Όταν ένα καθεστώς είναι ρατσιστικό δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μακρυά μπορεί να πάει!

Κυριακή 30 Δεκέμβρη. Η ισραηλινή “αρχή πληθυσμού και μετανάστευσης” απαγορεύει την δημιουργία σχέσεων και ζευγαριών μεταξύ των μεταναστών εργατών / εργατριών στο ισράηλ. Ναι: για να μην “αναπαραχθούν” και αλλοιωθεί ο ντόπιος πληθυσμός (η πλειοψηφία των πιστών υπηρετών του απαρτχάιντ) από “ξένα στοιχεία”.

Με βάση τη νομοθεσία του ρατσιστικού κράτους του ισραήλ, για τους μετανάστες / στριες εργάτες / εργάτριες που έχουν νόμιμη (πάντα συγκεκριμένης διάρκειας, με δυνατότητα ανανέωσης) άδεια παραμονής και εργασίας, ισχύει πως αν το κράτος “μάθει” ότι έχει δημιουργηθεί ζευγάρι, ο ένας απ’ τους δύο θα πρέπει να φύγει απ’ το ισραήλ. Αυτός είναι ο όρος για να ανανεωθεί η άδεια – για τον άλλον / την άλλην.

Έτσι είναι ο νόμος. Γίνονται ενστάσεις στα δικαστήρια από ενδιαφερόμενα ζευγάρια. Σύμφωνα με μια οργάνωση εργατικών δικαιωμάτων, σε 13 τέτοιες ενστάσεις που έγιναν το 2018 η “αρχή” δεν εμφανίστηκε σαν αντίδικος, και έτσι επιτράπηκε και στα 13 ζευγάρια να παραμείνουν στο ισράηλ.

Αλλά στην τελευταία ένσταση, πριν μια βδομάδα, η “αρχή” άλλαξε τακτική. Η ένσταση έγινε από ένα ζευγάρι μεταναστών απ’ την ινδία, που δουλεύουν σα νοσοκόμοι. Την ένσταση κατέθεσε η 28χρονη ινδή Chanel, ζητώντας να της επιτραπεί να ταξιδέψει για λίγες ημέρες πίσω στην ινδία, για να αφήσει το μωρό της στους γονείς της. Το δικαστήριο, μετά από παρέμβαση της “αρχής” εκτίμησε ότι:

… η αιτούσα και ο πατέρας του μωρού τους ζουν σαν ζευγάρι και σαν οικογένεια στο ισραήλ, πράγμα που είναι αντίθετο με τους νόμους…

Στο αίτημα που κατέθεσε η Chanel (νόμιμη μετανάστρια) το δικαστήριο απάντησε τελικά ότι ο σύντροφός της (επίσης νόμιμος μετανάστης…) θα πρέπει να φύγει απ’ το ισραήλ. Αυτός είναι ο όρος για να δωθεί στην Chanel (και στο μωρό της) δικαίωμα επανόδου στο ισραήλ.

Υπάρχουν κι άλλα κεφάλαια στη «νομοθεσία σκλαβιάς» για τους μετανάστες / μετανάστριες που δουλεύουν στον ισραηλινό καπιταλισμό.

Αλλά όχι… Δεν είναι ένα ρατσιστικό, απαρτχάιντ καθεστώς το ισραηλινό…. Καθόλου…. Μην περάσει απο κανενός το μυαλό τέτοιο πράγμα… Η Χαμάς φταίει, που είναι τρομοκρατική οργάνωση… Κι αυτοί οι άθλιοι παλαιστίνιοι που διαδηλώνουν… ενάντια στη «μόνη δημοκρατία»… Όχι στη μέση Ανατολή, σ’ όλο το ηλιακό σύστημα…

Κρατείστε σφικτά τον μικροαστισμό σας!

Δευτέρα 17 Δεκέμβρη. Καταλαβαίνουμε βέβαια πόσο μπορεί να θυμώνουν διάφοροι “φίλοι των εξεγέρσεων” που το sarajevo/ασταμάτητη μηχανή τους χαλάει την μανέστρα. Τα «κίτρινα γιλέκα» δεν είναι η πρώτα φορά που γινόμαστε τόσο παλιάνθρωποι, ούτε η τελευταία.

Όμως το πρόβλημα δεν είναι δικό μας. Να, για παράδειγμα: στην πάνω φωτογραφία έχει και «κίτρινα γιλέκα». Κατακίτρινα! Κι αν δεν φαινόταν η υπογραφή στα πλακάτ, μόνο του το σύνθημα «πρώτα οι άνθρωποί μας» θα μπορούσε να ερμηνευτεί κατά βούληση.

Αλλά είναι φασίστες, καραφασίστες. Στις Βρυξέλες. Που διαδηλώνουν εναντίον της διεθνούς συμφωνίας του οηε για τους πρόσφυγες / μετανάστες, απ’ τα δεξιά (φυσικά). Και κάνουν και κανά μπαχαλάκι – για όσους αγιάζουν υποκείμενα με βάση τα φαντάσματα άλλων εποχών… (φωτογραφία κάτω).

Πως, όμως, οι φασίστες του βελγίου μπορούν να οικειοποιηθούν τόσο εύκολα τα μαρκετίστικα σύμβολα που (για τους φίλους των εξεγέρσεων-αγνώστων-λοιπών-στοιχείων) θεωρούνται επαρκή «σήματα του λαϊκού δίκιου» (αδιάφορος ο ταξικός προσδιορισμός του) και της «συγκρουσιακής» (άρα «ανατρεπτικής») διάθεσης (επειδή αυτό συμβουλεύουν οι κανόνες του Θεάματος);

Μα ακριβώς επειδή αυτά τα «σύμβολα» (π.χ. τα «κίτρινα γιλέκα») είναι αποκομμένα από κάθε εργατική / ταξική παράδοση και ιστορία, για πολύ σοβαρούς (και εν τέλει επίσης ταξικούς) λόγους: οι μικροαστοί των μεταφορών στη γαλλία, εκτός απ’ τα φωσφοριζέ γιλέκα τους, ένα μόνο σύμβολο διέθεταν ακόμα, και μόνο κάτω απ’ αυτό μπορούσαν να στοιχηθούν ή και να «απευθυνθούν»: την γαλλική σημαία.

Έλα, όμως, που το εθνικό πανί ενός πρωτοκοσμικού, καπιταλιστικού, ιμπεριαλιστικού κράτους δεν σηκώνει παρερμηνείες; (Ισχύει για την γαλλία, όπως για την τουρκία, την ελλάδα ή την πολωνία…)

Δεν πρόκειται για «θαύμα»! Υπάρχει μια γενική ιδεολογικό / αισθητική προσκόληση σε «μορφές δράσης» του παρελθόντος, που θεωρούνται αιώνιο χαρακτηριστικό των απελευθερωτικών εξεγέρσεων, και αιώνιο προνόμιο της αριστέρας, ή της άκρας αριστέρας, ή της αναρχίας. Οδοφράγματα για παράδειγμα και κουκουλωμένα κεφάλια; Δεν μπορεί παρά να … «είναι δικοί μας»….

Τα κινηματικά 60s, τα ‘70s και τα ‘80s έχουν πεθάνει προ πολλού (μέχρι και εξουσία έγιναν…) – και η εικονική νοσταλγία τους σκοτώνει όσους την κουβαλάνε!!! Ούτε η κοινωνική «δεξιά» ούτε οι φασίστες (παλιο- ή νεο- δεν κάνει διαφορά) δεν είναι «νομιμόφρονες» πλέον, με την παλιά έννοια των συντηρητικών! Ο σεβασμός στον «πληθωρικό νόμο» έχει καταρρεύσει απ’ την ακόμα πιο πληθωρική Εγωϊκή αυτοπεποίθηση, αν και όχι παντού (σε κάθε πρωτοκοσμική κοινωνία) στον ίδιο βαθμό. Αυτό σημαίνει ότι οι «μορφές πάλης» που ανέπτυξαν τα δικά μας κινήματα επί δεκαετίες έχουν «εκδημοκρατιστεί». Οδοφράγματα; Οδομαχίες; Μολότοφ; Καταλήψεις κτιρίων; Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο και κανένα «ταμπού» πια απ’ τους κοινωνικούς / ιδεολογικούς λακέδες «του νόμου και της τάξης»… Και θα συνεχίσει να μην υπάρχει, έως ότου αποκατασταθεί το Νέο Παράδειγμα «νόμου και τάξης», που θα ταιριάζει την 4η βιομηχανική επανάσταση και στον 21ο αιώνα – εάν, φυσικά, χρειάζεται τέτοιο…

Συνεπώς η «γοητεία των μορφών» είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων μια ανιστόρητη καθήλωση που σε ρίχνει στον γκρεμό· και στην χειρότερη ένας ελεεινός καιροσκοπισμός εκείνων που σκάνε για να «ριζοσπαστικοποιήσουν» το α ή β μαζικό γεγονός, λες και έχουν κάποιο κρυφό αλλά ακαταμάχητο χάπι ριζοσπαστισμού. (Έχουν: τις αποψάρες τους!!!) Αντί να μαγεύεται κανείς είτε απ’ τα «πλήθη» είτε απ’ τις «παράνομες δράσεις» τους, θα πρέπει να κάνει το πολύ πιο δύσκολο. Είτε να ξέρει έγκαιρα, είτε να μαθαίνει το γρηγορότερο, ξερά, σκληρά, χωρίς ωραιοποιήσεις και χωρίς ψευδαισθήσεις για την «βαθύτερη αθωώτητα των ανθρώπων», τα πραγματικά συμφέροντα και την πραγματική ιδεολογική σύνθεση του μικροαστικού πλήθους. Οι καιροί είναι πολύ επικίνδυνοι, και θα γίνουν ακόμα περισσότερο τέτοιοι! Η πλαστοποίηση είναι κανόνας!

Αν δε το κάνει αυτό; Το να υμνεί τα γαλλικά «κίτρινα γιλέκα» είναι εύκολο επειδή είναι μακρινό. Το να βρεθεί, όμως, τυλιγμένος με την γαλανόλευκη, α λα «αγανακτισμένοι 2011» ενόσω παριστάνει κάτι άλλο, αυτό ναι: αυτό είναι ξεφτίλα…

(Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: Προφανώς η οηέδικη νομοθεσία δεν θα σώσει κανέναν πρόσφυγα ή μετανάστη. Παράδειγμα το ελλαδιστάν: την ψήφισε μεν, αλλά ξέρουμε τι κάνει… Καλού κακού όμως, και επειδή κάποια κράτη δεν χρειάζονται καν φερετζέδες ανθρωπισμού, δεν την ψήφισαν. Ποια; Οι ηπα, η αυστρία, η ουγγαρία, η ιταλία, η πολωνία και η σλοβακία.

Έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους και με τα «κίτρινα γιλέκα» χτες στις Βρυξέλες;)

The borders cross us!

Πέμπτη 13 Δεκέμβρη. H 22χρονη Joel Mendez έφτασε στο τείχος στα σύνορα μεξικό – ηπα στην Tijuana… αλλά δεν θα τα περάσει. Μια τρύπα που έχει σκαφτεί κάτω απ’ το τείχος είναι ο «δρόμος» που θα περάσει μόνο το μωρό της, ο 8 μηνών Daniel. Απ’ την άλλη μεριά θα τραβήξει απ’ το χώμα τον Daniel η καρδιακή της φίλη, η Yesenia Martinez, που πέρασε – και βλέπει τους αμερικάνους μπάτσους να την πλησιάζουν. Ώσπου να την συλλάβουν η Yesenia θα έχει τινάξει τα χώματα απ’ τα ρούχα και το πρόσωπο του μωρού, και θα το κρατάει στην αγκαλιά της.

Πριν 200 χρόνια ο William Blake έγραφε:

Every night and every morn

Some to misery are born,

Every morn and every night

Some are born to sweet delight.

Some are born to sweet delight,

Some are born to endless night.

Τώρα, κλάματα μωρού κάτω απ’ το τείχος…

Τα νησιά των ανεπιθύμητων

Πέμπτη 13 Δεκέμβρη. Αθόρυβα, χωρίς φασαρίες (και, φυσικά, χωρίς καταγγελίες εντός ή εκτός εισαγωγικών) η δεξιά κυβέρνηση της δανίας, σε συνενόηση με τον ακροδεξιό κυβερνοσύμμαχό της, το αποφάσισε: όσοι μετανάστες / πρόσφυγες δεν παίρνουν άσυλο θα εξορίζονται στο ερημόνησο Lindholm, στην συνήθως παγερή Βαλτική.

Είναι ανεπιθύμητοι στη δανία, και θα πρέπει να το αισθανθούν! δήλωσε όλο καμάρι η “υπουργός μετανάστευσης και ενσωμάτωσης” Inger Stojberg. Φυσικά επειδή (και) το δανέζικο κράτος είναι «πολιτισμένο» (καθότι ευρωπαϊκό) η εξορία (λέει ότι) θα είναι όπως η ημιελευθερία σε διάφορες περιπτώσεις κρατουμένων. Υποτίθεται πως οι εξόριστοι θα μπορούν να φεύγουν απ’ το Lindholm στη διάρκεια της ημέρας, αλλά το βράδυ θα πρέπει να γυρίζουν και να κοιμούνται εκεί.

Πράγματι, υπάρχει ένα φέρρυ που κάνει τα 2 μίλια ανάμεσα στο Lindholm και την απέναντι δανέζικη ακτή… Αλλά κάνει την διαδρομή που και που… Ανάλογα με τον καιρό, την θάλασσα – ή, πλέον, τις διαταγές. Θα μειώσουμε στο ελάχιστο τα δρομολόγια, και θα ακριβύνουμε τα εισιτήρια, για να κάνουμε όσο πιο δύσκολο γίνεται το να φεύγει κανείς από εκεί – δήλωσε όλο χαρά ο φασιστοεκπρόσωπος του ακροδεξιού κυβερνητικού “λαϊκού κόμματος” Martin Henriksen.

Το φέρρυ έχει ένα δηλωτικό όνομα: virus. «Ιός». Αυτό οφείλεται στο ότι οι εγκαταστάσεις του Lindholm χρησιμοποιούνταν απ’ ένα τεχνολογικό ίδρυμα της δανίας για έρευνες πάνω σε αρρώστιες ζώων. Τώρα η «μόλυνση» που απομονώνεται είναι οι «ανεπιθύμητοι»…

Δεν είναι το πρώτο κατόρθωμα της Stoiberg. Η ίδια, σαν υπουργός, είχε νομοθετήσει πριν μερικούς μήνες πως όσοι / όσες φτάνουν σε δανέζικο έδαφος ζητώντας άσυλο θα πρέπει να παραδίδουν όλα τα πολύτιμα και αξίας προσωπικά τους αντικείμενα… «για να συμβάλουν στην κάλυψη του κόστους της παραμονής τους στη δανία». Κρατική κλοπή… Επιπλέον έχει θεσμοθετήσει «ειδική δικαιϊκή» μεταχείριση για τους μετανάστες που έχουν πάρει άδεια παραμονής: οι ποινές, σε βάρος τους, είναι διπλάσιες απ’ ότι για τους λευκούς δανούς, για αντίστοιχα αδικήματα…

Δεν θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Δεν είχε υποσχεθεί ο «πολιτισμένος κόσμος» ποτέ ξανά;

Ναι, το είχε υποσχεθεί. Αλλά όλοι αυτοί οι ανεπιθύμητοι δεν είναι εβραίοι. Είναι, συνήθως, μουσουλμάνοι. Οπότε το «ποτέ ξανά» δεν ισχύει γι’ αυτούς. Ισχύει το πάμε κατά πάνω τους μ’ αυτά που ξέρουμε από παλιά· βελτιωμένα…

“Η μεγάλη αντικατάσταση”

Πέμπτη 13 Δεκέμβρη. Τον περασμένο Απρίλη ο σοσιαλφιλελεύθερος Macron κάλεσε τους καθολικούς παπάδες να «ξαναεμπλακούν» με την «πολιτική σκηνή», και να «ανακατασκευάσουν» τις σχέσεις ανάμεσα στην εκκλησία και το κράτος. «Ένας γάλλος πρόεδρος που δεν ενδιαφέρεται για την εκκλησία και τους καθολικούς κινδυνεύει να αποτύχει στα καθήκοντά του» δήλωσε.

Μοιάζει παράξενη η έκκληση της σοασιαλφιλελεύθερης πολιτικής βιτρίνας, αν ληφθεί υπόψη ότι το γαλλικό κράτος είναι ανεξίθρησκο απ’ την εποχή της επανάστασης, το 1789. Όχι πια! Διακριτικά το γαλλικό καθολικό παπαδαριό ξανακαλείται να «πράξει το εθνικό του καθήκον»: απέναντι στην «μεγάλη απειλή» που λέγεται μετανάστες / πρόσφυγες μουσουλμανικού θρησκεύματος…

Το χριστιανικό παπαδαριό αναβαθμίζεται σε στρατηγικό εταίρο του πρωτοκοσμικού, ευρωπαϊκού ρατσισμού – και δεν μιλάμε για το ελλαδιστάν όπου αυτή η στρατηγική σχέση βρίσκεται, σε όλη της την έκταση, εδώ και διακόσια σχεδόν χρόνια στον πυρήνα του κράτους / παρακράτους. Οι πολιτικοί και οι αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες στη γαλλία έχουν την ευθύνη να φροντίζουν ότι τα παιδιά στα σχολεία θα τρώνε τακτικά χοιρινό· ότι δεν θα υπάρχουν πισίνες αποκλειστικά για γυναίκες (μουσουλμάνες, προφανώς…) και ότι τα ψιλικατζίδικα θα πουλάνε οπωσδήποτε αλκοόλ, έστω μπύρες. Τα μήντια προωθούν την «απειλή» της «μεγάλης αντικατάστασης», της «αντικατάστασης» υποτίθεται των λευκών ευρωπαίων από τους μουσουλμάνους εισβολείς. Και, φυσικά, το γαλλικό σύμπλεγμα της ασφάλειας κρατάει σε μόνιμη ισχύ το «καθεστώς έκτακτης ανάγκης»: αρκεί η διαμαρτυρία ενός λευκού γάλλου και οι «ανησυχίες» του για τους μουσουλμάνους γείτονές του για να εισβάλει η αστυνομία για «έλεγχο ριζοσπαστικοποίησης»…

Για το γαλλικό κράτος / κεφάλαιο και την μάζα των κοινωνικών λακέδων τους υπάρχει ειδικός λόγος να επαναλαμβάνουν αυτά που ξέρουν από παλιά, βελτιωμένα – απ’ τους ένδοξους καιρούς της αποικιοκρατίας τους στην αλγερία. Τώρα η ζώνη στρατιωτικής έντασης του γαλλικού ιμπεριαλισμού βρίσκεται κάτω απ’ την Σαχάρα, στη ζώνη του Sahel. Σενεγάλη, μαυριτανία, μάλι, μπουρκίνα φάσο, τσαντ είναι μερικά μόνο απ’ τα κράτη στα οποία ο γαλλικός στρατός (μαζί ή διακριτικά χώρια απ’ τον αμερικανικό) έχει αναλάβει την προάσπιση των αναγκών του γαλλικού καπιταλισμού σε στρατηγικές πρώτες ύλες: πετρέλαιο, ουράνιο, κλπ. Αυτή η «σιωπηλή» κατοχή / αποικιοποίηση αλληλοστηρίζεται με αυταρχικά καθεστώτα· πράγμα που ενισχύει τον άγριο πολιτικό προσοδισμό τους. Η φτώχια και η μιζέρια του μεγαλύτερου τμήματος των γηγενών είναι το γνωστό επακόλουθο: να τι προκαλεί την «εισβολή» στο ευρωπαϊκό κάστρο…

Παρά την (λίγο πολύ υπερτιμημένη, λόγω Μάη του ’68) «φήμη» πολιτικού ανταγωνισμού στην γαλλική κοινωνία, και παρά τα κατά καιρούς επιμέρους κοινωνικά ξεσπάσματα, ο βασικός πυρήνας της καπιταλιστικής ομαλότητας στη γαλλία παραμένει μόνιμα στο απυρόβλητο. Όπως συμβαίνει όλο και περισσότερο σ’ όλο τον αναπτυγμένο καπιταλιστικά κόσμο για τα «εθνικά» αφεντικά και την μάζα των μικροαστών λακέδων τους, ο αντιμουσουλμανικός ρατσισμός είναι πολεμικό σχέδιο. Απέναντι σ’ αυτόν ο φιλομεταναστευτικός ανθρωπισμός δεν είναι (και ούτε θα μπορούσε να είναι) το αντισχέδιο. Παρότι μπορεί, υπό κάποιες προϋποθέσεις, να προσφέρει κρίσιμες και χρήσιμες ανάσες στους «ανεπιθύμητους», είναι αναγκασμένος ακόμα και να υποχωρεί όταν τα κράτη βάζουν σε εφαρμογή «τα μεγάλα κόλπα» τους. Όσο πρακτικά χρήσιμος κι αν είναι ο ανθρωπισμός είναι υπερβολικά φιλειρηνικός για να μπορεί να αντιμετωπίσει τις διανοητικές, ιδεολογικές και θεσμικές ερπύστριες του αντιμουσουλμανικού ρατσισμού (και τα συμφέροντα που τις καθοδηγούν).

Η ελληνική περίπτωση

Πέμπτη 13 Δεκέμβρη. Η σύρια πρόσφυγας Sara Mardini και ο γερμανός εθελοντής Sean Binder (μαζί με δυο ακόμα έλληνες) που είχαν προφυλακιστεί εδώ και κάποιους μήνες κατηγορούμενοι «για παράνομη διακίνηση ανθρώπων» αποφυλακίστηκαν μεν (καταβάλλοντας «εγγυήσεις») μέχρι να γίνει η δίκη τους – αλλά το κατηγορητήριο εναντίον τους παραμένει ολόκληρο.

Οι ίδιοι μπορεί να μην το ξέρουν, αλλά αυτή η «διαχείριση» είναι παλιά για το ελληνικό κράτος / παρακράτος. Λέγεται δικαστική ομηρία. Μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η μεθόδευση και η στόχευση είναι τόσο καθαρή όσο και ο σχεδιασμός που προηγήθηκε “παράγοντας” την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης των εθελοντών διασωστών προς τους πρόσφυγες / μετανάστες που προσπαθούν να φτάσουν δια θαλάσσης σε ελληνικό έδαφος.

Πρώτον, καθώς είναι υπόδικοι οι 4, είναι ριψοκίνδυνο να ξανα-ασχοληθούν με την διάσωση. Οποιαδήποτε στιγμή, αύριο ή σε μερικούς μήνες, μπορεί να ξανασυλληφθούν, με τις ίδιες ή παρόμοιες κατηγορίες. Αφού δεν έχουν αθωωθεί επίσημα το κατηγορητήριο είναι ενεργό.

Δεύτερο, και σε σχέση με το προηγούμενο, η ισχύς του κατηγορητηρίου αφορά και τους υπόλοιπους εθελοντές που έχουν απομείνει στα ελληνικά νησιά, να «μπερδεύονται στα πόδια» των λιμενόμπατσων. Στον έβρο, που δεν υπάρχουν τέτοιοι πολίτες, η ελληνική αστυνομία ή/και ο στρατός κακοποιεί, κλέβει και ξαναπετάει κατά βούληση στο ποτάμι όσους πρόσφυγες / μετανάστες επιλέγει σαν «παράδειγμα» του είστε ανεπιθύμητοι και πρέπει να το νοιώσετε… Χωρίς μάρτυρες, ανεμπόδιστα… Το ελληνικό κράτος / παρακράτος επιστρέφει σταθερά σ’ αυτά που ξέρει από παλιά· βελτιωμένα: απ’ τα συνοριακά εγκλήματα κατά των μεταναστών απ’ την αλβανία, στα ‘90s…

Εν τέλει, αν υπήρχε αυτό που ήταν απαραίτητο (όνειρα χειμερινής νυχτός!), δηλαδή ένα ικανό και επίμονο κίνημα συμπαράστασης στην Sara, στον Sean και στους υπόλοιπους, αυτό που θα έπρεπε να έχει σα στόχο δεν θα ήταν μόνο η αποφυλάκισή τους – αλλά η άμεση δίκη· και η αθώωσή τους.

Το ελληνικό κράτος / παρακράτος, υπό τις φαιορόζ πολιτικές βιτρίνες, έχει εναρμονιστεί όσο περισσότερο μπορεί με την «γραμμή» που στην ιταλία εκφράζεται από ένα οριτζινάλ φασιστικό κάθαρμα, τον Salvini – αλλά και την γενική ιδέα της στρατιωτικοποίησης της Μεσογείου.

Και την βγάζει «καθαρή». Αυτό, που ασφαλώς το χρεωνόμαστε πολιτικά και θα ήταν ξεφτίλα να παριστάνουμε ότι «δεν τρέχει τίποτα», είναι εξαιρετικά επικίνδυνη υποχώρηση.

Που δεν χωράει καμμία δικαιολογία…

Τι είναι αυτό που συγκροτεί την απανθρωπιά;

Σάββατο 24 Νοέμβρη. Ίσως μια κοινοτοπία: ο ενσωματωμένος (και ο θεσμικός) ρατσισμός. Ή, για να το πούμε με άλλα λόγια: ο ρατσισμός εξοπλισμένος με κράτος / παρακράτος. Και όλη του την αιμοβόρα γραφειοκρατία.

Η ασταμάτητη μηχανή ζητάει προκαταβολικά την κατανόησή σας επειδή θα χρησιμοποιήσει τα λόγια ενός tres «θεσμικού παράγοντα» για κάτι που (νομίζαμε – ε;) θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν τα χέρια του κινήματος. Θα διορθώσουμε αμέσως μετά.

Να, λοιπόν, αποσπάσματα απ’ την χθεσινή ανοικτή επιστολή του Kumi Naidoo (γ.γ. της διεθνούς αμνηστίας) μετά την επίσκεψή του στη Μόρια. Τυπικά το γράμμα απευθύνεται στον αξιότιμο τενεκεδένιο πρωθυπουργό, που λόγω αξιώματος και στήριξης απ’ το βαθύ κράτος είναι, απλά, ένα ακόμα σκουλήκι στην παρέλαση των ηρώων του τρόμου.

…Η Μόρια δεν είναι το πρώτο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων που έχω επισκεφθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό που είδα εκεί ήταν σοκαριστικό. Τα προβλήματα υπερπληθυσμού είναι καταγεγραμμένα και όταν βρέθηκα εκεί διαπίστωσα ότι υπήρχαν σχεδόν τριπλάσιοι άνθρωποι από όσους/ες μπορεί να φιλοξενήσει ο καταυλισμός...

Είδα από πρώτο χέρι πώς οι άνθρωποι, ακόμη και οι έγκυες γυναίκες και τα μωρά, είναι αναγκασμένοι/ες να κοιμούνται σε κρύες, βρώμικες και υπερπλήρεις σκηνές. Οι γυναίκες και τα κορίτσια, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι/ες και τα μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι/ες στον κίνδυνο. Οι ντουζιέρες και οι τουαλέτες είναι ελάχιστες, και δεν βρίσκονται σε ξεχωριστές περιοχές. Πολλές εγκαταστάσεις μάλιστα δεν κλειδώνουν και ο φωτισμός είναι φτωχός, κάτι που καθιστά ακόμη και τη διαδικασία του ντους ή της παροχής νερού αγχωτική και επικίνδυνη. Οι άνθρωποι πρέπει να περιμένουν στην ουρά για ώρες ώστε να πάρουν φαγητό, χωρίς καν να είναι σίγουροι ότι θα το λάβουν, ή για να δουν έναν/μία γιατρό. Τα παιδιά συχνά δεν έχουν καμία πρόσβαση στην εκπαίδευση και οι έφηβοι/ες αισθάνονται απομονωμένοι/ες και απελπισμένοι/ες λόγω της έλλειψης προοπτικής. Αυτό που με ανησύχησε περισσότερο, ήταν ο φόβος που εξέφραζαν οι γυναίκες. Φόβος σεξουαλικής παρενόχλησης και βίας, φόβος για την ασφάλειά τους αλλά και για την ασφάλεια των παιδιών τους.

Επιπλέον, κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με μια σειρά ακτιβιστών/στριών, οργανώσεων και ΜΚΟ που προσφέρουν υπηρεσίες και υποστήριξη στους αιτούντες/ούσες άσυλο στη Λέσβο. Μοιράστηκαν μαζί μου παρόμοιες ανησυχίες. Μεταξύ άλλων, εξέφρασαν τη λύπη τους για τις απάνθρωπες συνθήκες και περιέγραψαν την κατάσταση ως ανθρωπιστική καταστροφή. Πολλοί/ές ανησυχούν για τη νομιμότητα των διαδικασιών και των πρακτικών που αφορούν την κράτηση και την απέλαση των αιτούντων/ουσών άσυλο και των μεταναστών/στριών, τη γραφειοκρατία των διαδικασιών συνέντευξης για την παροχή ασύλουοι οποίες θα μπορούσαν να στερήσουν από όσους και όσες μεταφέρθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα τη δυνατότητα να παρευρεθούν στη συνέντευξη τους καθώς και τις προσπάθειες που στοχεύουν στην ποινικοποίηση απλών ανθρώπων που δείχνουν αλληλεγγύη στους μετανάστες/στριες και τους πρόσφυγες

Ο καλός κυρ Naidoo, κάνοντας διπλωματία (τι στο διάολο θα έκανε στο πόστο που κατέχει;) αποδίδει όλα αυτά τα δεινά στον “υπερπληθυσμό” προσφύγων / μεταναστών… Κι αυτό με τη σειρά του, το αποδίδει στις ρυθμίσεις της συμφωνίας ε.ε. – τουρκίας για την “διαχείριση των μεταναστευτικών ροών”….

Ώπα! Εδώ οι δρόμοι μας όχι απλά χωρίζουν – γίνονται και αντίπαλοι.

Θα το φωνάζουμε μέχρι τελευταία πνοή!

Σάββατο 24 Νοέμβρη. Δεν πρόκειται για “ατύχημα”! Πρόκειται για σχέδιο! Όποιοι αποδίδουν την κατάσταση στα ελληνικά στρατόπεδα συγκέντρωσης σε κάποιον (πάντα μυστηριώδη…) “υπερπληθυσμό”, προϊόν μιας έτσι κι αλλιώς απάνθρωπης διακρατικής συμφωνίας, είναι σα να λένε ότι μια πόλη ενός εκατομμυρίου (για να μην ανεβάσουμε τα νούμερα) “δικαιολογείται” να είναι ένα δακτυλίδι από κάτεργα / παραγκουπόλεις, γιατί – βρε αδερφέ – “είναι πολλοί, πού να χωρέσουν;”

Όχι λοιπόν, αρκετά με τις κοροϊδίες. Αν, ας πούμε, εξαιτίας ενός καταστροφικού σεισμού, φτιαχνόταν ένας καταυλισμός 10.000 σεισμόπληκτων, παρότι το ελληνικό κράτος θα έκανε κι εκεί “θαύματα”, ας είναι όλοι σίγουροι: Μόρια δεν θα έφτιαχνε. Και δεν θα την έφτιαχνε όχι από καλωσύνη, ούτε επειδή ο αριθμός “10.000” θα ήταν μικρός και εντός των δυνατοτήτων του για αξιοπρεπή στέγαση, περιθαλψη, κλπ. Όχι! Δεν θα την έφτιαχνε την “Μόρια” για τις 10, τις 15 ή τις 20 χιλιάδες ντόπιους σεισμόπληκτους, επειδή αυτοί και αυτές θα είχαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα! Που σημαίνει: θα μπορούσαν να κατέβουν έξω απ’ το υπουργείο εσωτερικών, να μπλοκάρουν την Αθήνα, να κάψουν την μισή – και όλοι να πουν “έχουν δίκιο”. Γι’ αυτό δεν θα έφτιανε “Μόρια για ντόπιους”: λόγω συσχετισμών!

Δεν υπάρχει κανένα ζήτημα “υπερπληθυσμού” προσφύγων / μεταναστών, ακόμα και εξαιτίας της συμφωνίας ε.ε. – τουρκίας! Ποτέ δεν υπήρξε! Ποτέ δεν θα υπάρξει!!! Τα μεγέθη είναι στα όρια της γελοιότητας για τις τυπικές δυνατότητες οποιουδήποτε κράτους. Πέντε χιλιάδες; Δέκα; Δεκαπέντε; Πενήντα χιλιάδες; Υπάρχουν σχέδια για την αντιμετώπιση θεομηνιών με πολύ περισσότερα θύματα. Ακόμα κι αν υπολογίσει κανείς ότι το ελληνικό κράτος θα τα έκανε σκατά σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις (πράγμα που είναι αλήθεια) “Μόριες” δεν θα έφτιαχνε. Τα πολιτικά δικαίωματα των θιγόμενων είναι νο 1 ζήτημα, ακόμα περισσότερο για κράτη πολιτικής προσόδου σαν το ελληνικό. Όπου “πολιτικό δικαίωμα” στα ελληνικά σημαίνει “νομή”, και όπου, αντίστοιχα, “απαγόρευση πολιτικών δικαιωμάτων” σημαίνει εξορία… Δεν ξέρετε την ελληνική ιστορία;

Δεν είναι λοιπόν προϊόν της συμφωνίας ε.ε. – τουρκίας το ότι δεν υπάρχουν τουαλέτες και ντουζέριες γυναικών με ασφάλεια στα ελληνικά κάτεργα. Δεν είναι προϊόν του “υπερπληθυσμού” ότι δεν υπάρχουν φώτα. Δεν είναι προϊόν της συμφωνίας ε.ε. – τουρκίας ότι οι εργολάβοι σίτισης είναι “ημέτεροι” και σερβίρουν φαγητά που είναι για τα σκουπίδια. Καμμία τέτοια συμφωνία (στα επίσημα κιτάπια) δεν προέβλεπε ταπείνωση για να φας ή για να πιείς νερό ή για να ζεσταθείς. Καμμιά συμφωνία δεν προέβλεπε ότι δεν μπορείς να πας σε γιατρό (κι ούτε λόγος για ψυχολόγους εκπαιδευμένους ώστε να βοηθήσουν ζόρικες καταστάσεις χωρίς χάπια…)

Όλα αυτά είναι αυθεντικές, made in greece επιλογές. Είναι επιλογές ενός κράτους, ενός παρακράτους και μιας κοινωνικής συνθήκης που είναι τόσο ρατσιστικές ώστε δεν θα χρειάζονταν καμία “διεθνή συμφωνία” για να εκδηλωθούν!!! Την χρειάζονται, μόνο, για να νομιμοποιούνται – και μάλιστα επ’ αμοιβή. Άλλοθι με “εργολαβικό κόστος”…

Τι θέλετε να θυμηθούμε; Την “υποδοχή” των προσφύγων απ’ την Μικρά Ασία το ’22; Υπήρχε “διεθνής συμφωνία” που ανάγκαζε το τότε ελληνικό κράτος και την μάζα των μικροαστών λακέδων του να συμπεριφέρονται στους “ομοεθνείς και ομόδοξους” σα να ήταν σκουπίδια; Όχι.

Μήπως, άραγε, κάποια “διεθνής συμφωνία” οδήγησε στα δικαστήρια τους τότε διεθνείς συμπαραστάτες των τότε προσφύγων, με διάφορες παρανοϊκές κατηγορίες; Όχι. Αλλά έγινε! Παρότι η ποινικοποίηση της αλληλλεγύης είναι σήμερα, πράγματι, διεθνές σχέδιο, η ελληνική παραλλαγή της είναι “αυτόχθονων”!!! Έχει την δική της μακριά προβοκατόρικη ιστορία…

Κι αυτήν πουλάει στους φασίστες της ε.ε. το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο, αφού του έχει δοθεί η ευκαιρία. Είναι, όμως, made in greece· αυθεντική “προστατευόμενη προέλευση προϊόντος”…

Σχέδιο; Ποιό σχέδιο;

Σάββατο 24 Νοέμβρη. Το να αποδώσουμε την ελληνική ρατσιστική μεταχείριση προσφύγων και μεταναστών στην συμφωνία ε.ε. – τουρκίας είναι εθνικιστική υπεκφυγή! Σημαίνει ότι ξεχνάμε τι έγινε εναντίον των μεταναστών απ’ τα βαλκάνια (απ’ την αλβανία και όχι μόνο) στα ‘90s. Υπήρχε, μήπως, κάποια «διεθνής συμφωνία ε.ε. – κάτι» για τις εκατοντάδες (αυτός είναι ο αληθινός αριθμός: εκατοντάδες!) δολοφονίες μεταναστών, για την δουλική εργασία στην οποία υποχρεώθηκαν υπό την απειλή όπλων άμεσα ή έμμεσα, για τις «επιχειρήσεις σκούπα», για τα κάτεργα των αστυνομικών κρατητηρίων, για τις αθώωσεις των δολοφόνων μικροαστών της επαρχίας, για τις «επαναπροωθήσεις», για τα μήντια και την καλοπληρωμένη ρατσιστική εκστρατεία τους; Υπήρχε «διεθνής συμφωνία» για τον «μαύρο τρύπα» (τον γνωστό Αναστασιάδη) και άλλους στην «αριστερή» ελευθεροτυπία των ‘90s; Για τα κανάλια μήπως; Υπήρχε “διεθνής συμφωνία” για τα φραουλοχώραφα, και όχι μόνο; Όχι, δεν υπήρχε…

Μήπως υπήρχε «διεθνής συμφωνία» για την μετατροπή, «σε μια νύχτα» κυριολεκτικά, των μεταναστών απ’ το πακιστάν σε νο 1 εχθρό της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, τις παραμονές των ολυμπιακών του 2004; Ναι, εκεί υπήρχε – με την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο. Μόνο που η συστηματική εγκληματοποίηση των μεταναστών απ’ το αφγανιστάν και το πακιστάν δεν έγινε από αμερικάνους ή άγγλους μπάτσους και φασίστες. Έγινε από έλληνες, «αυθεντικούς έλληνες» μπάτσους και φασίστες! Στη βάση πολύ γνωστών κοινωνιολογικών και ανθρωπολογικών μελετών για το πως μπορείς να σπρώξεις στην παραβατικότητα και στην light εγκληματικότητα αποκλεισμένες πληθυσμιακές ομάδες, μέσα στις μητροπόλεις: αυξάνοντας την πίεση (απ’ την μια), προτείνοντάς τους «διεξόδους» στην οικονομία του εγκλήματος (απ’ την άλλη)…. (Εκτός αν νομίζει κανείς ότι ο μετανάστης απ’ του διαόλου τον κώλο, που δεν ξέρει καλά καλά που είναι και τι σκατά είναι η ελλάδα, έχει όνειρο να κάνει καριέρα ποινικού στην πλατεία Βάθης…)

Η Μόρια και όλα τα υπόλοιπα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είναι αποτέλεσμα κανενός «υπερπληθυσμού» και καμμίας «συμφωνίας ε.ε. – τουρκίας»!!! Για να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: κόψε το ρεύμα και το νερό σε μια ελληνική πόλη 50 ή 100 χιλιάδων κατοίκων, βάλτους στη σειρά για να φάνε και να χέσουν, στήσε και την αστροαστυνομία σου στην περίμετρο (με την έννοια της απαγόρευσης των πολιτικών δικαιωμάτων τους, της κίνησής τους, ακόμα και του ρεμβασμού τους…) και τα υπόλοιπα θα γίνουν “μόνα τους”!!! Τσςςςς! Είναι απολίτιστοι αυτοί οι Παγκρατιώτες!!! Τα μάθαμε αυτά απ’ το μαγικό, γοητευτικό, πολιορκούμενο Sarajevo – στα ’90s…

Θέλετε να κάνετε «ασκήσεις σκέψεις» για τα χωριά σας; Κάντε τις, αλλά να είστε τίμιοι, και να αφήσετε τις εύκολες ευχές για «αλληλεγγύη»!!! Όταν είσαι αιχμάλωτος μπορεί να καταλήξεις και σε ανθρωποφαγία – συμβαίνει, και είναι μέρος του σχεδιασμού απανθρωποποίησης. Στατιστικά συμβαίνει…

Απ’ τα ναζιστικά στρατόπεδα ήδη… Αν αυτό είναι ο άνθρωπος έγραψε κάποιος Primo Levi, για το Άουσβιτς…

Σχέδιο; Εννοείται!

Σάββατο 24 Νοέμβρη. Ακόμα και ο διπλωμάτης κυρ Naiddo αναγκάστηκε να «πετάξει κάτι» σε μια πρόταση που αποδεικνύει πολύ περισσότερα απ’ όσα η καθεστωτική προπαγάνδα μας εκβιάζει να φάμε. Είναι η φράση για την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης.

Σε ποιον, ακριβώς, «υπερπληθυσμό» αδυνάτων δικαιολογείται αυτή η ποινικοποίηση; Στις 5, στις 5 χιλιάδες ή στα 5 εκατομμύρια; Σε ποια «συμφωνία ε.ε. – τουρκίας» υπάρχει άρθρο περί ποινικοποίησης της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες / μετανάστες; Τίποτα και πουθενά!

Υπάρχει βέβαια συμφωνία, το ξέρουμε και το ξέρετε. Μόνο που είναι συμφωνία καθαρμάτων που έχουν επιβεβαιωθεί σαν τέτοια από πριν και από «μόνα» τους. Μουζάλας; Καμμένος; Βίτσας; Τσίπρας; Μητσοτάκης; Δένδιας; Γεωργιάδης; Όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουν!

Κάντε το τεστ για τους εαυτούς σας: η πολυκατοικία σας (αλληγορία της ε.ε….) κατοικείται κατά 70% από φασίστες. Θα γίνετε κι εσείς τέτοιοι επειδή, ε, τι να κάνουμε; αυτή είναι η τάση;

Τα σκουλήκια της αριστέρας του κράτους και του κεφάλαιου απάντησαν «ναι» ίσως πριν καν τους ρωτήσει κανείς. Και ανέλαβαν την εξόντωση των μεταναστών στο υπόγειο της πολυκατοικίας όχι επειδή το 70% των καθωσπρέπει ενοίκων είναι φασίστες, αλλά επειδή οι φασίστες τους πλήρωσαν. Τους αγόρασαν. Τους έδωσαν π.χ. κονδύλια (για την “περίθαλψη των μεταναστών”) αφήνοντάς τους όμως το πονηρό παράθυρο να τα σπρώξουν στους εργολάβους τους, στα αφεντικά των ντόπιων μκο τους, να «φάνε ψωμάκι» τα εξαρτήματα του μηχανισμού τους….

Κι αφού το σχέδιο (της πολυκατοικίας / ε.ε.) ήταν, πράγματι, «ανάσχεση των ροών», αυτοί έβαλαν τις δικές τους «πινελιές», αυθεντικά ελληνικές. Κανείς δεν υποχρέωσε αυτό το κάθαρμα που λέγεται Μουζάλας, τότε «υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής» (10 χιλιάρικα ντάγκα μισθός; 12; άξιος ο μισθός του) να πει στην αρχή ενός χειμώνα «φέτος θα έχουμε νεκρούς από κρύο» (στα στρατόπεδα συγκέντρωσης…) με την φυσικότητα, την άνεση και τον τόνο ενός οπαδού που θα έλεγε «φέτος θα χάσουμε τα εκτός έδρας ντέρμπι». Κανείς δεν τον υποχρέωσε – ήταν η αυθεντική έκφραση ενός «αριστερού» ρατσιστικού καλοπληρωμένου καθάρματος. Που αν ήταν δεξιό θα είχαν σηκωθεί εναντίον τους και οι πέτρες. Αλλά αφού ήταν αριστερό, ο.κ… Οι “φίλοι των μεταναστών” έκαναν τουμπεκί. (Περίεργο, ε;)

Όπως κανείς, κανένας «υπερπληθυσμός» και καμία «διεθνής συμφωνία ε.ε. – τουρκία» δεν υποχρέωσε τους και καλά «φίλους τους μεταναστών» να στοχοποιούν τις διεθνείς μκο και όχι το ελληνικό υπουργείο άμυνας, κατηγορώντας τες ότι είναι «μπάτσοι». Έτσι ώστε όταν η σύρια πρόσφυγας εθελόντρια διασώστρια Sarah Mardini και ο γερμανός εθελοντής διασώστης Sean Binder μπήκαν φυλακή όπου και είναι ακόμα («ποινικοποίηση της αλληλεγγύης»…) να μην ιδρώνει κανενός το αυτί…

“Λάθη” πάντα μπορεί να γίνουν… Όμως “λάθη” επαναλαμβανόμενα, που συγκλίνουν στον ίδιο στόχο (στο ξεκάρφωμα του ελληνικού κράτους / παρακράτους), και μάλιστα σε μια κρίσιμη ιστορική φάση, κι ακόμα χειρότερα συγχρονισμένα εκ των προτέρων σε μια διεθνή κρατική γραμμή, είναι τουλάχιστον ύποπτα: ίσως πρέπει να αποδείξουν αυτοί που τα έκαναν ότι επρόκειτο μόνο για συνεχόμενους πνιγμούς τους…

Κατά τα άλλα πιο ενεργοπαθητική συνενοχή στον κρατικό ανθρωποφάγο σχεδιασμό η ασταμάτητη μηχανή δεν θα μπορούσε να φανταστεί.

(Και, πιστέψτε το, δεν είναι χτεσινή. Έχει δει και έχει ζήσει πολλά).