Tag: παλαιστίνη

Σάββατο 24 Φλεβάρη. Μέσα στον ερχόμενο Μάη η Ουάσιγκτον πρόκειται να εγκαινιάσει την ισραηλινή πρεσβεία της στην Ιερουσαλήμ / al Quds. Για να συμπέσει (λένε οι αμερικάνοι) με την επέτειο των 70 χρόνων απ’ την δημιουργία του ισραηλινού κράτους.

Για τους άραβες / παλαιστίνιους η 15^η Μάη είναι ημέρα πένθους. Λέγεται “Nakba”, που σημαίνει καταστροφή: ανάμεσα στο 1947 και 1949 τουλάχιστον 750.000 αυτόχθονες (σ’ ένα συνολικό πληθυσμό, τότε, 1,9 εκατομυρίων ψυχών) εξανδραποδίστηκαν απ’ τα σπίτια και τα χωράφια τους για να «δημιουργηθεί χώρος για το ισραηλινό κράτος». Ήταν μια τρομακτική σε έκταση εθνική εκκαθάριση που απλά συνεχίστηκε και συνεχίζεται με διεθνείς πρωτοκοσμικές ευλογίες.

Η ανακήρυξη της («μετακόμισης» της) αμερικανικής πρεσβείας σε λιγότερο από 3 μήνες είναι βιαστική. Δεν έχει κατασκευαστεί κτήριο, και ουσιαστικά θα πρόκειται για ενίσχυση ενός προξενείου που είχε η Ουάσιγκτον στην Ιερουσαλήμ / Quds με προσωπικό απ’ την τωρινή πρεσβεία στο Τελ ΑΒίβ· και την συμβολική αναβάθμισή του. Πολλές πρεσβευτικές λειτουργίες θα παραμείνουν στο Τελ Αβίβ, μέχρις ότου κατασκευαστεί καινούργια κτίριο.

Γιατί βιάζονται οι αμερικάνοι; Σίγουρα όχι για καλό…

Σάββατο 24 Φλεβάρη. Την ίδια ώρα, όμορφα και ωραίa, το ισραηλινό κράτος επεκτείνει το απαρτχάιντ καθεστώς του – ανενόχλητο έως επιβραβευόμενο. Η κυβέρνηση και ο στρατός έδωσαν διαταγή εκκένωσης τριών τουλάχιστων οικισκών (μεγέθους από 30 ως 50 σπίτια ο καθένας) στην κοιλάδα του Ιορδάνη, στα περίχωρα της ανατολικής Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για τους οικισμούς Ein al-Hilweh, Umm Jamal και Jabal al-Baba, που κατοικούνται από φτωχούς αγρότες και βοσκούς, κάποιοι απ’ τους οποίους είναι βεδουΐνοι «εσωτερικοί μετανάστες» της επέκτασης του ισραηλινού κράτους.

Οι οικισμοί αυτοί βρίσκονται ανάμεσα στο ισραηλινό μεγα-αποικιακό project του Maaleh Adumim και στην αραβική ανατολική Ιερουσαλήμ. Ο Maaleh Adumim πρόκειται να επεκταθεί με την προσθήκη χιλιάδων νέων οικοδομών (σε κατεχόμενη παλαιστινιακή γη) έτσι ώστε να “πέσει πάνω” στην ανατολική Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για τμήμα του σχεδίου για εθνική εκκαθάριση του ανατολικού τομέα της πόλης και όλων των γύρω περιοχών και εποικισμό τους από ισραηλινούς, ώστε η Ιερουσαλήμ να κατακτηθεί απόλυτα.

Παρασκευή 9 Φλεβάρη. Αν είχατε απορία, συνεχίζεται η εξέγερση στα κατεχόμενα της παλαιστίνης. Οι διαδηλωτές με πέτρες, οι ισραηλινοί στρατόμπατσοι με σφαίρες – και δολοφονίες.

Πέμπτη 8 Φλεβάρη. Οι ντόπιοι “συλλέκτες” των εχθρών του ισραηλινού κράτους μπορεί να αποκτήσουν πονοκέφαλο, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε ασπιρίνες για την περίσταση: όχι μόνο είναι πολλές χιλιάδες οι εβραίοι / εβραίες σ’ όλο τον κόσμο που έχουν στραφεί κατά του ισραηλινού κράτους και υπέρ του αγώνα των παλαιστινίων (έτσι ώστε να ξεφτυλιστούν έως ξεβρακωθούν εντελώς οι καλοθελητές, ερασιτέχνες ή επαγγελματίες, που κάνουν όποιο διανοητικό στραμπούληγμα κατεβάζει η κούτρα τους για να χαρακτηρίσουν τους εχθρούς του Τελ Αβίβ “αντισημίτες”, κι ανάμεσά τους, ασήμαντη έτσι κι αλλιώς, την ασταμάτητη μηχανή…) αλλά μερικοί / ες απ’ αυτούς τους εβραίους νεαρούς και νεαρές έχουν το θάρρος να προχωρούν ακόμα περισσότερο.

Έτσι δύο οργανώσεις εβραίων αμερικάνων πολιτών, με εκατοντάδες μέλη, ευχήθηκαν έμμεσα (μέσω του πατέρα της) χρόνια πολλά στην δεκαεφτάχρονη παλαιστίνια Ahed Tamimi, τη νεαρή που έριξε κάτι χαστούκια σ’ έναν ισραηλινό στρατιώτη, λίγη ώρα μετά που κάποιοι σαν αυτόν είχαν πυροβολήσει στο κεφάλι τον δεκαεξάχρονο ξάδελφό της· και τώρα είναι στις ισραηλινές φυλακές, κατηγορούμενη (τι άλλο;) με διάφορες παραλλαγές της «τρομοκρατίας» (αν όχι του «αντισημιτισμού»!). Απειλείται με 10 χρόνια φυλακή. Μόλις έκλεισε τα 17 της.

Και τι να πει τώρα κανείς που αποκαλύπτουμε τέτοια «μυστικά» τα οποία απαγορεύεται να κυκλοφορούν στα μέρη μας, μπας και οι ατζέντηδες πείσουν κανάν αφελή; Ότι αυτά τα «χρόνια πολλά» τα κατεβάσαμε απ’ την κούτρα μας, και ότι είναι μια ακόμα απόδειξη του «σεξισμού» μας; Μια καθεστωτικκή ισραηλινή εφημερίδα τα γράφει!!!

Πάρτε τα αυγά και κουρέψτε τα!!!

(κάτω φωτογραφία: Ο Michael Oren, πρώην πρεσβευτής του Τελ Αβίβ στην Ουάσιγκτον και νυν υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ στο ισραήλ, αρνείται να αναγνωρίσει την ξανθιά γαλανομάτα Ahed σαν παλαιστίνια. Θα έπρεπε κατά τη γνώμη του να είναι σκουρόχρωμη, δηλαδή «κατώτερο είδος». Διέταξε λοιπόν έρευνα για να αποδείξει ότι α) είναι εγκάθετη κάποιων από αλλού, και β) ότι οι γονείς της δεν είναι πραγματικοί αλλά πληρώνονται για να το παίζουν.

Η υπεράσπιση της Ahed, και μόνον αυτής, μ’ όλο τον κίνδυνο της προσωποποίησης, περιμένει μερικούς απ’ τους πιο ορκισμένους «αντιρατσιστές» απανταχού του κόσμου, και ιδιαίτερα στην ελλάδα, που είναι ειδικού ενδιαφέροντος για την mossad, να δώσουν τα ρέστα τους. Περιμένουμε τις επόμενες ημέρες μια αφίσα που θα γεμίσει την πόλη (με κεντρικό σύνθημα: Mishael Oren είσαι ένας γαμημένος φασίστας!) και υπογραφή…. ε, ας μπει κάποια…

Επίσης, αν βρουν χώρο, μπορούν να προσθέσουν και μια παράγραφο για την μαζική απέλαση, απ’ το ισραήλ, χιλιάδων αφρικάνων μεταναστών…)

Πέμπτη 8 Φλεβάρη. Η δεκατετράχρονη παλαιστίνια Ghada (αυτό είναι το όνομα με το οποίο είναι προς το παρόν γνωστή) δέθηκε απ’ τον ισραηλινό στρατό σαν «παράνομη ξένη». Τι ήταν που έκανε η πιτσιρίκα; Ξεκίνησε για επίσκεψη στη θεία της, που μένει μικρή απόσταση απ’ το σπίτι της· αλλά έπεσε πάνω σε κατοχικό μπλόκο. Η Ghada έχει ταξινομηθεί απ’ τον ισραηλινό καθεστώς κατοχής σαν «κάτοικος δυτικής Όχθης». Η θεία της σαν «κάτοικος Ιερουσαλήμ» – ζήτημα διοικητικών ορίων…. Είχε άδεια να αλλάξει «τομέα» στο στρατόπεδο συγκέντρωσης η μικρή Ghada; Όχι, δεν είχε… Συνεπώς την έδεσαν σαν «απειλητικό υποκείμενο». Τίποτα προσωπικό, it’ s just a job…

Η Ghada, με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων, κλείστηκε για δύο μέρες στη φυλακή. Μετά, και παρότι ο ισραηλινός στρατός εξακολουθούσε να την θεωρεί επικίνδυνη, ένας ισραηλινός δικαστής διέταξε την αποφυλάκισή της. Όλον αυτόν τον καιρό η Ghada ήταν σε απομόνωση απ’ τους οικείους της, τους γονείς της. Κανείς δεν την περίμενε όταν βγήκε απ’ τη φυλακή.

Και ύστερα έγινε ένα μικρό, τόσο δα, «γραφειοκρατικό λάθος». Κάποιος γραμματέας έβγαλε το χαρτί της αποφυλάκισής της χαρακτηρίζοντάς της «κάτοικο Γάζας». Οπότε απελάθηκε στη λωρίδα της Γάζας, όπου δεν είχε πάει ποτέ στη ζωή της, δεν είχε κανένα συγγενή ή γνωστό….

Οι παλαιστινιακές αρχές της Γάζας φρόντισαν το κορίτσι και προσπάθησαν να πείσουν τον ισραηλινό ρατσιστικό κράτος ότι έχει γίνει λάθος. Με τα πολλά τα κατάφεραν. Ύστερα από 2 εβδομάδες, η Ghada γύρισε σπίτι της… Θα πρέπει να ήταν το μεγαλύτερο σε διάρκεια «μαμά, πετάγομαι λίγο στη θεία», τουλάχιστον στη σύγχρονη ιστορία.

Έγινε, απλά, «ένα λάθος» – μετά από ένα άλλο, που είχε γίνει νωρίτερα. Έγιναν μερικά «λάθη» πάνω στον καμβά της απάνθρωπης, ρατσιστικής, μιλιταριστικής, απαρτχάιντ μεταχείρισης των παλαιστίνιων απ’ το ισραηλινό κράτος.

Κάποια γυναίκα είχε μιλήσει κάποτε για την «κοινοτυπία του κακού». Ήταν εβραϊκής καταγωγής. Λεγόταν Hannad Arendt, και η αιτία των διαπιστώσεών της ήταν οι απολογίες των ναζί στις δίκες μετά την ήττα τους. Δεν είχε υπόψη της την ισραηλινή κατοχή και βία. Γλύτωσε, τουλάχιστον, τις κατηγορίες για «αντισημιτισμό»…

Ναι, τα «λάθη» σε βάρος της Ghada ήταν γραφειοκρατικά. Παράγωγα του ανθρωποφάγου πρωτοκοσμικού / ισραηλινού ιμπεριαλισμού.

Η κοινοτοπία του φασισμού, παλιού και νέου…

(στη φωτογραφία δεν είναι η Ghada. Είναι, όμως, η βομβαρδισμένη Παλαιστίνη…)

Πέμπτη 1 Φλεβάρη. Υπό το πρίσμα της ελληνο-ισραηλινής φιλίας και θερμότητας, που εκδηλώνεται με τρόπο όλο και πιο χοντροκομμένο, να η χρησιμότητα της απεριόριστης ελληνικής εχθρότητας στο Βερολίνο που καθόλου τυχαία καλλιεργήθηκε τα χρόνια των “αγανακτισμένων”: μιλώντας στο Τελ Αβίβ ο γερμανός υπ.εξ. Gabriel «τα έχωσε» στο ισραήλ:

… Σαν φίλοι και σύμμαχοι θα θέλαμε να ξέρουμε αν το Ισραήλ δεν στηρίζει πια μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων στη σύγκρουση με τους παλαιστίνιους… Ποια είναι ακριβώς η στρατηγική του Ισραήλ; Είστε έτοιμοι να πληρώσετε το τίμημα μιας διαρκούς κατοχής και σύγκρουσης, ένα τίμημα που θα αυξάνεται όσο δεν υπάρχει ελπίδα αυτοπροσδιορισμού απ’ την παλαιστινιακή πλευρά; – ρώτησε ο γερμανός υπ.εξ. τον Netanyahou, «στα μούτρα».

Τον περασμένο Απρίλη ο Netanyahou είχε ακυρώσει ένα ανάλογο ταξίδι του Gabriel, επειδή θα συναντούσε ισραηλινές αντι-μιλιταριστικές και ειρηνιστικές οργανώσεις. Πιο «δημοκρατία» δεν γίνεται!!! Αυτή τη φορά ο γερμανός υπ.εξ. «προσάρμοσε» τις επαφές του· όχι, όμως, και την εξωτερική πολιτική που υπηρετεί στην άκρη της Μεσογείου: η γερμανία (και κάμποσα ακόμα ευρωπαϊκά κράτη) δεν φαίνονται ως τώρα διατεθειμένα να στηρίξουν τις επιθετικές εκφράσεις της γεωπολιτικής παρακμής του χωροφύλακα της μέσης Ανατολής.

Η αντίθεση με την στάση της Αθήνας είναι χτυπητή –και θα γίνει ακόμα πιο έντονη στο κοντινό μέλλον. Αν και, ελλείψει «κοινής εξωτερικής πολιτικής» της ε.ε., το ελληνικό κράτος / παρακράτος έχει το περιθώριο απ’ την μια να συμμετέχει, για παράδειγμα, στην ε.ε.δικη καταδίκη της ανακήρυξης της Ιερουσαλήμ / al Quds σαν πρωτεύουσας του ισραήλ και, ταυτόχρονα, απ’ την άλλη, να οργανώνει με το Τελ Αβίβ την «περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου». Είναι προφανές ότι οι σύμμαχοι (το Τελ Αβίβ και η Ουάσιγκτον) δείχνουν κατανόηση, και εστιάζουν στα ουσιαστικά.

Σε κάθε περίπτωση ο ψεκασμένος «γάτος», σαν υπ.αμ., δείχνει περισσότερα απ’ όσα θα ήθελε να παραδεχτεί ο αντ’ αυτού Ν. Παππάς σαν παρασημοφορημένος απ’ τον ισραηλινό πρόεδρο: ελληνικός + ισραηλινός ιμπεριαλισμός l.f.e.!!!

«Καρδούλες»… Με φρεγάτες, δίπλα σε (αμερικανικά) αεροπλανοφόρα….

Δευτέρα 29 Γενάρη. Σήμερα έρχεται στην Αθήνα (από χτες το βράδυ είναι εδώ…), για διήμερη επίσκεψη, ο πρόεδρος του ισραήλ Reuven Rivlin. Είναι δεξιός / ακροδεξιός (στέλεχος του κόμματος Likud) και οπαδός της λύσης – του – ενός – κράτους, του ισραηλινού! Όπου, άντε, ας υπάρχει και μια αραβική μειονότητα (με ισραηλινή υπηκοότητα όμως…). Δηλαδή: ας τους φάμε μέχρι να γίνουν μειονότητα στην ίδια τους τη γη, και μετά θα τους “προσέχουμε”. Σαν “είδος υπό προστασία”…

Δυστυχώς δεν θα τον υποδεχθεί, όπως θα του άξιζε, μια μεγάλη αντιμιλιταριστική, αντιρατσιστική, αντι-απαρτχάιντ διαδήλωση όπως εκείνη που υποδέχτηκε στην Αθήνα τον de Klerk, τελευταίο λευκό πρόεδρο της ρατσιστικής νότιας Αφρικής, το 1989. Η δικαιολογία «άλλοι καιροί τότε» είναι εύκολη. Η σωστή διαπίστωση είναι «έχουμε τα χάλια μας τα μαύρα» (και σ’ αυτά περιλαμβάνουμε και τους πολιτικούς μας εαυτούς, για να είμαστε δίκαιοι). Μόνο που αυτά τα μαύρα χάλια δεν θα τελειώσουν μεταφυσικά. «Από μόνα τους».

Την ευκολία που έχει ο Rivlin στο γλύψιμο του ελληνικού κράτους / παρακράτους πρόλαβε πάντως να την δείξει πριν πατήσει το πόδι του στην Αθήνα. Συνεντευξιαζόμενος στον διευθυντή της καθεστωτικής «καθημερινής» (δημοσιεύτηκε χτες) πέταξε τα μαργαριτάρια του:

Αρχαιολόγοι στο Ισραήλ και την Ελλάδα κάνουν νέες ανακαλύψεις σχετικά με τις ζωές στην αρχαία Ελλάδα και το αρχαίο Ισραήλ, για τον τρόπο που οι λαοί μας ζούσαν στις πατρίδες τους, πριν από χιλιάδες χρόνια.

Εμείς, ασφαλώς, δώσαμε μεγάλη μάχη στην Ιερουσαλήμ, αλλά ακόμα το όνομα Αλέξανδρος, μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, είναι δημοφιλές στις ιουδαϊκές κοινότητες εξαιτίας της ειδικής σχέσης που είχε με τον αρχιερέα στον ιερό Ναό στην Ιερουσαλήμ…

Τερατώδης ψεύτης, ταλέντο που οπωσδήποτε χρειάζεται σ’ όποιον θέλει να κολακέψει ανιστόρητους. Η εκστρατεία των μακεδόνων (του μεγΑλέκου) κατέλαβε όλη αυτήν περιοχή, που ΔΕΝ λεγόταν «ισραήλ». Ήταν περσική κτήση που, αν δεν ονομάζονταν «φοινίκη», είχε τα ονόματα των κυριότερων (και οχυρωμένων) πόλεων: Σιδώνα, Τύρος... Επιπλέον δεν έγινε καμία «μεγάλη» ή «μικρή» μάχη στην Ιερουσαλήμ!! Τις μάχες του ο «εκπολιτιστής του κόσμου» τις έδωσε στην Τύρο και στην Γάζα (ναι, στην Γάζα…), υπάρχουν οι ιστορικές καταγραφές γι’ αυτές, με κάθε λεπτομέρεια (και δεν χρειάζεται να πούμε τι έκανε σαν νικητής: σφαγή ανελέητη, και υποδούλωση των ζωντανών). Με την Ιερουσαλήμ δεν ασχολήθηκε…

Ναός πράγματι υπήρχε τότε στην Ιερουσαλήμ: είχε (ξανα)κτιστεί με την άδεια και την υποστήριξη των περσών αυτοκρατόρων. Ξεκίνησε η κατασκευή του επί Κύρου του 2^ου, και τέλειωσε επί Δαρείου του «μεγάλου» (το 516). Αλλά ο μεγΑλέκος δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για τις τοπικές ή μη θρησκείες, και συνεπώς δεν είχε καμία «ειδική σχέση» με το αρχιπαπά του ναού! (Εκτός αν ο ισραηλινός πρόεδρος αφήνει σεξουαλικά υπονοούμενα…) Η μόνη εξαίρεση στα θρησκευτικά του ενδιαφέροντα αφορούσε τον αιγυπτιακό θεό Άμμωνα: μιας και η μάνα του υποστηρίζε ότι δεν ήταν γυιός του Φίλιππου αλλά ενός ιερέα του Άμμωνα (οι γυναίκες ξέρουν!) ο μεγΑλέκος βιάστηκε να τραβηχτεί, μέσα απ’ την αιγυπτιακή έρημο, στο μαντείο του Άμμωνα στην όαση της Σίβα. Το εκεί παπαδαριό τον καλοδέχτηκε (προφανώς ήξερε τα «κουτσομπολιά»… λέμε τώρα…) και τον ανακήρυξε «γυιό του Άμμωνα» – πράγμα που τον κολάκεψε ιδιαίτερα. (Και επιβεβαίωσε στον ίδιο την αιγυπτιακή καταγωγή του. Πράγμα που, προς θλίψη των νεοελλήνων εθνικοφρόνων, επιβεβαιώνεται απ’ το γεγονός ότι θάφτηκε, προφανώς επειδή αυτό είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα ήθελε και ο ίδιος, όχι εκεί που γεννήθηκε αλλά στο μέρος που ανήκε βιολογικά και ψυχοσυναισθηματικά: κάπου στην αίγυπτο, κάπου στην Αλεξάνδρεια…)

Εκεί που ο φίλος κι αδελφός του ελληνικού κράτους / παρακράτους πρόεδρος Rivlin έδωσε τα ρέστα του, ήταν στην απάντησή του για την ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσας του ισραήλ απ’ το ψόφιο κουνάβι:

Ο πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που ο Μέγας Αλέξανδρος αναγνώρισε όταν ήρθε στους Άγιους Τόπους… Η Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ. Υπήρξε επί περίπου 70 χρόνια και υπήρξε πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού επί 3.000 χρόνια. Δεν υπάρχει άρνηση αυτού του βασικού γεγονότος.

Φαίνεται ότι τα 3.000 χρόνια είναι η αγαπημένη διάρκεια διάφορων κλεπταποδόχων της ιστορίας. Όπως «η μακεδονία είναι 3.000 χρόνια ελληνική», έτσι και «η Ιερουσαλήμ υπήρξε πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού επί 3.000 χρόνια». Φυσικά οι πρωτεύουσες είναι κρατών και όχι λαών. Φυσικά ισραηλινό, εβραϊκό κράτος φτιάχτηκε για πρώτη φορά το 1947. Με πρωτεύουσα το Τελ Αβίβ… Στην μακρινή προς τα πίσω ιστορία, πριν τους πέρσες, υπήρξαν στην ευρύτερη περιοχή μόνο τοπικά αγροτικά βασίλεια / πόλεις, σε συνεχή πόλεμο μεταξύ τους… Και οι αρχαιολόγοι το ξέρουν καλά.

Πήγε, όμως, ο μεγΑλέκος στους «άγιους τόπους»; Υπήρχαν τέτοιοι το 332 π.χ.; (προ Χριστού, έτσι; Και προ Μωάμεθ, φυσικά….) Μήπως ο μεγΑλέκος, πήγε που πήγε, άναψε και κανά κεράκι στον «πανάγιο τάφο»; Μήπως πέρα απ’ τα άλλα ο μεγΑλέκος ήταν ο πρώτος (και ο τελευταίος ως τώρα) «ταξιδιώτης στο χρόνο»; Ή μήπως ο ισραηλινός πρόεδρος τα τσούζει;

Τίποτα απ’ αυτά… Ο διευθυντής της «καθημερινής» βοήθησε τον ισραηλινό πρόεδρο να κάνει επίδειξη φιλίας· για να κάνουν, όλοι μαζί, μια ακόμα μεγάλη ένεση βλακείας στους υπηκόους.

Ευτυχώς αυτές οι ενέσεις δεν πονάνε στο τσίμπημα. Δυστυχώς πονάνε στο κεφάλι… Overdose… Όμως, για να λέμε και τα καλά, αφού “μπρος τα κάλλη τι είναι ο πόνος”: η θεία Λίτσα καραγουστάρει (γνωστό τζάνκι!) μ’ αυτό το ντοπάρισμα. Διάβασε τη συνέντευξη και άρχισε το παραμιλητό: ο Τραμπ είναι ο μέγας Αλέξανδρος!!! Και η Ιερουσαλήμ ελληνική είναι!!!

Και δεν εννοούσε μόνο τον αρχιτράγο του πατριαρχείου. Φαίνεται ότι είναι έτοιμη για real estate…

Κυριακή 28 Γενάρη. Τα βαλκάνια είναι, ως τώρα, back up στην εξέλιξη του 4^ου παγκόσμιου. Και το «μακεδονικό» ευκαιρία για την ελληνική εθνικιστική γυμναστική. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι θα γίνει σε 5 χρόνια· μπορούμε όμως (και πρέπει) να δεσμευτούμε ότι δεν θα μας «διαφύγει», ό,τι και να είναι…

Η «περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου» είναι το σχέδιο μέσω του οποίου, σ’ αυτήν την ιστορική συγκυρία, το ελληνικό κράτος / κεφάλαιο / παρακράτος προσπαθεί να ανατιμηθεί γεωπολιτικά. Εννοείται, κάτω απ’ τις φτερούγες της Ουάσιγκτον.

Είναι ένα σχέδιο επιθετικό. Στις 28 του περασμένου Δεκέμβρη (αφγανιστάν 2018 – 1) μνημονεύσαμε κάποια λεγόμενα του Lawrence Wilkerson, επιτελάρχη του Colin Powell, αρχιστράτηγου και ύστερα υπ.εξ. των ηπα (2001 – 2005), που πρέπει να τα επαναλάβουμε:

… Η στρατηγική λογική έχει αλλάξει, και νομίζω ότι θα μείνουμε στο Αφγανιστάν για τα επόμενα 50 χρόνια. Επειδή το Αφγανιστάν είναι για εμάς η μόνη δυνατότητα, η μόνη χερσαία δυνατότητα, το μόνο έδαφος όπου μπορούμε να έχουμε αμερικανικές δυνάμεις έτσι ώστε οποιαδήποτε στιγμή το θελήσουμε, οποιαδήποτε στιγμή διατάξει ο πρόεδρος, να εμπλακούμε ή να προκαλέσουμε προβλήματα στους Κινέζους, μ’ αυτήν την θεωρία τους “one belt one road”, που σημαίνει ότι θέλουν να φτιάξουν έναν καινούργιο δρόμο του μεταξιού απ’ την επαρχία Xinjiang ως την Ευρώπη.

 … Διαπιστώσαμε ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο ή και σχεδόν αδύνατο να μπλοκάρουμε αυτήν την ιστορία στην ανατολική Μεσόγειο με ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις. Γι’ αυτό και δεν νομίζω ότι θα φύγουμε απ’ το Αφγανιστάν…

Το σημειώναμε ήδη τότε, δεν δόθηκε σημασία – οπότε τώρα πρέπει να επανέλθουμε: η σχέση ανάμεσα στην ανατολική Μεσόγειο και στη κέντρική Ασία, σχέση πολιτικής γεωγραφίας, είναι σημαντική.

Μια ματιά στον χάρτη («πολιτική γεωγραφία» σημαίνει καπιταλιστική γεωγραφία) και, οπωσδήποτε, η γνώση των εξελίξεων στη μέση Ανατολή τα 2 – 3 τελευταία χρόνια, δείχνουν την σημασία που έχει η «περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου» από συμμάχους των ηπα – και τις ίδιες, φυσικά.

Αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει υπολογίσιμος αντίπαλος του αμερικανικού στόλου – και στην περιοχή αυτή. Η Μόσχα έχει αναβαθμίσει τη ναυτική βάση της στη συριακή Tartus, έχει αποκτήσει και μια αεροπορική βάση κοντά, αλλά αυτά μπορεί να είναι ενοχλητικά αλλά δεν είναι σημαντικά για τις ηπα και την πιο προωθημένη αεροναυτική βάση τους στην ανατολική Μεσόγειο, εκείνη της Σούδας.

Όμως… Όμως «δεν υπάρχει υπολογίσιμος αντίπαλος» μόνο αν δεν βγει η Άγκυρα στην ανατολική Μεσόγειο! Επειδή, αν το κάνει, θα είναι όχι στα ελεγχόμενα πλαίσια του νατο, αλλά σε συμμαχία με την Μόσχα, ακόμα και το Πεκίνο…