Tag: ηπα

«Λεπτομέρειες» μιας καταστροφής…

Δευτέρα 30 Μάρτη (00.41) >> Όταν ακόμα και αντίπαλοι (που σε … σιχαίνονται!) αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι έχεις “το πάνω χέρι” (με όσο πιο στρογγυλεμένες διατυπώσεις μπορούν…), τότε:

O sir Alex Younger, πρώην επικεφαλής της αγγλικής ΜΙ6, πριν λίγες μέρες:

Απ’ την άλλη μεριά στις απελπισμένες προσπάθειες της όλο και πιο παρακμιακής πρώην «μόνης υπερδύναμης» προϊσταται ο κατάλληλος άνθρωπος (στην κατάλληλη θέση: «αρχιστράτηγος»…). Πώς ενημερώνεται αυτός ο «αρχιστράτηγος» για την … νίκη του; Του δείχνουν καθημερινά 1 ή 1,5 λεπτό τα highlights της επιδρομής στο ιράν!!! Το φαντάζεσθε; «Κάποιοι» (απ’ το παλάτι) ταϊζουν τον «βασιλιά» με κρέμα-της-γεύσης-που-του-αρέσει… Κολακεύεται αυτός, κολακεύονται κι αυτοί, and the show goes on.

Ο αλλοπρόσαλλος είναι πλέον και ετοιμόρροπος: χάνει λάδια! Ακόμα κι αν έχει χειρόγραφο μπροστά του είναι αδύνατο να συγκεντρωθεί. Ξεφεύγει, πλανάρει, πότε με τις «χρυσές κουρτίνες που αγόρασε η Μελάνια», πότε κάνοντας καμάκι στην τηλεπαρουσιάστρια, πότε…

Θαυμάστε τον σ’ ένα πολύ πρόσφατο «πολεμικό υπουργικό συμβούλιο»:

Πρέπει να αναρωτηθείτε: πως στο διάολο είναι δυνατόν το ψόφιο κουνάβι να ηγείται, εν έτει 2026, του αμερικανικού (και του γενικού δυτικού) ιμπεριαλισμού; Μια απάντηση μπορεί να είναι αυτή: είναι μεταβατικός. Δημιουργεί εκείνο το ανακτορικό προηγούμενο έτσι ώστε οποιοσδήποτε τον διαδεχθεί, υπηρετώντας πάντα την again μεγαλοσύνη της Ουάσιγκτον, να φαίνεται (τουλάχιστον) «ισορροπημένος».

Ο Eyeliner (: ο τωρινός αντιπρόεδρος…) είναι ο θεσμικός διάδοχος. Όχι στο τέλος της τωρινής θητείας του ψόφιου κουναβιού∙ κατά τη γνώμη μας the sooner the better. Αλλά αμερικανική μεγαλοσύνη χωρίς ιμπεριαλισμό είναι αδύνατη! Και δυτικός ιμπεριαλισμός «κομψός» είναι επίσης αδύνατος πλέον (αν υποθέσουμε πως ήταν ποτέ εφικτός!): κάθε δυτική απώλεια είναι ανατολική προώθηση∙ και κάθε ανατολική προώθηση είναι καλά υπολογισμένη ώστε να είναι αδύνατο να αντιστραφεί εύκολα-κι-απλά….

Προς το παρόν ο Eyeliner, ίσως για να δείξει νομιμοφροσύνη, φαίνεται να πίνει μερικά λίτρα ψοφιοκουταβίνη κάθε μέρα. Ισχυρίστηκε, για παράδειγμα, ότι οι ιρανοί μπορούν να φτιάξουν ατομικές βόμβες σε συσκευασία γιλέκου για “βομβιστές αυτοκτονίας”!… Για να τινάζονται μέσα σε super market….  

Η αναβαθμισμένη, εξελιγμένη μηχανολογία καταστροφής του κεφάλαιου (εκτός απ’ τα πυρηνικά…) βρίσκεται σταθερά και με αποδείξεις εδώ και 4+ χρόνια (απ’ τις αρχές του 2022) στα χέρια των rivals. Και θα μείνει εκεί για πολύ καιρό ακόμα. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι και τα drones υψηλής ακρίβειας μεγάλων αποστάσεων αμφισβητούν δυναμικά το διαμάντι στο στέμμα των δυτικών ιμπεριαλισμών, την «αεροπορική υπεροχή». Δείτε την πιο κάτω εικόνα:

Αριστερά είναι ένα αμερικανικό «ιπτάμενο ραντάρ» (awacs) παρκαρισμένο καμαρωτό καμαρωτό. Δεξιά είναι το χάλι του μετά από την επίσκεψη ενός ιρανικού πυραύλου στην σαουδαραβική βάση Prince Sultan, κάπου στην έρημο. (Δεν ήταν μόνο το awacs που κτυπήθηκε στη συγκεκριμένη αντεπίθεση).

Τα «ιπτάμενα ραντάρ» επιστρατεύτηκαν για να καλύψουν το κενό αερο-επιτήρησης μετά την καταστροφή των χερσαίων ραντάρ στις αμερικανικές βάσεις στις πετροχούντες. Είναι ασφαλή στον αέρα επειδή πετούν πολύ ψηλά∙ κάποτε όμως προσγειώνονται. (Και δεν ξαναπογειώνονται!)

Κάποιοι θα πουν: Αααα, ένας πόλεμος δεν κρίνεται απ’ την κατάρριψη ενός f-35, την καταστροφή ενός awacs (και πιθανότατα προσεχώς: την βύθιση ενός πολεμικού πλοίου). Σωστά. Μόνο που δεν βρισκόμαστε ακόμα

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τον ποτάμο Litani πολλοί πεθύμησαν. Αλλά…

Δευτέρα 30 Μάρτη (00.30) >> Ξαφνικά μαθαίνουμε ότι ο η φοβερή, τρομερή, που-τα-ξέρει-όλα mossad ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ότι η Hezb’ Allah όχι μόνο δεν έχει «εξαφανιστεί», «διαλυθεί», «καταστραφεί» αλλά ότι, αντίθετα, έχει αναδιοργανωθεί και εξοπλιστεί ακόμα καλύτερα… Συμβαίνουν αυτά στις φοβερές και τρομερές υπηρεσίες πληροφοριών, που ζουν απ’ τον μύθο τους και όχι απ’ τις πραγματικές τους ικανότητες…

Δεν είναι η πρώτη φορά που η mossad ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ απέναντι στη Hezb’ Allah. Το καλοκαίρι του 2006 ο «καλύτερος στρατός στον κόσμο» επιχείρησε εισβολή στο νότιο λίβανο, για να κάνει πράξη το όνειρο-του-Litani. Για να συμπληρώσει τους βομβαρδισμούς από αέρα πάρκαρε την (τότε) ναυαρχίδα του, την κορβέτα Hanit, λίγα χιλιόμετρα έξω απ’ την ακτή του νότιου λιβάνου. Και «κτυπούσε» κι από κει…

Στις 21 Ιούλη αργά το απόγευμα ο Nasrallah ξεκίνησε να απευθύνει τηλεοπτικό διάγγελμα προς την οργάνωση και όχι μόνο. Κάποια στιγμή διέκοψε και είπε θριαμβευτικά: κοιτάξτε τώρα προς την θάλασσα! Όντως, έγινε κάτι αξιοθέατο: ένας πύραυλος επιφανείας κτύπησε την θεοναζί ναυαρχίδα στέλνοντάς την όχι στο βυθό αλλά σπίτι της, σοκάροντας χωρίς προηγούμενο το Τελ Αβίβ!

Μετά το τέλος και την ήττα εκείνης της εισβολής, φτιάχτηκε στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς «στρατιωτική επιτροπή έρευνας των αιτίων». Ρωτήθηκε ο πλοίαρχος του Hanit:

Γιατί πάρκαρες τόσο κοντά στην ακτή;

Η απάντησή του ήταν μνημειώδης:

Μα η mossad μας είχε πει ότι αυτοί της Hezb’ Allah ζουν σε σπηλιές και μετακινούνται με γαϊδούρια! Δεν μας είχε πει ότι έχουν τέτοιους πυραύλους!!!

Δεν το είχε πει… επειδή ΔΕΝ το ήξερε…

Η τωρινή της άγνοια εξελίσσεται σ’ ένα ακόμα φιάσκο. Οι πληροφορίες μέσα απ’ το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς λένε ότι η Hezb’Allah απ’ τις 2 Μάρτη εκτοξεύει κατά μέσο όρο 100 ρουκέτες και πυραύλους το 24ωρο∙ ένα κτύπημα κάθε λιγότερο από 20 λεπτά της ώρας! Όσο για τα θρυλικά τανκς merkava; Έχουν γίνει «πελατάκια» των λιβανέζων παρτιζάνων! (Η τακτική, όταν πρόκειται για φάλλαγες τεθωρακισμένων, είναι να κτυπούν / ακινητοποιούν το πρώτο και το τελευταίο, ώστε να μην υπάρχει διαφυγή, και ύστερα περιλαβαίνουν τα ενδιάμεσα…)

Όταν βομβαρδίζουν την επικράτειά σου σε βαθμό εξουθένωσης απ’ το μακρινό ιράν με τον iron dome σου να έχει γίνει σουρωτήρι (ευτυχώς που θα τον αγοράσει το ελλαδιστάν…), όπου «βαθμός εξουθένωσης» σημαίνει πως όλο και περισσότεροι υποτελείς μένουν πια μόνιμα στα καταφύγια αφού δεν προλαβαίνουν να μπαίνουν και να βγαίνουν συνέχεια (οπότε δεν έχουν καν ιδέα τι γίνεται πάνω απ’ τα κεφάλια τους), το να επιχειρήσεις σαν αντίβαρο μια (κατά τη γνώμη και τη γνώση σου) «εύκολη νίκη κατά της διαλυμένης, κατεστραμμένης, ανύπαρκτης Hezb’ Allah» και να σου γυρνάει μπούμεραγκ, ε αυτό πια!!!

Δείτε, για παράδειγμα, τον δήμαρχο της συνοριακής εποικιστικής Kiryat Shmona, κοντά στα λιβανο-θεοναζί σύνορα, σε έξαλλη κατάσταση:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ο υποκειμενικός παράγοντας (το ford που γύρισε στο κρύο και άλλες ιστορίες…)

Ο διοικητής των αμερικάνων marines που προορίζονται να πέσουν πάνω στα πυρά των φρουρών της επανάστασης (αλλά και του τακτικού ιρανικού στρατού) τους ρωτάει γραπτά στις 26 Μάρτη «αν είναι έτοιμοι»… Πόσο έτοιμοι δηλαδή; Εκείνο στο «are your family’s affairs in order?» θα μπορούσε να σημαίνει από «έχετε γεια βρυσούλες, κάμποι, βουνά, ραχούλες…» μέχρι «την διαθήκη σας την κάνατε»;

Δευτέρα 30 Μάρτη >> Βούλωσαν τις τουαλέτες: ήταν μια πρώτη ριπή στην ανταρσία, μόλις η ρημάδα / αρμάδα του αεροπλανοφόρου ford πέρασε το Γιβλαρτάρ… Τις ξεβούλωσαν (στην πάντα φιλόξενη Σούδα, αδειάζοντας τα υπερδυνατά aqua forte που αλλού; στη θάλασσα…).

Συνέχισαν προς τα ανατολικά. Πέρασαν το Σουέζ, ανασυγκροτήθηκαν, και πήραν την κατηφόρα της Ερυθράς Θάλασσας, προς το άλλο στενό, το Bab-al-Mandeb… Που μας πάνε 4.500 άντρες (και γυναίκες) μόνους μας;;;;

Κάτω απ’ το άγρυπνο βλέμμα των κινέζικων δορυφόρων του συμπλέγματος Baidu 3…

Κάπου εκεί στη μέση της διαδρομής, στις 12 του Μάρτη, άλλο κακό βρήκε την ρημάδα / αρμάδα: φωτιά που ξεκίνησε απ’ τα πλυντήρια του αεροπλανοφόρου ford!!!

Οι καχύποπτοι και χωρίς φαντασία σκέφτηκαν: Φωτιά στα πλυντήρια; Αποκλείεται! Εκεί έχει παντού νερά! Μάλλον τους κτύπησαν οι Huthis και δεν το λένε!!!

Λάθος!! (Αν είχε κτυπήσει η Ansar Allah θα το έλεγε η ίδια!!!). Στα πλυντήρια εκτός από νερό υπάρχουν και ντάνες με τα άπλυτα! Πετσέτες, σεντόνια… Εύφλεκτο υλικό!!! Πάνω σε καρότσια… Που κυλάνε μια χαρά στους διαδρόμους των κοιτώνων…

Η centcom είπε ότι η φωτιά επεκτάθηκε κατακαίγοντας πολλές δεκάδες δωμάτια και κρεβάτια∙ και ότι χρειάστηκαν 30 ώρες για να σβήσει: Η ανταρσία δεν κτύπησε απλά κόκκινο! Αχρήστεψε την μισή αεροναυτική δύναμη της αμερικανικής επίθεσης στο ιράν!!! Πάνω από 75 πολεμικά αεροπλάνα, αεροπλάνα ηλεκτρονικού πολέμου και ιπτάμενα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης πήραν τον δρόμο του γυρισμού (προς μεγάλη χαρά του πληρώματος!)

Ήταν το ιδανικό σαμποτάζ, που φυσικά δεν διέφυγε της προσοχής της «ηγεσίας» (όπως, ας πούμε, οι βουλωμένες τουαλέτες…). Διέφυγε όμως την προσοχής των υποτιθέμενων «κατά του πολέμου»: πίσω στη Σούδα (και στη συνέχεια στο Σπλιτ) ξεκίνησαν ανακρίσεις:

«Μήπως η φωτιά μπήκε εσκεμμένα;» (Λέτε; Χέζουν οι φάλαινες στη θάλασσα;)

Για να τους εκβιάσουν όλους απ’ το πλήρωμα να υποδείξουν ύποπτους δράστες ή και ενόχους, ΔΕΝ τους άφησαν να γυρίσουν στα σπίτια τους απ’ την Σούδα (ή, τώρα το Σπλιτ) αφού έτσι κι αλλιώς η ρημάδα / αρμάδα θα γυρίσει στη βάση της. Τους κρατούν ομήρους παρατείνοντας την θητεία τους.

Γίνονται τέτοια πράγματα; Γίνονται και παραγίνονται! Το πρόβλημα της «άρνησης εκτέλεσης καθήκοντος» είναι μεγαλύτερο!

Στο παρακάτω πολύ πρόσφατο video (27 Μάρτη) ο Mike Prysner, εκπρόσωπος του αμερικανικού «κέντρου για τους αντιρρησίες συνείδησης» (δημιουργήθηκε το 1940, επί υποχρεωτικής θητείας…) περιγράφει την τωρινή κατάσταση του us army:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Εν τω μεταξύ…

Δευτέρα 30 Μάρτη (00.07) >> Κάτι παλιοχαρακτήρες τσεχικής προέλευσης, με την υπογραφή «απόσπασμα σεισμού» (!!), πήγαν στις 20 Μάρτη και έκαναν ζημιές σ’ ένα απόλυτα αθώο εργοστάσιο, μιας απόλυτα αθώας εταιρείας που λέγεται LPP Holding (όμιλος φαίνεται…) στο Pardubice, που είναι θυγατρική αυτή η LPP της απόλυτα αθώας γνωστής θεοναζί βιομηχανίας όπλων Elbit…

Α πα πα!

(Πάει το απόλυτα αθώο εργοστάσιο… Που οι ιδιοκτήτες του είπαν μετά «μα! εμείς δεν φταίμε! κάναμε ένα deal με την Elbit το 2023 αλλά δεν προχώρησε! Και ποτέ δεν φτιάξαμε drones για τον ισραηλινό στρατό!!»).

Ντάξει. Ο σεισμός μπορεί να σας μπέρδεψε… Αλλά τον περασμένο Δεκέμβρη το εργοστάσιο σας έβγαλε για δοκιμή έναν cruise πύραυλο ονόματι Narwhal, με βεληνεκές 680 χιλιόμετρα, που χρησιμοποιεί τις ίδιες προδιαγραφές ραντάρ με το «αποδεδειγμένο σε μάχες» drone MTS – καμαρώνει η LPP. Οπότε που πουλάτε ώρε LPP;

Δεν φτάνει που αυτοί οι earthquake faction εντάχτηκαν στο «κακό», βιντεοσκόπησαν κι όλας τα κατορθώματά τους. Α πα πα και α πα πα (εις διπλούν):

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ω!!

Δευτέρα 30 Μάρτη (00.04) >> Αυτό που το ψόφιο κουνάβι παρουσιάζει ως «διαπραγμάτευση με την Τεχεράνη» (του είδους που του αρέσει να χρησιμοποιεί σαν προπέτασμα καπνού…) δεν ήταν τίποτα άλλο από ανταλλαγή τηλεγραφημάτων συνθηκολόγησης. Ειδικά τα αμερικανικά «15 σημεία» ανήκουν στην μεγάλη ψοφιοκουναβική σχολή σημειολογίας (πάνω σε χαρτί τουαλέτας): θυμάστε τα «25 σημεία» του «σχεδίου ειρήνης στην ουκρανία», που μετά έγιναν 20, 15 και τελικά κάπου, κάπως χάθηκαν; Ε, τα 15 είναι μια ακόμα version.

Απ’ την μεριά της Τεχεράνης έχει ενδιαφέρον (για εμάς) ότι ακολουθείται η μεθοδολογία της Μόσχας: ή όλα ή συνεχίζουμε! Η Μόσχα μπορεί να το υλοποιήσει αυτό το «συνεχίζουμε», κι αυτό άλλωστε κάνει. Η Τεχεράνη;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Νίκες (βερεσέ) και ήττες (τοις μετρητοίς)

Ο ιππότης – φύλακας νικάει πάντα!!! (Το πολύ πολύ να τραυματιστεί ελαφρά…)

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.49) >> Στην πραγματικότητα (αυτήν την συνθήκη που βρίσκεται υπό διωγμό όταν είναι δυσάρεστη) οπουδήποτε μπαίνει ζήτημα «νίκης» ή «ήττας» το αποτέλεσμα δεν καθορίζεται ποτέ και πουθενά … απ’ τα λόγια! Απ’ το τι θα πει ο ένας ή ο άλλος.

Εκτός αν… Εκτός αν συμβαίνει να προσπαθούν να μας παγιδέψουν (οι ειδικοί των αφεντικών…) κι ως ένα βαθμό να τα έχουν καταφέρει με μια διαρκή θολούρα, μ’ έναν μόνιμο θόρυβο «διαγνώσεων» και τροποποιημένων ή κατά παραγγελία εικόνων, όπου ούτε οι αισθήσεις ούτε, κυρίως, η νόηση μπορούν να καταλήξουν σε συμπεράσματα∙ και όπου ισχύει ό,τι τα μεγάφωνα μας πουν πως ισχύει… Η σύγχιση είναι το βασίλειό τους!

Δεν υπερβάλλουμε. Στο ουκρανικό πεδίο μάχης (που προηγείται χρονικά της τωρινής επίθεσης των θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν + διακριτικά κάμποσοι ακόμα) τα αφεντικά του δυτικού «σύμπαντος» αρνούνται ότι έχουν ηττηθεί! Το αρνούνται ακόμα και σήμερα! Το αρνούνται ξανά και ξανά, το επαναλαμβάνουν διαρκώς, το εκπέμπουν μόνιμα ως διανοητικό parpet bombing… Κι αφού το αρνούνται το μεγαλύτερο μέρος των υπηκόων, βαριεστημένα ή όχι, το αποδέχεται: δεν βλέπετε πόσο αργά προχωράει ο ρωσικός στρατός; σούρνεται! δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του! έχει εξαντληθεί! όπου νάναι θα εξεγερθεί, θα ρίξει τον μισητό Putin, οπότε….

Δεν θα έπρεπε να περιμένει κάποιος κάτι καλύτερο στη δυτική Ασία. Το ψόφιο κουνάβι έχει ταλέντο (το μόνο άλλωστε) στο να αξιοποιεί την όποια εξουσία διαθέτει σα μεγάφωνο που απαγγέλει ποια είναι η «πραγματικότητα» – ακόμα κι όταν, είτε από ανάγκη είτε από χόμπυ, αυτά τα διαγγέλματα αλλάζουν δυο, και τρεις και τέσσερεις φορές κάθε 24ωρο.

Δεν είναι καινούργιο το ότι οι ηττημένοι ενός πολέμου θα κάνουν ότι μπορούν (προπαγανδιστικά, δημαγωγικά) είτε για να κρύψουν την ήττα τους είτε για να κρύψουν την έκταση, το βάθος και, κυρίως, τις συνέπειες της ήττας τους. Το να την παρουσιάζουν όμως σα «νίκη» (που έχει ήδη επιτευχθεί ή θα επιτευχθεί … αύριο) είναι πιο «προχώ».

Κι αυτό είναι που προετοιμάζεται και στο ψοφιοκουναβιστάν και στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς: να σκοτώσουν ακόμα μερικά στελέχη του ιρανικού καθεστώτος, να ξεφορτωθούν ακόμα μερικούς τόνους εκρηκτικών λέγοντας ότι «κτύπησαν χιλιάδες στόχους» (ενώ απλά βομβαρδίζουν ό,τι νάναι…) και ύστερα, αν εν τω μεταξύ δεν έχουν υποστεί τα ακόμα χειρότερα, να διακηρύξουν ότι «νίκησαν» (την Τεχεράνη), οπότε μπορούν να αποχωρήσουν ψευτοπερήφανα, μ’ ένα ταρατατζούμ. (Αν, βέβαια, τους το επιτρέψουν οι «φρουροί της επανάστασης» – αλλά αυτό είναι κάτι που θα το δούμε χωριστά μιαν άλλη στιγμή).

Φανταστείτε το σαν «έκτακτο δελτίο ειδήσεων» με συγκινητική έμφαση: Τελείωσε ο πόλεμος στο ιράν!!! – και μετά ψιθυριστά: …αυτό ανακοίνωσε ο πρόεδρος Trump μαζί με τον πρωθυπουργό Netanyahu… Δεν θα ήταν συγκινητικό; Ανακουφιστικό; Άξιο συγχαρητηρίων; Θα έπεφτε η τιμή του πετρελαίου, της βενζίνης, του γκαζιού… Θα χαιρόταν η φύση όλη…

Κάπως έτσι. Όπως «τέλειωσε ο πόλεμος στη Γάζα» (αν έχετε υπόψη…) Ή όπως «τέλειωσε ο πόλεμος στο λίβανο» (τον Νοέμβρη του 2024…). Με «νίκες» φυσικά. Των «καλών».

Δεν είναι η δική μας προκατάληψη. Είναι οι δικές τους μεθοδεύσεις.

Δεν θα σας απασχολούσε (το ξέρουμε) τι λέγεται / γράφεται για παράδειγμα αυτές τις μέρες μέσα στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, στα εβραϊκά (άρα μόνο για «εσωτερική χρήση»…) σχετικά με την εξέλιξη της επίθεσης της 28ης Φλεβάρη. Είναι όμως διαφωτιστικά.

Πρώτα δυο τίτλοι (στα εβραϊκά και στα ελληνικά με μετάφραση μηχανής) και ύστερα μερικά αναλυτικά και χρήσιμα αποσπάσματα. Είναι από άρθρα στις καθεστωτικές ma΄ariv (17 Μάρτη) και yedioth ahronoth (18 Μάρτη). Οι υπογράφοντες θεωρούνται «έγκυροι» – o Bergman (δεύτερο κείμενο) αρθρογραφεί και στους new york times…

Τα αποσπάσματα:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η σύγχιση δημιουργεί τώρα το αριστούργημά της (Shakespeare, Macbeth)

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.37) >> Υπάρχουν διάφοροι «επώνυμοι» συντηρητικοί αμερικάνοι, οπαδοί του made america great again, που υποστήριξαν το ψόφιο κουνάβι στις πρόσφατες εκλογές, πεπεισμένοι ότι η μοίρα και το ριζικό της again αμερικανικής μεγαλοσύνης βρίσκεται στο να σταματήσει τους πολέμους στον πλανήτη. Θα τους χαρακτηρίζαμε (το λιγότερο) ιστορικά αγράμματους: ένα κράτος / κεφάλαιο που μεγαλούργησε όσο μεγαλούργησε ιμπεριαλιστικά είναι αδύνατο να «ξαναγίνει» (ή έστω να παραμείνει) «μεγάλο» αρνούμενο τον ιμπεριαλισμό του! Τελεία και παύλα.

Σε κάθε περίπτωση αυτοί οι διάφοροι έχουν θυμώσει πολύ με την επίθεση στο ιράν. Την θεωρούν καταστροφική επιλογή (όπως και είναι…) Η πρόσφατη παραίτηση του επικεφαλής της αμερικανικής «αντιτρομοκρατικής» Joe Kent και, κυρίως, η ωμή κριτική του στην απόφαση γι’ αυτήν την επίθεση (δυο βδομάδες μετά την αφετηρία της, και αφού είχε γίνει σαφές ότι δεν πάει καθόλου καλά: αυτός είναι ο οππορτουνισμός!!!) έριξε λάδι στην φωτιά ενός σοβαρού εκνευρισμού που υποστηρίζει ότι το ψόφιο κουνάβι παρασύρθηκε (δωροδοκήθηκε ή και εκβιάστηκε λόγω Epstein) απ’ τον αρχιχασάπη ώστε να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο.

Κινούμενοι κάπου ανάμεσα στον μειωμένο καταλογισμό για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό («δεν έχουμε κανένα συμφέρον σ’ αυτόν τον πόλεμο»…) και στην γκροτέσκα ιδέα ότι η Ουάσιγκτον έχει καταντήσει «σκυλάκι» του Τελ Αβίβ (!!!) λόγω της διάβρωσης του establishment απ’ την mosant και το aipac αυτοί οι υποστηρικτές της «ξανά μεγάλης αμερικής»/peace brothers προφανώς δεν διάβασαν ή δεν έδωσαν σημασία σ’ όσα ρητά ή με υπονοούμενα αναφέρει το νέο δόγμα «εθνικής ασφάλειας» των ηπα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα. Φυσικά ανακατεύουν βρώμικα νερά: το να εμφανίζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ, το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς ως μια δόλια «υπερδύναμη» που σέρνει απ’ την μύτη ένα κοτζάμ ψόφιο κουνάβι (μαζί με τον ειρηνόφιλο us στρατό, τα μήντια, και τα λοιπά…) συνορεύει επικίνδυνα με το παλιό «για όλα φταίνε οι εβραίοι»….

Αλλά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει σχεδόν διπλάσια ηλικία απ’ τον ιμπεριαλισμό των θεοναζί! Είναι όχι πατέρας του, αλλά παππούς και προπάππους του! Και έχει πολλαπλάσια έκταση στον χάρτη. Το ότι υπάρχει αμοιβαιότητα ανάμεσα στα συμφέροντα των θεοναζί προαγωγών του απαρτχάιντ σε βάρος των Παλαιστίνιων και σ’ εκείνα όχι μόνο της Ουάσιγκτον αλλά σχεδόν του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών, αυτό είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες. Μέσα σ’ αυτήν την γενική αμοιβαιότητα είναι πολλά εκείνα που θα μπορούσε να κάνει ένας ένοικος του άσπρου σπιτιού απέναντι σ’ έναν καταζητούμενο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αν εκδηλωνόταν «στιγμιαία» αντίθεση συμφερόντων, κι αν θεωρούσε πως ο αρχιχασάπης τον εκβιάζει ή τον δωροδοκεί (μέσω των χορηγών) για να τον έχει υποτακτικό.

Βρίσκει κι αλλού λεφτά το ψόφιο κουνάβι: πουλώντας πτώματα… Για να μη νομίζετε ότι τα φέρετρα είναι μόνο για τη σημαία…

Ισχύει όμως το ότι ενώ η νίκη έχει πολλούς πατεράδες η ήττα είναι ορφανή – το γνωμικό αποδίδεται στον Τάκιτο, παλιά όσο 20 αιώνες… (Καθόλου παράδοξο: οι ρωμαίοι στρατηγοί του καιρού του που πολεμούσαν στη γερμανία επαίρονταν για κάθε νίκη τους, αλλά στις ήττες με απώλειες έριχναν την ευθύνη σε άλλους στρατηγούς ή ακόμα και στο καιρό…)

Όταν ηττάσαι (ή πορεύεσαι με βεβαιότητα σε γκρεμό) κάποιος άλλος θα φταίει! Ειδικά σε συνθήκες σαν τις σημερινές όπου η αμερικανική ήττα απέναντι στην Τεχεράνη δεν είναι (μιλώντας γενικότερα) η πρώτη τα τελευταία 25 χρόνια∙ και όπου οι rivals δεν είναι ιδεολογικοί αλλά πανίσχυροι οικονομικά και τεχνολογικά, κυριαρχώντας στο καθαυτό καπιταλιστικό τεραίν, αυτό της παραγωγής, της τεχνολογίας και του εμπορίου.

Εκείνο που θα χαρακτηριζόταν «ο ελέφαντας στο δωμάτιο» για το οποίο δεν υπάρχει κουβέντα είναι ότι

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τι έχουνε τα έρμα και ψοφάνε;

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.26) >> Αυτά που γράφουμε στη συνέχεια θα μπορούσαν να θεωρηθούν «πολεμικό ρεπορτάζ», τουλάχιστον από πρώτη ματιά. Αλλά δεν πρόκειται γι’ αυτό – δεν είναι κάτι που μας ενδιαφέρει ή θεωρούμε εαυτούς αρμόδιους. Με κάπως καλύτερη εστίαση θα μπορούσαν να θεωρηθούν «τεχνολογικό ρεπορτάζ»∙ κάτι τέτοιο είναι πιο κοντά στην πρόθεσή μας. Και ακόμα πιο ακριβές θα ήταν αυτό: «αναφορά στους σημερινούς (παγκόσμιους) συσχετισμούς στρατιωτικής δύναμης με όρους τεχνολογίας».

Η κατάρριψη ενός αμερικανικού f-35 την περασμένη Πέμπτη (αναγνωρισμένη επίσημα απ’ το ψοφιοκουναβιστάν, αν και με μασημένα και στρεβλομένα λόγια) έκανε πράξη την ευχή πολλών σε σχέση με την επίθεση θεοναζί+ψοφιοκουναβιστάν στην Τεχεράνη. Ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακό γεγονός (θα εξηγήσουμε στη συνέχεια το γιατί) απ’ την κατάρριψη πριν 10 ημέρες απ’ τις ιρακινές PMU ενός «ιπτάμενου τάνκερ», αν και είναι αλήθεια πως και εκείνη η κατάρριψη ήταν αξιοσημείωτη εφόσον το ουσιαστικά παρτιζάνικο σχήμα των PMU απέδειξε ότι έχει πια αναβαθμισμένες και σοβαρά επίφοβες δυνατότητες κατά του us army.

Θα προσθέσουμε επιγραμματικά (επαναλαμβάνοντας εν μέρει) κι αυτό: το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος εκείνου που αποκαλείται «αριστερά» στον δυτικό καπιταλιστικό κόσμο, σ’ όλες τις εκφάνσεις του, ακόμα και στις πιο έντιμες εκδοχές του σπάνια έως ποτέ βάζει στο κέντρο της (θεωρητικής και πρακτικής) κριτικής του τις πραγματικές παραγωγικές σχέσεις, και οπωσδήποτε, τους (μηχανικούς, τεχνολογικούς) πρακτικούς τρόπους απόσπασης της (σχετικής) υπεραξίας. Σπάνια έως ποτέ θα βρείτε αντικαπιταλιστική / αντικρατική κριτική στην μηχανολογία του κεφάλαιου. Αυτή θεωρείται γενικά «θετική», αρκεί να βρεθεί στα «σωστά χέρια»… Αντίθετα η όποια «μαρξίζουσα» κριτική αφορά την διανομή (της αποσπώμενης υπεραξίας), την «κυκλοφορία», το «εποικοδόμημα». (Πρόκειται για τη λενινιστική κληρονομιά∙ αν και ο Λένιν ο ίδιος έχει μικρή ευθύνη για τους … κληρονόμους του).

Κι όπως δεν ενδιαφέρει την αντικαπιταλιστική / αντικρατική κριτική η μηχανολογία του κεφάλαιου γενικά, έτσι δεν ενδιαφέρει ούτε η μηχανολογία του θανάτου απ’ την μεριά του κεφάλαιου. Τα πρακτικά μέσα, δηλαδή, έργα της «επιστήμης και της τεχνολογίας» (των κατά τον Κάρολο “χθόνιων δυνάμεων”) που αυξάνουν την φονικότητα των αφεντικών εξασφαλίζοντας ότι θα πετυχαίνουν (μαζικές) καταστροφές ανθρώπων και υλικών. «Δημιουργική καταστροφή»… Σ’ αυτά τα πρακτικά μέσα περιλαμβάνονται και όσα θεωρούνται επίσημα όπλα.

Το αποτέλεσμα αυτής της συνειδητής, επιλεγμένης τυφλότητας είναι ότι ο us army (και ο στρατός των θεοναζί…) θεωρούνται πάντα (απ’ αυτήν την «αριστερά» σ’ όλες τις εκφάνσεις της) «παντοδύναμοι». Γιατί; Επειδή αυτοπροβάλλονται σαν τέτοιοι, ελέγχοντας ένα ακόμα όπλο, την μαζική δημαγωγία…

Η πραγματική διακρίβωση της όποιας «μιλιταριστικής δύναμης» δεν γίνεται βέβαια στις παρελάσεις και στις (διαφημιστικές) επιδείξεις του ενός και του άλλου είδους. Γίνεται εκεί που αυτές οι μηχανές παραγωγής της καταστροφής καλούνται να «λειτουργήσουν». Στον πόλεμο-πόλεμο δυστυχώς.

Κι εκεί ακριβώς έχει την πολιτική (για εμάς…) σημασία της η κατάρριψη ενός, μόνον ενός (ως τώρα) f-35 στο συγκεκριμένο πεδίο μάχης

Επειδή θεωρούνταν «υπερόπλο»… Όχι πια:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τα (πολύ στενά) Στενά

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.16) >>

– Τα στενά του Ορμούζ είναι ανοικτά λέει η ιρανική κυβέρνηση.

– Όχι, τα έχετε κλειδαμπαρώσει, υποφέρει η υφήλιος εξαιτίας σας, κι αν δεν τα ανοίξετε αμέσως θα ‘ρθω και θα σας σπάσω τα μούτρα λέει το ψόφιο κουνάβι.

Παραλείπουμε το γεγονός ότι αυτό το «θα σας σπάσω τα μούτρα» ως στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης κάποιου ιρανικού νησιού μέσα στο Ορμούζ ακόμα και σαν χολυγουντιανή παραγωγή θα είχε πολύ αίμα – αμερικανικό. Πάμε λίγο πιο πριν: ποιος απ’ τους δυο λέει αλήθεια; Κι εκείνος που λέει ψέμματα γιατί τα λέει;

Είναι ενδιαφέρον και καθόλου φιλοσοφικό ζήτημα! Σε ότι αφορά τις θαλάσσιες μετακινήσεις, είτε για το εμπόριο είτε για τον πόλεμο, αυτός ο ρημαδοπλανήτης έχει 9 «στενά» ιδιαίτερα κρίσιμα. Τα θυμίζουμε (χωρίς αξιολόγηση) επειδή η γεωγραφία έχει (ξανά) σημασία:

> Στενά της Malacca στη νοτιοανατολική ασία, ανάμεσα στη μαλαισία και στην ινδονησία,

> Στενά του Ορμούζ,

> Σουέζ,

> Στενά Bab el-Mandeb, μεταξύ υεμένης και αφρικής,

> Διώρυγα του Παναμά,

> Γιβλαρτάρ,

> Τουρκικά στενά: Βόσπορος και Δαρδανέλια,

> Στενά της Ταϊβάν,

> Δανέζικα στενά, μεταξύ βαλτικής και βόρειας θάλασσας.

Κρατείστε κι αυτόν τον χάρτη κάπου στην άκρη. Μπορεί να χρειαστεί…

Μπορεί κάποιο ιμπεριαλιστικό κράτος να θεωρείται (και να θεωρεί εαυτόν) «κυρίαρχο στις θάλασσες» αφήνοντας αυτά τα περάσματα στην τύχη τους; Όχι, δεν μπορεί! Είναι θέμα αρχής – και κύρους.

Θα υπέθετε τώρα κάποιος πως αν ο όποιος «κυρίαρχος στις θάλασσες» θέλει να είναι τέτοιος δεν πηγαίνει να κάνει πόλεμο πάνω ή δίπλα από κάποιο τέτοιο στρατηγικής σημασίας πέρασμα. Εκτός αν είναι απόλυτα βέβαιος ότι θα νικήσει μέσα σε λίγες ώρες. Αποδείχθηκε ότι δεν είναι αυτή η περίπτωση της επίθεσης στο ιράν. Συνεπώς η ιδέα ότι «το ιράν έκλεισε τα στενά του Ορμούζ» και ότι, αν ήταν ανοικτά, στις δύο όχθες τους και στον αέρα από πάνω θα γινόταν πόλεμος αλλά τα τάνκερ θα περνούσαν όλο χαρούλα από κάτω βγάζοντας selfie με πυραύλους και ανασχέσεις πυραύλων, αυτή η ιδέα είναι υπερ-σουρεαλιστική. Πράγμα που δεν εμποδίζει τους δημαγωγούς να την πουλάνε.

Πρώτα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος. Μετά τα πυρηνικά του. Μετά οι πύραυλοί του. Μετά η δημοκρατία του. Μετά οι γυναίκες του. Μετά ο αντίχριστος και η δευτέρα παρουσία. Μετά οι proxies: ψάχνοντας να βρει (επιτέλους!!!) μια δικαιολογία που είναι πιασάρικη, εμπορική (και να επιτρέπει στοιχήματα, ασφαλώς ο υιός και οι φίλοι του θα φροντίσουν να βγάλουν τίποτα ντάλαρς και απ’ αυτό) το ψόφιο κουνάβι κατέληξε ότι η θεϊκή αποστολή του, τελικά, είναι να απελευθερώσει τα στενά του Ορμούζ∙ αυτά που η δική του επίθεση (και του χωροφύλακά του) έκανε πεδίο μάχης.

Μόνο που τα στενά δεν είναι κλειστά! Τότε γιατί λυσσάει; Επειδή είναι ανοικτά υπό όρους!!! Υπό όρους που αμφισβητούν την us κυριαρχία… Όχι απλά στις θάλασσες…

Αλλά:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η Ιστορία (είτε επαναλαμβάνεται είτε όχι) συμβαίνει!

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.54) >> Πριν χοντρικά 2,5 χρόνια, την Δευτέρα 9 Οκτώβρη 2023, λιγότερο από μόλις δυο μέρες μετά την «εισβολή του al Aqsa», γράφαμε τη γνώμη μας… Που φυσικά πέρασε απαρατήρητη, αφού – το ξέρουμε – οι πολιτικές απόψεις διαβάζονται και αξιολογούνται ανάποδα: αρχίζοντας απ’ την υπογραφή. (Ως αισχρά περιθωριακή η «ασταμάτητη μηχανή» τι αξίζει;)

Θα τα αντιγράψουμε σήμερα, στη μέση (;) της εξελισσόμενης επίθεσης των θεοναζί, του ψοφιοκουναβιστάν (έμμεσα και των συμμάχων τους) κατά της Τεχεράνης (έμμεσα αλλά ουσιαστικά κατά του ευρασιατικού project) για δύο λόγους. Πρώτα επειδή ο νοτιοκορεάτης KJ Noh μνημόνευσε κάτι απ’ την άποψη που είχαμε διατυπώσει από τότε (: video Κάποτε στην Ανατολή… – όχι, δεν γνωριζόμαστε με τον άνθρωπο!). Και δεύτερον επειδή αυτή η αναδημοσίευση είναι απαραίτητη εισαγωγή για όσα θα διαβάσετε (ή όχι) στη συνέχεια.

Κάτω απ’ τον τίτλο Παλαιστίνη 2023: η επίθεση του al Aqsa γράφαμε τότε (: στις 9 Οκτώβρη…) μεταξύ άλλων κι αυτά (οι υπογραμμίσεις του τότε…). Αν ενδιαφέρει όντως η γνώμη μας για το τι συμβαίνει δώστε σημασία (προτείνουμε) τις διατυπώσεις:

Η ξαφνική, γενική και καλά σχεδιασμένη επίθεση των ένοπλων παλαιστινιακών οργανώσεων (προφανώς δεν είναι μόνη της η Hamas!!!) της «μεγαλύτερης ανοικτής φυλακής» στον κόσμο κατά του απαρτχάιντ καθεστώτος του Τελ Αβίβ στο έδαφός του έχει αρκετά απ’ τα βασικά χαρακτηριστικά της επίθεσης του Τετ∙ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προεξοφλούμε το πότε και πως θα τελειώσει. Έχει ωστόσο πετύχει ήδη πολλά μέσα σε ελάχιστο χρόνο:

Πρώτον, η ιδέα του αήττητου του ισραηλινού στρατού, τσαλακωμένη ήδη σοβαρά απ’ την ήττα στο λίβανο απ’ την Χεζμπ’ Αλλάχ το 2006, καταρρέει ακόμα και μέσα στην επικράτεια του απαρτχάιντ καθεστώτος – κάτι που αν δεν κάνουμε λάθος δεν έχει συμβεί ποτέ. Για να γίνει η κατάρρευση ακόμα πιο εμφατική προέρχεται από ένοπλους «φυλακισμένους», εξοπλισμένους με ελάχιστα όπλα σε σχέση με την υπερτεχνολογική θωράκιση του IDF. Σε κάθε περίπτωση το να χάνεις δύο στρατιωτικές βάσεις μέσα σε λίγες ώρες από τους «ξυπόλητους» είναι κάτι ανεξίτηλο, ακόμα κι αν τις πάρεις πίσω μετά από μια ή δυο μέρες.

Δεύτερον, ακόμα και με τις ως τώρα εξελίξεις (και ανεξάρτητα απ’ την συνέχεια) έχει προκληθεί σοβαρό σοκ σ’ όλους τους δυτικούς συμμάχους του απαρτχάιντ καθεστώτος, κρατικούς, δημαγωγικούς ή απλά εθελοντές λακέδες.

Τρίτον, η οργάνωση, ο συντονισμός και οι ως τώρα επιτυχίες της επίθεσης του Al Aqsa αμφισβητούν σοβαρά και πρακτικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μετά τον β παγκόσμιο πόλεμο στη μέση Ανατολή, σε μια ιστορική συγκυρία που το Τελ Αβίβ–χωροφύλακας των δυτικών προμηθειών σε μεσανατολικό πετρέλαιο παραπέει (ως γεωπολιτικός «ρόλος»).

Τέταρτον, οι κροκοδείλιες «καταγγελίες» των δυτικών ιμπεριαλισμών κατά του ισραηλινού απαρτχάιντ και των διαρκών εγκλημάτων του (εκκαθαρίσεων, μαζικών φυλακίσεων, ισοπέδωσης της Γάζα το 2008, το 2014 – πάνω από 18.000 σπίτια και 73 ιατρικές δομές καταστράφηκαν μέσα σε ελάχιστες ημέρες από 6.000 ισραηλινούς βομβαρδισμούς – και ξανά το 2016, μαζικών δολοφονιών αμάχων διαδηλωτών – πάνω από 250 νεκροί στη διάρκεια της Μεγάλης Διαδήλωσης της Επιστροφής το 2018 / 2019) πάνε στα σκουπίδια όπου ανήκουν, μαζί με τους «ευαίσθητους» δυτικούς και τους δήθεν «ειρηνοποιούς» θεσμούς τους… Με τον τρόπο της η ένοπλη αντίσταση στην κατοχή της Παλαιστίνης βγάζει το «παλαιστινιακό πρόβλημα» απ’ τα αραχνιασμένα συρτάρια του 3ου παγκόσμιου πολέμου (1946 – 1990), το βγάζει επίσης απ’ τις επιφάσεις, τους αποπροσανατολισμούς και την εθελοδουλεία των «συμφωνιών του Όσλο», και το τοποθετεί στα επίδικα, στις εκκρεμότητες του 4ου παγκόσμιου πολέμου. Η κατοχή της Παλαιστίνης δεν είναι πια μια παλιά, βαρετή, ξεχασμένη ιστορία, όπως βόλευε ως τώρα!!!

Καταλαβαίνουμε πολύ καλά την χαρά των υποστηρικτών της παλαιστινιακής αντίστασης σ’ όλο τον κόσμο∙ παρ’ όλα αυτά πρέπει να τονίσουμε ότι η φονικότητα του απαρτχάιντ του Τελ Αβίβ θα προκαλέσει γρήγορα πολύ μεγάλο πόνο στους παλαιστίνιους και παλαιστίνιες… Η τελική νίκη της Παλαιστινιακής αντίστασης είναι εξαιρετικά απίθανο να επιτευχθεί μόνο απ’ τα δικά της όπλα∙ ενόσω το φασιστικό καθεστώς βρισκόταν σε «υπαρξιακή» (: ορολογία της εποχής!) περιδίνηση πολύ πριν την επίθεση του Al Aqsa. Προς το παρόν οι στενά εννοημένοι «συσχετισμοί δύναμης» είναι υπέρ του, ενώ μπορεί να «παγώσει» για χάρη της «εθνικής ενότητας έκτακτης ανάγκης» τις σοβαρές, δομικές, εσωτερικές του κρίσεις.Δεν υπάρχει (επίσημος) αραβικός στρατός για να σταθεί στο πλευρό των Παλαιστίνιων όπως στο παρελθόν (με αποτυχίες…). Η Άγκυρα και η Τεχεράνη που εκδηλώνονται σαφώς υπέρ τους δεν πρόκειται να εμπλακούν σε ανοικτό πόλεμο με το Τελ Αβίβ. (Ειδικά η δεύτερη: όχι ακόμα…)

Την ίδια μέρα, σε χωριστή αναφορά, γράψαμε δυο κουβέντες (προς γνώση των αγνοούντων, προς – μάταιη – υπενθύμιση σε εκείνους που θα έπρεπε να ξέρουν), κάτω απ’ τον τίτλο Βιετνάμ 1968: η επίθεση του Τετ κι αυτά:

Στις 30 Γενάρη του 1968, κι ενώ ο πόλεμος στο βιετνάμ μεταξύ του κομμουνιστικού βορρά και του αμερικανικού στρατού με τα ανδρείκελά του στο νότο είχε φουντώσει, οι Viet Cong και ο λαϊκός στρατός του βόρειου βιετνάμ εξαπόλυσαν μια αιφνιδιαστική μεγάλη επίθεση σ’ ολόκληρη την δυτική ζώνη, αξιοποιώντας το «μονοπάτι Ho Chi Minh» μέσα απ’ τις ζούγκλες του λάος και της καμπότζης. Πάνω από 80.000 βιετναμέζοι κομμουνιστές επιτέθηκαν σε πάνω από 100 πόλεις και κωμοπόλεις (συμπεριλαμβανόμενων 36 απ’ τις 44 περιφερειακές πρωτεύουσες στο νότο), σε 72 απ’ τις 245 επαρχιακά αστικά κέντρα, και στην πρωτεύουσα του νότου Sai Gon. Ο αμερικανικός (και ο νοτιοβιετναμέζικος) στρατός αιφνιδιάστηκαν και αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από αρκετές πόλεις. Ανασυντάχθηκαν στη συνέχεια και αντεπιτέθηκαν μετά από μερικές ημέρες αναγκάζοντας τους Viet Cong και τον λαϊκό στρατό σε υποχώρηση με μεγάλες απώλειες. Σε ορισμένες όμως πόλεις (όπως την Hue) οι μάχες κράτησαν έως και δύο μήνες.

Από στενά στρατιωτική άποψη η επίθεση του Τετ (πήρε το όνομά της απ’ την πρώτη μέρα του σεληνιακού έτους, στις 30 Γενάρη) ήταν αποτυχία του Ha Noi. Όμως αποδείχθηκε στρατηγικής σημασίας επιτυχία εξαιτίας όλων των «παράπλευρων» άμεσων και μεσοπρόθεσμων συνεπειών της:

Πρώτον, η ιδέα του αήττητου του αμερικανικού στρατού που ήταν κάτι σαν «παγκόσμια σταθερά» κατέρρευσε, με αποτέλεσμα την κορύφωση της αυτοπεποίθησης των Viet Cong και, αντίθετα, την πτώση της μεταξύ των αμερικάνων, στρατιωτικών και μη.

Δεύτερον, η έστω και σύντομη επιτυχία της επίθεσης του Tet προκάλεσε σοκ στην αμερικανική κοινωνία, που ταϊζόταν με «ειδήσεις» και «πληροφορίες» για κλιμακούμενη ήττα του βιετναμέζικου βορρά, και για τον ερχομό του οριστικού τέλους του πολέμου, υπέρ των ηπα φυσικά.

Τρίτον, τα στρατιωτικά επιτελεία ανακοίνωσαν ότι προκειμένου να νικήσουν χρειάζονται ακόμα 200.000 στρατιώτες. Αυτό φούντωσε το αντιπολεμικό (και αντιστρατιωτικό: τότε ο αμερικανικός στρατός στελεχωνόταν μέσω της υποχρεωτικής θητείας…) κίνημα στις ηπα που συνέχισε με όλο και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα ως το τέλος του πολέμου και την ήττα των ηπα (το 1975).

Τέταρτον, άρχισαν να ακούγονται στις ηπα καθεστωτικές φωνές, μειοψηφικές μεν αλλά πάντως καθεστωτικές, για την ανάγκη «διαπραγματεύσεων» για την λήξη του πολέμου. Αν και δεν ήταν αυτός ο σκοπός τους, η δημόσια εμφάνιση της επιλογής των διαπραγματεύσεων υπονόμευσε ακόμα περισσότερο το αμερικανικό στρατιωτικό ηθικό στο μέτωπο.

Η εμπειρία της επίθεσης του Τετ έμεινε σαν παγκόσμια κληρονομιά των αντι-ιμπεριαλιστικών, αντι-αποικιακών κινημάτων από τότε: μια μάχη ή δυο μπορεί και να χαθούν∙ αλλά η έκβαση πολυεπίπεδων πολέμων δεν προεξοφλείται μόνο απ’ αυτές.

Σε κοινωνίες σαν τις τωρινές δυτικές όπου η ιστορική γνώση είναι στην καλύτερη περίπτωση Θέαμα και στην πιο συνηθισμένη σκέτος μπελάς, το ότι κάναμε τότε παραλληλισμό ανάμεσα στην επίθεση του Τετ στο βιετνάμ τον Γενάρη του 1968 στην-άλλη-μεριά-του-κόσμου και στην επίθεση του al Aqsa στη γειτονική κατεχόμενη Παλαιστίνη τον Οκτώβρη του 2023, με όλες τις οφθαλμοφανείς διαφορές, θα θεωρήθηκε … wishfull thinking… «Ευσεβής πόθος» που λένε και οι Ινουϊ…

Τι θα λέγατε λοιπόν αν υποστηρίζαμε πως αυτές τις ημέρες στους ουρανούς, στα εδάφη και στις θάλασσες της δυτικής Ασίας ολοκληρώνεται σχεδόν (ή, μπορεί και ακριβώς…) το ξετύλιγμα-του-κουβαριού που άρχισε με την θρυλική πια «7η Οκτώβρη»;

Θα λέγατε πως είμαστε «ψέκα»;