Tag: νόμοι σχέσεις

Νατο: καλύτερα ένα αισχρό τέλος παρά ένα αίσχος δίχως τέλος (Παλιοί και νέοι Ηρόστρατοι…)

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.20) >> Παρά το σπάει-κόκκαλα χιούμορ τους οι Monty Python AYTO μπορεί να μην το είχαν φανταστεί!!!

Ποιο; Ξεκινάει ταρατατζούμ ταρατατζούμ ο τιμημένος και γενναίος «στρατός των προθύμων» να βάλει στη θέση του αυτό το τέρας που λέγεται «Putin» και να λευτερώσει την σκλαβωμένη ουκρανία προστατεύοντας (εννοείται!!) την ευρώπη απ’ το τέρας. Και την ειρήνη γενικά…

Προχωράει, προχωράει, προχωράει, περνάει βουνά και λαγκάδια, ποτάμια και χωριά, μια μέρα, δυο μέρες, μια βδομάδα, ένα μήνα, και ξαφνικά, ύστερα από μεγάλη και επική πεζοπορεία αντί να βρεθεί μπροστά σ’ αυτό:

αντικρύζει αυτό:

Αμάν! Αμάν!!! Έγινε τέτοιο λάθος στο δρόμο; Χάθηκε ο τιμημένος; Μπλόκαρε το gps;

Πείτε μας επιτέλους: προς τα πού πάνε για τη «σωστή μεριά της ιστορίας»;

Άγνωστο! Εδώ οι χωροτάκτες και οι χαρτογράφοι σηκώνουν τα χέρια!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Greenland calls Louisiana

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.09) >> Μην ταραχτείτε: αυτά τα real estate ήθη, του είδους «Πόσο κάνει ρε αυτό το οικόπεδο; Στο αγοράζω!» έχουν προϊστορία. Αυτό δεν είναι ούτε ευχάριστο ούτε λυτρωτικό.

Η προϊστορία ανάγεται στις εποχές της πρωτοκοσμικής αποικιοκρατίας: «κενές» (καμμία σχέση!) εκτάσεις που άλλαζαν χέρια μεταξύ αποικιοκρατών. Το τωρινό sequel εγγράφεται σ’ ένα διαφορετικό ιμπεριαλιστικό κόσμο: ο πλανήτης είναι crowded, δεν υπάρχουν «κενές εκτάσεις» και περιοχές χωρίς κατοχυρωμένη ιδιοκτησία (εκτός απ’ τα βάθη των ωκεανών). Αυτό κάνει την ψοφιοκουναβική «απόκτηση», κατάκτηση, κατάληψη, πείτε το όπως θέλετε, της Γροιλανδίας δηλητηριώδη. Και με κανέναν τρόπο smooth, όπως ήταν για παράδειγμα η «απόκτηση μέσω αγοράς» της Luisiana.

Ουπς!!! Τι σχέση έχει η Luisiana; Χμμμ… Μπορεί και να έχει!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η ενδοχώρα των θεοναζί (+ για την «φύση» των σύγχρονων καθεστώτων)

Δευτέρα 12 Γενάρη >> Ξέρει αρκετά και καταλαβαίνει περισσότερα ο Max. Αλλά δεν τα ξέρει όλα σε ότι έχει σχέση με την συμμαχία του ελλαδιστάν με το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Χώμα και αίμα: δεν είναι οι μηχανές (: τα τρακτέρ) που παράγουν την αξία!

Δευτέρα 12 Γενάρη (00.04) >> Πριν κανά μήνα, με αφορμή τις κινητοποιήσεις των αγροτών / αγροαφεντικών, αναρωτηθήκαμε «που είναι οι εργάτες γης;»… Στις 17 Δεκέμβρη 2025 η καθεστωτική «καθημερινή» είχε μια ένδειξη, αν και με μάλλον παραπλανητικό τίτλο:

… Λίγες ώρες αργότερα οι αστυνομικοί εντόπισαν 44 ανθρώπους σε μια αποθήκη με τσίγκινη στέγη, μισή ώρα περπάτημα από το Νεοχώρι Μεσολογγίου. Παρότι τα πιο κοντινά σπίτια απέχουν περίπου 2,5 χιλιόμετρα και οι πεδιάδες ολόγυρα επιτρέπουν στο βλέμμα να ταξιδεύει ανεμπόδιστα, οι εργάτες γης μετρούσαν ήδη ένα μήνα διαμονής εκεί, υπό άθλιες συνθήκες… Κάποιοι μετρούσαν ήδη ένα χρόνο στη χώρα, εργαζόμενοι προηγουμένως στη συγκομιδή πορτοκαλιών στη Σκάλα Λακωνίας. Σύμφωνα με όσα κατήγγειλαν, το κύκλωμα που τους είχε φέρει τους υποχρέωνε να εργάζονται δέκα ώρες καθημερινά και παρακρατούσε τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα και το ημερομίσθιό τους υπό το πρόσχημα ότι έπρεπε να ξεχρεώσουν τα έξοδα διακίνησής τους…

… Τον περασμένο Οκτώβριο εξαρθρώθηκε … ένα κύκλωμα με παρόμοια δράση… Σε αυτή την υπόθεση κάποιοι από τους εργάτες γης που απασχολούνταν στην Τρίπολη, στοιβάζονταν σε μια αποθήκη δίχως τουαλέτα και τοποθετούσαν να στρώματά τους πάνω σε κλούβες συγκομιδής οπωροκηπευτικών για να κοιμηθούν. Υπήρχε μόνο μια λειτουργική βρύση στον χώρο για να καλύψει τις ανάγκες 26 ανθρώπων….

… Στα μέσα Νοεμβρίου εκδικάστηκε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών άλλη υπόθεση εμπορίας ανθρώπων με θύματα και πάλι Νεπαλέζους. Δυο συμπατριώτες τους κρίθηκαν ένοχοι… Ένα εκ των θυμάτων είχε καταγγείλει και την εμπλοκή Ελλήνων στην υπόθεση, υποδεικνύοντας και συγκεκριμένη εταιρεία στην περιοχή της Αχαϊας… Παράλληλα .. αναγνωρίστηκε από το ίδιο θύμα και ένας υπάλληλος της εταιρείας που μετέφερε τους εργάτες σε θερμοκήπια με φράουλες. Ωστόσο, στη δικογραφία που σχηματίστηκε, τοποθετήθηκαν στο κάδρο των δραστών κυρίως αλλοδαποί. ΟΙ δύο Έλληνες που αναφέρονται στα σχετικά έγγραφα ως κατηγορούμενοι, ένας εξ αυτών γνωστός με το ψευδώνυμο «Δράκος», δεν ταυτοποιήθηκαν…

Μεσολόγγι… Τρίπολη… Λακωνία… Αχαϊα… Ηλεία… Είναι αυτή η εργοδοτική τακτική απ’ την μεριά των αναξιοπαθούντων εντόπιων αγρο-αφεντικών καθολική, «καθ’ άπασαν την επικράτειαν»; Ή αυτά ισχύουν μόνο στην «παλιά ελλάδα»;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Far, wild west? North? South? East?

Δευτέρα 5 Γενάρη (00.28) >> Λένε ότι στην πορεία των λευκών εποίκων της νέας ηπείρου απ’ τα ανατολικά προς τα δυτικά ένας μόνο ήταν ο κανόνας: πυροβολεί καλά όποιος πυροβολεί γρηγορότερα. (Ήταν ένας κανόνας για μεγάλο πιστολίδι. Με καφάσια σφαίρες…)

Αν μπορούμε να μιλήσουμε για «εθνική μυθολογία» σε μια κοινωνία που διαμορφώθηκε από διαδοχικά κύματα εποίκων και μεταναστών, το «πυροβολεί καλά όποιος πυροβολεί γρήγορα» βρίσκεται στο κέντρο της.

Ας τους πει κάποιος ότι το κόλπο άλλαξε∙ μπας και την γλυτώσουν. Τώρα ισχύει το πυροβολεί καλά όποιος πυροβολεί τελευταίος… Αυτό δεν χρειάζεται ένα εργοστάσιο σφαιρών από πίσω. Χρειάζεται μόνο υπομονή και ευθυκρισία. (Αρετές ξένες προς εποίκους…)

Η ενεργητική λογοκρισία σαν πολεμική στρατηγική

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη (00.43) >> Τα παρακάτω αποσπάσματα (με πλάγια γράμματα) σε μια γλώσσα αδρή, όπως πρέπει, ξένη για τα hipster γούστα της εποχής αλλά πολύ πιο ακριβή απ’ τους τωρινούς συνεχόμενους λυγμούς της «επικοινωνίας», γράφτηκαν πριν 45 χρόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Δεν δίνουμε περισσότερα στοιχεία: η προσοχή πρέπει να εστιάσει στα λεγόμενα, όχι στην υπογραφή τους.

… Στην ιμπεριαλιστική μητρόπολη, όπου κυριαρχούν εντελώς «έκτακτες» συνθήκες, η λογοκρισία δεν λειτουργεί σαν ανοικτή και βάναυση «κοπή» του λόγου.

Εδώ γίνεται κάτι παραπάνω, κάτι χειρότερο από τη χοντροκομμένη καταστροφή των αγωνιστικών κειμένων ή ένα black out, κάτι πιο περίπλοκο από την παλιά «ρίψη στην πυρά». Πράγματι, πρόκειται κατ’ αρχήν για έργο, πρόκειται για την παραχάραξη της ιστορικής εμπειρίας, την παραγωγή υποκατάστατων αναμνήσεων, την δόλια κωδικοποίηση.

Η λογοκρισία είναι μια δραστηριότητα, όχι η άρνηση μιας δραστηριότητας. Δεν είναι προσπάθεια «να μη γίνει κοινό» κάτι διαφορετικό από αυτό που συνήθως ονομάζουμε κοινο-ποιώ. Η λογοκρισία είναι τελικά παραγωγή γνώσης. Μιας άλλης γνώσης, είναι η παραποίηση του γεγονότος, η μετατόπιση και η αντικατάστασή του!

…

Η λογοκρισία είναι κυρίως στρατηγική κοινωνικού ελέγχου, πολεμική στρατηγική. Η παραγωγή παραχαράξεων και ιδεολογικών σημάτων που παραποιούν τα κοινωνικά γεγονότα προτείνοντας μια ψεύτικη τυποποίησή τους, είναι κυριολεκτικά πολεμική παραγωγή με τη σύγχρονη σημασία του όρου.

Οι ίδιοι οι τεχνικοί στην υπηρεσία του Μεγάλου Φετίχ το ομολογούν πλέον ανοικτά: η παραποίηση της πληροφόρησης, η διάδοση ψεύτικων ειδήσεων, εν ολίγοις η «πληροφορική τρομοκρατία» είναι η σύγχρονη μορφή της προληπτικής αντεπανάστασης… Δίχως άλλο μπορούμε να μιλήσουμε για «σημειολογική αντεπανάσταση», για ταξικό πόλεμο, ο οποίος διεξάγεται και πραγματοποιείται στον ελάχιστα γνωστό μέχρι σήμερα χώρο των γλωσσικών ιδιωμάτων…

Οι διαπιστώσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν «προφητικές» – αλλά ήταν βαθιά κριτικές. Ο πολλαπλασιασμός των κοινωνικών υποκειμένων γνώσης, κριτικής ανάλυσης και αντιπληροφόρησης (χωρίς internet! προφορικά ή στο χαρτί…) στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, μια διαδικασία που ξεπέρασε έως περιθωριοποίησε τους ως τότε κυρίαρχους ιδεολογικούς μηχανισμούς (στους οποίους τα παραδοσιακά μήντια είχαν κεντρική θέση) για μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο έκανε την ανοικτή και βάναυση «κοπή» του λόγου εντελώς ανεπαρκή. Οι συγγραφείς των πιο πάνω σωστά εντόπισαν τον «εμπλουτισμό» της λογοκρισίας: αν δεν μπορείς να «εξαφανίσεις» ένα γεγονός παραποίησε τα χαρακτηριστικά του! Η επιμελημένη δημιουργία σύγχυσης θα μπορούσε να αποδειχθεί το ίδιο αποτελεσματική (για τα αφεντικά) όσο η απαγόρευση…

Μετά από 40 – 45 χρόνια, με την εμπειρία της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας ήδη στην καμπούρα μας, ξέρουμε ότι τα αφεντικά έχουν πλέον την δυνατότητα, το know how διάφορων μεθόδων λογοκρισίας, τις οποίες ασκούν όλο και πιο συστηματικά:

– την «παραδοσιακή» μορφή της απαγόρευσης∙

– την ενεργητική μορφή της πρόκλησης σύγχυσης, της παράλλαξης όσων δεν μπορούν να απαγορευτούν ή διαφεύγουν τις απαγορεύσεις∙

– μια δεύτερη ενεργητική μορφή, αυτήν του πληροφορικού overdose: πρόκειται για το πληροφοριακό / trash carpet bombing, τον οργανωμένο πληθωρισμό «πληροφοριών και ερμηνειών», που ευνοείται και υπηρετείται από σύγχρονες τεχνολογίες «επικοινωνιών».

Το κρίσιμο στοιχείο εδώ είναι ότι οι ενεργητικές μορφές λογοκρισίας ασκούνται πλέον «συναινετικά»: μεγάλο μέρος των υπηκόων αναπαράγει οικειοθελώς τις παραχαράξεις και τις παραποιήσεις που υπηρετούν το σύστημα στο βαθμό που θεωρεί ότι στην τυποποίηση-των-καθεστωτικών-ψεμάτων βρίσκει κάπου μια ζεστή, φιλική γωνιά, χωρίς έκθεση σε επιπλέον κινδύνους. Ο κυβερνοχώρος είναι αυτό το απέραντο και άμορφο πεδίο όπου εδώ κι εκεί νοικιάζονται (με αντάλλαγμα τα προσωπικά data…) τέτοιες ζεστές, φιλικές γωνιές «επιβεβαίωσης» του οτιδήποτε. Η διαρκής σχετικοποίηση / παραλλαγή ταιριάζει στα υποτιμημένα Εγώ-Κεφάλαια του νεοφιλελευθερισμού στο βαθμό που μπορούν (ή νομίζουν ότι μπορούν) να την χρησιμοποιήσουν υπέρ τους στη μικροφυσική και στις μικροεξουσίες της καθημερινότητάς τους.

Η αλήθεια δεν έχει αντικατασταθεί απλά από «αλήθειες», το μεταμοντέρνο «παχνίδι» του Lyotard. Βρίσκεται υπό κατοχή από τον διαρκή καιροσκοπισμό αρχόντων και αρχόμενων∙ από τις τακτικές «επαλήθευσης» της υποτέλειας και μόνο. Οι πιο πάνω συγγραφείς των αρχών του ’80 σημειώνουν αλλού:

… Η ιμπεριαλιστική αστική τάξη εκδηλώνει την επιδρομή της με στρατηγικές ενεργητικής λογοκρισίας και παραποίησης, με σκοπό, μέσα από την δηλητηρίαση και τη γενοκτονία της προλεταριακής μνήμης, να πετύχει τον προληπτικό έλεγχο των εν δυνάμει ανταγωνιστικών συμπεριφορών.

Μνήμη είναι η συσσώρευση προγραμματικών συμπεριφορών, ένα σύνολο απαγορεύσεων και οδηγιών που εκπαιδεύει τα μέλη του καπιταλιστικού σχηματισμού στην αναπαραγωγή ή στον μετασχηματισμό του…. Η συλλογική μνήμη που η ιμπεριαλιστική αστική τάξη επιδιώκει να δημιουργήσει είναι τραγικά κενή μέλλοντος, υπάρχει μέσα στο χρόνο, αλλά οι μελλοντικές προγραμματικές συμπεριφορές που ευνοεί είναι καθηλωμένες στην ατέρμονη επανάληψη του παρόντος, της αμετάβλητης και αέναης κανονικότητάς του. Αυτή η μνήμη αποτελεί … μια σημειολογική αλυσίδα…

Είναι γεμάτη φόβους και απωθήσεις – θα προσθέταμε.

Συμπληρώνοντας τα 10 χρόνια της η «ασταμάτητη μηχανή» (και τα 30 του το Sarajevo…) έχει πλήρη συναίσθηση του ναρκοθετημένου πεδίου μέσα στο οποίο επιχειρεί την εργατική κριτική και αντιπληροφόρησή της. Έχει επίσης επίγνωση εκείνων-που-έρχονται: όχι ένας μελλοντικός πόλεμος απέναντι στον οποίο κάποιοι θα προτιμούσαν να κλείσουν τα μάτια, αλλά ένας πολύπλευρος πόλεμος παρών καθημερινά, σε εξέλιξη εδώ και χρόνια. Σε εξέλιξη και σε κλιμάκωση.

Οπότε είναι υποχρεωμένη να γίνει (ας το πούμε σχηματικά) πιο σφικτή. Λιγότερο «ανοικτή». Το «τουριστικό» σερφάρισμα στον κυβερνοχώρο έχει ήδη αποδειχθεί, γενικά μιλώντας, πηγή δεινών: η ανευθυνότητα στο τι αναζητεί και στο τι βρίσκει ο καθένας και η καθεμιά είναι τόσο κοινότοπη όσο η γενική νόρμα του καιροσκοπισμού. Απ’ την μεριά της η ασταμάτητη μηχανή δεν πουλάει κάτι, και δεν ψάχνει για πελάτες, likes, views και τα συναφή!

Ασφυκτιά… Κι όσοι / όσες θέλουν να την υποστηρίξουν ας το κάνουν. Αν όχι επειδή μοιράζονται αυτήν την ασφυξία, οπωσδήποτε επειδή νοιώθουν και αναγνωρίζουν μερικές απ’ τις σουβλιές της.

Τα αδιάφορα βλέμματα, οι περαστικοί, ας συνεχίσουν τον δρόμο τους. Είναι κακοτράχαλος και μακρύς για όλους και όλες μας. Και ποιος ξέρει τι θα φέρει η επόμενη στροφή;

German censorship

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη (00.25) >> Τον περασμένο Μάρτη η τράπεζα berliner sparkasse πάγωσε τον λογαριασμό της εβραϊκής αντι-σιωνιστικής οργάνωσης «Jewish Voice for Just Pease in the Middle East». Γιατί; Εξαιτίας «εξωτερικών πιέσεων»…

Τον Δεκέμβρη η τράπεζα gls bank πάγωσε τον λογαριασμό της free lancer δημοσιογράφου Aya Velazquez. Γιατί; Επειδή ένα χρόνο νωρίτερα είχε αποκαλύψει ντοκουμέντα «από μέσα» (whistleblower – πάνω από 4.000 σελίδες!) για τον βρώμικο ρόλο του διάσημου Robert Koch Institute στην υγιεινιστική τρομοεκστρατεία στη γερμανία. Το γερμανικό καθεστώς έψαχνε επί ένα χρόνο να τιμωρήσει εκείνον / εκείνους που έκαναν την διαρροή, δεν βρήκε, και κατέληξε μέσω σ.δ.ι.τ. στην Velazquez. Λίγες ημέρες μετά η sparkasse karlsruhe πάγωσε τον λογαριασμό του επίσης free lancer δημοσιογράφου Flavio von Witzleben. Γιατί; Επειδή ήταν επικριτικός για τον ρόλο του γερμανικού κράτους στο ουκρανικό πεδίο μάχης…

Και πριν λίγες ημέρες η gls bank ανακοίνωσε στο κομμουνιστικό κόμμα γερμανίας ότι θα παγώσει τους λογαριασμούς του στις 31 Δεκέμβρη. Γιατί; «Εξαιτίας νομικών και ρυθμιστικών κανόνων που πρέπει να τηρούμε». Δηλαδή; Το κκγ αποδίδει αυτούς τους «κανόνες» στην καμπάνιά του για συγκέντρωση χρημάτων για την κούβα….

Πριν 50 χρόνια τα «δημοκρατικά» κράτη θα έπρεπε να βρουν κάτι άλλο για να τιμωρήσουν τους αμφισβητίες και τους απείθαρχους. Στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα το «πάγωμα τραπεζικών λογαριασμών» (χωρίς επίσημο κατηγορητήριο, δίκη, καταδίκη…), ένας διοικητικός αυτοματισμός συνεργασίας κρατών και τραπεζών, είναι συνώνυμο με ληστεία: σ’ ένα καπιταλιστικό πλέγμα σχέσεων όπου διάφορες χρηματικές συναλλαγές γίνονται υποχρεωτικά μέσω τραπεζών η εξωδικαστική «τιμωρία του παγώματος» (άτυπη κατάσχεση;) είναι βαριά.

American censorship

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη >> Το να βιντεοσκοπούνται από ιδιώτες οι «επιχειρήσεις σκούπα» κατά μεταναστών στο ψοφιοκουναβιστάν είναι «εσωτερική τρομοκρατία»… «Εκθέτει τα όργανα και τα βάζει σε κίνδυνο» λένε οι αρμόδιοι…

Το μεγάλο ξήλωμα (και η μεγάλη απελπισία)

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη (00.21) >> Άρχισαν (ή ίσως κλιμάκωσαν) άγρια το 2020. Τα δυτικά, θεωρούμενα «φιλελεύθερα» τυπικά συντάγματα έγιναν κουρέλια πανηγυρικά με τους μαζικούς κατ’ οίκον εγκλεισμούς, το «κτύπημα κάρτας» για να πάει κάποιος στο μπακάλικο, τις μαζικές απαγορεύσεις κυκλοφορίας, τις τιμωρίες και την διαπόμπευση των όποιων «παραβατών»… Και, στη συνέχεια, με την μαζική υποθήκευση των κορμιών στις φαρμακομαφίες και στη γενετική απαλλοτρίωσή τους κατά τα συμφέροντα του βιο-πληροφορικο-μιλιταριστικού συμπλέγματος. (Παρεπιπτόντως: ο «τσαχπίνης» Sars-CoV-2 συνεχίζει να κυκλοφορεί, φυσιολογικά όπως δεκάδες άλλοι παρόμοιοι, ίσως σε ελαφρώς χειρότερες εκδοχές από εκείνες του 2020, του 2021 και του 2022… Αλλά δεν πεθαίνει ο κόσμος στους δρόμους, ούτε ξεκληρίζονται οι κοινωνίες όπως διέδιδαν οι υγιεινιστικοί τρομοκράτες και οι πληρωμένοι ή απλά εθελοντές οπαδοί τους στη διάρκεια του «πόλεμου κατά του αόρατου εχθρού»… Έτσι δεν είναι;)

Οι ριζικοί, δομικοί μετασχηματισμοί στις εννοήσεις του τι είναι «κανονικό» και τι όχι, του τι είναι «επιτρεπτό» και τι όχι, του τι είναι «αληθινό» και τι όχι, κι ακόμα ακόμα του τι είναι «νοημοσύνη» και τι όχι, τι είναι «αίσθηση» και τι όχι, ξετυλιγμένοι πάνω στις ράγες των τριών μορφών λογοκρισίας, είναι υποχρεωτικοί για την ανανέωση της καπιταλιστικής κυριαρχίας με βάση τις προδιαγραφές της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Γιατί αυτή η τεχνολογική επανάσταση δεν αφορά μόνο αυτήν καθ’ αυτήν την οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης. Αφορά το σύνολο των σχέσεων: την κοινωνική αναπαραγωγή των καπιταλιστικών προσταγών.

Προφανώς είναι πόλεμος! Πόλεμος με διανοητικό και συνειδησιακό αίμα! Έχει διαμορφωθεί

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τα απόνερα μιας ήττας 1

Δευτέρα 22 Δεκέμβρη (00.27) >> Λέγαμε (κάποτε, εκεί στα ‘90s…) ότι το γερμανικό κράτος / κεφάλαιο έχασε 2 πολέμους που έκανε (τον 1ο και τον 2ο παγκόσμιο) και κέρδισε τον 3ο (τον αποκαλούμενο «ψυχρό») τον οποίο δεν έκανε! Και ότι, κατά συνέπεια, τα αφεντικά του θα είχαν διδαχθεί απ’ αυτό το μάθημα της ιστορίας τους, και ότι δεν θα ξαναέμπλεκαν σε σοβαρούς πολεμικούς ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς και καυγάδες…

Αμ δε!!! Σε μια αναβάθμιση του τευτονικού / προτεσταντικού συνδυασμού βαριάς μυωπίας και ακόμα βαρύτερης έπαρσης, οι κυβερνώσες πολιτικές βιτρίνες στο Βερολίνο δηλώνουν έτοιμες και διατεθειμένες να στείλουν τους υπηκόους τους να «αυτοθυσιαστούν» στην όξυνση του 4ου παγκόσμιου∙ ενός πολέμου που εν τω μεταξύ έχουν χάσει ήδη!!! Είναι όντως εντυπωσιακό μετά τον απολογισμό 3 παγκοσμίων πολέμων το να «τρώγεσαι» για έναν ακόμα στον οποίο έχεις ηττηθεί-απ’-τα-αποδυτήρια….

Θα δούμε στη συνέχεια που οφείλεται αυτή η «ροπή». Προς το παρόν πέντε μικρά video ντοκουμέντα.

Στο πρώτο η αγαπημένη Annalena ως φρέσκια υπ.εξ. της τρικολόρε κυβέρνησης του «άσσου στο ημίχρονο – δύο τελικό» θλιβερού πρωθ. Soltz, μιλώντας κάπου στο αμέρικα στις 2 Αυγούστου του 2022 (η ρωσική εισβολή στην ουκρανική επικράτεια ήταν ήδη λίγων μηνών, κι όλοι οι δυτικοί περίμεναν την ήττα / διάλυση του ρωσικού καθεστώτος…) είπε μεταξύ άλλων κι αυτά τα ενδιαφέροντα:

… Πρέπει να αδράξουμε αυτήν την διατλαντική στιγμή. Πρέπει να την αξιοποιήσουμε για να κτίσουμε έναν πιο δυνατό, μη αναστρέψιμο διατλαντικό συνεταιρισμό για τον 21ο αιώνα.

Το 1989 ο αμερικάνος πρόεδρος George Bush προσέφερε στη Γερμανία την φημισμένη «συνεργασία για την ηγεσία». Τότε δεν υλοποιήθηκε. Η ιδέα εκείνη ήταν πιο μπροστά απ’ την κατάσταση εκείνης της εποχής. Στην αρχή των ‘90ς η χώρα μου ήταν απασχολημένη με το να γίνει η επανενοποίηση μια πραγματικότητα για όλους τους πολίτες της. Δούλευε για την προσαρμογή της ενιαίας Γερμανίας στην ΕΕ.

Αλλά σήμερα, με τον κόσμο σε μια καινούργια εποχή, τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Το βλέπουμε καθαρά: Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να εμπλακούσε σε έναν συνεταιρισμό για την ηγεσία.

… Τρεις πυλώνες θα είναι κρίσιμοι γι’ αυτόν τον συνεταιρισμό.

Πρώτον, η ασφάλεια. Για πολύ καιρό μετά το 1989, η ασφάλεια δεν ήταν ένα θέμα ανησυχίας για πολλούς Ευρωπαίους και ειδικά για τους Γερμανούς. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου η χώρα μου θεωρούσε τον εαυτό την εντέλει «να βρίσκεται ανάμεσα σε φίλους μόνο». Αλλά αυτή η άποψη έχει οριστικά αλλάξει. Τα παιδιά ρωτούν τους γονείς τους στο τραπέζι του πρωϊνού: Μαμά, τι είναι ένα πυρηνικό όπλο; Άλλοι λένε: Στ’ αλήθεια μου αρέσει το ΝΑΤΟ. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν γεννήθηκα, εκατομμύρια Γερμανοί που είναι τώρα οι παπούδες αυτών των παιδιών διαδήλωναν για αμαρτυρόμενοι κατά των εξοπλισμών. Σήμερα, αυτοί οι παπούδες, μανάδες, πατεράδες και τα παιδιά τους κάθονται στο τραπέζι της κουζίνας κουβεντιάζοντας υπέρ των εξοπλισμών ή διαδηλώνουν υποστηρίζοντας την ελευθερία της Ουκρανίας…

Ως γνωστόν η αγαπημένη Annalena ήταν (και παραμένει) προϊόν της συνεργασίας ανάμεσα στο αμερικανικό και στο γερμανικό βαθύ κράτος – μια variada του 21ου αιώνα που δεν θα μπορούσε να παράξει ιδιαίτερη ευφυία. Κι ας μην μιλήσουμε για ιστορική γνώση και επίγνωση… Νόμιζε (η καϋμένη…) το 2022 ότι η πρόταση του 1989 ήταν για έναν 21ο αιώνα όχι αμερικανικό αλλά αμερικανογερμανικό!!! Νόμιζε (ή αυτό παρίστανε) το 2022 ότι το αμερικανικό δόγμα της full spectrum dominance σ’ όλο τον πλανήτη ήταν ακόμα κραταιό και ότι θα μεταφραζόταν και στα γερμανικά….

Πράγματι ο Bush ο Α, ευρισκόμενος σε γερμανικό έδαφος («δυτικογερμανικό» ακόμα τότε…), στο Mainz τον Μάη του 1989, έντρομος για την επικείμενη «γερμανική επανένωση» (ολοκληρώθηκε με επισημότητα τον Οκτώβρη εκείνης της χρονιάς) όπως άλλωστε το ίδιο ή και περισσότερο έντρομα ήταν το Λονδίνο και το Παρίσι, αφού πρώτα έπλεξε (τι άλλο να έκανε;) το εγκώμιο της απελευθερωμένης ευρώπης, έκανε όντως μια «φιλική πρόταση» στον τότε πρωθ. Kohl για «μοιρασιά της κυριαρχίας στον πλανήτη» μεταξύ τους. Όχι βέβαια επειδή σκόπευε να παραιτηθεί απ’ την συνέχιση και διεύρυνση της αμερικανικής-μόνο κυριαρχίας. Αλλά απ’ τον φόβο του ότι σύντομα η Ουάσιγκτον θα βρει μπροστά της μια ανανεωμένη γερμανική επιρροή στην ευρώπη, απ’ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια! Ήταν μια μάλλον απεγνωσμένη πρόταση δούρειος-ίππος…

Κι αν το τότε Βερολίνο δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία σ’ εκείνη την «φιλική πρόταση», ήταν α) επειδή καταλάβαινε ότι η σκοπιμότητά της ήταν … αντιγερμανική, και β) επειδή πράγματι σκόπευε να ξαναγίνει το οικονομικό και πολιτικό κέντρο της ευρώπης∙ κόντρα στην αμερικανική ηγεμονία! (Όποιος έκανε τον κόπο να διαβάσει προσεκτικά την «λευκή βίβλο της συνθήκης του Μάαστριχτ», το Νοέμβρη του 1993, ξέρει για τι μιλάμε…)

Ακολούθησαν κάποιες αναλαμπές της γερμανικής (και της γαλλικής) προσπάθειας για «γεωπολιτική χειραφέτηση» απ’ την Ουάσιγκτον. Όπως, ας πούμε, το 2003, όταν Βερολίνο και Παρίσι αρνήθηκαν την συμμετοχή στη «συμμαχία των προθύμων» για την εισβολή στο ιράκ. Για να βαφτιστούν απ’ το γεράκι υπ.αμ. του Μπους του Β Donald Rumsfeld «γερασμένη (δηλαδή παρακμιακή) ευρώπη» σε σχέση με την ανθηρή «νέα ευρώπη», τα κράτη του πρώην ανατολικού μπλοκ, που έδειξαν την δέουσα προθυμία για την «παρέλαση» (όπως νόμιζαν) στην Μεσοποταμία, την εισβολή και κατοχή του ιράκ.

Το να θυμηθεί η ανιστόρητη και αφελής ως ατζέντισσα πράσινη κι αγαπημένη υπ.εξ. Annalena το καλοκαίρι του 2022 μια αμερικανική «πρόταση δήθεν συγκυριαρχίας» (στον πλανήτη) πριν 33 χρόνια, με τωρινό σκοπό (προφανώς) την μοιρασιά της ηττημένης (όπως φανταζόταν…) ρωσίας, είχε εξαρχής μια εντελώς αντεστραμμένη επικαιρότητα: η ανατίναξη των 3 απ’ τους 4 σωλήνες των nord stream 1 και 2 λίγους μήνες μετά την ομιλία της (τον Σεπτέμβρη του ’22) σήμαινε πολύ απλά ότι του λοιπού το γερμανικό κράτος / κεφάλαιο θα υπηρετούσε το παρακμιακό αμερικανικό… Και ότι δεν θα ήταν συνεταίροι!!!

Στις  7 Φλεβάρη του 2022, πριν καν γίνει η ρωσική εισβολή, ο νυσταλέος Jo, το «αφεντικό» στην Ουάσιγκτον, το είχε ξεκαθαρίσει, έχοντας δίπλα του τον θλιβερό… Προσοχή: εκείνος ως πρόεδρος των ηπα ήταν που είπε «nord stream τέλος» – όχι ο γερμανός πρωθυπουργός ως άμεσα ενδιαφερόμενος! Σε μια διακρατική σχέση μεταξύ γερμανικού και αμερικανικού κράτους / κεφάλαιου στοιχειωδώς ισορροπημένη ο καϋμένος Soltz θα μπορούσε εν τέλει να υποσχεθεί «στο πλαίσιο των κυρώσεων θα σταματήσουμε να αγοράζουμε ρωσικό φυσικό αέριο»… Δεν θα ήταν αρκετό; Όχι, δεν θα ήταν αρκετό – για την Ουάσιγκτον!!!

H ατζέντισσα, πράσινη κι αγαπημένη Annalena ως υπ.εξ. σκόπευε να πουλήσει το θέμα ως μια γρήγορη μετατροπή του βιομηχανικού γερμανικού κράτους (για την προστασία του κλίματος βρε αδερφέ!!!) σ’ ένα «πράσινο» λιβάδι γεμάτο σκιουράκια και βιοτεχνολογικές μαφίες. Αλλά όχι! Η σύντομη δραματική στιγμή που παίχτηκε στην Ουάσιγκτον στις 7 Φλεβάρη του 2022 είχε το σαφές και ξεκάθαρο νόημα: θα μας υπηρετείτε!

(Θα επανέλθουμε στη συνέχεια…)

Τα (λίγα) χρόνια από τις αρχές του 2022 ως τώρα πέρασαν σα νερό που κυλάει στ’ αυλάκια της Ιστορίας. Όχι μόνο η ρωσία δεν διαλύθηκε, όχι μόνο έχει αναδυθεί απ’ το ουκρανικό πεδίο μάχης νικήτρια και δυναμωμένη, όχι μόνο οι δύο πλευρές του Ατλαντικού ηττημένες παρακμάζουν μαζί, όχι μόνο η άλλοτε «μόνη υπερδύναμη» θέλει να καταπιεί (δηλαδή να διαλύσει) την πολιτικά και οικονομικά παρακμιακή ε.ε. (ενόσω η Μόσχα επιδιώκει την διάλυση του νατο…), αλλά οι ηττημένοι ευρωπαίοι σωστομερίτες εξακολουθούν να ονειρεύονται αν όχι «τη νίκη τους επί της ρωσίας» σίγουρα το πλιάτσικο σε ότι απομείνει ως ουκρανία – με πρόσχημα «την άμυνα κατά του Putin».

Ιδού λοιπόν πως έφτασαν τα πράγματα. Πριν λίγες ημέρες (11 Δεκέμβρη) ο τσουρομαδηΜερτς προσπάθησε να συγκινήσει έναν μόνιμο αξιωματικό του στρατού του που του είπε ότι «έτσι όπως το πάει, αυτός δεν θα δει τα 40 του γενέθλια»: αμυνόμαστε για να μην αμυνόμαστε (mother f***)! Εννοώντας: Να μπορέσουμε να περάσουμε επιτέλους στην επίθεση….

Αυτοθυσιαστείτε λοιπόν!!!

Πόρκα μιζέρια!!! Από ‘κει που το φτηνό ρωσικό αέριο θα αποκτούσε αμαχητί γερμανούς ιδιοκτήτες τώρα να διαφημίζεις στους νεολαίους σου πόσο ωραία είναι τα φέρετρα…

Κάποιοι προσπαθούν να το ρίξουν στην πλάκα:

Άλλοι και άλλες, σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς, παίρνουν την «ώθηση στην αυτοθυσία» στα σοβαρά. Και πολύ καλά κάνουν! (Στα γερμανικά οικογενειακά τραπέζια ΔΕΝ θα κουβεντιάζουν τώρα τον ‘επανεξοπλισμό’ όπως έλεγε η αγαπημένη Annalena το καλοκαίρι του 2022…  Κουβεντιάζουν την άρνηση στράτευσης – και πολύ καλά κάνουν!)