Tag: ιδεολογία

Το διπλό αφεντικό 3

Πέμπτη 7 Μάη. Οκτώβρης 2012, Sarajevo νο 66, τίτλος άρθρου τηλεφωνικοί πλασιέ και γραμμές συναρμολόγησης (α μέρος). Απόσπασμα:

… Το γραφείο ευρέσεως εργασίας βρήκε τη δουλειά ως τηλεφωνικό πωλητή όχι μόνο στη συνάδελφό μου από την CallOn, την κομμώτρια, αλλά και σε έναν από τους συναδέλφους μου στη ZIU-International. Μπορεί το γραφείο ευρέσεως εργασίας να μην ήξερε τι έκανε. Όταν όμως ο συνάδελφός μου στην ZIU-International παρατάει τη δουλειά, επειδή δεν συμβιβάζεται με τη συνείδησή του και καταγγέλει την όλη ιστορία στο γραφείο ευρέσεως εργασίας, δεν τον επαινούν στο ελάχιστο· το γραφείο ευρέσεως εργασίας δεν ενημερώνει ούτε την επιθεώρηση εργασίας ούτε την εισαγγελία. Τιμωρεί άμεσα όμως τον συνάδλεφό μου μια μια περίοδο αποκλεισμού ως επίπληξη. Πολύ γερμανικό: ούτε βοήθημα ανέργου, ούτε Hartz IV, ούτε φράγκο. Η ευθύνη για τον τερματισμό της εργασιακής του σχέσης ανήκει σ’ εκείνον και μάλιστα μ’ αυτή την αιτιολογία!

Αυτό δυστυχώς δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Σε πολλές περιπτώσεις τα τοπικά γραφεία ευρέσεως εργασίας δίνουν στους ανέργους δουλειές σε εταιρείες διαχείρισης τηλεφωνικών κλήσεων και οι δήμοι πληρώνουν από πάνω κονδύλια οικονομικής υποστήριξης. Ο κλάδος ακμάζει· πού αλλού να βρεθούν θέσεις εργασίας, πόσο μάλλον για ανειδίκευτους;

Το γραφείο εργασίας στο Χάλε κάλεσε νεαρούς ανέργους σε μια “ημερίδα ενημέρωσης”. Είχε τον εξής τίτλο: “Επιχειρήσεις ενημερώνουν τη νεολαία για ευκαιρίες εργασίας σε εταιρείες διαχείρισης κλήσεων”. Επειδή η δουλειά εκεί έχει αποκτήσει κακή φήμη, θέλουν να ανατρέψουν αυτήν την εντύπωση· επειδή “τώρα δίνονται ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους να ανελιχθούν και να κάνουν καριέρα σε αυτόν τον δυναμικό, καινοτόμο κλάδο, καθώς οι νέοι συχνά συγκεντρώνουν μέσω της εκπαίδευσής τους όλα εκείνα τα στοιχεία που ζητάει ο κλάδος”.

Και τα δύο κομμάτια (το τελευταίο απ’ το βιβλίο του Γκίνερ Βάλραφ, Από τον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο – η αθέατη πλευρά του γερμανικού θαύματος, γερμανική έκδοση 2009, ελληνική 2011 απ’ τις εκδ. Τόπος) υποδεικνύει κάτι που γενικά είναι άγνωστο (ή λίγο γνωστό) στο ελλαδιστάν: αυτό που είναι η “ενεργητική υποστηρίξη της εργασίας” – απ’ την μεριά των καπιταλιστικών κρατών.

Η «εφεύρεση» αυτού του μοντέλου ενεργητικής εμπλοκής του κράτους στην «αγορά εργασίας» είναι πιθανά γερμανική. Ωστόσο, με διάφορες παραλλαγές, αυτό το μοντέλο δουλεύει ήδη πέρα απ’ την γερμανία, στην αγγλία, στην γαλλία, στην ισπανία και στην ιταλία. Σε τι συνίσταται;

Η μορφή-κράτος, είτε κεντρικά είτε αποκεντρωμένα (π.χ. σαν «περιφέρεια», ή «δήμος») «καλύπτει» ένα μέρος του εργατικού μισθού με την μορφή «επιδότησης»· και άλλο μέρος το πληρώνει ο κάθε φορά συγκεκριμένος εργοδότης. Ωστόσο, σαν «συν-χρηματοδότης» του εργατικού μισθού η μορφή-κράτος αναλαμβάνει εντελώς διαφορετικές αρμοδιότητες απ’ αυτές του ιδιωτικού αφεντικού. Το ποιές είναι αυτές και τι σημασία είχαν εξαρχής βαζοντάς τες στην ημερήσια διάταξη της τωρινής «διάσωσης της οικονομίας», κλπ κλπ, θα το δούμε σε επόμενες συνέχειες.

Το θανατόμετρο, εντόπια version (ορθή επανάληψη)

Τετάρτη 6 Μάη. Ο δαίμονας του κυβερνοχώρου μας κτύπησε χτες (αλλά δεν είναι κολλητικός!). Λάθος το link σχετικά με την Αποκάλυψη Τώρα του κυρ αρχι-ιερέα της «προσευχής των 6.00). Το σωστό link (για όσους / όσες δεν έχουν βρει ήδη τις δηλώσεις του κυρ Σωτήρη) είναι αυτό. (Ευχαριστούμε τον Γ. και τον Σ. και όλους όσους υπέδειξαν το λάθος μας).

Επαναλαμβάνουμε και την απομαγνητοφώνηση:

… Εμείς κάναμε μια ακόμα υπερβολή. Οποιοσδήποτε πέθαινε ΑΠΟ ή ΜΕ covid καταγραφόταν σα να πέθαινε ΑΠΟ covid. Θυμάμαι, για παράδειγμα, μια εγκεφαλική αιμοραγία. Το νάχεις covid δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πεθαίνεις ΑΠΟ τον covid. Εμείς το καταγράφουμε σα να πεθαίνεις ΑΠΟ τον covid. Το βάζαμε, δηλαδή, μέσα στην κοινή δεξαμενή. Και νομίζω ότι είμαστε σωστοί που το κάναμε αυτό…

Εν τω μεταξύ, πρόλαβε (σιγά μην αργούσε!) να ξεκινήσει μια εκστρατεία μπαλώματος της ντόπιας ομολογίας για το κούρντισμα του θανατόμετρου… Αυτά που ξεστομίζουν οι δημαγωγοί, του γενικού είδους «ναι μεν αλλά», είναι γελοίο τραύλισμα – αμφίβολο αν πείθονται όσοι έχουν λειτουργικά φαιά κύτταρα στο κεφάλι τους. Πόσοι, όμως, έχουν ακόμα αυτην την πολυτέλεια που λέγεται ορθολογική σκέψη; Αξίζει, ενδεικτικά, να αναφερθούμε στην τακτική ενός μεγαλοστελέχους αρχιδημαγωγού, του Π. Τσίμα.

Στην χθεσινή πρωϊνή του εκπομπή ανέλαβε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, κάνοντας έναν «φανταστικό διάλογο» για το θέμα, τόσο βρώμικο ώστε αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Αναπαράγουμε αυτολεξεί τονίζοντας με υπογράμμιση την σπέκουλα:

… Ο απολογισμός λέει ότι οι νεκροί στον κόσμο απ’ τον κορονοϊό ξεπέρασαν τις 250.000. Στις περισσότερες χώρες, όπως και εδώ, επιβεβαιώνεται πια, καθιερώνεται μια μέθοδος μέτρησης, ώστε μετράμε τους νεκρούς που πέθαναν ΜΕ κορονοϊό, όχι απαραίτητα αυτούς που πέθαναν ΑΠΟ τον κορονοϊό. Που σημαίνει ότι αν κάποιος είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο ΜΕ κορονοϊό αλλά πέθανε από εγκεφαλικό, για παράδειγμα, τον μετράμε στους νεκρούς.

Κι έτσι ξεκινάει μια άλλη συζήτηση. Θα έχετε πέσει πάνω της, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Εγώ δεν συχνάζω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά ανοίγω καμμιά φορά το ραδιόφωνο το βράδυ, όχι καμμιά φορά, πάντα, και παρακολουθώ μερικές εκπομπές, απ’ αυτές που παίρνουν τηλέφωνο οι ακροατές και λένε την γνώμη τους. Οπότε και να θες να τ’ αποφύγεις πέφτεις πάνω του, κουτουλάς, σαν σε τοίχο που βρέθηκε ξαφνικά μπροστά στο δρόμο σου… Πως αυτός ο κορονοϊός, τι λέτε ρε παιδιά, δεν υπάρχει, ή είναι μια κατασκευή… Όλοι αυτοί οι νεκροί που μετριούνται κάθε μέρα και μας λένε δεν υπάρχουνε, ή έχουν πεθάνει από άλλη αιτία. Μας τους εμφανίζουν ως θύματα ενός κορονοϊού γιατί θέλουν να μας τρομάξουν, θέλουν να μας φοβίσουν.

Εκεί ο εκφωνητής, ο παραγωγός του ραδιοφώνου, μπορεί να πει ποιός ρε παιδιά θέλει να μας φοβίσει; Και γιατί; Τί όφελος θα έχει; Υποβάλει την ερώτηση και αμέσως κατατάσσεται σε μία απ’ τις δύο υπανθρώπινες κατηγορίες. Ή είναι ένας εντελώς ηλίθιος, που δεν καταλαβαίνει τίποτα, ή είναι κάποιος που τα παίρνει απ’ τον Bill Gates ή έχει προσληφθεί απ’ τον Soros…

Κι έπειτα τα ωραία αρχίζουν μετά. Ωραία, σύμφωνοι, κάποιοι θέλουν να μας τρομάξουν, μας λένε ψέμματα, δεν υπάρχει ο κορονοϊός. Ο κορονοϊός είναι ένα ψέμα. Και οι νεκροί που μας αραδιάζουν είναι ψέμα, το λένε επειδή θέλουν να μας τρομάξουν, θέλουν να μας φοβίσουν. Γιατί όμως; Εδώ αρχίζει το ωραίο, γιατί οι απαντήσεις ποικίλουν. Γιατί θέλουν να μας φορέσουν το 5G, γιατί θέλουν να μας κάνουν εκείνο το εμβόλιο που μέσα έχει κι ένα τσιπ, για να μας καταγράφουν και να μας κάνουν ό,τι θέλουν, γιατί θέλουν να επιβάλλουν μια παγκόσμια διακυβέρνηση. Γιατί θέλουν να εκτοπίσουν την ελληνική γλώσσα και την ορθόδοξη πίστη μας. Αυτό είναι το πιο ωραίο: πεθαίνουν οι φουκαράδες άσχετοι στη Λομβαρδία, ισπανοί στη Βαρκελώνη, ή οι αφροαμερικανοί στο Σικάγο και στη Ν. Υόρκη επειδή κάποιοι θέλουν να μας πάρουν την ελληνική γλώσσα και την ορθόδοξη πίστη.. Ο ιός δημιουργήθηκε σ’ ένα εργαστήριο αλλά διέφυγε… Ο ιός διέφυγε επίτηδες γιατί οι κινέζοι θέλανε να ελέγξουνε τον κόσμο… Τον δημιούργησε το 5G… Όλα ακούγονται. Μπορείς να κάνεις λίγο πλάκα μ’ όλα αυτα, μπορείς και να τρομάξεις. Ανάλογα με την διάθεσή σου. Υπάρχουν μέρες που κάνω πλάκα, υπάρχουν μέρες που τρομάζω.

Τι λέει ο αρχιδημαγωγός;

Πρώτον, με την μεγαλύτερη φυσικότητα του κόσμου, υποστηρίζει κάτι του είδους ότι το “κρεμάστηκε ΑΠΟ την γραβάτα του” και το “πέθανε κουστουμαρισμένος, με το σακάκι και ΜΕ την γραβάτα του” σωστά θεωρούνται το ίδιο πράγμα, ένα και αυτό σαν “πιστοποιητικό θανάτου”… Κι άλλωστε, όχι για τις γραβάτες αλλά για τον covid-19, αυτό είναι διεθνής πρακτική (ναι…) οπότε είναι ο.κ…. Διεθνιστές είμαστε, μη νομίζετε…

Και δεύτερον, επειδή συμφωνεί, αραδιάζει κάθε “θεωρία συνωμοσίας”, φτιάχνει έναν ωραίο σωρό, και θάβει βαθιά την εύλογη ερώτηση: γιατί και από πότε τσουβαλιάζονται οι νεκροί και οι “αιτίες θανάτου”; – την οποία φυσικά δεν θέλει να απαντήσει… Πρακτικά λέει: όποιος τολμήσει να αμφισβητήσει την κυρίαρχη αλήθεια για την πανδημία είναι “συνωμοσιολόγος”… Πράγμα που αποδεικνύει, παρά την θέλησή του, αυτό που είναι λογικό: το ότι ένα μεγάλο μέρος διάφορων ατεκμηρίωτων και φαντασιόπληκτων “θεωριών” διασπείρεται σκόπιμα από trolls και λοιπούς υπαλλήλους για να θαφτεί οποιαδήποτε συνεκτική κριτική!

Δεν είναι αυτή η τακτική μοναχική έμπνευση ενός πρώην αριστερού μεγαλοδημαγωγού. Από διαφορετικές μεριές η ασταμάτητη μηχανή παρατηρεί την ίδια τακτική: αν εμφανιστούν στοιχειοθετημένες απαντήσεις στο ποιοί και γιατί προωθούν την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία θα προσπαθήσουμε να τους «μπαζώσουμε» μαζί με τους «συνωμοσιολόγους»…

Την ίδια στιγμή, αλλού στον «πολιτισμένο» πρώτο κόσμο, επειδή φαίνεται ότι τα θανατόμετρα έχουν αρχίσει να βρωμάνε, ξεδιπλώνεται ένα άλλο σκέλος «αντεπίθεσης»: οι νεκροί (απ’ τον covid-19) είναι στη δύση (λένε…) πολλοί περισσότεροι… Και για άγνωστους λόγους δεν έχουν καταμετρηθεί… Εδώ η τακτική ξεκινάει με την δόλια σύγκριση του “συνολικού αριθμού θανάτων από οποιαδήποτε αιτία” τους φετεινούς 4 πρώτους μήνες με αντίστοιχους άλλων χρόνων (όπου αποδεικνύεται ότι οι πρώτους μήνες (οι φετεινοί θάνατοι είναι περισσότεροι…) για να εκτοξευτεί αμέσως μετά με το παρανοϊκό συμπέρασμα ότι «αφού είναι περισσότεροι τότε δεν μπορεί παρά να είναι πολύ περισσότεροι»!!! Πρόκειται, άραγε, να ρίξουν-στην-δεξαμενή (που λέει κι ο κυρ Σωτήρης) και τις αυτοκτονίες, τα τροχαία, και κάθε θάνατο;

Για όλα είναι ικανοί.

Εμπόριο θανάτου!

Τετάρτη 6 Μάη. Οι λιτοί και οι δεμένοι που έχουν ξεχυθεί για να κουκουλώσουν τα ακουκούλωτα της κατά λάθος “Αποκάλυψης Τώρα” του κυρ Σωτήρη αποδεικνύουν, παρά τη θέλησή τους, το πόσο ενορχηστρωμένη είναι η λειτουργία του θανατόμετρου. Και όχι μόνο στα μέρη μας, φυσικά.

Οπωσδήποτε θα παραστήσουν τους αγνούς και αθώους. Πόσο αθώο σας φαίνεται, για παράδειγμα, αυτό (κάτω απ’ τον τίτλο: «τι εννούσε ο Σωτήρης Τσιόρδας όταν μίλησε για ‘υπερβολή’ στην καταγραφή των θανάτων» – ζήτω οι επεξηγήσεις! – Ευχαριστούμε τον Σ.):

… Η τακτική αυτή είναι συνηθισμένη στις επιδημιολογικές καταγραφές. Ακόμη και στη γρίπη πολλές φορές η αιτία θανάτου δεν είναι ο ιός της γρίπης, αλλά αν ένας ασθενής πεθάνει από άλλη αιτία καταγράφεται στα θύματα της γρίπης εφόσον το τεστ για τον ιό είναι θετικό. Έτσι και με τον κορονοϊό…. Το χειρότερο θα ήταν να έχουμε θανάτους από επιπλοκές του ιού και να καλύπτονται από άλλες αιτίες. Εκεί τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αντίθετα οι επιδημιολόγοι στην Ελλάδα πράττουν το εντελώς αντίθετο κι έτσι δημιουργείται μέσα από τη σχετικά “μακάβρια” καταγραφή η αισιοδοξία ότι έχουμε σε σημαντικό βαθμό επιβληθεί της επιδημίας για την ώρα…

Ντάξει μωρέ, πως κάνετε έτσι; Προσθέσαμε στους νεκρούς του ναυαγίου Χ και όσους πνίγηκαν φέτος κολυμπώντας στα ρηχά και σε πισίνες… Γιατί υπάρχει και χειρότερο: να σας λέγαμε ότι δεν υπήρξαν νεκροί απ’ το ναυάγιο Χ και να τους ψάχνατε σε τίποτα ξερονήσια… Άρα; Χαμογελάστε!!!

Μόνο που έγινε στις αρχές Απρίλη μια (1) τουλάχιστον καταγγελία, συγγενούς ηλικιωμένου ασθενούς, ότι οι γιατροί του νοσοκομείου της πρότειναν να τον δηλώσουν “νεκρό από covid-19”, να βάλει κι αυτή την υπογραφή της στο ψέμα, και σε αντάλλαγμα να της δώσουν «χαρτί» που να μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα όλο το 24ωρο… Αυτό δεν πρέπει να είναι συνηθισμένο «στις επιδημιολογικές καταγραφές», ε; Για νταραβέρι δείχνει…

Αυτά, πολλά τέτοια, συνυπάρχουν πια (στο ευρύτερο μηντιακό θέαμα) με πολύ λιγότερα τέτοιου είδους:

Στη Γερμανία, όπως και σε άλλες χώρες που έχουν πληγεί από τον κορωνοϊό, οι συζητήσεις σχετικά με το εάν οι άνθρωποι πεθαίνουν «με» ή «από» τον ιό είναι πλέον καθημερινότητα.

«Οι νεκροψίες θα πρέπει να αποφεύγονται», ανέφερε στις αρχές Απριλίου στην ιστοσελίδα του το Robert Koch Institut (RKI), το γερμανικό ινστιτούτο, υπεύθυνο για τη μελέτη μολυσματικών ασθενειών, όμως αργότερα άλλαξε άποψη.

… Η βάση δεδομένων του Πίσελ περιέχει πλέον πληροφορίες που αντλήθηκαν από περισσότερες από 100 νεκροψίες. Και όλοι επιβεβαιώνουν: κανένας από τους νεκρούς δεν επηρεάστηκε αποκλειστικά από τον κορωνοϊό, αλλά είχε ήδη καρδιαγγειακά προβλήματα, υψηλή αρτηριακή πίεση, αρτηριοσκλήρωση, διαβήτη, καρκίνο, πνευμονική ή νεφρική ανεπάρκεια ή κίρρωση του ήπατος. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Πίσελ, ο κορωνοϊός δεν θα πρέπει να υποτιμάται. Είναι όμως της άποψης πως ο φόβος απέναντι στον ιό είναι υπερβολικός και ότι δεν πρόκειται για «ιδιαίτερα επικίνδυνη ιογενή νόσο».

… Τα δεδομένα του Πίσελ επιβεβαιώνουν σχεδόν κατά γράμμα μελέτη του ιταλικού Υπουργείου Υγείας, η οποία δεν βασίζεται σε νεκροψίες, αλλά στην πορεία της νόσου σε 1.738 νεκρούς ασθενείς COVID-19. Εκτός από τον ιό, το 96,4% αυτών υπέφερε από τουλάχιστον ακόμη μία ασθένεια. Συγκεκριμένα, οι πιο συχνές παθήσεις ήταν η υψηλή αρτηριακή πίεση (70%), ο διαβήτης (32%) και οι καρδιαγγειακές παθήσεις (28%). Η μέση ηλικία των αποθανόντων στην Ιταλία είναι μέχρι στιγμής τα 79 έτη και στο Αμβούργο τα 80 έτη.

Και οι 20 νεκροί ασθενείς με COVID-19 που εξετάστηκαν από τον Αλεξάντερ Τζάνκοφ, επικεφαλής στον τομέα αυτοψίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βασιλείας, είχαν επίσης υψηλή αρτηριακή πίεση. Επιπλέον, οι περισσότεροι από αυτούς ήταν υπέρβαροι. Τα δύο τρίτα των νεκρών είχαν καρδιακά προβλήματα και το ένα τρίτο διαβήτη. Ωστόσο, ο παθολόγος δεν θα χαρακτήριζε την ασθένεια ακίνδυνη: «Όλοι αυτοί οι ασθενείς πιθανότατα θα είχαν ζήσει περισσότερο χωρίς την COVID-19 – ίσως μια ώρα, ίσως μια μέρα, μια εβδομάδα ή ένα χρόνο».

Πιθανότατα… Αλλά αυτό δεν είναι ο Αρμαγεδώνας και το Τέλος του Κόσμου, έτσι δεν είναι; Αυτό δεν δικαιολογεί ούτε την κοινωνική αποξένωση με διαταγές, ούτε την «ιχνηλάτηση», έτσι δεν είναι; Αυτό δεν στρώνει λεωφόρο για να κάνουν χαρούλες όλες οι big business της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, έτσι δεν είναι;

Αυτά τα τελευταία, που εμφανίζονται ΤΩΡΑ, είναι γνωστά εδώ και αρκετές εβδομάδες. Κάποια τα έχει αναδημοσιεύσει η ασταμάτητη μηχανή, άλλα όχι. Ήταν τόσο γνωστά ώστε οι “αιρετικοί” υποστήριζαν σχεδόν απ’ την αρχή ότι η σωστή μέθοδος αντιμετώπισης της όποιας επικινδυνότητας του covid-19 ήταν η προστασία και φροντίδα για το γνωστό ήδη απ’ την κίνα target group του, και όχι τα πραξικοπήματα, οι καθολικές απαγορεύσεις και η στρατοαστυνομία στους δρόμους.

Τώρα όμως, καθώς έχει αρχίσει να γίνεται ευρύτερα γνωστό ότι η σκληρή βάση, το θεμέλιο της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, τα κουρντισμένα θανατόμετρα δηλαδή, έλεγαν πρόστυχα ψέμματα, τώρα άλλοι δημαγωγοί αναλαμβάνουν να προστατέψουν τα θανατόμετρα και τα πραξικοπήματα, και άλλοι να «κουλάρουν» κάπως τις επόμενες εβδομάδες και μήνες… Αναφερόμενοι ΤΩΡΑ σε ήδη παλιές τεκμηριωμένες απόψεις ότι ίσως και οι περισσότεροι νεκροί που αποδίδονται στον covid-19 να μην είναι δικοί του, μπας και δουλέψουν λίγο διάφορες ευαίσθητες φάμπρικές. Όπως αυτή του τουρισμού.

Νεκροπολιτική 110%!!! Σούπερ μάρκετ θανάτου: κάνει προσφορές («στους δύο νεκρούς άλλος ένας δώρο»), κάνει και εκπτώσεις…

Fear project

Τετάρτη 6 Μάη. Τώρα που τα θανατόμετρα ξεβρακώνονται, τώρα που η τσιμεντένια βάση της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας εμφανίζει κάποιες ρωγμές, τί να σκέφονται άραγε τα μέλη της ένωσης φίλων της καραντίνας; Άγνωστο.

Βρήκαμε ωστόσο διάφορες δυσοίωνες παρατηρήσεις σ’ ένα χθεσινό άρθρο του offguardian με τίτλο «ο ιός της μαζικής αποδιάρθρωσης». Τις μεταφέρουμε, περισσότερο σαν τροφή για σκέψη. Οπωσδήποτε, ακόμα κι αν η μεγάλη μάζα αυτού του πράγματος που κάποτε θα λεγόταν «κοινωνική συνείδηση» βρίσκεται σε τέτοιο σημείο κοινωνικής παράνοιας όπως περιγράφει ο αρθρογράφος, η πολιτική μας δουλειά δεν αλλάζει στο ελάχιστο. Γίνεται ακόμα πιο επίκαιρη!

Υπάρχει ένα σημείο στην εμφάνιση κάθε καινούργιας καθεστωτικής αφήγησης όπου οι άνθρωποι δεν θυμούνται πια πως ξεκίνησε.

Ή, μάλλον, θυμούνται πως ξεκίνησε, αλλά όχι την προπαγάνδα που έστησε αυτήν την αφήγηση.

Ή, μάλλον, τα θυμούνται όλα αυτά (ή μπορούν να το κάνουν αν τους πιέσεις), αλλά δεν τους κάνει καμμία διαφορά πλέον, εφόσον η καθεστωτική αφήγηση έχει υποκαταστήσει την πραγματικότητα.

Θα πρέπει να θυμάστε αυτό το σημείο απ’ τον Πόλεμο στην Τρομοκρατία, και ειδικά την κατάληψη του Ιράκ. Προς το τέλος του δεύτερου μισού του 2004, οι περισσότεροι Δυτικοί είχαν ξεχάσει εντελώς την προπαγάνδα που οδήγησε στην εισβολή, οπότε θεωρούσαν την Ιρακινή αντίσταση σαν «τρομοκράτες», παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ είχαν εισβάλει και είχαν καταλάβει μια χώρα χωρίς οποιονδήποτε νομιμοποιημένο λόγο.

Εκείνη την εποχή ήταν ολοφάνερο ότι δεν υπήρχαν «όπλα μαζικής καταστροφής» και ότι οι ΗΠΑ είχαν εισβάλει σε μια χώρα που δεν τους είχε επιτεθεί, ούτε τις απειλούσε…

Αυτά τα γεγονότα δεν έχουν σημασία, ούτε στον ελάχιστο βαθμό. Εκείνη την εποχή οι Δυτικοί είχαν πεισθεί εντελώς απ’ την επίσημη ρητορική του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας, που είχε υποκαταστήσει την αντικειμενική αλήθεια. Η ηθική της αγέλης είχε απαλλοτριωθεί….

… Οι δυτικοί ήξεραν ότι οι ιρακινοί δεν ήταν «τρομοκράτες». Την ίδια στιγμή ήταν σίγουροι ότι είναι «τρομοκράτες», παρά το γεγονός πως ήξεραν ότι δεν ήταν. Ήξεραν ότι δεν υπήρχαν όπλα μαζικής καταστροφής, ούτε είχαν υπάρξει, αλλά παρόλα αυτά ήταν σίγουροι ότι κάπου υπήρχαν τέτοια όπλα, που θα μπορούσαν να βρεθούν, παρότι ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχουν.

… Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς πως δουλεύει αυτή η κατάσταση. Είναι μια κατάσταση λειτουργικής διάλυσης… Τα ζώα που ζουν σε αγέλη, αν πανικοβληθούν, ενστικτώδικα τρέχουν προς το κέντρο του κοπαδιού… Είναι στόχος κάθε καθεστωτικής ρητορικής να γενικεύσει αυτό το είδος της ηθικής της αγέλης…. να τρομοκρατήσει το πλήθος μέχρις εκείνου του σημείου που θα κινείται από πρωτόγονα ένστικτα και υπαρξιακό φόβο. Σε τέτοιες συνθήκες τα γεγονότα και η αλήθεια δεν έχουν πια σημασία…

Το να μην είναι πάλι έτσι πρέπει να αποδειχθεί με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο – δεν αρκεί να το ευχηθούμε. Στο διάστημα αυτών των 2,5 μηνών υπήρχαν άπειρες ευκαιρίες για τον καθένα να ψάξει, να διαβάσει, να συγκρίνει, να ξανασυγκρίνει, να αμφισβητήσει την τρομοεκστρατεία. Ακόμα η έρευνα μέσω διαδικτύου είναι, σε γενικές γραμμές, εφικτή. (Ίσως δεν θα αργήσει ο καιρός που θα γίνει όλο και πιο δύσκολη, μέχρις ότου απαγορευτεί…)

Αλλά δεν έγινε στην έκταση που έπρεπε. Έγινε μειοψηφικά. Εν τω μεταξύ έχει καταγραφεί, μελετηθεί και αξιοποιηθεί συστηματικά εδώ και χρόνια, χωρίς covid-19, η δραματική και μαζική “μόλυνση” της σκέψης: η ηθελημένη ροπή της μάζας των ψηφιακών υπηκόων (ειδικά των χρηστών social media, αν και όχι μόνον αυτών) προς τα σκουπίδια. Είναι για τουλάχιστον 2 γενιές που η trash culture (ομολογημένη ή όχι…) ηγεμονεύει σε πολλές δυτικές, «ανεπτυγμένες» κοινωνίες.

Εκείνοι που έβαλαν μπροστά το «σχέδιο φόβος» κατέβηκαν διαβασμένοι…

Το θανατόμετρο (εντόπια version)

Τρίτη 5 Μάη. Παλιοζωή, παλιόκοσμος και παλιοκοινωνία… Δείξαμε τεκμηριωμένα την «δημιουργική λογιστική covid-19 θανάτου» στην ιταλία· η ένωση φίλων της καραντίνας μας έβρισε… Δώσαμε τις αποδείξεις της κεντρικής εντολής για την «δημιουργική λογιστική covid-19 θανάτου» στην αγγλία· η ένωση φίλων της καραντίνας μας σιχτίρισε… Δώσαμε αποδείξεις της κεντρικής εντολής για την «δημιουργική λογιστική covid-19 θανάτου» στις ηπα (μέχρι και στα «κοράκια» αναφερθήκαμε…)· η ένωση φίλων της καραντίνας μας διαολόστειλε… Μνημονεύσαμε τις δηλώσεις του διευθυντή της πνευμονολογικής κλινικής του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Θεσσαλίας Γουργουλιάνη (10 Απρίλη)· σιγά! οπαδός του Trump ήταν κι αυτός…. Poor unstoppable machine! Έχεις αποκαλυφθεί!

Ώσπου ήρθε χτες η στιγμή του ντόπιου αρχι-ιερέα της «προσευχής των 6.00» – του αγαπημένου κάθε φίλου της καραντίντας. Για να πει (στο 28.40 λεπτό) τί;

… Εμείς κάναμε μια ακόμα υπερβολή. Οποιοσδήποτε πέθαινε ΑΠΟ ή ΜΕ covid καταγραφόταν σα να πέθαινε ΑΠΟ covid. Θυμάμαι, για παράδειγμα, μια εγκεφαλική αιμοραγία. Το νάχεις covid δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πεθαίνεις ΑΠΟ τον covid. Εμείς το καταγράφουμε σα να πεθαίνεις ΑΠΟ τον covid. Το βάζαμε, δηλαδή, μέσα στην κοινή δεξαμενή. Και νομίζω ότι είμαστε σωστοί που το κάναμε αυτό…

Του ξέφυγε; Τον παρέσυρε ο οίστρος της «νίκης κατά του κορονοϊού»; Δεν ξέρουμε. Το είπε πάντως: και στο ελλαδιστάν κουρντίσαμε κατάλληλα το θανατόμετρο! Και πολύ καλά κάναμε!!! Είχε κι εδώ “δεξαμενή” (θανάτου)! Κοινή… Πώς είναι οι ομαδικοί τάφοι; Κάπως έτσι είναι τα ομαδικά πιστοποιητικά θανάτου. Τί δεν καταλαβαίνετε;

Τώρα; Τώρα που απ’ τα πιο αρμόδια χείλη αποδεικνύεται πως κι εδώ η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία στηρίχτηκε σε σικέ μέτρημα και σε “δεξαμενές”; Τί θα κάνει τώρα πια η ένωση φίλων της καραντίνας; Θα αρχίσει να καταριέται τον κυρ Σωτήρη;

Όχι!!! Για πρώτη και τελευταία φορά θα τον υπερασπιστούμε απέναντι σ’ όσους ίσως απογοήτευσε! It is a dirty job but someone gotta do it! Το είπαν και οι Faith Νo Μore το 1987. (Δυστυχώς τώρα είναι η εποχή του More Faith…) Κι αν δεν ήταν ο κυρ Σωτήρης να πάρει την δουλειά, θα ήταν ο κυρ Κώστας ή κυρά Ελένη. Κάποιος τέλος πάντων.

Ας μην την πληρώσει, λοιπόν, ένας ευσυνείδητος υπάλληλος του Θεάματος του Θανάτου. Αυτή τη φορά η ένωση φίλων της καραντίνας και όλα τα μέλη της σαν καταναλωτές φόβου και θανάτου θα πρέπει να βρίσουν τους εαυτούς τους. Όχι για λίγο. Συνεχώς και για καιρό.

Κι όταν τους τελειώσουν τα κοσμητικά επίθετα, ας αρχίσουν να αναρωτιούνται πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς όταν τον σέρνει το κόμμα το αφεντικών (: το κράτος)…

Ηer: η μηχανή σε προσέχει…

Κυριάκη 3 Μάη. Εκείνο το «ελευθερία ή ασφάλεια; – ασφάλεια, ασφάλεια!» που ήταν η σημαία των έκτακτων «αντιτρομοκρατικών» νομοθεσιών σε διάφορα πρωτοκοσμικά κράτη νοιώθει κάπως ξεπερασμένο. Το διαδέχτηκε, μαστορεμένο με την ίδια υψηλή τεχνική που έχει η δημαγωγία και τα συμφέροντα των κρατών και των δυναμικών μερίδων των αφεντικών, το πολύ πιο διεισδυτικό και καθηλωτικό «ελευθερία ή υγεία; – υγεία, υγεία!» Οπωσδήποτε είναι αρκετοί στα μέρη μας που «ψήφισαν σωστά και υπεύθυνα»… Αν και εδώ, επειδή είσαι ό,τι δηλώσεις, χτες μπορεί να δήλωνες το ένα και αύριο να δηλώσεις το αντίθετο – no problem.

Αλλά το «δίλημμα» απασχολεί (…) κι άλλους πρωτοκοσμικούς. Στα σοβαρά. Το γαλλικό κράτος για παράδειγμα. Ένα ρεπορτάζ απ’ τους αμερικανικούς καθεστωτικούς new york times, πριν 2 βδομάδες, έδειχνε το δράμα:

Καθώς η γαλλία ψάχνει ιδέες για το πως θα ελέγξει τον κορονοϊό, οι ειδικοί άρχισαν να κοιτούν σ’ ένα εργαλείο που ήταν κεντρικό στη στρατηγική μερικών ασιατικών κρατών: την ψηφιακή ιχνηλάτιση επαφών. Έχοντας κατά νου τις απειλές στις “προσωπικές ελευθερίες”, ο ισχυρός υπουργός εσωτερικών απέρριψε αυτήν την λύση σαν ξένη προς την “γαλλική κουλτούρα”.

Αλλά μετά από τρεις βδομάδες και τον δεκαπλασιασμό των θανάτων, η γαλλική κουλτούρα μπορεί να αλλάζει, μαζί με την αντίστοιχη άλλων δυτικών δημοκρατιών, καθώς αγωνίζονται να βρουν την ισορροπία ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και το δημόσιο καλό…

“Έχει να κάνει με την γαλλική ιστορία και την ευαισθησία σε ζητήματα ελευθεριών που είναι εγγενής στην γαλλική κουλτούρα” λέει ο Cedric O που είναι επικεφαλής της ανάπτυξης μιας σχετικής εφαρμογής, σαν υφυπουργός ψηφιακής πολιτικής της γαλλίας…

«Πρέπει να έχουμε μια συσκευή που είναι ταυτόχρονα καταναγκαστική για όσους έχουν μολυνθεί και όσο πιο ευγενική γίνεται για τους άλλους» λέει ο Gilles Babinet, αντιπρόεδρος του γαλλικού ψηφιακού συμβουλίου, μιας επιτροπής που είναι σύμβουλος της γαλλικής κυβέρνησης… Μια εφαρμογή που δημιουργήθηκε απ’ την ημι-αυταρχική κυβέρνηση της σιγκαπούρης, που είναι παλιός υπέρμαχος των ασιατικών αξιών, είναι η πηγή έμπνευσης για κάποιες παραλλαγές που δημιουργούνται απ’ τους γάλλους, τους γερμανούς και άλλους ευρωπαίους….

Ο Cedric O λέει ότι αφού μελέτησε την τεχνολογία ιχνηλάτησης που χρησιμοποιήθηκε στην ασία, η γαλλία επέλεξε μια λιγότερο αδιάκριτη μορφή – την εφαρμογή της σιγκαπούρης που εκεί λέγεται “TraceTogether”.

Στη γαλλία θα λέγεται “StopCovid”, θα εγκαθίσταται εθελοντικά στα smartphones, δεν θα ιχνηλατεί την θέση ή την κίνηση, και θα χρησιμοποιεί μόνο τεχνολογία bluetooth για να εντοπίζει τις πρόσφατες επαφές του ατόμου. Αν οι χρήστες της εφαρμογής προκύπτουν θετικοί στον κορονοϊό, οι πρόσφατες επαφές τους θα ειδοποιούνται αυτόματα, και θα είναι δική τους απόφαση το να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα, δηλαδή το να κάνουν εξέταση, να αναζητήσουν θεραπεία, ή να μπούν μόνοι τους σε απομόνωση….

Χωρίς ψηφιακή ιχνηλάτηση, οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να ξέρουν με ακρίβεια «ποιο μέρος έχει μολυνθεί, ποιο μέρος είναι καθαρό, οπότε τα κλείνουν όλα» λέει η Ki Mo-ran, μια επιδημιολόγος σύμβουλος της νοτιοκορεατικής κυβέρνησης. «Όλων οι ελευθερίες επηρεάζονται. Πρέπει να απαντήσουμε εάν η ατομική ιδιωτικότητα είναι πιο σημαντική απ’ τις ζωές μιας οικογένειας ή άλλων ανθρώπων».

Ζήτω το πάρτυ της αλγοριθμικής φυλακής! Ακόμα και στις πιο (δήθεν) «ήπιες» εκδοχές γαλλικού τύπου αναλογιστείτε μόνον αυτό: την Δευτέρα, που βγήκατε απογευματινή βόλτα, κάποιος / κάποια «εκεί γύρω» εντοπίζεται θετικός/ή· συνεπώς η μηχανή βαράει alarm, και τα λοιπά και τα λοιπά. Την Τρίτη ντουγρού για εξέταση. Αρνητική – ανακούφιση. Την Τετάρτη, στο γυρισμό απ’ την δουλειά, κάποιος / κάποια «εκεί γύρω» εντοπίζεται θετικός/ή· συνεπώς (ξανά) alarm, και τα λοιπά και τα λοιπά. Την Πέμπτη ντουγρού για εξέταση, αφού η προηγούμενη (της Τρίτης) δεν έχει αξία· μπορεί να κολλήσατε μετά… Αρνητική – (ξανα) ανακούφιση. Την Παρασκευή, στη βραδινή έξοδο, κάποιος / κάποια «εκεί γύρω» εντοπίζεται θετικός/ή· συνεπώς (ξανά) alarm, και τα λοιπά και τα λοιπά. Το Σάββατο ντουγρού για εξέταση, αφού η προηγούμενη (της Πέμπτης) δεν έχει αξία· μπορεί να κολλήσατε μετά… Αρνητική – (ξανα) ανακούφιση. Την Κυριακή ρεπό!… Μπορείτε να αναρωτηθείτε κατ’ οίκον τι ζωή είναι αυτή!.. Ίσως την επόμενη Δευτέρα πάτε σε μοναστήρι, να αφιερωθείτε στον μεγαλοαδύναμο· γιατί έχετε αρχίσει να ισορροπείτε επικίνδυνα στο σκοινί μιας καπιταλιστικά κατασκευασμένης μαζικής τρέλας!…

Αυτά στην «ήπια» και «εθελοντική» app, εντάξει; Αυτήν που είναι «ευγενική» απέναντι στην προσωπική ζωή… Γιατί υπάρχουν κι άλλες που είναι αγενείς και υποχρεωτικές. (Αυτές θα κερδίσουν τελικά!)

(Η ασταμάτητη μηχανή το ξεκαθάρισε πάντως απ’ την αρχή: όταν θα μας έχουν αρρωστήσει εντελώς, τότε θα μας πουν πως, επιτέλους, είμαστε «υγιείς»… Καλό θα είναι λοιπόν οι κάθε είδους «φίλοι της υγείας μέχρις θανάτου», όλοι αυτοί κι αυτές που δεν αναρωτήθηκαν ούτε για μισό λεπτό μήπως τους έκαναν επί μέρες, βδομάδες και μήνες πλύση εγκεφάλου και μαζικές ενέσεις φόβου, αυτοί κι αυτές που αδιαφόρησαν για το στοιχειώδες, το να αναπτύξουν δηλαδή την απαραίτητη πολιτική ανοσία, να αναλάβουν ξανά τις κοινωνικές τους ευθύνες… Και να τις «φορέσουν» όλες αυτές τις apps. Τα αφεντικά θα καταχαρούν.

Όσο για το “Her” στον τίτλο είναι αναφορά στην ομώνυμη ταινία, του Spike Jonze – 2013. Ενδιαφέρουσα, θα την προτείναμε σαν “μάθημα” – παίζει ο Joaquin Phoenix, πριν γίνει joker…).

Οι αρμόδιοι καταγγέλουν!

Κυριάκη 3 Μάη. Όλα αυτά (και πολλά άλλα, που έρχονται) πού στηρίζονται είπαμε; Στα θανατόμετρα. Στην δημιουργική λογιστική του θανάτου. Διαπιστώνουμε, με αρκετή έκπληξη, ότι πάρα πολλοί υγιείς και με κανονική νοημοσύνη άνθρωποι δεν έχουν προσέξει πως όταν το θανατόμετρο αναγγέλει σήμερα πέθαναν από covid-19 653 άτομα δεν υπάρχει κανείς, ΚΑΝΕΙΣ, που να μπορεί να ελέγξει / διασταυρώσει έγκαιρα τα εξής α) Αν όντως πέθαναν 653 άτομα, β) Αν όντως πέθαναν από επιπλοκές του covid-19 ή άλλες αιτίες, και γ) Πόσοι πέθαναν απ’ την μια αιτία και πόσοι από άλλες. Είναι μια δομική αδυναμία, που όμως αφήνει εώλο τον καθένα απέναντι στις “επίσημες” (: μηντιακές) στατιστικές θανάτου· κάτι που θα έπρεπε να προκαλεί, το λιγότερο, καχυποψία.

Όσοι έχουν κινηθεί εναντίον αυτής της βρώμικης θανατολογιστικής, το έχουν κάνει με δύο τρόπους. Είτε βρίσκοντας τις κρατικές εντολές προς τους γιατρούς (να χρεώνουν όσους πεθαίνουν στις εντατικές και έχουν το κατάλληλο ηλικιακό προφίλ στον covid-19 ακόμα κι αν δεν έχουν καν εντοπιστεί σαν «θετικοί»…), είτε με βάση τα ευρήματα κάποιων δειγματοληπτικών νεκροψιών (οι νεκροψίες είναι το μέσο για την κατά το δυνατόν ακριβέστερη αιτιολόγηση ενός θανάτου), όπως εκείνη που έγινε στην βόρεια ιταλία, και έδειξε ότι μόνο το 12% όσων είχαν «χρεωθεί» στον covid-19 είχε πεθάνει βεβαιωμένα από δικές του επιπλοκές.

Παρ’ όλα αυτά φαίνεται υπάρχει μια υπόγεια, ενδεχομένως και ασυνείδητη, «νεκροφιλία» στις δυτικές κοινωνίες. Ενώ τα στοιχεία υπάρχουν, τα θανατόμετρα δεν αμφισβητούνται πουθενά· σα να παρέλυσαν, να κράσσαραν τα μυαλά και οι συνειδήσεις μπροστά στο κοντέρ…

Ακόμα και οι πιο αρμόδιοι έχουν αρχίσει «να τα παίρνουν»! Ποιοί είναι οι πιο αρμόδιοι για τον θάνατο; Οι νεκροθάφτες! Σ’ ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ (που, φυσικά, δεν μπορεί να αναστήσει τις απονεκρωμένες νευρικές συνάψεις όσων έφαγαν τον φόβο… Π. ευχαριστούμε!) θα μπορούσε πριν 2 μέρες να διαβάσει κάποιος και τα εξής:

… Ο Michael Lanza, από ένα γραφείο κηδειών πoυ δουλεύει στο νεκροταφείο του Staten Island της Ν. Υόρκης, λέει: Για να είμαι ειλικρινής όλα τα πιστοποιητικά θανάτου γράφουν covid επάνω… Είτε είχαν θετικό τεστ είτε όχι. Οπότε μου φαίνεται, αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη δηλαδή, νομίζω ότι ο δήμαρχος και το συμβούλιο θέλουν χρηματοδότηση απ’ την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, οπότε όσους περισσότερους νεκρούς απ’ τον covid δηλώνουν, τόσο περισσότερα λεφτά μπορούν να ζητήσουν απ’ το ομοσπονδιακό ταμείο…

Μπορεί να παίζουν και τέτοια, «στενά οικονομικά» κίνητρα, στο ανεξέλεγκτο θανατόμετρο; Τίποτα δεν αποκλείεται. Το εντυπωσιακό πάντως δεν είναι τα κίνητρα – αυτά εύκολα συμπεραίνονται. Αλλά το γεγονός ότι οι μάζες των υπηκόων δείχνουν εμπιστοσύνη στο body counting αρνούμενες να υποψιαστούν καν και καν ότι οι «αρχές» έχουν λόγους να λένε ψέμματα· και σίγουρα κανέναν να σεβαστούν οτιδήποτε…

Γμτ!!! Όταν τα αφεντικά και τα κράτη τους κηρύττουν «πόλεμο» τι νομίζουν οι υπήκοοι; Ότι ένοιωσαν την ανάγκη για εξομολόγηση και σκληρή μετάνοια;

(φωτογραφία: Αυτήν την αφισο-εφημερίδα τοίχου την είχαμε κυκλοφορήσει / κολλήσει αρκετά τον Νοέμβρη του 2006. Με αφορμή την τότε τρομοεκστρατεία· η οποία, με βάση την τωρινή, ήταν βόλτα στο πάρκο… Όχι ότι έγινε και τίποτα δηλαδή που προσπαθήσαμε από τότε να “προειδοποιήσουμε”… Απλά είμαστε σίγουροι πως τότε το 99% όσων τώρα μας στολίζουν με διάφορα κοσμητικά επίθετα για την κριτική μας θα έλεγε «ναι, ντάξει μωρέ».

Κυρ κράτος και κυρ κεφάλαιο: Όλα ντάξει…. μωρέ… Go on!!)

Η “φροντίδα για τις ευπαθείς ομάδες”…

Κυριάκη 3 Μάη. Άλλο ένα παραμύθι για το «τρυφερό ενδιαφέρον» των κρατών, των δημαγωγών και των λακέδων τους για τα περήφανα γηρατειά…. Και τις “ευπαθείς ομάδες” γενικά…

Πριν 2 βδομάδες (20/4), στο τρίτο μέρος μιας σύντομης υπόδειξης της πολιτικής οικονομίας της αναδιάρθρωσης (των «υπηρεσιών υγείας») γράφαμε ανάμεσα στ’ άλλα:

…. Η μυθολογική προσήλωση στις “δυνατότητες ή μη των εντατικών” εκκένωσε τα νοσοκομεία, κι όχι μόνο τα νοσοκομεία “αναφοράς”!! Απότομα, η προτεραιότητα των κρουσμάτων του δήθεν φονιά covid-19 έγινε αποκλειστικότητα· ελάχιστες ανάγκες φροντίδας υγείας «χωρούσαν» πια στα άλλοτε γενικά νοσοκομεία… Σα να λέμε: ο τελευταίος κρίκος εξαφάνισε την αλυσίδα! Ο ίδιος ο «συνωστισμός» σ’ αυτά (τα νοσοκομεία) από ελπίδα θεραπείας έγινε βασικός παράγοντας νοσηρότητας… Από πολιτική άποψη το ζήτημα είναι σοβαρό, γιατί αυτό που έχει συμβεί είναι αδιανόητο από όποια σκοπιά κι αν αντιμετωπίζει κανείς το θέμα covid-19. Ακόμα και οι ενώσεις φίλων της καραντίνας (πολυμελείς!) θα έπρεπε να έχουν κολώσει μ’ αυτήν την εκκένωση!!! (Έγινε το αντίθετο βέβαια: την αποδέχτηκαν, χωρίς να καταλαβαίνουν τι προηγούμενο νομιμοποίησαν…)

Για παράδειγμα, σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες, το αγγλικό σύστημα υγείας (NHS) έχει τετραπλάσιο αριθμό ΑΔΕΙΩΝ κρεβατιών απ’ ότι οποιαδήποτε συνηθισμένη περιόδο, τέτοια εποχή, στην ιστορία του! Ειδικά οι ασθενείς με καρδιολογικά προβλήματα «εξαφανίστηκαν» (δηλαδή διώχτηκαν) απ’ τα νοσοκομεία…. (Αυτό πιθανολογείται πως έχει αυξήσει τους κατ’ οίκον θανάτους καρδιοπαθών. Μένει όμως να φανεί σε τι βαθμό αυτό συμβαίνει, αν θα αναγνωριστεί, ή αν θα προστεθούν τέτοιες περιπτώσεις στο θανατόμετρο του covid-19).

Σε κάθε περίπτωση: αυτή η νοσοκομειακή «εκκαθάριση», που συμβαίνει παντού στον καπιταλιστικό κόσμο, ακόμα κι αν κρατήσει «μόνο» μερικές εβδομάδες ακόμα, σηματοδοτεί ουσιαστικά την «αυτοακύρωση» του φορντικού συστήματος φροντίδας υγείας!! Ποτέ πριν στην ιστορία της κλινικής και του νοσοκομείου δεν ήταν αυτά τα συστήματα “ρεζερβέ” με ελάχιστη πληρότητα (δηλαδή σχεδόν άδεια)…

Είναι «φυσιολογικό» πια πως η κοινωνική αποξένωση («social distancing»…) δεν αφορά μόνο τις πλατείες ή τα μπακάλικα· αφορά και (κυρίως αυτήν) την αναπαράσταση της σωστής «φροντίδας υγείας» σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο: πρέπει να είναι ατομική, μόνιμα φοβική και precise χάρη στη διαρκή ροή ατομικών data….

Έρχεται τώρα το αγγλικό “κέντρο δεδομένων για την υγεία για τον καρκίνο” να εκτιμήσει ότι οι θάνατοι από καρκίνο θα αυξηθούν το επόμενο 12μηνο κατά 20% – ή, σε νούμερο, θα πεθάνουν 18.000 επιπλέον καρκινοπαθείς επειδή:

… “Υπάρχει κάτι που μας ανησυχεί πολύ. Άνθρωποι που πονούν και έχουν συμπτώματα δεν έρχονται στα νοσοκομεία επειδή φοβούνται τον covid-19. Όμως υπό άλλες συνθήκες θα έρχονταν. Ειδικά στην περίπτωση του καρκίνου είναι σημαντικό, aφού στα πρώτα στάδια μπορούμε να προχωρήσουμε σε αποτελεσματικές θεραπείες» υποστηρίζει ο δρ. Νίκολα βαν Ας, διευθυντής του “Royal Marsden Hospital”…

Υπάρχουν κι άλλες αριθμητικές εκτιμήσεις για τέτοιου είδους “παράπλευρες απώλειες” αυτού του “πολέμου” – νούμερα αρκετά μεγάλα, που όμως δεν αναπαράγουμε επειδή θεωρούμε αβέβαιες και “αλγοριθμικές” τέτοιες προβλέψεις.

Eίναι όμως γεγονός πρώτης γραμμής ότι την ώρα που οι κοινωνίες «χειροκροτούσαν» τα εθνικά συστήματα υγείας (για τον αγώνα τους κατά του covid-19) αγνόησαν όλους εκείνους που αυτά τα συστήματα πέταξαν στα αζήτητα, με την χυδαία μέθοδο της τρομοκρατίας, επιδεινώνοντας την κατάστασή τους. Και δεν θα ήταν υπερβολικό (σίγουρα όχι για την ασταμάτητη μηχανή) να πούμε πως αυτή η “αβλεψία” έχει όνομα. Λέγεται κανιβαλισμός. Μεταμοντέρνος μεν, αλλά ακριβώς αυτό: για να σωθούν κάποιοι είναι ανεκτό το να φαγωθούν άλλοι…

(Το ότι συγκεκριμένοι είναι που θα κερδίσουν και απ’ αυτό το υποστηρίξαμε πριν 2 βδομάδες…)

(φωτογραφία πάνω: Σπέσιαλ αφιερωμένο στον Μ.: κλονίζεται η υγεία!!!!)

New normal…

Σάββατο 2 Μάη. H φωτογραφία δεν είναι χθεσινή, ούτε απ’ την πλατεία Συντάγματος. Είναι απ’ το Τελ Αβίβ, στις 26 Απρίλη: μια συγκέντρωση κατά του Netanyahou… Συνεπώς θα πρέπει να μεταφέρουμε τους επαίνους για εκείνη την συγκέντρωση που δεν δόθηκαν δημόσια μάλλον (;) επειδή διέφυγε απ’ την ένωση φίλων της καραντίνας αυτό το ισραηλινό πρωτότυπο:

… Το να βαφτίσεις τις αποστάσεις ασφαλείας «στρατιωτικό ολοκληρωτισμό» για να την βγεις … δεν σε διαχωρίζει ιδιαίτερα από τις φωνές των αυτόνομων, των χριστιανοταλιμπάν της θείας κοινωνίας και των λοιπών εκπροσώπων του χαιρέκακου αντικοινωνισμού, που το τελευταίο διάστημα διεκδικούν τα σκήπτρα της γελοιότητας… Υποδειγματική η οργάνωση του … μπλοκ…

Αλλοίμονο! Σαν αυτόνομη η ασταμάτητη μηχανή το τελευταίο που θα σκεφτόταν για την περίπτωση (πάντα για την συγκέντρωση στο Τελ Αβίβ μιλάμε…) θα ήταν το «στρατιωτικό». Όχι βέβαια! Τις αποστάσεις ασφαλείας βλέπει… Μήπως είναι μια «χριστιανοταλιμπάν» και «αντικοινωνίστικη» χαιρέκακη παραίσθηση οι αποστάσεις ασφαλείας; Μήπως είναι παραίσθηση η φονική μολυσματικότητα που επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά δημόσια;

Αυτό είναι το θέμα: η διαρκής επικύρωση, απ’ όλες τις μεριές («εθνική υγιειονομική ενότητα» θα την έλεγε κάποιος…) του θεμέλιου όχι μόνο των πραξικοπημάτων που έχουν γίνει παγκόσμια, αλλά και του επόμενου βήματος / των επόμενων βημάτων των κρατών και των αφεντικών: η διαρκής επικύρωση της ιδιαίτερης φονικότητας του covid-19, η οποία φονικότητα θα έρχεται ξανά και ξανά μέχρις ότου το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα μας πατήσει οριστικά.

Προκαταβολικό: το είδος μας δεν έχει κανένα συμβόλαιο ασυλίας απέναντι σε φονικές ιογενείς ή/και βακτηριογενείς λοιμώξεις! (Όπως επίσης δεν έχει κανένα συμβόλαιο ασυλίας απέναντι σε άλλης τάξης φαινόμενα, απ’ τους μεγάλους σεισμούς ως τις ηλιακές εκρήξεις). Κάποια στιγμή, οποιαδήποτε στιγμή, μπορεί να εμφανιστεί ένας πραγματικά killer ιός· ένα πραγματικά εξολοθρευτικό βακτήριο. Όμως δεν είναι τέτοιος ο sars-cov-2!!!

Α) Αυτό δεν είναι παρανοϊκή ιδέα κάποιων περιθωριακών. Είναι η όλο και πιο συστηματικά τεκμηριωμένη άποψη αιρετικών (απέναντι στην κυρίαρχη «αλήθεια») ειδικών απ’ τους πιο γνωστούς και καταξιωμένους παγκόσμια – από «ειδικούς» δηλαδή που η ίδια η θρυλική «επιστημονική κοινότητα» έχει αναγορεύσει σε ικανούς και άξιους… (Τί να κάνουμε; Συμβαίνουν κι αυτά…)

Β) Είναι επίσης εύλογη και ισχυρά τεκμηριωμένη η δική μας πολιτική / ταξική «απιστία» γι’ αυτήν την κυρίαρχη «αλήθεια» στη βάση των προηγούμενων (και πρόσφατων) παρόμοιων «αληθειών». Για το τέλος του κόσμου απ’ τον Sars, ή/και τον Η5Ν1 (γρίπη των πτηνών), ή/και τον Η1Ν1 (γρίπη των χοίρων)…

Γ) Είναι, τέλος, ισχυρά τεκμηριωμένη θέση εξαιτίας της τεχνητής διόγκωσης (μπορεί να είναι ακόμα και διπλασιασμός…) των νεκρών που αποδίδονται, αυθαίρετα ή ακόμα και δόλια, στον covid-19! Τα σχετικά ντοκουμέντα υπάρχουν, είναι αδιαμφισβήτητα, κάποια έχει παρουσιάσει και η ασταμάτητη μηχανή: το θανατόμετρο του covid-19 δεν υπακούει στην πραγματικότητα της αρρώστιας αλλά στις διαταγές κρατών (και εταιρειών)!!! Αν όντως ο covid-19 ήταν αληθινά φονικός έτσι ώστε τα πραξικοπήματα στο όνομά του να είναι αναπόφευκτα, τότε γιατί έχει αναπτυχθεί διεθνώς αυτή η «δημιουργική λογιστική θανάτου»; Δεν είναι, άραγε, αυτό το διαπιστωμένο ψέμα αρκετό για να γκρεμίσουμε όλο το παραμύθι;

Αν υπό κρίση βρισκόταν οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, τότε το (Α), το (Β) και το (Γ) θα ήταν υπεραρκετά για να αμφισβητηθεί επιθετικά η βάση, το θεμέλιο όλης της τρομοεκστρατείας, των μέτρων καθολικής ή «ευέλικτης» απαγόρευσης, των επερχόμενων «δημοκρατικών social credit», της αλγοριθμικής φυλακής!!! Αν απαγόρευαν σε οποιονδήποτε το μπάνιο στη θάλασσα δείχνοντάς του φουσκωτούς καρχαρίες, ή βάζοντας μέσα στους νεκρούς από πνιγμούς και τους νεκρούς από τροχαία, οι πάντες θα γίνονταν έξαλλοι!!!

Γιατί μ’ αυτήν την ίωση γίνεται αποδεκτή (και η αποδοχή προβάλλεται, διαφημίζεται) η «μόνη αλήθεια» (του θανάτου) και η There Is No Alternative της καθεστωτικής νεκροπολιτικής; Τι είναι υπεράνω σκληρής κριτικής (και μάλιστα σκληρής εργατικής κριτικής) στα θεμέλια αυτής της ιστορίας με τον covid-19, όταν μάλιστα είναι ηλίου φαεινότερο ότι «δουλεύει» ΜΟΝΟ υπέρ της πιο άγριας και επιθετικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης; Γιατί πρέπει να αποδεχτούμε την ρητορική υπέρ της «αναγκαιότητας του πολέμου» και να διαπραγματευόμαστε μόνο μερικές λεπτομέρειες της διεξαγωγής του; Γιατί σ’ έναν «πόλεμο» που τελικά είναι εναντίον των πιο πληβειακών υποκειμένων του πλανήτη πρέπει να νομιμοποιήσουμε (συμμετέχοντας σ’ αυτήν) την επιλογή των πιο «κατάλληλων όπλων»; Κοινωνική αποξένωση (: social distancing); Τσουβάλια με χώμα στα παράθυρα και στις σκεπές (: κατ’ οίκον κράτηση); Υποχρεωτικά εμβόλια για των οποίων την αξία θα εγγυηθούν οι θυρωροί των φαρμακοβιομηχανιών; Διαρκής επιτήρηση – για την υγεία ρε γαμώτο;

Όχι μόνο δεν απαντιούνται αυτά τα ερωτήματα· απορρίπτονται μετά βδελυγμίας. Αν, όμως, αποδεχτεί κανείς τα βασικά της νεκροπολιτικής, τι απομένει; Οι συγκεντρώσεις που μοιάζουν με τελετές έναρξης ολυμπιακών αγώνων, και των οποίων την «κοινωνική / υγιεινομική υπευθυνότητα» χειροκροτούν χωρίς ενδοιασμούς όλοι οι καθεστωτικοί δημαγωγοί; Οι πιτσιρικίστικες φωτοβολίδες / πυροτεχνήματα; Τί;

New forms….

Σάββατο 2 Μάη. Κάποιοι υποστήριξαν και υποστηρίζουν ότι πρέπει να βάλουμε την υγεία πάνω απ’ την ελευθερία… Λένε, μάλιστα, ότι είναι «κομμουνιστικό καθήκον» αυτό!!! Μεγάλη κουβέντα! Πολύ μεγάλη κουβέντα!!! Τόσο η «υγεία» όσο και η «ελευθερία» είναι έννοιες χειραγωγήσιμες, που αλλάζουν μορφές, περιεχόμενα, εννοήσεις και πρακτικές σε σχέση με πολλά άλλα στην πραγματική κοινωνική ζωή· και στην ιστορία του καπιταλισμού ακόμα εντονότερα. Η συγκέντρωση χοληστερίνης στο αίμα που άλλοτε θεωρούνταν απόδειξη θηριώδους υγείας έγινε σε μια νύχτα απόδειξη αρρώστιας: οι εταιρείες που πουλάνε τα σχετικά φάρμακα άλλαξαν τα στάνταρ, για να αυξήσουν, απλά, πολύ απλά, την πελατεία τους… Ο διαλεκτικός υλιστής αυτό το ξέρει καλά· και δεν καταδέχεται εξυπνάδες περί προτεραιότητας της υγείας, «έτσι», μόνο και μόνο επειδή κάποιοι την πουλάνε και οι κρατικοί συνέταιροί τους την επιβάλλουν με διαταγές…

Το πολύ χειρότερο ωστόσο γι’ αυτούς που τις πετάνε (και τις πιστεύουν) τέτοιες εξυπνάδες είναι πως ξεχνούν το κοινότοπο: την λάθος διάγνωση!!! Δεν υπάρχουν, λοιπόν, λάθος διαγνώσεις σχετικά με την «υγεία»; Δεν υπάρχουν λάθη που γίνονται από άγνοια και λάθη που γίνονται από δόλο; Ότι πει ο γιατρός (ή ο «γιατρός») ισχύει, τελεία και παύλα; Και τότε γιατί συμβαίνει το «5 γιατροί 10 γνώμες»;

Όταν αρνείται κάποιος να πάρει στα σοβαρά τέτοια «λάθη» ενώ υπάρχουν ήδη μετρήσεις για το πόσες χιλιάδες πεθαίνουν παγκόσμια ακριβώς εξαιτίας «ιατρικών λαθών» άσχετα απ’ τον covid-19· όταν αρνείται να πάρει στα σοβαρά τα ιατρικά λάθη που σκοτώνουν τώρα δεκάδες στις εντατικές και ομολογούνται απ’ τους αρμόδιους· κι όταν συμπεριφέρεται σαν φανατικός της κρατικο-ιατρικής «αλήθειας» (ενώ έχει όλα τα στοιχεία που δείχνουν δολιότητα στη διάγνωση!) τότε τι θα απομείνει σε λίγο απ’ την «υγεία» του, σωριασμένο πάνω στο πτώμα της όποιας «ελευθερίας» του; Τί θα έχει απομείνει; Ένα πουκάμισο αδειανό…

Όσες / όσοι έχετε δείξει μια κάποια εμπιστοσύνη ώστε να διαβάζετε τα Sarajevo.pdf ξέρετε αυτό που όχι μόνο δεν είναι κρυφό αλλά είναι πανεύκολο να διαπιστώσει οποιοσδήποτε δεν είναι εξαρτημένος απ’ τις κρατικο-ιατρικές διαγνώσεις: τα δόλια τερατώδη «λάθη» είναι η τρομακτική αλήθεια όλων των προηγούμενων «διαγνώσεων» για τις προηγούμενες πανδημίες απ’ τις αρχές του 21ου αιώνα και μετά! Είναι λάθη δολιότητας με ονόματα, διευθύνσεις και πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Κανένα απ’ αυτά τα ονόματα και κανένα απ’ αυτά τα συμφέροντα δεν εξαφανίστηκε τον περασμένο Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη ή Απρίλη. Είναι όλα εδώ, παρόντα, ακμαία, καπιταλιστικότατα και κρατικότατα – και κάνουν κουμάντο. Η πραγματικότητα αυτή δεν ξορκίζεται με κατάρες…

Υπάρχει κάτι που έχει εξαφανιστεί «ως δια μαγείας», κι ωστόσο θα μπορούσε πράγματι να έχει πολύ μεγάλη αξία· πολύ μεγάλη αξία και για τον άρρωστο και για τον φυλακισμένο: η κριτική, η διαύγεια και ο οπλισμός της σκέψης! Ούτε και για την κριτική υπάρχει κάποιο απόλυτο manual, οι τέλειες οδηγίες χρήσης… Αλλά αν υπάρχει κάτι που έχει σώσει (όσο…) το είδος μας απ’ την βαρβαρότητα που εξυπηρετεί ένα τμήμα του, αν υπάρχει κάτι που είναι ιστορικά βέβαιο πως φρόντισε και την «υγεία» (με την ευρεία έννοια) και την «ελευθερία» (με την όποια έννοια), αυτό ήταν πάντα και παντού η ριζική αμφισβήτηση των όποιων εξουσιών. Θεϊκών; Βασιλικών; «Κοινοβουλευτικών»; Τεχνοκρατικών; Οικογενειακών; Όποιων…

Όσοι πετάνε τόσο εύκολα την ριζική εργατική κριτική απ’ την μέση, ας μην περιμένουν ούτε υγεία ούτε ελευθερία… Ούτε δικαιοσύνη, ούτε τίποτα άλλο ευγενές. Η καπιταλιστική βαρβαρότητα στον 21ο αιώνα έχει (και θα έχει) πολλά ποδάρια. Της πρόσφεραν το έδαφος, και τώρα πατάει πολύ πιο γερά απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστούν τ’ αφεντικά της!

Να θυμίσουμε δυο αιρετικά αποσπάσματα απο κείμενα που έχουμε δημοσιεύσει, και τα δύο απ’ την ισπανία:

… Μόλις πριν από δυο εβδομάδες θα έμοιαζε μια άσκηση ολοκληρωτισμού και απαράδεκτης τυραννίας. Και τώρα κανείς δεν το αμφισβητεί. Κανείς! Τι συνέβη στην κριτική σκέψη; Τι μας συνέβη; Γιατί μας πούλησαν τόσο εύκολα ως κοινωνικά υπεύθυνη και αλληλέγγυα στάση την ακραία απομόνωση όλων μας; Η αλληλεγγύη δεν προέρχεται ποτέ από κανένα κράτος, φίλες μου. Η αλληλεγγύη δεν  μπορεί ποτέ να είναι αποτέλεσμα διαταγμάτων. Το λέει και το σύνθημα. Κανένα κράτος δεν θα μας απελευθερώσει. Η αλληλεγγύη γεννιέται από τον κόσμο, τους ανθρώπους, δεν επιβάλλεται με πρόστιμα. Εδώ και τώρα αυτό που κάνουμε είναι απλώς να υπακούουμε (λόγω παράλογου φόβου, κομφορμισμού, άγνοιας, παραιτημένης αποδοχής) και δεν βλέπω πώς αυτό μπορεί να είναι μια πράξη αλληλεγγύης. Λυπάμαι πολύ, τόσο που με πονάει, αλλά το να βγαίνουμε στις ταράτσες και να τραγουδάμε ή να χειροκροτάμε το ιατρικό προσωπικό μπορεί να μας δώσει μια παρηγοριά, αλλά δεν αποτελεί πράξη αντίστασης. Έχουμε παραιτηθεί απέναντι στη ματαιότητα μιας πραγματικότητας που μας διαφεύγει, απλώς και μόνο επειδή μας διέταξαν να το κάνουμε και μας έπεισαν για την χρησιμότητα των διαταγών τους.

… Δεν θέλω να σας πείσω για τίποτα. Μόνο θέλω να σας ζητήσω ένα πράγμα: Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, μην αφήσετε τα παιδιά σας να θεωρήσουν φυσιολογική αυτή την κατάσταση, μην τα αφήσετε  να πιστέψουν πως αλληλεγγύη σημαίνει να βλέπεις τον Άλλο ως ένα κίνδυνο, μην τα αφήσετε να χάσουν την ικανότητα να ρωτούν, να αντιδρούν, να αντιστέκονται… Έχουμε μετατραπεί όλες σε ένα Ρομπέρτο Μπενίνι στο “Η Ζωή είναι Ωραία”, προσπαθώντας να κρύψουμε τον τρόμο ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης από τα παιδιά και τους μαθητές μας. Αλλά ο τρόμος δεν παύει να υπάρχει επειδή εμείς φτιάχνουμε συνταγές για κουλουράκια, βλέπουμε tutorials για ζούμπα ή ζωγραφίζουμε αισιόδοξα ουράνια τόξα μαζί τους. Ή τουλάχιστον αυτό είναι που νιώθω εγώ: να βασανίζομαι, υποταγμένη ενάντια στη θέλησή μου, ενώ ράβω κουκλάκια ή παίζω επιτραπέζια με την κόρη μου….

Αλλά και:

… Η πολιτική διαχείριση του Covid-19 ως τρόπος διαχείρισης της ζωής και του θανάτου σχεδιάζει τα περιγράμματα μιας νέας υποκειμενικότητας. Αυτό που θα έχει εφευρεθεί μετά την κρίση είναι μια νέα ουτοπία της άνοσης κοινότητας και μια νέα μορφή ελέγχου του σώματος. Το υποκείμενο της νεοφιλελεύθερης τεχνο-πατριαρχίας που ο Covid-19 κατασκευάζει δεν έχει δέρμα, δεν μπορείς να το αγγίξεις, δεν έχει χέρια. Δεν ανταλλάσσει φυσικά αγαθά, ούτε αγγίζει νομίσματα, πληρώνει με πιστωτική κάρτα. Δεν έχει χείλη, δεν έχει γλώσσα. Δεν μιλάει απευθείας, αφήνει φωνητικό μήνυμα. Δεν συναντιέται με άλλους, ούτε συλλογικοποιείται. Είναι ριζικά ατομικό. Δεν έχει πρόσωπο, έχει μάσκα. Το οργανικό του σώμα αποκρύπτεται για να μπορέσει να υπάρξει ύστερα από μια αόριστη σειρά σημειο-τεχνικών διαμεσολαβήσεων, μια σειρά από κυβερνητικές προσθετικές επεμβάσεις που χρησιμεύουν ως προσωπείο: το προσωπείο της διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το προσωπείο του λογαριασμού στο Facebook, το προσωπείο του Instagram. Δεν είναι ένας φυσικός παράγοντας, αλλά ένας ψηφιακός καταναλωτής, ένας τηλε-παραγωγός, είναι ένας κωδικός, ένα pixel, ένας τραπεζικός λογαριασμός, μια πόρτα με ένα όνομα, μια διεύθυνση στην οποία μπορεί να στείλει τις παραγγελίες του το Amazon….

Η αποδοχή ΚΑΙ του πρώτου ΚΑΙ του δεύτερου μ’ έναν «σοσιαλισμό» μόνο μπορεί να έχει σχέση: τον «σοσιαλισμό» του κεφάλαιου…

(φωτογραφία: Ε, ναι, γίνονται και μερικά στατιστικά λάθη – που ωστόσο, καθόλου παράξενο, ταιριάζουν με την «γραμμή»… Μια γυναίκα που πέθανε από πνευμονικές επιπλοκές ήταν 109 χρονών, αλλά δηλώθηκε 9 (κι όχι 209)… Αμέσως ο φόβος πλάκωσε στις οικογένειες για τα παιδιά τους…. Μια άλλη ήταν 87 και δηλώθηκε στο πιστοποιητικό θανάτου 27 (κι όχι 187)… Και πάλι πλάκωσε το κακό: κανείς δεν θα γλυτώσει!

Ή μήπως είμαστε παλιοχαρακτήρες και δεν καταλαβαίνουμε ότι παίζουν μετά θάνατον φιλοφρονήσεις; Ωωωωωω! Μα εσείς φαίνεσθε νεότατη!!!! Σαν παιδούλα είστε!!!)