Tag: ηπα

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία… 1

Δευτέρα 27 Ιούλη (02.34) >> Πέρα απ’ αυτά καθ’ αυτά όσα συμβαίνουν στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης, υπάρχει ήδη σ’ αυτόν τον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο κάτι ισχυρά παραδειγματικό: το πως μια παρακμιακή (πρώην) υπερδύναμη + μια εξίσου παρακμιακή «περιφερειακή δύναμη» (: οι θεοναζί), για να το πούμε λαϊκά, πηγαίνουν για μαλλί και βγαίνουν κουρεμένοι.

Το ψοφιοκουναβιστάν τηλε-υπέγραψε στις 17 Ιούνη (το ψόφιο κουνάβι βρισκόταν στις Βερσαλίες στο Παρίσι και ο ιρανός πρόεδρος Pezeshkian στην Τεχεράνη) ένα memorandum of understanding που ήταν η όσο-πιο-επίσημη παραδοχή της ήττας του θα ήταν δυνατόν να μπει σ’ ένα «χαρτί» στις δοσμένες ιστορικές / ψυχοπολιτικές συνθήκες. Στο θολωμένο μυαλό όχι μόνο του ίδιου του ψόφιου κουναβιού αλλά και των πολεμοκάπηλων γύρω του μια τέτοια παραδοχή / υπογραφή θα ήταν αδιανόητη ΕΚΤΟΣ ΑΝ σκόπευαν να την πουλήσουν … για «νίκη»!! Το προσπάθησε / προσπάθησαν: ανοίξαμε τα Στενά του Hormuz, γιούπι!!! είπαν. Πράγματι, τα Στενά που οι ίδιοι είχαν κλείσει (ξεκινώντας τον πόλεμο κατά της Τεχεράνης) άνοιξαν∙ αλλά αποκλειστικά με τους όρους και την ευθύνη της Τεχεράνης, όπως άλλωστε προέβλεπε η MOU…

Πόσο καιρό χρειάστηκε στην Ουάσιγκτον για να καταλάβει ότι ήταν αδύνατο, «κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία», να πουλήσει οποιαδήποτε νίκη εντός ή εκτός εισαγωγικών στη συγκεκριμένη περίπτωση; Παραπάνω από μερικά δευτερόλεπτα… Ώρες… Μέρες… (Εύστροφοι, ε;;;) Και τι αποφάσισε ότι πρέπει να κάνει μπας και ρεφάρει; Αποφάσισε ότι πρέπει να συνεχίσει το ίδιο (που είχε οδηγήσει στην ήττα) μπας και… (Οι θεοναζί έχουν βγάλει ως τώρα την ουρά τους απ’ έξω…)

Ποιος «θεός του πολέμου» φώτισε αυτά τα σάπια αλλά και αιμοβόρα μυαλά συμβουλεύοντάς τα ότι «γκολ αυτοί, σέντρα εμείς∙ δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα κουραστούν;». Άγνωστο. Το αποτέλεσμα ήταν προβλέψιμο: οι «φρουροί της επανάστασης» απέκτησαν μια δεύτερη στη σειρά ευκαιρία να ολοκληρώσουν εκείνο που ξεκίνησαν αμυνόμενοι στις 28 Φλεβάρη: να αναγκάσουν δια της βίας τον us army σε σημαντική υποχώρηση απ’ την αραβική χερσόνησο…

O Charles Freeman του οποίου ένα απόσπασμα από πρόσφατη συνέντευξη δημοσιοποιούμε στο παρακάτω clip δεν είναι κάποιος τυχαίος στο αμερικανικό σύστημα εξουσίας. Υπηρέτησε επί 30 χρόνια το διπλωματικό σώμα και το υπουργείο άμυνας των ηπα σε υψηλόβαθμες θέσεις∙ διετέλεσε πρεσβευτής στο Ριάντ απ’ το 1989 ως το 1992 (όπου είχε να διαχειριστεί διπλωματικά την «καταιγίδα της ερήμου», την πρώτη αμερικανική επίθεση στο ιράκ και την για πρώτη φορά στην ιστορία δημιουργία αμερικανικών βάσεων στη σαουδική αραβία)∙ ήταν νωρίτερα ο επίσημος μεταφραστής του Nixon στα κινέζικα στη διάρκεια της θρυλικής επίσκεψης / προσπάθειας του τότε (1972) αμερικανικού καθεστώτος να κάνει την κομμουνιστική κίνα σύμμαχο των ηπα (κατά της εσσδ…)∙ έχει διατελέσει πρόεδρος σε διάφορα think tank για την μέση Ανατολή και την κίνα∙ μέχρι και για επικεφαλής των αμερικανικών υπηρεσιών προοριζόταν απ’ τον Obama…

Ιδού λοιπόν μια γνώμη «απ’ τα μέσα» – (όχι … των «φρουρών»!!) Η συνέντευξη είναι στον ιρανο πολιτικό μηχανικό καθηγητή γεωτεχνικής σε βραζιλιάνικο πανεπιστήμιο Nima Alkhorshid στις 24 Ιούλη 2026 – με υπότιτλους:

Πράγματι: ο us army είναι αναγκασμένος να εγκαταλείψει τις θέσεις του στη δυτική όχθη του Περσικού. Για παράδειγμα η έδρα / αρχηγείο / κεντρική βάση του αμερικανικού 5ου στόλου στο μπαχρέιν έχει ουσιαστικά καταστραφεί. Έτσι ο us army μεταφέρει τα πιο πολύτιμα «σέα» του (διοίκηση, ιπτάμενα βυτία, drones, αεροπλάνα – απογειώνονται κυρίως απ’ τα αεροπλανοφόρα που επίσης έχουν υποχωρήσει ή απ’ την αγγλική βάση Diego Garcia στον Ινδικό) όλο και πιο δυτικά με την ελπίδα ότι απ’ αυτήν την απόσταση θα μπορεί να ανιχνεύει έγκαιρα τους ιρανικούς υπερηχητικούς πυραύλους για να τους αντιμετωπίζει…

Μάταιη ελπίδα!!! Όσο περισσότερο υποχωρεί σε «θέσεις εκστρατείας / ανάγκης» τόσο πιο «χύμα» γίνεται ο us army… Χύμα και αφύλακτος – τα αντιπυραυλικά και, κυρίως, τα ραντάρ του στερεύουν… Βλέπετε: ο us army δεν είχε υπόγειες εγκαταστάσεις σ’ όλη αυτή τη ζώνη. Γιατί; Επειδή θεωρούνταν αδιανόητο ότι κάποιος θα τολμήσει να του επιτεθεί!!! (Το έχουν πάθει κι άλλοι…)

Όσο για τους ιρανικούς πυραύλους; Φτάνουν πολύ μακρύτερα απ’ την ιορδανία, φτάνουν πολύ μακρύτερα και απ’ την θεοναζί επικράτεια (ο «πυλώνας σταθερότητας» κάνει ότι δεν καταλαβαίνει…)∙ και είναι σχεδόν αδύνατο να καταρριφθούν αφού κάνουν διαρκώς ελιγμούς εν πτήσει…

Τι απομένει; Το γνωστό ψοφιοκουναβικό ρεφραίν «νικάμε» – και το κρύψιμο των απωλειών. (Για παράδειγμα απ’ τα τέλη Φλεβάρη η αεροπορική βάση στο Dover του Delaware (είναι η βάση που παραλαμβάνει τα φέρετρα απ’ τα μέτωπα…) προσέλαβε ειδικούς γραφίστες για να «καθαρίζουν» φωτογραφίες και mail με αναφορές στους νεκρούς. Και στη βάση στο Ramstein, στη γερμανία, μετέτρεψαν την γυναικολογική / μαιευτική κλινική (για τις στρατιωτίνες) σε τμήμα περίθαλψης τραυματιών-απ’-το-μέτωπο, επειδή προφανώς το σχετικό τμήμα που ήδη υπήρχε δεν αρκούσε).

Υπ’ αυτές τις συνθήκες σε τι μπορεί να ελπίζει το ψοφιοκουναβιστάν (αλλά και οοοοόλοι οι σύμμαχοί του); Ζητάει απελπισμένα μια ακόμα «εκεχειρία», μια κατάπαυση-του-πυρός διάολε! Και γιατί η Τεχεράνη θα έπρεπε να του την δώσει; Μήπως επειδή, όπως λέει η μούσα, «οι συμφωνίες που κάνουν οι ηπα πρέπει να τηρούνται απ’ την άλλη πλευρά∙ οι ηπα δεν δεσμεύονται για τίποτα;»

Ενόσω οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί με πολιορκητικό κριάρι τον αμερικανικό (δεν μπορεί παρά να) νικούν στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης, σα να μην τρέχει τίποτα, στις 23 και στις 24 Ιούλη συναντήθηκαν στο Cholpon–Ata του κιργιζιστάν οι υπ.εξ. του Shanghai Cooperation Organization / SCO – εν όψει της επικείμενης συνάντησης των επικεφαλής πολιτικών βιτρινών στο Bishkek στις 31 Αυγούστου. Στην φωτογραφία θα διακρίνετε μερικούς απ’ τους …. «ηττημένους»: έναν απ’ την Τεχεράνη, έναν απ’ το Πεκίνο, έναν απ’ τη Μόσχα, έναν απ’ την Ισλαμαμπάντ… Συζήτησαν για «περιφερειακά και παγκόσμια ζητήματα»…

Χάλια… Eεεε;;;;

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία… 2

Δευτέρα 27 Ιούλη (02.25) >> Όσες / όσοι παρακολουθούν συστηματικά αυτές εδώ τις σελίδες ξέρουν ότι ήδη απ’ το 2023 υποστηρίζουμε ότι το ελλαδιστάν (πλέον και η νότια κύπρος) έχει μετατραπεί σε «συνοριακό φυλάκιο» των δυτικών ιμπεριαλισμών (και ενδοχώρα των θεοναζί εδώ και λίγα χρόνια).

Με τα τωρινά δεδομένα, σίγουρα μεσοπρόθεσμα, φαίνεται αδύνατο ο αμερικανικός στρατός να ανακτήσει λειτουργικά τις θέσεις / βάσεις του στα ανατολικά της αραβικής χερσονήσου∙ ακόμα και στο ιρακινό κουρδιστάν (η βάση στο Erbil έχει ισοπεδωθεί). Είτε δια της βίας είτε με …. «ειρήνη»… Ήδη οι βάσεις των ιπτάμενων τάνκερ του (όλο και πιο απαραίτητων εφόσον τα αμερικανικά  f-35 πρέπει να καλύπτουν όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις για να φτάνουν σε θέσεις βολής στην ιρανική επικράτεια) είναι κυρίως στα θεοναζί αεροδρόμια: 60, 70, ίσως και παραπάνω κομμάτια, παρκαρισμένα – και έτοιμα-για-θυσία!

Τακτοποιημένα και καθαρά στο Ben Yuron…

Πλησιάζει, λοιπόν, το «πλήρωμα του χρόνου»…. Η centcom ζήτησε ήδη απ’ την Σόφια (και πήρε την κοινοβουλευτική έγκριση παρά τις έντονες αντιδράσεις των υπηκόων) να «παρκάρει» 8 ιπτάμενα βυτιοφόρα KC-135 και 250 πεζοναύτες στην βουλγαρική (και όχι νατοϊκή) αεροπορική βάση Bezmer (από τις 24 Ιούλη ως την 1η Οκτώβρη – και βλέπουμε…) Για να μην πιάνουν χώρο στο πολιτικό αεροδρόμιο της Σόφιας…

Η Τεχεράνη προειδοποίησε…

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος γεωγράφος για να καταλάβει ότι η αναγκαστική υποχώρηση του αμερικανικού στρατού απ’ τον Περσικό και την αραβική χερσόνησο είναι πολύ συστηματικότερη απ’ ότι φαντάζονται οι άσχετοι: το Bezmer είναι στον μεσημβρινό της Αλεξανδρούπολης… Και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος φιλόσοφος για να καταλάβει ότι για να χρειάζεται ο us army ένα τόσο απομακρυσμένο (απ’ το ιράν) έκτακτο parking έχει καλύψει ήδη όλες τις προσφερόμενες θέσεις στο ελλαδιστάν. Ξεκινώντας απ’ την (κοντύτερα-στο-μέτωπο) νότια κύπρο, την λίγο-πιο-μακριά Σούδα, και προχωρώντας… Πού αλλού άραγε;

Με εθνικόφρονα σιωπή λοιπόν, εντόπιες πολιτικές βιτρίνες, δημαγωγοί, «ειδικοί» του σκοινιού και του παλουκιού και όλοι οι υπόλοιποι τραβούν τους υποτελείς στο ελλαδιστάν στο χείλος. Στο «χείλος» της εμπόλεμης «συνοριακής γραμμής» του νατο (η Άγκυρα εξαιρείται όπως βλέπετε: έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να δώσει καμία διευκόλυνση στον us army…)∙ και στο «χείλος-του-γκρεμού» όταν φτάσει η στιγμή οι δυτικοί να υποχωρήσουν όχι μόνο απ’ τη δυτική Ασία αλλά και απ’ την ανατολική Μεσόγειο∙ ή να προσπαθήσουν να αντεπιτεθούν in full gear…

Θα γίνει σύντομα αυτό; Θα αργήσει; Δεν ξέρουμε. Αλλά ας μην παραμυθιάζεται κανείς: μέσα στην γενικευμένη απώθηση (και την γενικευμένη νηπιακότητα) μας σέρνουν σαν τους τυφλούς στον Άδη.

Υπερβάλλουμε; Γινόμαστε «Κασσάνδρες»;

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία… 3

Δευτέρα 27 Ιούλη (02.20) >> Εν τω μεταξύ, για να γίνεται και η απαραίτητη … consommation εθνικής υπερηφάνειας για την ήδη συμμετοχή στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο, το ελληνικό κράτος / παρακράτος πανηγύρισε που

… Η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων Patriot της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) … αντιμετώπισε με επιτυχία 100% επίθεση από την περιοχή της Υεμένης. Η επίθεση εκδηλώθηκε με δύο βαλλιστικούς πυραυλους και είχε ως στόχο σημαντικότατη εγκατάσταση διυλιστηρίων στην περιοχή Γιανμπού, όπου είναι ανεπτυγμένη η ελληνική Πυροβολαρχία…

Εκατό τα εκατό είπατε; Χμμμ… Σίγουρα; Σαν τις mRNA πλατφόρμες;

Η «σημαντικότατη εγκατάσταση διυλιστηρίων στην περιοχή Γιανμπού», στα σαουδαραβικά παράλια της Ερυθράς Θάλασσας, είναι της γνωστής Aramco. Και δεν φαίνεται να συμφωνεί … με την «επιτυχία»:

Τρεις τουλάχιστον βαλλιστικοί πύραυλοι (στην πραγματικότητα αισθητά περισσότεροι) πέρασαν και κτύπησαν. Οι δυο που καταρρίφθηκαν (αν…) μπορεί να ήταν decoys… Συνηθίζεται.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για φιλότιμη προσπάθεια. Μόνο που εκείνοι που την έκαναν λέγονται μισθοφόροι. Πληρώνονται απ’ τον τοξικό του Ριάντ. Όπως και η νοικιασμένη … πυροβολαρχία… Και μάλιστα όχι «μισθοφόροι» που είναι τέτοιοι με δική τους φαγούρα και πρωτοβουλία, αλλά επίσημοι, κρατικοί μισθοφόροι.

Ακόμα και του ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα το αυτί κάπου θα έχει ακούσει ότι οι μισθοφόροι ΔΕΝ προστατεύονται από κανένα «δίκαιο του πολέμου», θεωρούνται κοινοί εγκληματίες, και συχνά δεν έχουν καλή τύχη.

Το λέμε έτσι… μήπως και χρειαστεί.

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία… 4

Δεν είναι ό,τι πιο ρομαντικό μέσα στη μαύρη νύχτα της Κόκκινης Θάλασσας… Είναι ένα σαουδαραβικό τάνκερ που καίγεται σαν δασάκι που επιπλέει στο νερό.

Δευτέρα 27 Ιούλη (02.15) >> Ο αποκλεισμός των σαουδαραβικών τάνκερ απ’ το Bab el-Mandeb στην είσοδο / έξοδο της Ερυθράς Θάλασσας και οι συνέπειες στο διεθνές εμπόριο πετρελαίου μπορεί να μοιάζουν μυστηριώδη ή (απ’ την άλλη μεριά) αυτονόητα. Δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Απ’ το «καλά προστατευόμενο Yanbu» (λέμε τώρα…) τα τάνκερ έχουν δύο πιθανές διαδρομές. Μία βόρεια, στο Σουέζ και μέσω αυτού προς ευρώπη και βόρεια αφρική, και μία νότια προς ασία, αφρική, αμερική βόρεια και νότια.

Υπάρχει λοιπόν ένα ανοικτό πέρασμα, στο Σουέζ. Υπάρχει για όλους;

Τα τάνκερ είναι όχι ένα αλλά πολλά μεγέθη και κατηγορίες, ανάλογα με την χωρητικότητά τους:

-Panamax: με χωρητικότητα από 60.000 ως 80.000 τόνους είναι τα μικρότερα, με διαστάσεις και βύθισμα κατάλληλα ώστε να χωρούν να περάσουν απ’ την διώρυγα του Παναμά.

-Aframax: με χωρητικότητα από 80.000 έως 120.000 τόνους, θεωρούνται «μεσαίου μεγέθους», και χρησιμοποιούνται για μεσαίες αποστάσεις, π.χ. στη Μεσόγειο ή στην Καραϊβική.

-Suezmax: με χωρητικότητα από 120.000 ως 200.000 τόνους είναι προσαρμοσμένα στη διέλευση μέσω Σουέζ.

-VLCC (πολύ μεγάλα) με χωρητικότητα από 200.000 έως 320.000 τόνους. Αυτά είναι που κυρίως μεταφέρουν το πετρέλαιο απ’ την δυτική Ασία στην Ασία ή στις ΗΠΑ.

-ULCC (ακόμα μεγαλύτερα) με χωρητικότητα 320.000 + τόνους. Για τις ίδιες μεταφορές με τα VLCC.

Είναι σαφές πως ούτε τα VLCC ούτε τα ULCC μπορούν να περάσουν απ’ το Σουέζ, ακόμα κι αν σκόπευαν να κατευθυνθούν προς Ασία κάνοντας τον γύρο της Αφρικής. Όσα τέτοια βρίσκονταν στην Ερυθρά και είναι σαουδαραβικά (σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς γύρω στα 25) έχουν εγκλωβιστεί εκεί. Αντίθετα τα μικρότερα Panamax, Aframax, Suezmax μπορούν να περάσουν απ’ το Σουέζ∙ και έτσι κάνουν. Είναι δυνατόν να μεταφερθούν μέσω αυτών ποσότητες προς Ασία (ή ηπα) αλλά στην πρώτη περίπτωση θα κάνουν ένα επιπλέον ταξίδι 1,5 περίπου μήνα, με ανάλογη αύξηση του κόστους μεταφοράς. Επιπλέον, όσα τάνκερ δεν είναι σαουδαραβικά παιρνούν απ’ το Bad el Mandeb, μεταφέροντας (τι άλλο;) σαουδαραβικό πετρέλαιο.…

Η ως τώρα τακτική της Ansar Allah θα πρέπει να θεωρηθεί εξαιρετικά μετριοπαθής: δεν έχει σφραγίσει το πέρασμα!! (Προσθέτει πάντως μια κάποια έξτρα «ενόχληση» στον αποκλεισμό του Hormuz).

Ως τώρα… Κι ας το θυμίσουμε, μιας που το γράψαμε πριν 2 βδομάδες:

… Για να το πούμε διαφορετικά: η αναμενόμενη «μέγα κρίση» (κυρίως των δυτικών καπιταλισμών) έχει (και) μια ενεργειακή βάση. Και τα «κλειδιά» της δεν βρίσκονται σε δυτικά χέρια…

Άλλο οι κυρώσεις κι άλλο… οι δουλειές…

Δευτέρα 27 Ιούλη (02.13) >> Σε μια καθόλου παράξενη «στροφή της ιστορίας» το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο τα «στήλωσε» πριν λίγες μέρες εναντίον ενός «σημείου» του 21ου ευρωπαϊκού-πακέτου-κυρώσεων κατά της Μόσχας, βάζοντας βέτο στην έγκρισή του συνολικά. Του «σημείου» που αφορούσε την μεταφορά ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου σε τρίτες χώρες!!!

Τι στην ευχή; Σταμάτησε το ελλαδιστάν τον πόλεμο με την ρωσία;

Όχι βέβαια!!! Πρόκειται κατ’ αρχήν για τον ρωσικό σταθμό υγροποίησης και εξαγωγής αερίου στη χερσόνησο Yamal (καμία σχέση με τον μπαλαδόρο της Barca!) στη βορειοδυτική ρωσία. Είναι η μεγαλύτερη τέτοιου είδους ρωσική εγκατάσταση – μέσα ή δίπλα απ’ τους πάγους…

Σ’ αυτές τις δύο γραμμές μεταφοράς ο όμιλος Προκοπίου έχει έναν ικανοποιητικό σε μέγεθος στόλο ειδικών, μισο-παγοθραυστικών γκαζάδικων – και κάνει σπουδαίες δουλειές. Μόνο το 2025 τα πλοία της Dynagas έκαναν 144 ταξίδια μεταφέροντας πάνω από 10 εκατομμύρια μετρικούς τόνους ρωσικού LNG προς διάφορες κατευθύνσεις και πελάτες. Θα ήταν δυνατόν, επειδή το ελλαδιστάν κάνει πόλεμο στη ρωσία, να αγνοηθούν τα συμφέροντα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου (τα οποία συμφέροντα, παρεπιπτόντως, ταιριάζουν μια χαρά με οποιονδήποτε πόλεμο αν χάρη σ’ αυτόν, «άσπρα ή μαύρα», αυξάνονται τα έσοδα και τα κέρδη του…), ε;

Όχι βέβαια!!!

Τι να κάνει και η φιλοπόλεμη ε.ε.; Υποχώρησε: η Dynagas επιτρέπεται να συνεχίσει την μεταφορά του ρωσικού LNG για ένα ακόμη χρόνο (με προοπτική επέκτασης…) αρκεί να μην ξεπεράσει τις ποσότητες του 2025. (Η κυρία Ursula και η κυρία Kaja θα μετράνε τις ποσότητες κυβικό το κυβικό!…)

Ο όμιλος Προκοπίου ευχαριστήθηκε, ευχόμενος την «…ταχεία λήξη του πολέμου στην Ουκρανία ώστε να τερματιστεί η δοκιμασία των αθώων ανθρώπων που υποφέρουν»…. Αμήν!

Εξηγώντας (από ρεπορτάζ της «ναυτεμπορικής») ότι:

Εντάξει τότε. Μπήκαν τα πράγματα στη θέση τους.

Μερικά. Άλλα ψιλοβούλιαξαν. Αλλού. Διότι δύο τάνκερ μιας άλλης εταιρείας του ομίλου Προκοπίου, της Dynacom, το «Κάβο Μαλέας» και το «Αχελώος», είχαν (με την καθοδήγηση της ιδιοκτησίας φυσικά και την προστασία του us army…) την φαεινή ιδέα να περάσουν στη ζούλα, νύχτα, για να μπουν στον Περσικό απ’ τα στενά του Hormuz. Οπότε:

(Yalda Night είναι η ιρανική γιορτή της μεγαλύτερης νύχτας του χρόνου, στις 21 Δεκέμβρη με το δυτικό ημερολόγιο, όπου στο ιράν ανάβουν τελετουργικά μεγάλες φωτιές καλώντας το φως-θα-ξανάρθει….)

Ειρήνη κύριοι, ειρήνη! Λίγο ειρήνη εδώ, περισσότερο πόλεμο εκεί, να φτουρίσουν οι δουλειές του νο 1 ελληνικού εθνικού κεφάλαιου!!!

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία…

Δευτέρα 20 Ιούλη (00.55) >> Γράφαμε τα χαράματα της περασμένης Δευτέρας (ενοποιημένα πολεμικά πεδία 1), ανάμεσα σε άλλα, ότι

…Εικάζουμε (μόνο εικασίες μπορούμε να διατυπώσουμε αυτή την στιγμή!) ότι η σχέση Μόσχας / Τεχεράνης δεν θα είναι πλέον «προσθετική», 1+1, αλλά «πολλαπλασιαστική». Αυτό θα φανεί στην εντατικοποίηση των απαντήσεών τους…

Η ορθότητα της εικασίας μας ήρθε όλη την περασμένη εβδομάδα και στα 2 επιμέρους πεδία μάχης (ουκρανικό, δυτικοασιατικό) του ενιαίου 4ου παγκόσμιου. Δεν θα απαριθμήσουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Θα σημειώσουμε μόνο ότι η δυτική δημαγωγία, όταν δεν υπονοεί «νίκες» της δύσης, αναφέρεται διαγώνια στα γεγονότα ως να είναι η συνηθισμένη ρουτίνα. Έχουμε εντελώς διαφορετική γνώμη.

Θα εστιάσουμε στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης.

Στη διάρκεια των πρόσφατων εκδηλώσεων πένθους και της κηδείας του Khamenei εμφανίστηκαν έντονα και συστηματικά συνθήματα (πανό, πλακάτ, κλπ) kill Trump. Με δεδομένο ότι ο ιρανός ηγέτης δολοφονήθηκε στις 28 Φλεβάρη, 4,5 μήνες πριν δηλαδή, και με δεδομένο πως έχει μεσολαβήσει ένας νικηφόρος για την Τεχεράνη πόλεμος, θα έλεγε κάποιος ότι η εκδήλωση μ’ αυτόν τον τρόπο της εκδικητικής οργής της ιρανικής κοινωνίας δεν είναι ακριβώς η αντανακλαστική, αυθόρμητη συναισθηματική αντίδραση κατά των δολοφόνων του Khamenei και όχι μόνο.

Υπάρχει σ’ αυτό το σημείο μια καθόλου λεπτομέρεια: ο αρχιχασάπης του Τελ Αβίβ φέρεται να έπεισε τελικά το ψόφιο κουνάβι για το είδος της επίθεσης που έκαναν μαζί στις 28 Φλεβάρη με το επιχείρημα «ο Khamenei σχεδιάζει να σε σκοτώσει». Από που το ξέρουμε αυτό; Από διάφορες μεριές αλλά και από δήλωση του ίδιου του ψόφιου κουναβιού την επόμενη ημέρα όταν ρωτήθηκε γιατί διέταξε την δολοφονία του Khamenei: …Ήθελε να με σκοτώσει οπότε πρόλαβα και τον σκότωσα εγώ…

Σ’ έναν σε εξέλιξη παγκόσμιο πόλεμο τέτοιου είδους «εκμυστηρεύσεις» θα μπορούσαν να είναι τριτεύουσας σημασίας∙ αλλά πρέπει εδώ να ληφθεί σοβαρά υπόψη η παρανοϊκή ψυχοσύνθεση του ψόφιου κουναβιού (έχουν γίνει και 1,5 απόπειρες εναντίον του…) που μεταξύ των άλλων πάσχει και από Ηροστρατισμό – τον Ηροστρατισμό της παρακμής της πρώην υπερδύναμης….

Απ’ την άλλη μεριά οι φόνοι αντίπαλων ηγετών (ως μέσο αποτελεσματικής αντιμετώπισης των εχθρών) είναι έξω απ’ την κουλτούρα όχι μόνο της Τεχεράνης αλλά και πολλών ακόμα αντιπάλων / εχθρών της δύσης. Είναι στοιχειώδες: τα κράτη (και τα παρακράτη…) είναι σύνθετες δομές εξουσίας, όχι προσωπικά βιλαέτια. Απόδειξη είναι το αναντίρρητο γεγονός ότι ενώ η ιμπεριαλιστική / αποικιοκρατική απόφυση της δύσης στη δυτική ασία (οι θεοναζί) έχει σκοτώσει ξανά και ξανά υψηλόβαθμους αξιωματικούς των «φρουρών» (και πυρηνικούς φυσικούς, και άλλους) ποτέ η Τεχεράνη δεν αντέδρασε ανάλογα, αν και θα μπορούσε.

Τι θέση έχουν λοιπόν οι ξαφνικές, μετά από δεκαετίες πολέμου και μετά την πρόσφατη μιλιταριστική όξυνση αυτού του ιμπεριαλιστικού πολέμου, δημόσιες, απ’ τα κάτω, απ’ την κοινωνική βάση, με την (προφανή!) στήριξη του ιρανικού καθεστώτος απειλές δολοφονίας του ψόφιου κουναβιού; Εξυπηρετούν κάποιον συγκεκριμένο σκοπό;

Εικάζουμε πως ναι.

Πριν όμως, ως έμφαση στην (μάλλον ρητορική) απορία μας, δείτε το πιο κάτω video. Τον Max Blumenthal υποθέτουμε πως το ξέρετε, δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο Max πήγε στο ιράν και έμεινε σ’ όλη την διάρκεια των εκδηλώσεων πένθους και της κηδείας του Khamenei∙ μίλησε με πολλούς αφού τον εκτιμούν και εκεί για την ακεραιότητά του, πήρε συνεντεύξεις (και τον έδεσε η αμερικανική αστυνομία μόλις γύρισε στις ηπα – προφανώς το περίμενε…).

Μία απ’ τις συνεντεύξεις που έκανε στην Τεχεράνη ήταν με τον Seyed Mostafa Khoshcheshm. Ο Khoshcheshm, γνωστός στη δυτική Ασία δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός, δεν έχει σήμερα οργανική σχέση με την ιρανική κυβέρνηση. Ωστόσο στο παρελθόν ήταν μέλος του τμήματος διεθνών σχέσεων του ιρανικού υπουργείου εξωτερικών. Έχει μ’ άλλα λόγια τα προσόντα να θεωρηθεί την συγκεκριμένη στιγμή ένας «ανεπίσημος» εκφραστής (προς το διεθνές αγγλόφωνο κοινό…) μιας συγκεκριμένης ψυχο-τακτικής που περιστρέφεται γύρω απ’ τις απειλές κατά του ψόφιου κουναβιού (ελληνικοί υπότιτλοι):

Γιατί, λοιπόν, αυτή η δημόσια επιμονή στην εκδίκηση και ειδικά κατά το ψόφιου κουναβιού;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Το «χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο» γίνεται αεροπλανοφόρο…

Δευτέρα 20 Ιούλη (00.44) >> Από τις 11 του περασμένου Ιούνη μπήκε σε πλήρη εφαρμογή η «συμφωνία για το καθεστώς των δυνάμεων» (SOFA) μεταξύ του καθεστώτος του Μικρού Δούκα του Λίγηρα και του μαφιόζικου καθεστώτος της νότιας κύπρου. Το γεγονός δεν πανηγυρίστηκε (σίγουρα όχι στα μέρη μας) όπως θα του άξιζε, αλλά κάποιοι στις απέναντι ακτές βόρεια και ανατολικά έχουν προειδοποιήσει προ πολλού.

Χαμογελαστοί σαν πιτσουνάκια η γαλλίδα υπ.αμ. Catherine Vautrin και ο νοτιοκύπριος Βασίλης Πάλμας αλληλοσυγχαίρονται. Άλλος ένας πάγκος του χασάπη… 

Πρόκειται για στρατιωτική συμφωνία – μονομερή προφανώς. Ρυθμίζει τις λεπτομέρειες για την παρουσία γαλλικού στρατού, ναυτικού και αεροπορίας στη νότια κύπρο, προβλέποντας την εξυπηρέτηση των αναγκών του σε υποδομές κλπ. Δεν πρόκειται για δημιουργία κλασσικού τύπου βάσεων: είναι ακριβές. Πρόκειται για φτηνότερη εκδοχή που έχει γίνει της μόδας, όπου ο στρατός (του Μικρού) Δούκα θα πηγαινοέρχεται όποτε χρειάζεται (και γουστάρει) ενώ στο νοτιοκυπριακό έδαφος θα υπάρχουν μόνιμα οι γαλλικές υπηρεσίες για να φροντίζουν (μην γίνει καμιά ζημιά στις υποδομές). Όλα αυτά εφόσον Παρίσι, Αθήνα και Λευκωσία έχουν μυριστεί πολύ αίμα στη δυτική Ασία – και ελπίζουν ότι δεν θα χάσουν την ευκαιρία…

Η SOFA είναι η κατάληξη μιας διαδικασίας που ξεκίνησε το 2017 και ανέβηκε πίστα με την «συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας» που υπέγραψαν Χριστοδουλίδης (όχι, δεν έχει μπει στη φυλακή…) και Μικρός Δούκας στο Παρίσι τον Δεκέμβρη του 2025. Υπάρχει «κίνηση»: ως τώρα κατά μέσο όρο στα λιμάνια της Λεμεσού και της Λάρνακας δένουν 30 γαλλικά πολεμικά τον χρόνο, ενώ τον περασμένο Μάρτη μια γαλλική φρεγάτα έκανε παρέα στην ελληνική για να μην πάθουν τίποτα … οι μόνιμες αγγλικές βάσεις στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια….

Το Παρίσι προσπαθεί να «χωθεί» στον άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Τελ Αβίβ: δεν έχει ξεχάσει την ιστορική αποικιοκρατία του στο συριακό και στο λιβανέζικο έδαφος. Αλλά και η Ουάσιγκτον (που μάλλον δεν βλέπει με καλό μάτι την γαλλική φαγούρα…) δεν κάθεται με δεμένα τα χέρια. Το 2020 άρθηκε εν μέρει ένα παλιό αμερικανικό εμπάργκο στο εμπόριο όπλων με την Λευκωσία∙ το 2021 αναστάλθηκε εντελώς και από τότε η αναστολή ανανεώνεται σταθερά σε ετήσια βάση.

Ταυτόχρονα η EUCOM (η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση ευρώπης – αμέ!) χρηματοδοτεί τα έργα αναβάθμισης της ναυτικής βάσης «Ευάγγελος Φλωράκης» (πρώην «Μαρί», μόλις 230 χιλιόμετρα απ’ τις ακτές του λιβάνου και την Hezb’ Allah….) για να στεγάζει ελικοδρόμιο για ελικόπτερα βαρέων φορτίων όπως τα Chinook∙ και της αεροπορικής βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» (του άλλοτε ένδοξου «ενιαίου αμυντικού δόγματος» – τι ειρωνική σύμπτωση, ε;;;;) για να εξυπηρετεί τα στρατηγικά μεταγωγικά της – αυτά που πηγαινοέρχονται στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης. Κατά καιρούς κατεβαίνουν (για κατούρημα – λέμε…) στη νότια κύπρο αμερικάνοι πεζοναύτες και τα σέα τους, ενώ η Ουάσιγκτον έχει εγκρίνει την κουκουλωμένη κατά βούληση παρουσία αμερικάνων με τον κωδικό «κέντρα εκπαίδευσης», του είδους cyclops (επιρροή απ’ την «οδύσσεια»…), cerberus και trireme…

Μια χαρά εθνική προκοπή: δύο ρωσικές βάσεις ακριβώς απέναντι, στη συρία∙ ένας λίβανος που ταπεινώνει τους συμμάχους θεοναζί∙ και άφθονος undercover (;) idf στο νοτιοκυπριακό έδαφος… Εκείνος όμως που έχει δυνατότερη φωνή (ή την πιο άμεση γεωγραφική αρμοδιότητα) είναι η Άγκυρα: αυτοί οι 4 επίσημοι στρατοί στη νότια κύπρο (αγγλικός, ελληνικός, γαλλικός, αμερικανικός) είναι περικύκλωση∙ λάθος κάνουμε;

Ναι, λάθος κάνουμε! Δεν είναι αυτό που νομίζουμε!!… Είναι ειρηνική ενίσχυση του «πυλώνα σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο»…

Δεν δικαιολογείται καμία ανησυχία. Συνεχίστε (αν μπορείτε) στις ξαπλώστρες!!! (Το mundial τέλειωσε…)

Η καλύτερη αμυνοεπίθεση…

Δευτέρα 20 Ιούλη (00.39) >> Είναι βέβαια η … πατριωτική! Patriots!!! Αγοράστε απ’ τους συμμάχους και θα την κάνετε λαχείο…

Έχουμε ξαναδείξει πόσο σπουδαία δουλειά (δεν) κάνουν οι αμερικανικές (και εν γένει οι δυτικές) αεράμυνες. Αλλά η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης – λένε. Οπότε δείτε στο πιο κάτω βιντεάκι τους patriot που υπερασπίζονται μια σημαντική αμερικανική βάση στην ιορδανία από μακριά να χαιρετούν και (από μακριά) να τα λένε με τους ιρανικούς πυραύλους. (Είμαστε σίγουροι ότι θα ξεχωρίσετε ποιοι είναι οι «εισερχόμενοι» και ποιοι οι «εξερχόμενοι» κάτω απ’ τον νυχτερινό ουρανό. Οι «εισερχόμενοι» σκάνε κάπου που δεν φαίνεται ακριβώς τι είναι – πρόκειται για την αμερικανική βάση…)


Εν τω μεταξύ το γεγονός ότι ιρανικοί πύραυλοι κτύπησαν σοβαρά προχτές τις αμερικανικές βάσεις στο βόρειο ιράκ («ιρακινό κουρδιστάν») για πρώτη φορά μπορεί να περάσει στα ψιλά – «δεν μιλάμε για τις απώλειες του συμμάχου»!!!

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία 1…

Δευτέρα 13 Ιούλη >> Θρηνούν οι ύαινες στο ψοφιοκουναβιστάν, στους θεοναζί και όπου αλλού: ύστερα από σύντομη και απρόοπτη αρρώστια πέθανε ο ίσως γνωστότερος διεθνώς επικεφαλής της πολεμοκάπηλης us αγέλης, ο γερουσιαστής Lindsey Graham… Ήταν μόλις 71 χρονών, πάνω στο άνθος της ανθρωποφαγίας του…  

Είχε μόλις γυρίσει απ’ το Κίεβο (αυτή είναι η επίσημη άποψη…) όπου είχε ραντεβού την περασμένη Παρασκευή 10 Ιούλη (με το τοξικό…) για τις δουλειές τους. Ήταν η 10η επίσκεψή του εκεί… Σύμφωνα με τους δυτικούς δημαγωγούς δεν είχε γνωστά προβλήματα υγείας πριν απ’ αυτό το ταξίδι. Πέθανε (λένε…) από ανεξήγητη (λένε…) καρδιακή προσβολή αφού πρώτα ανέβασε (λένε…) ανεξήγητα υψηλό πυρετό.

Άρα… “Τον φάγανε τον άνθρωπο!!!” (Ήταν και η svr «αόρατα» παρούσα στα meeting στις 10 Ιούλη; Είναι αυτή η απώλεια-για-την-ανθρωπότητα μια επίδειξη του ρωσικού enough is enough; Ή μήπως ήταν inside job; Αφήστε την φαντασία σας να καλπάσει!!!)

Ο Graham έκανε αυτό το τελευταίο ταξίδι στο Κίεβο (… που αποδείχθηκε μοιραίο…) για να κουβεντιάσει με τον τοξικό «καινούργια εργαλεία που θα επέτρεπαν στο ψόφιο κουνάβι να τελειώσει τον πόλεμο».

Αλλά το ψόφιο κουνάβι, απ’ την σύνοδο του νατο λίγες μέρες πριν, είχε παρουσιάσει (μαζί με τον narkoRubi) το σχετικό «εργαλείο»: κάνουμε πόλεμο κατά της ρωσίας για να την αναγκάσουμε να συνθηκολογήσει!!! Απλό δεν είναι; Κλασσικό.

Δεν το είπε μ’ αυτά τα λόγια. Το είπε … «συνθηματικά», όπως είναι της μόδας στον μεταμετα-μοντερνισμό: Κλιμάκωση – για – την – αποκλιμάκωση…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.