Tamikrest

Δευτέρα 20 Απρίλη. Η μαλινέζικη / Tuareg μπάντα, όχι με πλήρη σύνθεση, όπως δεν την έχετε ξανακούσει (και δει). Απ’ το περσινό world festival, στη νοτιοκορεάτικη Jeonju. (Περιλαμβάνεται κι ένα σόλο drums)…

Κι εδώ ο επίσης Tuareg Ezza, σε γαλλικό urban περιβάλλον – την Τουλούζη.

Γιατί πονάει όταν κατουράω;

Κυριακή 19 Απρίλη. Ο Frank Zappa και η μπάντα του το 1978 στο Μόναχο, τραγουδούν τον μοναδικό ύμνο στην ουρολίμωξη. Why does it hurt when I pee? Επιτέλους, δεν είναι όλες οι μολύνσεις τρομοκρατικές!

Ή δεν έχουν όλοι και όλες οι εποχές το ίδιο (rock ‘n’ roll) χιούμορ…

Regiment

Σάββατο 18 Απρίλη. Χωρίς συστάσεις. Eno και Byrne. 1981, My life in the bush of ghosts. Όχι αναπνευστήρες! Ανάσες καλού γούστου…

Timtarin

Παρασκευή 17 Απρίλη. Απ’ την μακρινή κοντινή δυτική Αφρική, οι Tuareg Tamikrest και η μαροκίνα Hindi Zahra σ’ ένα καινούργιο μουσικό μίγμα· ίσως είναι ένας ηλεκτρικός νοτιάς που καίει τις καρδιές…

(Εν τω μεταξύ οι Tuareg πολεμούν εναντίον των «ενωμένων ευρωπαϊκών ιμπεριαλισμών»… Είναι αληθινός πόλεμος μάγκα· όχι πραξικόπημα…)

Alone with you – Trouble in my brain

Πέμπτη 16 Απρίλη. Για όσες / όσους δεν ακούνε τροπάρια (κανενός είδους!) η καλή πλευρά της αυστραλίας, στα early ’80s. Το όνομα της μπάντας είναι ξενέρωτο (SunnyBoys) αλλά η γκαραζιά τους δυνατή.

 

As they didn’t knew it!

Τετάρτη 15 Απρίλη. Είναι δυνατό να ζει κανείς το «τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε» και να νοιώθει μια χαρά; Ναι, είναι! Αυτό το ρημάδι το «τέλος» έρχεται εδώ και πολύ καιρό σε δόσεις… Και αλλοίμονο σε εκείνους που ζουν μ’ έναν τρόπο που τους διαφεύγει!

Αφιερώμενο σε όλες / όλους…. Και στις συναυλίες του μέλλοντος! Ξέρετε: αυτές που θα είναι παράνομες, χωρίς μπράβους και γιατρούς στην είσοδο, χωρίς «πιστοποιητικά υγείας και social credit» – και γι’ αυτό δεν θα τελειώνουν ποτέ.

Δεν είναι καν ονειροπαγίδα

Τρίτη 14 Απρίλη. Είναι μυγοπαγίδα. Ένα εκτυφλωτικό απαίσιο φως (: φόβου), που μαγνητίζει, και τραβάει, και ζεματάει. Κι όταν δουλεύει, παγιδευμένες στις ηλεκτρο(νικο)φόρες σχάρες οι υπάρξεις μαζεύουν τα κουρέλια τους μπας και ξανασυναρμολογηθεί κάτι που να φαίνεται σα «ζωή»… Αλλά η συμβουλή είναι: «enter»! Που σημαίνει: “μπες εκεί που δεν χωράς – για να βραχυκυκλώσεις και να συνθλιβείς”…

Oldies but goodies. Special αφιερωμένο σε όλους / όλες. (Έτσι… Όχι για τη νοσταλγία. Αλλά για τον δικό μας πόλεμο, που μας καλεί εδώ και δυο μήνες…)

18.00: Η ώρα της προσευχής και της κατάνυξης…

Σάββατο 11 Απρίλη. Αν δεν υπάρχει άλλος έτοιμος να εξαγριωθεί, έχει επιστρέψει το law bap. Κι αν, παρά τις ελπίδες μας, εξαφανίσουν την μουσική μας, θα την φτιάχνουμε στο κεφάλι μας. Όπως πάντα. Όχι σαν το «χαλί» της απομόνωσης. Αλλά σαν το πανηγύρι της απόδρασης…

Της απόδρασης του τελευταίου άγριου ζώου στον πλανήτη: των αισθήσεων, των σκέψεων και των αισθημάτων μας….

Επί της ευκαιρίας…

Δευτέρα 6 Απρίλη. Ξανά φρέσκιοι Active Member… Την ζουν και την μιλάνε την εποχή – και δείχνουν να σημαδεύουν σωστά! Ποιός ξέρει ποια καταγωγή τους οδηγεί, και ποιο ένστικτο οπλίζει;

Εν τω μεταξύ, ίσως το καταλαβαίνετε να περνάει κάτω απ’ το πετσί σας: μετά την έκπληξη και τον θυμό έρχεται η κούραση και ο συμβιβασμός. Το λένε και οι ψυχο-κοινωνιολόγοι των κυρίων, που σας / μας παρακολουθούν προσεκτικά (πια και ψηφιακά…) Ο ρημαδοΚούλης ένα πράγμα έμαθε να κάνει στη ζωή του: μάνατζερ. Το κάνει όσο καλύτερα μπορεί, μαζί με τον χορό των βρυκόλακων συμβούλων του. Αυτό είναι το πλεονέκτημά του έναντι άλλων, ομολόγων του…

Μάνατζμεντ σημαίνει διαχείριση· και το υλικό της είστε εσείς κι εμείς.

(Τι θέλετε να θελήσετε; Τι θα θελήσετε να μην είχατε θελήσει ποτέ;

Ελπίζουμε ότι το τραγούδι δεν θα σας παρηγορήσει… Καλή δύναμη όμως – και κυρίως: καλή απόδραση…)

Καπιταλισμός, κράτος και επιδημίες (8): ζητήματα γεωπολιτικής εξουσίας τέλος (προς το παρόν)

Δευτέρα 30 Μάρτη. Υπήρχε άφθονη γεωπολιτική βεβαιότητα στα θεμέλια του Event 201. Αόρατη, επειδή θεωρείται αυτονόητη… Κι ακριβώς πάνω της στηνόταν ένα είδος υγιεινιστικού globalism (την ώρα που οι γενικές καπιταλιστικές τάσεις είναι αντίθετες….) Με «παγκόσμιο κέντρο διαχείρισης κρίσεων» στα μέτρα της δυτικής ιατρικής, των δυτικών φαρμακοβιομηχανιών, των δυτικών μεταφορικών πολυεθνικών, κλπ κλπ. Οι υπόλοιποι; Θα «επιστρατεύονταν» – για το καλό της ανθρωπότητας (και της δυτικής υπεροχής).

Όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν εντελώς αντίθετα. Πριν το κινέζικο κεφάλαιο / κράτος «κάνει εντελώς την δουλειά του», έχοντας όμως διαμορφώσει ένα μοντέλο δράσης (που έφτασε στη δύση λειψό…), αυτό που στο δυτικό ημισφαίριο είχε εικονογραφηθεί ήδη σαν «φονική / καταστροφική επιδημία – η τιμωρία των θεών της δύσης στην καπιταλιστική αναίδεια της κίνας» – άρχισε να φτάνει σ’ αυτό ακριβώς το υπερφίαλο μέρος του κόσμου. Την δύση. Τι να κάνουν οι δυτικοί δημαγωγικοί μηχανισμοί; Να το «γυρίσουν» λέγοντας εντάξει ρε παιδιά, δεν είναι κάτι σπουδαίο; Πρακτικά δεν προλάβαιναν καν. Τα πρώτα κρούσματα εντοπίστηκαν στη γαλλία στις 24 Γενάρη, στη γερμανία στις 27, στην αγγλία, στην ιταλία και στην ισπανία στις 31… Ο πρώτος νεκρός που χρεώθηκε στον covid-19 ανακοινώθηκε στη γαλλία στις 14 Φλεβάρη και στην ιταλία στις 21 του μήνα – όλα στην κορύφωση της αντισινικής δημαγωγίας για φονιά ιό (που θα τσακίσει τον αυτοκρατόρα Xi!)

Χωρίς το φροντιστήριο στην κίνα τα υπεροπτικά δυτικά συστήματα παρέλειψαν ίσως το σημαντικότερο μέτρο αρχικής ανάσχεσης της εξάπλωσης: την προστασία των γιατρών και των νοσοκόμων! Οι κινέζοι γιατροί (αλλά και οι λοιποί αξιωματούχοι) τραβούσαν τα μαλλιά τους φωνάζοντας ξανά και ξανά “μα τι κάνετε;” Σιγά… Διάφορα δυτικά νοσοκομεία έγιναν έτσι βασικός (αν και όχι ο μοναδικός) ιμάντας μετάδοσης του covid-19… Και, επιπλέον, προκλήθηκαν προβλήματα στη λειτουργία τους· αυτό ενόσω οι δημαγωγοί παιάνιζαν αλύπητα το εμβατήριο “θάνατος – θάνατος!”, επιβαρύνοντας με περιττές επισκέψεις “φορέων” αυτά ακριβώς τα νοσοκομεία… Φουσκώνοντας τεχνητά την ζήτηση ιατρικής φροντίδας μέσω της τρομοεκστρατείας που συνέχιζε (και συνεχίζει …) απτόητη, και χωρίς να μπορούν να αυξήσουν ανάλογα την προσφορά (να εισάγουν μερικές χιλιάδες κινέζους στρατιωτικούς γιατρούς; α πα πα!) τα δυτικά κράτη κατέστρεψαν μόνα τους το ιερό δισκοπότηρο της “ισορροπίας της αγοράς”!!! Δεν θα ήταν αναγκαία, κατά συνέπεια, η επιθετική / απαγορευτική επανεμφάνιση της μορφής – κράτος;

Εν τω μεταξύ αυτά τα δυτικά κράτη (των οποίων επιχειρηματικά μεγαλοστελέχη “έπαιξαν τους σωτήρες” στο Event 201) άρχισαν να αποδεικνύονται ανίκανα αν όχι να «κάνουν τη δουλειά» τους», σίγουρα να βοηθήσουν οποιονδήποτε άλλον!! Και τότε, εν μέσω της «καταστροφής του κόσμου» λόγω covid-19, η αποκάλυψη των πραγματικών συσχετισμών άρχισε να κορυφώνεται. Το Πεκίνο, έχοντας το πλεονέκτημα ότι ήταν το «πρώτο κύμα» του οποίου ο καπιταλισμός μόνο εν μέρει κτυπήθηκε και άρχισε ύστερα την ανάρρωση· η Μόσχα, που πήρε πολύ νωρίς συμβουλευτικά και οργανωτικά μέτρα, με αποτέλεσμα να έχει σ’ αυτή τη φάση κάποιο «περίσσευμα πόρων» (γιατρών και υλικών)· και η μικροσκοπική Αβάνα με τον παγκόσμια γνωστό δυναμισμό της σε ιατρική εκπαίδευση και ιατρική τεχνογνωσία, έγιναν οι καλοί Σαμαρείτες του πλανήτη!! Ποιός ζητάει βοήθεια; Η ιταλία; Το ιράν; Κράτη της υποσαχάριας αφρικής; Η ισπανία; Ποιό «παγκόσμιο κέντρο διαχείρισης υγιεινιστικών κρίσεων» και φούμαρα; Ποιές φαντασιώσεις του Event 201; Η κίνα, η ρωσία και η κούβα ήταν που βρέθηκαν σε κατάσταση emergency help! Shit!!!

Στη δυτική ιμπεριαλιστική ορολογία αυτό έχει όνομα, και κάποτε (;) ήταν το δυτικό υπερ-ατού κυριαρχίας. Λέγεται soft powerΤώρα τόσο εντός ε.ε. όσο και στις ηπα κυριαρχεί πανικός απ’ την επίδειξη της κινεζικής (κυρίως) και της ρωσικής (δευτερευόντως) soft power! Είναι το ευρασιατικό μπλοκ διάβολε! Ο ισπανός Josep Borrell, “υπ.εξ. της ε.ε.”, δεν θα μπορούσε να δείξει πιο καθαρά το ότι υπάρχουν πια πολύ σοβαρότερα ζητήματα σε σχέση με την εξουσία στον πλανήτη απ’ την ανάσχεση ενός τσαχπίνη κορονοϊού. Μόλις προχθές δήλωσε:

… Βρίσκεται σε εξέλιξη μια παγκόσμια μάχη πρωτοβουλιών, στις οποίες ο χρόνος είναι κρίσιμος παράγοντας… Η κίνα επιθετικά προωθεί το μήνυμα ότι αντίθετα με τις ηπα, είναι υπεύθυνος και αξιόπιστος εταίρος…. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κινεζική «πολιτική της γενναιοδωρίας», γιατί απαξιώνει την ε.ε. σαν τέτοια και στιγματίζει όλους τους ευρωπαίους σα να είναι όλοι φορείς του ιού…

Κι άλλη “μάχη”; Κι άλλος “πόλεμος”; Παγκόσμιος;

Πώς, όμως, είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αυτή η «δόλια» πολιτική της γενναιοδωρίας όταν με ένα απλό τηλεφώνημα στον Xi Jinping ο ισπανός πρωθυπουργός Pedro Sanchez «έκλεισε» στις 25 Μάρτη (κάλλιο αργά παρά ποτέ;) 550 εκατομμύρια μάσκες, 5,5 εκατομύρια γρήγορα τεστ, 950 αναπνευστήρες και 11 μύρια ζευγάρια γάντια; Πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αυτή η soft power όταν μ’ ένα απλό τηλεφώνημα του ιταλού πρωθ. Conte στο Πεκίνο σκάνε στην ιταλία 10.000 μηχανήματα αναπνευστικής υποστήριξης για εντατικές, 2 μύρια μάσκες προσώπου, 20.000 στολές προστασίας και μερικές δεκάδες κινέζοι γιατροί / ειδικοί, βετεράνοι πια της «μάχης στη Wuhan»; Πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί καν και καν η ρωσική soft power όταν αυτή τη στιγμή την ιατρική δράση στο «κέντρο του ιταλικού κυκλώνα», στο Bergamo, την έχουν αναλάβει όχι αμερικάνοι, όχι γάλλοι, όχι γερμανοί, όχι άγγλοι αλλά ρώσοι στρατιωτικοί γιατροί; Πώς να αντιμετωπιστεί η «καλωσύνη» του καπιταλισμού; Να πεις: «καλύτερα ο θάνατος παρά οι κινεζικοί αναπνευστήρες»; Ούτε οι αμερικάνοι κοκκινόσβερκοι δεν θα το έλεγαν…

Πολύ δύσκολο. Το εύκολο είναι να κατηγορούνται (το Πεκίνο και η Μόσχα) για …παραπληροφόρηση… (Τι έχεις Γιάννη; Ό,τι είχα πάντα!)

Ααα: η κυρία Ursula von der Leyen, αφού ευχαρίστησε προχτές το Πεκίνο για την βοήθεια που προσφέρει σε ευρωπαϊκά κράτη, ιδιαίτερα στην ιταλία και την ισπανία (οι καλοί τρόποι πάνω απ’ όλα!), ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή «γεωπολιτική επιτροπή» για τον covid-19… και γενικά. Κάπως μπαγιάτικη ιδέα, αλλά ποτέ δεν ξέρεις: ας πάρει την σύνθεση του Event 201, ας διώξει τους αμερικάνους μάνατζερ αντικαθιστώντας τους με ευρωπαίους, και θα έχει μία. Που καλό θα ήταν να μην σπάσει το κεφάλι της για ένα «νέο σχέδιο Marshall» όπως κάποιοι απ’ το Event 201. Υπάρχει τέτοιο σχέδιο πολλές φορές μεγαλύτερο απ’ το αμερικανικό μετά τον Β παγκόσμιο, στα αγγλικά επίσημα λέγεται «belt ‘n’ road initiative» (κοινώς «δρόμοι του μεταξιού») και έχει αρχίσει να αποκτάει και έναν κλάδο δημόσιας υγείας…

Παλιοκατάσταση… (Ακόμα και ο Bill Gates, σε προχθεσινή του συνέντευξη απ’ τον κατ’ οίκον περιορισμό του σε κάποια απ’ τις πολυτελείς βίλες του, σε κάθε δεύτερη πρότασή του (τρόπος του λέγειν) ήταν αναγκασμένος να αναφέρει «την πείρα της κίνας». Ο.Κ. Αλλά το «made in china 2025» επιταχύνεται. Και δεν θα σκοντάψει πάνω στην microsoft…)

(πάνω: Ο βρετανός David Bowie διηγείται σε γαλλικό κοινό πως έμαθε απ’ την china girl το μάθημα: Σσσσσσσσσστ!)