Πυρηνικά;

Δευτέρα 10 Οκτώβρη>> Αν όσα υποστηρίζουμε πιο πάνω είναι βάσιμα, γίνεται ξεκάθαρο ότι το τελευταίο που έχει ανάγκη η Μόσχα στο ουκρανικό πεδίο μάχης είναι (τακτικά) πυρηνικά! Το γιατί οι καθεστωτικοί στη δύση (πολιτικές βιτρίνες και δημαγωγοί) συντηρούν αυτό το θέμα δεν είναι σαφές. Για την ακρίβεια: θα μπορούσε να έχει παραπάνω από μία εξηγήσεις.

Όμως εκείνο που είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με τα τεχνολογικά επιτεύγματα της καπιταλιστικής μηχανικής θανάτου είναι ότι οι ατομικές βόμβες ΔΕΝ είναι πια το χειρότερο που διαθέτουν τα οπλοστάσια! Η ανεγκέφαλη αλεπού το είχε πει δημόσια πριν χρόνια, και είναι σχετικά εύκολο σε όποιον ενδιαφέρεται να ψάξει, για παράδειγμα, τι είναι οι «βόμβες ηλεκτρομαγνητισμού», πως δρουν και πόσο καταστροφικές είναι.

Τέτοιου είδους βόμβες (και το know how) είναι γνωστό ότι διαθέτουν 4 κράτη: οι ηπα, η κίνα, η ρωσία, και η βόρεια κορέα. Ποτέ δεν έχουν δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες (δεν θα ήταν δυνατόν καν ένα τέτοιο όπλο να «δοκιμαστεί» σε κάποιο νησί του Ειρηνικού ή σε κάποια έρημο), και φυσικά δεν απαγορεύονται από κάποια διεθνή νομοθεσία – αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τέτοιες συμφωνίες για τις ατομικές βόμβες (που φυσικά έχουν ελάχιστη σημασία…).

Τα πυρηνικά, εξαιτίας του ατιμώρητου ως τώρα εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας που έκαναν οι ηπα στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι, είναι τα χειρότερα, τα πιο φονικά, για τα οποία είναι γνωστές φωτογραφίες∙ κι ένας «απολογισμός χρήσης». (Η δράση μιας «βόμβας ηλεκτρομαγνητισμού δεν μπορεί να φωτογραφηθεί, είναι «αόρατη»!). Ίσως εκεί οφείλεται η δημαγωγική εμμονή των δυτικών: δεν μπορούν να κατηγορήσουν την Μόσχα ότι θα χρησιμοποιήσει κάτι που είναι εντελώς άγνωστο στους αιχμάλωτους υπηκόους (ή και στους ίδιους!) ώστε να τους φοβήσουν και να τους πορώσουν αντι-ρωσικά, την κατηγορούν λοιπόν για κάτι γνωστό και εγνωσμένα τρομακτικό – ακόμα κι αν πρόκειται για σκέτα προπαγανδιστικά ψέματα.

Ωστόσο εκείνο που περιμένουν κατ’ ιδίαν τα δυτικά επιτελεία ότι θα συμβεί στο ουκρανικό πεδίο μάχης είναι πολύ απλούστερο. Είναι χοντρικά εκείνο που έκανε η Μόσχα τις δύο πρώτες μέρες της εισβολής, για να το περιορίσει πολύ έως μηδενίσει ύστερα κι μέχρι τώρα: να χρησιμοποιήσει την απόλυτη υπεροχή της στον αέρα σε μεγάλη κλίμακα.

Όσοι νομίζουν, επειδή διαφημίζεται η επιστράτευση 300.000 ρώσων εφέδρων και απ’ τους δυτικούς, ότι επίκεινται μάχες χιλιάδων πεζικάριων με χιλιάδες πεζικάριους, «σώμα με σώμα», ζουν στις πολεμικές ταινίες του παρελθόντος….

Στη Βαλτική πυρπόλησαν το γκάζι…

Αυτό είναι επίσης μια τρομακτική ευκαιρία. Είναι μια τρομακτική ευκαιρία να τελειώνουμε μια για πάντα με την εξάρτηση απ’ την ρωσική ενέργεια και έτσι να στερήσουμε απ’ τον Putin την οπλοποίηση της ενέργειας σα μέσου να προχωρήσει στα ιμπεριαλιστικά του σχέδια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και προσφέρει τρομακτικές στρατηγικές ευκαιρίες για τα επόμενα χρόνια… Αλλά εν τω μεταξύ είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε οτιδήποτε πιθανόν μπορούμε για να εξασφαλίσουμε ότι οι συνέπειες από όλο αυτό δεν θα φορτωθούν στους πολίτες των χωρών μας ή, γι’ αυτό το λόγο, στον υπόλοιπο κόσμο».

Antony Blinken, υπ.εξ. των ηπα, στις 30 Σεπτέμβρη, στη συνέντευξη τύπου μετά την συνάντησή του με την καναδή υπ.εξ. Melanie Joly. Όσοι δεν πιστεύουν στ’ αυτιά τους αλλά μπορούν να πιστέψουν στα μάτια τους (και διαβάζουν αγγλικά), ολόκληρη η συνέντευξη τύπου κατευθείαν απ’ το αμερικανικό υπ.εξ. εδώ.

Δευτέρα 3 Οκτώβρη>> Αυτό το πιο πάνω λέγεται ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ! Και πάντα έτσι λεγόταν!!! Οι κρατικοί υπεύθυνοι της συγκεκριμένης τρομοκρατικής ενέργειας δεν αφήνουν τις πράξεις τους ορφανές!

Επειδή διαπιστώνουμε στο πόπολο μια καλπάζουσα ακηδία, την διαρκώς αυξανόμενη εξαφάνιση της συναίσθησης της σοβαρότητας (ή, σε άλλες περιπτώσεις της γελοιότητας) των περιστάσεων, το σταθερό βούλιαγμα των πρωτοκοσμικών υπηκόων στη σύγχυση και στις απωθήσεις, να φωνάξουμε όσο μπορούμε (ενώ δεν θα έπρεπε να χρειάζεται) ότι: πρόκειται για υποδομές ΑΜΙΓΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ, χωρίς την ελάχιστη στρατιωτική αξία, των οποίων η καταστροφή έχει σκοπό να επιδεινωθεί έως καταστραφεί η καθημερινότητα εκατομμυρίων κρατούμενων με παραπάνω από έναν τρόπους. Ο χαρακτηρισμός «κρατική τρομοκρατία» είναι ακριβής αλλά και επιεικής.

Αν ό,τι έχει συμβεί ως τώρα σας φαινόταν συζητήσιμο απ’ την άποψη που η ασταμάτητη μηχανή υποστηρίζει εδώ και χρόνια, ότι ζούμε στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο, δεν μπορείτε να κλείσετε άλλο τα μάτια. Πρώτον επειδή ο αμερικάνος υπ.εξ. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ κατέθεσε και το γενικότερο «πλαίσιο» της ιμπεριαλιστικής δράσης του «άξονα», που αυτονομιμοποιεί οτιδήποτε «στερεί από τον Putin» (κι όχι μόνον αυτόν μελλοντικά) από πόρους∙ πράγμα που σημαίνει επιθέσεις και καταστροφές και αλλού στον πλανήτη. Οπουδήποτε κρίνει η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και οι σύμμαχοί τους. Και δεύτερον επειδή σ’ αυτό που είναι ξεκάθαρα και δηλωμένα η αρχή της κορύφωσης του 4ου παγκόσμιου οι «συμμαχικοί πληθυσμοί» καλό θα είναι να βολευτούν με ελεημοσύνες – και να βγάλουν τον σκασμό. (Για τους «εχθρικούς» δεν υπάρχει θέμα…)

Θυμηθείτε: οι αμερικανικές βάσεις / νόμιμοι στόχοι (από ‘δω και στο εξής) είναι διάσπαρτες στο ελλαδιστάν… και θα αυξηθούν…

Θυμηθείτε: η υποτιθέμενη ειρήνη στις καθημερινές ζωές μας είναι δανεική, με ημερομηνία λήξης. Αργά ή γρήγορα, σε δυο μήνες ή σε δυο χρόνια, θα έρθει ο λογαριασμός του ελληνικού ιμπεριαλισμού στην πόρτα του καθενός – αν δεν σηκώσουμε το μπόι της ζωής.

Ο βυθός των ημερών (1)

Δευτέρα 3 Οκτώβρη>> Στο εικονικό σύμπαν η ανατίναξη των αγωγών nord stream 1 και 2 είναι απλή ιστορία: όπως οι ρώσοι αυτοβομβαρδίζονται στον πυρηνικό σταθμό της Ζαμπορίζια, έτσι αυτοανατινάζονται στην Βαλτική – τι είναι που δεν καταλαβαίνετε; Πρόκειται για μια παράδοση τουλάχιστον 30 χρόνων: όσοι βρίσκονται απέναντι στους ιμπεριαλισμούς των δυτικών αφεντικών και των συμμάχων τους, δεν μπορεί παρά να αυτοκαταστρέφονται! Για παράδειγμα, οι κάτοικοι του μυθικού Sarajevo επί 4 χρόνια αυτοανατινάζονταν στις αγορές της πόλης… για να προκαλέσουν τον οίκτο της Δύσης (η οποία, φυσικά, δεν τσίμπαγε μ’ αυτά τα κόλπα). Εννοείται πως το ίδιο ακριβώς έκαναν όσο δολοφονούνταν από αμερικανικά drones σε γάμους και βαφτίσια στο αφγανιστάν, ή από γαλλικά βομβαρδιστικά στο μάλι: πήγαιναν γυρεύοντας επειδή (έχουν ειπωθεί κι αυτά…) «λατρεύουν τον θάνατο».

Αυτά ισχύουν στο metaverse και η χρήση κόκας βοηθάει στο να ισχύουν. Με την διαφορά ότι ούτε το metaverse ούτε τα παραισθησιογόνα του είναι πλέον διαχωρισμένα. Διαχέονται παντού, διαβρώνουν τα πάντα, προκαλούν ή ενισχύουν εκείνη την βαριεστημένη παραίτηση απ’ οτιδήποτε είναι μακριά απ’ τον κώλο μας, εκείνη την υπομονετική νεκροφιλία που υποδεικνεύει ότι «άλλοι πεθαίνουν», εκείνη την μουδιασμένη συγκατάβαση που εξυπηρετεί τα μέγιστα τ’ αφεντικά.

Στο κανονικό κόσμο, στον κόσμο που δεν έχει αποβλακωθεί; Οι πάντες ξέρουν, οι πάντες καταλαβαίνουν∙ κι όταν λέμε οι «πάντες» το εννοούμε.

Και η περιθωριακή ασταμάτητη μηχανή καταλαβαίνει∙ για καλό ή για κακό καταλαβαίνει έγκαιρα. Λίγες μόνο ώρες πριν την ανατίναξη των αγωγών (συμπτωματικά και στη βάση ανάλυσης και όχι πληροφοριών!), το βράδυ της Κυριακής 25 Σεπτέμβρη (οι υποστηρικτές το διάβασαν την επόμενη μέρα, στις 26, ημέρα των ανατινάξεων) γράφαμε (νεώτερα απ’ το δυτικό κόσμο 2) – ο τονισμός τωρινός:

…Ο «άξονας» και οι σύμμαχοί του μπαίνουν αναγκαστικά μπροστά στο δίλημμα: είτε θα αναβαθμίσουν φανερά (και προφανώς άμεσα) την συμμετοχή τους στο ουκρανικό πεδίο μάχης και στις επιθέσεις στη Μόσχα (π.χ. με νατοϊκή αεροπορία, πυραύλους, κλπ) οπότε θα οδηγήσουν την κατάσταση σ’ έναν all out παγκόσμιο πόλεμο∙ είτε θα πρέπει να κάνουν πίσω ακόμα κι αν δεν το παραδεχτούν διερευνώντας άλλες τακτικές (π.χ. σαμποτάζ / «μυστηριώδεις» τρομοκρατικές επιθέσεις σε διάφορα σημεία της παλιάς και, κυρίως, της καινούργιας ρωσικής επικράτειας) για να υπονομεύσουν / φθείρουν το ρωσικό καθεστώς…

Μια απόδειξη του ποιοι ανατίναξαν τους αγωγούς είναι … το τι υποστηρίζουν για να ξεκαρφωθούν – εκτός βέβαια απ’ τον Παρωπίδα (aka Blinken) επάνω. Στον παγκόσμιο διαγωνισμό βλακείας έχουν εξασφαλίσει όχι τα χρυσά αλλά τα αδαμάντινα μετάλλια – και συνεχίζουν τις άοκνες προσπάθειές τους.

Οι πάντες ξέρουν τις αμερικανικές / νατοϊκές ασκήσεις ανθυποβρυχιακού πολέμου που έγιναν σ’ αυτήν ακριβώς την περιοχή μόλις τον περασμένο Ιούνη / Ιούλη:

Όλοι ξέρουν τα ονόματα των αμερικανικών πολεμικών που συμμετείχαν, καθώς και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν (υποβρύχια drones…):

Λεζάντα φωτογραφίας: Ο …. που ανήκει στην Κινητή Μονάδα Αποκόλλησης Εκρηκτικών Υλικών (EODMU) 8, ετοιμάζει ψεύτικα εκρηκτικά για μια εκπαιδευτική άσκηση στη διάρκεια της BALTOPS 22 στις 10 Ιούνη…

Όλοι ξέρουν τον αριθμό, το είδος και την θέση των στρατιωτικών ελικοπτέρων που πετούσαν στις 2 Σεπτέμβρη, μετά το τέλος της BALTOPS 22 στην περιοχή:

Όλοι ξέρουν ότι η «ναυαρχίδα» της άσκησης, το αμερικανικό ελικοπτεροφόρο ανθυποβρυχιακού πολέμου Kearsarge, έπλεε σ’ αυτήν ακριβώς την περιοχή μέχρι και λίγες ημέρες πριν την ανατίναξη.

Όλοι ξέρουν, όλοι καταλαβαίνουν, το ΠΟΙΟΙ. Εκείνο όμως που παραμένει ασαφές και θολό (καθόλου παράξενο: ΚΑΙ απ’ την μεριά της Μόσχας…) είναι το ΓΙΑΤΙ.

Εδώ, σ’ αυτό το ερώτημα, τελειώνει η «πολεμική ανταπόκριση» εκ μέρους μας (που δεν είναι καθόλου του γούστου μας!)

ΓΙΑΤΙ λοιπόν; Επιπλέον: υπάρχει περίπτωση το timing αυτής της ανατίναξης να είναι μέρος του «γιατί;»


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ο βυθός των ημερών (2)

Η χαριτωμένη ανοησία της εποχής: η νεαρή γερμανίδα Luisa Neubauer, «πράσινη» ακτιβίστρια για την σωτηρία του κλίματος και του πλανήτη (του ρεύματος Greta Thunberg και με αντίστοιχη σχολική δράση στο πρόσφατο παρελθόν της) μιλώντας απ’ την Κοπεγχάγη στα μέσα του περασμένου Ιούνη δήλωσε αστειευόμενη (;) «σχεδιάζουμε να ανατινάξουμε έναν αγωγό». Επειδή η κυρία Neubauer θέλει να σώσει ειδικά τους «τριτοκοσμικούς», ο αγωγός πετρελαίου που σημαδεύει είναι υπό κατασκευή ανάμεσα στην ουγκάντα και στην τανζανία (east african crude oil pipeline / EACOP). Συνεπώς απαλλάσσεται για τους nord stream… (Ωραίο χιούμορ όμως, τέτοιους καιρούς).

Δευτέρα 3 Οκτώβρη>> Η ανατίναξη των αγωγών ήταν πολεμική ενέργεια του άξονα και των συμμάχων του σαφώς έξω απ’ το τυπικό πεδίο μάχης (την ουκρανική επικράτεια), που αποκάλυψε σ’ όσες / όσους έχουν ακόμα μυαλό στο κεφάλι τους ποιο είναι το πραγματικό πεδίο μάχης. Ο κύριος στόχος του ήταν το Βερολίνο∙ η Μόσχα μόνο δευτερευόντως. Κι αυτό επίσης αποκαλύπτει το εύρος των πραγματικών στόχων του άξονα. Μόνο που τώρα πια αναγκαστικά το “πραγματικό” υπέρκειται του “τυπικού”, πράγμα που σημαίνει ότι το Βερολίνο έχει συρθεί στον πόλεμο….

Μόνο το Βερολίνο; Καλή ερώτηση.

Τέσσερεις ημέρες πριν την ανατίναξη των nord stream 1 και 2, στις 22 Σεπτέμβρη, η FSB (οι ρωσικές υπηρεσίες…) ανακοίνωσε ότι χάλασε ένα ουκρανικό σχέδιο για επίθεση στον turk stream (χωρίς διευκρίνιση αν στόχος ήταν ο turk stream 1 που τροφοδοτεί την τουρκία ή ο turk stream 2 που κατευθύνεται μέσω τουρκίας προς βουλγαρία, ουγγαρία, σερβία…) Στη σχετική ανακοίνωση αναφερόταν και η σύλληψη ενός ρώσου, που είχε στρατολογηθεί απ’ τις ουκρανικές υπηρεσίες.

Η καταγγελία δεν τράβηξε ιδιαίτερη προσοχή απ’ τους δυτικούς δημαγωγούς, ούτε πριν τις 26 Σεπτέμβρη ούτε μετά – γιατί άλλωστε; Έχει ωστόσο το ενδιαφέρον της.

Πρώτον, οι δύο turk stream ακουμπούν στον βυθό της Μαύρης Θάλασσας σε μεγάλα βάθη (έως και 3.000 μέτρα), σε αντίθεση με τους nord stream στον βυθό της Βαλτικής (έως 100 μέτρα). Στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι αδύνατο να προσεγγιστούν από βατραχανθρώπους. Επιπλέον στη Μαύρη Θάλασσα δεν υπάρχουν νατοϊκά ή αμερικανικά πλοία για τεχνική και στρατιωτική υποστήριξη τέτοιας ενέργειας. Τα μόνα που είναι κάπως ευκολότερα προσιτά (αν και φυλασσόμενα) είναι τα σημεία εισόδου και εξόδου των αγωγών απ’ την θάλασσα, στη ρωσική και στην τουρκική ακτή. Το γρήγορο, αμέσως μετά την ανατίναξη στη Βαλτική, τηλεφώνημα της ανεγκέφαλης αλεπούς (aka Putin) στον Erdogan πιθανότατα σχετίζεται και μ’ έναν τέτοιο κίνδυνο και την ανάγκη αυξημένης φύλαξης.

Δεύτερον:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Θέσεις αρχής

Πολλοί μιλάνε στη δύση για την “ανικανότητα” του ρωσικού στρατού… Για την αστυνομία όμως; Δεν έχουν λόγια, ε;;; Δυτικού επιπέδου!!!

Δευτέρα 26 Σεπτέμβρη>> Η εναντίωση στους πολέμους των αφεντικών είναι (για εμάς εδώ…) θέση αρχής. Που σημαίνει θέση αδιαπραγμάτευτη. Δεν υπάρχουν (για εμάς εδώ…) «καλά» αφεντικά που είναι εναντίον «κακών» αφεντικών – απ’ την μικρή κλίμακα στις δουλειές ως την μεγάλη του καπιταλισμού σε όλο τον πλανήτη.

Ο φιλειρηνισμός είναι διαφορετικό πρόταγμα απ’ το πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών.  ‘Όχι καλύτερο ή χειρότερο∙ διαφορετικό. Ο φιλειρηνισμός μπορεί (όχι εύκολα, όχι «αυτόματα») να εξελιχθεί σε συνειδητοποίηση της ταξικής αντιπαλότητας∙ μπορεί όμως να είναι και να παραμείνει έκφραση του οππορτουνισμού «μακριά απ’ τον κώλο μου κι ας είναι δέκα πόντους»! Σ’ αυτήν την δεύτερη εκδοχή του μπορεί να φτάσει να είναι, ακόμα ακόμα, και «κατά παραγγελία»… Κάποιων αφεντικών.

Ο πόλεμος στον πόλεμο… περνάει οπωσδήποτε απ’ την διαρκή εναντίωση στον μιλιταρισμό, όποια μορφή κι αν παίρνει. Κι αν αυτός ο πόλεμος, ο δικός μας πόλεμος, τις τελευταίες δεκαετίες χρειάζεται έναν πολικό αστέρα για να μην χαθεί στα σκοτάδια της προπαγάνδας, αυτός υπάρχει. Και λέγεται Παλαιστίνη.

Ο φιλειρηνισμός (ειδικά στις πρωτοκοσμικές εκδοχές του) μπορεί να αδιαφορεί για την Παλαιστίνη. Μπορεί επίσης να αδιαφορεί για τον μιλιταρισμό, όταν αυτός παρουσιάζεται σαν «ανώδυνες προετοιμασίες» για έναν (μελλοντικό…) πόλεμο. Ο φιλειρηνιστής συνήθως αιφνιδιάζεται όταν ο οξυμένος ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός βγαίνει απ’ τις οθόνες και φτάνει στην πόλη του, στη γειτονιά του, στην πόρτα του. Οι διαμαρτυρίες του τότε δεν είναι αδιάφορες∙ κινδυνεύουν όμως να είναι άχρηστες, αναποτελεσματικές, ακόμα και χειραγωγίσιμες.

Απ’ αυτές τις θέσεις η άρνηση στράτευσης στη ρωσία, η λιποταξία έχει αξία∙ όση έχει η άρνηση στράτευσης στην ουκρανία, η λιποταξία εκεί, που είναι αρκετά πλατιά, υπαρκτή, υπαρκτότατη, κι ας μην την αναφέρουν εδώ και μήνες οι δυτικοί δημαγωγοί. Η αξία έγκειται στην ενστικτώδικη αν και ατομικίστικη απορρίψη του «η πατρίς κινδυνεύει». Κι εκεί είτε η συνειδητοποίηση (και μάλιστα η ριζοσπαστική συνειδητοποίηση) αρχίζει∙ ή το «ο σώζων εαυτόν σωθείτω» θριαμβεύει…

Και οι διαδηλώσεις υπέρ της ειρήνης έχουν αξία, είτε γίνονται στη Μόσχα και σε άλλες ρωσικές πόλεις, είτε γίνονται στις αμερικανικές πόλεις – ασφαλώς γι’ αυτές τις τελευταίες πρέπει κανείς να σκάψει αρκετά για να βρει κάποια στοιχεία. Βρίσκονται όμως πια στο σταυροδρόμι: είτε θα τροφοδοτήσουν, έστω με καθυστέρηση, την συνειδητοποίηση του ιμπεριαλισμού «μας» (το «μας» αφορά το κάθε καπιταλιστικό κράτος χωριστά), είτε θα είναι η εκδήλωση μιας ανιαρής «ευαισθησίας» που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά του ιμπεριαλισμού «των άλλων».

Αν αυτά τα πιο πάνω τα καταλαβαίνετε, μπορείτε να συνεχίσετε στα παρακάτω… χωρίς να ψάχνετε με «ποιόν είναι» η ασταμάτητη μηχανή!

Νεώτερα απ’ το δυτικό μέτωπο (1)

Δευτέρα 26 Σεπτέμβρη>> … Ο Putin αρκετά συγκροτημένα και με τετράγωνη λογική συμπέρανε ότι ο πόλεμος δεν είναι πια (αν ήταν ποτέ) ένα ζήτημα ανάμεσα σ’ αυτόν και τον ουκρανό πρόεδρο Zelensky σχετικά με την Ουκρανία και την Ρωσία, αλλά μάλλον ένα ζήτημα ανάμεσα στη Ρωσία και την Δύση – με την Αμερική επικεφαλής.

Ο Putin έκανε τόσο καθαρό όσο το χιόνι του χειμώνα ότι ξέρει πως η Δύση – και πρώτες απ’ όλους οι ΗΠΑ – δεν θέλει μια στρατηγική διευθέτηση αλλά μάλλον την διάλυση και την καταστροφή της Ρωσίας.

Κατά συνέπεια ο Putin δεν πρόκειται να συνεχίσει έναν περιορισμένο πόλεμο, κι αυτό που πρέπει να περιμένει κανείς ότι θα αξιοποιήσει το σύνολο των δυνατοτήτων του για να νικήσει σ’ αυτόν τον πόλεμο. Η τελευταία φράση του διαγγέλματός του ήταν ξεκάθαρη: τώρα αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσα στην ιστορική γραμμή των Ρώσων ηγετών που έσωσαν την χώρα απ’ την καταστροφή:

«Είναι η ιστορική μας παράδοση και η μοίρα του έθνους μας να σταματάμε εκείνους που θέλουν την παγκόσμια ηγεμονία και απειλούν να κομματιάσουν και να σκλαβώσουν την χώρα μας. Ας είναι σίγουροι ότι θα τους σταματήσουμε κι αυτή τη φορά» είπε.

Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή πολύ πιο επικίνδυνη απ’ την κρίση των πυραύλων στην Κούβα. Κι αυτό επειδή ο Putin δείχνει την ψυχρή αποφασιστικότητά του να νικήσει, και επειδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ και οι σύμβουλοί του είναι αποδεδειγμένα ανίκανοι να διαμορφώσουν ή έστω να αναζητήσουν μια διπλωματική λύση.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Νεώτερα απ’ το δυτικό μέτωπο (2)

Δευτέρα 26 Σεπτέμβρη>> Η δυτική δημαγωγία κράτησε παραμορφώνοντάς τα όσα τα αφεντικά της θεωρούν πως τους συμφέρουν απ’ το 14λεπτο διάγγελμα της ανεγκέφαλης αλεπούς (aka Putin) στις 21 Σεπτέμβρη: μας απειλεί με πυρηνικά… Το ρωσικό καθεστώς φυσικά δεν μίλησε για πρώτο πλήγμα. Αντίθετα το αναθεωρημένο αμερικανικό αμυντικό δόγμα αυτό ακριβώς προβλέπει: επίθεση με πυρηνικά όχι σαν απάντηση αλλά σαν «πρώτο κτύπημα». Ακόμα και η κυρία Όνομα-και-Πράγμα το έχει πει, καμαρώνοντας: «θα το πατήσω πρώτη το κουμπί αν χρειάζεται». Έχουν τα αφεντικά του «άξονα» το ακαταλόγιστο; Πείτε μας ω δυτικοί δημαγωγοί, για να ξέρουμε.

Σημασία έχει τελικά το τι συμβαίνει πραγματικά στη συγκεκριμένη φάση του πολέμου στο ουκρανικό πεδίο μάχης.

Το πράγμα είναι απλό από πρώτη ματιά: η Μόσχα ενσωματώνει (προσαρτά είναι πιο σωστή λέξη) όλα τα ουκρανικά εδάφη που έχει υπό τον έλεγχό της ως τώρα και κατ’ αυτόν τον τρόπο, γινόμενα τμήμα της επικράτειας της ρωσίας, θα υπόκεινται στην πλήρη κάλυψη του ρωσικού στρατού. Πρόκειται για μια πολιτική παρά στρατιωτική κίνηση – με πολλές, άλλες φανερές κι άλλες λιγότερο φανερές συνέπειες.

Από την μιλιταριστική άποψη η επιστράτευση των 300.000 εφέδρων δεν ήταν απαραίτητη (κατά την ταπεινή μας άποψη), παρότι ο αριθμός αυτός αφορά κυλιόμενες «υπηρεσίες». Σε κάθε περίπτωση η Μόσχα διαθέτει αρκετό τακτικό στρατό για να αναλάβει την φύλαξη των καινούργιων «συνόρων» της που εν μέρει αντικαθιστούν τα παλιότερά της με το Κίεβο, και δεν φαίνεται να έχει σ’ άλλη συνοριακή γραμμή, αλλού, κάποιο επείγον πρόβλημα. Το επιχείρημα ότι «πρόκειται για 1.000 χιλιόμετρα γραμμής μετώπου» είναι προσχηματικό: η ρωσία έχει επιπλέον αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα σύνορα με την ουκρανία στα βόρεια του Χαρκόβου, και πολλές εκατοντάδες χιλιόμετρα είναι επίσης τα σύνορα της λευκορωσίας με την ουκρανία∙ απ’ αυτές τις μεριές εισέβαλε επίσης ο ρωσικός στρατός στα τέλη Φλεβάρη.

Πρακτικά πάνω από 2.000 χιλιόμετρα συνόρων έγιναν εμπόλεμη ζώνη τότε∙ και δεν χρειάστηκε επιστράτευση εφέδρων. Υποθέτουμε ότι η τωρινή επιστράτευση στοχεύει (πέρα απ’ την δημιουργία εντυπώσεων στη δύση) κυρίως στο εσωτερικό, στη ρωσική κοινωνία, πέρα από εκείνους που υπηρετούν αυτή τη στιγμή την θητεία τους: να την κάνει πρακτικά συμμέτοχη στον «εθνικό αγώνα» ακόμα και με φέρετρα και ηρωϊκές κηδείες, αφού ως τώρα με τον τρόπο που γινόταν η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», αυτή η ευρεία κοινωνική συμμετοχή στον πόλεμο ήταν ουσιαστικά ασήμαντη.

Η συγκεκριμένη κίνηση της Μόσχας (που ούτε παράλογη ούτε απρόβλεπτη μπορεί να θεωρηθεί…) αλλάζει πράγματι τα δεδομένα στο ουκρανικό πεδίο μάχης (έχοντας πολλές συγγένειες με τις κινήσεις του Πεκίνου στο άλλο πεδίο μάχης, εκείνο της ταϊβάν).

Θεωρούμε ότι είναι πολύ πιθανότερο να οδηγήσει στη μείωση, ακόμα και στο (προσωρινό;) τέλος της πολεμικής έντασης όπως εκδηλώνεται τώρα, παρά στον αναμενόμενο all out 4ο παγκόσμιο πόλεμο…

Όχι ότι το δεύτερο μπορεί (ή πρέπει) να αποκλειστεί – μιλώντας γενικά. Ωστόσο δεν θα εξαρτηθεί απ’ την Μόσχα.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Νεώτερα απ’ το δυτικό μέτωπο (4)

Δευτέρα 26 Σεπτέμβρη>> Οι εντόπιες πολιτικές ρημαδοβιτρίνες εκδηλώνονται όλο και πιο πολεμοκάπηλα, κι αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Σωστά θα υποστηρίξει κάποιος ότι ο ρημαδοΚούλης δεν επανέλαβε την μιλιτέρ επιλογή του σαν εκπρόσωπος μόνο του ελλαδιστάν. Μιλάει σαν εκπρόσωπος της ε.ε.: οι πληθυντικοί του εν προκειμένω δεν είναι της μεγαλοπρέπειας αλλά των διεθνών φιλοδοξιών του για ένα καλό πόστο. Είτε έτσι είτε αλλιώς η μικρότητά του νοιώθει large.

Οπότε το «είμαστε σε πόλεμο με τη ρωσία» είναι ακόμα χειρότερο. “Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο” που έλεγαν κάποτε… Απόλυτα συστοιχισμένο με τον «άξονα» και οπωσδήποτε με τα ζόμπι στην Ουάσιγκτον και στο Λονδίνο, δεν έχει ειπωθεί έτσι ωμά ούτε απ’ τον θλιβερό γερμανό πρωθυπουργό, ούτε απ’ τον Μικρό Δούκα του Λίγηρα (aka Macron) – για να αναφερθούμε σε δύο μόνο απ’ τις ευρωπαϊκές εξοχότητες. Άρα;

Στη Μόσχα (και όχι μόνο) κάνουν συλλογή αυτής της δυτικής πολεμοκαπηλείας, και τύποι με υπερβάλλοντα ζήλο σαν τον ρημαδοΚούλη σίγουρα κορνιζάρονται. Αν ξέρουμε σωστά, η ρωσία δεν έχει επιτεθεί στο ελλαδιστάν, ούτε του έχει κηρύξει κάποιο πόλεμο… Να προσθέσουμε «όχι ακόμα»; Να το προσθέσουμε. Η εθνική ενότητα θα πουλήσει το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης σε αμερικανικά μαγαζιά∙ αυτά θα σκάψουν τον βυθό όσο χρειάζεται για να παρκάρει εκεί ο 6ος στόλος∙ και κάποια μέρα ή νύχτα, ένας ή περισσότεροι Kh-47M2 Kinzhal θα αφήσουν σε θάλασσα και ξηρά τα διαπιστευτήριά τους σφυρίζοντας αδιάφορα.

Αλλά τότε ο «στρατηγός» ρημαδοΚούλης θα έχει φροντίσει να βρίσκεται κάπου αλλού. Στην καβάτζα του.

Αλλοίμονο στους εύπιστους, στους ignorants, στους μοιρολάτρες… Και στους δεν-κρύβονται θρασύδειλους φίλους του νατο.

Ο προβοκάτορας που παριστάνει το θύμα

Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη>> … Αλλά με το να μην κάνουμε κάτι έγκαιρα ή με το να υποτιμάμε την σοβαρότητα του θέματος, κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες μιας κατάστασης παρόμοιας μ’ αυτήν που ξεδιπλώνεται τώρα σε κάποιο άλλο μέρος της ηπείρου μας…. Ποιος;;; Τι;;;; Γιατί;;;;

Το παραπάνω μελοδραματικό είναι απόσπασμα από επιστολή πριν 3 ημέρες προς το νατο, την ε.ε. και τον οηε, με την υπογραφή ενός σπουδαίου κωμικοτραγικού: του αγαπημένου μας ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα, του υπουργού εξωτερικών των μεγάλων γνωριμιών και επιτυχιών (απ’ τον «πρόεδρο Γουαϊδό» ως τον τζενεράλ Χαφτάρ, όλοι οι χρεωκοπημένοι υπήρξαν εικονίσματά του – δικά του αλλά και του συνόλου των πολιτικών βιτρινών, συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων…).

Τι εννοεί ο ποιητής με το «κάποιο άλλο μέρος της ηπείρου μας»; Κάποια asshole; Όχι!! Τον πόλεμο ρωσίας – ουκρανίας (+ νατο) εννοεί!!! Μέσα στη δηλητηριώδη, φονική φάρσα του ελληνικού εθνικισμού / ιμπεριαλισμού, έχουμε επιτέλους μια εν ψυχρώ, καθαρή, δήθεν «γλώττα λανθάνουσα…», από καραμπόλα, κλαψιάρικη, «με τον σουγιά στο κόκκαλο και το λουρί στο σβέρκο» αναγνώριση απ’ την μεριά του ελληνικού καθεστώτος ότι η αντιπαλότητά του με το τουρκικό υπάγεται πλέον οργανικά στο ευρύτερο «πλαίσιο» του 2ου μετώπου του 4ου παγκόσμιου πολέμου!   

Θα πείτε: και γιατί δεν λέει στα ίσια ο ρημαδοΓουαϊδοΝικόλας (και το ρημαδογκουβέρνο συνολικά) ότι η τουρκία-είναι-σαν-τη-ρωσία, και το ελλαδιστάν-σαν-την-ουκρανία; Το λέει όσο πιο καθαρά γίνεται: με υπονοούμενα μεν, τι-κάνει-νιάου-νιάου-στα-κεραμίδια δε!

(Και ποιος, για να ‘χουμε καλό ρώτημα, είναι ο κλόουν της ελληνικής περίπτωσης; Ωωωωω! Είναι δύσκολο να βρεθεί κάποια εντόπια πολιτική βιτρίνα πρώτης ή δεύτερης κατηγορίας που δεν θα έπαιρνε τον ρόλο του στρατηγού Λάμαχου στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη!)

Σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η δεύτερη και οριστική επίσημη παραδοχή του προβοκατόρικου ιμπεριαλιστικού ρόλου που έχει αναλάβει το ελλαδιστάν, για λογαριασμό των δικών του «ολιγαρχών» αλλά και των συμμάχων του, στον εντεινόμενο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό: η Μόσχα (συγγνώμη: η Άγκυρα!) είναι προκλητική επειδή το Κίεβο (και πάλι συγγνώμη: η Αθήνα!) έχει πάρει εργολαβικά την δουλειά του «δυτικού μεσαίου δάκτυλου»! Αυτό είπε με κάθε επισημότητα, απευθυνόμενος στους διεθνείς συμμάχους (;;) ο τυπικά αρμόδιος πριν λίγες μέρες. (Όσο για «azof» και «right sector»; Έχουμε, έχουμε!)

Κάθε εντόπιος εθνικόφρων, δεξιός ή αριστερός, θα βγει απ’ τα ρούχα του. Είναι, λοιπόν, το ελλαδιστάν ένας μικρομεσαίος προβοκάτορας στην ανατολική Μεσόγειο; Δεν είναι μια φτωχή πλην τίμια χώρα που την απειλούν οι παλιάνθρωποι; Δεν έχει στρογγυλοκαθίσει στη σωστή μεριά της βάρκας της Ιστορίας;

Έτσι ακριβώς. Άλλωστε αυτόν τον συσχετισμό («ελλαδιστάν όπως ουκρανία»…) τον είχε κάνει πάλι με τα ίδια υπονοούμενα ο κοτζάμ ρημαδοΚούλης στο κοτζάμ ρημαδοΚογκρέσσο, στις 24 του περασμένου Μάη! Το ότι μετά από σχεδόν 4 μήνες επαναλαμβάνεται απ’ τον ρημαδοΓουαϊδοΝικόλα, προς διεθνές ακροατήριο ξανά, σημαίνει ότι δεν ήταν (τότε) ένα «σχήμα λόγου» του πρωθ., ένα γλύστρημα της γλώσσας βρε αδερφέ, αλλά ότι πρόκειται για την επίσημη και τρανή πραγματική ελληνική ιμπεριαλιστική πολιτική, την επιλογή απόσπασης γεωπολιτικών προσόδων με μαφιόζικες προεκτάσεις, την επιλογή της «αιχμής του δόρατος» του νατο, δηλαδή κυρίως του «άξονα».

Κι έτσι όποιος δεν αποστρέφει το βλέμμα (και την κριτική του ικανότητα) απ’ την πραγματικότητα, μπορεί να δει στην ουκρανία, live και σε μεγέθυνση, το μέλλον που του / μας επιφυλάσσουν τα ντόπια αφεντικά…

Μ’ αυτά τα δεδομένα η ασταμάτητη μηχανή αναλαμβάνει το καθήκον να κάνει το σχετικό στριπτίζ ακόμα στριπτιζότερο, παρουσιάζοντας ορισμένα βασικά τεκμήρια της αλήθειας που ξεστόμισε ο ρημαδοΓουαϊδοΝικόλας.

(Το συντομότερο δυνατόν…)  

Πόσος καιρός χρειάζεται για να φτιαχτεί μια «ενεργειακή κρίση»; (2)

Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη>> Ας ανακεφαλαιώσουμε ως εδώ: εν όψει της ευρύτερης αξιοποίησης του φυσικού αερίου, ειδικά από τους ευρωπαϊκούς καπιταλισμούς, σαν «καυσίμου μετάβασης» για κάποιες δεκαετίες, η καταστροφή του ισορροπημένου, σταθερού στα συμβόλαια, στις ποσότητες και στις τιμές, μοντέλου-των-χερσαίων-αγωγών φυσικού αερίου, ήταν ο ένας απ’ τους δύο κρίσιμους όρους της απορρύθμισης. Του περάσματος δηλαδή σ’ ένα μοντέλο άγριας συσσώρευσης μέσω τζόγου, όπου οι τιμές θα αλλάζουν κάθε μέρα και κάθε ώρα, με την διόγκωση πραγματικών προβλημάτων και, ακόμα καλύτερα, την επίκληση φανταστικών τέτοιων. Οπωσδήποτε, είτε σαν «παράπλευρη απώλεια» είτε σαν επιδιωκόμενος επιπλέον στόχος, η απορρύθμιση σ’ ένα τόσο στρατηγικό εμπόρευμα, θα μπορούσε να διαλύσει την βιομηχανική βάση διάφορων (ευρωπαϊκών) καπιταλισμών, όπως και την καθημερινότητα των αιχμάλωτων, για μια ακόμα φορά ignorants, υπηκόων τους…

Στα μέσα της δεκαετίας του 2010 η εξόρυξη σχιστολιθικού φυσικού αερίου στις ηπα (μια μέθοδος οικολογικά επικίνδυνη και οικονομικά ακριβή) έφτανε σε μια πρώτη κορύφωση∙ και μαζί της το πρόβλημα της κρίσης-υπερπαραγωγής-στον-κοντινό-ορίζοντα: «που και πως μπορεί να πουληθεί αυτό το φυσικό αέριο;» (αφού δεν το είχε ανάγκη η εσωτερική αγορά…) Προφανώς θα έπρεπε να εξαχθεί∙ και για να γίνει αυτό θα έπρεπε να αλλάξει η νομοθεσία (για την ακρίβεια: να δημιουργηθεί ειδική νομοθεσία για την κατασκευή σταθμών υγροποίησής του) και, κυρίως, να χρηματοδοτηθούν (με δάνεια ή και κρατικές επιδοτήσεις) αυτοί οι σταθμοί.

Πράγματι, η διοίκηση Obama έκανε το καθήκον της νομοθετώντας… με τον υπολογισμό ότι η ολοκλήρωση των σταθμών υγροποίησης και η κορύφωση των εξαγωγικών δυνατοτήτων του αμερικανικού σχιστολιθικού φυσικού αερίου θα γίνει το 2020. (Τι σύμπτωση; Το 2020…)

Δεν μπορείτε όμως να μαντέψετε μια «λεπτομέρεια» του αμερικανικού προβληματισμού και των νόμων για τις εξαγωγές αερίου, την οποία μόνο “οικονομική” δεν θα χαρακτήριζε κάποιος… Σύμφωνα με ρεπορτάζ της καθεστωτικής washington post στα μέσα Απρίλη του 2014:

… Many members of Congress are pressing the Obama administration to use energy as diplomatic weapon and to speed permits for natural gas export terminals to ease Europe’s and Ukraine’s heavy reliance on Russian supplies…

Που μεταφράζεται σε απλά ελληνικά:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.