Tag: κίνα

Έχουν οι εντόπιοι σωστομερήτες φαγούρα; 1

Δευτέρα 25 Μάη (00.20) >> Θα έπρεπε (και μάλλον συμβαίνει, ανομολόγητα). Οι δυτικοί όμοιοί τους έχουν και παραέχουν: το να σχολιάζουν από μακριά την ολοφάνερα φαγούρα των άλλων σωστομερητών, των συμμαχικών, διάφοροι εντόπιοι αναλυτές (συμπεριλαμβανόμενων των hard core εθνικοφρόνων…) δεν αλλάζει κάτι: το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) κήρυξε πόλεμο κατά της Μόσχας το ‘22∙ το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) έγινε «μεθοριακή ζώνη» για την Ουάσιγκτον και τους υπόλοιπους∙ το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) έγινε ενδοχώρα των θεοναζί∙ το ελλαδιστάν (και όχι μόνος του ο don Rico…) κήρυξε πόλεμο στην Τεχεράνη… Με θαυμαστή ακρίβεια και την πρακτική συμφωνία όλου του «πολιτικού φάσματος» (οι όποιες «διαφοροποιήσεις» δεν θα πρέπει να ξεγελούν όσους καταλαβαίνουν τον «καταμερισμό καθηκόντων» μέσα σ’ ένα σύστημα εξουσίας…) το ελλαδιστάν πήρε θέση μάχης μαζί με όλη τη παρακμιακή δύση στη «σωστή μεριά της ιστορίας»… Και ηττάται σταθερά και αμετάκλητα.

Η (πραγματική) «εθνική ενότητα»∙ η σταθερότητα των «εθνικών συμφερόντων» όπως αυτά προσδιορίζονται κατ’ αρχήν απ’ το νο 1 εθνικό κεφάλαιο∙ το γεγονός ότι μέλη αυτού του νο 1 εθνικού κεφάλαιου εκτός από ιδιοκτήτες πολιτικών κομμάτων είναι και ιδιοκτήτες του συνόλου της εντόπιας medioσφαιρας∙ και, εν τέλει, η ανόητη (κοινωνική…) πεποίθηση πως ό,τι λέγεται «εξωτερική πολιτική» έχει άλλους κανόνες και ελάχιστη σχέση με ό,τι λέγεται «εσωτερική πολιτική», όλα αυτά μαζί και το καθένα χώρια δεν επιτρέπουν την δημόσια έκφραση αμφιβολιών, διαφωνιών, αντίθετων απόψεων για την …. σωστή-μεριά-της-ιστορίας. Κι έτσι, ενώ η φαγούρα των συμμάχων (στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στο Παρίσι…) υποδεικνύεται (μερικές φορές και ως διασκέδαση: κοίτα τι τραβάνε!) η «εθνική» φαγούρα είναι κρατικό μυστικό.

Μόνο, που και που, «ξεφεύγει» κάτι ανάμεσα σε ψίθυρο και αναστεναγμό. Για παράδειγμα το παρακάτω:

Ουάου!!! «Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική»; Το ξεστόμισε αυτό (σπόντα για τους σωστομερήτες….) ο Καραμανλής ο Β, ο επονομαζόμενος και «Βούδας», στους …καπνοβιομήχανους στην Ξάνθη; Μπορούσε να πάει ακόμα μακρύτερα να το πει, ας πούμε στο Διδυμότειχο, για να μην ακουστεί … Παρά μόνο σα … «Διδυμότειχο μπλουζ»

Όμως σα «πολιτικό κεφάλαιο» (όχι μόνο για την «πατριωτική, λαϊκή δεξιά» αλλά, όπως αποδείχθηκε την περίοδο 2015 – 2019, και για την λεγόμενη «αριστερά»….) ο Καραμανλής ο Β κάτι παραπάνω από αναστεναγμό θα ήθελε να εκδηλώσει.

(Πολύ αργά άρχοντα της Ραφήνας!)

Ένα ψόφιο κουνάβι σ’ έναν κήπο…

Μια καρφίτσα… χίλια τσιμπίματα…

Δευτέρα 18 Μάη (00.26) >> Απ’ το διήμερο ταξίδι του ψόφιου κουναβιού και της κουστωδίας του στον αυτοκράτορα Xi δεν θα μείνει τίποτα στην ιστορία∙ γιατί δεν επρόκειτο να μείνει κάτι. Και μόνο το γεγονός ότι το κινεζικό κράτος απαίτησε να αφήσουν οι αμερικάνοι επισκέπτες τα κινητά τους στο αεροπλάνο (τους έδωσε άλλα, κινέζικα…) – για λόγους ασφαλείας… – δείχνει συμβολικά την κατάσταση των πραγμάτων. Αρκεί να θυμηθούμε πόσο «κόπο» έκανε πριν λίγα χρόνια η Ουάσιγκτον για να φρενάρει την παγκόσμια επέκταση της νεαρής ακόμα τότε Huawei και της 5G τεχνολογίας της…

Θα κρατήσουμε όμως την ξενάγηση του ψόφιου κουναβιού στους άλλοτε αυτοκρατορικούς κήπους Zhonganhai. Δεν ήταν πρωτότυπη, όλοι οι αμερικάνοι πρόεδροι που έχουν πάει στο Πεκίνο, έχουν ξεναγηθεί εκεί. Και κανένας τους δεν κατάλαβε το νόημα της βόλτας…

Το «μάθημα» επαναλήφθηκε και τώρα: ο Xi παρότρυνε το ψόφιο κουνάβι να αγγίξει ένα απ’ τα πιο νεαρά δέντρα αυτής της βοτανικής συλλογής, ηλικίας μόλις 280 χρόνων. Αν μπορούσε μια αμερικανική πολιτική βιτρίνα να πιάσει το υπονοούμενο, θα καταλάβαινε το «μάθημα» της παρότρυνσης: αυτό το δέντρο είναι παλιότερο απ’ το κράτος σας∙ έχουμε κι άλλα, που είναι 500, 1000 ή και παραπάνω χρόνων. Όπως τα δέντρα έτσι κι εμείς θα είμαστε εδώ, ακόμα κι όταν εσείς θα έχετε σβήσει…

Στην κινεζική θεσμική κουλτούρα ο ιστορικός χρόνος δεν μετριέται με βδομάδες, μήνες ή έστω χρόνια. Μετριέται με αιώνες και χιλιετίες. Αυτός είναι ο τρόπος

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 11 Μάη (00.43) >> Πως, άραγε, αποδεικνύεται ότι η ήττα απ’ την Τεχεράνη (και τους συμμάχους της) είναι ήττα συνολικά των δυτικών ιμπεριαλισμών (αν και με διαφορετικό βάρος ανά περίπτωση); Απ’ το γεγονός ότι το Παρίσι και το Λονδίνο αποφάσισαν να στείλουν πολεμικά τους «εκεί κοντά»:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης (world war 4)

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.21) >> Ίσως το ψόφιο κουνάβι να μην νοιώσει την χαρά της «μεγάλης, ζεστής αγκαλιάς» του αυτοκράτορα Xi… Ίσως να μην πάει καν και καν επίσκεψη στο Πεκίνο….

Δείτε αυτό:

Υποθέτουμε ότι δεν χρειάζονται εξηγήσεις.

Εντελώς (δηλαδή καθόλου!) συμπτωματικά ένας παρόμοιος νόμος προωθείται προς ψήφιση στη ρωσική βουλή:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Mind the gap: robosport

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.13) >> Ξέρουμε πως εξελίξεις σαν αυτή που δείχνεται στο πιο κάτω video μπορεί να σας θυμώνουν. Απ’ την μεριά μας διαβλέπουμε έναν καινούργιο «κόσμο των sports», αποκλειστικά για μηχανές / robot. Γιατί όχι; Γιατί όχι μια αναβάθμιση εκείνου που οι φίλοι του «μηχανοκίνητου αθλητισμού» (είδατε; υπάρχει ήδη η ορολογία! εύκολα το «μηχανοκίνητος» γίνεται «μηχανικός», όχι;) απολαμβάνουν στη formula 1;

Ο roboαθλητισμός τα έχει όλα. Και εταιρείες που συναγωνίζονται, και συγκινήσεις, και ευκαιρίες για στοιχηματισμό, και ρεκόρ. Κι ούτε λόγος βέβαια για σύγκριση με ανθρώπινες επιδόσεις. Στον «ημιμαραθώνιο» (21 χιλιόμετρα) που έγινε χτες στο Πεκίνο, το πρώτο μηχανικό δίποδο (της εταιρείας Honor) έτρεξε την διαδρομή σε 50 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα (χωρίς μια σταγόνα ιδρώτα!), όταν το παγκόσμιο ανθρώπινο ρεκόρ για την ίδια απόσταση το κατέχει ο Jacob Kiplimo, απ’ την ουγκάντα, απ’ τον ημιμαραθώνιο της Λισαβώνας στις 8 Μάρτη του 2026, με 57 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα. Αλλά – καταλαβαίνετε – ο φετεινός roboημιμαραθώνιος ήταν βασικά «δοκιμή» των εταιρειών, με δεδομένο ότι στον περσινό πολλά robot απ’ όσα συμμετείχαν έπεφταν στην εκκίνηση ή στα πρώτα μέτρα ή είχαν πρόβλημα με τις μπαταρίες τους. Συνεπώς του χρόνου, που θα «ζεσταθεί» ο ανταγωνισμός και οι μηχανικοί θα έχουν λύσει τα προβλήματα κάνοντας παράλληλα βελτιώσεις, το ρεκόρ θα αρχίσει να τείνει προς τα 40 λεπτά. Και βλέπουμε…

Κι υπάρχουν ένα κάρο άλλα αθλήματα που προσφέρονται για μια τέτοια ευγενή άμιλλα. Άλμα εις ύψος ή εις μήκος – για παράδειγμα. Ρίψεις. Για μην μιλήσουμε για ομαδικά, π.χ. βόλεϊ… (Η ιαπωνική toyota, που οπωσδήποτε είναι ακόμα αρκετά πιο πίσω απ’ τους κινέζους ανταγωνιστές της, έχει φτιάξει έναν μπασκετμπολίστα με ύψος για θέση 5, που – χωρίς πίεση – μπορεί να βάλει και κανά τρίποντo ή και τετράποντο, πεντάποντο, κλπ…)

Σκεφτείτε «εθνικές ομάδες» ρομπότ σε μεταξύ τους αναμετρήσεις!!! Θα πέφτει ξύλο χωρίς αποβολές!

Ας το σκεφτούμε για λίγο αλλιώς – χάριν παιδειάς: «τα ανθρωπόμορφα ρομπότ είναι φίλοι μας!!!» (Αρκεί να μην μας δίνουν διαταγές, να μην μας κυνηγούν – και να μη γίνουν ανθρωποφάγα όπως το είδος μας!!!)

Δαφνοστολείστε τον νικητή!

Δευτέρα 6 Απρίλη (00.28) >> Κάθε φορά που το ψόφιο κουνάβι ή/και τα ψόφια κουτάβια της αγέλης του λένε ότι έχουν καταστρέψει όλα τα όπλα της Τεχεράνης, «κάτι γίνεται» και αποδεικνύονται σαν αυτό που είναι: ηλίθιοι.

Κι όμως! Έχουν δίκιο!!! Έχουν τσακίσει το 90%, το 100%, ακόμα και το 120% όλων των πυραυλικών, αντιαεροπορικών, χερσαίων, θαλάσσιων, υποθαλάσσιων όπλων της Τεχεράνης!!! Τα οποία, μάλιστα, είναι κινέζικης κατασκευής – να ένα ξεγυρισμένο χαστούκι στον απώτερο εχθρό!!!

Πρόκειται για αυτά:

Μην σας φαίνεται παράξενο! Η παραπλάνηση του εχθρού είναι βασικό συστατικό κάθε πολέμου. Αλλά εδώ η εφευρετικότητα έκανε αυτήν την παραπλάνηση …. παιδικό παιχνίδι! Μια κινέζικη εταιρεία, οι σχεδιαστές και οι μηχανικοί της, φτιάχνουν φουσκωτές απομιμήσεις κάθε όπλου που θα ήθελαν να ισοπεδώσουν το ψοφιοκουναβιστάν και οι θεοναζί… Και τις εξάγουν εκεί που υπάρχει ζήτηση για τέτοιους «στόχους»….

Ωιμέ!!! Αυτοί είναι ικανοί να φτιάξουν φουσκωτό ψόφιο κουνάβι και όλο το υπουργικό του, και να τα πουλάνε σα στόχους για darts!!!

(Αν το κάνουν δεν θα προλαβαίνουν τις παραγγελίες!)

Ουδέν νεώτερον απ’ το δυτικοασιατικό μέτωπο 2;

Δευτέρα 6 Απρίλη (00.13) >> Οι καταρρίψεις (αμερικανικών) αεροπλάνων, οι καταστροφές (αμερικανικών) ελικοπτέρων, αυτά σίγουρα συγκινούν. Ταιριάζουν άλλωστε με την αισθητική μιας πολεμικής ταινίας (που ωστόσο εξελίσσεται αργά).

Ακόμα αργότερα εξελισσόνται άλλοι ριζικοί μετασχηματισμοί στην περιοχή, κάτω απ’ την βία της ψοφιοκουναβικής + θεοναζί επίθεσης στο ιράν και της ιρανικής + some allies αντεπίθεσης. Γεγονότα που δεν θα περιλαμβάνονταν σε μια πολεμική ταινία, παρότι μεσοπρόθεσμα θα αποδειχθούν το ίδιο καθοριστικά όσο η καθαυτό ήττα του «συλλογικού Epstein» και σ’ αυτό το πεδίο μάχης.

Όποιος / όποια δεν έχει όρεξη να χασμουρηθεί, ιδού:

Στις 15 Σεπτέμβρη του 2025 μεταξύ άλλων γράφαμε κι αυτά:

…Το ότι τα δεδομένα στην περιοχή έχουν αλλάξει, και μάλιστα δραματικά, το κατάλαβαν όλοι (τα αφεντικά των δυτικών ιμπεριαλισμών και ο θεοναζί χωροφύλακάς τους) τον περασμένο Ιούνιο, όταν προσπάθησαν να «σβήσουν απ’ τον χάρτη» το ιρανικό καθεστώς…

… Εν τω μεταξύ και οι υπόλοιπες πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου, γνωστές για την διακριτική υπέρ των θεοναζί αδράνειά τους, θα αρχίσουν να αναθεωρούν ορισμένες βεβαιότητές τους. Θέλοντας και μη. Είναι σαφές ότι η γενική δυτική ιμπεριαλιστική παρακμή αφήνει στην περιοχή τους ένα «ψυχωσικό υπόλοιπο», το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, το οποίο τα δυτικά αφεντικά έχουν στηρίξει μεν με κάθε τρόπο ακόμα και στις πιο φρικαλέες ατραξιόν του αλλά τους έχει κοστίσει ήδη πάρα πολύ. Αυτό το «ψυχωσικό υπόλοιπο» καταλαβαίνει μόνο από όπλα∙ και όπλα ικανά να το αντιμετωπίσουν (μαζί με τους ανάλογους στρατούς) έχουν τέσσερα μόνο κράτη στον ευρύτερο κοντινό ορίζοντα: η τουρκία, η αίγυπτος, το ιράν – και το πακιστάν…. Συνεπώς η «αρχιτεκτονική ασφάλειας» όλων αυτών των πετροχουντών θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της πως είναι «κυκλωμένη εξ επαφής» (όχι εχθρικά, αλλά πάντως κυκλωμένη) από μια πραγματικότητα συνεπή με τα δεδομένα και τις αλλαγές των συσχετισμών παγκόσμια. Θα αναπροσανατολιστεί ανάλογα; (Αν ναι, θα το κάνει διακριτικά και ίσως αβέβαια: ο χουντοκαραβανάς του Καϊρου έχει μια σχετική πρόταση για τα 22 κράτη / μέλη του «αραβικού συνδέσμου»…)

Αργότερα, στις 16 Φλεβάρη του 2026 (12 μέρες πριν την τελευταία επίθεση) γράφαμε μεταξύ άλλων κι αυτά:

…Η σφαγή στη Γάζα και ο συνεχιζόμενος εποικισμός της δυτικής Όχθης∙ η επίθεση στη Doha∙ και η (ηττημένη) επίθεση στο ιράν τον περασμένο Ιούνη, αλλάζουν γρήγορα τους προσανατολισμούς και τους συσχετισμούς δύναμης στην ευρύτερη δυτική Ασία. Διαμορφώνεται ήδη ένα κρατικό / καπιταλιστικό τετράγωνο Τεχεράνης, Άγκυρας, Καϊρου και Ριάντ που θεωρεί πια το Τελ Αβίβ επικίνδυνο νταβατζή για όλους, και καθόλου δεν σκοπεύει να συνεχίσει την «προσαρμογή» του είτε στις ηπα ειδικά είτε στην δύση γενικά. Προσθέστε σ’ αυτό το τετράγωνο την Ισλαμαμπάντ (ναι, το πακιστάν), την Ντόχα και την Δαμασκό για να έχετε μια ευρύτερη ιδέα για το τι συμβαίνει πια σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου…

Ένα μήνα μετά την επίθεση, με ξεκαθαρισμένο ότι το ψοφιοκουναβιστάν + θεοναζί καθεστώς ηττώνται, η συνάντηση στις 29 – 30 Μάρτη 2026 των υπεξ τουρκίας, αιγύπτου, σαουδικής αραβίας και πακιστάν στην Ισλαμαμπάντ δεν ήταν κάτι που θα μπορούσε να πουληθεί δημαγωγικά. (Και ίσως δεν θα έπρεπε καν και καν: ας μην μπαίνουν στα μυαλά των πρωτοκοσμικών περίεργες ιδέες!!!)

Ακόμα λιγότερο θα έπρεπε να υποδειχθεί (απ’ τους δημαγωγούς και κάθε είδους λαγωνικό) το γεγονός ότι αμέσως μετά τη λήξη του ραντεβού-των-4 στην Ισλαμαμπάντ, στις 31 Μάρτη 2026, ο πακιστανός υπ.εξ. Mohammad Ishad Dar πέταξε ως το Πεκίνο για συνάντηση / ενημέρωση / κλπ με τους αξιωματούχους της νέας (και σοβαρής…) «υπερδύναμης».

Ενώ δυο μέρες αργότερα, στις 2 Απρίλη 2026, η ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) είχε διάφορα να πει και να συνεννοηθεί τηλεφωνικά με τον τοξικό πρίγκηπα του Ριάντ. Την ίδια μέρα είχε face to face συζήτηση στη Μόσχα με τον αιγύπτιο υπ.εξ. Badr Abdelatty…

Τι συμβαίνει; Στην trash δύση (είτε στις κορυφές των εξουσιών είτε στις μάζες) ό,τι δεν έχει ψοφιοκουναβισμούς είναι από αντιεμπορικό έως αδιάφορο! Δεν ιντριγκάρει! Δεν αποπλανεί! Δεν έχει καμία σημασία!!! (Άλλωστε – έκπληξη;;; – κανένα απ’ αυτά τα ραντεβού δεν έψαχνε λύση για … το «άνοιγμα των στενών του Ορμούζ»!!!)

Ή μήπως έχει (πολύ μεγαλύτερη απ’ τους σπασμούς της δυτικής παρακμής);

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Mind the gap

Δευτέρα 6 Απρίλη (00.04) >> Είχαμε την κρυφή ελπίδα ότι μερικές δουλειές δεν θα μηχανοποιηθούν, επειδή είναι πολύπλοκες και δεν θα συμφέρει. Όπως, για παράδειγμα, τα «οικιακά»…

Αλλά δεν ρωτήσαμε τους κινέζους μηχανικούς. Ιδού λοιπόν: η κινεζική Unipath (μια απ’ τις 3 ή 4 κινέζικες που είναι πια οι παγκόσμιοι «πρωταθλητές» στα ρομπότ) παρουσιάζει… την «μηχανική οικιακή βοηθό»…

Τι να πει κάποιος; Αφού πλένει και τα χεράκια του… είναι προκομένο!

 

“Παράθυρα”…

Δευτέρα 2 Μάρτη >> Ο αμερικάνος John Mearsheimer είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Σικάγο. Θεωρείται απ’ τους πιο γνωστούς οπαδούς του ρεαλισμού στις διεθνείς διακρατικές σχέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μόνιμα επικριτικός για την “εξωτερική πολιτική” της Ουάσιγκτον.

Έχει επίσης την θέση ότι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει διαβρώσει τα αμερικανικά κέντρα εξουσίας, με εξαγορές και εκβιασμούς, διαμορφώνοντας έως επιβάλλοντας το τι κάνει διαχρονικά η Ουάσιγκτον στη μέση Ανατολή, ακόμα κι αν είναι τελικά κόντρα στα δικά της συμφέροντα. Αυτό είναι κάτι στο οποίο δεν συμφωνούμε, αν και η “διαπλοκή” – για την οποία ο Mearsheimer έχει γράψει και βιβλίο – είναι πράγματι και πραγματική και εκτεταμένη.

Την πιο κάτω συνέντευξη ο Mearsheimer την έδωσε την περασμένη Τετάρτη – λίγες ημέρες πριν την ψοφιοκουναβο-θεοναζί επίθεση. Έχει γι’ αυτό το ενδιαφέρον της. Ειδικά απ’ το χρονικό σημείο 31.55 και για τα επόμενα 7+ λεπτά όπου εξηγεί γιατί κατά την γνώμη του υπάρχει πια τέτοια βιασύνη για να καταστραφεί το ιράν.

Ακονίστε τα αγγλικά σας και σχηματίστε την γνώμη σας:

Σύμβολα, χώμα και αίμα

Δευτέρα 2 Μάρτη (00.09) >> Θα υποδείξουν κάποιοι τον συμβολισμό. «Ο τάδε, ο δείνα, είναι σύμβολο» – για την κοινωνία που του αντιστοιχεί. Θα υποστηρίξουμε πως η αντίληψη περί «συμβολισμού» και περί «της αξίας των συμβόλων» δεν είναι ενιαία και καθολική για τα 7,5 δισεκατομμύρια ανθρώπων του πλανήτη. Θα υποστηρίξουμε επίσης ότι σα δυτικοί δίνουμε-αξία-στα-σύμβολα των Άλλων ή μιλάμε για την-αξία-του-συμβολισμού-του-φόνου των Άλλων εκκινώντας απ’ την χωνεμένη και γενικευμένη χριστιανο-καπιταλιστική ειδωλολατρεία: του εμπορεύματος και των avatar. Ισχύουν τα ίδια παντού; Ήταν ο Soleimani ένας «pop star» των φρουρών της επανάστασης; (Να θυμίσουμε ότι δολοφονήθηκε απ’ τα στρατά του ίδιου ψόφιου κουναβιού, στην πρώτη του θητεία, στις 3 Γενάρη του 2020, στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης…)

Αντί να βουλιάξουμε σε ανούσιες «ενατενίσεις» περί συμβολισμών και συμβολικών εκτελέσεων, καλύτερα να μείνουμε στο έδαφος του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού. Στο έδαφος που γίνονται οι πραγματικές αναμετρήσεις∙ στο έδαφος που καταγράφονται οι πραγματικές ήττες, ήττες που δεν μπορούν να αντιστραφούν.

Θα ξέρετε, θα καταλαβαίνετε (ελπίζουμε!!!) πως η όλο και μεγαλύτερη επιθετικότητα των δυτικών ιμπεριαλισμών και του θεοναζί, απαρτχάιντ χωροφύλακά τους όχι μόνο απέναντι στους Παλαιστίνιους αλλά απέναντι στο σύνολο της δυτικής Ασίας είναι η σύνθεση ανάμεσα στο «παλιό» πρόβλημα της βιωσιμότητας ενός απαρτχάιντ, αποικιοκρατικού / εποικιστικού δυτικού σχεδίου και στο «καινούργιο» πρόβλημα της ασυγκράτητης εφόδου του ευρασιατικού project. Αν σας βολεύει αυτό το τελευταίο διαβάστε το «κίνα».

Υποθέτουμε επιπλέον πως ξέρετε ότι το κινεζικό κράτος / κεφάλαιο (όπως και το ρωσικό) είναι γερά εδραιωμένα πλέον στην ιρανική επικράτεια∙ αυτήν την «τριπλή συμμαχία» όχι μόνο την ξέρουν στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στο Τελ Αβίβ (αλλά και στην Αθήνα και στη Λευκωσία…) αλλά επιπλέον λυσσάνε για το πως θα την φρενάρουν.

Τίποτα συμβολικό!!!

Διαβάστε λοιπόν ενδεικτικά για τους πραγματικούς (καπιταλιστικούς) συσχετισμούς δύναμης και άρα για το γιατί οι δολοφόνοι της δυτικής Ασίας (και της Αφρικής, και της λατινικής Αμερικής, και …) είναι καταδικασμένοι όχι απλά να ηττηθούν (αυτό συμβαίνει ήδη) αλλά τελικά να συντριβούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Το παρακάτω το έγραψε ένας τύπος που δεν το ξέρουμε, πριν 5 ημέρες, στο «Χ» – (ευχαριστούμε τον Σ. που το εντόπισε):

Πέρυσι πέρασα χρόνο στην Shenzhen, κι όταν είδα τον Merz να επιστρέφει απ’ την Κίνα και να λέει στους γερμανούς ότι πρέπει να δουλεύουν περισσότερο ήξερα ακαριαία τι ήταν εκείνο που τον κτύπησε βαριά στον εγκέφαλο, γιατί πέρασα κι εγώ το ίδιο συνειδησιακό σοκ.

Στη διάρκεια της παραμονής μου την πρώτη εβδομάδα στην Huaqiangbei έφτιαξα 4 πρωτότυπες εκδοχές μιας πλακέτας ελεγκτή κινητήρα με κόστος λιγότερο από 1.000 δολάρια συνολικά. Στην πατρίδα μου ένας φίλος δούλευε πάνω σε κάτι παρόμοιο και ξόδεψε πάνω από 12.000 δολάρια για μια μόνο εκδοχή, που χρειάστηκε σχεδόν 2 μήνες για να την παραλάβει.

Όταν βιώνεις αυτήν την αντίθεση μέσα στα χέρια σου, σ’ ένα δικό σου έργο, κάτι αλλάζει μόνιμα στον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο, κι αυτό το κάτι πάει πολύ πιο βαθιά απ’ το κόστος και την ταχύτητα.

Αυτό που στην πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί στη Shenzhen είναι ένας οργανισμός συλλογικής μάθησης. Φανταστείτε 20 εργαστήρια PCB, 15 εργαστήρια καλουπιών, 30 διανομείς εξαρτημάτων και 100 free lancers υλικο-λογισμικού, όλα αυτά σε μια ακτίνα 2 χιλιομέτρων. Αν το δει κανείς απ’ έξω μοιάζει εξωφρενικά περιττό και σπάταλο, μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι ο πλεονασμός είναι στην πραγματικότητα μια μεταμφιεσμένη πυκνότητα πληροφοριών.

Το έζησα από πρώτο χέρι μ’ έναν προμηθευτή καλουπιών έγχυσης με τον οποίο συνεργαζόμουν. Αυτός ο τύπος είχε δει 100 κατασκευαστές να επαναλαμβάνουν παρόμοια θερμικά σχέδια μέσα σε 6 μήνες, οπότε προσάρμοσε προληπτικά τα εργαλεία του πριν καν ανοίξω το στόμα μου. Ήξερε τι χρειαζόμουν πριν καν καταλάβω εγώ τι χρειαζόμουν. Αυτή η συλλογική εμπειρία / νοημοσύνη βρίσκεται στις σχέσεις μεταξύ των «κόμβων» και ενισχύεται καθημερινά.

Η Δύση θεωρεί την κατασκευή ως το κέντρο του κόστους το οποίο το βελτιστοποιείς μέσω της συγκέντρωσης (της παραγωγής).

Η Κίνα απ’ τη μεριά της δημιούργησε, ίσως κατά λάθος, ένα κατανεμημένο νευρικό δίκτυο ανθρώπινης κατασκευαστικής νοημοσύνης, όπου η γνώση διαχέεται οριζόντια σε χιλιάδες άτομα ταχύτερα απ’ ότι θα μπορούσε να την επεξεργαστεί εσωτερικά οποιαδήποτε μεμονωμένη δυτική εταιρεία.

Οπότε όταν ο Merz επιστρέφει και λέει ότι πρέπει να δουλέψουμε λίγο περισσότερο, νομίζω ότι είδε το πρόβλημα αλλά διέγνωσε εντελώς λάθος τη λύση. Το να λες στους γερμανούς να δουλέψουν σκληρότερα είναι σα να λες σε ένα άλογο να καλπάσει πιο γρήγορα ενώ η άλλη πλευρά έχει φτιάξει ήδη μια μηχανή εσωτερικής καύσης.

Η διαφορά δεν είναι ποσοτική, είναι ποιοτική. Στη Shenzhen περπατάς 200 μέτρα για να κάνεις την δουλειά σου, στο Μόναχο στέλνεις ένα email και περιμένεις 3 βδομάδες.

Είναι η ταχύτητα επανάληψης, είναι η παράλληλη και ταυτόχρονη αναζήτηση έναντι της διαδοχικής βελτιστοποίησης σε επίπεδο συστήματος, είναι η ανοχή κινδύνου.

Και ο Merz είδε μόνο την επιφάνεια. Αυτό που του διέφυγε εντελώς είναι ότι οι πόλεις της 2ης βαθμίδας, όπως η Hefei Chengdu και η Wuhan, αναπαράγουν αυτή τη στιγμή το μοντέλο της Shenzhen σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Η BYD ήταν άσχετη από πωλήσεις και μέσα σε περίπου 5 χρόνια έχει ξεπεράσει όλες τις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες μαζί. Η Huawei κατασκευάζει το δικό της τσιπ 7 νανοχιλιοστών υπό το καθεστώς των πιο ασφυκτικών κυρώσεων σε βάρος της, και φυσικά όλοι οι αναλυτές έλεγαν ότι αυτό είναι αδύνατο. Και πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχει μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει τις προχωρημένες κατασκευές και τις τεχνολογίες αιχμής ως εθνική υπαρξιακή προτεραιότητα, ενόσω η ευρώπη κουβεντιάζει για το εάν η τεχνητή νοημοσύνη απαιτεί μια ακόμη επιτροπή δεοντολογίας.

Νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει είναι ο πιο ασύμμετρος οικονομικός ανταγωνισμός στη σύγχρονη ιστορία, και οι περισσότεροι δυτικοί ηγέτες εξακολουθούν να τον εννοούν ως πρόβλημα παραγωγικότητας ενώ στην πραγματικότητα είναι οντολογικό ζήτημα.

Η ευρώπη και η αμερική βελτιστοποιούν μεταβλητές που η Κίνα σταμάτησε να παρακολουθεί εδώ και χρόνια, ενώ η Κίνα προσθέτει σε διαστάσεις που η Δύση δεν έχει καν το πλαίσιο για να μετρήσει.

Ο Merz είχε τουλάχιστον το θάρρος να το κατονομάσει φωναχτά και το σέβομαι, αλλά το να δουλεύεις λίγο περισσότερο μέσα σε μια προβληματική αρχιτεκτονική σημαίνει απλά ότι θα φτάσεις στον λάθος προορισμό λίγο πιο γρήγορα.

Τι σχέση έχουν αυτά με τον πόλεμο (γενικά και ειδικά αυτόν τον καινούργιο, κατά του ιράν); θα αναρωτηθούν κάποιοι. Έχουν και παραέχουν!

Συμβολικά είναι αλήθεια ότι ο αρχιχασάπης του Τελ Αβίβ σκότωσε τον Nasrallah κι όχι το ανάποδο. Και πάλι συμβολικά είναι αλήθεια ότι οι αρχιχασάπης μαζί με το ψόφιο κουνάβι σκότωσαν και ξανασκότωσαν ιρανούς «πολιτικούς ηγέτες», «στρατιωτικούς ηγέτες», πυρηνικούς τεχνο-επιστήμονες∙ κι όχι το ανάποδο. Αλλά αυτά σε πραγματικές συνθήκες είναι δημιουργία εντυπώσεων, «ψυχολογικές επιχειρήσεις», θέαμα προς τέρψιν του δυτικού κοινού. Τίποτα περισσότερο.

Σε πραγματικές συνθήκες είναι οι ιρανοί που έχουν φτιάξει όχι μόνο τους πυραύλους αλλά έχουν αναπτύξει και τον συνδυασμένο τρόπο χρήσης τους έτσι ώστε να κτυπάνε το απαρτχάιντ καθεστώς σχεδόν κατά βούληση, χωρίς αυτό να μπορεί να τους αναχαιτίσει… Σε πραγματικές συνθήκες είναι οι σύμμαχοι της Τεχεράνης που έχουν αναπτύξει τεχνικές και τεχνολογίες (όπλων, ναι, δυστυχώς…) για τις οποίες μπορούν να κάνουν ακόμα και οικονομία στη χρήση τους αλλά παρ’ όλα αυτά να πετυχαίνουν τα αποτελέσματα που θέλουν.

Κυρίως: «διαδικαστικά» από πολλές απόψεις διαμορφώνεται ένα διαφορετικό (καπιταλιστικό) Παράδειγμα συγκρότησης, διαχείρισης και αξιοποίησης που ΔΕΝ αντιμετωπίζεται … συμβολικά… Όσες δολοφονίες υψηλού επιπέδου κι αν γίνουν.

Γιατί όχι, δεν είναι η Τεχεράνη που σφάζει χιλιάδες αμάχους∙ είναι οι παρακμιακοί δυτικοί κανίβαλοι. Όχι, δεν είναι η υεμενίτικη Ansar Allah που είναι «πρωτόγονη» – είναι η συλλογική δύση που καλλιεργεί για πάρτη της τα πιο φονικά «ελατήρια». Και ναι, ο «συλλογικός Epstein» είναι το έσχατο δυτικό κατόρθωμα, με το οποίο αηδιάζει όλος ο γαλαξίας.

Μπορεί όποιος θέλει να μαστουριάζει στις οθόνες… Μπορεί να παραμυθιάζεται με τις εντυπώσεις και τις ψευδαισθήσεις οποιουδήποτε είδους… Μπορεί να καταναλώνει ηρεμιστικά για την την βγάλει – μόνο να την βγάλει. Αλλά το έδαφος (της καπιταλιστικής) αναδιάρθρωσης υπάρχει. Ποτίζεται ήδη με δάκρυα και αίμα. Κι εκεί κρίνονται (και θα κριθούν) όλα.