Nakba

Δευτέρα 16 Μάη>> Η 15η Μάη είναι επέτειος, αλλά όχι μέρα γιορτής. Είναι ημέρα πένθους και υπενθύμισης, αν χρειαζόταν κάποια, ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, που συνεχίζεται – αμείωτο και ατιμώρητο – εδώ και 74 χρόνια: της κατοχής της Παλαιστίνης. Το απαρτχάιντ ισραηλινό καθεστώς δεν είναι μόνο του σ’ αυτό το έγκλημα. Έχει συνεργούς όλες τις αυτοχαρακτηριζόμενες «δημοκρατίες» του δυτικού καπιταλιστικού κόσμου, την συντριπτική πλειοψηφία των λευκών, χριστιανών, πρωτοκοσμικών, κατά την γνώμη τους «ανθρωπιστών».

Δεν συνεχίζεται μόνο το έγκλημα. Συνεχίζεται ακατάβλητη και η παλαιστινιακή αντίσταση. Η μία γενιά μετά την άλλη. Η πεισματάρικη ζωή κόντρα στη ρατσιστική θανατοπολιτική.

Σαν ελάχιστη συμβολή μνήμης και υποστήριξης, αυτό το 3λεπτο video (σπικάζ και υπότιτλοι στα αγγλικά):

Παλαιστίνη

Δευτέρα 25 Απρίλη>> Ας μην θορυβηθεί κανείς… Μετά από δεκαετίες ρατσισμού, φασισμού, απαρτχάιντ, κατοχής, δολοφονιών, μαζικών φυλακίσεων, καταστροφών σπιτιών και χωραφιών, η κατεχόμενη Παλαιστίνη δεν μοιάζει σε τίποτα με την ουκρανία… Για την ακρίβεια του φασιστοκαθεστώς του Κιέβου μοιάζει παιδική χαρά μπροστά σ’ εκείνο του Τελ Αβίβ – αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Ποιο Donbass; Την «διαχείριση» της λωρίδας της Γάζας αντέγραφε το ουκρανικό φασισταριό – αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η επί δεκαετίες κατοχή της Παλαιστίνης  είναι μέρος της δυτικής ρουτίνας, και πρέπει να είναι κάποιος οτιδήποτε άλλο εκτός από λευκό, ανθρωπιστικό, ιμπεριαλιστικό σκουπίδι για να καταλάβει πόσο αίμα πίνει αυτή η ρουτίνα. Δεν χρειάζονται αυστηρές κυρώσεις, οικονομικοί αποκλεισμοί και άλλα παρόμοια κατά του καθεστώτος του Τελ Αβίβ. Ούτε δωρεές όπλων, κι άλλων όπλων, κι ακόμα περισσότερων όπλων προς τους παλαιστίνιους.

(Στην τελική, μια χαρά οι δυτικοί καπιταλισμοί θα ήθελαν να «εξαρτηθούν» απ’ το ισραηλινό φυσικό αέριο, αν υπήρχε τρόπος να φτάνει γρήγορα και έγκαιρα).

Όποιος νομίζει πως οι μόνοι πληθυσμοί του πλανήτη είναι οι δυτικοί, οπότε αυτοί έχουν την πρώτη και τελευταία κουβέντα για το ποιους πολέμους γουστάρουν και ποιους όχι, ποιοι είναι οι «σωστοί» και ποιοι όχι, κάνει τραγικό λάθος. Η όξυνση του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού πυροδοτεί μια όλο και λιγότερο καλυμμένη πολυεπίπεδη ανταρσία του «παγκόσμιου νότου» κατά των πρωτοκοσμικών ιμπεριαλισμών και των παραφυάδων τους.

Όποιος νομίζει επίσης ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτού του «παγκόσμιου νότου» δεν κατάλαβε καλά τον ουσιαστικό χαρακτήρα της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, είναι βαθιά νυχτωμένος. Ξανά: ο «παγκόσμιος νότος» ξέρει… (Το πάνω video είναι ινδικής προέλευσης).

Ζήτω η δύση!

Δευτέρα 18 Απρίλη>> Στην κατεχόμενη Παλαιστίνη ο πόλεμος δεν τελειώνει ποτέ. Είναι σταθερά (για την φιλάνθρωπη δύση) μια αγαπημένη ρουτίνα… (Δεν είναι χριστιανικό το al-Aqsa, έτσι δεν είναι;)

Αυτή κι αν είναι «αποτελεσματικότητα»!!

Πέμπτη 31 Μάρτη>> Γράφαμε την περασμένη Δευτέρα, προβάλλοντας τις σημερινές δημοσιεύσεις: …Ο πόλεμος στην ουκρανία διαμορφώνει την δυτική κατά κύριο λόγο καθεστωτική δημοσιότητα («κοινωνία του θεάματος» – ε;), όχι όμως τις τακτικές του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος και των αφεντικών του. Κι αν έχει «κουκουλωθεί» κάτι, δεν είναι η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία, η οποία έτσι κι αλλιώς συγκεντρώνει δυνάμεις για να περάσει στην επόμενη φάση, την φάση της «κανονικότητας», αλλά οι αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για την φονικότητα της γενετικής μηχανικής, των mRNA πλατφορμών…

Συμβαίνει κάτι που αποκρύβεται σχετικά με την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία και, ειδικά, το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, κάτι που αποσιωπάται σκόπιμα; Ναι: η καταστροφική «λειτουργία» της γενετικής μηχανικής και της αποικιοποίησης του ανθρώπινου ανοσοποιητικού είναι όλο και πιο ξεκάθαρη∙ πέρα απ’ τις δεκάδες χιλιάδες δολοφονημένων και τις εκατοντάδες χιλιάδες σακατεμένων. Σε μια σειρά κρατών με πολύ μεγάλα ποσοστά «δισ- και τρισ-εμβολιασμένων» η σαφώς ήπια εκδοχή Ο «θερίζει», ακριβώς εκείνους κι εκείνες των οποίων το ανοσοποιητικό έχει χακαριστεί.

Πρώτο παράδειγμα, χαρακτηριστικό σε βαθμό κακουργήματος, η νότια κορέα (πληθυσμός: 51,8 εκατομύρια). Στα κράτη με πληθυσμό πάνω από 10 εκατομμύρια η νότια κορέα είναι το τρίτο κατά σειρά πιο πλατφορμιασμένο, με ποσοστό (2 δόσεων) 86% στο σύνολο του πληθυσμού / 93% στους ηλικιωμένους πάνω από 18∙ 94%∙ 63% να έχουν κάνει / υποστεί την «3η δόση», 78% στους ηλικιωμένους. Η γενετική μηχανική που βγάζει τα τρελά της κέρδη στην επικράτεια της Σεούλ είναι των pfizer/biontech, moderna και astrazeneca. (Όλα τα στοιχεία και οι πίνακες είναι απ’ το worldmeter).

Όπως κι αν μετράει το καθεστώς στη Σεούλ τους θανάτους που χρεώνει στον τσαχπίνη, απ’ τον Δεκέμβρη του 2021 (οι «δύο δόσεις» έχουν ολοκληρωθεί) και μετά, με την «τρίτη δόση» στο μπράτσο, o πιο πάνω πίνακας είναι το λιγότερο αποκαλυπτικός. Από ένα μέγιστο 40 θανάτων στις 29 Δεκέμβρη του 2020, και ύστερα από ένα σχεδόν χρόνο μαζικών διπλών πλατφορμιασμών (και άγνωστου αριθμού «παράπλευρων» δολοφονιών…), οι 40 θάνατοι καταμετρούνται ξανά στις 26 Νοέμβρη του 2021… Και ύστερα το πράγμα ξεφεύγει εντελώς, με τους θανάτους (διπλο- και τριπλο-πλατφορμιασμένων) να φτάνουν του 429 στις 17 Μάρτη του 2022 και 470 μια βδομάδα μετά, στις 24 Μάρτη.

Μήπως υπάρχει κάποια άγνωστη νοτιοκορεατική «ιδιαιτερότητα»; Καθόλου! Να και μερικά παραδείγματα ακόμα (απ’ αυτά για τα οποία έχει πέσει σιωπητήριο).


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ποιος πόλεμος; 2

Δευτέρα 7 Μάρτη>> Η αποκοπή της ρωσικής εισβολής στην ουκρανία (και των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών της) απ’ το ιστορικό πλαίσιο του παγκόσμιου ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού (4ος παγκόσμιος πόλεμος…) είναι εξαιρετικά βολική για τα δυτικά αφεντικά… Συμβάλει αποφασιστικά στην αποβλάκωση, και τι καλύτερο από υποτελείς αποβλακωμένους πληθυσμούς; Μπορεί λοιπόν κανείς να είναι με τους «δυστυχισμένους ουκρανούς», με τον «αποφασιστικό Putin» ή (επιβάλλεται να είναι) με την «ειρήνη»: σε κάθε περίπτωση θα είναι sentimental και με βαριά μυωπία…

Τι είναι η ειρήνη; ρωτάει ρητορικά η Black Alliance for Peace σ’ ένα σχετικό άρθρο της πριν λίγες μέρες. Σίγουρα όχι τα προσχήματα των δυτικών – λέμε. Για εμάς ειρήνη δεν είναι απλά η απουσία ένοπλης σύγκρουσης. Ειρήνη σημαίνει την δημιουργία, μέσα από λαϊκό αγώνα και αυτοάμυνα, ενός κόσμου απελευθερωμένου απ’ τον μιλιταρισμό και τα πυρηνικά όπλα, τον ιμπεριαλισμό και τους άδικους πολέμους, την πατριαρχία και την λευκή υπεροχή. Αντίθετα, η αναβίωση του ναζισμού στην Ουκρανία, όπως επίσης στις ΗΠΑ, στον Καναδά και αλλού, αντιπροσωπεύει την εδραίωση της λευκής υπεροχής ως μέρους ιμπεριαλιστικών σχεδίων…

Πείτε τα! (Οι σύγχρονοι υποτελείς της εν γένει «αριστεράς» του κράτους και του κεφάλαιου θα συμφωνήσουν βαριεστημένοι…. στα (αντι)social media… Και σε κανά μήνα θα ασχολούνται με κάτι άλλο).

Η ουκρανική επικράτεια είναι μόνο ένα απ’ τα επιμέρους πεδία μάχης ενός ήδη μακρόχρονου πολέμου. Ανάμεσα στους δυτικούς καπιταλισμούς  / ιμπεριαλισμούς (που εντελώς σχηματικά και όχι με την απαραίτητη ακρίβεια θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «νατοϊκό μπλοκ») και στο ευρασιατικό project. Η συρία, ο λίβανος, το ιράκ, το ιράν, το αφγανιστάν είναι μερικά ακόμα τέτοια πεδία μάχης∙ όπως επίσης η λιβύη, η υποσαχάρια αφρική («ζώνη του Sahel»)∙ όπως η ταϊβάν και οι θάλασσες της κίνας∙ όπως μεγάλο μέρος της λατινικής αμερικής. Στο «νατοϊκό μπλοκ», υπό την καθοδήγηση της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου περιλαμβάνονται τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη / κεφάλαια, αλλά κι εκείνα της αυστραλίας και της ιαπωνίας (παρότι δεν είναι τυπικά μέλη του νατο). Στο ευρασιατικό μπλοκ εκτός της ρωσίας και της κίνας περιλαμβάνονται τα κράτη / μέλη του CSTO (collective security treaty organization: καζακστάν, κιργιζιστάν, τατζικιστάν, λευκορωσία, αρμενία), το ιράν, το πακιστάν, το αφγανιστάν, η συρία, η τουρκία, το ιράκ, η βενεζουέλα, η κούβα και όλο και περισσότερα αφρικανικά κράτη (παρότι δεν είναι ούτε ευρωπαϊκά ούτε ασιατικά). Με τις όποιες αποχρώσεις στους ελιγμούς τους.

Το να παίρνει κάποιος θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς ή το να φωνάζει «ειρήνη ημίν» σε μια μόνο μάχη σημαίνει ότι αποδέχεται (ακόμα και με την αδιαφορία του) τον πόλεμο στο σύνολό του αλλά δεν του αρέσει μια συγκεκριμένη εξέλιξή του. Η ουκρανική επικράτεια, μετά από 8 χρόνια πολέμου εκεί, «πέφτει» απ’ τα αμερικανικά / αγγλικά χέρια∙ κι αυτή είναι η δεύτερη ήττα του νατο μέσα σε λίγους μήνες, μετά την «αποχώρηση» απ’ το αφγανιστάν… Δεν αρέσει αυτή η εξέλιξη στα δυτικά αφεντικά, οπότε ταϊζουν τον «φιλειρηνισμό» των υποκόων τους… Και να τα δάκρυα, και να η αγανάκτηση… Η ήττα του νατο στο ουκρανικό πεδίο μάχης, είναι ψυχρό, αντικειμενικό γεγονός∙ που δεν χάνει την σημασία του απ’ το ότι στην ουκρανία (σε αντίθεση με το αφγανικό πεδίο μάχης), απ’ την μεριά του «άξονα», ο πόλεμος γινόταν μέσω proxies (του ουκρανικού φασισταριού).

Και πάλι μια σύγκριση του τι συμβαίνει γύρω απ’ το ουκρανικό πεδίο μάχης σε σχέση με άλλα, από την δική μας εργατική, «μακρο-ιστορική» προσέγγιση.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Απαρτχάιντ

Δευτέρα 7 Φλεβάρη>> Με μια έκθεση 300 σελίδων η διεθνής αμνηστία κατηγόρησε πριν μια βδομάδα το Τελ Αβίβ για αυτό που είναι: ένα σκληροπυρηνικό απαρτχάιντ καθεστώς. Η έκθεση τεκμηριώνει αναλυτικά «απάνθρωπες πρακτικές βίαιης μεταφοράς πληθυσμών, διοικητικές φυλακίσεις, βασανιστήρια, παράνομες δολοφονίες και σοβαρούς τραυματισμούς, την άρνηση των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών… που γίνονται συστηματικά σε βάρος των Παλαιστίνιων». Είναι η τρίτη τέτοια έκθεση, μετά από εκείνη την ισραηλινής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem και της human rights watch.

Το αυτί του ισραηλινού φασισταριού δεν ιδρώνει φυσικά. Ο Liot Haiat, εκπρόσωπος του υπ.εξ. στο Τελ Αβίβ δήλωσε το συνηθισμένο: … Πρόκειται για εκδήλωση σύγχρονου αντι-σημιτισμού… Αλλά δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν αυτές τις ψευδείς κατηγορίες σε βάρος μας… (Ευτυχώς) εκείνοι που κατέχουν την εξουσία βρίσκονται πάντα στο πλευρό του Τελ Αβίβ. Ο εκπρόσωπος τύπου του αμερικανικού υπ.εξ. δήλωσε ότι το υπουργείο του … απορρίπτει την άποψη ότι οι ενέργειες του ισραήλ συνιστούν απαρτχάιντ… Την ίδια γνώμη έχει και το γερμανικό υπ.εξ. (Ίσως να είναι «αντι-ντόιτς» κι αυτό… Ε; Αφού συμφωνούν και για τις πλατφόρμες… )

Στο υπαρκτό «μετα-σύμπαν» τα αφεντικά έχουν πάντα δίκιο… Αλλοίμονο στους σφουγγοκωλάριους…

Σωλήνες μεγάλου βάθους

Τρίτη 11 Γενάρη>> Όχι ότι υπήρχε περίπτωση να κατασκευαστεί ποτέ! Αλλά για τον ελληνικό ιμπεριαλισμό ο θρυλικός east med δεν ήταν σωλήνας. Ήταν ένα εικονικό γραμμικό «σύνορο», το οποίο ήθελε κυρίως για εσωτερική ιδεολογική χρήση. Να το εμφανίζει, δηλαδή, σαν «άγιο δισκοπότηρο» που ο τρισάθλιος αιώνιος εχθρός εμποδίζει να γεμίσει. Έγκαιρα είχαμε τονίσει πως πέρα απ’ τα ανυπέρβλητα τεχνικά εμπόδια και το δυσανάλογα τεράστιο κόστος του, πέρα απ’ το γεγονός ότι το γκάζι που θα ταξίδευε με τέτοιο τρόπο (και τόσο ακριβό δρόμο) προς ευρώπη μεριά θα ήταν πανάκριβο για τους τελικούς αγοραστές, πέρα επίσης απ’ το γεγονός ότι ένας τέτοιος αγωγός θα ήταν ευθέως εχθρικός προς τα συμφέροντα συμμάχων (όπως η χούντα του Sisi), θα έπρεπε να θεωρείται εχθρικός και προς τα συμφέροντα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου, των εφοπλιστών, και ειδικά εκείνου του μέρους τους που βγάζουν κέρδη απ’ την μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου. Απ’ τις ηπα – για παράδειγμα.

Συνεπώς η αποκάλυψη (απ’ την συριζαϊκή ιστοσελίδα omegapress) ενός εσωτερικού εγγράφου που έστειλε το αμερικανικό υπ.εξ. στα αντίστοιχα σε Αθήνα, Τελ Αβίβ και Λευκωσία, στο οποίο το Joνυσταλεάν ξεκαθαρίζει «δεν μας ενδιαφέρει, το θεωρούμε επικίνδυνο» δεν αλλάζει κάτι επί της ουσίας. Μπορεί ο προηγούμενος αμερικάνος υπ.εξ., ο Πομπηίας, να είχε «ευλογήσει» την ιδέα∙ όμως κάθε λογικός άνθρωπος καταλάβαινε ότι παίζει το παιχνίδι-των-εντυπώσεων, σε μια εποχή γενικευμένης εικονικότητας.

Δεν αλλάζει τίποτα επί της ουσίας∙ αλλάζει μόνο η εικονική πραγματικότητα, που είναι πια τόσο κοινότυπο εργαλείο εξουσίας (να θυμίσουμε τον φονικότητα του τσαχπίνη;) Τώρα, ζοχαδιασμένοι οι «πατριώτες» της δεξιάς και της αριστεράς, υπονοούν ότι το αμερικανικό ξεκαθάρισμα είναι … φιλοτουρκικό… Λάθος! Είναι φιλοαμερικανικό, όπως οτιδήποτε άλλο λένε ή κάνουν οι εκπρόσωποι του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Στο κάτω κάτω ένα υπηρεσιακό mail είναι ένα υπηρεσιακό mail: τώρα που γίνεται αλλαγή φρουράς στην πρεσβεία στην Αθήνα, κάποιο μεσαίο στέλεχος στην Ουάσιγκτον θεώρησε σωστό να επαναλάβει εκείνο που όλοι καταλαβαίνουν: το Joνυσταλεάν θέλει το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο αντιρωσικά, όχι αντιτουρκικά.

Και σ’ όποιον αρέσει…

Η πολυδιάστατη…

Τρίτη 7 Δεκέμβρη>> Μέσα σ’ όλα αυτά, και έχοντας επιδείξει την αγάπη-του-για-τον-άνθρωπο (όχι οποιονδήποτε! για τους μετόχους και τους ceo των φαρμακομαφιών!) ο μάνατζερ ρημαδοΚούλης κάνει αύριο μια γρήγορη τουρνέ. Στον καλό σύμμαχο (το απαρτχάιντ Τελ Αβίβ) και μετά στο Σότσι, για ένα γρήγορο (ραντεβού) με την ανεγκέφαλη αλεπού (: Putin), χωρίς καν διανυκτέρευση και φιλοξενία.

Και μόνο η ταχύτητα αυτής της δεύτερης συνάντησης δείχνει πως είτε ο ρημαδοΚούλης είναι «γραμματοκομιστής» κάποιου απ’ τους συμμάχους του προς τη Μόσχα (το ισραήλ;), είτε ότι θέλει δυο τρεις φωτογραφίες για να τις πουλήσει στο εσωτερικό σαν «πολυδιάστατη διπλωματία».

Αυτό το ραντεβού συμπίπτει με την μεγάλη κίνηση στο λιμάνι / επιμελητειακή βάση στης Αλεξανδρούπολης, όπου ο us army φορτώνει και ξεφορτώνει όπλα, τανκς, ελικόπτερα και πεζοναύτες σε μεγάλη ποσότητα, με προορισμό την συνέχιση της πολιορκίας της ρωσικής επικράτειας από ευρωπαϊκό έδαφος… Ο ρημαδοΚούλης είναι ο πολιτικός εκπρόσωπος αυτής της διευκόλυνσης. Την οποία, τι σύμπτωση, εποπτεύει ο αμερικάνος πρέσβης Pyatt, που (άλλη σύμπτωση) είναι ο ένας απ’ τους δύο καθοδηγητές της σφαγής στην πλατεία Maidan του Κιέβου, στις 20 Φλεβάρη του 2014∙ σφαγή που οδήγησε σε φασιστικό πραξικόπημα που συνεχίζεται ως τώρα σαν “επίσημη” εξουσία… Και, ως γνωστόν, η επιβίωση αυτού του φασιστικού πραξικοπήματος είναι η πρόφαση που χρησιμοποιεί η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της (δηλαδή και το ελλαδιστάν…) για να στήνει βάσεις και στρατόπεδα δίπλα στα ρωσικά σύνορα∙ ενώ η Μόσχα δεν κάνει το ίδιο, ας πούμε στο μεξικό… Ιμπεριαλιστικός κύκλος!

Να ήταν μόνον αυτά; Το ελλαδιστάν έβαλε χοντρά το χέρι του (μέσω και του χριστιανού αρχιτράγου της Istanbul) στην αντι-ρωσική «εθνικοποίηση» ενός μεγάλου μέρους του ουκρανικού παπαδαριού το 2019. Το θέμα δεν έχει κλείσει, το αντίθετο (φωτογραφία επάνω).

Με δυο λόγια τα αφεντικά του ελλαδιστάν έχουν αρπάξει ως τώρα κάθε διαθέσιμη ευκαιρία για να συμμετάσχουν στον 4ο παγκόσμιο και κατά της Μόσχας. Στις 9 και στις 10 Δεκέμβρη ο ρημαδοΚούλης θα πάρει τηλε-μέρος στην «παγκόσμια διάσκεψη των δημοκρατιών» που οργανώνει ο σύμμαχος νυσταλέος Jo, στην οποία (φυσικά) δεν προσκλήθηκαν ούτε η Μόσχα, ούτε το Πεκίνο, ούτε η Τεχεράνη: μια χοντροκομμένη προσπάθεια της Ουάσιγκτον να δείξει (σε ποιόν;) ότι παραμένει «παγκόσμια δύναμη» και ότι έχει μια ιδεολογική (τουλάχιστον) ηγεμονία σαν φύλακας-της-δημοκρατίας…. Συγκλονιστικό!

Μ’ αυτά (και άλλα) τι γυρεύει ο ρημαδοΚούλης στο Σότσι αν δεν πάει για delivery; Τα ντόπια καθεστωτικά μήντια τον μοστράρουν σαν τον «στιβαρό ηγέτη» που αφενός θα μιλήσει με τον Putin για δουλειές, αφετέρου θα του ζητήσει τον λογαριασμό για την ανατολική Μεσόγειο, την τουρκία… Αν αυτά ισχύουν θα φάει πολύ ξύλο, που είναι πιθανό να μην το γλυτώσει έτσι κι αλλιώς∙ ειδικά αν η ανεγκέφαλη αλεπού επιλέξει να τον αξιοποιήσει για να πει δημόσια μερικές κουβέντες ακόμα στον νυσταλέο.

Ενώ το ρατσιστικό ισραήλ; Εκεί είναι για φιλική κουβεντούλα. Αν μπορούσε ο ρημαδοΚούλης να φέρει πίσω και κανά χιλιόμετρο απ’ τον (θαμμένο βαθιά…) east med καλά θα ήταν! Εθνικό εικόνισμα θα γινόταν… Διότι μπορεί το ελλαδιστάν να μην έγινε hub gazier, μπορεί να έγινε hub militaire, αλλά hub έγινε διάολε!

Μέση Ανατολή (1)

Δευτέρα 1 Νοέμβρη>> Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκονται σε εξέλιξη όχι και τόσο υπόγειες κινήσεις που υποδεικνύουν ότι η μόνη «επένδυση» που έχει απομείνει για το Joνυσταλεάν και τους συμμάχους του είναι η συντήρηση της καταστροφής.

Σχεδόν πριν 2 βδομάδες, στις 18 Οκτώβρη, η Ουάσιγκτον προσπάθησε να δώσει ώθηση σε μια ακόμα «τετράδα» (quad) στην προσπάθεια ανάσχεσης της επιρροής του ευρασιατικού project, και ειδικά του Πεκίνου. Ο Παρωπίδας (Blinken) τα videoμίλησε με τους υπ.εξ. της άλλης πετροχούντας (των εμιράτων), του απαρτχάιντ καθεστώτος του Τελ Αβίβ και του Ν. Δελχί. Το κύριο ενδιαφέρον βρίσκεται στον έλεγχο της Αραβικής και της Ερυθράς θάλασσας∙ των στενών του Hormuz και του Bab el-Mandeb.

Στο Djibouti ο us army έχει βάση, όμως μια ακόμα μεγαλύτερη ναυτική έχει φτιάξει το Πεκίνο. Το πραξικόπημα στο σουδάν είναι κατά πάσα πιθανότητα «φιλοκινέζικο» και «φιλορώσικο» (ή, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι τόσο «δυτικόφιλο» όσο η προηγούμενη πολιτικο/στρατιωτική κυβέρνηση). Συνεπώς το νησί Socotra αποκτάει ακόμα μεγαλύτερη σημασία.

Εκεί η πετροχούντα των εμιράτων και το απαρτχάιντ ισραηλινό καθεστώς (δηλαδή κυρίως το δεύτερο) έχουν φτιάξει βάση ηλεκτρονικής επιτήρησης. Την προστατεύουν μισθοφόροι του τοξικού του Αμπού Ντάμπι. Επιπλέον ο συγκεκριμένος χρηματοδοτεί την κατασκευή αεροπορικής βάσης σ’ ένα μικρό ηφαιστιογενές νησάκι, στο Perim Island, που βρίσκεται ακριβώς πάνω στο στενό Bad el-Mandeb, σε μικρή απόσταση απέναντι απ’ το Djibouti. Όμως και τα δύο νησιά ανήκουν στην υεμένη, πράγμα που σημαίνει πως αν ποτέ τέλειωνε ο πόλεμος εκεί, οι καταπατητές θα έπρεπε να τα μαζέψουν και να φύγουν. Ταυτόχρονα οι μισθοφόροι του τοξικού του Ριάντ έχουν καταλάβει την υεμενίτικη επαρχία al-Mahrah στα ανατολικά, στα σύνορα με το ομάν, κι έχουν δημιουργήσει καμμιά 20αριά βάσεις εκεί: μ’ αυτόν τον τρόπο η πετροχούντα της σαουδικής αραβίας βγαίνει στην αραβική θάλασσα.

Να λοιπόν γιατί «απαγορεύεται» να νικήσουν οι Huthis. Να όμως και γιατί ο πόλεμος στην υεμένη είναι οργανικό τμήμα του 4ου παγκόσμιου πολέμου, στο δευτερεύον μεν αλλά σημαντικό (ειδικά μετά τον σχηματισμό του διευρυμένου «μπλοκ του Ινδοκούς» στην κεντρική ασία) μέτωπο της μέσης Ανατολής. Η Τεχεράνη, η Ισλαμαμπάντ, το Πεκίνο, η Μόσχα, η Ντόχα και η Άγκυρα βρίσκονται απέναντι στον άξονα Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ – Ριάντ / Αμπού Ντάμπι.

Με την ένταξη της Καμπούλ (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) στο ευρασιατικό project, διευκολύεται ο σινο-πακιστανικός διάδρομος βορρά / νότου ανάμεσα στην κινεζική επαρχία Xinjiang και το στρατηγικής σημασίας λιμάνι (και βάση) υπό κινεζικό έλεγχο στο πακιστανικό Gwadar, μέσω του οποίου το Πεκίνο δημιουργεί μια εναλλακτική παράκαμψης των στενών της Malacca στην ινδοκίνα. Η κατεχόμενη υεμένη και οι βάσεις εκεί είναι (για τον άξονα) η ελπίδα μιας δεύτερης γραμμής ανάσχεσης του θαλάσσιου σκέλους των δρόμων του μεταξιού, πριν την δυτική Αφρική και την ανατολική Μεσόγειο.

Ο «πυλώνας σταθερότητας» (το ελλαδιστάν) έχει διαλέξει πλευρά σ’ αυτή τη σύγκρουση, κυρίως επειδή τέτοια είναι τα συμφέροντα του νο 1 εθνικού κεφάλαιου, των εφοπλιστών. Όμως όποιον σπέρνει τέτοιες συμμαχίες θα τον θερίσουν οι θύελλές τους.

Μέση Ανατολή (2)

Δευτέρα 1 Νοέμβρη>> Εν τω μεταξύ ο πόλεμος που έχει κηρύξει το απαρτχάιντ ισραηλινό καθεστώς κατά της Τεχεράνης συνεχίζεται, με μόνη ορατή προοπτική το να χοντρύνει. Ο ισραηλινός ιμπεριαλισμός ερμηνεύει τις βασικά φραστικές και ρητορικές αντιδράσεις της Τεχεράνης σαν απόδειξη αδυναμίας∙ και οξύνει απροκάλυπτα τις επιθέσεις του. Για παράδειγμα, τον περασμένο Ιούνη, έστειλε drones κατά των εγκαταστάσεων της TESA, μιας εταιρείας φυγοκεντρητών στην πόλη Karaj, βορειοδυτικά της Τεχεράνης. Το ότι δεν αναλαμβάνει (το Τελ Αβίβ) επίσημα την ευθύνη για τα σαμποτάζ, τις δολοφονίες και τις προβοκάτσιες μέσα στην ιρανική επικράτεια δεν έχει σημασία∙ οι πάντες καταλαβαίνουν τι συμβαίνει.

Στην πιο πρόσφατη εξέλιξη εγκρίθηκε μια έξτρα δαπάνη στον στρατιωτικό προϋπολογισμό του Τελ Αβίβ ύψους 1,5 δις δολαρίων, με δηλωμένο σκοπό «την προετοιμασία πολέμου κατά του ιράν». Θα έλεγε κανείς ότι οι στρατόκαβλοι οπουδήποτε στον πλανήτη πάντα ζητάνε λεφτά εναντίον κάποιου εχθρού, αλλά ότι αυτό δεν σημαίνει υποχρεωτικά ανοικτό πόλεμο. Η διαφορά με το Τελ Αβίβ είναι ότι αυτόν τον πόλεμο τον έχουν ξεκινήσει κανονικά εδώ και καιρό.

Προς το παρόν το ιρανικό καθεστώς επιχειρεί να δυναμώσει τις στρατιωτικές σχέσεις του με την Μόσχα (μετά την 25ετή πολιτικο/οικονομικο/στρατιωτική συμφωνία με το Πεκίνο). Στις αρχές του 2022 θα εγκατασταθεί στην Τεχεράνη μια ρωσο-ιρανική στρατιωτική / τεχνική επιτροπή για να μελετήσει τα οπλικά μειονεκτήματα του ιρανικού στρατού. Το ιρανικό καθεστώς θέλει να αγοράσει ρωσικά πολεμικά αεροπλάνα και ελικόπτερα, αλλά θα χρειαστούν κάποια (λίγα) χρόνια μέχρι να τα παραλάβει και να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά. Προφανώς το Τελ Αβίβ θέλει να κτυπήσει νωρίτερα – αλλά αυτό είναι πολύ πιθανό να καταστρέψει την διακριτική ανοχή που δείχνει η Μόσχα για τις επιθέσεις του στη συρία…