Κυρώσεις 2

Σάββατο 29 Ιούλη. Το 2014 μια απ’ τις μεγάλες γαλλικές τράπεζες, η BNP-Paribas, αναγκάστηκε να κάνει μια εξωδικαστική συμφωνία με το αμερικανικό κράτος, και να δεχτεί να πληρώσει ένα πρόστιμο σχεδόν 9 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η κυριότερη αιτία ήταν ότι είχε μεσολαβήσει στην μεταφορά ποσών σε δολάρια σε χώρες απέναντι στις οποίες οι ηπα έχουν επιβάλλει κυρώσεις. Σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία αυτές οι τραπεζικές πράξεις ήταν νόμιμες. Αφού, όμως, επρόκειτο για δολάρια, η Ουάσιγκτον «είχε λόγο»…

Την ίδια χρονιά η Alstrom, η γνωστή γαλλική κατασκευάστρια τραίνων υψηλής τεχνολογίας, βρέθηκε υπό μεγάλη απειλή απ’ τις ηπα, με την κατηγορία της δωροδοκίας κρατικών υπαλλήλων σε διάφορα κράτη / πελάτες της – όχι στις ηπα. Η μετοχή της Alstrom είναι υπό διαπραγμάτευση και στο χρηματιστήριο της Ν. Υόρκης. Μπροστά στον κίνδυνο μιας ανοικτής και πολύχρονης καταστροφικής δημοσιότητας αν η υπόθεση πήγαινε στα αμερικανικά δικαστήρια, η Alstrom δέχτηκε να πουλήσει ένα τμήμα της στην αμερικανική general electric. Προφανώς ο αμερικανικός καπιταλισμός δεν είναι ο φύλακας της ηθικής· και τα αμερικανικά αφεντικά με μίζες δουλεύουν. Έχει όμως ο αμερικανικός καπιταλισμός ακόμα την (θεσμική) ισχύ να μπορεί να καταστρέψει αντίπαλες επιχειρήσεις· να εκβιάζει… Και οι “κυρώσεις” είναι ένα βασικό όπλο.

Ποια είναι η ως τώρα αντίδραση των θεσμών του εξίσου καπιταλιστικού και ανερχόμενου project europe; Κυρώσεις αντίστοιχου είδους δεν μπορεί να επιβάλει. Βάζει όμως πρόστιμα (επίσης τεράστια ποσά) σε αμερικανικές επιχειρήσεις που έχουν εγκαταστάσεις και στην ευρώπη· για φοροδιαφυγή. Αυτά ως τώρα.

Τα προβλήματα του αμερικανικού καπιταλισμού σα σύνολο (και όχι 5 εταιρειών παγκόσμιας εμβέλειας) είναι τόσο μεγάλα ώστε δεν έχει καταφέρει να ρεφάρει με τον ως τώρα οικονομικό / εμπορικό πόλεμο. Γι’ αυτό οι πολιτικές βιτρίνες της Ουάσιγκτον, διακομματικά, τον κλιμακώνουν. Ελπίζοντας ότι ακόμα κι αν υπάρξουν αντίμετρα, θα έχουν μικρότερες συνέπειες απ’ τις δικές τους κυρώσεις…

Ας μην υπάρχουν αυταπάτες. Όπως και στον κανονικό, στρατιωτικό πόλεμο, έτσι και στις «οικονομικές» εκδοχές της ενδοκαπιταλιστικής αναμέτρησης, τίποτα δεν τελειώνει αν δεν γονατίσει κάποια απ’ τις αντιμαχόμενες πλευρές.

Η «ειρήνη» απαιτεί καθαρά ηττημένους και καθαρά νικητές. Τίποτα λιγότερο.

Παλιά (ή όχι;)

Σάββατο 22 Ιούλη. Πριν κάμποσα χρόνια, ας πούμε πάνω από 10, γράψαμε κάπου δημόσια μεταξύ άλλων κι αυτές τις φράσεις:

… Το να χρησιμοποιείται ένα μέσο επικοινωνίας που όχι απλά εξασφαλίζει αλλά σχεδόν διαφημίζει την ανωνυμία (και την πλαστοπροσωπία) και κατά συνέπεια την ανευθυνότητα σαν μέσο «απελευθέρωσης» είναι κάτι που πριν λίγες δεκαετίες θα ήταν απλά αδιανόητο… Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ιδανικά για την διασπορά φημών, την συκοφαντία και την παραπληροφόρηση…

Ακόμα πιο παλιά, ας πούμε στις αρχές της δεκαετίας του ’00, είχαμε γράψει πάλι δημόσια κι αυτά:

… Μην επιδιώκετε να αποκτήσετε … εγκυρότητα μέσα από διευκολύνσεις του είδους «γράψε και συ κάτι, μπορείς». Κανένας δεν είναι κουλός, αλλά και η υπευθυνότητα δεν μοιράζεται στα περίπτερα. Θα καταλήξετε αμήχανοι θεατές σε αλληλοϋπονομεύσεις, μικροπρέπειες, αθλιότητες, φήμες και ψευτιές, που γίνονται ευκολότατες όταν κρύβονται πίσω απ’ την ανωνυμία – την οποία προσφέρατε!…

Ήταν η «μεταΣιάτλ» εποχή που το (ας πούμε) “πολιτικό underground” ανακάλυπτε με ενθουσιασμό την «ελευθερία» του internet. Εννοείται ότι με κατηγορηματικές απόψεις και διαχωρισμούς σαν τους πιο πάνω επιβεβαιώναμε το γνωστό: ότι είμαστε «στριμμένοι», «μίζεροι», «ελιτιστές»· άνθρωποι, γενικά, που καλό θα ήταν να αποφεύγει κάθε «γνήσιος επαναστάτης»…

Τα χρόνια πέρασαν, τα «απελευθερωμένα μήντια» έγιναν κοινοτοπία, απέκτησαν δυναμικές ακόμα πιο μαζικές απ’ ότι τότε (που λέγαμε τέτοια απαράδεκτα πράγματα), τα λεγόμενα «κοινωνικά δίκτυα» εγκαταστάθηκαν στην καθημερινή ζωή των υπηκόων, και οι σχετικές μας «παραξενιές» μας ξεχάστηκαν στα βάθη των (λίγων…) χρόνων.

Μια μικρή ομάδα πανεπιστημιακών απ’ την διάσημη Οξφόρδη αποφάσισε πρόσφατα να κάνει μια έρευνα για την σχέση αλγορίθμων, αυτοματισμών και πολιτικής. Μέσα στο πεδίο τους ήταν και πως χρησιμοποιούνται τα «κοινωνικά δίκτυα» απ’ τα κράτη. Το συμπέρασμά τους συνοψίζονται στη φράση: οι κυβερνοστρατοί δρουν τώρα σε παγκόσμια κλίμακα.

Ανάμεσα στις διάφορες (σχετικά) συγκεκριμένες περιπτώσεις που εντόπισαν ήταν και αυτή:

Τον Ιανουάριο του 2015 ο βρετανικός στρατός ανακοίνωσε ότι η 77η ταξιαρχία του πρόκειται να «εστιάσει σε μη φονικές επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου χρησιμοποιώντας κοινωνικά δίκτυα όπως το facebook και το twitter, για να πολεμήσει εχθρούς παίρνοντας τον έλεγχο των αφηγήσεων στην εποχή των πληροφοριών». Το βασικό καθήκον αυτής της ταξιαρχίας είναι το να διαμορφώσει την δημόσια συμπεριφορά μέσα απ’ την χρήση «δυναμικών αφηγήσεων», πολεμώντας την πολιτική προπαγάνδα που προέρχεται από τρομοκρατικές οργανώσεις. Το Ενωμένο Βασίλειο δεν είναι η μόνη περίπτωση χρησιμοποίησης του στρατού και χρηματοδοτήσεων με σκοπό την επίδραση στις πολιτικές συζητήσεις που γίνονται online. Αντίθετα πρόκειται για ένα πιο πλατύ φαινόμενο όπου οι κυβερνήσεις στρέφονται στο internet και στις πλατφόρμες του για να ελέγξουν τις πληροφοριακές ροές και τα κανάλια επικοινωνίας, έτσι ώστε να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη.

Ψυχο-πληροφορικές επιχειρήσεις 1

Σάββατο 22 Ιούλη. Αν διαβάζετε το cyborg ξέρετε ήδη ότι αυτά τα κάνουν και οι κυβερνήσεις (το στρατοαστυνομικό σύμπλεγμα) και πολλές εταιρείες. Γίνονται και στα μέρη μας από κόμματα, υπηρεσίες, αφεντικά, κλπ κλπ…

Ωστόσο εκείνο που προσφέρει κάλυψη στις εκστρατείες τέτοιων μέγα-δομών είναι ότι η διασπορά φημών, η συκοφαντία και η παραπληροφόρηση είναι το αγαπημένο σπορ εκατομμυρίων υπηκόων, για τους δικούς τους (σάπιους) λόγους. Διεξάγεται ένας ανελέητος πόλεμος (υπέρ) της βλακείας σε μικροκλίμακα, διάχυτος και αποκεντρωμένος· μέσα σ’ αυτόν και υπό την κάλυψή του γίνονται και οι στοχευμένες ψυχο-πληροφορικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Απ’ αυτούς που έχουν τους πόρους (ανθρώπινους, οικονομικούς, τεχνολογικούς) να τις κάνουν.

Μέσα στην «ομίχλη» της μικροκλίμακας η μεγακλίμακα περνάει όχι απλά απαρατήρητη αλλά μάλλον σαν κάτι «αδιάφορο», «φυσιολογικό», «κανονικό». Επειδή από τεχνική άποψη κοινωνικές συμπεριφορές όπως, π.χ., το κουτσομπολιό ή η εμπάθεια (πάντα μέσα στην ανωνυμία ή/και την πλαστοπροσωπία) έχουν «ανέβει στο ίδιο επίπεδο» με τις καθεστωτικές δράσεις, αυτές οι τελευταίες περνάνε εύκολα απαρατήρητες. Η «δημόσια σφαίρα» που διαμορφώνουν οι πρώτες, και κυρίως η ηθική και η αισθητική της, είναι η ιδανική ζούγκλα που χρειάζονται για να κρύβονται οι στρατοαστυνομικές και εταιρικές επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου.

Αν γυρίσει κανείς, λοιπόν, στις παλιές «στριμάδες» μας και τους ασυγχώρητους «ελιτισμούς» μας θα διαπιστώσει τι; Ότι διαβλέποντας έγκαιρα την τάση μέσα στα χαρακτηριστικά των «νέων μήντια» κάναμε αυτό που έπρεπε: προειδοποιήσαμε. Η προειδοποίησή μας δεν είχε (και δεν θα μπορούσε να έχει) στόχο να εμποδίσει τις μεγα-επιχειρήσεις των αφεντικών! Είχε όμως στόχο να προλάβει το να γίνει λάδι στα γρανάζια τέτοιων μεγα-επιχειρήσεων η μαζική, κοινωνική cyber-αφέλεια.

Πετύχαμε; Όχι… Κάναμε, μόνο, το καθήκον μας· κάτι που δεν ήταν αρκετό, ούτε όμως εύκολο. Το πρόβλημα, ένα απ’ τα πολλά και όχι μόνο δικό μας, είναι πως οι ψυχο-πληροφορικές επιχειρήσεις των αφεντικών είναι πια πλημμύρα. Αυτό που η cyber-αφέλεια νομιμοποίησε παιχνιδιάρικα, δύσκολα θα αντιμετωπιστεί.

Ψυχο-πληροφορικές επιχειρήσεις 2

Σάββατο 22 Ιούλη. Ο πληροφορικός βομβαρδισμός, ή ο πληροφορικός κορεσμός, ή η πληροφορική σύγχυση, είναι από τακτική άποψη πολύ σημαντικά όπλα στα χέρια μικρών και μεγάλων αφεντικών. Κτυπούν σ’ αυτό που λέγεται κοινωνική γνώση, ή κοινωνική επίγνωση· για να μην μιλήσουμε κατευθείαν για συνείδηση (που στην ετυμολογία της σημαίνει γνώση). Είναι ένα είδος ολοκληρωτικού προπαγανδιστικού πολέμου που στην πληρότητα και στην έντασή του κάνει οποιαδήποτε άλλη ανάλογη περίοδο του παρελθόντος να μοιάζει με παιδική χαρά.

Αυτή η πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζεται με την ανόητη μικροαστική φαντασίωση «εγώ ξέρω». Δεν αντιμετωπίζεται, επίσης, από μια κουλτούρα μικρο-απατεωνιάς (ιδεο-πολιτικής) «για να κάνουμε την δουλειά μας»· αντίθετα το «μικρό» ενισχύει το «μεγάλο». Τα «δικά μας ψέμματα ενάντια στα δικά τους» θα χάνουν πάντα· ενισχύοντας εκείνο που εύκολα αξιοποιούν οι δυνατότεροι: την διανοητική και ηθική σύγχιση.

Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Δεν θα το (ξανα)πούμε. Είναι ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς να καταλάβει…

Κι άλλοι πύραυλοι έρχονται – γρήγορα…

Πέμπτη 30 Μάρτη. Σύμφωνα με ρώσους (αλλά και άγγλους) ειδικούς το ρωσικό στρατοβιομηχανικό σύμπλεγμα βρίσκεται κοντά στο να αποκτήσει ένα αξιοσημείωτο “χρονικό παράθυρο” υπεροχής στην πυραυλική τεχνολογία. Κάποια στιγμή την ερχόμενη άνοιξη θα δοκιμάσει έναν υπερηχητικό πύραυλο (Zircon) που κινούμενος με ταχύτητα 7.400 χιλιομέτρων την ώρα (έξι φορές την ταχύτητα του ήχου, που είναι 1.235 χιλ. την ώρα) θα αχρηστέψει όλα τα αμυντικά αντιπυραυλικά συστήματα που είναι διαθέσιμα διεθνώς. Μια απόσταση 250 χιλιομέτρων ο Zircon θα την καλύπτει σε 2 λεπτά· χρόνος στα όρια του dt, που κάνει αδύνατη την πετυχημένη αντίδραση της ως τώρα αντιπυραυλικής τεχνολογίας.

Αν η δοκιμή αποδειχθεί πετυχημένη, οδηγεί στο περιθώριο μεταξύ άλλων όλα τα αεροπλανοφόρα (με τα υπάρχοντα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας). Κακό αυτό για τις “θαλάσσιες δυνάμεις”… Και έχει το «μαύρο» ενδιαφέρον του το γεγονός ότι αχρηστεύονται όχι μόνο τα υπάρχοντα τέτοια, αλλά και εκείνα που είναι υπό κατασκευήν. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον independent, τα δύο καινούργια αγγλικά αεροπλανοφόρα που βρίσκονται υπό ναυπήγηση με κόστος 8 δις ευρώ (και θα είναι έτοιμα το 2020) μπορούν να αντιμετωπίσουν πυραύλους που κινούνται το μέγιστο με την μισή ταχύτητα του Zircon. (Ε, ας βάζουν όπισθεν άμα βρίσκουν τα δύσκολα. Με την άλλη μισή ταχύτητα του Zicron…)

Με τα ως τώρα γνωστά δεδομένα, τόσο το Πεκίνο όσο και η Μόσχα βρίσκονται αρκετά πιο μπροστά απ’ τους δυτικούς στην έρευνα και στις εφαρμογές υπερηχητικών πυραύλων. Εκτός αν υπάρχουν μυστικά προγράμματα, εδώ κι εκεί, για τα οποία δεν μπορεί να γίνει κουβέντα.

Χαρήκατε; Δεν θα έπρεπε. Η πιθανότητα “χρονικού παραθύρου” σαφούς πολεμικής τεχνολογικής υπεροχής δεν είναι παράγοντας αποτροπής της όξυνσης του 4ου παγκόσμιου…. Μάλλον το αντίθετο.

Ιστορικές κουβέντες

28/1/2017. Τι “φλασιά” έφαγε ο γέρων Mikhail Gorbachev και δήλωσε ότι “φαίνεται σαν ο κόσμος να ετοιμάζεται για πόλεμο”; Γιατί παρεξηγεί ο 85χρονος τον εντεινόμενο εξοπλισμό, την αυξανόμενη συγκέντρωση όπλων σε “ευαίσθητες” συνοριακές θέσεις και τις εμπρηστικές εθνικιστικές δηλώσεις;
Στην ηλικία του θα μπορούσε να περιοριστεί στο εξής: μεγάλο πατιρντί θα γίνει αλλά λυπάμαι… σκοπεύω να το χάσω… Στην ηλικία μου δεν αντέχονται οι μεγάλες συγκινήσεις…
Ο παλιοκινδυνολόγος!!!