Δευτέρα 15 Ιούνη (00.46) >> Μήπως αδικούμε το ψοφιοκουναβιστάν; Μήπως, βρε αδερφέ, υπάρχει εκεί μια γνήσια θέληση για ειρήνη που την χαλούν (όπως διαδίδουν διάφοροι) πότε οι κακές παρέες, πότε τα λόμπυ, και πότε η συμπεριφορική άνοια;
Αυτή η «γνήσια θέληση» εκδηλώθηκε (είπαν…) πριν σχεδόν ένα χρόνο, στις 15 Αυγούστου του 2025, όταν το ψόφιο κουνάβι συνάντησε την ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) στο Ancorage της Αλάσκας. Για τους δικούς της ιδιαίτερους λόγους η Μόσχα υποκρίθηκε ότι «έφαγε» τις «καλές προθέσεις» του ψόφιου κουναβιού. Όμως ξέρει ότι στην πράξη η Ουάσιγκτον όχι μόνο δεν πήρε πίσω κάποια / κάποιες απ’ τις εκατοντάδες «κυρώσεις» που έχει επιβάλει στη Μόσχα, αλλά υπό το ψόφιο κουνάβι επέβαλε και καινούργιες.
Καμιά ειρήνη λοιπόν εκεί που το ψόφιο κουνάβι διαφήμιζε εαυτόν ως «μάγο». Λογικό. Η μόνη διαφορά της διοίκησης του ψόφιου κουναβιού σε σχέση με την διοίκηση του νυσταλέου Jo είναι ότι η δεύτερη μιλούσε πολύ κατά της Μόσχας ενώ η πρώτη όχι. Αυτό επιτρέπει στη Μόσχα να εστιάσει στους αντίπαλους που θεωρεί ευκολότερο να στριμώξει: στους ευρωπαϊκούς ιμπεριαλισμούς. Στην πράξη πάντως ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος συνεχίζεται κανονικά και στο ουκρανικό πεδίο μάχης.
Δεν το λέμε εμείς! Το λέει ο ναρκοRubi, σε επίσημη «κατάθεση» στο κογκρέσσο, πριν κάτι λιγότερο από δυο βδομάδες: