Tag: πόλεμος

Όμοιος ομοίω αεί πελάζει!

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.36) >> Πριν κάτι παραπάνω από μια βδομάδα, στις 19 Απρίλη, ο φασίστας με το αλυσοπρίονο που έχει αναλάβει την προεδρία της αργεντινής (με την «λαϊκή θέληση», αλλοίμονο – και οπωσδήποτε με την χρηματοδότηση των ομοϊδεατών του απ’ την Ουάσιγκτον), αυτός λοιπόν έκανε επίσημη επίσκεψη στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς.

Εκεί τον υποδέχτηκε διθυραμβικά ένας τύπος ονόματι Mike Huckabbe που παριστάνει τον αμερικανό πρεσβευτή στο Τελ Αβίβ, αλλά πρακτικά και ουσιαστικά είναι ένας ακόμα υπάλληλος των θεοναζί: έχει διατυπώσει ανοικτά την άποψη (για παράδειγμα) ότι αυτό το καθεστώς «έχει δικαίωμα να πάρει όλα τα εδάφη που του υποσχέθηκε ο θεός», απ’ το Νείλο ως τον Ευφράτη… Τόσο καλά.

Δείτε λοιπόν αυτήν την σπουδαία, την ιστορική για το παγκόσμιο γίγνεσθαι στιγμή της υποδοχής, και βρείτε … τι λείπει… Κάτι λείπει!!!

Δεν είναι κρίμα κι άδικο που έλειπε απ’ το «κάδρο» αυτός ο terrific guy που «καταλαβαίνει τι γίνεται» και είναι πολύ υποστηρικτικός στο ψοφιοκουναβιστάν;

Δεν είναι κρίμα κι άδικο που έλειπε απ’ το «κάδρο» ο don Rico, φίλος κι αδελφός των θεοναζί (με την «άδεια» και την κατανόηση του πόπολου και των εκπροσώπων του φυσικά), τόσο υποστηρικτικός (και) στους εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας;

Δεν είναι κρίμα κι άδικο που αυτός ο αμερικάνος «πρεσβευτής», γυρνώντας απ’ το Μπουένος Άιρες φορτωμένος μοσχαρίσιες μπριζόλες, δεν θα κάνει μια στάση στην Αθήνα για να πάρει και μερικά κιλά greek feta;

Αααααχχ! Χαμένη θα πάει τόση φιλία! Μόνο το υλικό του predator και των υπόλοιπων παρόμοιων θα μείνει (και στις θεοναζί υπηρεσίες, φυσικά…)

Behavioral Variant Frontotemporal Dementia (bvFTD)

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.29) >> Συμπεριφορική άνοια: πρόκειται για νευροεκφυλιστική πάθηση, που δεν είναι ίδια με την γενικά γνωστή άνοια. Δεν θεραπεύεται, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι φαρμακευτική «συντήρηση» για τον στοιχειώδη συμπεριφορικό έλεγχο. Στα συμπτώματά της περιλαμβάνονται αποδιοργάνωση, έλλειψη συναίσθησης της πραγματικότητας, κοινωνική απρέπεια, παρορμητικότητα, άρση αναστολών.

Θυμίζουν κάτι; Ανθρώπινα όλα αυτά… Τι γίνεται όμως αν ο πάσχων έχει (ή θέλει να έχει) δίπλα του το βαλιτσάκι με τα «κλειδιά» της χρήσης πυρηνικών όπλων;

Ας πούμε ότι η φήμη πως το ψόφιο κουνάβι πάσχει από ραγδαία επιδεινούμενη bvFTD (επιπλέον: πάνω σ’ έναν απαίσιο υπό τις παλιότερες, κανονικές συνθήκες χαρακτήρα…) είναι απλά φήμη. Το ότι, όμως, το ψόφιο κουνάβι ζήτησε απ’ τον αρχικαραβανά Dan Caine το «βαλιτσάκι» στις 18 Απρίλη, κι εκείνος του απάντησε όσο πιο ευγενικά και τυπικά μπορούσε fuck off κι έφυγε τρέχοντας, αυτό μπορεί να μην είναι εντελώς φήμη:

Η ψοφιοκουναβική απειλή ότι «θα γυρίσει το ιράν στη λίθινη εποχή» θα μπορούσε να είναι full of bvFTD αλλά χωρίς το δάκτυλο-στο-κουμπί. Απ’ την άλλη μεριά όμως υπάρχουν αρκετοί εκεί στην πρωτεύουσα της παρακμής και στο συμμαχικό πλέγμα, χωρίς bvFTD, που «σπρώχνουν»: κάντο, κάντο, να τρομάξουν όλοι οι εχθροί μας! Από πολλές απόψεις η «καμένη γη» χρειάζεται κάποιον διαταραγμένο-με-ιατρική-διάγνωση για να κάνει την δουλειά∙ και οι υπόλοιποι να κρυφτούν πίσω του.

Κι αν το ψόφιο κουνάβι βρίσκεται σε διακριτική (;) απομόνωση απ’ την κορύφωση της αμερικανικής βαρβαρότητας, υπάρχουν κι αυτοί που έχουν τα μέσα:

Είναι σαφές: οι θεοναζί είναι (ή έτσι εμφανίζονται) με το δάκτυλο-στο-κουμπί (αφού ηττώνται – ηττώνται – ηττώνται!) αλλά θέλουν τον διαταραγμένο-με-ιατρική-διάγνωση (ή και χωρίς τέτοια!) για να χρεωθεί την ολοκλήρωση της βαρβαρότητάς τους.

Πόσο πιθανή είναι μια τέτοια εξέλιξη;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ας ακούσουμε λοιπόν και κανάν άλλον…

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.24) >> Ας πούμε: αυτόν τον αφροαμερικάνο μαθηματικό.

Ο συνεχιζόμενος πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν έχει ανοίξει με δύναμη τα μάτια του κόσμου σε μια εκπληκτική πραγματικότητα σχετικά με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Οι υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί στρατηγοί και οι πυρηνικοί επιστήμονες είναι βαθιά ριζωμένοι στην ηθική φιλοσοφία του Ιμμάνουελ Καντ.

Η καυστική ειρωνεία εδώ είναι ότι αυτή ακριβώς ήταν η πνευματική κατάσταση ολόκληρου του δυτικού κόσμου και της ίδιας της Αμερικής, πριν το Manhattan Project πυροδοτήσει την πρώτη ατομική βόμβα.

Η ανάγνωση και η συζήτηση για τον Καντ δεν ήταν απλώς ένα χόμπι· ήταν μια αναμενόμενη, υποχρεωτική ιεροτελεστία για ουσιαστικά όλους τους Ευρωπαίους θεωρητικούς φυσικούς.

Πριν από το Manhattan Project, ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεθεί έστω και ένας Ευρωπαίος επιστήμονας υψηλού επιπέδου που να μην είχε μελετήσει εντατικά τον Καντ. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν καταβρόχθιζε ήδη την «Κριτική του Καθαρού Λόγου» από την ηλικία των δεκατριών ετών. Ο Νιλς Μπορ, ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ και οι σύγχρονοί τους δεν ήταν μόνο απλοί άνθρωποι-αριθμομηχανές, ήταν και τιτάνες βουτηγμένοι στην καντιανή φιλοσοφία.

Η αυστηρή κατηγοριοποίηση της εμπειρικής επιστήμης από τον Καντ και οι κατηγορικές θεωρίες του για την ηθική χρησίμευσαν ως ζωτική πυξίδα. Συνέδεσε την επιστημονική έρευνα με την ανθρώπινη συνείδηση, απαιτώντας από τους ανθρώπους της επιστήμης να υπακούουν σε έναν ανώτερο ηθικό νόμο.

Κατανοήστε ότι η ατομική βόμβα που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του Manhattan Project υλοποιήθηκε μόνο επειδή ο αμερικανικός στρατός τρομοκρατούσε τους επιστήμονες με προπαγανδιστικές απειλές ότι ο Χίτλερ βρισκόταν στα πρόθυρα της κατασκευής ενός πυρηνικού όπλου για να καταστρέψει τον κόσμο. Ακόμα και υπό αυτόν τον παγκόσμιο πανικό, το στρατιωτικό κατεστημένο ήξερε ακριβώς ποιον δεν μπορούσε να εμπιστευτεί. Κορυφαία μυαλά όπως ο Einstein στερήθηκαν σκόπιμα τις άδειες ασφαλείας και αποκλείστηκαν από τις λεπτομέρειες του έργου. Ο λόγος ήταν επειδή το κράτος αναγνώρισε ότι ένας ένθερμος φιλόσοφος και ένας άκαμπτος ειρηνιστής δεν θα μπορούσε ποτέ να οπλοποιηθεί.

Ακόμα και μετά την κατασκευή της βόμβας, η συνείδηση ​​της επιστημονικής κοινότητας επαναστάτησε. Εβδομήντα επιστήμονες απ’ το Εργαστήριο Μεταλλουργίας του Σικάγο έκαναν μια απελπισμένη έκκληση παρακαλώντας τον πρόεδρο Truman να μην ρίξει την πυρηνική κόλαση στου ιάπωνες αμάχους. Πρότειναν να γίνει μια επίδεξη της βόμβας σ’ ένα ερημικό νησί, έτσι ώστε να επιταχυνθεί η ιαπωνική παράδοση. Αλλά η μιλιταριστική μηχανή έκανε εκείνο που ξέρει καλύτερα απ’ όλα: υπέκλεψε την έκκληση φροντίζοντας να μην παραδοθεί έγκαιρα στον Truman.

Μόλις οι ραδιενεργές στάχτες απλώθηκαν πάνω απ’ την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, ο τρόμος προκάλεσε μια απότομη φιλοσοφική αφύπνιση. Η ενοχή είναι αποπνιχτική, και η αντίθεση στα ατομικά όπλα μέσα στις γραμμές των επιστημόνων εκτοξεύτηκε από μια αρχική χούφτα διαφωνούντων σε χιλιάδες.

Το 1955 ο Einstein και ο φιλόσοφος Bertrand Russel δημοσιοποίησαν το Μανιφέστο Russel-Einstein που προκάλεσε μια σειρά συνεδρίων των κορυφαίων επιστημόνων και τελικά μια εκστρατεία για τον πυρηνικό αφοπλισμό.

Αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ έμαθε ένα μάθημα απ’ το Manhattan Project και την ηθική εξέγερση που ακολούθησε. Έγινε σαφές ότι οι επιστήμονες με συνείδηση είναι επικίνδυνοι. Το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο συνειδητοποίησε ότι οι φυσικοί που σκέφτονται σα φιλόσοφοι και που τολμούν να ρωτήσουν γιατί κατασκευάζεται ένα όπλο και ποιες θα είναι οι ηθικές επιπτώσεις απ’ την χρήση του είναι υπαρξιακή απειλή για την εθνική ασφάλεια και την ανεξέλεγκτη κρατική εξουσία.

Η αντίδραση ήταν άμεση και δομική. Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο το κράτος κατέκλυσε την επιστημονική κοινότητα με δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του υπουργείου άμυνας, αλλά αυτός ο πακτωλός είχε συγκεκριμένη κοίτη: προοριζόταν αυστηρά για «εφαρμοσμένες επιστήμες». Τέρμα οι φιλοσοφικές σαχλαμάρες.

Οι κυβερνήσεις χρειάζονταν να εκπαιδεύσουν χιλιάδες υπάκοους φυσικούς με ιλιγγιώδη ταχύτητα για να κατασκευάζουν ραντάρ, πυραύλους και πυρηνικούς αντιδραστήρες. Τα πανεπιστημιακά προγράμματα αναθεωρήθηκαν ανελέητα. Η φιλοσοφία και η ιστορία αφαιρέθηκαν απ’ τις σπουδές και αντικαταστάθηκαν εξ ολοκλήρου από ψυχρό πραγματισμό και άψυχες εξισώσεις.

Δείτε τις συνέπειες τώρα. Αυτή η σχεδιασμένη λοβοτομή που παράγει μαζικά κυνικούς ειδικούς είναι ακριβώς η αιτία που σχεδόν κάθε σημαντική επιστημονική καινοτομία σήμερα ουσιαστικά προσανατολίζεται στην κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ολόκληρος ο επιστημονικός μηχανισμός της Δύσης και τα συμμαχικά σ’ αυτόν ακαδημαϊκά ιδρύματα μπορούν να κλείνουν άνετα τα μάτια στις απερίγραπτες, μηχανοποιημένες φρικαλεότητες σε βάρος όλου του παγκόσμιου νότου.

Τα αιματοβαμμένα χέρια δισεκατομμυριούχων και πολεμοκάπηλων μπορούν τώρα να πανηγυρίσουν: η βαρβαρότητα είναι επιστημονική. Και άρα υπεράνω κάθε κριτικής.

Όταν η τρομοκρατία είναι πια η δυτική ιμπεριαλιστική τακτική μήπως η «ισορροπία τρό-μου» είναι η μόνη λογική επιλογή;

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.22) >> Τυπικά αμερικάνικο, τυπικό hollywood: αυτά είναι που όχι απλά αρέσουν αλλά βρίσκονται στην καρδιά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ειδικά μετά την πολύχρονη «ατυχή εκστρατεία» στο βιετνάμ: πάμε, είμαστε παντοδύναμοι, τα κάνουμε όλα γης μαδιάμ, και.. νικάμε!

O Indiana Jones στην «τελευταία σταυροφορία»… Ψάχνει το «άγιο δισκοπότηρο» κάπου στη μέση Ανατολή.

«Άγιο δισκοπότηρο στη μέση Ανατολή»; Χμμμμ… Τι ήθελε να πει ο σκηνοθέτης;

Τον βρίσκει εν τέλει τον θησαυρό; Χμμμμ… Γίνονται και λάθη:

Η «αιώνια νεότητα»!!! Η «αθανασία»!!! Σα να λέμε με τα σημερινά δεδομένα: make america great again!!!

Χαριτωμένα και b αυτά…

Πάμε στα σοβαρά. Στα πολύ σοβαρά.

Εξαιτίας της θεοναζί + ψοφιοκουναβικής επίθεσης στην Τεχεράνη αυξάνονται σταθερά διεθνώς εκείνοι που πλέκουν το εγκώμιο στη «στρατηγική αποτροπής» της Πγιονγκγιάνγκ, χωρίς να τρέφουν κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια στο καθεστώς αυτό καθ’ αυτό. «Προνόησε» (ο Kim / little rocket man) λένε. Έφτιαξε έγκαιρα αν και «παράνομα» τις πυρηνικές του κεφαλές (με την αρχική αλλά ουσιαστική βοήθεια των πυρηνικών φυσικών της Ισλαμαμπάντ…), έφτιαξε και διηπειρωτικούς πυραύλους που να μπορούν να «μεταφέρουν» τέτοιες κεφαλές στην αμερικανική επικράτεια, και ησύχασε. Μήπως θα έπρεπε να κάνει και η Τεχεράνη το ίδιο, για να ησυχάσει; αναρωτιούνται, μάλλον ρητορικά.

Κοιτώντας το ερώτημα απ’ σκοπιά του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου, η απάντηση θα ήταν «ναι». Ωστόσο επίσημα η Τεχεράνη αρνείται τέτοιο ενδιαφέρον. Κι όχι απλά το αρνείται. Κάποιοι αξιωματούχοι της, ερωτώμενοι για ΤΟ θέμα δυο ή τρεις βδομάδες μετά την 28η Φλεβάρη, απάντησαν: Δεν χρειαζόμαστε πυρηνικά… Τα συμβατικά όπλα μας έχουν αποδειχθεί ήδη ιδιαίτερα αποτελεσματικά…

Σωστό και ψύχραιμο απ’ την μεριά τους … υπό την προϋπόθεση πως εκείνοι που θα ήθελαν την εξαφάνιση από προσώπου γης του ιρανικού καθεστώτος (πιο σωστά: την μετατροπή του σε ένα patchwork αλληλοϋποβλεπόμενων και μόνιμα σε πόλεμο μεταξύ τους «φυλετικών» κρατιδίων) θα περιοριστούν στα δικά τους συμβατικά όπλα.

Ξέροντας περί ποίων πρόκειται και, κυρίως, ξέροντας τις δυτικές ιμπεριαλιστικές διακυβεύσεις σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου (όπως, άλλωστε, και στο ουκρανικό πεδίο μάχης) κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα συμπέραινε ότι οι δυτικοί και ο μεσανατολικός χωροφύλακάς τους θα συμβιβαστούν με μιαν ήττα … απ’ τα συμβατικά όπλα του ιράν… (Αν είναι ποτέ δυνατόν!!!)

Κατά την ταπεινή μας άποψη το ζήτημα της κατοχής μερικών (όχι πολλών…) πυρηνικών κεφαλών απ’ τους «φρουρούς της επανάστασης» (τους πυραύλους για να τις στείλουν στη θεοναζί επικράτεια τους έχουν και τους παραέχουν) μένει αναγκαστικά ανοικτό, με ή χωρίς fetwa που να τις απαγορεύει. Υποθέτουμε ότι στην απευκταία περίπτωση μόνο ως προδότης θα χαρακτηριζόταν εκείνος ο ιρανός (όχι μόνον ένας…) που ενώ θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον πληθυσμό του α λα βόρεια κορέα, δεν θα το έκανε για λόγους ηθικής τάξης, υπέρ του αντιπάλου του εν τέλει, ο οποίος δεν είχε τέτοιες αναστολές.

Αναρωτιόμαστε: τι θα σήμαινε αν οι εκπρόσωποι της Τεχεράνης, αντί να λένε «δεν χρειαζόμαστε πυρηνικά, έχουμε μια χαρά συμβατικούς πυραύλους», ή «δεν θα φτιάξουμε γιατί υπάρχει fetwa» έλεγαν δεν θα φτιάξουμε ΜΟΝΟ ΕΑΝ καταστραφούν τα θεοναζί πυρηνικά βάζοντας, αν χρειαζόταν, και χρονικό όριο; Τι θα συνέβαινε (στη «διεθνή σκηνή») σε μια τέτοια περίπτωση; Τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Τεχεράνη; Δεν θα στρίμωχνε όλους τους δυτικούς υποστηρικτές των θεοναζί που κουνάνε το δάκτυλο;

Και τι θα συνέβαινε αν η διεθνής συμπάθεια για την Τεχεράνη μετατρεπόταν σε ενεργητική και μαζική απαίτηση για τον πυρηνικό αφοπλισμό ενός γενοκτόνου καθεστώτος;

Αναρωτιόμαστε…

Εν τω μεταξύ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, είναι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς που έχει λυσσάξει εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια για το «πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν». Υπάρχει μια ολόκληρη γκαλερί από επίσημες «προειδοποιήσεις» του αρχιχασάπη αυτά τα 30 χρόνια ότι «σε ένα μήνα ή δύο θα έχουν έτοιμη την βόμβα». Οι μήνες και τα χρόνια πέρασαν, οι τέσσερεις εποχές συνέχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη, και η Τεχεράνη δεν έκανε επίδειξη ενός τέτοιου όπλου. Όχι επειδή δεν μπορεί από τεχνολογική άποψη. Επειδή (λέει ότι) δεν θέλει.

Το «σημείο περιστροφής» της τελευταίας διπλής επίθεσης θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν είναι (υποτίθεται) τα 400 +- κιλά εμπλουτισμένου κατά 60% ουρανίου, που έχει στην κατοχή της η Τεχεράνη. Αν σας ενδιαφέρει η ιστορία και η μάλλον πολυδιάσταση φαρσοτραγωδία αυτών των 400+- κιλών-του-σκανδάλου, έχουμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία στη συνέχεια.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 27 Απρίλη (00.11) >> Δεν απασχολεί την δημαγωγία, αν και συνεχίζει να καίει τις καρδιές και τα μυαλά των δυτικών πολιτικών βιτρινών: αφού η Ουάσιγκτον είναι απασχολημένη αλλού, έχουν αναλάβει πιο «μοναχικά» την υποστήριξη του φασιστοΚιέβου.

Η Μόσχα αξιοποιεί αυτήν την, ας την πούμε έτσι, «διαίρεση δυνάμεων» της δύσης. Και έχει αγριέψει τουλάχιστον στα λόγια. Συνεντευξιαζόμενος πριν λίγες μέρες ο υπ.εξ. Lavrov κατηγόρησε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι δεν κάνουν πια “proxie war” αλλά άμεσο και κατευθείαν.

Στηρίζεται κάπου αυτή η άποψη; Ναι. Για παράδειγμα η Μόσχα δημοσιοποίησε δύο ραβασάκια με λεπτομέρειες για τις ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν αναλάβει την μαζική παραγωγή drone για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δεν θα υπάρξει λοιπόν εκεχειρία; (2)

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.39) >> Η εκτίμησή μας την προηγούμενη εβδομάδα περί «εκεχειριών» στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης δεν ήταν … προϊόν σοφίας! Ας το επαναλάβουμε: η εκεχειρία σ’ έναν πόλεμο είναι πολύ σοβαρό ζήτημα. Και ασφαλής δείκτης ότι εκείνοι που την συζητούν το εννοούν στα σοβαρά είναι πάντα η επιλογή ενός «τρίτου», κοινά αποδεκτού, που θα έχει την πρακτική δυνατότητα να την επιβλέπει αυστηρά. Στην περίπτωση των πολέμων που κάνουν οι δυτικοί, τμήματα του 4ου παγκόσμιου, είτε πρόκειται για το ουκρανικό πεδίο μάχης είτε για το δυτικοασιατικό, οι δυτικές πολιτικές βιτρίνες έχουν το θράσος να υπονοούν ότι θα είναι τα δικά τους κράτη οι «τρίτοι» (!!!), προκειμένου να πάρουν ένα «Χ» στους πολέμους που χάνουν πανηγυρικά…

Οι «καταπαύσεις πυρός» είναι διαφορετικό ζήτημα. Μπορεί να συμφωνηθούν για λίγες ώρες (για παράδειγμα για να μαζέψει η κάθε πλευρά τους νεκρούς και τους τραυματίες της απ’ το πεδίο ή επειδή είναι Πάσχα…) ή για λίγες μέρες, χωρίς επίβλεψη «τρίτων» και χωρίς ξεκαθάρισμα νίκης ή ήττας. Με το που θα ξαναρίξει η μία πλευρά η κατάπαυση πυρός τελειώνει, χωρίς πολλά πολλά.

Το πρόβλημα ωστόσο πάει πιο βαθιά. Το να έχεις ηττηθεί και να θέλεις να επιβάλλεις τους όρους σου σα να νίκησες παριστάνοντας τον «ουδέτερο» είναι μια, ας μας επιτραπεί ο όρος, «ψυχοπολιτική» κατάσταση ιδιαίτερα πολύπλοκη και μάλλον αδιέξοδη. Τόσο το ψοφιοκουναβιστάν όσο και το θεοναζί καθεστώς βρίσκονται σ’ αυτήν την κατάσταση. Και δρουν φονικά και χαοτικά, με μόνη τους ελπίδα ότι κάπως (μυστηριωδώς…) θα ανακηρυχτούν νικητές στο βαθμό που οι αντίπαλοί τους δεν θα αποδειχθούν το ίδιο ή και περισσότερο φονικοί. Τα πυρηνικά τους έναντι της Τεχεράνης (που επίσημα δεν έχει τέτοια…) είναι η καβάτζα τους και το διεστραμμένο άστρο-που-τους-οδηγεί.

Απ’ την μεριά της η Τεχεράνη κάνει σωστά (κατά την ταπεινή μας γνώμη) την δουλειά της παραπλάνησης. Η παραπλάνηση του αντιπάλου είναι συστατικό των πολέμων από παλιά. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, λαμβάνοντας υπόψη το «μεγάλο σχολείο της Μόσχας» στη διάρκεια των τελευταίων 4+ χρόνων, η παραπλάνηση της Ουάσιγκτον (και των συμμάχων της) μπορεί να γίνεται ακόμα και γκροτέσκα. Γιατί; Επειδή απ’ τον Γενάρη του 2025 στρογγυλοκάθεται στο άσπρο σπίτι ως πρόεδρος μια φυσιογνωμία που νομίζει ότι είναι master της παραπλάνησης ενώ, όπως αποδεικνύεται πια «απ’ τα μέσα», είναι ένας μεγαλομανής αλλοπρόσαλλος 80χρονος με μαφιόζικη «ηθική» που έχει αρχίσει ήδη να εκδηλώνει άνοια παρά τα φάρμακα με τα οποία προσπαθούν να τον κρατήσουν στοιχειωδώς λειτουργικό.

O Robert Barnes, συντηρητικός συνταγματολόγος απ’ τον στενό κύκλο του άσπρου σπιτιού, ισχυρίστηκε προχτές μεταξύ άλλων κι αυτά:

… Η επιδείνωση της ψυχικής του κατάστασης άρχισε το φθινόπωρο και οφείλεται σ’ ένα συνδυασμό ηλικίας και άγχους… Ήμουν εκεί τον Ιανουάριο και άκουσα από διάφορους ανθρώπους να τον περιγράφουν σαν κάποιον που έχει αρχίσει να τα χάνει….

… Όλοι γύρω του περπατούν μόνιμα «στα νύχια»…. Έχει χάσει την συναίσθησή του. Υποφέρει απ’ τα πρώτα στάδια άνοιας: χάνεις την συναίσθησή σου, χάνεις τη μνήμη σου, αρχίζεις να χάνεις τον έλεγχο της ψυχραιμίας σου, η ικανότητά σου να παίρνεις αποφάσεις εξατμίζεται…

… Το παραμύθιασμα είναι άλλο ένα σύμπτωμα της άνοιας. Παραμύθιασμα είναι να λες κάτι που είναι αποδεδειγμένα ψέμα αλλά εσύ πιστεύεις ότι είναι αλήθεια. Δεν καταλαβαίνεις καν ότι λες ψέμματα. Κι αυτό το κάνει συνέχεια…

… Οι περισσότεροι στο Λευκό Οίκο αναζητούν διεξόδους, συμπεριλαμβανόμενου του Vance που φέρεται να έχει εγκαταλείψει κάθε ελπίδα ότι θα είναι υποψήφιος για την προεδρία το 2028…

Δεν ξέρουμε την ακρίβεια των πιο πάνω, ούτε ξέρουμε αν είναι περιφραστικά διατυπωμένο το “ο γιατρός είπε να μην του λέτε όχι”… Όμως ορισμένες πλευρές της σταδιακής κατάπτωσης του ψόφιου κουναβιού φαίνονται τακτικά στις δημόσιες εμφανίσεις του. ‘Όταν δεν «δουλεύουν» τα φάρμακα. Προφανώς, όπως έγινε και με τον νυσταλέο Jo, το να οδηγηθεί ένας τέτοιος τύπος στη σύνταξη θα ήταν «λυτρωτικό» για εκείνο το μέρος του διοικητικού του περιβάλλοντος που φρικάρει∙ γιατί ολοφάνερα, όπως τότε έτσι και τώρα, υπάρχουν κάποιοι άλλοι που επωφελούνται. Μόνο που η «απόλυση» ζωντανού προέδρου είναι μάλλον δύσκολη δουλειά…

Σε κάθε περίπτωση ούτε στη Μόσχα, ούτε στην Τεχεράνη, ούτε στο Πεκίνο, στην Ισλαμαμπάντ, στην Άγκυρα, ή οπουδήποτε αλλού το πρόβλημά τους είναι η καλή-υγεία-του-ψόφιου-κουναβιού! Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι πως αντιμετωπίζεις έναν τέτοιο εχθρό (ή αντίπαλο) μαζί με τους σφουγγοκωλάριούς του. Αν, για παράδειγμα, τον έχεις νικήσει και καμαρώνεις / επιδεικνύεσαι συνέχεια γι’ αυτό, μπορεί να προκαλέσεις κάποια μανιακή αντίδρασή του. Μήπως είναι προτιμότερο να νικάς μεν παριστάνοντας όμως ότι είσαι κάπως, κάπου, αδύναμος, έτσι ώστε οι δικές του ψευδαισθήσεις μεγαλείου να μην φτάνουν στο σημείο βρασμού (που είναι το «κουμπί»);

Η Μόσχα έχει κάνει κατά κόρον το δεύτερο, φτάνοντας στο σημείο να τροφοδοτεί έμμεσα (μέσω των «δικών της» στις ουκρανικές υπηρεσίες…) τα δυτικά μήντια με σουρρεαλιστικά «κακά νέα» για την ίδια. Τα οποία γίνονταν με χαρά αποδεκτά και προς κατανάλωση. Πότε ότι ο Putin ήταν ετοιμοθάνατος… Πότε ότι σκότωσε ή θα σκοτώσει τον Shoigu (μπορεί και το ανάποδο…)… Και πάει λέγοντας.

Φαίνεται πως και η Τεχεράνη κάνει το ίδιο. Για παράδειγμα τάιζε επί μήνες την «βεβαιότητα» του ψόφιου κουναβιού ότι «κατέστρεψε τα πυρηνικά» της, σιγοντάροντάς την… Ή, τώρα που το ψοφιοκουναβιστάν θέλει να πιστεύει ότι «έχει αποκεφαλίσει το καθεστώς», πουλάει (η Τεχεράνη) ειδησούλες περί «ασυνεννοησίας», «ρίξεων» στο εσωτερικό του καθεστώτος, κλπ κλπ: «δείχνει αδυναμία» (τέτοιες είναι άλλωστε και οι συμβουλές του Sun Tzu…)

Εν τέλει στο βαθμό που οι ηττημένοι δεν παραδέχονται την ήττα τους, για όποιον λόγο κι αν αρνούνται την πραγματικότητα, κάθε αναμέτρηση, κάθε σύγκρουση συνεχίζεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

«Κάτω τα χέρια απ’ τους συμμάχους μας»!!

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.36) >> Μ’ αυτήν την ιαχή / έκφραση αγανάκτησης το γκουβέρνο του ελλαδιστάν, η μόνη κατ’ επανάληψη «σωστή μεριά της ιστορίας» στην ανατολική Μεσόγειο, έβαλε στη θέση του αυτόν τον παλιοFidan… Που τόλμησε να κακολογήσει την σφικτή ελληνική αγκαλιά με τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου και τούμπαλιν (με τον «μικρό», τη νότια κύπρο, ανάμεσά τους). Να λοιπόν τι είπε επί λέξει αυτός ο «αιώνιος εχθρός» σε συνέντευξή του στις 13 Απρίλη:

… Ειδικά η Ελλάδα, η ελληνοκυπριακή διοίκηση και το Ισραήλ, έχουν εμπλακεί σε μια επιχείρηση στην ανατολική Μεσόγειο που έχει στόχο την περικύκλωση της Τουρκίας ή την δημιουργία μιας τέτοιας εντύπωσης. Είναι ένα θέμα που παρακολουθούμε πολύ στενά. Το εντοπίσαμε στα πολύ αρχικά του στάδια. Σ’ εκείνη τη φάση αυτοί οι τρεις προσπαθούσαν να βάλουν άλλες χώρες της περιφέρειας στη συμμαχία τους. Χάρη στις έγκαιρες παρεμβάσεις μας εμποδίσαμε αυτό το σχέδιο. Στο τέλος απέμειναν το Ισραήλ, η ελληνοκυπριακή πλευρά και η Ελλάδα.

Τώρα βλέπουμε καθαρά ότι η Ελλάδα προωθεί πολύ επικίνδυνες πολιτικές εδώ. Πολιτικές που δεν ακολουθεί καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα, κι ωστόσο η Ελλάδα προσπαθεί να τις προωθήσει μόνη της. Αυτή η συνεργασία [με το Ισραήλ] στην οποία έχει εμπλακεί δεν φέρνει μεγαλύτερη ασφάλεια, φέρνει μεγαλύτερη αστάθεια, περισσότερα προβλήματα, και περισσότερο πόλεμο. Ούτε η Ελλάδα ούτε η ελληνοκυπριακή διοίκηση χρειάζονται την στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ σ’ αυτήν την περιοχή. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ, η πλευρά των Ελληνοκυπρίων έχει ήδη την υποστήριξη της Ε.Ε.. Συνεπώς αυτό το είδος αναζήτησης συνεργασίας, αυτή η προσπάθεια δημιουργίας μιας στρατιωτικής συμμαχίας, ποια στρατηγική λογική υπηρετεί;

Μετά το Ιράν το Ισραήλ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν εχθρό. Χρειάζεται να κατασκευάζει μια αφήγηση για να διαμορφώσει την κοινή γνώμη. Και βλέπουμε πως όχι μόνο η κυβέρνηση Netanyahu, αλλά επίσης κάποιοι απ’ την αντιπολίτευση, όχι όλοι, προσπαθούν να υποδείξουν την Τουρκία ως τον καινούργιο εχθρό. Ειδικά η στάση μας για την Παλαιστίνη, η υποστήριξή μας στη λύση των δύο κρατών, η υπεράσπιση απ’ την μεριά μας των αμάχων στη Γάζα και οι θέσεις μας για τη Συρία και το Λίβανο, όλα αυτά σπρώχνουν το Ισραήλ να κάνει την εχθρότητα κατά της Τουρκίας επίσημη πολιτική.

Ο συγγραφέας Michael Rubin είναι ένας αμερικάνος «ειδικός»: «τουρκολόγος»… Έχουμε πολλούς κι εδώ…

Τρομερά και φοβερά πράγματα είπε αυτός ο παλιοFidan! Αν τα έλεγε σ’ ένα … «debate» με τον έλληνα ομόλογό του, το ταμπλώ θα έγραψε νίκη υπέρ του με πολλά – μηδέν! Γιατί αυτός ο παλιοFidan είναι συγκεκριμένος και μάλλον φειδωλός. Δεν λέει φτηνές ανοησίες για «πυλώνες σταθερότητας» και τα λοιπά.

Μεταξύ μας λοιπόν

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ζήτω οι σύμμαχοί μας!

Δευτέρα 20 Απρίλη >> Ο τύπος αυτός, ονόματι Vered Hazan, τώρα πρεσβευτής / πράκτορας στη Σιγκαπούρη, με διάφορα πόστα «συμβούλου» στην μακριά καριέρα του, γνήσιος θεοναζί, λέει δυνατά εκείνο που κάθε ιδιοκτήτης «φάρμας» παραγωγής καθεστωτικών ψεμμάτων σεμνύνεται να παραδεχτεί.

Θα πρέπει η σύντομη και περιεκτική διάλεξή του να γίνει υποχρεωτικό μάθημα και στα εντόπια πανεπιστημιακά τμήματα «επικοινωνίας»! Είναι σύμμαχος, φίλος, αδελφός διάολε!!!

Partizans rule O.K.!

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.27) >> Αν νομίζετε ότι ο καϋμός του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος να καταλάβει το νότιο λίβανο είναι καινούργιος, κάνετε λάθος.

Τον Ιούνη του 1982 ο ισραηλινός στρατός εισέβαλε στο λίβανο – για να «πατάξει» τις ένοπλες Παλαιστινιακές οργανώσεις που δρούσαν από εκεί. Σε συνεργασία με ντόπιους φασίστες (αυτούς που έκαναν την σφαγή στα Παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα Sabra και Shatila…) κατέλαβε για τρεις μήνες την Βηρυτό, αλλά στα τέλη Σεπτέμβρη υποχώρησε κρατώντας σε κατοχή ολόκληρο το νότιο λίβανο.

Το 1988 το κατεχόμενο απ’ τους θεοναζί τμήμα του νότιου λιβάνου ήταν αυτό:

Κι ωστόσο η κατοχή δεν αποδείχθηκε «βιώσιμη» για το Τελ Αβίβ:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης (world war 4)

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.21) >> Ίσως το ψόφιο κουνάβι να μην νοιώσει την χαρά της «μεγάλης, ζεστής αγκαλιάς» του αυτοκράτορα Xi… Ίσως να μην πάει καν και καν επίσκεψη στο Πεκίνο….

Δείτε αυτό:

Υποθέτουμε ότι δεν χρειάζονται εξηγήσεις.

Εντελώς (δηλαδή καθόλου!) συμπτωματικά ένας παρόμοιος νόμος προωθείται προς ψήφιση στη ρωσική βουλή:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.