Tag: τουρκία

Γράμματα απ’ την έρημο Dasht-e Kavir…

Δευτέρα 2 Φλεβάρη (00.29) >> Το ψοφιοκουναβιστάν φαίνεται να «ζυγίζει» το πραγματικό του βάρος εκεί, πλατσουρίζοντας στον ινδικό ωκεανό. Η Τεχεράνη είναι ζόρικη: ίσως η Αβάνα θεωρείται πιο εύκολος στόχος…

Και για να γίνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα για τον «καινούργιο σερίφη» το ιράν δεν είναι μόνο του: μέσα σε ελάχιστες μέρες απ’ την άφιξη της ρημάδας / αρμάδας πήγε στην Τεχεράνη ο καταριανός υπ.εξ.

ο ιρανός υπ.εξ. πήγε στην Άγκυρα

και το ακόμα χειρότερο: ο γραμματέας του ιρανικού συμβουλίου ασφαλείας (και ταξίαρχος των «φρουρών της επανάστασης»…) Ali Larijani «πετάχτηκε» ως την Μόσχα για συνεννοήσεις με τον καταραμένο Putin (και όχι μόνο…)

Η λιτή ανακοίνωση με 25 μόνο λέξεις είναι μυστηριώδης. Επίτηδες… Αλλά μιας και η βλακεία περισσεύει στη δύση ας το θυμίσουμε: η Τεχεράνη, πέρα απ’ τα υπόλοιπα, είναι μέλος του «συμφώνου της Σαγκάης» / SCO… Δεν είναι συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ γιατί δεν χρειάζεται. Αλλά όπου χρειάζεται…

Μια μέρα μετά ο γραμματέας του ρωσικού συμβουλίου ασφαλείας Shoigu, που εύλογα ήταν μέσα στα ραντεβού του Larijani στη Μόσχα, πετάχτηκε ως το Πεκίνο για επιπλέον συνεννοήσεις…  

Αυτά τα «λίγα» (;;;) είναι που ανακοινώθηκαν. Προφανώς έχουν γίνει πολύ περισσότερα. Επιπλέον έχει ανακοινωθεί κι αυτό:

Η αλήθεια είναι πως ούτε το ψοφιοκουναβιστάν είναι μόνο του. Πέρα απ’ τους θεοναζί, υπάρχουν κι άλλοι πρόθυμοι δυτικοί παρακμιακοί. Όπως ο τσουρομαδηΜερτς:

Το ιμπεριαλιστικό θράσος είναι απύθμενο! Το Βερολίνο έχει φονικές εκκρεμότητες με την Τεχεράνη απ’ την δεκαετία του ’80… Όταν η (τότε) δυτικογερμανική εταιρεία Karl Kolb και η θυγατρική της Pilot Plant έδωσαν στο καθεστώς του Σαντάμ Χουσεϊν (που ως ατζέντης των δυτικών είχε κυρύξει πόλεμο στην Τεχεράνη) πάνω από 1.000 τόνους των νευροπαραλυτικών αερίων Sarin και Tabun∙ ενώ θυγατρική της Hoechst είχε φτιάξει εργοστάσιο χημικών όπλων στη Φαλούτζα. Με άλλα λόγια η τότε δυτική γερμανία, στα ‘80s, χωρίς καμία «εσωτερική αντίδραση», είχε συμμετάσχει σε (απαγορευμένο με βάση την «διεθνή νομιμότητα»…..) χημικό πόλεμο∙ έναν χημικό πόλεμο που σκότωσε και σακάτεψε δεκάδες χιλιάδες ιρανούς.

Τώρα το γερμανικό φασισταριό ζητάει και τα ρέστα!!!

Τα ζητάει όπως του αναλογεί: ανθρωποφαγικά (: Παλαιστίνη…), με φαντασιώσεις, παραισθήσεις και αναθέσεις στους θεοναζί να κάνουν «την βρώμικη δουλειά»…

Το ιρανικό καθεστώς δεν έχει καλές PR στην δυτική παρακμιόσφαιρα. Είναι χρεωμένο για τα πάντα κι ακόμα περισσότερα!

Οι hardcore (και «σκληρά ευαίσθητοι»…) δυτικοί υπερασπιστές της απελευθέρωσης των ιρανών γυναικών απ’ την υποχρεωτικότητα της μαντήλας στα μαλλιά μπορούν πάντως να ξεκουραστούν και να ξεϊδρώσουν (και να ψάξουν να βρουν κάτι άλλο). Η φωτογραφία είναι πριν μια βδομάδα απ’ την «πλατεία της ισλαμικής επανάστασης» στο κέντρο της χειμωνιάτικης Τεχεράνης (Enqelab–e–Eslami) όπως άλλωστε μπορεί να καταλάβει κάθε ενδιαφερόμενος / η απ’ το γιγαντοπανό με το κτυπημένο αμερικανικό αεροπλανοφόρο πάνω στο κτήριο σε δεύτερο πλάνο…

Τι να τους εξηγήσουμε και τι να καταλάβουν; Η βλακεία και οι προβοκάτσιες (ή η άγνοια, πόσο αθωωτική όμως;) είναι η … «αυτοάμυνά» τους…

Δεν τις χρειάζεται η Τεχεράνη αυτές τις PR. Δεν χρειάζεται, για παράδειγμα, να πληρώσει «διαφημιστικό χώρο» στους new york times ή στο politico για να ανακοινώσει ότι ο διαδηλωτής Erfan Soltani (που μετά την σύλληψή του έγινε σημαία στα δυτικά μήντια με την «πληροφορία» ότι πρόκειται να εκτελεστεί απ’ τους απάνθρωπους «μουλάδες») είναι ελεύθερος χωρίς κατηγορίες μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης…

Ούτε θα ζητήσει έγκριση για το πως θα αμυνθεί:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Μέση Ανατολή

Δευτέρα 19 Γενάρη >> «Αθόρυβα», χωρίς ντόρο και ιδιαίτερη δημοσιότητα, χτες οι τελευταίοι αμερικάνοι «κομμάντο» άδειασαν περίπου την γωνιά στο ιράκ υλοποιώντας μια συμφωνία που είχε αναγκαστεί να κάνει ο νυσταλέος Jo το 2024. Η σημαντικότερη θέση που παρέδωσαν στον ιρακινό στρατό ήταν η αεροπορική βάση Ain al-Assad: πρόκειται για αυτή που είχε κτυπηθεί από ιρανικούς πυραύλους στις 8 Γενάρη του 2020 ως αντίποινα για την δολοφονία του Qasem Soleimani λίγες μέρες νωρίτερα.

Αυτή η κυρίως αμερικανική βάση στο ιράκ ήταν ο αγαπημένος στόχος της ιρακινής αντίστασης. Μετά την 7η Οκτώβρη του 2023 και την «απάντηση σφαγής» του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος στην Παλαιστίνη, οι PUM κτύπησαν και ξαναπτύπησαν: στις 20 Νοέμβρη 2023 με πύραυλο που τραυμάτισε 8 πεζοναύτες∙ στις 20 Γενάρη 2024 με δεκάδες πυραύλους με αρκετούς αμερικάνους τραυματίες∙ στις 5 Αυγούστου 2024 με πυραύλους τύπου «κατιούσα» με τουλάχιστον 5 τραυματίες πεζοναύτες και 2 «εργολαβικούς».

O us army θα συνεχίσει ωστόσο να στρατοπεδεύει στο βόρειο, κουρδοκρατούμενο ιράκ. Ο καθένας μπορεί να έχει μια γνώμη επ’ αυτού.

Ταυτόχρονα, στο συριακό πεδίο μάχης, τα «νέα» δεν είναι καλά για τους «συνεργάτες» του αμερικανικού στρατού κατοχής. Ο στρατός της Δαμασκού, για την οποία όλη η σοφία του γαλαξία λέει ότι «είναι με τους αμερικάνους», παραβιάζοντας καθαρά τις εντολές της Ουάσιγκτον (στις 17 Γενάρη ο ναύαρχος Brad Cooper, επικεφαλής της centcom, είχε «διατάξει» την Δαμασκό να σταματήσει την προέλασή της), «εκκαθάρισε» μια μεγάλη ζώνη στην βόρεια συρία απ’ τους ypg/sdf, καταφέρνοντας να περάσει στην ανατολική όχθη του Ευφράτη, όπου ανακατέλαβε έναν καλό αριθμό πετρελαιοπηγών: το Omar και το Conoco αλλά και τα κάπως μικρότερα al-Izba, Tayyana, Jido, Malih και Azraq.

Τα πετρελαιοπήγαδα στα ανατολικά του Ευφράτη ήταν το «δώρο αντιπαροχής» και χρηματοδότησης των ypg/sdf για την συμπαράταξή τους στην αμερικανο-ισραηλινή κατοχή του 25% της συριακής επικράτειας εδώ και πολλά χρόνια. Υποθέτουμε λοιπόν ότι η Ουάσιγκτον και όχι μόνο έχει θυμώσει… Υποθέτουμε πως έχει θυμώσει και η delta crescent elergy LLC, η αμερικανική εταιρεία-βιτρίνα που «βοηθούσε» στις εξορύξεις… Υποθέτουμε ακόμα ότι ένα μέρος της τιμωρίας της Δαμασκού θα το αναλάβει ο συνηθισμένος εργολάβος, με τον συνηθισμένο τρόπο.

Πρόβλεψη για την συνέχεια δεν μπορούμε να κάνουμε. Τυπικά (και πρέπει να τονίσουμε την λέξη «τυπικά») οι εργολάβοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ στη συρία αναγκάστηκαν να υπογράψουν μετά την ήττα τους συμφωνία με την Δαμασκό οι όροι της οποίας ουσιαστικά σημαίνουν «συνθηκολόγηση»: να παραδώσουν όλα τα συνοριακά περάσματα, τα πετρελαιοπήγαδα, τα γκαζοπήγαδα, και την εξουσία στην Deir Ezzoz και στη Raqqa στη Δαμασκό∙ να διαλύσουν τον στρατό τους και να ενταχθούν στον επίσημο συριακό στρατό∙ να παραδώσουν όσους κρατούμενους του isis έχουν στην ανατολική συρία στην επίσημη κυβέρνηση∙ κ.α.

Αλλά έχουν ξαναϋπογράψει συμφωνίες – που δεν τήρησαν. Στο κάτω κάτω ο ανισόρροπος βασιλιάς στην Ουάσιγκτον έχει αποκτήσει «αυξημένη ευαισθησία» με τα πετρέλαια… Απλά ο al-Sharaa, μ’ όλες τις δυσκολίες που προκαλεί η προβοκατόρικη δράση διάφορων (…) στην συριακή επικράτεια, έχει υποστήριξη αρκετά μακρύτερα απ’ την Άγκυρα. Δεν προχωράει «στα τυφλά» ούτε αυτοσχεδιάζει (έτσι, απλά σα σημείωση…).

Το μεσανατολικό πεδίο μάχης είναι μέρος του 4ου παγκόσμιου πολέμου – μην το ξεχνάμε…

Το ποντίκι που βρυχάται

[για αναγνώστες / στριες στο wordpress: οι σημερινές αναφορές συνεχίζονται στην επόμενη σελίδα]

Δευτέρα 29 Δεκέμβρη (00.15) >> Πως σας φαίνεται η πιο κάτω είδηση;

Πρόσφατη; Δεν είναι! Πρόκειται για εθνικόφρονα πανηγυρισμό στις 1 Δεκέμβρη του 2019 – διακρίνεται άλλωστε αριστερά ο Αναστασιάδης… Ας το θυμίσουμε: στα τέλη του 2019 δεν είχε ξεκινήσει ο πόλεμος στο ουκρανικό πεδίο μάχης, ούτε είχε γίνει η σφαγή στην Παλαιστίνη (το «δικαίωμα αυτοάμυνας» των κανίβαλων). Ούτε καν ο τσαχπίνης ιός δεν είχε απειλήσει, ως «αόρατος εχθρός»…

Όμως στα τέλη του 2019 υπήρχαν οι «σταθερές» της λεγόμενης «εθνικής εξωτερικής πολιτικής»: η αντιτουρκική συμμαχία με το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς.

Πρόσφατα είναι αυτά:

Ο εθνικόφρων αντιτουρκισμός είναι πάγιος στα μέρη μας, σ’ όλο το «πολιτικό / ιδεολογικό φάσμα». Μόνο που τώρα, στις αρχές του 2026, οι αριστεροί ψάλτες του έχουν ένα παλούκι στα οπίσθιά τους. Έχουν ένα πρόβλημα,

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Η συμφωνία για την Ιερουσαλήμ»…

Δευτέρα 8 Δεκέμβρη (00.28) >> Πως θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε ότι το περασμένο Σάββατο έγινε ένα συνέδριο με τίτλο: Η συμφωνία για την Ιερουσαλήμ: Προχωρώντας στην ανανέωση της θέλησης της Ummah ενάντια στην Εκκαθάριση και στη Γενοκτονία; Ummah, ας το θυμίσουμε για όσους / όσες δεν ξέρουν, είναι το όνομα για την παγκόσμια κοινότητα / αδελφότητα των πιστών του ισλάμ∙ συνεπώς ίσως σκεφτείτε ότι επρόκειτο για κάποια θεολογική συνάντηση. Δεν ήταν…

Και πως θα φαινόταν αν μαθαίνατε

– ότι αυτό το συνέδριο έγινε στην Istanbul∙

– ότι βασικός ομιλητής ήταν ο Khaled Meshaal, πρώην γ.γ. της Hamas (από το 1996 ως το 2017, οπότε τον διαδέχτηκε ο δολοφονημένος Ismail Haniyeh) και έκτοτε ένα είδος άτυπου υπ.εξ. της οργάνωσης∙

– ότι ο Meshaal έχει επικηρυχτεί απ’ τον Σεπτέμβρη του 2024 απ’ τις ηπα ως ένας απ’ τους «σχεδιαστές» της «εισβολής του al Aqsa»∙

– ότι ήταν ανάμεσα σ’ εκείνους που οι θεοναζί προσπάθησαν (και απέτυχαν) να δολοφονήσουν με την πυραυλική επίθεση στην Doha στις 9 Σεπτέμβρη του 2025∙

– και ότι εκείνο που ανέλυσε στο συνέδριο στην Istanbul πριν 2 ημέρες ήταν οι στρατηγικοί στόχοι της Hamas και της Παλαιστινιακής Αντίστασης συνολικά;

Χμμμ… Αυτό θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, έτσι δεν είναι;

Θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε περιληπτικά αυτούς τους 10 στόχους… Θα το αφήσουμε για κάποια άλλη στιγμή. Γιατί υπάρχουν επιπλέον δυο (τουλάχιστον) ενδιαφέροντα ζητήματα / ερωτήματα, τα οποία δεν θα έθιγε κανείς απ’ όσους, ακόμα και με «καλή καρδιά» αντιμετωπίζουν τους Παλαιστίνιους και τις Παλαιστίνιες ως «φουκαράδες» και την αντίσταση ως ηττημένη.

Πρώτον: τι σημαίνει άραγε και σε ποιες προοπτικές εντάσσεται το γεγονός ότι το τουρκικό καθεστώς φιλοξένησε ένα τέτοιο συνέδριο, με τέτοιους “τρομοκράτες” ομιλητές και θέμα (ουσιαστικά) την παγκόσμια συστράτευση της κοινωνικής βάσης των ισλαμικών κράτων στον αγώνα για την Παλαιστινιακή απελευθέρωση; Αφήνουμε το ερώτημα χωρίς απάντηση…

Δεύτερον: πόσο «ηττημένη» μπορεί να θεωρείται η Παλαιστινιακή αντίσταση (στο σύνολό της και όχι μόνο η Hamas ως πολιτική / στρατιωτική οργάνωση) όταν υπό τις σημερινές συνθήκες (στις οποίες θα πρέπει να συμπεριλάβουμε πολλά…) είναι σε θέση να υποδεικνύει συγκεκριμένους προσανατολισμούς και να διατυπώνει δημόσια στρατηγικούς στόχους για ένα «ακροατήριο» τόσο διευρυμένο όσο τα δεκάδες εκατομμύρια των μουσουλμάνων του πλανήτη; Αφήνουμε κι αυτό το ερώτημα αναπάντητο…

Δυο συμβουλές μόνο, αν μας επιτρέπετε: έχουμε το δικό μας μερίδιο πολιτικής ευθύνης σ’ αυτόν τον αγώνα∙ και ο κόσμος δεν είναι καθόλου όπως τον συσκευάζει και τον πουλάει η δυτική δημαγωγία, «επίσημη» ή όχι…  

Γεωπολιτικές πρόσοδοι από γκάζι κοπανιστό

Δευτέρα 1 Δεκέμβρη (00.27) >> Στα μέρη μας η στρατηγική ήττα στο ουκρανικό πεδίο μάχης κουκουλώνεται όπως όπως (στο χωριό τα νέα αργούν να φτάσουν…) αφενός επειδή υπήρχε σχεδόν διακομματική συναίνεση στην κήρυξη πολέμου στη Μόσχα (οπότε δεν υπάρχει σοβαρή αντιπαλότητα επ’ αυτού) και αφετέρου επειδή το ελλαδιστάν ετοιμάζεται να γίνει κατάρ… με την βοήθεια όμως του τοξικού του Κιέβου.

Οι πανηγυρικές δηλώσεις για το πόσο έχει στριμωχτεί ο «αιώνιος εχθρός» απ’ αυτές τις σούπερ γκαζοκινήσεις (παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του!!) δίνουν και παίρνουν. Η τουρκία ασφυκτιά! Η τουρκία περικυκλώθηκε! Η τουρκία έχει «τρελαθεί» απ’ τις ελληνικές ενέργειες με τα γκάζια!! Ωιμέ! Καλύτερα να είχε χρεωκοπήσει και να είχε διαλυθεί την προηγούμενη φορά που η σοφία των ελλήνων ειδικών το προέβλεπε με σιγουριά!! Θα είχε γλυτώσει το τωρινό βασανιστήριο!…

Θα σας ενδιέφερε μήπως να μάθετε την γνώμη αυτού του «αιώνιου εχθρού» για όσα συμβαίνουν και εξελίσσονται; Δεν θα ήταν άσχημη ιδέα.

Ο απόστρατος υποναύαρχος Cem Gurdeniz δεν σας λέει κάτι σαν όνομα. Είναι ο «αρχιτέκτονας» του τουρκικού δόγματος της «γαλάζιας πατρίδας», της αντιμετώπισης δηλαδή της θαλάσσιας περικύκλωσης και του αποκλεισμού της Άγκυρας απ’ την (ανατολική) Μεσόγειο που σχεδίαζαν, μεθόδευαν ή έστω ονειρεύονταν η Αθήνα και το Τελ Αβίβ – με τσόντα τη Λευκωσία.

Ο Gurdeniz έδωσε συνέντευξη στην Ceyda Karan του the cradle – δημοσιεύτηκε στο site στις 11 Απρίλη 2025. Να ένα μικρό απόσπασμα – και να η τεράστια απόσταση ανάμεσα στους σωστομερίτες της δυτικής πλευράς του Αιγαίου και στους ρεαλιστές της ανατολικής:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη 4

Δευτέρα 24 Νοέμβρη (00.29) >> Κάποια στιγμή στο όχι μακρινό μέλλον θα φτιαχτεί κάπου στη Γάζα ένα (καινούργιο…) «Μνημείο του Ολοκαυτώματος». Σε μια απ’ τις αίθουσες του, στους τοίχους, θα κρεμαστούν οι δεκάδες «αποφάσεις του οηε για την Παλαιστίνη» – μια παρέλαση ελπίδων, προσχημάτων, συγκαλύψεων – και ξεφτίλας. Σ’ αυτή τη συλλογή, στη χρονολογική θέση της, χωρίς ιδιαίτερη προβολή, θα κρεμαστεί και η πρόσφατη «απόφαση του συμβουλίου του οηε» για την Γάζα.

Δεν αξίζει κάτι παραπάνω. Κι ούτε, φυσικά, θα εφαρμοστεί. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να αφοπλίσει τις οργανώσεις της Παλαιστινιακής αντίστασης! Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς το προσπάθησε επί δυο χρόνια σκοτώνοντας – σκοτώνοντας – σκοτώνοντας∙ και απέτυχε. Ούτε υπάρχει κάποιος μη Παλαιστίνιος που να μπορεί να «κυβερνήσει» (στα σοβαρά) αυτή τη ζώνη των ερειπίων που οι ντόπιοι (και οι αντιστασιακοί) ξέρουν σαν τις παλάμες τους. Οι κουστουμάτοι «κυβερνήτες», αν διανοούνταν ότι έχουν μέλλον στη Γάζα, θα αντιμετωπίζονταν σαν αυτό που είναι: συνεργάτες των κατοχικών.

Ας πούμε λοιπόν ότι η λεγόμενη «διεθνής νομιμότητα» έχει απανθρωποποιηθεί και απεδαφικοποιηθεί. Ας πούμε ότι το αλλοπρόσαλλο ψόφιο κουνάβι έκανε για άλλη μια φορά το «ειρηνοποιό» σόου του παριστάνοντας ότι θα αντικαταστήσει στην κατοχή τους θεοναζί ως πιο soft εκδοχή της. Ας πούμε ότι οι εκπρόσωποι του Παρισιού και του Λονδίνου («μόνιμα μέλη») έκαναν αυτό που κάνουν εδώ και δεκαετίες: προσπάθησαν να πάρουν-ένα-κομμάτι…. Κι ας πούμε ότι οι εκπρόσωποι της αλγερίας, της δανίας, του ελλαδιστάν, της γουϊάνα, του πακιστάν, του παναμά, της κορέας, της σιέρα λεόνε, της σλοβενίας και της σομαλίας («μη μόνιμα μέλη» αυτήν την περίοδο) έκαναν απλά τους δικούς τους υπολογισμούς∙ εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους….

Αρκετοί ξαφνιάστηκαν (και ενοχλήθηκαν) απ’ το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι της Μόσχας και του Πεκίνου (που είχαν μιλήσει καθαρά κατά της απόφασης) δεν την μπλόκαραν βάζοντας veto. Κι αντί γι’ αυτό απλά απείχαν, διευκολύνοντας έτσι την λήψη αυτής της μιας-ακόμα-χωρίς-συλλεκτική-αξία-απόφασης.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Φτηνός αντιπερισπασμός…

Δευτέρα 10 Νοέμβρη >> Όχι και πολύ παλιά όταν οι πολιτικές βιτρίνες του Χ ή του Ψ «δημοκρατικού» κράτους ήθελαν να περάσουν κάποιο «ζόρικο» νόμο που θα προκαλούσε κοινωνικές αντιδράσεις, προσπαθούσαν να το κάνουν το καλοκαίρι. Που οι υπήκοοι είχαν στο μυαλό τους τις διακοπές τους.

Οι διακοπές έγιναν ζόρικες οι ίδιες. Αλλά οι τακτικές του αντιπερισπασμού βελτιώθηκαν, και ξέφυγαν απ’ την εποχιακότητά τους. Δείτε, για παράδειγμα, την πρόσφατη χοντροκομμένη μεν αλλά μάλλον πετυχημένη παραπλάνηση / σύγχυση σχετικά με τον «εθνικό θρίαμβο» του ελλαδιστάν που, εκτός από «πυλώνας σταθερότητας» (χα!!!) γίνεται και «διεθνές ενεργειακό hub» – αμερικάνικο δηλαδή. Μια χαρά έγιναν όλα κάτω απ’ τον συγκινησιακό θόρυβο είτε για τις κρητικές μονομαχίες είτε για τα απομνημονεύματα ενός «παιδιού-για-δεύτερη-φορά», είτε οτιδήποτε άλλο είχε να προσφέρει απλόχερα η δημαγωγία.

Η εξόρυξη είναι ρομάντζο!

Όμως όλο αυτό το πανηγύρι, που είναι στα μέτρα και για τα συμφέροντα του νο 1 «εθνικού κεφάλαιου» (το 22% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου είναι ελληνικής ιδιοκτησίας…), δεν είναι ένα αγνό καπιταλιστικό project∙ αν νόμιζε κανείς ότι υπάρχει «καπιταλιστική αγνότητα». Είναι, αντίθετα, ακόμα πιο ενεργή εμπλοκή στον 4ο παγκόσμιο πόλεμο. Κατά της ρωσίας και όχι μόνο.

Οι «στρατάρχες» αυτού του πολέμου (που είναι πια «οικονομικός» μόνο κατ’ επίφαση, περισσότερα στη συνέχεια) δεν μάσησαν τα λόγια τους:

O don Rico, χαρούμενος σα νεαρό πουλάρι και όπως πάντα έξυπνος σα μαραμένο ραδίκι, άφησε να του ξεφύγει η όλο νόημα απειλή ακόμα πιο πέρα:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ενεργειακός πόλεμος 2

Δευτέρα 10 Νοέμβρη (00.15) >> Στο μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα οι βασικές πηγές ενέργειας (κυρίως το πετρέλαιο) έγιναν «αιτία πολέμου» μεγάλης κλίμακας: βιομηχανικές επαναστάσεις γαρ. Οι λεγόμενοι «βαλκανικοί πόλεμοι» έγιναν και για να μην κατασκευαστεί η σιδηροδρομική γραμμή Βερολίνου – Βαγδάτης που θα μετέφερε χερσαία τα αραβικά πετρέλαια στην «διψασμένη» γι’ αυτά γερμανική βιομηχανία παρακάμπτοντας την θαλάσσια κυριαρχία του Λονδίνου… Ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος έγινε και για να φτάσει η ενεργειακά αποκλεισμένη ναζιστική γερμανία στις πετρελαιοπηγές του Καυκάσου∙ και για να αποκλειστεί το φασιστικό Τόκιο και η έντονα αναπτυσσόμενη βιομηχανία του απ’ τα πετρέλαια της νοτιοανατολικής Ασίας.

Τώρα, στην κλιμάκωση του 4ου παγκόσμιου, με διακηρυγμένο στόχο το ευρασιατικό project, ειδικά τους φτηνούς και διαρκούς χερσαίας ροής ρωσικούς υδρογονάνθρακες και, ουσιαστικά, με στόχο τον κανιβαλισμό του αμερικανικού πάνω στους ευρωπαϊκούς καπιταλισμούς (κυρίως στις βιομηχανικές εκφάνσεις τους), το ελληνικό κράτος / κεφάλαιο έχει συστρατευτεί με την Ουάσιγκτον όχι ως «παραγωγός» αλλά ως μεσάζοντας / έμπορος. (Έχοντας επιπλέον την δική του «αντιτουρκική» ατζέντα στο βαθμό που η Άγκυρα είναι βασικό έδαφος στη χερσαία διακίνηση υδρογονανθράκων…)

Στις 7 Νοέμβρη (2025) η «ναυτεμπορική» κάτω απ’ τον τίτλο «Κλειδί» η ελληνική ναυτιλία για την ανθεκτικότητα της Δύσης έγραφε μεταξύ άλλων κι αυτά:

Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του υπουργού Εσωτερικών και προέδρου του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας [!!!!] των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ, με κορυφαίους Έλληνες εφοπλιστές, στο περιθώριο της 6ης Διακυβερνητικής Διατλαντικής Συνεργασίας για την Ενέργεια (P–TEC), η οποία φιλοξενήθηκε στο Ζάππειο.

… Από πλευράς Ελλήνων εφοπλιστών, μεταξύ άλλων τον λόγο έλαβε η κ. Μαρία Αγγελικούση, επικεφαλής του Angelicoussis Group, η οποία τόνισε: «Μόνο η δική μας εταιρεία έχει μεταφέρει το 10% των αμερικανικών εξαγωγών ενέργειας το τελευταίο έτος, με 700 ασφαλείς προσεγγίσεις σε αμερικανικά τερματικά»…

… Από την πλευρά του ο ιδρυτής και πρόεδρος της Tsakos Energy Navigation, Νίκος Τσάκος, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης να επαναφέρει τη ναυτιλία στο επίκεντρο της οικονομικής στρατηγικής, ενώ επανέλαβε τη διάθεση των ελληνικών εταιρειών να συνεργαστούν με αμερικανικά ναυπηγεία και να φιλοξενήσουν Αμερικανούς δόκιμους αξιωματικούς στα πλοία τους…

… Επίσης, ο διευθύνων σύμβουλος της Star Bulk, Πέτρος Παππάς, καλωσόρισε την αμερικανική αποστολή στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας την ιστορική φιλία και τη διαχρονική συμμαχία των δύο χωρών…

Το πλεονέκτημα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου, της πλοιοκτησίας, σε σχέση με άλλους καπιταλιστικούς κλάδους είναι ότι «απασχολώντας» ελάχιστη έως καθόλου εντόπια εργασία μπορεί να αδιαφορεί εντελώς για την «τύχη» της εργατικής τάξης εντός του ελλαδιστάν στην εξέλιξη (και) αυτού του παγκόσμιου πολέμου. Δεν την έχει ανάγκη ούτε ως «παραγωγό» ούτε ως «καταναλωτή», και δεν έχει καμία δέσμευση απέναντί της. Δεν έχει επίσης κανέναν έλεγχο «απ’ τα κάτω». Εύκολα και «αβίαστα» μπορεί να την «θυσιάσει» ολόκληρη. (Το έχει ξανακάνει!)

Ταμάμ…

Το μειονέκτημα της τάξης μας είναι ότι αντιλαμβάνεται τα αφεντικά του εφοπλισμού όχι σαν βασικούς προαγωγούς και επωφελούμενους των «θυσιών» της αλλά ως «γενναιόδωρους» ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών ομάδων και μήντια∙ ως ελκυστικούς και αγαπημένους «φίλους» της.

Γιατί τα ελληνικής ιδιοκτησίας εργοστάσια είναι αόρατα; Επειδή είναι πλωτά…

Ενδοχώρα (των θεοναζί…)

Δευτέρα 10 Νοέμβρη (00.08) >> Στις 28 Σεπτέμβρη (2025) η καθεστωτική «καθημερινή» δημοσίευσε ένα περίεργο «άρθρο γνώμης» με τίτλο Η Τουρκία και το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Το περίεργο περιεχόμενο του άρθρου πήγαινε πακέτο με το ότι η «καθημερινή» έκρυψε κρίσιμα στοιχεία της ταυτότητας του συγγραφέα του οποίου το όνομα είχε στα ελληνικά, δίνοντας αυτήν την γενικόλογη περιγραφή: Ο κ. Σάι Γκαλ είναι ειδικός σε θέματα διεθνούς πολιτικής, διαχείρισης κρίσεων και στρατηγικής επικοινωνίας.

Ένας «ειδικός»;;… Έτσι, γενικά;;

Πρώτα τα περίεργα του άρθρου:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη

Δευτέρα 3 Νοέμβρη (00.26) >> Στη λωρίδα της Γάζας οι θεοναζί έχουν καταλάβει πάνω απ’ το μισό της έκτασης ελπίζοντας, σχεδιάζοντας, ότι θα τους μείνει:

Θεωρητικά (αλλά μόνο θεωρητικά για δαύτους) αυτή είναι μόνο η πρώτη φάση της απόσυρσής τους με βάση την «συμφωνία του Sharm el-Sheikh». Στην επόμενη φάση θα πρέπει να αποσυρθούν εντελώς – αλλά εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξει «επόμενη φάση»…

Ή κάνουν κάποιο λάθος; Η «δεύτερη φάση» περιλαμβάνει αφοπλισμό της αντίστασης στη Γάζα (ούτε λόγος…) αλλά και την εγκατάσταση μιας κάποιας «διεθνούς δύναμης επιτήρησης» (την οποία η αντίσταση έχει αποδεχθεί αλλά οι θεοναζί απορρίπτουν μετά βδελυγμίας…), την έναρξη της αποκομιδής των μπάζων και της ανοικοδόμησης (δεν χρειάζεται να πούμε κάτι…), και το ξεκίνημα της διαμόρφωσης κάποιας «τεχνοκρατικής» διοίκησης στη Γάζα (την οποία επίσης έχει αποδεχθεί η αντίσταση αν είναι αμιγώς παλαιστινιακής σύνθεσης αλλά σε καμία περίπτωση οι θεοναζί).

Με λίγα λόγια: η «δεύτερη φάση», χωρίς αφοπλισμό, ενοχλεί τόσο πολύ το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς ώστε θα κάνει τα πάντα για να μην υπάρξει.

Μπορεί να κάνει πολλά – αν βρισκόμασταν στο 2023 ή, έστω, στο 2024. Μπορεί και τώρα; Χμμμ… Εδώ υπάρχει μια κάποια «επιπλοκή», η οποία μπορεί να μην βγάζει μάτι, μπορεί να μην μνημονεύεται (γιατί, άλλωστε, θα έπρεπε;) στη δυτική δημαγωγία, αλλά είναι υπαρκτή. Ποια «επιπλοκή»; Για να πάρει κάτι δις που χρειάζεται μπας και διασώσει τους προϋπολογισμούς του το ψόφιο κουνάβι δεν μπορεί να την βγάλει με την δωροδοκία του θεοναζί, απαρτχάιντ λόμπι στις ηπα. Χρειάζεται τις πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου με το πολύ μεγαλύτερο πουγκί. Πρέπει να τους κάνει κάποια χατήρια, έστω και φραστικά.

Αυτές με την σειρά τους, αντιλαμβανόμενες ότι δεν είναι πλέον under u.s.α. thumb (όπως, για την δική τους βόλεψη, θεωρούσαν πως είναι ως πριν λίγους μήνες) φροντίζουν για το τομάρι τους! Και επειδή, το καταλαβαίνουμε, η στερεοτυπική σκέψη δεν μπορεί να καταλάβει την δυναμική που είναι το χαρακτηριστικό «συστημικός/η/ο» μεταβατικών περιόδων όπως η τωρινή («μια φορά στα 100 χρόνια» όπως είπαν κάποτε Xi και Putin με μια φωνή…), να ξαναπούμε τηλεγραφικά τι (καταλαβαίνουμε ότι) σημαίνει «φροντίζουν για το τομάρι τους» όταν πρόκειται για τις πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου.

Πρώτον: πρέπει να ανεβάσουν (και μάλιστα σημαντικά) την «γεωπολιτική αξία» τους. Το «υποψιάζονταν» πριν, το κατάλαβαν χωρίς παρεξηγήσεις μετά τον βομβαρδισμό της Doha από ηπα και θεοναζί. Τι σημαίνει υπό τις συγκεκριμένες ιστορικές, πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες «ανεβάζω την γεωπολιτική αξία μου» γι’ αυτές τις πετροχούντες; Σημαίνει ότι δεν είμαι (ως καθεστώς) – δεν είμαστε – βενζινάδικο με ταμείο γεμάτο πετροδόλαρα – τελεία! «Είμαστε και άλλα». Τα «άλλα» μπορεί να είναι διάφορα (ακόμα και φανταστικά) projects. Όμως, υπό τις τωρινές συνθήκες, το «είμαστε και άλλα» (εκτός από βενζινάδικα κλπ) σημαίνει οπωσδήποτε ότι με-κάποιο-τρόπο «υπερασπιζόμαστε την διεθνή νομιμότητα» (την πεθαμένη μεν στη δύση αλλά υπό ανακατασκευή στην ανατολή), δηλαδή: είμαστε πιο ενεργά υπέρ ενός (κάποιου) παλαιστινιακού κράτους.

Δεύτερον, σε σχέση με το πρώτο: για να ενταχθούν ομαλά στην υπό διαμόρφωση «νέα παγκόσμια τάξη», στο ευρασιατικό project και τις προεκτάσεις του, αυτές οι πετροχούντες για το δικό τους συμφέρον ΔΕΝ πρέπει να μείνουν απλά «βενζινάδικα με γεμάτα ταμεία» που απλά αλλάζουν «προστασία»! Πρέπει να είναι ΚΑΙ παράγοντες, συνεταίροι, «περιφερειακής ασφάλειας»! Αντί να είναι κάτω απ’ την προστασία της «μεγάλης υπερδύναμης» των ηπα, πρέπει να φροντίσουν για την περιφερειακή γεωπολιτική τους αξία και ικανότητα, την αποτελεσματική «επίλυση προβλημάτων», την αποτελεσματικά «διαχείριση εντάσεων», κλπ: ούτε το Πεκίνο ούτε η Μόσχα, παρά τις οικονομικές και στρατιωτικές δυνατότητές τους, δεν σκοπεύουν να γίνουν οι νταβάδες / παγκόσμιοι στρατόμπαστοι – έως τώρα και στο κοντινό μέλλον σίγουρα. Το λένε, το φωνάζουν, το υλοποιούν – και έχει νόημα υπό τις τωρινές συνθήκες και τους συσχετισμούς του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού.

Κι αυτό λοιπόν, το να γίνουν οι ως τώρα βολεμένες (με κάτι πρόστυχες «συμφωνίες του Αβραάμ» π.χ….) κάτω απ’ την δυτική μιλιταριστική και χρηματοπιστωτική ομπρέλλα αραβικές πετροχούντες ενεργοί παράγοντες της περιφερειακής (τους) ασφάλειας (ασφάλειας των επενδύσεων και της καπιταλιστικής συσσώρευσης, μην το ξεχνάτε) στη μέση Ανατολή / δυτική Ασία, κάτι που είναι εντελώς αντίθετο με την τακτική της «καμμένης γης» του άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Τελ Αβίβ, περνάει υποχρεωτικά απ’ την Παλαιστίνη, περνάει υποχρεωτικά απ’ την Γάζα και την δυτική Όχθη, περνάει υποχρεωτικά απ’ την εναντίωση στα σχέδια του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος και του «μεγάλου ισραήλ». (Το οποίο «μεγάλο ισραήλ» θέλει να κάνει κάτι ανάλογο, μια μεγάλη-κατοχική-διαχειριστική-ηγεμονία στη μέση Ανατολή, δια της βίας και για λογαριασμό της παρακμιακής δύσης. Για λογαριασμό κάθε τσουραμαδηΜερτς του «κάνει την βρώμικη δουλειά για μας»…)

Ξέρουμε: πολλοί, ίσως όλοι, αν διαβάσουν τα παραπάνω θα πουν: μα καλά, είστε εντελώς μαλάκες; Δεν βλέπετε… Πράγματι. Βλέπουν – και βλέπουμε. Όμως άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας!

Βλέπουμε (για παράδειγμα) ότι σήμερα (Δευτέρα) θα συναντηθούν στην Istanbul οι υπ.εξ. του κατάρ, της σαουδικής αραβίας, των εμιράτων, της ιορδανίας, του πακιστάν και της ινδονησίας – υπό την διεύθυνση του εξαιρετικού (αν και μισητού στα μέρη μας) Fidan. Για να «πιέσουν την Ουάσιγκτον για την συνέχιση και την ολοκλήρωση της συμφωνίας του Sharm el-Sheikh» – για την Γάζα. Οι δύο από δαύτους (εμιράτα, ιορδανία) ανήκουν στους «χεσμένους» της αλλαγής συσχετισμών παγκόσμια. Οι υπόλοιποι όχι και τόσο, ή και καθόλου (π.χ. τουρκία και ινδονησία). Από πρώτη ματιά είναι κρατικοί υπάλληλοι που επί δεκαετίες έχουν πετάξει στα σκουπίδια την Παλαιστίνη. Σωστό 110%. Όμως ΤΩΡΑ πρέπει να κάνουν κάτι διαφορετικό απ’ ότι έκαναν επί δεκαετίες – αν θέλουν να κοντρολάρουν τους πληθυσμούς τους (που δεν είναι ηλίθιοι!) και αν θέλουν να ενταχτούν στον «πολυπολικό κόσμο» σε μια καλύτερη θέση από αχθοφόροι! (Θέλουν!!!) Η παρουσία και συμμετοχή κρατών μάλλον μακριά απ’ την Παλαιστίνη, με όχι αραβικό αλλά μουσουλμανικό πληθυσμό (: πακιστάν, ινδονησία) κάτι σημαίνει… Ε;

Δεν είναι λοιπόν «η αγάπη τους για τον άνθρωπο» ή «η έγνοια τους για την ζωή των Παλαιστίνιων» που τους κινεί! Όχι! Είναι κάτι άλλο, που για τα δικά τους μέτρα και συμφέροντα (όχι τα δικά μας και τα δικά σας…) είναι πιο σοβαρό: το συμφέρον της εκκίνησης (ή και της επιτάχυνσης) της «απελευθέρωσής» τους απ’ την παρακμιακή, φονική, γενοκτονική δυτική ηγεμονία (ακόμα κι αν αυτά τα καθεστώτα έχουν κάνει ή πρόκειται να κάνουν στο μέλλον σφαγές «αντιφρονούντων»…)

Βλέπουμε επίσης ότι η Άγκυρα βρίσκεται ήδη μέσα στη Γάζα!!! Μέσα!! Όχι κοντά – μέσα! Όχι μ’ αρβύλες και πολυβόλα. Αλλά με στελέχη των υπηρεσιών της: αν και είχαν σταθερές επαφές με το πολιτικό τμήμα της Hamas, τώρα θα έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν και να συνεννοηθούν με το στρατιωτικό τμήμα όχι μόνο της Hamas αλλά όλων των αντιστασιακών οργανώσεων… να δουν τις ανάγκες και τους σχεδιασμούς τους από πρώτο χέρι, και να βοηθήσουν ή όχι άμεσα… Πράγμα που σημαίνει: α) το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει καινούργιους μεγάλους (αν και ανομολόγητους) πονοκέφαλους, και β) όσοι έψαλαν το μνημόσυνο του «μπλοκ της Αστάνα» έκαναν μεγάλο λάθος…

Πώς μπήκε η mit στη Γάζα; Ελάτε τώρα… Σοβαρευτείτε!  

Κάτω διακρίνονται θεοναζί στρατιώτες. Πάνω, στη σπηλιά, κρύβονται … θηρία…

Βλέπουμε ακόμα κι αυτό: η ένοπλη αντίσταση στη δυτική Όχθη μπορεί να μην τυχαίνει δημοσιότητας αλλά «ανεβαίνει». Η «ταξιαρχία της Jenin» και η «ταξιαρχία της Nablus» (και η δύο κάτω απ’ την καθοδήγηση της ισλαμικής Jihad αλλά χωρίς απαιτήσεις ιδεολογικής πειθαρχίας, τα έχουμε πει στο παρελθόν επ’ αυτού…) παρά την ασφυκτική στρατιωτική πίεση του θεοναζί, απαρτχάιντ στρατού, «κτυπάνε». Εν μέρει, ελλείψει τούνελ, έχουν πιάσει τις σπηλιές της περιοχής∙ εν μέρει δρώντας μέσα και στην περίμετρο των οικιστικών εγκαταστάσεων.

Όχι, δεν θα καταλάβουν το Τελ Αβίβ! Αλλά η δυτική Όχθη… χμμμ… συνορεύει με την επικράτεια ενός άλλους κράτους, με δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Είναι αυτή η επικράτεια στης οποίας την πρωτεύουσα λιγότερο από μια βδομάδα μετά την «εισβολή του al Aqsa», εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωναν με τα συνθήματα «είμαστε όλοι τρομοκράτες», «είμαστε όλοι Hamas». Αυτό το μέρος λέγεται ιορδανία και το παλάτι του προσπαθεί να σταθεί απαγορεύοντας όλους αυτούς τους «τρομοκράτες»…

Αλλά… (Καταλαβαίνετε: τόση υποστήριξη τόσο κοντά κάποια βοήθεια θα δίνει…)