Πόσος καιρός χρειάζεται για να φτιαχτεί μια «ενεργειακή κρίση»; (3)

Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη>> Σ’ αυτό το σημείο, σαν παρένθεση, έχει θέση μια απορία: γιατί το γερμανικό βιομηχανικό κεφάλαιο δεν αντέδρασε στην εκστρατεία τιμωριών, κυρώσεων και απειλών του ψόφιου κουναβιού κατά του nord stream 2; Γιατί η κυρία Merkel δεν είπε, κομψά κι ευγενικά πάντα, «fuck of!» στους πρωταγωνιστές αυτού του πρωτοφανούς στην πρόσφατη καπιταλιστική δυτική ιστορία, ένας «σύμμαχος» να επιβάλει σ’ έναν άλλο από που θα αγοράζει τι; Δεν έχουμε οριστική απάντηση∙ κι όποιος έχει καλά τεκμηριωμένη κάποια ας μας φωτίσει.

Μόνο εικασίες. Μπορεί, για παράδειγμα, να υποτιμήθηκε ο ρόλος που θα είχαν τα επόμενα χρόνια (έχουν τώρα πια…) οι σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στη γηραιά ήπειρο στον ενεργειακό στραγγαλισμό της ευρώπης γενικά και της γερμανίας ειδικά, και να δόθηκε προτεραιότητα στα συμφέροντα των γερμανών εξαγωγέων προς τις ηπα… Ή μπορεί να υπάρχει πράγματι ένα τμήμα της γερμανικής ελίτ που φοβάται την διαρκή ενίσχυση της Μόσχας και της Κίνας (: ευρασιατικό project) και συμφώνησε ότι με «όποιες πρόσκαιρες θυσίες» η Μόσχα θα πρέπει να αχρηστευτεί οικονομικά (με αφορμή την ουκρανία) πιστεύοντας τις εκτιμήσεις των πρεζάκηδων ειδικών ότι οι «κυρώσεις» θα την γονατίσουν…

Όπως και νάχει το 2021 (δεύτερη χρονιά της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, πρώτη του μαζικού πλατφορμιασμού / της μαζικής δηλητηρίασης…) το 40% των ευρωπαϊκών αναγκών σε φυσικό αέριο καλύπτονταν ακόμα απ’ την ρωσία. (Το νούμερο είναι κάπως παραπλανητικό, αφού άλλα κράτη – όπως το γερμανικό – κάλυπταν μεγαλύτερο μέρος, και άλλα – όπως το γαλλικό – μικρότερο). Το ποσοστό ήταν μεγάλο, σοβαρό εμπόδιο.

Τον Σεπτέμβρη του 2021 η κατασκευή του nord stream 2 ολοκληρώθηκε παρά τις αμερικανικές τιμωρίες και κυρώσεις, και ουσιαστικά πρώτα το Βερολίνο και στη συνέχεια κάποιοι γείτονες πελάτες βρέθηκαν στην ευχάριστη θέση να μπορούν να αγοράσουν άλλα 55 δισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου τον χρόνο απ’ την gazprom, σε σχετικά χαμηλές τιμές και με διαρκή ροή. Ευχάριστη θέση; Όχι!!!! Ποτέ!!! Η δουλειά της απορρύθμισης δεν έπρεπε να μείνει στη μέση!!

Η τρικομματική κυβέρνηση που προέκυψε στο Βερολίνο μετά τις εκλογές της 26ης Σεπτέμβρη του 2021, ξεκίνησε την χρονοτριβή: χρειάζεται αυτός ο έλεγχος, η άλλη αξιολόγηση, τα τρίτα έγγραφα για να εγκριθεί η λειτουργία του καινούργιου σωλήνα. Αντιγράφοντας αυτό που ξέρουμε σαν «ελληνικό δημόσιο» η γερμανική διοίκηση φρόντισε να περνούν οι μήνες (Οκτώβρης, Νοέμβρης, Δεκέμβρης, Γενάρης…) και ο nord stream 2 να παραμένει ένα άδειο μεταλλικό φίδι μήκους 1.200 χιλιομέτρων και κόστους 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στον βυθό της βαλτικής, δίπλα στον σε λειτουργία (ως την άνοιξη) nord stream 1. Μπορείς να το πεις και “καταστροφή κεφαλαίου” – αλλά…

Κι ύστερα; Ύστερα ξεκίνησε η ρωσική εισβολή… Η τέλεια ευκαιρία για το γενικό ξήλωμα!


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Zaporizhzia …

Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη>> Όπως σε κάθε πόλεμο έτσι και σ’ αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη στο ουκρανικό πεδίο μάχης δεν χωράνε βεβαιότητες για τα πάντα. Όμως αν (λέμε «αν»…) δεν ξανακούσετε κουβέντα για τον πυρηνικό σταθμό στην Zaporizhzia∙ αν (λέμε «αν»…) δεν ξανακούσετε ότι οι ρώσοι αυτοβομβαρδίζονται για να τρομάξουν την anti-nuke ευρώπη (την ποια;)∙ κι αν (λέμε «αν»…) μέσα στους στροβιλισμούς της δυτικής δημαγωγίας η απειλή του πυρηνικού ολοκαυτώματος (εξαιτίας, προφανώς, της ρωσικής απανθρωπιάς, τι άλλο;) ξεχαστεί, τότε να ξέρετε ότι κάποιοι έπαιξαν-και-έχασαν. Το πάλεψαν, αλλά…

Παρότι τα γεωγραφικά δεδομένα ήταν απολύτως ξεκάθαρα (οι αντιδραστήρες στη νότια όχθη του ποταμού, υπό ρωσικό έλεγχο απ’ τις αρχές Μάρτη, το ουκρανικό πυροβολικό που κτυπούσε στη βόρεια όχθη, απέναντι), στην εποχή του γενικευμένου ψέματος χρειάζονταν και κάποιοι διεθνείς ειδικοί: να πάνε στον σταθμό, να δουν με τα ματάκια τους τι συμβαίνει. «Χρειάζονταν»; Αυτή ήταν η άποψη της απάνθρωπης Μόσχας – για τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς το πράγμα είναι απλό: «θάνατος στους ρώσους – μέχρι τον τελευταίο ουκρανό!»

Αυτοί οι ειδικοί, της «διεθνούς υπηρεσίας ατομικής ενέργειας» (του οηε) κατάφεραν να φτάσουν στον σταθμό (μέσω Κιέβου και ουκρανικών περιοχών…), είδαν, μίλησαν. Όμως ακόμα και λίγες ώρες πριν ο τοξικός του Κιέβου και οι διεθνείς σύμμαχοί του προσπάθησαν να τους εμποδίσουν∙ ή να τους ξεγελάσουν…

Έπαιξαν… και έχασαν:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

The Magnitsky act

Δευτέρα 29 Αυγούστου>> Αν έχετε 2 ώρες απ’ την ζωή σας (μην πείτε “αααα… δεν προλαβαίνω”!!! Όχι, μην το πείτε!) και τα αγγλικά σας είναι σε ανεκτό επίπεδο (δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι) σας προτείνουμε να δείτε αυτήν την ταινία / ντοκυμαντέρ: The Magnitsky Act: Behind the Scenes. Δείχνει πολλά και αποκαλυπτικά για την κατασκευή του «αντι-ρωσισμού» στη δύση, όμως το σημαντικότερο σ’ αυτήν την ταινία είναι ο σκηνοθέτης της. Δυο λόγια, λοιπόν, γι’ αυτόν.

Ο Andrei Nekrasov, 64 χρονών σήμερα, γεννημένος στο (τότε) Λένινγκραντ, είναι ένας πασίγνωστος και πολυβραβευμένος στη δύση σκηνοθέτης. Έχει δουλέψει στα νιάτα του σαν βοηθός του Tarkovsky, κι αυτό δεν είναι λίγο. Όμως μετά το 2001 η δύση δεν ήθελε “ατμοσφαιρικούς” ρώσους σκηνοθέτες. Ήθελε αίμα. Οπότε η ταινία / ντοκυμαντέρ που γύρισε το 2007 σχετικά με την δολοφονία απ’ τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες του πρώην πράκτορα Litvinenko καθιέρωσε πανηγυρικά τον Nekrasov στη δύση σαν τον ικανότερο αντι-καθεστωτικό / αντι-Putin ρώσο κινηματογραφιστή. Όλες οι πόρτες ήταν ανοικτές γι’ αυτόν.

Με αυτά τα «παράσημα», και με χρηματοδότηση από διάφορους ευρωπαίους παραγωγούς και τον γαλλογερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο Arte, ξεκίνησε το 2014 να γυρίσει άλλη μια ταινία / ντοκυμαντέρ, για τον Sergei Magnitsky, που φερόταν δολοφονημένος σε ρωσική φυλακή το 2009, επειδή θα αποκάλυπτε την διαφθορά του ρωσικού καθεστώτος.

Όμως κατά την διάρκεια των γυρισμάτων, και καθώς το σενάριο του βασανισμού και της δολοφονίας του Magnitsky φαινόταν να κυλάει ομαλά, ο Nekrasov άρχισε να προσέχει πως «κάτι δεν πήγαινε καλά». Συνέχισε τα γυρίσματα, γινόμενος πια ερευνητής / ρεπόρτερ. Και το αποτέλεσμα της έρευνάς του, που πήγε μακριά, πολύ μακρύτερα απ’ ότι φανταζόταν, είναι αυτή η ταινία.

Όλοι όσοι τον αποθέωναν (στη δύση) άρχισαν να τον καταριούνται – για τις αποκαλύψεις του. Εννοείται ότι παρ’ ότι «χρυσό παιδί» και πολυβραβευμένος, η ταινία απαγορεύτηκε παντού στην ευρώπη. Η πρεμιέρα της, που θα γινόταν στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (!!!) στις 26 Απρίλη του 2016 ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή: αυτά που έδειχνε ο Nekrasov δεν ήταν «τα σωστά»… Ένα βιβλίο, επίσης, με το ίδιο θέμα, απαγορεύτηκε απ’ το amazon…

Δείτε λοιπόν: για το δυτικό πλιάτσικο στη μετασοβιετική ρωσία, για την πολιτική κάλυψη (από κυβερνήσεις και μήντια) των δυτικών πλατσικολόγων, για την δυτική αντιστροφή της πραγματικότητας, και τις αιτίες που το «καθεστώς Putin» έγινε μισητό στη δύση νωρίς νωρίς… Αυτά από έναν σκηνοθέτη υπεράνω υποψίας για «φιλοπουτινισμό»!!!

Zaporizhzia

Δευτέρα 29 Αυγούστου>> Συνεχίζονται οι ρωσικοί βομβαρδισμοί στον πυρηνικό σταθμό της Zaporizhzia που βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή…

Ναι, σωστά διαβάσατε! Αυτό είναι όχι μόνο το πνεύμα αλλά και τα «αγχωμένα» λόγια των εντόπιων δημαγωγών: οι ρώσοι αυτοβομβαρδίζονται, ίσως όπως οι βόσνιοι στο Sarajevo πριν καμιά 30αριά χρόνια βομβάρδιζαν την αγορά της πολιορκούμενης πόλης τους, και «αυτοκτονούσαν»…. Εκείνοι το έκαναν για να προκαλέσουν τον οίκτο της δύσης. Οι ρώσοι, τώρα, αυτοβομβαρδίζονται για να φοβίσουν την δύση…

Μπορείτε να σκεφτείτε διάφορα. Όπως: τι στο διάολο πίνουν οι δημαγωγοί; Ή: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η δυτική δημαγωγία; Ή “πόσα θέλετε για να με κάνετε να ξερνάω;” Μέσα στα υπόλοιπα βάλτε κι αυτό: να γίνονται «έρευνες κοινής γνώμης» για το θέμα του πυρηνικού σταθμού, για να τεκμηριωθεί αν (και σε ποιο βάθος) βρίσκεται η μέση αποβλάκωση.

Κάτι σαν βλακοβυθομέτρηση. (Είναι ένα σετ από data που πρέπει να ανανεώνεται διαρκώς…)

Το δεύτερο μέτωπο (1)

Δευτέρα 29 Αυγούστου>>Γιατί είναι κάτι σημαντικό; Γιατί είναι σημαντικό για τις ΗΠΑ; Γιατί πρέπει η Αμερική να στηρίξει την Ουκρανία; Και γιατί θα έπρεπε να νοιάζονται οι πολίτες που είναι απλωμένοι στη μεγάλη μας χώρα; Γιατί θα έπρεπε ένας μηχανικός που ζει στο Κάνσας ή ένας δάσκαλος που ζει στο Des Moines να νοιάζονται για το τι συμβαίνει στο Ντονμπάς;

… Βοηθώντας την Ουκρανία υπονομεύουμε την δημιουργία ενός Ρωσο-Κινεζικού άξονα, που μπορεί να ασκήσει την οικονομική και στρατιωτική ηγεμονία του στην Ευρώπη, στην Ασία και στη Μέση Ανατολή. Κάτι τέτοιο θα αποσταθεροποιήσει ακόμα περισσότερο τις ζωές των Αμερικάνων και την οικονομία μας, εδώ, στο εσωτερικό. Πράγματι, ενισχύοντας την Ουκρανία δείχνουμε στην Κίνα το κόστος που θα έχει το να εισβάλει στην Ταϊβάν…. Κοιτάξτε, πρέπει να δράσουμε υποστηρικτικά στην Ουκρανική εδαφική ακεραιότητα, γιατί αν δεν το κάνουμε θα είναι ενάντια στα Αμερικανικά συμφέροντα. Πρόκειται για μια βαθιά Αμερικανική αποστολή… 

Ιδού, έξω απ’ τα δόντια: πρόκειται για μέρος του 4ου παγκόσμιου πολέμου, και εδώ το «μήλο της έριδας» δεν είναι βέβαια η ουκρανία αλλά οι ευρωπαϊκοί καπιταλισμοί! Με πρώτο τον γερμανικό.

Αυτό δεν λέγεται ωμά, υπονοείται καθαρά όμως. Ποιος είναι που μιλάει, και που; Είναι ο αγαπημένος των ελληνικών πολιτικών βιτρινών και αφεντικών, πρώην αμερικάνος υπ.εξ. Mike Pompeo (: «Πομπηίας»), στο «Ινστιτούτο Hudson», στα τέλη του περασμένου Ιούνη.

Οι γενιές των πρωτοκοσμικών που μεγάλωσαν με την βεβαιότητα ότι «δεν θα ξαναγίνει θερμός παγκόσμιος πόλεμος», σε καμία περίπτωση σε πρωτοκοσμικά εδάφη, έχουν πέσει θύματα της ιστορικής τους άγνοιας και των ψευδαισθήσεών τους. Τους κάλεσαν (έτσι γίνεται…) να υποστηρίξουν από το 2014, έστω σιωπηλά, έναν πόλεμο κατά της ρωσίας, για να μην γίνει ένας μεγαλύτερος πόλεμος κατά της ρωσίας∙ μόνο για να τους πετάξουν στα μούτρα τώρα πια ότι αυτός ο «μεγαλύτερος» έχει ήδη ξεκινήσει. Ο «άξονας» (Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Τελ Αβίβ) προσπάθησε να σταματήσει το ευρασιατικό project στην κεντρική ασία, στη μέση Ανατολή, στην ανατολική Μεσόγειο / βόρεια Αφρική… Απέτυχε, ηττήθηκε. Το ότι μετέφερε τον πόλεμο σε ευρωπαϊκό έδαφος (γιατί αυτό είναι που συμβαίνει) ήταν αναγκαστική κίνηση – αλλά οι απλοί ουκρανοί, που σκοτώνονται στα χαρακώματα κατά δεκάδες, δεν το ξέρουν.

Δεν φαίνεται να το ξέρουν ούτε όλοι οι πρωτοκοσμικοί που συστρατεύτηκαν με το νατο (τους). Και τι άραγε περιμένουν σαν “τύχη” τους από έναν πόλεμο που τον ενέκριναν;

(O πρώην γερουσιαστής τα λέει αυτά καταγγέλοντάς τα. Τα καταγγέλει όμως επειδή αυτή είναι η “γραμμή”…)

Το δεύτερο μέτωπο (2)

Δευτέρα 29 Αυγούστου>> Οι πόλεμοι – κι ακόμα περισσότερο οι παγκόσμιοι – είναι σύνθετες καταστάσεις, με πολλαπλές και αλλεπάλληλες κλίμακες γεγονότων. Κι αυτό επιτρέπει σε διάφορους να δείχνουν μόνο κάποιες πλευρές τους, με σκοπό να χειραγωγήσουν σκέψεις και συναισθήματα.

Ένα παράδειγμα μιας μάλλον αόρατης πλευράς. Θυμάται κανείς τους ντόπιους μαυραγορίτες στη διάρκεια του 2ου παγκόσμιου και της γερμανικής κατοχής στα μέρη μας; Ήταν εκείνοι που έκαναν περιουσίες αξιοποιώντας τις ελλείψεις βασικών ειδών (κυρίως τροφίμων) ειδικά στην Αθήνα, είτε λόγω των κατασχέσεων που έκανε ο κατοχικός στρατός είτε λόγω της κατάρρευσης της όποιας αγροτικής παραγωγής και του εσωτερικού εμπορίου. Εκείνο που έκαναν οι μαυραγορίτες με καπιταλιστική ορολογία λέγεται άγρια συσσώρευση – σε βάρος των πληβείων της κοινωνίας και των αναγκών τους.

Το ανάλογο των μαυραγοριτών, αυτή τη στιγμή, στις συνθήκες του τωρινού 4ου παγκόσμιου πολέμου, είναι οι τζογαδόροι των χρηματιστηρίων ενέργειας και οι παραγωγοί / έμποροι ενέργειας! Η αξιοποίηση των ελλείψεων και η άγρια συσσώρευση είναι ακριβώς ίδιες!

Θα πει κάποιος: μα η χρηματιστηριακή αγορά (ενέργειας) δεν είναι «μαύρη»! Δεν είναι παράνομη. Είναι νομιμότατη! Σωστά. Πώς, όμως, είναι νόμιμη;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Η ιστορία σαν κουφάρι

Δευτέρα 22 Αυγούστου>> Αυτή εποχιακή ξηρασία που έχει στεγνώσει μεγάλα ευρωπαϊκά ποτάμια αποκαλύπτωντας ναυάγια του 2ου παγκόσμιου πολέμου, θα μπορούσε να είναι μια αλληγορία.

Οι πολιτικές βιτρίνες του δυτικού κόσμου είναι επιεικώς ανιστόρητες. Τι σημαίνει όμως ότι κάποιος είναι «ανιστόρητος»; Ότι δεν έχει διαβάσει τα βασικά ιστορικά βιβλία; Ότι στο σχολικό μάθημα ήταν πάντα αδιάβαστος; Όχι. Σημαίνει κάτι πολύ χειρότερο: ότι δεν έχει (μάλλον επειδή ποτέ δεν είχε) επίγνωση της ιστορικότητας των πράξεών του. Την σχέση που έχουν αυτές με το παρελθόν (όχι το προσωπικό του) και το άγνωστο μέλλον, που διαμορφώνεται από πολύ περισσότερους απ’ ότι ο καθένας χωριστά, οι σύμβουλοί του και τα σκονάκια τους.

Αν είχαν έστω μια στιγμιαία ειλικρίνεια όλες αυτές οι πολιτικές βιτρίνες θα απαντούσαν: Και γιατί να μας ενδιαφέρει η ιστορικότητά μας; Γιατί να μας ενδιαφέρει οτιδήποτε εκτός απ’ αυτούς που μας έχουν στους στάβλους τους; Σωστά. Ακόμα και μπροστά στα ναυάγια των πολεμικών στο Δούναβη μπορεί ο καθένας να σκεφτεί «κοίτα πως σκούριασαν, αλλά και «αυτά γίνονταν άλλοτε»…

Ο Θουκυδίδης έγραψε τον «πελοποννησιακό πόλεμο» σαν τρίτος (αν και Αθηναίος), εκθέτοντας σκόπιμα δισσούς λόγους. Κι ενώ λένε ότι είναι ο πρώτος αυθεντικός ιστορικός, είναι ίσως ο πρώτος και ο τελευταίος που φρόντισε να καταγράψει πολεμικά γεγονότα με τέτοια μαεστρία ώστε να μην μπορεί να πανηγυρίσει κανείς για τις νίκες «μας» και τις ήττες «τους», απ’ όποια μεριά κι αν βρισκόταν. Ήλπιζε ότι αυτή η συμμετρική εξιστόρηση του πόσο καταστροφικός είναι ένας πόλεμος για όλους όσους εμπλέκονται σ’ αυτόν, και του πόσο εώλοι είναι τελικά οι παιάνες, τα εμβατήρια και η προπαγάνδα, θα ήταν κτήμα ες αεί.

Τίμια η πρόθεσή του – αλλά αδύναμη. Τώρα τα πολιτικά κουφάρια της δύσης, ακόμα κι αν βρεθούν μπροστά στα κουφάρια των πολέμων που έκαναν οι κοντινοί τους πρόγονοι, δεν καταλαβαίνουν…

Το άγχος του Νοέμβρη

Για να αντιστραφεί η υπερθέρμανση του πλανήτη χρειάζονται γενναίες κινήσεις. Σε αποκλειστική φωτογραφία της ασταμάτητης μηχανής (χα!) η Alexanderplatz τον ερχόμενο  Δεκέμβρη. (Διακρίνονται 3 μέλη του γερμανικού υπουργικού συμβουλίου – και καμία «άσκοπη μετακίνηση» τρίτων…

Τι σας παραξενεύει με το χιούμορ μας; Ανάμεσα στο «πολιτικό» και στο «πολικό» ένα «τι» κάνει όλη όλη την διαφορά…)

Δευτέρα 22 Αυγούστου>> Οι πολιτικές βιτρίνες (και όχι μόνο στο ελλαδιστάν) καμαρώνουν. Κορδώνονται. Έχουν αυτό το σάπιο πατερναλιστικό ύφος του «σωτήρα», για μια ακόμη φορά – ή σε ένα διαφορετικό πεδίο – μετά την υγιειονομική τρομοεκστρατεία. Είναι έτοιμες «να βοηθήσουν τους ευάλωτους» εν όψει ενός κατά πως λένε «κρύου χειμώνα».

Το περίεργο όμως δεν είναι η καλωσύνη της εξουσίας (!!!) Είναι το γεγονός ότι οι υπήκοοι εξακολουθούν να αγνοούν (ή να παριστάνουν ότι αγνοούν) ότι η ενεργειακή τους καθημερινότητα παίζεται κάθε μέρα, κάθε ώρα, στα «χρηματιστήρια ενέργειας» που έχουν δημιουργήσει τα κράτη μέλη της ε.ε. – για το καλό τους υποτίθεται.

Χρηματιστήριο σημαίνει τζόγος, ποιος δεν το ξέρει; Και χρηματιστηριακός τζόγος σημαίνει πως οτιδήποτε μπορεί να βαφτιστεί «σοβαρή αιτία» για κερδοσκοπία. Έπεσε μια τρίχα απ’ τα μαλλιά του Putin; «Ωωωωωω! Η ρωσία στριμώχνεται (στην ουκρανία) και θα αντιδράσει ρίχνοντας πετραδάκια στον nord stream. Bingo!!

Είναι τόσο εύκολο να φανεί αυτό. Οι τιμές των «συμβολαίων μελλοντικής παράδοσης» (αερίου) ή οι τιμές ρεύματος αλλάζουν κάθε μέρα, και συχνά κάθε ώρα μέσα στο ωράριο λειτουργίας των χρηματιστηρίων ενέργειας, χωρίς να έχει αλλάξει κάτι ούτε στην «προσφορά» ούτε στη «ζήτηση». Έχουμε γράψει στο παρελθόν, με παραδείγματα. Τα χρηματιστήρια και ο τζόγος τους είναι ο ναός των φημών και της σπέκουλας – οι δημαγωγοί συμπαρίστανται προβάλοντας κάθε βλακεία με κάθε σοβαρότητα….

«Μα!» θα πει κάποιος. «Δεν γίνεται πόλεμος στην ουκρανία; Δεν έχουν περιοριστεί – λόγω τιμωριών – οι όγκοι φυσικού αερίου που φτάνουν στην ευρώπη;» Ναι, αλλά κανείς δεν ξέρει ποια είναι η πραγματική επίπτωση αυτών των περιορισμών στις τιμές και ποια είναι η σπέκουλα. Όταν, για παράδειγμα, μερικές βδομάδες πριν η gazprom περιόρισε την παροχή μέσω nord stream 1 για τις συνηθισμένες δουλειές συντήρησης αυτό προβλήθηκε σπεκουλαδόρικα σαν τα «ρωσικά αντίποινα»∙ τέτοιοι περιορισμοί και τέτοιες δουλειές συντήρησης όμως γίνονται κάθε καλοκαίρι, εδώ και χρόνια, και φυσικά περνάνε απαρατήρητοι.

Είναι σαφές. Τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη σπονσονάρουν τους τζογαδόρους ενέργειας για να κάνουν αυτήν την άγρια, «πρωταρχικού» τύπου συσσώρευση (σε χρήμα) που αργότερα θα «επενδύσουν» σε «πράσινα πυρηνικά». Ταυτόχρονα, χωρίς να διαταράξουν ούτε μια κεραία σ’ αυτήν την διαδικασία άγριας κερδοσκοπίας, επιδοτούν πατερναλιστικά τους φουκαράδες υπηκόους του, πράγμα που σημαίνει ότι τους χρησιμοποιούν σαν ενδιάμεσους για να επιδοτήσουν τις τζογαδόρικες τιμές: τα λεφτά των επιδοτήσεων καταλήγουν στις ενεργειο-μαφίες φυσικά.

Εν τω μεταξύ και το ρωσικό καθεστώς έχει καταλάβει πόσο βολικός είναι αυτός ο δυτικός τζόγος. Όχι μόνο επειδή ανεβάσει τις τιμές (άλλοτε του αερίου, άλλοτε του πετρελαίου, άλλοτε και των δύο) επιτρέποντάς του να πουλάει στα φιλικά κράτη με έκπτωση αλλά αισθητά ψηλά. Επιπλέον επειδή, ασήμαντες ειδήσεις του είδους «έχουμε επισκευές για 2 μέρες» εκτοξεύουν τιμές (και τον πανικό των αιχμαλώτων)… Συνεπώς είναι μια χαρά για τα συμφέροντά της να φωνάζει δυνατά η Μόσχα «εεε, που είστε; αύριο θα σταματήσει να δουλεύει μια τουρμπίνα, ε; μην το ξεχάσετε!»

Κι αυτό είναι το πρόβλημα. Πριν 4 δεκαετίες, είμαστε σίγουροι, αυτό το κόλπο δεν θα είχε αντέξει ούτε εβδομάδα! Οι υπήκοοι θα το είχαν αποκαλύψει «χαλαρά» και, με τον θυμό και την αποφασιστικότητα που αναλογεί στο θέμα, θα απαιτούσαν μαζικά να κλείσουν τα «χρηματιστήρια ενέργειας»!

Τώρα; Τι συνεχόμενη υπνοβασία είναι αυτή εδώ και χρόνια;

Μέτωπο του Ειρηνικού 1

Απόσπασμα από άρθρο των καθεστωτικών global times του Πεκίνου στις 3 Αυγούστου

Πέμπτη 18 Αυγούστου>> Τελικά το Πεκίνο δεν εξέτρεψε το αεροπλάνο της γηραιάς κυρίας Pelosi αναγκάζοντάς το να προσγειωθεί (για ανεφοδιασμό) σε κάποιο 3ης κατηγορίας αεροδρόμιο της ενδοχώρας – όπως σχολιάζαμε την 1η Αυγούστου (: Ταϊβάν). Το κινέζικο καθεστώς προτίμησε να κάνει κάτι άλλο: να παρακάμψει την αμερικανική προβοκάτσια αξιοποιώντας την και να σημαδέψει κατευθείαν στο «κυρίως θέμα»: στην ταϊβάν. Η επιλογή έχει διάφορα υπέρ της. Εφόσον η Ουάσιγκτον συνεχίζει την τακτική της «από σπόντα» πρόκλησης του Πεκίνου, αυτό δεν είχε λόγο να ασχοληθεί κατευθείαν με ένα αμερικανικό asset (εννοούμε το αεροπλάνο που μετέφερε την γηραιά κυρία, όχι την ίδια… χα!)

Αλλά η εμφατική, ειδική στρατιωτική επιχείρηση (κάτι θυμίζει αυτή η ορολογία, έτσι δεν είναι;) όπως αυτή ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου, δείχνει ότι το Πεκίνο έχει μια γκάμα τακτικών επιλογών – ελπίζοντας ότι θα βραχυκυκλώσει και τελικά θα εξουδετερώσει την Ουάσιγκτον, χωρίς 4ο παγκόσμιο.

Ας τις δούμε.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Μέτωπο του Ειρηνικού 2

Οι νησίδες Kinmen όπως φαίνονται απ’ την απέναντι κινεζική ακτή

Πέμπτη 18 Αυγούστου>> Υπάρχει και μια τρίτη, ενδιάμεση επιλογή.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.