καθαρές κουβέντες»…

Και φυσικά «έχουμε πλάτες τους αμερικάνους»…

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Στ’ άρματα, στ’ άρματα!!

Μπορεί τα τανκς να μην είναι σίγουρη επένδυση, αλλά οι λιθουανοί καθεστωτικοί είναι σκέτο χρυσάφι. Όσοι πόνταραν σ’ αυτούς έκαναν την τύχη τους…

Δευτέρα 22 Γενάρη>> Οι δυτικοί πολεμόκαβλοι έχουν ξεχυθεί σ’ έναν αγώνα προβλέψεων του πότε θα γίνει ο πόλεμος … νατο – ρωσίας (με ευθύνη της Μόσχας φυσικά!!!).

H εσθονή νεοφιλελεύθερη, απόφοιτη της διάσημης «σχολής νέων ηγετών» (του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ…) πρωθ. Kaja Kallas προβλέπει ότι αυτό θα γίνει μέσα στα επόμενα 3 χρόνια…

Στην ακόμα-δεν-μπήκαμε-στο-νατο-και-μας-έπιασε-φαγούρα σουηδία, ο υπ. πολιτικής προστασίας Carl-Oscar Bohlin και ο αρχιστράτηγος Micael Byden προειδοποίησαν τους υποτελείς «να είναι έτοιμοι» για πόλεμο. Ξέχασαν όμως να πουν για πότε τον έχουν κανονίσει, με αποτέλεσμα αρκετοί σουηδοί να τρέξουν στα μπακάλικα – υπάρχει και σουηδικός πανικός!! – για τα γνωστά… Άλλοι πάλι άρχισαν να αναρωτιούνται με αναίδεια «και τα καταφύγια πού είναι;»

Ο διασκεδαστικός γερμανός υπ.αμ. Boris Pistorius (για κάποιους είναι ο επερχόμενος αντικαταστάτης του θλιβερού «άσσος στο ημίχρονο – δύο τελικό» νυν πρωθυπουργού Soltz) προβλέπει ότι μέσα στα επόμενα 5 με 8 χρόνια ο ρωσικός στρατός θα επιτεθεί στο νατο…

Ο επικεφαλής της νατοϊκής στρατιωτικής επιτροπής ναύαρχος Rob Bauer τον προβλέπει μέσα στα επόμενα 20 χρόνια…

Ένα μισο-ομολογημένο τμήμα του κοινού παρονομαστή όλης αυτής της δυτικής μιλιταριστικής αισιοδοξίας είναι αυτό: χάνουμε (ή χάσαμε) την ουκρανία!! Όμως αυτό είναι μάλλον παλιό. Πιθανότατα τώρα υπάρχει (μεταξύ εκείνων που ήταν απόλυτα σίγουροι πριν 2 χρόνια ότι η Μόσχα όχι απλά θα ηττηθεί αλλά θα χρεωκοπήσει / διαλυθεί…) ο φόβος μιας γενικότερης κατάρρευσης του μετώπου απ’ την ουκρανική πλευρά. (Το κρίσιμο σημείο αυτόν τον καιρό είναι η πόλη / οχυρό Avdeevka, την οποία ο ρωσικός στρατός έχει σχεδόν κυκλώσει και φαίνεται να καταλαμβάνει σταδιακά…).

Η αποτυχία / ήττα στο ουκρανικό πεδίο μάχης είναι όμως μόνο ένα μέρος της αιτίας των νατοϊκών κραυγών «λύκος, λύκος στο μαντρί!!!» Ένα άλλο, σοβαρότερο, είναι ότι μελετώντας την εξέλιξη του πολέμου εκεί οι νατοϊκοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι στρατοί τους (ένας ένας και όλοι μαζί) είναι αδύνατο να νικήσουν σ’ έναν κανονικό πόλεμο με τον τρόπο που είναι οργανωμένοι και εξοπλισμένοι ως τώρα…


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 1 Γενάρη>> Με την ίδια ευκολία που μέχρι πριν λίγους μήνες ήταν καταδικασμένος στην πιο οικτρή ήττα, η ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) ανακηρύσσεται τώρα «νικητής για το 2023»!! Όχι από τους δικούς του! Απ’ τους εχθρούς του∙ εν προκειμένω απ’ την wall street journal!

Μπορεί ο καθένας να αναρωτηθεί για την διανοητική ισορροπία (ειδικά και γενικά) των δυτικών αρμοδίων του 4ου παγκόσμιου πολέμου. Κι αν διακρίνει κάποιου είδους «χάσιμο», τότε αυτό κάνει (και θα κάνει) τις περιστάσεις ακόμα χειρότερες.

Αυτός πάλι – ουκρανός πρώην σύμβουλος του τοξικού κλόουν… – έχει ολοφάνερα ξαναλλάξει πλευρά. Για την ακρίβεια έχει γυρίσει εκεί όπου βρισκόταν πριν το 2014. (Μπορεί άνετα και να είναι διπλός πράκτορας…) Εδώ δια χειρός Pepe Escobar:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 11 Δεκέμβρη>> O Oleksiy Arestovych είναι γνωστό κάθαρμα, απ’ τους κορυφαίους παρατρεχάμενους του φασιστοκαθεστώτος του Κιέβου. Υπήρξε στρατηγικός σύμβουλος επικοινωνίας του κλόουν απ’ το 2020 ως τον Γενάρη του 2023. Από τότε μετατράπηκε σε «ελεύθερο σκοπευτή» / σχολιαστή, με όχι την καλύτερη γνώμη για τον πρώην εργοδότη του.

Στις 23 Γενάρη (2023) είχαμε δημοσιεύσει μια συνέντευξη που είχε δώσει στο αμερικανικό cnn στις 18 Μάρτη του 2019, ΠΡΙΝ την εκλογή του κλόουν. Την θυμίζουμε – με αιτία:

Ερ.: Αν η Ουκρανία δεχτεί μια ασαφή πρόσκληση για το νατο τότε σ’ αυτήν την περίπτωση… μπορούμε να μιλήσουμε για κάποιες ημερομηνίες τερματισμού του πολέμου στα ανατολικά. [Το cnn μιλούσε για «πόλεμο στα ανατολικά» το 2019… Για το Donbass δηλαδή…]

Απ.: Όχι, δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε για οποιεσδήποτε ημερομηνίες τερματισμού του πολέμου. Το εντελώς αντίθετο, είναι πιο πιθανό [μια τέτοια πρόσκληση] να σπρώξει την Ρωσία να εξαπολύσει μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση κατά της Ουκρανίας. Επειδή θα πρέπει να μας υποβαθμίσουν απ’ την άποψη των υποδομών και να κάνουν τα πάντα εδώ πέρα μια αποσταθεροποιημένη περιοχή έτσι ώστε το νατο να διστάσει να μας δεχτεί.

Ερ.: Εννοείτε ότι η Ρωσία θα τολμήσει να συγκρουστεί κατευθείαν με το νατο;

Απ.: Φυσικά, η Ρωσία… όχι, όχι με το νατο. Αυτό θα το κάνουν πριν ενταχθούμε στο νατο έτσι ώστε να μας κάνουν αδιάφορους για το νατο. Έτσι ώστε να είμαστε αδιάφοροι σαν μια αποσταθεροποιημένη περιοχή. [Αυτό] είναι πιθανό κατά 99,9%. Το τίμημα για την ένταξή μας στο νατο θα είναι ένας μεγάλος πόλεμος με την Ρωσία. Κι αν δεν ενταχτούμε στο νατο [θα γίνει] η απορρόφησή μας απ’ την Ρωσία μέσα σε 10 με 12 χρόνια. Αυτή είναι η κλειστή στροφή που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Ερ.: Αλλά… δυο λεπτά… αν τα συγκρίνουμε αυτά τα δύο, τι είναι το καλύτερο σ’ αυτήν την περίπτωση;

Απ.: Φυσικά ένας μεγάλης κλίμακας πόλεμος με τη Ρωσία και η ένταξη στο νατο σαν αποτέλεσμα της ήττας της Ρωσίας. [Αυτό είναι] το πιο cool.

Ερ.: Και πως θα είναι ένας «μεγάλης κλίμακας πόλεμος» με τη Ρωσία;

Απ.: Λοιπόν θα είναι αεροπορική επίθεση, εισβολή των 4 ρωσικών στρατιών που έχουν δημιουργήσει στα σύνορά μας, πολιορκία του Κιέβου, προσπάθεια να περικυκλωθεί ο στρατός που βρίσκεται στη «ζώνη επαφής» [ο «αντιτρομοκρατικός» στρατός που πολιορκούσε το 2019 το Donbass], διέλευση του Ισθμού του Perekop στην Κριμαία και προέλαση προς την λίμνη της Kakhovka ώστε να υδροδοτηθεί η Κριμαία. Επίθεση απ’ την μεριά της Λευκορωσίας, δημιουργία νέων λαϊκών δημοκρατιών, ενέργειες σαμποτάζ, επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, τέτοια. Εισβολή από τον αέρα. Αυτό είναι ένας πλήρης πόλεμος. Και η πιθανότητά του είναι 99%.

Ερ.: Πότε;

Απ.: Το 2020… μετά το ’20… Το 2021-2022 είναι η πιο κρίσιμη περίοδος, το διάστημα 2020-2022 είναι το πιο κρίσιμο.

Παράδοξο ή όχι από το 2005 ως το 2009 ο Arestovych ήταν ανοικτά και δημόσια «φιλορώσος» φασίστας, μεταξύ των άλλων φίλος και συνεργάτης του λεγόμενου «φιλόσοφου» εθνικιστή ρώσου Aleksandr Dugin. To 2014 άλλαξε πλευρά: ανακατεύτηκε ενεργά στη βίαιη καταστολή στο Donbass.

Το 2019 τι ήταν; Μάγος; Γυιός προφήτη; Ή πράκτορας μονός, διπλός, ποιος ξέρει τι;

Το 2020 τι ήταν; Στο τέλος του 2023;

Να λοιπόν τι έλεγε αυτή περσόνα πριν λίγες μέρες (στις 5 Δεκέμβρη):

Kolya [ο συνομιλήτης του…] ξέρεις ποια είναι η μεγαλύτερη τραγωδία μας; Νομίζω ότι στην σύγκρουση ανάμεσα σε Παγκοσμιοποιητές και Ρεαλιστές στοιχηματίσαμε στη λάθος πλευρά. Χύσαμε το αίμα μας για να καταλήξουμε στο στρατόπεδο των ηττημένων. Όσο βλέπω τον πρόεδρο της Γερμανίας που πήγε στο Κατάρ και τον ξέχασαν στο αεροδρόμιο, για μισή ώρα δεν κατέβηκε απ’ το αεροπλάνο μέχρι να κάνουν κάτι οι αξιωματούχοι του κατάρ. Και μας λένε ότι ο Putin είναι απομονωμένος διεθνώς, αλλά ο Putin έγινε δεκτός στο Κατάρ [σ.σ.: κάνει λάθος, ο Putin πήγε στα εμιράτα και στη σαουδική αραβία…] με συνοδεία ιππικού. Γιατί συμμετέχει ο τόσο τρομερά απομονωμένος Putin στη σύνοδο των G20 και σε όλα τα άλλα μέρη, που ήταν απομονωμένος διπλωματικά; Οι Times [σ.σ.: το περιοδικό Time…] σκέφτονται στα σοβαρά να τον κηρύξουν Πρόσωπο της Χρονιάς. Είναι μόνο ένα περιοδικό, αλλά για ποιον γαμημένο πόλεμο και για ποιες αξίες μιλάμε; Δεν σου φαίνεται ότι ταχθήκαμε με την λάθος μεριά;

Λες; Λες η «σωστή μεριά της ιστορίας» να βούλιαξε στη Μαύρη Θάλασσα;

 

 

Δύο πεδία μάχης σε ένα (1)

Δευτέρα 11 Δεκέμβρη>> Γυρίζοντας απ’ την αραβική τουρνέ της η ανεγκέφαλη αλεπού υποδέχτηκε στη Μόσχα τον ιρανό πρόεδρο Raeisi – την Πέμπτη 7 Δεκέμβρη το απόγευμα, την μέρα του σύντομου περάσματος του Erdogan απ’ την Αθήνα. Οι «διμερείς σχέσεις» μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης, με τα πολλαπλά περιεχόμενα, ήταν οπωσδήποτε στο μενού. Θα μπορούσε όμως να λείπει η Παλαιστίνη; Δεν έλειψε, όμως δεν έγινε και κάποια κοινή ανακοίνωση επ’ αυτού.

Η εύλογη μυστικότητα αφήνει περιθώρια για φαντασιώσεις, αλλά η πραγματικότητα θα πρέπει να θεωρηθεί πολύ πιο πεζή. Για τους δικούς τους λόγους η κάθε μια, Μόσχα και Τεχεράνη δεν σκοπεύουν να διακινδυνέψουν για να σώσουν την ζωή κανενός Παλαιστίνιου. Αντίθετα εκείνο που φαίνεται να ευνοούν είναι αυτό στο οποίο δεν χρειάζεται να εμπλακούν άμεσα: ένας παρατεταμένος πόλεμος στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη, στα λιβανο-ισραηλινά σύνορα (Χεζμπ’ Αλλάχ) και εναντίον των αμερικανικών βάσεων σε ιράκ και συρία∙ ένας ασύμμετρος «πόλεμος φθοράς» που θα εξαντλήσει από κάποιες απόψεις τόσο το Τελ Αβίβ όσο, κυρίως, τους δυτικούς συμμάχους του, οπωσδήποτε την Ουάσιγκτον. Πόσο παρατεταμένος; Σίγουρα για κάποιους μήνες. Σ’ έναν τέτοιου είδους πόλεμο η Τεχεράνη (κυρίως) μπορεί να ενισχύει τους συμμάχους της, χωρίς να εμπλέκεται άμεσα. Όσο για την Μόσχα; Μπορεί να παίζει «παιχνίδια κορυφής» και να κάνει δηλώσεις και «πόλεμο εντυπώσεων», με προτίμηση στον παρακμιακό ΟΗΕ, διαμορφώνοντας το («διπλωματικό») τερέν του 4ου παγκόσμιου. Οι Παλαιστίνιοι και οι Παλαιστίνιες; Όσοι και όσες ζήσουν ας θάψουν τους νεκρούς τους, κι ας κάνουν υπομονή..

Ένα ακόμα επεισόδιο στο θέαμα του ενδιαφέροντος για την Παλαιστίνη ξεδιπλώθηκε την Παρασκευή 8 Δεκέμβρη. Με πρωτοβουλία του ανεκδιήγητου γ.γ. του ΟΗΕ Guterres προωθήθηκε επειγόντως στο «συμβούλιο ασφαλείας» (15 μέλη: 5 μόνιμα και 10 ανακυκλούμενα) μια πρόταση ψηφίσματος, έργο του τοξικού των εμιράτων, με στήριξη από σχεδόν 100 ακόμα κράτη (μέσα σε μια ώρα…), για την άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση πυρός μεγάλης διάρκειας, και την άμεση και χωρίς προϋποθέσεις απελευθέρωση των ομήρων – αυτό το δεύτερο ασφαλώς εξυπηρετούσε το Τελ Αβίβ.

Τα 13 απ’ τα 15 μέλη (συμπεριλαμβανόμενου του Παρισιού) την ψήφισαν, ένα την έκανε / κρύφτηκε (το Λονδίνο) και το τελευταίο, η Ουάσιγκτον, την καταψήφισε∙ ακυρώνοντας την όποια (συμβολική κατ’ αρχήν) αξία της, εφόσον οι αποφάσεις πρέπει να είναι ομόφωνες.

Η δικαιολόγηση του αμερικανικού «no» απ’ τον αναπληρωτή πρεσβευτή στον ΟΗΕ Robert Wood ήταν αυτό το κράμα κυνισμού και αποκτήνωσης που θα περίμενε κανείς. Πρώτον (είπε) το ψήφισμα «δεν καταδίκαζε την τρομοκρατική επίθεση της Hamas»… Δεύτερον, και σημαντικότερο, «το Τελ Αβίβ έχει δικαίωμα στην αυτοάμυνα», δηλαδή στις μαζικές δολοφονίες όπως και όσο αντέχει – τελεία και παύλα. (Φυσικά, στο τέλος, ο Wood δεν παρέλειψε να δηλώσει την συμπάθειά του για τους ζωντανούς, τους νεκρούς και τους νεκροζώντανους στη Γάζα…)

Το αποτέλεσμα δεν ήταν έκπληξη. Κι αν η πρόθεση των rivals με τέτοιες πρωτοβουλίες είναι να υπενθυμίζουν τακτικά ότι η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοι της είναι «παρίες» (σίγουρα από «ηθική» άποψη), είναι σαφές ότι οι «παρίες» νοιώθουν ακόμα αρκετά ισχυροί ώστε να αδιαφορούν.

Προκύπτει ένα ερώτημα: αν απ’ την μεριά του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος του Τελ Αβίβ η εξόντωση των παλαιστινίων είναι βασικό στοιχείο της ύπαρξής του, τι πόλεμο κάνει η Ουάσιγκτον μέσω αυτής της εξόντωσης, ειδικά μετά την αποτυχία (ή ήττα…) στο ουκρανικό πεδίο μάχης;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Δύο πεδία μάχης σε ένα (2)

Δευτέρα 11 Δεκέμβρη>> Πίσω και πέρα απ’ την καθεστωτική μονοτονία, τους χειρισμούς συσκότισης και αποπληροφόρησης, την σοφία των «ειδικών», γίνεται όλο και δυσκολότερο να βρούμε μια ρεαλιστική (οσονδήποτε σκληρή αλλά πάντως ρεαλιστική με καπιταλιστικά κριτήρια) απάντηση στο ερώτημα τι πόλεμο κάνει η δύση στην Παλαιστίνη και με πιο υλικό όφελος.

Να συμπεριλάβουμε λοιπόν  παραμέτρους σοβαρής διανοητικής διαταραχής των δυτικών αφεντικών, των πολιτικών βιτρινών τους και όχι μόνο, στην εξέλιξη του 4ο παγκόσμιου πολέμου∙ παραμέτρους στις οποίες το όποιο υλικό όφελος ή η υλική ζημιά υπερκαθορίζονται από συστηματικές (και συστημικές) ψευδαισθήσεις, απωθήσεις, ιδεολογικές παρανοήσεις της πραγματικότητας;

Από την άποψη του διαλεκτικού υλισμού κάτι τέτοιο θα ήταν ανάθεμα! Πρέπει παντού να υπάρχουν συμπαγή (καπιταλιστικά) συμφέροντα… Ωστόσο η ιστορία, και ειδικά η ιστορία των αποτυχιών και των ηττών (κάποιες φορές συντριπτικών…) δείχνει ακριβώς αυτό: όχι κάποιος ατσάλινος Νόμος-της-Ιστορίας (ή της πολιτικής οικονομίας…) αλλά η ανικανότητα των κάθε φορά «στρατηγών» (στρατιωτικών, πολιτικών, ιδεολογικών) στο να εκτιμήσουν σωστά πλευρές της πραγματικότητας που άλλοι βλέπουν πεντακάθαρα έχει οδηγήσει, οδηγεί, στην συντριβή τους. (Όσο για τα καπιταλιστικά συμφέροντα; Είναι αρκετά ευέλικτα στην εξυπηρέτησή τους, πολύ πιο ευέλικτα απ’ τους στρατιωτικούς σχηματισμούς!)

Παρά το ανάθεμα η υποκειμενικότητα οδηγεί άλλες φορές φανερά κι άλλες φορές υπόγεια σε επιλογές για τις οποίες ο χαρακτηρισμός «παρακμιακές» είναι μετριοπαθής.

Δείτε σαν αποδεικτικό στοιχείο (αν χρειάζεται ακόμα κάποιο) το τι συμβαίνει στα αμερικανικά παλάτια της εξουσίας αυτές τις μέρες. Η έγκριση μιας ακόμα χρηματοδότησης του φασιστοκαθεστώτος του Κιέβου με 61 δις δολάρια (εν μέρει δάνεια, εν μέρει δώρα σε όπλα και όχι μόνο) έχει φρακάρει στη βουλή των αντιπροσώπων εξαιτίας της αντιπολιτευτικής τακτικής των ρεπουμπλικάνων, που επιμένουν να συνδέουν αυτή την έγκριση με την αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής του νυσταλέου Jo. Πίσω απ’ τις γραμμές αυτό σημαίνει ότι αρνούνται πλέον την συντήρηση ενός πολέμου που έχει χαθεί – χωρίς ακόμα να το λένε καθαρά…

Ως εδώ εκδηλώνεται καθεστωτική σύγχυση στις αμερικανικές πολιτικές βιτρίνες: το να αποφεύγεται να ειπωθεί η ήττα (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) με το όνομά της συνεπάγεται πως είναι αδύνατο να συζητηθεί η διαχείρισή της! Αλλά αυτό γίνεται παρωνυχίδα μπροστά στις προσπάθειες του γκουβέρνου του νυσταλέου Jo να «πείσει» τους αντιρρησίες να αλλάξουν στάση. Οι οποίες συγκροτούνται στο εξής:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης (1)

Δευτέρα 27 Νοέμβρη>> Ο πόλεμος θα μπορούσε να έχει τελειώσει τον Μάρτη του 2022 (ένα μόλις μήνα μετά την ρωσική εισβολή) – αλλά…

Ο David Arakhamia, βουλευτής του κόμματος του κλόουν (επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας;), ειδικός σύμβουλός του για καιρό, επικεφαλής της ομάδας διαπραγμάτευσης με την Μόσχα τον Μάρτη του 2022, και ιδρυτής μιας πλατφόρμας κατάταξης στον στρατό για εθελοντές, επιβεβαίωσε επίσημα πριν 2 ημέρες αυτό που ήταν γνωστό. (Το έκανε συνεντευξιαζόμενος στο ουκρανικό κανάλι 1 + 1. Εδώ είναι η παρουσίαση των λεγόμενών του από ινδικό κανάλι):


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης (2)

Δευτέρα 27 Νοέμβρη>> Είναι ένα θέμα να βρεθεί «κάποιος» (στο Κίεβο) διατεθειμένος όχι απλά να διαπραγματευτεί αλλά να πετύχει κιόλας μια κάποια εκεχειρία, ένα κάποιο «πάγωμα» του πολέμου στην τωρινή γραμμή του μετώπου, αναγνωρίζοντας έμμεσα ίσως αλλά καθαρά την ως τώρα ρωσική επιτυχία… Είναι ωστόσο εντελώς διαφορετικό το να «πεισθεί» η Μόσχα να συγκατανεύσει σ’ έναν τέτοιο νατοϊκό ελιγμό – γιατί περί αυτού πρόκειται. Περί ελιγμού.

Οι βασικές νατοϊκές πρωτεύουσες σ’ αυτόν τον «πόλεμο κατά της ρωσίας», η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο, το Βερολίνο, το Παρίσι, η Αθήνα, έχουν αποκτήσει λοιπόν ένα σοβαρό πρόβλημα: ακόμα κι αν φόρτωναν την αναγνώριση της αποτυχίας τους στην καμπούρα κάποιου ουκρανού, θα τους έμενε το ακόμα σημαντικότερο: η διαχείρισή της. Όχι μόνο σε σχέση με τους πληθυσμούς τους (πράγμα όχι ιδιαίτερα εύκολο στην περίπτωση τόσο του νυσταλέου Jo όσο και του θλιβερού «άσσος στο ημίχρονο – δύο τελικό» πρωθυπουργού στο Βερολίνο, της υπ.εξ. του αγαπημένης Annalena, κλπ κλπ). Αλλά και (κυρίως) σε σχέση με τον 4ο παγκόσμιο πόλεμο, τον οποίο κάνουν εννοώντας τον! Για να το πούμε διαφορετικά: τι κάνεις αν εκ των πραγμάτων παραδεχτείς πως έχεις ηττηθεί στο ουκρανικό πεδίο μάχης, έστω εν μέρει; Πού και πως θα αναδιπλωθείς; Πού και πως θα ανασυγκροτηθείς; Είναι εύλογο ότι η Μόσχα δεν πρόκειται να συμβάλει, με κανέναν τρόπο, στην γρήγορη και αποτελεσματική επίλυση αυτών των νατοϊκών προβλημάτων. Οπότε διαπραγμάτευση – ξεδιαπραγμάτευση, το πρόβλημα παραμένει.

Εκδηλώνονται λοιπόν ήδη μερικές σπασμωδικές (αν όχι «σουρρεαλιστικές») κινήσεις:

Για παράδειγμα ο νατοϊκός αρχικαραβανάς υπεύθυνος για την επιμελητεία της συμμαχίας Alexander Solfrank δήλωσε πρόσφατα ότι η συμμαχία χρειάζεται μια «στρατιωτική Schengen», επί του εδάφους των ευρωπαϊκών κρατών / μελών της δηλαδή, μια στρατιωτική ελευθερία κινήσεων – ώστε «να μπορέσει να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα της ρωσίας»…

Το σπασμωδικό (αν όχι το «σουρρεαλιστικό») τέτοιων ιδεών έχει πολλές πλευρές.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.