Δευτέρα 6 Ιούλη (01.07) >> Υπάρχει κάποια εξέλιξη τις τελευταίες 15 ημέρες εδώ; Επιφανειακά όχι κάτι σπουδαίο∙ υποθέτουμε ότι είστε προϊδεασμένοι / ες. Μόνο κάτι «δευτερεύοντα»… ξέρετε απ’ αυτά που η δυτική δημαγωγία προσπερνάει ως «σιγά μην…»:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 1 Ιούνη (00.06) >> Η ως τώρα «σοφία» υποστηρίζει ότι το ιρανικό καθεστώς δεν πρόκειται να φτιάξει πυρηνικά όπλα (αν και μπορεί…) επειδή, αν το κάνει, μια σειρά γειτονικά κράτη θα κάνουν το ίδιο: η σαουδική αραβία, η τουρκία και η αίγυπτος… (Τι σύμπτωση!!!). Συνεπώς (έτσι πάει αυτό το επιχείρημα) η Τεχεράνη αυτοσυγκρατείται για το καλό της χωρίς πυρηνικά ειρήνης στη δυτική ασία∙ ενόσω, βέβαια, ΟΙ ΘΕΟΝΑΖΙ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΟΠΛΑ, και μαζί έναν ακόραστο προσανατολισμό να σκοτώσουν τους πάντες ανάμεσα στο Νείλο και τον Ευφράτη…
Μ’ άλλα λόγια το ιρανικό κράτος / κεφάλαιο, που τα κατάφερε μια χαρά χωρίς πυρηνικά κατά των θεοναζί και του ψοφιοκουναβιστάν, δίνει το «καλό παράδειγμα» στην Άγκυρα, στο Ριάντ και στο Κάιρο να … περιμένουν την μοίρα τους και να προσεύχονται να μην τους σημαδέψει ένα ή δύο πυρηνικά κράτη… στους αιώνες των αιώνων…. Φαίνεται αυτό λογικό μέσα στον καπιταλιστικό πλανήτη; Φαίνεται αυτό λογικό μέσα στη δίνη του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου πολέμου; Φαίνεται αυτό λογικό όταν έχεις απέναντί σου ένα κράτος που χάρη στους συμμάχους του μπορεί να σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά, όπως και όποτε γουστάρει;
Όχι…
Αν γινόταν εκείνο που η «σοφία» λέει ότι δεν θα γίνει, θα είχε ένα γνωστό όνομα:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 25 Μάη (00.11) >> Η πορεία του ελλαδιστάν ήταν μονής κατεύθυνσης, μέσα σε παραισθήσεις, φαντασιώσεις μεγαλείου, και φυσικά ιμπεριαλισμού:
> Δέθηκε νωρίς νωρίς με τους θεοναζί (που τότε … δεν ήταν «πολεμοχαρείς» λέει ο ξεφτιλισμένος Ανακαινισμένος) ποντάροντας και στον αντιτουρκισμό του Τελ Αβίβ…
> Δέθηκε ακόμα περισσότερο με την Ουάσιγκτον, ποντάροντας στο ότι ο άξονας Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Λευκωσία – Τελ Αβίβ θα κυριαρχήσει στην ανατολική Μεσόγειο, στριμώχνοντας την Άγκυρα…
> Κήρυξε τον πόλεμο στη Μόσχα ελπίζοντας να πάρει κάποιο κομμάτι απ’ την λεία της διάλυσης της ρωσίας, αλλά και να αποκτήσει ερείσματα στη βόρεια πλευρά της Μαύρης Θάλασσας, μέσω των ελληνόφωνων της Μαριούπολης (οι οποίοι όμως, «ατυχώς» για τον σχεδιασμό της Αθήνας, υποστήριζαν τον ρωσικό στρατό και όχι το φασισταριό του Azov)…
> Κήρυξε τον πόλεμο στην Τεχεράνη ελπίζοντας ότι μαζί με τους θεοναζί και τις πετροχούντες θα πάρει κι από κει κάποιο κομμάτι: αγωγού, ναυλώσεων, κάτι…
Σοφές ιμπεριαλιστικές ενέργειες, μία και μία!
Ενδιάμεσα έκανε κι άλλες. Βοηθητικές. Ποντάροντας, ας πούμε, ότι το Ριάντ θα είναι αντιτουρκικό, του νοίκιασε μια 100άρα ντόπιους καραβανάδες και μια συστοιχία Patriot, για να πουλήσει προστασία απέναντι την Ansar Allah – κηρύσσοντας προφανώς πόλεμο και εναντίον της Sana’a…
Κι έτσι κάτι τέτοιες πρόσφατες εξελίξεις σαν την πιο κάτω θα πρέπει να έλουσαν τους εντόπιους σωστομερήτες με κρύο ιδρώτα για μια ακόμα φορά… Αλλά τι να πουν;
Οκτώ χιλιάδες πακιστανοί στρατιώτες (πως αποκαλούν οι εδώ φασίστες τους μετανάστες απ’ το πακιστάν; «πάκια»; ε, αυτοί…) με 16 κινεζικά JF-17 και ένα κινεζικό αντιαεροπορικό HQ-9 (το οποίο προφανώς «δουλεύει» με το κινεζικό δορυφορικό σύστημα Baidu3, που χρησιμοποιεί και η Τεχεράνη…) στον τοξικό του Ριάντ…
Γιατί; Επειδή ο τοξικός του Ριάντ λέει κομψά στο ψοφιοκουναβιστάν και στον us army «ξέρετε, δεν χρειαζόμαστε την προστασία σας, είναι μπελάς – έχουμε δική μας, από συμμάχους που εμπιστευόμαστε».
Κι έρχονται μετά κάτι περίεργοι και κυκλοφορούν κάτι τέτοιες ιδέες:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 13 Απρίλη (00.51) >> Πριν από οποιαδήποτε πιθανολόγηση (αυτά εδώ γράφονται την Κυριακή 12 Απρίλη το βράδυ, μετά την «διακοπή των διαπραγματεύσεων» στην Ισλμαμπάντ…) θα πρέπει ο καθένας να πάρει υπόψη του τα εξής βασικά:
Πρώτον: Από το 1953 υπάρχει «εκεχειρία» μεταξύ βόρειας και νότιας κορέας∙ αλλά καθόλου λήξη του πολέμου!!! Παρότι ονομάζεται «εκεχειρία» ουσιαστικά πρόκειται για «κατάπαυση πυρός», την οποία ΔΕΝ έχει υπογράψει επίσημα η Πγιονγκγιάνγκ, αν και την τηρεί. Αυτό το υβρίδιο «παγωμένου πολέμου» επιτηρείται από έναν συνδυασμό αποστολής του οηε, αμερικανικού στρατού (που συμμετείχε στον πόλεμο…) και εθελοντικών «ουδέτερων» κρατών…
Από τον Αύγουστο του 1974 υπάρχει «εκεχειρία» μεταξύ βόρειας και νότιας κύπρου, και πάλι χωρίς επίσημη λήξη του πολέμου. Επιβλέπεται απ’ τον οηε και τηρείται…
Ταυτόχρονα όμως «εκεχειρία» είχε κηρυχτεί στο Donbass μετά το 2014/15. Επιβλεπόταν απ’ τον οασε. Δική του έκθεση αναφέρει ότι μόνο σε δύο 24ωρα, μεταξύ 18 και 20 Φλεβάρη του 2022 (μια βδομάδα πριν την ρωσική εισβολή), το ουκρανικό φασισταριό την παραβίασε 1.073 φορές. Και λοιπόν; Η Μόσχα ήταν ο «κακός»…
«Εκεχειρίες» έχουν κηρυχτεί στο νότιο λίβανο απ’ τα τέλη Νοέμβρη του 2024 (θεωρητικά επιβλέπεται απ’ τον οηε…) και στη Γάζα (μία στις αρχές του 2025 και άλλη μια τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς). Είδατε κάποια απ’ αυτές να τηρείται απ’ τους θεοναζί; Όχι. Μιλώντας για την δεύτερη απ’ τις 10 Οκτώβρη του 2025 ως τις 18 Μάρτη του 2026, μέσα σε 5 μήνες, οι θεοναζί την παραβίασαν 2.073 φορές. Που σημαίνει ότι 2.073 φορές βομβάρδισαν τα ερείπια και τους καταυλισμούς της Γάζα – χωρίς να δεχτούν καμία επίθεση. Και λοιπόν;
Συμπέρασμα: στον 3ο παγκόσμιο πόλεμο οι «εκεχειρίες» τηρούνταν γενικά. Αλλά όχι στον σε εξέλιξη 4ο. Ούτε καν οι «καταπαύσεις πυρός». Η εξήγηση είναι ωμή και απρόσωπη: οι συσχετισμοί δύναμης δεν έχουν οριστικοποιηθεί με αποδεκτό τρόπο από όλους, και οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί «πουλάνε εκεχειρίες» μόνο για να ανασυνταχτούν (αν μπορούν).
Δεύτερον: Για να συμφωνηθεί μια πραγματική εκεχειρία πρέπει πρώτα να έχει κηρυχτεί πόλεμος. Αλλά το ψοφιοκουναβιστάν δεν κήρυξε κανέναν πόλεμο κατά του ιράν! (Κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν συζήτηση και έγκριση απ’ τα νομοθετικά…) Σύμφωνα με τα λεγόμενά του πήγε «εκδρομή»!! Και όπως είναι γνωστόν οι «χαρούμενες εκδρομές» δεν τελειώνουν με … «εκεχειρία». Στραβώνουν λόγω σοβαρών, μερικές φορές θανατηφόρων ατυχημάτων…
Σε κάθε περίπτωση ο δυτικός πόλεμος κατά της Τεχεράνης είναι «ακήρυχτος» και παλιός:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 6 Απρίλη (00.13) >> Οι καταρρίψεις (αμερικανικών) αεροπλάνων, οι καταστροφές (αμερικανικών) ελικοπτέρων, αυτά σίγουρα συγκινούν. Ταιριάζουν άλλωστε με την αισθητική μιας πολεμικής ταινίας (που ωστόσο εξελίσσεται αργά).
Ακόμα αργότερα εξελισσόνται άλλοι ριζικοί μετασχηματισμοί στην περιοχή, κάτω απ’ την βία της ψοφιοκουναβικής + θεοναζί επίθεσης στο ιράν και της ιρανικής + some allies αντεπίθεσης. Γεγονότα που δεν θα περιλαμβάνονταν σε μια πολεμική ταινία, παρότι μεσοπρόθεσμα θα αποδειχθούν το ίδιο καθοριστικά όσο η καθαυτό ήττα του «συλλογικού Epstein» και σ’ αυτό το πεδίο μάχης.
Όποιος / όποια δεν έχει όρεξη να χασμουρηθεί, ιδού:
Στις 15 Σεπτέμβρη του 2025 μεταξύ άλλων γράφαμε κι αυτά:
…Το ότι τα δεδομένα στην περιοχή έχουν αλλάξει, και μάλιστα δραματικά, το κατάλαβαν όλοι (τα αφεντικά των δυτικών ιμπεριαλισμών και ο θεοναζί χωροφύλακάς τους) τον περασμένο Ιούνιο, όταν προσπάθησαν να «σβήσουν απ’ τον χάρτη» το ιρανικό καθεστώς…
… Εν τω μεταξύ και οι υπόλοιπες πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου, γνωστές για την διακριτική υπέρ των θεοναζί αδράνειά τους, θα αρχίσουν να αναθεωρούν ορισμένες βεβαιότητές τους. Θέλοντας και μη. Είναι σαφές ότι η γενική δυτική ιμπεριαλιστική παρακμή αφήνει στην περιοχή τους ένα «ψυχωσικό υπόλοιπο», το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, το οποίο τα δυτικά αφεντικά έχουν στηρίξει μεν με κάθε τρόπο ακόμα και στις πιο φρικαλέες ατραξιόν του αλλά τους έχει κοστίσει ήδη πάρα πολύ. Αυτό το «ψυχωσικό υπόλοιπο» καταλαβαίνει μόνο από όπλα∙ και όπλα ικανά να το αντιμετωπίσουν (μαζί με τους ανάλογους στρατούς) έχουν τέσσερα μόνο κράτη στον ευρύτερο κοντινό ορίζοντα: η τουρκία, η αίγυπτος, το ιράν – και το πακιστάν…. Συνεπώς η «αρχιτεκτονική ασφάλειας» όλων αυτών των πετροχουντών θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της πως είναι «κυκλωμένη εξ επαφής» (όχι εχθρικά, αλλά πάντως κυκλωμένη) από μια πραγματικότητα συνεπή με τα δεδομένα και τις αλλαγές των συσχετισμών παγκόσμια. Θα αναπροσανατολιστεί ανάλογα; (Αν ναι, θα το κάνει διακριτικά και ίσως αβέβαια: ο χουντοκαραβανάς του Καϊρου έχει μια σχετική πρόταση για τα 22 κράτη / μέλη του «αραβικού συνδέσμου»…)
Αργότερα, στις 16 Φλεβάρη του 2026 (12 μέρες πριν την τελευταία επίθεση) γράφαμε μεταξύ άλλων κι αυτά:
…Η σφαγή στη Γάζα και ο συνεχιζόμενος εποικισμός της δυτικής Όχθης∙ η επίθεση στη Doha∙ και η (ηττημένη) επίθεση στο ιράν τον περασμένο Ιούνη, αλλάζουν γρήγορα τους προσανατολισμούς και τους συσχετισμούς δύναμης στην ευρύτερη δυτική Ασία. Διαμορφώνεται ήδη ένα κρατικό / καπιταλιστικό τετράγωνο Τεχεράνης, Άγκυρας, Καϊρου και Ριάντ που θεωρεί πια το Τελ Αβίβ επικίνδυνο νταβατζή για όλους, και καθόλου δεν σκοπεύει να συνεχίσει την «προσαρμογή» του είτε στις ηπα ειδικά είτε στην δύση γενικά. Προσθέστε σ’ αυτό το τετράγωνο την Ισλαμαμπάντ (ναι, το πακιστάν), την Ντόχα και την Δαμασκό για να έχετε μια ευρύτερη ιδέα για το τι συμβαίνει πια σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου…
Ένα μήνα μετά την επίθεση, με ξεκαθαρισμένο ότι το ψοφιοκουναβιστάν + θεοναζί καθεστώς ηττώνται, η συνάντηση στις 29 – 30 Μάρτη 2026 των υπεξ τουρκίας, αιγύπτου, σαουδικής αραβίας και πακιστάν στην Ισλαμαμπάντ δεν ήταν κάτι που θα μπορούσε να πουληθεί δημαγωγικά. (Και ίσως δεν θα έπρεπε καν και καν: ας μην μπαίνουν στα μυαλά των πρωτοκοσμικών περίεργες ιδέες!!!)
Ακόμα λιγότερο θα έπρεπε να υποδειχθεί (απ’ τους δημαγωγούς και κάθε είδους λαγωνικό) το γεγονός ότι αμέσως μετά τη λήξη του ραντεβού-των-4 στην Ισλαμαμπάντ, στις 31 Μάρτη 2026, ο πακιστανός υπ.εξ. Mohammad Ishad Dar πέταξε ως το Πεκίνο για συνάντηση / ενημέρωση / κλπ με τους αξιωματούχους της νέας (και σοβαρής…) «υπερδύναμης».
Ενώ δυο μέρες αργότερα, στις 2 Απρίλη 2026, η ανεγκέφαλη αλεπού (aka Putin) είχε διάφορα να πει και να συνεννοηθεί τηλεφωνικά με τον τοξικό πρίγκηπα του Ριάντ. Την ίδια μέρα είχε face to face συζήτηση στη Μόσχα με τον αιγύπτιο υπ.εξ. Badr Abdelatty…
Τι συμβαίνει; Στην trash δύση (είτε στις κορυφές των εξουσιών είτε στις μάζες) ό,τι δεν έχει ψοφιοκουναβισμούς είναι από αντιεμπορικό έως αδιάφορο! Δεν ιντριγκάρει! Δεν αποπλανεί! Δεν έχει καμία σημασία!!! (Άλλωστε – έκπληξη;;; – κανένα απ’ αυτά τα ραντεβού δεν έψαχνε λύση για … το «άνοιγμα των στενών του Ορμούζ»!!!)
Ή μήπως έχει (πολύ μεγαλύτερη απ’ τους σπασμούς της δυτικής παρακμής);
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.18) >> Το ψοφιοκουναβιστάν συνεχίζει ως τώρα να «ζυγίζει» τι θα κάνει απέναντι στην Τεχεράνη. «Φορτώνει» με επιπλέον μιλιταριστικά γκάτζετς την περίμετρο (ένα ακόμα αεροπλανοφόρο με την περιφρούρησή του πλέει προς τον Ινδικό ωκεανό, θα χρειαστεί κανά μήνα για να φτάσει) και ταυτόχρονα κανένα πλεούμενο δεν πλησιάζει τις ιρανικές ακτές πιο κοντά από τα 1000 μίλια απ’ τον φόβο των antiship ιρανικών πυραύλων∙ μια απόσταση που δεν βοηθάει ιδιαίτερα στο αεροβομβαρδισμό απ’ τα ντεκ των αεροπλανοφόρων.
Εν τω μεταξύ, μέχρι να φτάσουν αυτές οι ενισχύσεις, θα βρίσκεται στον ινδικό μεταξύ άλλων μια κινεζική φρεγάτα με ειδικότητα στην ανίχνευση και τον εντοπισμό υποβρυχίων. Αν, μαζί με τα ρωσικά αντιτορπιλικά που θα πάρουν μέρος σε κοινή άσκηση με το ιρανικό ναυτικό, αποφασίσουν ότι το λιμάνι του Bandar Abbas είναι φιλόξενο, μπορεί να κάτσουν εκεί για καιρό… Και να χαζεύουν τα γλαροπούλια στον ορίζοντα. Έχει κανείς πρόβλημα;
Αυτά σημαίνουν ότι «φορτώνει» και το ιρανικό καθεστώς. Με την δική του εντατική παραγωγή
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 3 Νοέμβρη (00.26) >> Στη λωρίδα της Γάζας οι θεοναζί έχουν καταλάβει πάνω απ’ το μισό της έκτασης ελπίζοντας, σχεδιάζοντας, ότι θα τους μείνει:
Θεωρητικά (αλλά μόνο θεωρητικά για δαύτους) αυτή είναι μόνο η πρώτη φάση της απόσυρσής τους με βάση την «συμφωνία του Sharm el-Sheikh». Στην επόμενη φάση θα πρέπει να αποσυρθούν εντελώς – αλλά εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξει «επόμενη φάση»…
Ή κάνουν κάποιο λάθος; Η «δεύτερη φάση» περιλαμβάνει αφοπλισμό της αντίστασης στη Γάζα (ούτε λόγος…) αλλά και την εγκατάσταση μιας κάποιας «διεθνούς δύναμης επιτήρησης» (την οποία η αντίσταση έχει αποδεχθεί αλλά οι θεοναζί απορρίπτουν μετά βδελυγμίας…), την έναρξη της αποκομιδής των μπάζων και της ανοικοδόμησης (δεν χρειάζεται να πούμε κάτι…), και το ξεκίνημα της διαμόρφωσης κάποιας «τεχνοκρατικής» διοίκησης στη Γάζα (την οποία επίσης έχει αποδεχθεί η αντίσταση αν είναι αμιγώς παλαιστινιακής σύνθεσης αλλά σε καμία περίπτωση οι θεοναζί).
Με λίγα λόγια: η «δεύτερη φάση», χωρίς αφοπλισμό, ενοχλεί τόσο πολύ το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς ώστε θα κάνει τα πάντα για να μην υπάρξει.
Μπορεί να κάνει πολλά – αν βρισκόμασταν στο 2023 ή, έστω, στο 2024. Μπορεί και τώρα; Χμμμ… Εδώ υπάρχει μια κάποια «επιπλοκή», η οποία μπορεί να μην βγάζει μάτι, μπορεί να μην μνημονεύεται (γιατί, άλλωστε, θα έπρεπε;) στη δυτική δημαγωγία, αλλά είναι υπαρκτή. Ποια «επιπλοκή»; Για να πάρει κάτι δις που χρειάζεται μπας και διασώσει τους προϋπολογισμούς του το ψόφιο κουνάβι δεν μπορεί να την βγάλει με την δωροδοκία του θεοναζί, απαρτχάιντ λόμπι στις ηπα. Χρειάζεται τις πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου με το πολύ μεγαλύτερο πουγκί. Πρέπει να τους κάνει κάποια χατήρια, έστω και φραστικά.
Αυτές με την σειρά τους, αντιλαμβανόμενες ότι δεν είναι πλέον under u.s.α. thumb (όπως, για την δική τους βόλεψη, θεωρούσαν πως είναι ως πριν λίγους μήνες) φροντίζουν για το τομάρι τους! Και επειδή, το καταλαβαίνουμε, η στερεοτυπική σκέψη δεν μπορεί να καταλάβει την δυναμική που είναι το χαρακτηριστικό «συστημικός/η/ο» μεταβατικών περιόδων όπως η τωρινή («μια φορά στα 100 χρόνια» όπως είπαν κάποτε Xi και Putin με μια φωνή…), να ξαναπούμε τηλεγραφικά τι (καταλαβαίνουμε ότι) σημαίνει «φροντίζουν για το τομάρι τους» όταν πρόκειται για τις πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου.
Πρώτον: πρέπει να ανεβάσουν (και μάλιστα σημαντικά) την «γεωπολιτική αξία» τους. Το «υποψιάζονταν» πριν, το κατάλαβαν χωρίς παρεξηγήσεις μετά τον βομβαρδισμό της Doha από ηπα και θεοναζί. Τι σημαίνει υπό τις συγκεκριμένες ιστορικές, πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες «ανεβάζω την γεωπολιτική αξία μου» γι’ αυτές τις πετροχούντες; Σημαίνει ότι δεν είμαι (ως καθεστώς) – δεν είμαστε – βενζινάδικο με ταμείο γεμάτο πετροδόλαρα – τελεία! «Είμαστε και άλλα». Τα «άλλα» μπορεί να είναι διάφορα (ακόμα και φανταστικά) projects. Όμως, υπό τις τωρινές συνθήκες, το «είμαστε και άλλα» (εκτός από βενζινάδικα κλπ) σημαίνει οπωσδήποτε ότι με-κάποιο-τρόπο «υπερασπιζόμαστε την διεθνή νομιμότητα» (την πεθαμένη μεν στη δύση αλλά υπό ανακατασκευή στην ανατολή), δηλαδή: είμαστε πιο ενεργά υπέρ ενός (κάποιου) παλαιστινιακού κράτους.
Δεύτερον, σε σχέση με το πρώτο: για να ενταχθούν ομαλά στην υπό διαμόρφωση «νέα παγκόσμια τάξη», στο ευρασιατικό project και τις προεκτάσεις του, αυτές οι πετροχούντες για το δικό τους συμφέρον ΔΕΝ πρέπει να μείνουν απλά «βενζινάδικα με γεμάτα ταμεία» που απλά αλλάζουν «προστασία»! Πρέπει να είναι ΚΑΙ παράγοντες, συνεταίροι, «περιφερειακής ασφάλειας»! Αντί να είναι κάτω απ’ την προστασία της «μεγάλης υπερδύναμης» των ηπα, πρέπει να φροντίσουν για την περιφερειακή γεωπολιτική τους αξία και ικανότητα, την αποτελεσματική «επίλυση προβλημάτων», την αποτελεσματικά «διαχείριση εντάσεων», κλπ: ούτε το Πεκίνο ούτε η Μόσχα, παρά τις οικονομικές και στρατιωτικές δυνατότητές τους, δεν σκοπεύουν να γίνουν οι νταβάδες / παγκόσμιοι στρατόμπαστοι – έως τώρα και στο κοντινό μέλλον σίγουρα. Το λένε, το φωνάζουν, το υλοποιούν – και έχει νόημα υπό τις τωρινές συνθήκες και τους συσχετισμούς του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού.
Κι αυτό λοιπόν, το να γίνουν οι ως τώρα βολεμένες (με κάτι πρόστυχες «συμφωνίες του Αβραάμ» π.χ….) κάτω απ’ την δυτική μιλιταριστική και χρηματοπιστωτική ομπρέλλα αραβικές πετροχούντες ενεργοί παράγοντες της περιφερειακής (τους) ασφάλειας (ασφάλειας των επενδύσεων και της καπιταλιστικής συσσώρευσης, μην το ξεχνάτε) στη μέση Ανατολή / δυτική Ασία, κάτι που είναι εντελώς αντίθετο με την τακτική της «καμμένης γης» του άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Τελ Αβίβ, περνάει υποχρεωτικά απ’ την Παλαιστίνη, περνάει υποχρεωτικά απ’ την Γάζα και την δυτική Όχθη, περνάει υποχρεωτικά απ’ την εναντίωση στα σχέδια του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος και του «μεγάλου ισραήλ». (Το οποίο «μεγάλο ισραήλ» θέλει να κάνει κάτι ανάλογο, μια μεγάλη-κατοχική-διαχειριστική-ηγεμονία στη μέση Ανατολή, δια της βίας και για λογαριασμό της παρακμιακής δύσης. Για λογαριασμό κάθε τσουραμαδηΜερτς του «κάνει την βρώμικη δουλειά για μας»…)
Ξέρουμε: πολλοί, ίσως όλοι, αν διαβάσουν τα παραπάνω θα πουν: μα καλά, είστε εντελώς μαλάκες; Δεν βλέπετε… Πράγματι. Βλέπουν – και βλέπουμε. Όμως άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας!
Βλέπουμε (για παράδειγμα) ότι σήμερα (Δευτέρα) θα συναντηθούν στην Istanbul οι υπ.εξ. του κατάρ, της σαουδικής αραβίας, των εμιράτων, της ιορδανίας, του πακιστάν και της ινδονησίας – υπό την διεύθυνση του εξαιρετικού (αν και μισητού στα μέρη μας) Fidan. Για να «πιέσουν την Ουάσιγκτον για την συνέχιση και την ολοκλήρωση της συμφωνίας του Sharm el-Sheikh» – για την Γάζα. Οι δύο από δαύτους (εμιράτα, ιορδανία) ανήκουν στους «χεσμένους» της αλλαγής συσχετισμών παγκόσμια. Οι υπόλοιποι όχι και τόσο, ή και καθόλου (π.χ. τουρκία και ινδονησία). Από πρώτη ματιά είναι κρατικοί υπάλληλοι που επί δεκαετίες έχουν πετάξει στα σκουπίδια την Παλαιστίνη. Σωστό 110%. Όμως ΤΩΡΑ πρέπει να κάνουν κάτι διαφορετικό απ’ ότι έκαναν επί δεκαετίες – αν θέλουν να κοντρολάρουν τους πληθυσμούς τους (που δεν είναι ηλίθιοι!) και αν θέλουν να ενταχτούν στον «πολυπολικό κόσμο» σε μια καλύτερη θέση από αχθοφόροι! (Θέλουν!!!) Η παρουσία και συμμετοχή κρατών μάλλον μακριά απ’ την Παλαιστίνη, με όχι αραβικό αλλά μουσουλμανικό πληθυσμό (: πακιστάν, ινδονησία) κάτι σημαίνει… Ε;
Δεν είναι λοιπόν «η αγάπη τους για τον άνθρωπο» ή «η έγνοια τους για την ζωή των Παλαιστίνιων» που τους κινεί! Όχι! Είναι κάτι άλλο, που για τα δικά τους μέτρα και συμφέροντα (όχι τα δικά μας και τα δικά σας…) είναι πιο σοβαρό: το συμφέρον της εκκίνησης (ή και της επιτάχυνσης) της «απελευθέρωσής» τους απ’ την παρακμιακή, φονική, γενοκτονική δυτική ηγεμονία (ακόμα κι αν αυτά τα καθεστώτα έχουν κάνει ή πρόκειται να κάνουν στο μέλλον σφαγές «αντιφρονούντων»…)
Βλέπουμε επίσης ότι η Άγκυρα βρίσκεται ήδη μέσα στη Γάζα!!! Μέσα!! Όχι κοντά – μέσα! Όχι μ’ αρβύλες και πολυβόλα. Αλλά με στελέχη των υπηρεσιών της: αν και είχαν σταθερές επαφές με το πολιτικό τμήμα της Hamas, τώρα θα έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν και να συνεννοηθούν με το στρατιωτικό τμήμα όχι μόνο της Hamas αλλά όλων των αντιστασιακών οργανώσεων… να δουν τις ανάγκες και τους σχεδιασμούς τους από πρώτο χέρι, και να βοηθήσουν ή όχι άμεσα… Πράγμα που σημαίνει: α) το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει καινούργιους μεγάλους (αν και ανομολόγητους) πονοκέφαλους, και β) όσοι έψαλαν το μνημόσυνο του «μπλοκ της Αστάνα» έκαναν μεγάλο λάθος…
Πώς μπήκε η mit στη Γάζα; Ελάτε τώρα… Σοβαρευτείτε!
Κάτω διακρίνονται θεοναζί στρατιώτες. Πάνω, στη σπηλιά, κρύβονται … θηρία…
Βλέπουμε ακόμα κι αυτό: η ένοπλη αντίσταση στη δυτική Όχθη μπορεί να μην τυχαίνει δημοσιότητας αλλά «ανεβαίνει». Η «ταξιαρχία της Jenin» και η «ταξιαρχία της Nablus» (και η δύο κάτω απ’ την καθοδήγηση της ισλαμικής Jihad αλλά χωρίς απαιτήσεις ιδεολογικής πειθαρχίας, τα έχουμε πει στο παρελθόν επ’ αυτού…) παρά την ασφυκτική στρατιωτική πίεση του θεοναζί, απαρτχάιντ στρατού, «κτυπάνε». Εν μέρει, ελλείψει τούνελ, έχουν πιάσει τις σπηλιές της περιοχής∙ εν μέρει δρώντας μέσα και στην περίμετρο των οικιστικών εγκαταστάσεων.
Όχι, δεν θα καταλάβουν το Τελ Αβίβ! Αλλά η δυτική Όχθη… χμμμ… συνορεύει με την επικράτεια ενός άλλους κράτους, με δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Είναι αυτή η επικράτεια στης οποίας την πρωτεύουσα λιγότερο από μια βδομάδα μετά την «εισβολή του al Aqsa», εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωναν με τα συνθήματα «είμαστε όλοι τρομοκράτες», «είμαστε όλοι Hamas». Αυτό το μέρος λέγεται ιορδανία και το παλάτι του προσπαθεί να σταθεί απαγορεύοντας όλους αυτούς τους «τρομοκράτες»…
Αλλά… (Καταλαβαίνετε: τόση υποστήριξη τόσο κοντά κάποια βοήθεια θα δίνει…)
Δευτέρα 6 Οκτώβρη (00.39) >> Την περασμένη βδομάδα παρουσιάσαμε τα βασικά απ’ το «σχέδιο 21 σημείων» που το ψοφιοκουναβιστάν παρουσίασε στα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη, ως «σχέδιο ειρήνης στη Γάζα». Σχολιάζαμε ότι αυτά τα 21 σημεία ταίριαζαν περισσότερο στους προσανατολισμούς διάφορων αραβικών πετροδικτατοριών παρά στα σχέδια του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος∙ και ότι, άρα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι χασάπηδες θα το απέρριπταν.
Κάναμε ένα μικρό λάθος, λόγω άγνοιας: εκείνο το «σχέδιο 21 σημείων» δεν έφτασε ποτέ στους χασάπηδες! Όταν ο αρχηγός τους πήγε στην Ουάσιγκτον διαμορφώθηκε ένα άλλο σχέδιο, «20 σημείων» αυτό, τροποποιώντας το προηγούμενο κατά τα συμφέροντα των θεοναζί. Και, φυσικά, ο αρχιχασάπης «ανακοίνωσε ότι το δέχεται». Στα λόγια (περιμένοντας ότι η Παλαιστινιακή αντίσταση θα το απορρίψει…)
Όλα τα δυτικά κράτη / παρακράτη (συμπεριλαμβανόμενου του ελλαδιστάν) ανακοίνωσαν το ίδιο. Κτύπησαν παλαμάκια για το «σχέδιο»… Χωρίς καν να το ξέρουν – τους ήταν αρκετό που συμφωνούσε ο αρχιχασάπης και το ψοφιοκουναβιστάν… Έμοιαζε «σατανική κίνηση» – απ’ την μεριά τους κατά της Παλαιστινιακής αντίστασης: «σας κάνουμε μια πρόταση που δεν μπορείτε να αρνηθείτε…»
Έκαναν λάθος – ένα ακόμα δείγμα της γενικής διανοητικής παρακμής τους! Δεν υπολόγισαν (τρομάζουν να υπολογίσουν!!) τις αλλαγές που γίνονται ήδη υπόγεια στην ευρύτερη Μέση Ανατολή / δυτική και κεντρική Ασία∙ τις αλλαγές που γίνονται στο «μουσουλμανικό κόσμο» συμπεριλαμβανόμενων των αραβικών πετροδικτατοριών.
Απ’ την μεριά της η Παλαιστινιακή αντίσταση (με την υποστήριξη αυτών των πετροδικτατοριών…) έκανε το σωστό απέναντι στον ωμό εκβιασμό. Ελίχθηκε, προσφέροντας στο ψόφιο κουνάβι το μοναδικό που θέλει, το μοναδικό για το οποίο καίγεται: την ελπίδα ότι στις 10 Οκτώβρη (σε τέσσερεις ημέρες…) θα πάρει … το «νόμπελ ειρήνης»!!!
Η υποψηφιότητα του ψόφιου κουναβιού για το φετεινό «νόμπελ ειρήνης» και η υποστήριξή της – από Wikipedia μεριά. Στη λίστα των 338 (!!!) υποψηφίων υπάρχει όμως μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα: της Francesca Albanese! Θα καταδεχόταν άραγε το ψόφιο κουνάβι να μοιραστεί το βραβείο με την Albanese; Αν η νορβηγική «επιτροπή» έχει χιούμορ (μαύρο, κατάμαυρο!) θα πρέπει να δοκιμάσει τις ψοφιοκουναβικές αντοχές – στην ηλικία του!
Εν τω μεταξύ η ψοφιοκουναβική ψύχωση οφείλεται στο ότι το ίδιο νόμπελ δόθηκε και στον Obama (αλληλομισιούνται!), στην ίδια φάση της σταδιοδρομίας του, την πρώτη χρονιά της πρώτης θητείας του, το 2009. Ο Obama δεν είχε κάνει τίποτα «υπέρ ειρήνης» απ’ τις 20 Γενάρη του 2009 που πήρε το πόστο ως τις 10 Οκτώβρη – η επιλογή ήταν ολοφάνερο «γλύψιμο» του αμερικάνου προέδρου. Που, φυσικά, δεν τον εμπόδισε να κάνει τους πολέμους του: στο αφγανιστάν, στη λιβύη, στο ιράκ, στη σομαλία, στη συρία… Υποθέτουμε ότι αν το ψόφιο κουνάβι πάρει κι αυτό το φωτοστέφανο του ειρηνοποιού θα «απελευθερωθεί» επίσης…
Αααα: θα απελευθερωθούν και οι θεοναζί…
Το αμερικανικό υπ.οικ. θα βγάλει του χρόνου ένα συλλεκτικό νόμισμα του 1 δολαρίου (κανονικό coin, όχι stablecoin…) για τα 250 χρόνια της αμερικανικής ανεξαρτησίας. Σύμφωνα με ένα προσχέδιο η φάτσα που θα είναι και στις πλευρές του νομίζει ότι είναι αυτοκράτορας… Το μόνο πρόβλημα είναι ότι η αμερικανική νομοθεσία απαγορεύει να εικονίζεται σε νομίσματα και χαρτονομίσματα ζωντανό άτομο. Οπότε υπάρχουν δύο λύσεις. Είτε πεθαίνει η σχετική νομοθεσία, είτε…
Λίγες μόνο ώρες μετά το «ναι μεν αλλά…» της Παλαιστινιακής αντίστασης (όπως είναι γνωστό όταν μια φράση έχει «αλλά» τα πριν αυτή τη λέξη είναι αδιάφορα∙ τα σημαντικά είναι μετά!!!) το ψόφιο κουνάβι πανηγύρισε τιτιβίζοντας:
To «αόρατο» στήριγμα σ’ αυτήν την «διπλωματική απόρριψη» των περισσότερων απ’ τα «20 σημεία» απ’ την μεριά της αντίστασης βρίσκεται στο ότι αυτή πια δεν έχει την υποστήριξη μόνο της Τεχεράνης: μετά τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο 1.0 κατά του ιράν τον περασμένο Ιούνη αλλά, κυρίως, μετά την αμερικανοϊσραηλινή «ατυχή επίθεση» στο κατάρ, οι αραβικές πετροχούντες έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά «τι θα απογίνουν» σ’ έναν κόσμο όπου τα δυτικά αφεντικά (και ο χωροφύλακάς τους) δεν νοιάζονται πια να ξεχωρίσουν καν τον «φίλο» απ’ τον «εχθρό» και όπου όχι μόνο «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια» αλλά, κυρίως, αυτές οι «πορτοκαλιές» (διάβαζε: Μόσχα, Πεκίνο, Τεχεράνη, Άγκυρα) προωθούν (τόσο στην ασία όσο και στην αφρική) τις περιφερειακές συγκροτήσεις «ασφάλειας», μεταξύ γειτόνων – στη θέση της μονομερούς, αποικιακής εξάρτησης απ’ τους «δυτικούς κανόνες» και την καταρρέουσα ηγεμονία τους!
Στην προκειμένη περίπτωση το «αόρατο» στήριγμα, με άμεσο τρόπο, ήταν η Άγκυρα, η Ντόχα και το Κάιρο. Αυτά τα τρία κράτη, μαζί με τους εκπροσώπους της Παλαιστινιακής αντίστασης, σχεδίασαν τον ελιγμό. Σκίζοντας ουσιαστικά τα «20 σημεία», και φέρνοντας την καούρα του ψόφιου κουναβιού για ένα «νόμπελ ειρήνης» σχεδόν εκεί που βρισκόταν η προηγούμενη «συμφωνία εκεχειρίας», στις αρχές της χρονιάς∙ εκείνη όπου αφού ολοκληρώθηκε η 1η φάση της οι θεοναζί την παραβίασαν οριζοντίως και καθέτως, επιστρέφοντας στις μαζικές δολοφονίες και καταστροφές.
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Το λιμάνι Gwadar είναι μια σημαντική κινεζική επένδυση, καθώς σ’ αυτό καταλήγει ένας σημαντικός κλάδος των «δρόμων του μεταξιού»: αξιοποιώντας το Gwadar οι κινεζικές εξαγωγές θα αποφεύγουν τα «στενά της Malacca» συντομεύοντας κατά πολύ την έξοδο στον ινδικό.
(Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι εκεί θα υπάρξει και κινεζική αεροναυτική βάση). Η Τεχεράνη ενδιαφέρεται επίσης για την «προκοπή» αυτής της κινεζικής παρουσίας στην περιοχή….
Δευτέρα 12 Φλεβάρη>> Το πακιστάν δεν είναι ένα κράτος που μόνο εξάγει εργασία που υποτιμούν οι ευρωπαϊκοί καπιταλισμοί. Είναι επίσης ένα κράτος / κεφάλαιο σ’ έναν βασικό αρμό του 4ου παγκόσμιου πολέμου: με σημαντικό μέρος του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών του «δεμένο» πάνω στην Ουάσιγκτον, αλλά ταυτόχρονα με σημαντικές (σε μέγεθος και σε είδος) οικονομικές σχέσεις με το Πεκίνο.
Ο πρώτην πρωταθλητής του κρίκετ Imran Ahmed Khan διετέλεσε πρωθ. απ’ τα μέσα του 2018 ως τον Απρίλη του 2022. Έστρεψε την «εξωτερική πολιτική» του καθεστώτος σαφώς προς την μεριά του ευρασιατικού project, προς την Μόσχα, το Πεκίνο και την Άγκυρα∙ αποφόρτισε τις σχέσεις με το Νέο Δελχί∙ άρχισε να «χειραφετείται» απ’ τον επικίνδυνο οικονομικό «εναγκαλισμό» (μέσω δανείων) με τις αραβικές πετροχούντες: όλα αυτά τον έκαναν επικίνδυνο για την Ουάσιγκτον και το πακιστανικό βαθύ κράτος. Που ανέλαβε δράση:
Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…
Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.
Δευτέρα 18 Απρίλη>> Παλιά τους τέχνη κόσκινο: οι ηπα οργανώνουν, συνδιοργανώνουν (ή το προσπαθούν…) πραξικοπήματα προκειμένου να συγκρατήσουν την όποια παγκόσμια επιρροή τους. Ο πρόσφατος στόχος ήταν το πακιστανικό καθεστώς.
Ο μέχρι πρόσφατα πρωθυπουργός Imran Khan συνέπεσε να βρίσκεται στη Μόσχα στις 24 Φλεβάρη (ραντεβού κανονισμένο καιρό πριν)∙ ήταν η ημέρα που ξεκίνησε η ρωσική εισβολή στην ουκρανία. Αν και αυτό επιδεικνύεται σαν «σοβαρό ολίσθημα απέναντι στη σύμμαχο Ουάσιγκτον», οι αμαρτίες του Khan και των υποστηρικτών του είναι πολύ σοβαρότερες: όχι μόνο δεν έδωσε στον us army βάσεις μετά την ήττα και την αποχώρηση απ’ το αφγανιστάν∙ όχι μόνο οι διαβόητες μυστικές υπηρεσίες του πακιστάν κατηγορούνται (από τις αμερικανικές) ότι βοήθησαν τους ταλιμπάν να νικήσουν γρήγορα∙ όχι μόνο έχει συμμαχήσει σε διάφορα ζητήματα με τον άλλο «απείθαρχο» (τον Erdogan)∙ όχι μόνο έχει σταθερή σχέση με το Πεκίνο και τους «δρόμους του μεταξιού» φτάνοντας ως το σημείο να δώσει «στρατιωτικές διευκολύνσεις» στο στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Gwadar∙ όχι μόνο αγοράζει κινεζικά όπλα∙ αλλά ανοικτά υποστηρίζει το ευρασιατικό project. Και, φυσικά, δεν επέβαλε καμία «κύρωση» στην Μόσχα. Απείχε ακόμα και απ’ την “καταδικαστική” ψηφοφορία στη συνέλευση του οηε. (Οι οπαδοί του; Καίνε αμερικανικές σημαίες…)
Υπάρχουν και ακόμα χειρότερα: ο Khan είχε απορρίψει την «βοήθεια» του δντ, που για να δώσει δάνειο στην ζορισμένη Ισλαμαμπάντ απαιτούσε μεταξύ άλλων να κοπούν οι (κρατικές) επιδοτήσεις στα καύσιμα και στο ρεύμα, πράγμα που θα σήμαινε επιδείνωση της καθημερινότητας των πληβείων.
Απ’ την άλλη μεριά είναι γνωστό ότι τόσο οι αμερικανικές υπηρεσίες (cia και λοιπά) όσο και τα επιτελεία του us army έχουν ισχυρές αρθρώσεις στον σκληρό πυρήνα του πακιστανικού καθεστώτος∙ απ’ την εποχή του πολέμου κατά των σοβιετικών στο αφγανιστάν. Την δεκαετία του ’80 δηλαδή. Αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι η Ισλαμαμπάντ ήταν ποτέ «υπόδουλη» της Ουάσιγκτον. Όμως σε συνθήκες όξυνσης της ενδοκαπιταλιστικής αναμέτρησης με την Ουάσιγκτον να ψάχνει για συμμάχους (το Νέο Δελχί, για παράδειγμα, δείχνει να αποστασιοποιείται…), το αν η κυβέρνηση του Khan θα έμενε απερίσπαστη ήταν ένα σοβαρό ερώτημα.
Απαντήθηκε σε μια πρώτη φάση: ένας αριθμός βουλευτών απ’ την κυβερνητική πλειοψηφία (: συνασπισμός κομμάτων) αποσκίρτησε πριν μερικές μέρες, και αμέσως η αντιπολίτευση κατέθεσε πρόταση μομφής κατά του Khan. Είχαν προηγηθεί αμερικανικές απειλές – έτσι ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία για το ποιος, τι, γιατί. Ο Khan καθαιρέθηκε, αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία απ’ τον Shehhaz Sharif, επικεφαλής του αντιπολιτευόμενου PML(N). Ο οποίος δήλωσε διατεθειμένος να συνεργαστεί τόσο με τις ηπα όσο και με το δντ. Και σαν πρώτη κίνηση καλής θέλησης ακρίβυνε το ρεύμα, ενώ θα ακολουθήσουν και τα καύσιμα.
Μ’ αυτά τα δεδομένα ο Khan και το κόμμα του (Tehreek-e-Insaf) δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν το πραξικόπημα της «αποστασίας». Λογικό: οι διακυβεύσεις είναι κρίσιμες. Αμέσως μετά την έξωσή του ξεκίνησε «ανένδοτο αγώνα» απαιτώντας άμεσα εκλογές. Το μπαράζ συγκεντρώσεων που ξεκίνησε είναι εντυπωσιακό, αλλά δεν μπορούμε να το εκτιμήσουμε με τα γνωστά μέτρα: ο πακιστανικός πληθυσμός είναι 220 εκατομμύρια.
Επιπλέον: στα 70 χρόνια της ύπαρξής του το πακιστανικό κράτος σπάνια είχε πολιτικές κυβερνήσεις… «Συνήθως» κυβερνούσε ο στρατός…
Video στη συνέχεια: η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση (είπαν η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ) στην (κυρίως Pastun) Peshawar, στις 14 Απρίλη. To τραγούδι (κάτι σαν προεκλογικός ύμνος) λέει μεταξύ άλλων: … η αμερική τρέμει τον Imran… Δεν ξέρουμε αν και πόσο “τρέμει”. Ξέρουμε όμως ότι η αποσταθεροποίηση είναι απ’ τις αγαπημένες τακτικές του άξονα…