Category: Ασταμάτητη μηχανή

«Κάτω τα χέρια απ’ τους συμμάχους μας»!!

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.36) >> Μ’ αυτήν την ιαχή / έκφραση αγανάκτησης το γκουβέρνο του ελλαδιστάν, η μόνη κατ’ επανάληψη «σωστή μεριά της ιστορίας» στην ανατολική Μεσόγειο, έβαλε στη θέση του αυτόν τον παλιοFidan… Που τόλμησε να κακολογήσει την σφικτή ελληνική αγκαλιά με τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου και τούμπαλιν (με τον «μικρό», τη νότια κύπρο, ανάμεσά τους). Να λοιπόν τι είπε επί λέξει αυτός ο «αιώνιος εχθρός» σε συνέντευξή του στις 13 Απρίλη:

… Ειδικά η Ελλάδα, η ελληνοκυπριακή διοίκηση και το Ισραήλ, έχουν εμπλακεί σε μια επιχείρηση στην ανατολική Μεσόγειο που έχει στόχο την περικύκλωση της Τουρκίας ή την δημιουργία μιας τέτοιας εντύπωσης. Είναι ένα θέμα που παρακολουθούμε πολύ στενά. Το εντοπίσαμε στα πολύ αρχικά του στάδια. Σ’ εκείνη τη φάση αυτοί οι τρεις προσπαθούσαν να βάλουν άλλες χώρες της περιφέρειας στη συμμαχία τους. Χάρη στις έγκαιρες παρεμβάσεις μας εμποδίσαμε αυτό το σχέδιο. Στο τέλος απέμειναν το Ισραήλ, η ελληνοκυπριακή πλευρά και η Ελλάδα.

Τώρα βλέπουμε καθαρά ότι η Ελλάδα προωθεί πολύ επικίνδυνες πολιτικές εδώ. Πολιτικές που δεν ακολουθεί καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα, κι ωστόσο η Ελλάδα προσπαθεί να τις προωθήσει μόνη της. Αυτή η συνεργασία [με το Ισραήλ] στην οποία έχει εμπλακεί δεν φέρνει μεγαλύτερη ασφάλεια, φέρνει μεγαλύτερη αστάθεια, περισσότερα προβλήματα, και περισσότερο πόλεμο. Ούτε η Ελλάδα ούτε η ελληνοκυπριακή διοίκηση χρειάζονται την στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ σ’ αυτήν την περιοχή. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ, η πλευρά των Ελληνοκυπρίων έχει ήδη την υποστήριξη της Ε.Ε.. Συνεπώς αυτό το είδος αναζήτησης συνεργασίας, αυτή η προσπάθεια δημιουργίας μιας στρατιωτικής συμμαχίας, ποια στρατηγική λογική υπηρετεί;

Μετά το Ιράν το Ισραήλ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν εχθρό. Χρειάζεται να κατασκευάζει μια αφήγηση για να διαμορφώσει την κοινή γνώμη. Και βλέπουμε πως όχι μόνο η κυβέρνηση Netanyahu, αλλά επίσης κάποιοι απ’ την αντιπολίτευση, όχι όλοι, προσπαθούν να υποδείξουν την Τουρκία ως τον καινούργιο εχθρό. Ειδικά η στάση μας για την Παλαιστίνη, η υποστήριξή μας στη λύση των δύο κρατών, η υπεράσπιση απ’ την μεριά μας των αμάχων στη Γάζα και οι θέσεις μας για τη Συρία και το Λίβανο, όλα αυτά σπρώχνουν το Ισραήλ να κάνει την εχθρότητα κατά της Τουρκίας επίσημη πολιτική.

Ο συγγραφέας Michael Rubin είναι ένας αμερικάνος «ειδικός»: «τουρκολόγος»… Έχουμε πολλούς κι εδώ…

Τρομερά και φοβερά πράγματα είπε αυτός ο παλιοFidan! Αν τα έλεγε σ’ ένα … «debate» με τον έλληνα ομόλογό του, το ταμπλώ θα έγραψε νίκη υπέρ του με πολλά – μηδέν! Γιατί αυτός ο παλιοFidan είναι συγκεκριμένος και μάλλον φειδωλός. Δεν λέει φτηνές ανοησίες για «πυλώνες σταθερότητας» και τα λοιπά.

Μεταξύ μας λοιπόν

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ζήτω οι σύμμαχοί μας!

Δευτέρα 20 Απρίλη >> Ο τύπος αυτός, ονόματι Vered Hazan, τώρα πρεσβευτής / πράκτορας στη Σιγκαπούρη, με διάφορα πόστα «συμβούλου» στην μακριά καριέρα του, γνήσιος θεοναζί, λέει δυνατά εκείνο που κάθε ιδιοκτήτης «φάρμας» παραγωγής καθεστωτικών ψεμμάτων σεμνύνεται να παραδεχτεί.

Θα πρέπει η σύντομη και περιεκτική διάλεξή του να γίνει υποχρεωτικό μάθημα και στα εντόπια πανεπιστημιακά τμήματα «επικοινωνίας»! Είναι σύμμαχος, φίλος, αδελφός διάολε!!!

Partizans rule O.K.!

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.27) >> Αν νομίζετε ότι ο καϋμός του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος να καταλάβει το νότιο λίβανο είναι καινούργιος, κάνετε λάθος.

Τον Ιούνη του 1982 ο ισραηλινός στρατός εισέβαλε στο λίβανο – για να «πατάξει» τις ένοπλες Παλαιστινιακές οργανώσεις που δρούσαν από εκεί. Σε συνεργασία με ντόπιους φασίστες (αυτούς που έκαναν την σφαγή στα Παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα Sabra και Shatila…) κατέλαβε για τρεις μήνες την Βηρυτό, αλλά στα τέλη Σεπτέμβρη υποχώρησε κρατώντας σε κατοχή ολόκληρο το νότιο λίβανο.

Το 1988 το κατεχόμενο απ’ τους θεοναζί τμήμα του νότιου λιβάνου ήταν αυτό:

Κι ωστόσο η κατοχή δεν αποδείχθηκε «βιώσιμη» για το Τελ Αβίβ:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης (world war 4)

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.21) >> Ίσως το ψόφιο κουνάβι να μην νοιώσει την χαρά της «μεγάλης, ζεστής αγκαλιάς» του αυτοκράτορα Xi… Ίσως να μην πάει καν και καν επίσκεψη στο Πεκίνο….

Δείτε αυτό:

Υποθέτουμε ότι δεν χρειάζονται εξηγήσεις.

Εντελώς (δηλαδή καθόλου!) συμπτωματικά ένας παρόμοιος νόμος προωθείται προς ψήφιση στη ρωσική βουλή:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Mind the gap: robosport

Δευτέρα 20 Απρίλη (00.13) >> Ξέρουμε πως εξελίξεις σαν αυτή που δείχνεται στο πιο κάτω video μπορεί να σας θυμώνουν. Απ’ την μεριά μας διαβλέπουμε έναν καινούργιο «κόσμο των sports», αποκλειστικά για μηχανές / robot. Γιατί όχι; Γιατί όχι μια αναβάθμιση εκείνου που οι φίλοι του «μηχανοκίνητου αθλητισμού» (είδατε; υπάρχει ήδη η ορολογία! εύκολα το «μηχανοκίνητος» γίνεται «μηχανικός», όχι;) απολαμβάνουν στη formula 1;

Ο roboαθλητισμός τα έχει όλα. Και εταιρείες που συναγωνίζονται, και συγκινήσεις, και ευκαιρίες για στοιχηματισμό, και ρεκόρ. Κι ούτε λόγος βέβαια για σύγκριση με ανθρώπινες επιδόσεις. Στον «ημιμαραθώνιο» (21 χιλιόμετρα) που έγινε χτες στο Πεκίνο, το πρώτο μηχανικό δίποδο (της εταιρείας Honor) έτρεξε την διαδρομή σε 50 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα (χωρίς μια σταγόνα ιδρώτα!), όταν το παγκόσμιο ανθρώπινο ρεκόρ για την ίδια απόσταση το κατέχει ο Jacob Kiplimo, απ’ την ουγκάντα, απ’ τον ημιμαραθώνιο της Λισαβώνας στις 8 Μάρτη του 2026, με 57 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα. Αλλά – καταλαβαίνετε – ο φετεινός roboημιμαραθώνιος ήταν βασικά «δοκιμή» των εταιρειών, με δεδομένο ότι στον περσινό πολλά robot απ’ όσα συμμετείχαν έπεφταν στην εκκίνηση ή στα πρώτα μέτρα ή είχαν πρόβλημα με τις μπαταρίες τους. Συνεπώς του χρόνου, που θα «ζεσταθεί» ο ανταγωνισμός και οι μηχανικοί θα έχουν λύσει τα προβλήματα κάνοντας παράλληλα βελτιώσεις, το ρεκόρ θα αρχίσει να τείνει προς τα 40 λεπτά. Και βλέπουμε…

Κι υπάρχουν ένα κάρο άλλα αθλήματα που προσφέρονται για μια τέτοια ευγενή άμιλλα. Άλμα εις ύψος ή εις μήκος – για παράδειγμα. Ρίψεις. Για μην μιλήσουμε για ομαδικά, π.χ. βόλεϊ… (Η ιαπωνική toyota, που οπωσδήποτε είναι ακόμα αρκετά πιο πίσω απ’ τους κινέζους ανταγωνιστές της, έχει φτιάξει έναν μπασκετμπολίστα με ύψος για θέση 5, που – χωρίς πίεση – μπορεί να βάλει και κανά τρίποντo ή και τετράποντο, πεντάποντο, κλπ…)

Σκεφτείτε «εθνικές ομάδες» ρομπότ σε μεταξύ τους αναμετρήσεις!!! Θα πέφτει ξύλο χωρίς αποβολές!

Ας το σκεφτούμε για λίγο αλλιώς – χάριν παιδειάς: «τα ανθρωπόμορφα ρομπότ είναι φίλοι μας!!!» (Αρκεί να μην μας δίνουν διαταγές, να μην μας κυνηγούν – και να μη γίνουν ανθρωποφάγα όπως το είδος μας!!!)

Little Queenie

Δευτέρα 13 Απρίλη >> Πίσω στο χρόνο, πολύ πίσω. Τότε που μαστορευόταν το rock ‘n’ roll. Ένας απ’ τους αρχιμάστορες (τον αποκάλεσαν και «πατέρα του rock ‘n’  roll), ο Chuck Berry, σ’ ένα κομμάτι του από το 1959, μ’ αυτόν τον ήχο που έφτασε διαγαλαξιακά ως τις μέρες μας.

Bonus ένα ακόμα, λίγο παλιότερο (1956) με φόντο – τι άλλο; – σιγκλάκια: Roll over Beethoven

Τελικά ποιος νίκησε;

Δευτέρα 13 Απρίλη (00.55) >> Κατά την ταπεινή μας άποψη νίκησε το πριγκηπάτο του λιχνεστάιν! Σας ξαφνιάζουμε; Εδώ υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ότι (στην επιδρομή των ψοφιοκουναβιστάν – θεοναζί στο ιράν) νίκησε … το Κίεβο!

Γιατί όχι, έστω, και το λιχνεστάιν;

Ας το θυμίσουμε: υπάρχει μια καλή συλλογή διαπιστώσεων του είδους:

– «τελικά κέρδισε το ποδόσφαιρο»∙

– «είσαι η πρωταθλήτρια της καρδιάς μας»∙

– «το πήρατε στα χαρτιά»∙

– «είσαι ο ηθικός νικητής»∙

– «μας το έκλεψε το κοράκι»∙

κλπ κλπ…

Θέλουμε να πούμε: στον γενικευμένα οπαδικό δυτικό κόσμο, το τι είναι νίκη ή ήττα, το τι είναι αλήθεια ή ψέμα, το τι είναι πραγματικότητα και το τι είναι ψευδαίσθηση, όλα αυτά έχουν γίνει ζήτημα γούστου. Προτιμήσεων. Ή γκάλοπ. Και likes… (Άκρατος σχετικισμός που ανεμίζει τη σημαία της … «ελευθερίας»…)

Απ’ αυτήν την άποψη, και ως γνήσιοι εκφραστές του υπερ-θεάματος, το ψόφιο κουνάβι και τα ψόφια κουτάβια του μπορούν να υποστηρίζουν ότι έχουν νικήσει.

Θα πείτε: υπάρχει και η … ισοπαλία!

Όσες / όσοι παρακολουθείτε σταθερά αυτήν εδώ την σελίδα τα τελευταία χρόνια θα ξέρετε ότι το να «γράψουν ισοπαλία» είναι ο καϋμός των παρακμιακών (και πλέον σφαγιαστικών) δυτικών ιμπεριαλισμών ήδη απ’ το ουκρανικό πεδίο μάχης… Και δεν βρίσκουν τρόπο να την κάνουν να φαίνεται πειστική – σε βάρος της Μόσχας φυσικά. Θα τα καταφέρουν στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης;

Αν θέλει κάποιος (αλλά ποιος πια;) να είναι στοιχειωδώς ακριβής, στον πόλεμο κατά της Τεχεράνης δεν υπάρχει καν και καν «εκεχειρία»! Ο όρος «εκεχειρία» έχει (ή είχε;) συγκεκριμένο νόημα: συγκεκριμένους όρους και οπωσδήποτε έναν κοινά αποδεκτό μηχανισμό εκ μέρους κοινά αποδεκτών τρίτων για την «επιτήρηση και επιβεβαίωση» της εκεχειρίας: ποιος την παραβίασε, γιατί, πότε, κλπ. Εδώ δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Συνεπώς εκείνο που συμβαίνει τώρα στον πόλεμο κατά του ιράν λέγεται (και είναι) κατάπαυση πυρός: δεν κτυπάτε, δεν κτυπάμε… Τελεία.

Σε μια κατάπαυση πυρός, σ’ ένα «διάλειμμα πυρός» σα να λέμε, μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα η ηττημένος (και ανάλογα ο νικητής). Θα προσθέσουμε: σ’ έναν σε εξέλιξη παγκόσμιο πόλεμο μόνο η συντριβή ή η κατάρρευση της μίας πλευράς προσδιορίζει τον οριστικά (και ικανό χρόνο…) ηττημένο: μεταξύ νατο και συμφώνου της βαρσοβίας για παράδειγμα δεν ανταλλάχτηκε καμία ντουφεκιά (σε ευρωπαϊκό έδαφος) και δεν κηρύχτηκε καμία «κατάπαυση πυρός». Η κατάρρευση / διάλυση όμως της εσσδ ήταν αρκετή για να κηρυχτούν χωρίς αμφισβήτηση νικητές του 3ου παγκόσμιου πολέμου οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί.

Η ιστορία έχει δείξει ότι είναι η συντριβή  που δεν αφήνει κανένα περιθώριο σχετικοποίησης μιας ήττας (ή περισσότερων). Αν έτσι μπει το ζήτημα τότε ναι: οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί δεν έχουν συντριβεί ακόμα. Ούτε στο ουκρανικό, ούτε στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης.

Οπότε; Δεν υπάρχει αποτέλεσμα;

Υπάρχει και παραϋπάρχει!

Απ’ την μια μεριά και με βάση τα διεθνή (όχι τα δικά μας…) κριτήρια ο ένας (καταζητούμενος) εγκληματίας πολέμου με την μεγάλη διεθνή και «εθνική» παρέα των ομοίων του έγινε ανοικτά δύο – ο δεύτερος μη καταζητούμενος, της παρέας φυσικά. Το ότι όλοι αυτοί θεωρούνται ευυπόληπτοι και έχουν γύρω απ’ τους λαιμούς τους γραβάτες αντί για θηλειές είναι μια μεγάλη νίκη, δική τους και των συμμάχων τους. Που θα την αξιοποιήσουν, μην έχετε αμφιβολία.

Απ’ την άλλη μεριά όσοι κοιμούνταν με «μουλάδες» στο στόμα και στο μυαλό τους ξύπνησαν με «φρουρούς». Μπλέξιμο, μεγάλο μπλέξιμο.

Very, very bad… για την … «σωστή μεριά της ιστορίας»… Κι αυτό για έναν απλό, πολύ απλό λόγο: Είτε ειρήνη για όλους είτε ειρήνη για κανέναν! Αυτό είναι το motto της Τεχεράνης για την δυτική Ασία («ασφάλεια που δεν είναι για όλους είναι ανύπαρκτη ασφάλεια» λέει η Μόσχα για την ευρώπη…)∙ κι αυτό είναι τόσο απλό, καθαρό και εύκολα αντιληπτό ώστε έχει την οικονομία και την αισθητική συνθήματος.

Ναι∙ μόνο που αυτό το «σύνθημα» υποστηρίζεται από ασταμάτητους υπερχητικούς πυραύλους – και όχι μόνο.

Very, very bad…

Δεν θα υπάρξει λοιπόν εκεχειρία;

Δευτέρα 13 Απρίλη (00.51) >> Πριν από οποιαδήποτε πιθανολόγηση (αυτά εδώ γράφονται την Κυριακή 12 Απρίλη το βράδυ, μετά την «διακοπή των διαπραγματεύσεων» στην Ισλμαμπάντ…) θα πρέπει ο καθένας να πάρει υπόψη του τα εξής βασικά:

Πρώτον: Από το 1953 υπάρχει «εκεχειρία» μεταξύ βόρειας και νότιας κορέας∙ αλλά καθόλου λήξη του πολέμου!!! Παρότι ονομάζεται «εκεχειρία» ουσιαστικά πρόκειται για «κατάπαυση πυρός», την οποία ΔΕΝ έχει υπογράψει επίσημα η Πγιονγκγιάνγκ, αν και την τηρεί. Αυτό το υβρίδιο «παγωμένου πολέμου» επιτηρείται από έναν συνδυασμό αποστολής του οηε, αμερικανικού στρατού (που συμμετείχε στον πόλεμο…) και εθελοντικών «ουδέτερων» κρατών…

Από τον Αύγουστο του 1974 υπάρχει «εκεχειρία» μεταξύ βόρειας και νότιας κύπρου, και πάλι χωρίς επίσημη λήξη του πολέμου. Επιβλέπεται απ’ τον οηε και τηρείται…

Ταυτόχρονα όμως «εκεχειρία» είχε κηρυχτεί στο Donbass μετά το 2014/15. Επιβλεπόταν απ’ τον οασε. Δική του έκθεση αναφέρει ότι μόνο σε δύο 24ωρα, μεταξύ 18 και 20 Φλεβάρη του 2022 (μια βδομάδα πριν την ρωσική εισβολή), το ουκρανικό φασισταριό την παραβίασε 1.073 φορές. Και λοιπόν; Η Μόσχα ήταν ο «κακός»…

«Εκεχειρίες» έχουν κηρυχτεί στο νότιο λίβανο απ’ τα τέλη Νοέμβρη του 2024 (θεωρητικά επιβλέπεται απ’ τον οηε…) και στη Γάζα (μία στις αρχές του 2025 και άλλη μια τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς). Είδατε κάποια απ’ αυτές να τηρείται απ’ τους θεοναζί; Όχι. Μιλώντας για την δεύτερη απ’ τις 10 Οκτώβρη του 2025 ως τις 18 Μάρτη του 2026, μέσα σε 5 μήνες, οι θεοναζί την παραβίασαν 2.073 φορές. Που σημαίνει ότι 2.073 φορές βομβάρδισαν τα ερείπια και τους καταυλισμούς της Γάζα – χωρίς να δεχτούν καμία επίθεση. Και λοιπόν;

Συμπέρασμα: στον 3ο παγκόσμιο πόλεμο οι «εκεχειρίες» τηρούνταν γενικά. Αλλά όχι στον σε εξέλιξη 4ο. Ούτε καν οι «καταπαύσεις πυρός». Η εξήγηση είναι ωμή και απρόσωπη: οι συσχετισμοί δύναμης δεν έχουν οριστικοποιηθεί με αποδεκτό τρόπο από όλους, και οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί «πουλάνε εκεχειρίες» μόνο για να ανασυνταχτούν (αν μπορούν).

Δεύτερον: Για να συμφωνηθεί μια πραγματική εκεχειρία πρέπει πρώτα να έχει κηρυχτεί πόλεμος. Αλλά το ψοφιοκουναβιστάν δεν κήρυξε κανέναν πόλεμο κατά του ιράν! (Κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν συζήτηση και έγκριση απ’ τα νομοθετικά…) Σύμφωνα με τα λεγόμενά του πήγε «εκδρομή»!! Και όπως είναι γνωστόν οι «χαρούμενες εκδρομές» δεν τελειώνουν με … «εκεχειρία». Στραβώνουν λόγω σοβαρών, μερικές φορές θανατηφόρων ατυχημάτων…

Σε κάθε περίπτωση ο δυτικός πόλεμος κατά της Τεχεράνης είναι «ακήρυχτος» και παλιός:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Όλοι οι πόλεμοι είναι των τραπεζιτών!

Δευτέρα 13 Απρίλη (00.46) >> Πολλοί έχουν καταλήξει στο βολικό συμπέρασμα ότι για την επίθεση στο ιράν ευθύνεται (κυρίως) ο αρχιχασάπης του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος. Ολόκληρο αυτό το καθεστώς, άρχοντες και αρχόμενοι, ευθύνονται για τόσα ώστε ένα τίμιο δικατήριο θα έφτιαχνε τόμους κατηγορητηρίου. Και το σκοινί δεν έφτανε…

Όμως αυτή η προσωποποίηση / απλοποίηση είναι πολιτικά επικίνδυνη. Συσκοτίζει… Για δείτε, για παράδειγμα, τον παρακάτω κύριο. Πρόκειται για τον ceo της JPMorgan Jamie Dimon, συνεντευξιαζόμενο στο καθεστωτικό fox news στις 31 Μάρτη:

O ceo της μεγαλύτερης αμερικανικής (και της μεγαλύτερης στον κόσμο το 2025 με βάση την χρηματιστηριακή της αποτίμηση…) τράπεζας ήθελε (και θέλει) την «καταστροφή αυτών των κακών» (του ιράν)… και καλεί τους αμερικάνους να κάνουν λίγη υπομονή πληρώνοντας μέχρι να επιτευχθεί αυτό το θεάρεστο και τραπεζοάρεστο έργο!

Μα γιατί ο Jamie Dimon τα λέει αυτά; Επειδή είναι σιωνιστής χριστιανός; Όχι. Τα λέει επειδή είναι γιγατραπεζίτης!

Δείτε λοιπόν το γιατί:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Sarajevo 184

Δευτέρα 6 Απρίλη >>

[ Συνδεθείτε για να διαβάσετε ή να κατεβάσετε την έκθεση σε μορφή PDF ]

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.