Tag: πόλεμος

«Μην αφήσετε την ειρήνη να χαλάει τους ωραίους πολέμους!»*

Δευτέρα 6 Ιούλη >> Θα μπορούσε να έχει ονομαστεί «η σκηνή του Sarajevo». Όπως «η σκηνή του Seattle» ή «η σκηνή του Bristol». Ήταν πάνω κάτω η ίδια εποχή, ίσως λίγο νωρίτερα…

Αλλά δεν πρόλαβε. Οι σερβοφασίστες (μαζί με τους δυτικούς + ρώσους συμμάχους τους) φρόντισαν να πολιορκήσουν το Sarajevo επί 4 χρόνια∙ και να κάνουν την βοσνία τόπο αίματος και θανάτου.

Οι Bombaj Stampa ήταν βασικό στοιχείο της «σκηνής του Sarajevo». Μαζί με τους γκαράζ/φολκ Zabranjeno Pusenje και τους punk Elvis J. Kurtovic & His Meteors (πάντα στο Sarajevo), δημιούργησαν στα ‘80s το κίνημα «Νέοι Πρωτόγονοι», με την συμμετοχή ποιητών, γραφιστών, πρώιμων standupers, και άλλων: ένα κράμα άγριου σουρρεαλισμού, μαύρου χιούμορ και υπόγειας κριτικής στο μεταΤιτοϊκό καθεστώς της (ακόμα τότε ενιαίας) γιουγκοσλαβίας. Μήτρα της «σκηνής του Sarajevo» ήταν η μπάντα + καλλιτεχνικό project SCH (τα τρία πρώτα γράμματα της λέξης schizophrenia). Industrial και post punk rock, ηχητικοί και στιχουργικοί πειραματισμοί… (Καταλαβαίνετε: όλα όσα η χριστιανική δύση απαγόρευσε σε ένα τυπικά «μουσουλμανικό» κράτος σαν την βοσνία…) 

Οι SCH live στην (ακόμα τότε γιουγκοσλαβική Ljublijana) το 1983 (η κακή ποιότητα του video οφείλεται … στις βιντεοκασέτες της εποχής):

Πίσω στους Bombaj Stampa. Το 1990 ως «Sarajevo … Stones»:

Εδώ η μπάντα, σε μια ταράτσα το καλοκαίρι 1992 στο Sarajevo, με την πολιορκία της πόλης απ’ τους σερβοφασίστες να έχει ήδη ξεκινήσει:

… Αυτή είναι απλώς η χώρα μου.

Δεν θα την δώσω σε κανέναν.

Έχει δύναμη αστεριού.

Υπάρχει φως για όλους τους ανθρώπους.

Αυτή η χώρα σε αγαπάει κι αυτή.

Μόνο οι άνθρωποί μου είναι εδώ.

Δεν θα τους δώσω σε κανέναν.

 Έχουν δύναμη αστεριών και φως για όλους τους ανθρώπους…

Εδώ στα τέλη Φλεβάρη του 2026, με τα παραπάνω χρόνια τους, επαυξημένοι αριθμητικά σαν μπάντα (και φυσικά «κλασσικοί»…):

Κι εδώ την 1η Ιούλη, live στο κέντρο του Sarajevo:

* Μαύρο χιούμορ – ατάκα των «νέων πριμιτιβιστών» το 1991, όταν κάποιοι απ’ αυτούς προέβλεπαν τι θα ακολουθήσει γενικά στη γιουγκοσλαβία και ειδικά στη βοσνία….

Kill ‘em all!

1000 μέρες και νύχτες γενοκτονίας στην Παλαιστίνη…

Όχι μωρέ… “Δεν θέλουν να τους σκοτώσουν όλους…. Να τους διώξουν θέλουν… Άλλο το ένα, άλλο το άλλο…

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.21) >> Για δείτε κι΄ αυτό στη συνέχεια. Πρόκειται για απόσπασμα απ’ το ντοκυμαντέρ “Kill ‘em all” για την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα (και στη βοσνία) – θα το βρείτε ολόκληρο στην δεξιά στήλη του sarajevomag.net/wp.

Ο Lawrence Eagleburger, υπ.εξ. του γκουβέρνου του Bush του Α για μερικούς μήνες στα τέλη του 1992, απαντάει σε ερωτήσεις της δημοσιογράφου του cnn Charlayne Hunter-Gault και εξηγεί στις 7 Ιούνη του 1995 –το τι έγινε στη βοσνία (και γιατί οι ηπα το επέτρεψαν…):

Δεν μπορεί παρά να «θυμίζει» τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη… Μουσουλμάνους σκότωναν στα ‘90s, μουσουλμάνους σκότωναν έκτοτε, μουσουλμάνους σκοτώνουν και σήμερα…. (Και χριστιανούς, και άθεους, και τους πάντες βέβαια – αν κάνουν παρέα με τους επικηρυγμένους….)

-Γιατί;

-Για να τους πάρουν την γη, την θάλασσα, τον αέρα, να υποδουλώσουν όσους απομείνουν, και να κλέψουν τους όποιους φυσικούς πόρους στα μέρη τους…

-Όπως τότε;

-Ακριβώς! Όπως με τους «ινδιάνους», τους aboriginal, όλους τους αυτόχθονες όπου έφταναν τα όπλα της δυτικής αποικιοκρατίας / ιμπεριαλισμού. Σε ασία, αφρική, αυστραλία, «νέα ήπειρο» / αμερική. «Πρωταρχική συσσώρευση» λέγεται, και βρίσκεται σε εξέλιξη με άλλους τρόπους και στις καπιταλιστικές μητροπόλεις.

Εκείνοι οι «βάρβαροι» τέλειωσαν – οπότε… «σκοτώστε / εξανδραποδίστε μουσουλμάνους».

-Θα το πετύχουν;

-Χμμμ… Ρωτήστε την Παλαιστινιακή αντίσταση, την λιβανέζικη αντίσταση, την ιρακινή αντίσταση, την υεμενίτικη αντίσταση, τους «φρουρούς της επανάστασης»… και άλλους.

Ό,χι, δεν πετυχαίνουν πια – και γι’ αυτό λυσσάνε…

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.13) >> Υπάρχει κάποια εξέλιξη τις 2 τελευταίες εβδομάδες εδώ; Εν μέρει τα «νεώτερα» είναι παλιά: όσο φαίνεται απ’ την πρόσφατη καθεστωτική δημαγωγία οι δυτικές πολιτικές βιτρίνες έχουν (ξανα)ξεσαλώσει, αναπαράγοντας όσα «προέβλεπαν» το 2022 και το 2023: «η ρωσία καταρρέει», «ο Πούτιν τελειώνει», «η ουκρανία νικάει»…. Αφορμή; Μερικές πετυχημένες επιθέσεις με drones στα ρωσικά μετόπισθεν, και μια κάποια κατακραυγή μεταξύ των ρώσων υπηκόων.

(Μόνο που αυτή η τελευταία δεν είναι «κάτω ο  Πούτιν»!!! Είναι «γιατί δεν ισοπεδώνετε το Κίεβο και τους συμμάχους του να τελειώνουμε;;;» Όχι για ευρωπαϊκά πανηγύρια, έτσι δεν είναι;)

Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί παραμένουν πιασμένοι σε μια παγίδα που δεν είναι … του Θουκυδίδη!!!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.07) >> Υπάρχει κάποια εξέλιξη τις τελευταίες 15 ημέρες εδώ; Επιφανειακά όχι κάτι σπουδαίο∙ υποθέτουμε ότι είστε προϊδεασμένοι / ες. Μόνο κάτι «δευτερεύοντα»… ξέρετε απ’ αυτά που η δυτική δημαγωγία προσπερνάει ως «σιγά μην…»:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι μέρες της δυτικής ευδαιμονίας είναι μετρημένες

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.00) >> Σαν από μια σατανική ειρωνεία της Ιστορίας, τις μέρες που το ψοφιοκουναβιστάν γιορτάζει τα 250 χρόνια της κρατικής ύπαρξής του, υψηλόβαθμες αντιπροσωπείες από 70 κράτη (+ διάφορες αντιαποικιακές οργανώσεις) θα βρίσκονται στην Τεχεράνη, για την κηδεία του Hamenei.

Δεν πρόκειται για παρουσία, «τιμής ένεκεν», στην κηδεία ενός τύπου που πέθανε από γεράματα ή καρδιακό. Πρόκειται για την κηδεία μιας ηγετικής περσόνας που δολοφονήθηκε (μαζί με μεγάλο μέρος της οικογένειάς του) – ένα προφανές έγκλημα πολέμου από κάποιους που έχουν μεγάλη συλλογή από τέτοια. Δολοφονήθηκε επειδή δυο παρακμιακά μεν πυρηνικά δε κράτη έκριναν ότι με την δολοφονία του θα διέλυαν το κράτος∙ το ιράν.

Οι πάντες, παρόντες στην κηδεία ή απόντες, ξέρουν τι έγινε. Οι πάντες ξέρουν ποιος νίκησε.

Η παρουσία στην κηδεία ενός δολοφονημένου απ’ τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς και την μεσανατολική απόφυσή τους, ύστερα από έναν πόλεμο στον οποίο είναι πανθομολογούμενο ότι το ιράν νίκησε, δεν είναι απλά συγκαταβατική, διπλωματική πράξη. Είναι πολύ περισσότερο πολιτική απ’ τα συνηθισμένα. .

Δεν πρόκειται για κηδεία ιδεολογικής αλληλεγγύης: η συντριπτική πλειοψηφία των αντιπροσωπειών δεν είναι σιίτες, δεν είναι «μουλάδες». Ούτε εκπροσωπούν καθεστώτα «ιρανικού τύπου». Πρόκειται μάλλον για την έμμεση πολιτική κατάφαση στο ξήλωμα της δυτικής, μιλιταριστικής ηγεμονίας στον πλανήτη∙ αυτής της ηγεμονίας που εκτραχύνθηκε τα τελευταία 35 χρόνια: αυτό το ξήλωμα (η απελπισμένη προσπάθεια αποτροπής του) είναι που φωτίζει την κηδεία του Χαμενεϊ.

Υπάρχει μια ακόμα πιο σατανική ειρωνεία. Οι δολοφόνοι του Hamenei (εκτός των θεοναζί…) θα βρίσκονται αύριο και μεθαύριο μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ την κηδεία, στα βορειοδυτικά. Στην Άγκυρα. Για τη «σύνοδο του νατο».

Τι θέλουν τα «κράτη μέλη του νατο» τον Ιούλη του 2026; Μα φυσικά να συνεχίσουν να είναι επίφοβα για τον υπόλοιπο πλανήτη∙ να συνεχίσουν να σκοτώνουν∙ να νικούν πάντα! Μόνο που δεν μπορούν πια, μετά από τόσες και τέτοιες εμφατικές ήττες, να αποφύγουν τον πειρασμό «ο καθένας πρώτα για την πάρτη του»!!! Οι παρακμιακοί ευρωπαίοι «πρόθυμοι» θέλουν να νικήσουν / να διαλύσουν την ρωσία κάνοντας proxy όχι το Κίεβο (δεν μπορεί πια…) αλλά την Ουάσιγκτον… Η οποία «κρατάει μούτρα» επειδή αφήσατε εμάς, την μόνη υπερδύναμη του πλανήτη (;;;) μόνη της απέναντι σ’ αυτούς τους άθλιους, τους «φρουρούς της επανάστασης»…

Εν τω μεταξύ η Βαρσοβία αγριεύει όλο και περισσότερο κατά του Κιέβου (σπάζοντας την «ομοθυμία» της υποστήριξής του…) – κι όσες / όσοι διαβάζετε τακτικά αυτές εδώ τις αναφορές ξέρετε την βαθύτερη αιτία… Η Άγκυρα, η Βουδαπέστη και η Μπρατισλάβα ούτε που θέλουν να ακούσουν τους «καϋμούς» των βαλτικών κρατιδίων, που περιμένουν αν όχι την Ουάσιγκτον σίγουρα το Λονδίνο να συμμετάσχει σε μια «κατάληψη του Καλίνιγκραντ». Η Μαδρίτη και η Λισαβώνα λένε κομψά «εμείς είμαστε μακριά…». Η Ρώμη ελίσσεται, εντός / εκτός / και επί τα αυτά… Ευτυχώς που το ελλαδιστάν είναι βράχος!!!

Ο Ανακαινισμένος, ως I gonna be, προς το παρόν μια «πολλά υποσχόμενη ιδέα», έσπευσε να δώσει τα διαπιστευτήριά του στη μία απ’ τις δύο πρεσβείες που οφείλει να το κάνει – έτσι ώστε εκτός απ’ το νο 1 εθνικό κεφάλαιο να πάρει το Ο.Κ. και απ’ τους συμμάχους. Για να μην ανησυχούμε…

Με δυο λόγια: έναντι εύκολων αντιπάλων (όπως οι ταλιμπάν, αν υποθέσουμε ότι αποδείχθηκαν εύκολοι…) το νατο ήταν … «μια γροθιά». Εναντίον δύσκολων, και μάλιστα μετά από ήττες, όσοι θέλουν επικές εκστρατείες ψάχνουν τους υπόλοιπους που δεν θέλουν, για να καταλήξουν στο βολικό συμπέρασμα «αααα, υπάρχουν προβλήματα…»

Το ψόφιο κουνάβι θα είναι ο star της συνόδου. Φτάνοντας τόσο κοντά (από γεωγραφική άποψη) στην Τεχεράνη μπορεί να επαναλάβει (μπορεί και όχι) την πρόσφατη εξυπνάδα του, την ιδέα ότι «έτσι που είναι εκεί μαζεμένοι όλοι θα μπορούσα να τους σκοτώσω όλους με ένα κτύπημα…».

Είναι κι αυτό ένα «σημείο των καιρών»: η μόνη θέση στην οποία μπορούν πια να φανταστούν εαυτούς οι παρακμιακές δυτικές ολιγαρχίες είναι ως μέλη εκτελεστικού αποσπάσματος. Κι ενώ μπορούν να συνεχίσουν να σκοτώνουν ξέρουν, καταλαβαίνουν, ότι έρχεται η σειρά τους…

Όπως το έθεσαν κάποιοι για την κηδεία του Hamenei:: στα 250α γενέθλια του αμερικανικού κράτους ο κόσμος θα κηδέψει έναν απ’ αυτούς που το εξευτέλισαν…

Digital money…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.09) >> H Francesca Albaneze («ειδική εκπρόσωπος του οηε για την κατεχόμενη Παλαιστίνη») υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών της στις ηπα (αν έχει τέτοιους εκεί…) με διοικητική απόφαση του ψοφιοκουναβιστάν… επειδή υπερασπίζεται την Παλαιστίνη…. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι….

Ο Jacques Baud, απόστρατος ταγματάρχης του ελβετικού στρατού και ειδικό στέλεχος του οηε με ανθρωπιστικές αποστολές σε αφρικανικά κράτη υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών του στο βέλγιο όπου ζει, με απαίτηση του Μικρού Πρίγκηπα του Λίγηρα και διοικητική απόφαση των πολιτικών βιτρινών της ε.ε. επειδή δεν υποστηρίζει την αντιρωσική «γραμμή». Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι… Και δεν μπορεί να αγοράσει ούτε μια μπύρα από supermarket…

O γερμανός δημοσιογράφος Huseyin Dogru και η γυναίκα του υφίστανται «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών τους στη γερμανία όπου ζουν κατηγορούμενοι (ο πρώτος άμεσα, η δεύτερη λόγω σχέσης…) για «αντισημιτισμό» λόγω αρθρογραφίας για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη∙ και «φιλορωσισμό» λόγω της άποψής του για τον πόλεμο στο ουκρανικό πεδίο μάχης. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι. Απλά είναι υποχρεωμένος να την βγάζει με την βοήθεια φίλων…

Αυτά μπορεί να θεωρηθούν «μεμονωμένα περιστατικά» όπου αποδεικνύεται πως οι (ιδιωτικές) τράπεζες κάτω από κρατικές οδηγίες και κάλυψη δρουν ως συνιδιοκτήτες χρηματικών ποσών που έχουν την μορφή ΗΛΜ στους servers τους, αρνούμενες την κυριότητα των «τιμωρημένων» διοικητικά υπηκόων. Όμως αντί για «μεμονωμένα» θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδειγματικά: μπορούμε να το κάνουμε (σε βάρος σας) και θα το κάνουμε επειδή έτσι γουστάρουμε όσο «επώνυμοι» κι αν είστε.

Το 2021, με διοικητική απόφασή της η αυστραλέζικη πολιτεία της Βικτώρια «πάγωσε» τους συνταξιοδοτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ηλικιωμένων που αρνούνταν να πλατφορμιασμιαστούν. (Μετά προσπάθησε να το μπουρδουκλώσει, «όχι, δεν το κάναμε γι’ αυτό, το κάναμε για να εισπράξουμε πρόστιμα»…)

Τον Φλεβάρη του 2022 το καθαρματάκι του καναδά Justin Trudeau «πάγωσε» για καμιά 10αριά μέρες χιλιάδες μισθοδοτικούς και συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς όσων καναδών συμπαραστάθηκαν στις κινητοποιήσεις των νταλικέρηδων κατά του υποχρεωτικού «εμβολιασμού». Για το καλό τους το κάνουμε – είπε, με την μαφιόζικη άνεση που τον διέκρινε.

Εδώ δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «μεμονωμένα». Ακόμα και σ’ αυτήν την «κυρίαρχη και αποδεκτή» μορφή όπου ιδιωτικές επιχειρήσεις (: τράπεζες) μπαίνουν ανάμεσα στον καθένα και την τσέπη του, η πειθάρχηση αποκτάει καινούργιες, ωμές δυνατότητες.

Δεν πρόκειται για «θεωρητικές» δυνατότητες του κράτους και του κεφάλαιου!!! Πρόκειται για τον τεχνοπολιτικό πυρήνα της καθιέρωσης των ΗΛΜ: έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος!!! Όλοι όσοι «δεν έχουν κάτι να κρύψουν» μπορεί να αδιαφορούν για το ότι «πληρώνοντας άυλα» παρέχουν στις τράπεζες όλα τα data για τις καθημερινές τους συνήθειες∙ μπορεί ακόμα ακόμα και να αδιαφορούν για τις διαφημίσεις που τους κατακλύζουν με βάση τα «καταναλωτικά προφίλ» τους. Θα αδιαφορήσουν λιγότερο όταν θα απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουν τις αγαπημένες τους ΗΛΜ εδώ ή εκεί κατά τα γούστα τους∙ αλλά τότε θα είναι αργά.

‘Όταν τα αφεντικά και οι δημαγωγοί τους μιλούν για «πάγωμα» ΗΛΜ δεν εννοούν ότι … βάζουν παγάκια κάπου!!! Εννοούν αλγοριθμικές εντολές που σταματούν την κίνηση ηλεκτρονίων: οι ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες δεν είναι χρήμα με καμία ιστορική έννοια! Είναι αριθμητικές αναπαραστάσεις αλγοριθμικών λειτουργιών.

Πράγμα που σημαίνει: το «ψηφιακό χρήμα» είναι προγραμματίσιμο!!!

Το προγραμματιζόμενο χρήμα ενσωματώνει κανόνες, λογική και συνθήκες απευθείας στην κίνηση των κεφαλαίων και αναδιαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών πληρωμών. Αντί να βασίζεται σε ξεχωριστά συστήματα για την έγκριση, την συμφωνία ή την επιβολή ελέγχων μετά την πραγματοποίηση μιας πληρωμής, το προγραμματιζόμενο χρήμα επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση πληρωμών όταν πληρούνται προκαθορισμένες συνθήκες.

Η υιοθέτηση αυξάνεται ραγδαία, με την παγκόσμια αγορά προγραμματιζόμενων πλατφορμών χρήματος να αποτιμάται σε 3, 8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 και να προβλέπεται να φτάσει τα 29,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2033…

Από πρώτη ματιά αυτός ο «προγραμματισμός» εμφανίζεται ως η διευκόλυνση να «δίνεις εντολή στον τραπεζικό λογαριασμό σου να κάνει αυτόματα επαναλαμβανόμενες πληρωμές» π.χ. για ύδρευση, ηλεκτροδότηση, κλπ. Αλλά η αναπαράσταση των ΗΛΜ που θεωρείς λογαριασμό «σου» ΔΕΝ παίρνει εντολές από εσένα!!! Παίρνει εντολές απ’ τους ιδιοκτήτες των αλγορίθμων – κατόπιν αιτήματός σου. Κι όπως είναι αυτονόητο (είναι;) οι ίδιοι ιδιοκτήτες μπορούν να δώσουν κι άλλες εντολές. Να «παγώσουν» συνολικά τις ΗΛΜ σου∙ ή εν μέρει κάποιες κινήσεις τους. Για να σε συνετίσουν ή να σε τιμωρήσουν… Πώς αγοράζεις τσιγάρα (π.χ.) όταν ο γιατρός σου είπε να το κόψεις; Θες να επιβαρύνεις το σύστημα υγείας; Είσαι τόσο αντικοινωνικός; Τώρα θα δεις!!!

Overdose

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.46) >> Τώρα που το πεδίο μάχης έχει γίνει σχεδόν απόλυτα διαφανές χάρη στις υπερπτήσεις των δορυφόρων και των drones και κατά συνέπεια είναι πολύ δύσκολο να χρησιμοποιήσει κάποιος μεθόδους παραπλάνησης στο έδαφος ή στην θάλασσα σαν εργαλείο προώθησης των δυνάμεών του (η παραπλάνηση είναι οργανικά απαραίτητη στον πόλεμο) χωρίς παραπλάνηση λοιπόν στο πεδίο μάχης, οι τακτικές παραπλάνησης έχουν μετακινήσει το κέντρο τους στη σφαίρα των πληροφοριών. Τώρα η εξαπάτηση είναι κεντρική στον information war σε βαθμό που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο: η άρνηση της πραγματικότητας έχει γίνει κοινότοπη.

Chas Freeman

Ακόμα και οι πιο τίμιοι μεταξύ των (διεθνών) «σχολιαστών», «αναλυτών» (εντός ή εκτός εισαγωγικών…) πάσχουν από μόνιμο πληροφοριακό overdose. Λαχανιάζουν μέσα στον κατασκευασμένο πληροφοριακό πυρετό, ανακυκλώνουν την μόνιμη παραπλάνηση απ’ όπου κι αν προέρχεται (ειδικά όταν πρόκειται για «πληροφορίες» από «πηγές» που προορίζονται ειδικά γι’ αυτούς…), κι έτσι είναι ικανοί να υποστηρίξουν και τα Α και τα -Α∙ σε σχέση με τον εξελισσόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο. Γίνονται «βαποράκια» συχνά άθελά τους.

Η ανάλυση που στηρίζεται σε βασικές αρχές και δεν παρασύρεται απ’ τον θόρυβο και τις διαρκείς psyops είναι πια πολυτέλεια∙ και θα γίνεται όλο και πιο σπάνια (ή «περιθωριακή» αν το προτιμάτε) σ’ έναν καπιταλιστικό κόσμο σε όλο και εντονότερη εσωτερική σύγκρουση όπου το carpet-bombing-με-οτιδήποτε, ειδικά για την παρακμιακή δύση και ειδικά προς τους δυτικούς υποτελείς, είναι η μόνη σταθερά.

Να προσέχετε – αν μπορείτε πια.

Ένα ακόμα Anchorage… (λίγο πιο b)

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.43) >> Γιατί, λοιπόν, τόσοι πολλοί (και διαφορετικοί) ήταν σίγουροι τις περισσότερες μέρες της βδομάδας που πέρασε ότι «κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχει επιτευχθεί»; Γιατί τόσο πολύ τυπογραφικό και ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε πάνω σ’ αυτή τη σιγουριά;

Ο πληροφοριακός βομβαρδισμός (και το δέσιμο στα … «φτερά» του…) προκαλεί απώλεια μνήμης (και, κατά συνέπεια, απώλεια σοβαρής κριτικής επισκόπησης). Δεν έχει περάσει δα ούτε χρόνος οπότε όλοι θα έπρεπε να θυμούνται ένα σόου-υπέρ-της-ειρήνης (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) που έγινε στο Anchorage της Αλάσκα, μεταξύ ψόφιου κουναβιού και ακέφαλης αλεπούς. Ήταν 15 Αυγούστου του 2025. (Κι όμως, έχει ξεχαστεί).

Και τι δεν ειπώθηκε / γράφτηκε τότε… Αναλύσεις επί αναλύσεων… Υποτίθεται ότι το ψόφιο κουνάβι είχε «αναποδογυρίσει τα δεδομένα» προχωρώντας σε «φιλία με την Μόσχα»… Σήμερα είναι 22 Ιούνη 2026: δέκα μήνες και κάτι μετά. Και λοιπόν; Τι έγινε στο ουκρανικό πεδίο μάχης;

Εκείνο που έγινε είναι ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να πολεμάει κατά της Μόσχας, αλλά δεν το φωνάζει κάθε τρεις και λίγο… (Την Μόσχα, που φυσικά ξέρει τι συμβαίνει ακριβώς, την συμφέρει αυτή η «δημαγωγική αποχή» του ψόφιου κουναβιού: μπορεί να εστιάσει στη συμμορία των 3 ευρωπαίων προθύμων και στους συμμάχους τους…)

Ο πόλεμος απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον αναλήφθηκε απ’ τις υπηρεσίες και τα κρατικά / παρακρατικά κυκλώματα αλλά το δημαγωγικό πολυβόλο του άσπρου σπιτιού δεν κάνει δηλώσεις. Το starlink, του οποίου το αφεντικό (;) έλεγε το 2023 και το 2024 ότι αποκλείεται / απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις στο εσωτερικό της ρωσίας εδώ και κάτι μήνες εξυπηρετεί ακριβώς αυτό… Τα drones «μεγάλου βεληνεκούς» Hornet, που χρησιμοποιούνται σε διάφορες επιχειρήσεις (π.χ. κατά της γέφυρας στην Κριμαία…) κατασκευάζονται σε εργοστάσιο στην Καλιφόρνια… Όσο για την διαβόητη Palantir (είναι παρακλάδι της cia ή η cia είναι δικό της παρακλάδι;) είναι σταθερά «επί των τειχών» και έχει αναλάβει πια την «ολοκληρωμένη ψηφιακή επεξεργασία δεδομένων και την οργάνωση των επιθέσεων με drones». Για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου.

Το Anchorage μπορεί να θεωρηθεί η πιο πρόσφατη «μητέρα των τακτικών παραπλάνησης» της Ουάσιγκτον (παραπλάνησης κυρίως των υπηκόων), μιας τακτικής που από τότε επαναλαμβάνεται σταθερά: μεσολάβηση για εκεχειρία μεταξύ Παλαιστινιακής αντίστασης και θεοναζί στις αρχές του 2025 και «σχέδιο τριών σταδίων για την ειρήνη» – σιγά… Μεσολάβηση / πίεση για «εκεχειρία μεταξύ Hezb’ Allah και θεοναζί το Νοέμβρη του 2024» – σιγά… «Σύνοδος του Καϊρου» τον Μάρτη του 2025 για «μόνιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη» με συμμετοχή 30 (!!!) αραβικών κράτων, και «σχέδιο τριών φάσεων» – σιγά… Διαπραγματεύσεις την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι του 2025 ανάμεσα στους τσατσορούφιανους της αυλής του ψόφιου κουναβιού και την Τεχεράνη για το «πυρηνικό πρόγραμμα» – σιγά… Κλπ, κλπ, κλπ.

Όσα έχουν προηγηθεί τους τελευταίους 10 μήνες (πριν την πιο πρόσφατη …. «υπογραφή του ‘μνημονίου κατανόησης’ / MOU»…) θα έπρεπε να είναι διαφωτιστικά όχι για το αν το ψόφιο κουνάβι λέει «ψέμματα» ή «αλήθεια» ούτε για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, αλλά για το ποια είναι η τακτική του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών (με τις … «πολιτισμικές» διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…) μπροστά στις διαδοχικές ήττες που υφίστανται: προσπάθειες να κερδηθεί χρόνος (άλλοτε πετυχημένες κι άλλοτε όχι) έτσι ώστε (να εξοπλιστούν; να αναδιοργανωθούν; να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες που ελέγχουν; όλα αυτά μαζί…)∙ παράλληλα πόλεμος προβοκατσιών που ονομάζεται «χαμηλής έντασης» και θεωρείται πια «νέα κανονικότητα»∙ και εν τέλει, υποχρεωτικά και ταυτόχρονα, σύγκλιση όλων των επιμέρους πεδίων μάχης σ’ ένα ενιαίο και καθολικό…

Για να διαλυθεί ακόμα και το τελευταίο ψήγμα κριτικής δυνατότητας απέναντι στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο διάφοροι επιμένουν να τονίζουν τους πρόσφατους «καυγάδες» μεταξύ ψόφιου κουναβιού και αρχιχασάπη… Πώς είπατε; Ξεχάσατε τα μπινελίκια που έφαγε live ο τοξικός του Κιέβου μέσα στο άσπρο σπίτι στις 28 Φλεβάρη του 2025; Και λοιπόν;

Νομίζει κανείς ότι η ανάσχεση του ευρασιατικού project εκ μέρους των δυτικών ιμπεριαλισμών είναι ζήτημα … καυγάδων «γκομενικού τύπου»;

Για να το (ξανα)πούμε όσο πιο λακωνικά γίνεται. Η Μόσχα, η Τεχεράνη, το Πεκίνο, η Άγκυρα, η Ισλαμαμπάντ, η Μπραζίλια, πολλές πρωτεύουσες στην αφρική και στην ανατολική ασία, επιδιώκουν όλες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ίδιο πράγμα: καινούργιες διεθνείς συμφωνίες και ισορροπίες που να αντιστοιχούν στον καινούργιο παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό δύναμης, παραγωγικότητας της εργασίας και αγορών. Στην καθεστωτική αργκώ αυτό λέγεται «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας».

Βλέπετε κάποια ή κάποιες απ’ τις πολιτικές βιτρίνες των δυτικών ιμπεριαλισμών, κάποιο απ’ τα δυτικά αφεντικά, να ετοιμάζεται να πει «ναι ρε σεις, δίκιο έχετε, σας γαμ**** 500 χρόνια τώρα, οπότε πείτε μας: από πού θέλετε να φύγουμε και τι θέλετε να μοιραστούμε δίκαια», ε;

Όχι. Και δεν πρόκειται. Συνεπώς τα ενδεχόμενα είναι δύο. Είτε τα δυτικά καθεστώτα θα καταρρεύσουν εσωτερικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πριν προλάβουν να ξεκινήσουν καινούργιες σταυροφορίες – καταρρεύσεις που θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για τους πληθυσμούς τους. Είτε ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος θα συνεχίσει, με ψευτοδιαλείματα ή χωρίς, με παραπλανήσεις του ενός ή του άλλου είδους, με πολέμους φθοράς ή κατά μέτωπο, και θα αγριεύει σταθερά.

Τι είναι που δεν είναι ξεκάθαρο;

Fusion

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.34) >> Ενόσω το κοινό πρέπει να χαζεύει τους σχεδιασμένους info σκουπιδότοπους και τους «καυγάδες» μεταξύ ηττημένων πολιτικών βιτρινών, θαμμένο κάπου βαθιά μέσα στο «νόμο για την εθνική άμυνα» των ηπα για το 2027 που κουβεντιάζεται αυτόν τον καιρό στο κογκρέσο βρίσκεται το άρθρο 224 περί «πρωτοβουλίας συνεργασίας αμυντικής τεχνολογίας μεταξύ ηπα και ισραήλ». Το άρθρο αυτό ενοποιεί ουσιαστικά τους δύο στρατούς (τον αμερικανικό και τον θεοναζί) σε διάφορους τομείς, μ’ έναν τρόπο που δεν ισχύει ούτε καν για το νατο!

Το άρθρο 224 βάζει τις βάσεις για διμερή έρευνα κι ανάπτυξη όπλων, συμπαραγωγή όπλων, εταιρικές κοινοπραξίες, συμφωνίες αδειοδότησης και παραχώρησης πατεντών και κάθε άλλο είδος συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ στο στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Αν και τα δύο μιλιταριστικά συμπλέγματα συνεργάζονται ήδη στενά στην παραγωγή πυραύλων, το άρθρο 224 επεκτείνει σημαντικά τον συντονισμό σε κάθε τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανόμενης της «τεχνητής νοημοσύνης», της κβαντικής, των αυτόνομων συστημάτων, της κατευθυνόμενης ενέργειας, του κυβερνοχώρου, της βιοτεχνολογίας (ναι: της βιοτεχνολογίας…) και πολλών άλλων. Προβλέπει επίσης την «ενοποίηση δικτύων» και την «συγχώνευση δεδομένων». Μ’ άλλα λόγια, μετά την έγκριση του συγκεκριμένου νόμου, ο αμερικανικός στρατός δεν θα «συμπαραστέκεται» απλά στον ισραήλινο αλλά θα είναι ο καθένας σάρκα απ’ την σάρκα του άλλου.

Τι χρειάζεται μια τέτοια ενοποίηση; Απλό: η μιλιταριστική σχέση ανάμεσα στα δύο κράτη δεν θα περνάει πια απ’ την έγκριση του (αμερικανικού) νομοθετικού (και την έστω φευγαλέα γνώση των υποτελών), δεν θα υπάρχει πια «πολιτικό» φιλτράρισμα, αλλά μόνο ένας «επιτελικός αυτοματισμός».

Αυτά προωθούνται ήρεμα κι ωραία ενόσω το φιλοθεάμον κοινό πρέπει να τρέφεται με τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού προς το συνεταιράκι του, τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου αρχιχασάπη του Τελ Αβίβ…

Γιατί χρειάζεται κάτι τέτοιο, μια τέτοια ενοποίηση σήμερα; Γράφαμε πριν μια βδομάδα για την αναγκαιότητα της «πανστρατιάς»… (Λίγα παραπάνω στη συνέχεια).

Εν τω μεταξύ ιδού ο αμερικανικός ρεαλισμός δια στόματος του αντιπροέδρου Eyeliner πριν 3 ημέρες:

Όταν ο στιβαρός Eyeliner προτείνει στους θεοναζί να «πάρουν μυρωδιά απ’ την πραγματικότητα» (πράγματι, μυρίζει καμένο, πολύ καμένο!) εννοεί να δουν τους πραγματικούς συσχετισμούς δύναμης… Πράγμα που σημαίνει: «μόνοι σας ω θεοναζί δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Ό,τι είναι θα το κάνουμε μαζί και υπό τις οδηγίες μας… Δεν το έχετε πάρει χαμπάρι;»

Κάποιος άλλος τα ήξερε αυτά απ’ το 2012:

 

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης: μια «λεπτομέρεια»

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.27) >> Την περασμένη Κυριακή 14 Ιούνη το ψόφιο κουνάβι έκανε τις τελευταίες του προσπάθειες να «πείσει» την Τεχεράνη να υπογράψει αυτό το χαρτί που θα του επέτρεπε να δηλώσει ότι … νίκησε! Μέσα σ’ αυτή τη φούρια έφτασαν στο άσπρο σπίτι τα νέα: οι θεοναζί είχαν ξαναβομβαρδίσει την Dahieh στη Βηρυτό, παραβιάζοντας την «υπόσχεσή τους ότι δεν θα το ξανακάνουν»… Προφανώς οι «φρουροί της επανάστασης» θα ξανακτυπούσαν… κι όλες οι ελπίδες του ψόφιου κουναβιού για κάτι που να μπορεί να το πουλήσει ως «νίκη» θα ξαναπήγαιναν πίσω…

Το ψόφιο κουνάβι ξανατηλεφώνησε στον αρχιχασάπη και τον ξανάβρισε: γιατί το κάνεις αυτό τώρα;

Ήθελαν οι θεοναζί να προβοκάρουν τα «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης» (sic!); Ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζετε. Ο λιβανέζος που είχαν στόχο (και σκότωσαν, μαζί με μέλη της οικογένειάς του…) λεγόταν Ali Musa Daqduq, και ήταν στέλεχος της Hezb’ Allah. Ένα απ’ τα «συνταξιοδοτημένα» στελέχη της οργάνωσης, αρκετά γνωστός – αλλά στο σπίτι του.

Ως αξιωματικός της Hezb’ Allah ο Daqduq ανέλαβε το 2005 την οργάνωση της αντίστασης στην αμερικανική κατοχή στο ιράκ, σε συνεργασία με αξιωματικούς των «φρουρών της επανάστασης». Πριν είχε διατελέσει επικεφαλής των «ειδικών δυνάμεων» της Hezb’ Allah, και αργότερα, στα ‘90s, είχε την ευθύνη της προσωπικής ασφάλειας του Nasrallah.

O Daqduq ανέλαβε την εκπαίδευση μελών του (σιιτικού, ιρακινού) «στρατού του Mahdi» που εξελίχτηκαν σε Asa’ib Ahl al-Haq (αργότερα η συγκεκριμένη οργάνωση συγχωνεύτηκε στις popular mobilization units / PMU. Και πρόσφατα προσφέρθηκε να καταθέσει τα όπλα της με αντάλλαγμα την επίσημη πολιτική αναγνώριση του κόμματός της απ’ την κυβέρνηση στη Βαγδάτη…).

Στις 20 Γενάρη του 2007 μέλη της ΑΑΗ επιτέθηκαν στους αμερικάνους πεζοναύτες του «κοινού σταθμού ασφαλείας» των κατοχικών, που στεγαζόταν μέσα στο αρχηγείο της ιρακινής αστυνομίας στην Karbala. Το «δυναμικό» του σταθμού ήταν 60 us πεζοναύτες και άγνωστος αριθμός ιρακινών. Απήγαγαν και σκότωσαν 5 απ’ τους πρώτους και τραυμάτισαν άλλους 3. Θεωρήθηκε «η πιο τολμηρή και εξελιγμένη επίθεση» μετά από 4 χρόνια αμερικανικής / δυτικής κατοχής του ιράκ, και ήταν η πρώτη φορά που γινόταν απαγωγή αμερικάνων στρατιωτών μετά απ’ τον πόλεμο στο βιετνάμ…

Εννοείται ότι ο Ali Musa Daqduq έγινε “wanted dead or alive”… Στις 20 Μάρτη του 2007 σε κοινή επιχείρηση του αμερικανικού στρατού και της αγγλικής SAS, ο Daqduq «δέθηκε» στη Βασόρα∙ αλλά είχε πλαστά χαρτιά. Η πραγματική του ταυτότητα πιστοποιήθηκε μήνες αργότερα, ενόσω είχε παραδοθεί και βρισκόταν προφυλακισμένος απ’ την δοτή ιρακινή κυβέρνηση.

Η Ουάσιγκτον (Obama…) απαίτησε πιεστικά να της παραδοθεί: είχε μια καλή θέση γι’ αυτόν στο Guadanamo (το οποίο θα είχε κλείσει σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Obama, αλλά μια χαρά έμενε ανοικτό…) Ωστόσο τα ιρακινά δικαστήρια είχαν αντιρρήσεις: τον απάλλαξαν σταδιακά απ’ όλες τις κατηγορίες, και τελικά τον ελευθέρωσαν τον Νοέμβρη του 2012. Επιστρέφοντας στο λίβανο ο Daqduq ανέλαβε για τα επόμενα χρόνια την εκπαίδευση των μελών της Radwan Force. Το 2018 μετατέθηκε στο συριακό πεδίο μάχης για να εκπαιδεύσει το “Golan File”, μια ομάδα δράσης στη νότια συρία, κατά τα πρότυπα της Hezb’ Allah.

Τόσο γνωστός, περισσότερο δεν γίνεται… και προφανώς «αποσυρμένος» μετά την αλλαγή στην οργανωτική δομή της λιβανέζικης αντίστασης, ώστε να βρίσκεται στο σπίτι του… Εύκολος στόχος για τους θεοναζί, που ήθελαν να κάνουν «δώρο» στο ψόφιο κουνάβι την δολοφονία του (ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση των αρχών του 2007, δηλαδή για την δολοφονία αμερικάνων∙ τι καλύτερο «δώρο» για την Ουάσιγκτον;) θυμίζοντάς του πως είναι και αμερικανικό συμφέρον η εξόντωση της Hezb’ Allah…

Αλλά το ψόφιο κουνάβι εκείνη την ημέρα είχε άλλες καούρες, άλλες προτεραιότητες… Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για ένα τέτοιο δώρο!

«Γιατί το κάνεις αυτό τώρα;» (Κάποια άλλη στιγμή … καλύτερα…)