Year: 2026

Digital euro 2

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.12) >> Προετοιμαζόμενοι οι ευρωμηχανισμοί για την προώθηση των ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων ως «ψηφιακού χρήματος» ανέθεσαν σε διάφορους σχετικές μελέτες. Μια απ’ αυτές τις προκαταρκτικές μελέτες, του 2023, είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: Ψηφιακό ευρώ: όπου υπάρχουν αμφιβολίες να απέχεις (αλλά να έχεις προετοιμαστεί).

Κατά τους συντάκτες της συγκεκριμένης έρευνας, οι κυριότερες πλευρές μιας τέτοιας καθιέρωσης ήταν (το 2023) αυτές (και μ’ αυτήν την σειρά):

Οι συνέπειες στην αγορά… Οι επιπλοκές για τις τράπεζες… Ζητήματα τεχνικά και σχεδιασμού… Η χρηματοπιστωτική πολιτική… Η οικονομική σταθερότητα… Ο ρόλος της χρηματοπιστωτικής τεχνολογίας και των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών… Οι διεθνείς διαστάσεις… Η ιδιωτικότητα… Η χρηματοπιστωτική συμπερίληψη…

Με λιγότερη ή περισσότερη προσπάθεια θα μπορούσατε να βάλετε εαυτούς και εαυτές στην επικεφαλίδα «ιδιωτικότητα»… (Οτιδήποτε άλλο, ας πούμε η «κυριότητα», ήταν προφανώς λυμένο).

Η ιδιωτικότητα λοιπόν… Στη χρήση ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων… Αυτό πράγματι ενδιαφέρει οποιοδήποτε μηχανισμό πρόκειται να προωθήσει (και αργότερα να επιβάλει) την χρήση ΗΛΜ… Όχι, βέβαια, επειδή θα τον ένοιαζε πράγματι η ιδιωτικότητα!!! Αλλά επειδή θεωρητικά μπορεί – σαν θέμα – να προκαλέσει ανησυχίες, τριβές (και αρνήσεις) στους πληθυσμούς. Ας πούμε λοιπόν δυο λόγια γι’ αυτήν την περιβόητη «ιδιωτικότητα» στις σημερινές digital συνθήκες.

Όταν έρχεται η κουβέντα στην (καθολική) ψηφιακή επιτήρηση η πιο τετριμμένη, η πιο κοινότοπη απάντηση από εκατομμύρια στόματα / μυαλά αιχμαλώτων είναι «δεν με νοιάζει, δεν έχω να κρύψω τίποτα».

Είναι ψέμα, και είναι ηλίθιο!!! Είναι ψέμα γιατί στην πραγματικότητα όλοι / όλες έχουν να κρύψουν και μάλιστα πολλά… Μόνο που τα κρύβουν εκεί που κάθε ενδιαφερόμενος (κράτος, αστυνομία, εταιρείες…) μπορεί να βρει κάθε μυστικό τους ή μη: στα «κινητά» τους!!!

Είναι ηλίθιο επειδή η θέσμιση της ιδιωτικότητας (έγινε με κόπο και αίμα…) δεν αφορούσε … «κρυψώνες»!!! Ούτε «μυστικά»!!! Αφορούσε τον περιορισμό των πεδίων δράσης οποιασδήποτε εξουσίας! Είτε κρατικής είτε επιχειρηματικής! Για παράδειγμα δεν είχε δικαίωμα το όποιο αφεντικό να ξέρει πως «χαλάς» τον μισθό σου!!!

Τώρα (το γενικό αφεντικό) ξέρει! Ξέρει επειδή οι αγορές-με-κάρτες προμηθεύουν τις τράπεζες και τις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες με αναλυτικά στοιχεία του πότε, σε ποιο γεωγραφικό σημείο αγοράστηκε τι από οποιονδήποτε. Και τι κάνουν αυτά τα data; Το πιο απλό (και καθόλου το μοναδικό…): τα πουλάνε σε διαφημιστικές…

Η ιδιωτικότητα έχει πλέον κουρελιαστεί. Συναινετικά και με χαρά! Ας βρεθεί μια άλλη λέξη γι’ αυτήν την «παλινόρθωση των δικαιωμάτων του κεφάλαιου μέρα / νύχτα»!!! Δεν υπάρχει ιδιωτικότητα για τους χρήστες των κινητών, και ακόμα λιγότερη για τους χρήστες άλλου είδους «έξυπνων» συσκευών, μέσα στα σπίτια τους ή έξω απ’ αυτά (π.χ. «φορετά», ψηφιακές βοηθοί, νευρωνικοί αλγόριθμοι, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, gps, κλπ κλπ).

Συνεπώς, σαν απόηχος, η «προστασία της ιδιωτικότητας» όταν γίνεται χρήση ΗΛΜ είναι παιχνιδάκι για τους μηχανισμούς. Θα την υποσχεθούν, θα ξαναορκιστούν ότι τα data των δοσοληψιών με ΗΛΜ θα είναι απόρρητα, και η μάζα θα τους πιστέψει. (Τους πιστεύει ήδη…)

Digital money…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.09) >> H Francesca Albaneze («ειδική εκπρόσωπος του οηε για την κατεχόμενη Παλαιστίνη») υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών της στις ηπα (αν έχει τέτοιους εκεί…) με διοικητική απόφαση του ψοφιοκουναβιστάν… επειδή υπερασπίζεται την Παλαιστίνη…. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι….

Ο Jacques Baud, απόστρατος ταγματάρχης του ελβετικού στρατού και ειδικό στέλεχος του οηε με ανθρωπιστικές αποστολές σε αφρικανικά κράτη υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών του στο βέλγιο όπου ζει, με απαίτηση του Μικρού Πρίγκηπα του Λίγηρα και διοικητική απόφαση των πολιτικών βιτρινών της ε.ε. επειδή δεν υποστηρίζει την αντιρωσική «γραμμή». Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι… Και δεν μπορεί να αγοράσει ούτε μια μπύρα από supermarket…

O γερμανός δημοσιογράφος Huseyin Dogru και η γυναίκα του υφίστανται «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών τους στη γερμανία όπου ζουν κατηγορούμενοι (ο πρώτος άμεσα, η δεύτερη λόγω σχέσης…) για «αντισημιτισμό» λόγω αρθρογραφίας για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη∙ και «φιλορωσισμό» λόγω της άποψής του για τον πόλεμο στο ουκρανικό πεδίο μάχης. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι. Απλά είναι υποχρεωμένος να την βγάζει με την βοήθεια φίλων…

Αυτά μπορεί να θεωρηθούν «μεμονωμένα περιστατικά» όπου αποδεικνύεται πως οι (ιδιωτικές) τράπεζες κάτω από κρατικές οδηγίες και κάλυψη δρουν ως συνιδιοκτήτες χρηματικών ποσών που έχουν την μορφή ΗΛΜ στους servers τους, αρνούμενες την κυριότητα των «τιμωρημένων» διοικητικά υπηκόων. Όμως αντί για «μεμονωμένα» θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδειγματικά: μπορούμε να το κάνουμε (σε βάρος σας) και θα το κάνουμε επειδή έτσι γουστάρουμε όσο «επώνυμοι» κι αν είστε.

Το 2021, με διοικητική απόφασή της η αυστραλέζικη πολιτεία της Βικτώρια «πάγωσε» τους συνταξιοδοτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ηλικιωμένων που αρνούνταν να πλατφορμιασμιαστούν. (Μετά προσπάθησε να το μπουρδουκλώσει, «όχι, δεν το κάναμε γι’ αυτό, το κάναμε για να εισπράξουμε πρόστιμα»…)

Τον Φλεβάρη του 2022 το καθαρματάκι του καναδά Justin Trudeau «πάγωσε» για καμιά 10αριά μέρες χιλιάδες μισθοδοτικούς και συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς όσων καναδών συμπαραστάθηκαν στις κινητοποιήσεις των νταλικέρηδων κατά του υποχρεωτικού «εμβολιασμού». Για το καλό τους το κάνουμε – είπε, με την μαφιόζικη άνεση που τον διέκρινε.

Εδώ δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «μεμονωμένα». Ακόμα και σ’ αυτήν την «κυρίαρχη και αποδεκτή» μορφή όπου ιδιωτικές επιχειρήσεις (: τράπεζες) μπαίνουν ανάμεσα στον καθένα και την τσέπη του, η πειθάρχηση αποκτάει καινούργιες, ωμές δυνατότητες.

Δεν πρόκειται για «θεωρητικές» δυνατότητες του κράτους και του κεφάλαιου!!! Πρόκειται για τον τεχνοπολιτικό πυρήνα της καθιέρωσης των ΗΛΜ: έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος!!! Όλοι όσοι «δεν έχουν κάτι να κρύψουν» μπορεί να αδιαφορούν για το ότι «πληρώνοντας άυλα» παρέχουν στις τράπεζες όλα τα data για τις καθημερινές τους συνήθειες∙ μπορεί ακόμα ακόμα και να αδιαφορούν για τις διαφημίσεις που τους κατακλύζουν με βάση τα «καταναλωτικά προφίλ» τους. Θα αδιαφορήσουν λιγότερο όταν θα απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουν τις αγαπημένες τους ΗΛΜ εδώ ή εκεί κατά τα γούστα τους∙ αλλά τότε θα είναι αργά.

‘Όταν τα αφεντικά και οι δημαγωγοί τους μιλούν για «πάγωμα» ΗΛΜ δεν εννοούν ότι … βάζουν παγάκια κάπου!!! Εννοούν αλγοριθμικές εντολές που σταματούν την κίνηση ηλεκτρονίων: οι ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες δεν είναι χρήμα με καμία ιστορική έννοια! Είναι αριθμητικές αναπαραστάσεις αλγοριθμικών λειτουργιών.

Πράγμα που σημαίνει: το «ψηφιακό χρήμα» είναι προγραμματίσιμο!!!

Το προγραμματιζόμενο χρήμα ενσωματώνει κανόνες, λογική και συνθήκες απευθείας στην κίνηση των κεφαλαίων και αναδιαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών πληρωμών. Αντί να βασίζεται σε ξεχωριστά συστήματα για την έγκριση, την συμφωνία ή την επιβολή ελέγχων μετά την πραγματοποίηση μιας πληρωμής, το προγραμματιζόμενο χρήμα επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση πληρωμών όταν πληρούνται προκαθορισμένες συνθήκες.

Η υιοθέτηση αυξάνεται ραγδαία, με την παγκόσμια αγορά προγραμματιζόμενων πλατφορμών χρήματος να αποτιμάται σε 3, 8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 και να προβλέπεται να φτάσει τα 29,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2033…

Από πρώτη ματιά αυτός ο «προγραμματισμός» εμφανίζεται ως η διευκόλυνση να «δίνεις εντολή στον τραπεζικό λογαριασμό σου να κάνει αυτόματα επαναλαμβανόμενες πληρωμές» π.χ. για ύδρευση, ηλεκτροδότηση, κλπ. Αλλά η αναπαράσταση των ΗΛΜ που θεωρείς λογαριασμό «σου» ΔΕΝ παίρνει εντολές από εσένα!!! Παίρνει εντολές απ’ τους ιδιοκτήτες των αλγορίθμων – κατόπιν αιτήματός σου. Κι όπως είναι αυτονόητο (είναι;) οι ίδιοι ιδιοκτήτες μπορούν να δώσουν κι άλλες εντολές. Να «παγώσουν» συνολικά τις ΗΛΜ σου∙ ή εν μέρει κάποιες κινήσεις τους. Για να σε συνετίσουν ή να σε τιμωρήσουν… Πώς αγοράζεις τσιγάρα (π.χ.) όταν ο γιατρός σου είπε να το κόψεις; Θες να επιβαρύνεις το σύστημα υγείας; Είσαι τόσο αντικοινωνικός; Τώρα θα δεις!!!

Digital euro…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.03)>> Θα μπορούσαμε (και ίσως θα έπρεπε) να αναλύσουμε ακόμα περισσότερο αυτήν την «Αλλαγή Παραδείγματος» που σχετίζεται με εκείνο που ονομάζεται χρήμα – αλλά δεν είναι εδώ το κατάλληλο μέρος.

Εκείνο που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η μετάβαση στις ΗΛΜ έχει προχωρήσει ήδη αρκετά, χωρίς σοβαρές κοινωνικές / ταξικές ενστάσεις και αντιθέσεις. Κι ωστόσο ο πραγματικός στόχος της (ό,τι και να ειπωθεί από «ειδικούς» ή τεχνοφετιχιστές) δεν είναι άλλος απ’ την «σωστή ανάλωση του εργατικού μισθού». Σωστή για την καπιταλιστική συσσώρευση στην 4η βιομηχανική επανάσταση – εννοείται.

Τι σημαίνει «σωστή ανάλωση του εργατικού μισθού»; Σημαίνει πρώτα απ’ όλα την παραδοχή, την αναγνώριση απ’ την μεριά των μισθωτών ότι α) ο μισθός ΔΕΝ τους ανήκει, και β) ότι ΔΕΝ είναι το (συνήθως χαμηλό) «αντίτιμο» της εκμετάλλευσής τους. Αλλά ότι α) ο μισθός τους παραχωρείται υπό όρους και προϋποθέσεις (που θα πρέπει να ελέγχονται), και β) τον έλεγχο αυτόν θα τον κάνει «αυτόματα» το πατερναλιστικό κράτος / κεφάλαιο ως εκπρόσωπος του «γενικού συμφέροντος».

Δεν πρόκειται ούτε για μυστικό ούτε για «συνωμοσία» απ’ την μεριά των αφεντικών! Έχουν δείξει καθαρά τι εννοούν και τι σκοπεύουν. Έχουν «θερμομετρήσει» την κοινωνική αποδοχή, και προχωρούν. Με σταθερά βήματα σε λεωφόρους ανοικτές…

Αλλά είπαμε: «όχι άλλες κακές ειδήσεις!»….

Ζήτω οι καλές!!!

Ζήτω οι ζεστές, οικογενειακές στιγμές!!!

cyborg 36

Κυκλοφορεί

– Οι ιδιοκτήτες των νευρωνικών αλγορίθμων βρυχώνται!

– Η “Τεχνολογική Δημοκρατία” της Palantir είναι ένα σχέδιο για ψηφιακή τυραννία

– Η μηχανή με ερπύστριες

– machinestory: The writer

– Απ’ τον ταιηλορισμό στον e-ταιηλορισμό

– machinestory: Iron Man

– Η συμπεριφορά – ως ζήτημα προς ανάλυση… και επίλυση

– Ο Raniero Panzieri είναι νεκρός;

– Νευρωνικοί αλγόριθμοι, data centers, ενέργεια και πολιτική γεωγραφία

– Σχετικά με την επερχόμενη γεωπολιτική της υπολογιστικής συσσώρευσης ή τη Νέα Αυτοκρατορική Στρατηγική των ΗΠΑ

– Artificial stubidity: η περίπτωση του Περσικού Κόλπου

– Machine against machine: η Μεγάλη Προσομοίωση!

– bytes & genes

«Νέα» μεταλλαγμένα – παντού!

Δευτέρα 22 Ιούνη (01.02) >> Στη ζούλα, μακριά απ’ τα πολλά αδιάκριτα βλέμματα και, κυρίως, με την ασφάλεια των μαφιόζικων πρακτικών, το «ευρωκοινοβούλιο» ξανάνοιξε πριν λίγες ημέρες, στις 17 Ιούνη, τις πύλες-της-κόλασης: με την «απελευθέρωση» της μαζικής και ανεξέλεγκτης εμπορικής χρήσης μεταλλαγμένων πρώτων υλών διατροφής. Αυτό ήταν το δεύτερο βήμα: το πρώτο ήταν η “απελευθέρωση” γενετικά μεταλλαγμένων ιικών ακολουθιών σε εκατομμύρια ανθρώπινα μπράτσα, ως πλατφόρμες mRNA (που βαφτίστηκαν εμβόλια…) Ολοκληρώθηκε έτσι η οριστική ανατροπή μιας νομοθεσίας πάνω από 20 χρόνων που απαγόρευε την χρήση μεταλλαγμένων στην ευρώπη…

Πριν 2 χρόνια το ευρωκοινοβούλιο είχε πει γι’ αυτό το θέμα (των “μεταλλαγμένων” / GMO που βαφτίστηκαν “νέες γονιδιωματικές τεχνικές” / NGT) ένα «ναι μεν αλλά». Το «αλλά» αφορούσε αφενός την σήμανση των ειδών κατανάλωσης όταν περιέχουν «μεταλλαγμένες» πρώτες ύλες, και αφετέρου την απαγόρευση του πατενταρίσματος των σπόρων από εταιρείες. Και τα δύο αυτά «αλλά» πήγαν στα σκουπίδια χάρη στην συστηματική δράση των λεγόμενων «λόμπυ» των βιοτεχνολογικών εταιρειών (ξέρετε: εξαγορές, εκβιασμοί, «μια πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς», κλπ…) στις 17 Ιούνη. Πριν λίγες ημέρες.

Απ’ τους «εκπροσώπους του ελλαδιστάν» στις Βρυξέλες, οι μεν δεξιοί ψήφισαν μονοκούκι, όλοι οι άλλοι δε καταψήφισαν… αλλά δεν είναι λιγότερο υπεύθυνοι: δεν ίδρωσαν να ενημερώσουν και να οργανώσουν τους ψηφοφόρους τους έγκαιρα, όπως όφειλαν. Ουσιαστικά, αφήνοντας το θέμα να “τρέξει” επί δύο χρόνια στην αφάνεια, είναι συνεργοί.

Τι είναι λοιπόν το καινούργιο κόλπο που θα εκτοξεύσει την κερδοφορία μιας χούφτας μαφιόζικων βιοτεχνολογικών εταιρειών με σκοπό και προοπτική να κάνει την διατροφή εκατομμυρίων υποτελών νοσογόνο και όμηρο του βιο-πληροφορικο-μιλιταριστικού συμπλέγματος;

Πρώτα απ’ όλα, είτε το πιστεύετε είτε όχι, αν ένα φυτό (κατ’ αρχήν… έρχονται και τα ζώα σε δεύτερη φάση) έχει μέχρι και 20 μεταλλάξεις (ολογράφως: είκοσι) θεωρείται «φυσικό είδος» και, κατά συνέπεια, δεν (θα) χρειάζεται καμία προειδοποίηση προς τους «κατανάλωτες» για το τι σκατά αγοράζουν και τρώνε!!! Το επαναλαμβάνουμε τονισμένο: μέχρι 20 γενετικές / βιομηχανικές / εταιρικές παρεμβάσεις στο γονιδίωμα οδηγούν σε κάτι «φυσικό»!!!

Σαν συνέπεια, κι αφού πρόκειται για «φυσικά» τρόφιμα, δεν χρειάζονται (εκτός από προειδοποιήσεις / σημάνσεις) ούτε ιδιαίτερες έρευνες, δοκιμές, διασταυρώσεις για τις υγιειονομικές συνέπειες αυτής της … «φυσικότητας»… Κι ούτε λόγος για εταιρικές αποζημιώσεις όταν αρχίσουν να θερίζουν (κατ’ αρχήν) οι αλλεργίες: «ήταν θεού θέλημα» θα πουν, και το πλήθος θα βγάλει τον σκασμό όπως κάνει τα τελευταία χρόνια με τις “παρενέργειες” της mRNA γενετικής επίθεσης.

Μαζί μ’ αυτήν την «φυσικότητα» των 20 μεταλλάξεων δημιουργείται και κάτι άλλο, ακόμα πιο τερατώδες: η «γενετική δεξαμενή» των … φυσικών ειδών… Απ’ αυτήν την «γενετική δεξαμενή» οι βιοτεχνολόγοι του κεφάλαιου θα μπορούν να «τσιμπάνε» το ένα ή το άλλο είδος, και να το κάνουν ακόμα-πιο-φυσικό μεταλλάσσοντάς το… Αλλά στην ίδια «γενετική δεξαμενή» θα καταλήγουν επίσης τα «φυσικά είδη» των 20 μεταλλάξεων!!! Τα φρακενστάιν δημιουργήματά τους! Έτσι, στην «πρώτη γενιά φυσικότητας», οι μεταλλάξεις θα είναι έως 20∙ στην δεύτερη ως 400 (20 Χ 20)∙ και πάει λέγοντας…

Το επόμενο τερατώδες είναι το εξής. Ας πάρουμε ενδεικτικά το είδος «ρύζι». Υπάρχουν πολλά είδη πραγματικά φυσικού ρυζιού. Οι βιοτεχνολόγοι της μαφίας μπορούν να πάρουν το είδος Α, να το μετατρέψουν γενετικά στο είδος Β, και ύστερα να πατεντάρουν το δημιούργημά τους ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΥΣΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ (πραγματικά φυσικού) ΕΙΔΟΥΣ Β!!! Ο σκοπός εδώ είναι να γίνουν αυτές οι εταιρείες / μαφίες ιδιοκτήτες οποιουδήποτε ζωϊκού είδους μπορεί να (τους) αποφέρει κέρδη, είτε των τεχνητών είτε των όντως φυσικών!!! Και να εισπράττουν «νοίκια» απ’ την καλλιέργεια του όποιου πραγματικά φυσικού είδους Β, Γ, Δ, κλπ…

Έσκασε «ξαφνικά» αυτό το «πυρηνικό μανιτάρι» βιοπειρατείας και βιομαφίας πάνω απ’ τα κεφάλια μας; Όχι δα!!! Αυτοί οι περιθωριακοί και οι περιθωριακές των κόκκινων μαντηλιών (redscarves.net) έκαναν ό,τι καλύτερο ήταν δυνατό για να αντι-πληροφορήσουν και να οργανώσουν έγκαιρα.

Αλλά… «δεν είναι της μόδας» αυτά… Και «ντάξει μωρέ, σιγά τώρα… Τι έχουν τα μεταλλαγμένα; Μια χαρά είναι…. Τόσο καιρό τα τρώμε…»

Καλαααααααααά….. «Τα τρώτε καιρό; Πάλι καλά που … δεν τα πατάτε!!»…

Καλή όρεξη λοιπόν!!!

(Αν ενδιαφέρει: υπάρχει η εργατική συνειδητοποίηση που έρχεται νωρίς, έγκαιρα, με καθαρό βλέμμα που ξεσκεπάζει τον ορίζοντα, για να υποδείξει εκείνο που προελαύνει και να οργανώσει την αντιμετώπισή του∙ υπάρχει επίσης η μικροαστική συνειδητοποίηση που ειρωνεύεται την πρόγνωση, μιλάει για «στοιχήματα» γιατί μόνο τον τζόγο καταλαβαίνει, έρχεται εκ των υστέρων, μαλλιοκούβαρα, κατόπιν-εορτής, και η χρησιμότητά της είναι για να κτυπάει ο καθένας το κεφάλι του όπου βρει. Αν έχει ακόμα κεφάλι…

Το ότι η δεύτερη είναι ο γλυκός κανόνας οφείλεται στο ότι η πρώτη είναι ακριβώς αυτό: εργατική. Και ποιος καταλαβαίνει πια;)

Νοέμβρης 2023

Δεκέμβρης 2023

Ιούνης 2024

(“ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΣΤΙΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΜΑΣ!!!)

Overdose

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.46) >> Τώρα που το πεδίο μάχης έχει γίνει σχεδόν απόλυτα διαφανές χάρη στις υπερπτήσεις των δορυφόρων και των drones και κατά συνέπεια είναι πολύ δύσκολο να χρησιμοποιήσει κάποιος μεθόδους παραπλάνησης στο έδαφος ή στην θάλασσα σαν εργαλείο προώθησης των δυνάμεών του (η παραπλάνηση είναι οργανικά απαραίτητη στον πόλεμο) χωρίς παραπλάνηση λοιπόν στο πεδίο μάχης, οι τακτικές παραπλάνησης έχουν μετακινήσει το κέντρο τους στη σφαίρα των πληροφοριών. Τώρα η εξαπάτηση είναι κεντρική στον information war σε βαθμό που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο: η άρνηση της πραγματικότητας έχει γίνει κοινότοπη.

Chas Freeman

Ακόμα και οι πιο τίμιοι μεταξύ των (διεθνών) «σχολιαστών», «αναλυτών» (εντός ή εκτός εισαγωγικών…) πάσχουν από μόνιμο πληροφοριακό overdose. Λαχανιάζουν μέσα στον κατασκευασμένο πληροφοριακό πυρετό, ανακυκλώνουν την μόνιμη παραπλάνηση απ’ όπου κι αν προέρχεται (ειδικά όταν πρόκειται για «πληροφορίες» από «πηγές» που προορίζονται ειδικά γι’ αυτούς…), κι έτσι είναι ικανοί να υποστηρίξουν και τα Α και τα -Α∙ σε σχέση με τον εξελισσόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο. Γίνονται «βαποράκια» συχνά άθελά τους.

Η ανάλυση που στηρίζεται σε βασικές αρχές και δεν παρασύρεται απ’ τον θόρυβο και τις διαρκείς psyops είναι πια πολυτέλεια∙ και θα γίνεται όλο και πιο σπάνια (ή «περιθωριακή» αν το προτιμάτε) σ’ έναν καπιταλιστικό κόσμο σε όλο και εντονότερη εσωτερική σύγκρουση όπου το carpet-bombing-με-οτιδήποτε, ειδικά για την παρακμιακή δύση και ειδικά προς τους δυτικούς υποτελείς, είναι η μόνη σταθερά.

Να προσέχετε – αν μπορείτε πια.

Ένα ακόμα Anchorage… (λίγο πιο b)

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.43) >> Γιατί, λοιπόν, τόσοι πολλοί (και διαφορετικοί) ήταν σίγουροι τις περισσότερες μέρες της βδομάδας που πέρασε ότι «κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχει επιτευχθεί»; Γιατί τόσο πολύ τυπογραφικό και ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε πάνω σ’ αυτή τη σιγουριά;

Ο πληροφοριακός βομβαρδισμός (και το δέσιμο στα … «φτερά» του…) προκαλεί απώλεια μνήμης (και, κατά συνέπεια, απώλεια σοβαρής κριτικής επισκόπησης). Δεν έχει περάσει δα ούτε χρόνος οπότε όλοι θα έπρεπε να θυμούνται ένα σόου-υπέρ-της-ειρήνης (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) που έγινε στο Anchorage της Αλάσκα, μεταξύ ψόφιου κουναβιού και ακέφαλης αλεπούς. Ήταν 15 Αυγούστου του 2025. (Κι όμως, έχει ξεχαστεί).

Και τι δεν ειπώθηκε / γράφτηκε τότε… Αναλύσεις επί αναλύσεων… Υποτίθεται ότι το ψόφιο κουνάβι είχε «αναποδογυρίσει τα δεδομένα» προχωρώντας σε «φιλία με την Μόσχα»… Σήμερα είναι 22 Ιούνη 2026: δέκα μήνες και κάτι μετά. Και λοιπόν; Τι έγινε στο ουκρανικό πεδίο μάχης;

Εκείνο που έγινε είναι ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να πολεμάει κατά της Μόσχας, αλλά δεν το φωνάζει κάθε τρεις και λίγο… (Την Μόσχα, που φυσικά ξέρει τι συμβαίνει ακριβώς, την συμφέρει αυτή η «δημαγωγική αποχή» του ψόφιου κουναβιού: μπορεί να εστιάσει στη συμμορία των 3 ευρωπαίων προθύμων και στους συμμάχους τους…)

Ο πόλεμος απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον αναλήφθηκε απ’ τις υπηρεσίες και τα κρατικά / παρακρατικά κυκλώματα αλλά το δημαγωγικό πολυβόλο του άσπρου σπιτιού δεν κάνει δηλώσεις. Το starlink, του οποίου το αφεντικό (;) έλεγε το 2023 και το 2024 ότι αποκλείεται / απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις στο εσωτερικό της ρωσίας εδώ και κάτι μήνες εξυπηρετεί ακριβώς αυτό… Τα drones «μεγάλου βεληνεκούς» Hornet, που χρησιμοποιούνται σε διάφορες επιχειρήσεις (π.χ. κατά της γέφυρας στην Κριμαία…) κατασκευάζονται σε εργοστάσιο στην Καλιφόρνια… Όσο για την διαβόητη Palantir (είναι παρακλάδι της cia ή η cia είναι δικό της παρακλάδι;) είναι σταθερά «επί των τειχών» και έχει αναλάβει πια την «ολοκληρωμένη ψηφιακή επεξεργασία δεδομένων και την οργάνωση των επιθέσεων με drones». Για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου.

Το Anchorage μπορεί να θεωρηθεί η πιο πρόσφατη «μητέρα των τακτικών παραπλάνησης» της Ουάσιγκτον (παραπλάνησης κυρίως των υπηκόων), μιας τακτικής που από τότε επαναλαμβάνεται σταθερά: μεσολάβηση για εκεχειρία μεταξύ Παλαιστινιακής αντίστασης και θεοναζί στις αρχές του 2025 και «σχέδιο τριών σταδίων για την ειρήνη» – σιγά… Μεσολάβηση / πίεση για «εκεχειρία μεταξύ Hezb’ Allah και θεοναζί το Νοέμβρη του 2024» – σιγά… «Σύνοδος του Καϊρου» τον Μάρτη του 2025 για «μόνιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη» με συμμετοχή 30 (!!!) αραβικών κράτων, και «σχέδιο τριών φάσεων» – σιγά… Διαπραγματεύσεις την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι του 2025 ανάμεσα στους τσατσορούφιανους της αυλής του ψόφιου κουναβιού και την Τεχεράνη για το «πυρηνικό πρόγραμμα» – σιγά… Κλπ, κλπ, κλπ.

Όσα έχουν προηγηθεί τους τελευταίους 10 μήνες (πριν την πιο πρόσφατη …. «υπογραφή του ‘μνημονίου κατανόησης’ / MOU»…) θα έπρεπε να είναι διαφωτιστικά όχι για το αν το ψόφιο κουνάβι λέει «ψέμματα» ή «αλήθεια» ούτε για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, αλλά για το ποια είναι η τακτική του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών (με τις … «πολιτισμικές» διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…) μπροστά στις διαδοχικές ήττες που υφίστανται: προσπάθειες να κερδηθεί χρόνος (άλλοτε πετυχημένες κι άλλοτε όχι) έτσι ώστε (να εξοπλιστούν; να αναδιοργανωθούν; να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες που ελέγχουν; όλα αυτά μαζί…)∙ παράλληλα πόλεμος προβοκατσιών που ονομάζεται «χαμηλής έντασης» και θεωρείται πια «νέα κανονικότητα»∙ και εν τέλει, υποχρεωτικά και ταυτόχρονα, σύγκλιση όλων των επιμέρους πεδίων μάχης σ’ ένα ενιαίο και καθολικό…

Για να διαλυθεί ακόμα και το τελευταίο ψήγμα κριτικής δυνατότητας απέναντι στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο διάφοροι επιμένουν να τονίζουν τους πρόσφατους «καυγάδες» μεταξύ ψόφιου κουναβιού και αρχιχασάπη… Πώς είπατε; Ξεχάσατε τα μπινελίκια που έφαγε live ο τοξικός του Κιέβου μέσα στο άσπρο σπίτι στις 28 Φλεβάρη του 2025; Και λοιπόν;

Νομίζει κανείς ότι η ανάσχεση του ευρασιατικού project εκ μέρους των δυτικών ιμπεριαλισμών είναι ζήτημα … καυγάδων «γκομενικού τύπου»;

Για να το (ξανα)πούμε όσο πιο λακωνικά γίνεται. Η Μόσχα, η Τεχεράνη, το Πεκίνο, η Άγκυρα, η Ισλαμαμπάντ, η Μπραζίλια, πολλές πρωτεύουσες στην αφρική και στην ανατολική ασία, επιδιώκουν όλες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ίδιο πράγμα: καινούργιες διεθνείς συμφωνίες και ισορροπίες που να αντιστοιχούν στον καινούργιο παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό δύναμης, παραγωγικότητας της εργασίας και αγορών. Στην καθεστωτική αργκώ αυτό λέγεται «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας».

Βλέπετε κάποια ή κάποιες απ’ τις πολιτικές βιτρίνες των δυτικών ιμπεριαλισμών, κάποιο απ’ τα δυτικά αφεντικά, να ετοιμάζεται να πει «ναι ρε σεις, δίκιο έχετε, σας γαμ**** 500 χρόνια τώρα, οπότε πείτε μας: από πού θέλετε να φύγουμε και τι θέλετε να μοιραστούμε δίκαια», ε;

Όχι. Και δεν πρόκειται. Συνεπώς τα ενδεχόμενα είναι δύο. Είτε τα δυτικά καθεστώτα θα καταρρεύσουν εσωτερικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πριν προλάβουν να ξεκινήσουν καινούργιες σταυροφορίες – καταρρεύσεις που θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για τους πληθυσμούς τους. Είτε ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος θα συνεχίσει, με ψευτοδιαλείματα ή χωρίς, με παραπλανήσεις του ενός ή του άλλου είδους, με πολέμους φθοράς ή κατά μέτωπο, και θα αγριεύει σταθερά.

Τι είναι που δεν είναι ξεκάθαρο;

Fusion

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.34) >> Ενόσω το κοινό πρέπει να χαζεύει τους σχεδιασμένους info σκουπιδότοπους και τους «καυγάδες» μεταξύ ηττημένων πολιτικών βιτρινών, θαμμένο κάπου βαθιά μέσα στο «νόμο για την εθνική άμυνα» των ηπα για το 2027 που κουβεντιάζεται αυτόν τον καιρό στο κογκρέσο βρίσκεται το άρθρο 224 περί «πρωτοβουλίας συνεργασίας αμυντικής τεχνολογίας μεταξύ ηπα και ισραήλ». Το άρθρο αυτό ενοποιεί ουσιαστικά τους δύο στρατούς (τον αμερικανικό και τον θεοναζί) σε διάφορους τομείς, μ’ έναν τρόπο που δεν ισχύει ούτε καν για το νατο!

Το άρθρο 224 βάζει τις βάσεις για διμερή έρευνα κι ανάπτυξη όπλων, συμπαραγωγή όπλων, εταιρικές κοινοπραξίες, συμφωνίες αδειοδότησης και παραχώρησης πατεντών και κάθε άλλο είδος συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ στο στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Αν και τα δύο μιλιταριστικά συμπλέγματα συνεργάζονται ήδη στενά στην παραγωγή πυραύλων, το άρθρο 224 επεκτείνει σημαντικά τον συντονισμό σε κάθε τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανόμενης της «τεχνητής νοημοσύνης», της κβαντικής, των αυτόνομων συστημάτων, της κατευθυνόμενης ενέργειας, του κυβερνοχώρου, της βιοτεχνολογίας (ναι: της βιοτεχνολογίας…) και πολλών άλλων. Προβλέπει επίσης την «ενοποίηση δικτύων» και την «συγχώνευση δεδομένων». Μ’ άλλα λόγια, μετά την έγκριση του συγκεκριμένου νόμου, ο αμερικανικός στρατός δεν θα «συμπαραστέκεται» απλά στον ισραήλινο αλλά θα είναι ο καθένας σάρκα απ’ την σάρκα του άλλου.

Τι χρειάζεται μια τέτοια ενοποίηση; Απλό: η μιλιταριστική σχέση ανάμεσα στα δύο κράτη δεν θα περνάει πια απ’ την έγκριση του (αμερικανικού) νομοθετικού (και την έστω φευγαλέα γνώση των υποτελών), δεν θα υπάρχει πια «πολιτικό» φιλτράρισμα, αλλά μόνο ένας «επιτελικός αυτοματισμός».

Αυτά προωθούνται ήρεμα κι ωραία ενόσω το φιλοθεάμον κοινό πρέπει να τρέφεται με τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού προς το συνεταιράκι του, τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου αρχιχασάπη του Τελ Αβίβ…

Γιατί χρειάζεται κάτι τέτοιο, μια τέτοια ενοποίηση σήμερα; Γράφαμε πριν μια βδομάδα για την αναγκαιότητα της «πανστρατιάς»… (Λίγα παραπάνω στη συνέχεια).

Εν τω μεταξύ ιδού ο αμερικανικός ρεαλισμός δια στόματος του αντιπροέδρου Eyeliner πριν 3 ημέρες:

Όταν ο στιβαρός Eyeliner προτείνει στους θεοναζί να «πάρουν μυρωδιά απ’ την πραγματικότητα» (πράγματι, μυρίζει καμένο, πολύ καμένο!) εννοεί να δουν τους πραγματικούς συσχετισμούς δύναμης… Πράγμα που σημαίνει: «μόνοι σας ω θεοναζί δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Ό,τι είναι θα το κάνουμε μαζί και υπό τις οδηγίες μας… Δεν το έχετε πάρει χαμπάρι;»

Κάποιος άλλος τα ήξερε αυτά απ’ το 2012:

 

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης: μια «λεπτομέρεια»

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.27) >> Την περασμένη Κυριακή 14 Ιούνη το ψόφιο κουνάβι έκανε τις τελευταίες του προσπάθειες να «πείσει» την Τεχεράνη να υπογράψει αυτό το χαρτί που θα του επέτρεπε να δηλώσει ότι … νίκησε! Μέσα σ’ αυτή τη φούρια έφτασαν στο άσπρο σπίτι τα νέα: οι θεοναζί είχαν ξαναβομβαρδίσει την Dahieh στη Βηρυτό, παραβιάζοντας την «υπόσχεσή τους ότι δεν θα το ξανακάνουν»… Προφανώς οι «φρουροί της επανάστασης» θα ξανακτυπούσαν… κι όλες οι ελπίδες του ψόφιου κουναβιού για κάτι που να μπορεί να το πουλήσει ως «νίκη» θα ξαναπήγαιναν πίσω…

Το ψόφιο κουνάβι ξανατηλεφώνησε στον αρχιχασάπη και τον ξανάβρισε: γιατί το κάνεις αυτό τώρα;

Ήθελαν οι θεοναζί να προβοκάρουν τα «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης» (sic!); Ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζετε. Ο λιβανέζος που είχαν στόχο (και σκότωσαν, μαζί με μέλη της οικογένειάς του…) λεγόταν Ali Musa Daqduq, και ήταν στέλεχος της Hezb’ Allah. Ένα απ’ τα «συνταξιοδοτημένα» στελέχη της οργάνωσης, αρκετά γνωστός – αλλά στο σπίτι του.

Ως αξιωματικός της Hezb’ Allah ο Daqduq ανέλαβε το 2005 την οργάνωση της αντίστασης στην αμερικανική κατοχή στο ιράκ, σε συνεργασία με αξιωματικούς των «φρουρών της επανάστασης». Πριν είχε διατελέσει επικεφαλής των «ειδικών δυνάμεων» της Hezb’ Allah, και αργότερα, στα ‘90s, είχε την ευθύνη της προσωπικής ασφάλειας του Nasrallah.

O Daqduq ανέλαβε την εκπαίδευση μελών του (σιιτικού, ιρακινού) «στρατού του Mahdi» που εξελίχτηκαν σε Asa’ib Ahl al-Haq (αργότερα η συγκεκριμένη οργάνωση συγχωνεύτηκε στις popular mobilization units / PMU. Και πρόσφατα προσφέρθηκε να καταθέσει τα όπλα της με αντάλλαγμα την επίσημη πολιτική αναγνώριση του κόμματός της απ’ την κυβέρνηση στη Βαγδάτη…).

Στις 20 Γενάρη του 2007 μέλη της ΑΑΗ επιτέθηκαν στους αμερικάνους πεζοναύτες του «κοινού σταθμού ασφαλείας» των κατοχικών, που στεγαζόταν μέσα στο αρχηγείο της ιρακινής αστυνομίας στην Karbala. Το «δυναμικό» του σταθμού ήταν 60 us πεζοναύτες και άγνωστος αριθμός ιρακινών. Απήγαγαν και σκότωσαν 5 απ’ τους πρώτους και τραυμάτισαν άλλους 3. Θεωρήθηκε «η πιο τολμηρή και εξελιγμένη επίθεση» μετά από 4 χρόνια αμερικανικής / δυτικής κατοχής του ιράκ, και ήταν η πρώτη φορά που γινόταν απαγωγή αμερικάνων στρατιωτών μετά απ’ τον πόλεμο στο βιετνάμ…

Εννοείται ότι ο Ali Musa Daqduq έγινε “wanted dead or alive”… Στις 20 Μάρτη του 2007 σε κοινή επιχείρηση του αμερικανικού στρατού και της αγγλικής SAS, ο Daqduq «δέθηκε» στη Βασόρα∙ αλλά είχε πλαστά χαρτιά. Η πραγματική του ταυτότητα πιστοποιήθηκε μήνες αργότερα, ενόσω είχε παραδοθεί και βρισκόταν προφυλακισμένος απ’ την δοτή ιρακινή κυβέρνηση.

Η Ουάσιγκτον (Obama…) απαίτησε πιεστικά να της παραδοθεί: είχε μια καλή θέση γι’ αυτόν στο Guadanamo (το οποίο θα είχε κλείσει σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Obama, αλλά μια χαρά έμενε ανοικτό…) Ωστόσο τα ιρακινά δικαστήρια είχαν αντιρρήσεις: τον απάλλαξαν σταδιακά απ’ όλες τις κατηγορίες, και τελικά τον ελευθέρωσαν τον Νοέμβρη του 2012. Επιστρέφοντας στο λίβανο ο Daqduq ανέλαβε για τα επόμενα χρόνια την εκπαίδευση των μελών της Radwan Force. Το 2018 μετατέθηκε στο συριακό πεδίο μάχης για να εκπαιδεύσει το “Golan File”, μια ομάδα δράσης στη νότια συρία, κατά τα πρότυπα της Hezb’ Allah.

Τόσο γνωστός, περισσότερο δεν γίνεται… και προφανώς «αποσυρμένος» μετά την αλλαγή στην οργανωτική δομή της λιβανέζικης αντίστασης, ώστε να βρίσκεται στο σπίτι του… Εύκολος στόχος για τους θεοναζί, που ήθελαν να κάνουν «δώρο» στο ψόφιο κουνάβι την δολοφονία του (ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση των αρχών του 2007, δηλαδή για την δολοφονία αμερικάνων∙ τι καλύτερο «δώρο» για την Ουάσιγκτον;) θυμίζοντάς του πως είναι και αμερικανικό συμφέρον η εξόντωση της Hezb’ Allah…

Αλλά το ψόφιο κουνάβι εκείνη την ημέρα είχε άλλες καούρες, άλλες προτεραιότητες… Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για ένα τέτοιο δώρο!

«Γιατί το κάνεις αυτό τώρα;» (Κάποια άλλη στιγμή … καλύτερα…)