Tag: ιδεολογία

Junk science

Δευτέρα 22 Ιούνη. ….Κυκλοφορούν πολλά σκουπίδια δυστυχώς ακόμα και στα καλύτερα ιατρικά περιοδικά. Δεν συζητώ βέβαια για τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα όπου γίνεται το «έλα να δεις» από συνωμοσίες, παρερμηνείες, και όπου ακόμα και σοβαροί επιστήμονες τιτιβίζουν και μπλογκάρουν αστοχίες και αυτο-εκτίθενται καθημερινά στο Facebook.

Οι μελέτες που αποσύρθηκαν από το Lancet και το New England Journal of Medicine ήταν εκρήξεις μεγατόνων. Μεγάλα ονόματα, πχ. καθηγητές του Harvard, είχαν προσθέσει το κύρος του ονόματός τους σε μελέτες όπου δεν είχαν δει τα δεδομένα ούτε οι ίδιοι! Αυτό είναι κάτι που πολλοί από εμάς το έχουμε στηλιτεύσει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά με τη βιασύνη που έχει φέρει η πανδημία, οι χρόνιες δυσπραγίες του συστήματος μεγαλώνουν περισσότερο.

Μερικές άλλες δημοσιεύσεις μεγάλης επιδραστικότητας στο δημόσιο διάλογο είναι αστρονομικά εσφαλμένες, αλλά δεν αποσύρονται καν, με το δικαιολογητικό ότι είναι μαθηματικά μοντέλα και άρα μπορούν να ισχυρίζονται ότι τους καπνίσει και να μένουν στο απυρόβλητο.

Μαζί με την επιδημία αυτή έχουμε δει μια επιδημία απάτης και μια ακόμα μεγαλύτερη επιδημία άστοχων μοντέλων και θεωριών. Το χειρότερο είναι ότι οι οπαδοί των αστοχιών προσπαθούν να καταπνίξουν αυτούς που συγκεντρώνουν πραγματικά δεδομένα κι όχι ψωρο-μαθηματικές εικασίες με κραυγαλέα εσφαλμένες παραδοχές. Διεξάγεται αυτή τη στιγμή μια μάχη για την ψυχή της επιστήμης – ελπίζω η επιστήμη να μην ξεψυχήσει….

Αυτά λέει μεταξύ άλλων ο Γ. Ιωαννίδης σε πρόσφατη συνέντευξή του στο καθεστωτικό «protagon». Είχε την γνώση και την ετοιμότητα να μιλήσει έγκαιρα (σε σχέση με την διαχείριση του covid-19…) για το φιάσκο του 21ου αιώνα… Δεν ήξερε όμως πόσο αιματηρό θα είναι αυτό το φιάσκο. Και ενώ σωστά υποδεικνύει την μεγαλύτερη (ως τώρα…) επιδημία απάτης μέσα από «μοντέλα» και «θεωρίες» (όλες μα όλες καταστροφολογικές!) οι «ψωρομαθηματικές εικασίες» και η luben «επιστημοσύνη» έχουν δύο στ’ αλήθεια τρομακτικούς υποστηρικτές. Απ’ την μεριά την διανοητική οκνηρία των πληθυσμών, που ακόμα και για ζήτημα με τόσο άμεσες συνέπειες στη ζωής τους, βαριούνται να αφιερώσουν 2 και 3 και 4 ώρες κάθε μέρα, για να ψάξουν, να συγκρίνουν, να διασταυρώσουν· και να θυμηθούν επ’ ευκαιρία μερικά βασικά πράγματα απ’ την βιολογία που διδάχτηκαν κάποια στιγμή στο γυμνάσιο ή στο λύκειο. Και απ’ την άλλη το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα που έχει άφθονο χρήμα όχι μόνο για να χρηματοδοτεί τις «ψωρομαθηματικές εικασίες και την luben επιστημοσύνη» διάφορων επώνυμων εγκάθετων αλλά και τους δημαγωγούς που ειδικεύονται στο διανοητικό και ψυχολογικό carpet bombing.

Υπήρξαν (και ήταν σημαντικό για όλους εμάς τους αιρετικούς) “οάσεις” λογικής τους τελευταίους μήνες. Ο Ιωαννίδης δεν ήταν μόνος του. Ευτυχώς. Όμως ο συνδυασμός του “επιστημονικού” λουμπεναριού που χρηματοδοτείται απ’ το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα και της τρομακτικής ισχύος στην παραγωγή εντυπώσεων που έχουν τα μήντια, βρήκε το κατάλληλο κοινωνικό έδαφος: τον υγιεινισμό σ’ όλες τις παραλλαγές και τις φοβίες των οπαδών του. Αυτό το έδαφος είναι έρημος· όπως έρημος αποδεικνύεται (εδώ και κάμποσα χρόνια) η “έρευνα και εφαρμογή” που θεωρούνται “επιστημονικές” ενώ είναι πληρωμένη παροχή υπηρεσιών· εκπόρνευση των “ειδικών”.

Είχαν και έχουν σημασία οι οάσεις επειδή ίσως σταθεί κάποτε δυνατό να διασωθεί η πραγματική επιστήμη (όπως επίσης η πραγματική λογική … και η «πραγματική πραγματικότητα» – σε τι νεολογισμούς έχουμε φτάσει!) από πληβειακές, εργατικές θέσεις. Γιατί ενώ ο μαζικός ανορθολογισμός δεν ήταν καθόλου άγνωστος, με την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία απέκτησε έναν ακόμα θώρακα. Καλύτερα θωρακισμένος από ποτέ αυτός ο μαζικός, τεράστιος βούρκος της (μη) αντίληψης της καπιταλιστικής πραγματικότητας, έστω και στα στοιχειώδη και στα βασικά, θα προκαλεί μόνιμους πνιγμούς μεγάλης έκτασης.

Και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή.

Ο αντιρατσισμός σαν γεωπολιτική

Παρασκευή 19 Ιούνη. Η ασταμάτητη μηχανή σας είχε ενημερώσει έγκαιρα (Δευτέρα 15/6, η αφρική – πεδίο μάχης): καθώς αρκετά αφρικανικά καθεστώτα αποκτούν μια «νέα αυτοπεποίθηση» εξαιτίας της κινεζικής (κατά κύριο λόγο), και επιπλέον της ρωσικής και της τουρκικής soft ιμπεριαλιστικής επέκτασης στην ήπειρο, το ψοφιοκουναβιστάν βρίσκεται υπόλογο για τον ενδημικό θεσμικό και κοινωνικό ρατσισμό του όχι μόνο απ’ το κίνημα ή τους διάφορους (που δεν θα έπρεπε…) καθεστωτικούς πρωτοκοσμικούς υποστηρικτές του εντός και εκτός ηπα, αλλά κι απ’ τις κυβερνήσεις της ηπείρου που αντιλαμβάνονται και υιοθετούν το black life matters με τον δικό τους τρόπο.

Πενήντα πέντε κράτη, το σύνολο των αφρικανικών, ζήτησαν (και πέτυχαν, δύσκολο δεν ήταν) απ’ το συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του οηε να γίνει συζήτηση για τον ρατσισμό και την αστυνομική βία (στις ηπα…), σαν μια πρώτη κίνηση αλληλεγγύης του προς τους αφροαμερικάνους. Πρωτότυπο ίσως από πρώτη ματιά, αλλά εντελώς συμβατό με τους εξελισσόμενους παγκόσμιους συσχετισμούς: ένα απ’ τα βασικά θέματα που θέτουν αυτά τα κράτη είναι το κατά πόσον οι ηπα μπορούν να λαμβάνονται στα σοβαρά όταν δηλώνουν υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων απανταχού της γης όταν οι αμερικάνοι μπάτσοι σκοτώνουν αφροαμερικάνους με πλήρη δικαστική ασυλία…. Είναι ένα ερώτημα εύλογο. Είναι ένα ερώτημα που άνετα θα μπορούσε κανείς να διαβάσει στους κινεζικούς καθεστωτικούς global times…

Φυσικά η police brutality όχι με ρατσιστικά κίνητρα είναι μόνιμο χαρακτηριστικό των περισσότερων απ’ αυτά τα καθεστώτα. Συνεπώς – θα έλεγε κανείς – ότι ανοίγοντας τέτοια ζητήματα κατά των ηπα διακινδυνεύουν να εισπράξουν τις συνέπειες στο εσωτερικό τους. Και έτσι θα έπρεπε να συμβεί. Αλλά – θα μπορούσαν να απαντήσουν – ότι αφού αυτή η police brutality δεν είναι ρατσιστική, βρίσκεται εκτός συζήτησης…

Θα ήταν ενδιαφέρον, τελικά, να επιβληθούν κυρώσεις κατά των ηπα απ’ αυτά τα κράτη… Όχι;

(φωτογραφία: πρόσφατη αντιμπάτσικη διαδήλωση στο Ναϊρόμπι…)

“Prognosis”

Πέμπτη 18 Ιούνη. O covid-19, εκτός απ’ το ότι ξεκίνησε από λάθος μέρος (την κίνα) και ήρθε πριν έχει ολοκληρωθεί η προετοιμασία, είχε κάτι ακόμα χειρότερο: ήταν εξαιρετικά αδύναμος. Ήταν / είναι ο “λάθος ιός”! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κινητοποιήθηκαν όσο πιο γρήγορα γινόταν όλοι οι διαθέσιμοι μηχανισμοί, κρατικοί, παρακρατικοί, επιχειρηματικοί, για να επωφεληθούν τα μέγιστα. Το ότι ο covid-19 ΔΕΝ ήταν ο φονιάς που θα βόλευε αλλά το ότι «φούσκωσε» με κάθε διαθέσιμο μέσο (απ’ τις «κοινές δεξεμενές» μέχρι το μηντιακό carpet bombing) για να πλησιάσει τις προδιαγραφές που χρειάζεται το βιο-πληροφορικό-ασφαλίτικο σύμπλεγμα, αυτή την αιρετική άποψη την έχετε διαβάσει εδώ. Αλλά ξέρετε τι «μοίρα» έχουν οι αιρετικοί: τους ρίχνουν στη φωτιά οι πιστοί…

Να όμως που το παραδέχεται ένας mainstream «ειδικός», επαγγελματίας και βετεράνος στην υγιεινιστική τρομοκρατία! Ο 67χρονος σήμερα Michael T. Osterholm είναι επιδημιολόγος μεταδοτικών ασθενειών, έχει υπάρξει προφέσορ στο πανεπιστήμιο της Μιννεσότα, και σύμβουλος του αμερικανικού υπουργείου υγείας για θέματα βιοτρομοκρατίας στην πρώτη θητεία του Bush του Β («ηρωϊκές εποχές»!!!), μεταξύ 2001 και αρχές του 2005. Αυτός ο Osterholm κοκορεύεται πως το 2005 είχε “προβλέψει” την επόμενη πανδημία: στον σκοτεινό κόσμο της μετάβασης στην 4η καπιταλιστική βιομηχανική επανάσταση τέτοιοι “ειδικοί προφήτες” κολυμπούν σαν τους καρχαρίες στο νερό.

Σ’ ένα πρόσφατο άρθρο που συνυπογράφει στο γνωστό καθεστωτικό αμερικανικό Foreign Affairs ο Osterholm κοιτάει κι αυτός το μέλλον, όπως και κάθε κυρ Βασίλης (και όσοι εκπροσωπεί) με την διεστραμμένη αισιοδοξία του «ειδικού» της δημιουργικής καταστροφής:

… Η κοινότητα της δημόσιας υγείας ξέρει από χρόνια με βεβαιότητα ότι μια μεγάλη πανδημία έρχεται, κι ύστερα άλλη μια. Δεν υπάρχει «εάν», μόνο το «πότε»… Η τρέχουσα κρίση τελικά θα τελειώσει, είτε μόλις βρεθεί εμβόλιο, είτε μέσω της ανάπτυξης ανοσίας απ’ τον παγκόσμιο πληθυσμό…

Ωστόσο μερικές μελλοντικές μικροβιακές εκρήξεις θα είναι μεγαλύτερες και φονικότερες. Μ’ άλλα λόγια αυτή η πανδημία πιθανότατα δεν είναι η «Big One», η προοπτική της οποίας στοιχειώνει τους εφιάλτες των επιδημιολόγων και των αξιωματούχων δημόσιας υγείας παντού. Η επόμενη πανδημία θα είναι πιθανότατα ένας καινούργιος ιός γρίπης με τις ίδιες αποσταθεροποιητικές συνέπειες της πανδημίας του 1918, που έκανε τον γύρο του κόσμου 2,5 φορές σε λίγο παραπάνω από ένα χρόνο, σε διαδοχικά κύματα, σκοτώνοντας περισσότερους ανθρώπους απ’ τον άγριο και αιματηρό πόλεμο που είχε προηγηθεί…

… Να ξεκινήσουμε απ’ το ότι οι Αμερικάνοι πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο που σκέφτονται αυτήν την πρόκληση. Αν και πολλοί άθρωποι στη σφαίρα της δημόσιας υγείας δεν θέλουν να έχουν σχέση με τον στρατό – αυτοί θεραπεύουν και δεν σκοτώνουν λένε – υπάρχουν πολλά που μπορούν να μάθουν απ’ τον στρατιωτικό σχεδιασμό… Ο στρατός δεν περιμένει να κηρυχτεί ο πόλεμος για να αρχίσει να κατασκευάζει αεροπλανοφόρα, πολεμικά αεροπλάνα ή άλλα οπλικά συστήματα. Αναπτύσσει όπλα επί χρόνια, με κρατική χρηματοδότηση.

Το ίδιο είδος προσέγγισης είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη οπλικών συστημάτων για να πολεμήσουμε πιθανές πανδημίες. Το να στηριζόμαστε μόνο στην αγορά και στον ιδιωτικό τομέα είναι δρόμος προς την αποτυχία, επειδή σε πολλές περιπτώσεις δεν θα υπάρχει άλλος πελάτης απ’ την κυβέρνηση για να χρηματοδοτήσει και την ανάπτυξη και την παραγωγική διαδικασία. Αυτό αποδεικνύεται ιδιαίτερα αληθινό όταν η κουβέντα έρχεται στην ανάπτυξη φαρμάκων, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει πανδημία. Για τα περισσότερα απ’ τα πιο κρίσιμα φάρμακα, μια προσέγγιση με οδηγό την αγορά που στηρίζεται στις ιδιωτικές φαρμακοβιομηχανίες απλά δεν δουλεύει….

Πολλά είναι που διδάσκει τους φίλους της καραντίνας αυτός ο ειδικός, δεν συμφωνείτε; Τελικά ο covid-19 δεν είναι ο Ιός ο Αναμενόμενος (απογοήτευση…)· δεν ήταν ο Big One (σνιφ….)· αλλά πού θα πάει; Θα έρθει ένας επόμενος!!! Επιπλέον, χρειάζεται η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (αυτό που στην γενική του εφαρμογή της ονομάζουμε νεοκρατισμό) για όλη την διαχείριση αυτού του «πολέμου»: απ’ την προετοιμασία των όπλων μέχρι την (πολύ σημαντική) προετοιμασία των πληθυσμών…

Να λοιπόν που η εταιρεία του κυρ Βασίλη δεν πετάει τα λεφτά της…

Gentrification 2

Τετάρτη 17 Ιούνη. Ο Χαρχούδας είναι άνθρωπος με οράματα. Το δείχνει η πρόσφατη ιστορία του. Στην αρχή εμφανίστηκε στον ύπνο του ο άγιος Πατήσιος ο Αναμορφωτής και του είπε να ενώσει το αρχαιολογικό μουσείο με το πολυτεχνείο… Βγήκε και το ανήγγειλε περήφανος, primo secondo με την υπ. πολιτισμού, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν. Μαλακία – που λένε και στο πράσινο ακρωτήρι… Διότι μπορεί μεν το Μετσόβιο να είναι οικόπεδο φιλέτο, αλλά είναι δωρεά για συγκεκριμένες χρήσεις, αποκλειστικά εκπαιδευτικές / πανεπιστημιακές. Ο Χαρχούδας έβγαλε έναν πνιχτό λιγμό, και χάθηκε για λίγο. (Δεν είχε πολυτεχνείο στο Καρπε-νήσι…)

Ύστερα ήρθε στον ύπνο του η οσία Κατηφόρα η Ορεινή, και του παρήγγειλε να ενώσει τον λόφο του Στρέφη με το αρχαιολογικό μουσείο, με πεζοδρόμηση… Βγήκε και το ανήγγειλε σαν «περίπατο»… Φαίνεται όμως ότι κάποιοι καλύτεροι γνώστες της περιοχής του ψιθύρισαν ότι θα γεμίσει τζάνκια και φέρμες ο «περίπατος»… Ο Χαρχούδας ξανάβγαλε έναν πνιχτό λιγμό, και ξαναχάθηκε για λίγο. (Δεν είχε Στρέφη το Καρπε-νήσι…) Είπε να ρίξει βάρος σε πιο εύκολα αλλά εντυπωσιακά πράγματα. Σε παιχνίδια με το νερό ας πούμε… Οι καταρράκτες απορρίφθηκαν, αστική πλαζ δεν ήταν δυνατόν να γίνει, έμεινε το συντριβάνι…

Στην ασταμάτητη μηχανή, ας το ξεκαθαρίσει, αρέσει να χαζεύει συντριβάνια. (Μάλλον για παιδική ανάμνηση απ’ τα Ψηλαλώνια πρόκειται…). Στην Ομόνοια όμως υπάρχει ένα πρόβλημα: τα συντριβάνια έχουν νερό, και καμμία στεγάνωση δεν είναι απόλυτη και αιώνια! Αυτό ήταν, άλλωστε, το πρόβλημα με το προηγούμενο συντριβάνι, το πολλές φορές τιμημένο από φιλάθλους και οπαδούς: οι διαρροές από κάτω, στον ηλεκτρικό… Η ασταμάτητη μηχανή βέβαια αντιμετωπίζει με συμπάθεια αυτήν την διπλή πραγματικότητα, επειδή έχει τον συμβολισμό της: από πάνω χρωματιστοί πίδακες, από κάτω εξίσου χρωματιστοί κουβάδες, λασπολίμνες στο πάτωμα, σφουγγαρίστρες… Από πάνω κούκλα – από κάτω μούχλα: τι καλύτερο θα μπορούσε να συμβολίζει το νέο ελληνικό κράτος στο πιο λαϊκό πολεοδομικά / χωροτακτικά σημείο της επικράτειάς του;

Αλλά αν έχεις οράματα… δεν σταματούν!!! Άγνωστο ποια εξαπτέρυγα του real estate ξαναπήγαν στον ύπνο του Χαρχούδα· πάντως αποφάσισε να αναβιώσει το όνειρο της «πεζοδρόμησης της Πανεπιστημίου»… Όχι, βέβαια, στην αρχική, original version: αυτή είναι ακριβή. Μια απομίμηση. Αντί για ramblas να περάσει κανά δυο χέρια βερνίκι ramblas μερικές λωρίδες του βουλεβάρτου, για να ξεχωρίζουν απ’ την άσφαλτο. (Σαν τις ωραία ζωγραφισμένες λινάτσες που είχε κρεμάσει η κυρία μαμά του, σαν δήμαρχος κι εκείνη, μπροστά από διάφορα χρέπια σε κεντρικούς δρόμους, για να μην φαίνονται στη διάρκεια των ολυμπιακών του 2004…) Ίσως βάλει και κανά κάγκελο, για να τσακίζονται όσοι δουλεύουν με μηχανάκι. Ονόμασε αυτήν την απομίμηση μεγάλο περίπατο της Αθήνας. Και ιδού!

Αν εκείνοι που είχαν την αρχική ιδέα «έβλεπαν μακριά», ο Χαρχούδας βλέπει τα παπούτσια του. Το 2010 ή το 2011 ή το 2012 η Αθήνα ΔΕΝ ήταν τουριστικός προορισμός – εκτός απ’ την Ακρόπολη και το μουσείο της. Ήταν πέρασμα, τράνσιτ. Μια ακόμα ramblas στην Πανεπιστημίου, με όλα τα σέα και τα μέα της, ήταν τότε υπερβολή για μια πόλη σε οικονομική κρίση άγνωστης διάρκειας, με τα μούτρα των κατοίκων της να σέρνονται ως το χώμα. Απλά ο Παπαντρέου ο Γ ο Μικρός ήταν αθεράπευτα αισιόδοξος…

Τότε όμως άρχισε να αναπτύσσεται ο τουρισμός της παρακμής! Αυτό το είδος είχε πρωτοεμφανιστεί στη New York στα ‘70s – ‘80s και το έχει μελετήσει εξαιρετικά ο David Harvey. Η διαρκής διεθνής μηντιακή προβολή των άστεγων και των ζητιάνων απ’ τους δρόμους της Αθήνας, μαζί με την εξίσου διαρκή προβολή των συχνών μπάχαλων (εξηγημένων εύκολα και επιφανειακά σαν βίαιη αντίσταση στην κρίση…) μετέτρεψαν την Αθήνα σε μια αξιολύπητη πρωτεύουσα ενός «αθώου» κράτους που στενάζει κάτω απ’ την μπότα του χρηματοπιστωτισμού – δηλαδή άξια περιήγησης από κοντά. Ήταν μια παραλλαγή του πρωτοκοσμικού οριενταλισμού – που σε συνδυασμό με τις (αρχικά) χαμηλές τιμές στέγης και τροφής έκαναν γρήγορα την Αθήνα τόπο τουριστικού προορισμού. (Εξάλλου αναπτυσσόταν ήδη διεθνώς ο «τουρισμός των πόλεων»…) Έπαψαν να πουλάνε τα τσολιαδάκια, άρχισαν να πουλάνε τα γκράφιτι…

Η παλιαρρώστια τα χάλασε αυτά – και τσάκισε το εντόπιο real estate (με αιχμή αλλά όχι μοναδική διάσταση το airbnb…). Επρόκειτο για έφοδο εποικισμού (όχι μόνο στην Αθήνα άλλωστε) σε βάρος των ιθαγενών, που έκανε όμως ευτυχείς τόσο τους «μικρούς» και τους «μεσαίους» ιδιοκτήτες ακινήτων, όσο και τους μεσίτες. Αυτό το γονάτισε ο τσαχπίνης covid-19· και πιθανότατα όχι μόνο για φέτος. Διότι αφού το βιολί της μολυσματικότητας των κοινωνικών επαφών (και των «συνωστισμών») θα συνεχίσει να παίζει, μάλλον οι ερημιές και όχι τα κέντρα των πόλεων θα αρχίσουν να γίνονται ελκυστικοί προορισμοί (θα βοηθήσουν και τα ιπτάμενα ι.χ., αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα…)

Σε μια τέτοια συγκυρία ο Χαρχούδας μπορεί και να πανικοβλήθηκε (με την πολιτικο/οικονομική έννοια της λέξης πανικός…) – άνθρωπος της εξουσίας είναι κι αυτός, δεν είναι ο Superman! Κάπως έτσι θα πρέπει να εμφανίστηκαν τα εξαπτέρυγα στον ύπνο του για να του παραγγείλουν: φτιάξε επειγόντως επιπλέον «περίπατο» μπας και ξεζουμίσουμε καλύτερα όσους – λίγους ή παραπάνω – συνεχίσουν να έρχονται… Πάρε κορίνες, πάρε μπογιές, και τρέξε!!! Ν’ αρχίσουμε από φέτο, μπας και του χρόνου σταυρώσουμε πελατάκια…

Πρόκειται για καρικατούρα του άλλοτε μεγαλοπρεπούς Re-Think Athens· καρικατούρα αντάξια ενός δημάρχου Καρπε-νησίου και λοιπών (διαχωριστικών) νησίδων… Ή, ίσως, είναι ένα re-re-think, αφού άλλωστε πολλά πράγματα στο ελλαδιστάν είναι “state of mind”. (Όπου στο «state of mind» περιλαμβάνονται η ματσούρα, η θολούρα, τα οράματα, οι παραισθήσεις, οι ψευδαισθήσεις, κλπ) Είναι εκνευριστική καρικατούρα (αρκεί να δει κανείς τις κυκλοφοριακές ιδέες του Χαρχούδα για παράκαμψη του «μεγάλου περιπάτου»…), είναι όμως και φτηνή. Κι αν δεν πιάσει, έχει εύκολη επιστροφή-στα-παλιά….

Ε, και το urban real estate κάπως θα την κουτσοβγάλει… Αυτό δεν είναι ο στόχος;

Πραξικοπήματα part 2

Τρίτη 16 Ιούνη. Πριν ενάμισυ μήνα (Πέμπτη 30 Απρίλη, η κοινωνία σαν μόλυνση / ο διαφορικός αποκλεισμός) γράφαμε:

…Και να η αλληλουχία αυτής της πολεμικής εκστρατείας. Πρώτο βήμα η διόγκωση / διαφήμιση της φονικότητας του covid-19, ακόμα και μαλλιοκούβαρα. Δεύτερο βήμα η επιβεβαίωση πως το «κοινωνικό σώμα» έχει αφομοιώσει πράγματι το μάθημα μιας 30ετίας περί κρυμμένης και ασυμπτωματικής «νοσηρότητας», μέσα από διαδοχικά πραξικοπήματα σε βάρος του άλλοτε ιερού δισκοπότηρου, του πραγματικού (αλλά και τυπικού) συντάγματος περί «ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων». Όλοι πλέον είναι κάτι απ’ αυτά: ασθενείς, εν δυνάμει ασθενείς, «φορείς», «εν δυνάμει φορείς» – συνεπώς μπαίνουν όλοι στον υγιεινιστικό γύψο. Και δεν χωράνε αντιρρήσεις!

Αλλά αυτή είναι μια «παλιά» εκδοχή επιτήρησης και ελέγχου. Με το τρίτο βήμα θα πρέπει να εισαχθούν σταδιακά οι διαφοροποιήσεις μέσω του πιο καλά εστιασμένου ελέγχου. Και ο διαφορικός αποκλεισμός. Στη γαλλία αυτός θα μεταφραστεί γρήγορα σε «χάρτες» (διαθέσιμους σε κάθε κινητό…) με ανάλογο χρωματισμό των «επικίνδυνων», των «μέτρια επικίνδυνων» και των «ακίνδυνων» περιοχών, ανάλογα με τα διαπιστωμένα κρούσματα σε κάθε μια. Εννοείται ότι οι πραξικοπηματικοί περιορισμοί θα επανα-ισχύουν, θα αναστέλλονται ή θα είναι σε ετοιμότητα ανάλογα· όπως και οι οδηγίες κίνησης / διαταγές προς τους υπηκόους…

Ήρθε και στα μέρη μας – somewhere near you! Οπότε μπορούμε να δείξουμε τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά του διαφορικού αποκλεισμού, που είναι μέρος του σημαντικού κέρδους που έβγαλαν τα αφεντικά και οι κάθε είδους λακέδες τους απ’ την προηγούμενη φάση.

Ποιά ήταν η προηγούμενη φάση; Ο γενικός αποκλεισμός, τα γενικά (συνταγματικά) πραξικοπήματα, η ενοχοποίηση των πάντων (ειδικά των υγιών) ως εν δυνάμει «δολοφόνων», η κατάργηση του διαμαντιού στο στέμμα του (νεο)φιλελευθερισμού, των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Όλα αυτά – των οποίων την σημασία και το βάρος θα αργήσουν πολύ να καταλάβουν οι όποιοι «θεματοφύλακες της ελευθερίας»… – στηρίχτηκαν σε φτηνά επιχειρήματα, τα οποία όμως χρησιμοποιήθηκαν σε ένα διαρκές carpet bombing απ’ τους δημαγωγικούς μηχανισμούς (: media παλιά και νέα). Να μην «μπουκώσουν» οι εντατικές ώστε να μπορούμε να φροντίζουμε τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες – αυτό ήταν το πρώτο επιχείρημα / φάρσα. Μόλις άρχισε να γίνεται σαφές ότι τα νοσοκομεία εκκενώθηκαν εντελώς και ότι δεν υπάρχει θέμα εντατικών, το τροπάρι της νομιμοποίησης των πραξικοπημάτων άλλαξε, και έγινε ακόμα πιο μεταφυσικό: να ισοπεδώσουμε την καμπύλη!…

Στο τωρινό βήμα, που ήταν προβλέψιμο, στον διαφορικό αποκλεισμό, όπου δεν τίθεται ζήτημα γενικευμένων απαγορεύσεων κυκλοφορίας και κοινωνικής ζωής αλλά οι κρατικές απαγορευτικές επεμβάσεις θα είναι «χειρουργικές» («έξυπνες» τις χαρακτήρισε ο ευφυής ρημαδοΚούλης, που απλά αντιγράφει τις διεθνείς οδηγίες) σ’ αυτήν την φάση λοιπόν ΔΕΝ χρειάζονται καν και καν τα προηγούμενα «επιχειρήματα»! Ούτε οι εντατικές ούτε οι καμπύλες! Μιας και η προηγούμενη γενική απαγόρευση (άσχετα με το πως την αντιμετώπισε ο καθένας) έχει εσωτερικευτεί, τώρα το μόνο που χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα είναι …. τα «κρούσματα»!

Τι είναι τα «κρούσματα»; Στην πραγματικότητα είναι απλά η διαπίστωση ότι ο covid-19 εξακολουθεί να στριφογυρνάει, όλο και πιο αδύναμος… Αλλά όχι!!! Τα «κρούσματα» ισοδυναμούν με επικίνδυνη απειλή! Κατά συνέπεια πρέπει να περιφραχτεί η ζώνη στην οποία ζουν τα «κρούσματα». Δεν τίθεται καν και καν ζήτημα «κατ’ οίκον, υγιεινομικής 14ήμερης φυλάκισης» των «κρουσμάτων» (όπως, π.χ., αν πρόκειται για τουρίστες)! Όλη η περιοχή (όπως θα οριοθετηθεί απ’ την πολιτικο/αστυνομική εξουσία) θα πρέπει να κλειδωθεί! Τώρα αυτή η περιοχή μπορεί να λέγεται Εχίνος στο νομό Ξάνθης (ένα πομάκικο κεφαλοχώρι όπου γενιές επί γενιών έχουν μεγαλώσει με στρατιωτικό αποκλεισμό – για «εθνικούς λόγους»…) ή να είναι κάποιο «στρατόπεδο» μεταναστών…. Αύριο μπορεί να είναι οποιαδήποτε γειτονιά…

Κανείς δεν αντιδρά. Κανείς δεν έχει λόγο να αντιδράσει εκτός αν πέσει στη φάκα… Η εσωτερίκευση έχει δουλέψει απόλυτα: αφού έγινε δεκτή η συλλογική ευθύνη του συνόλου του πληθυσμού (με τις κατάλληλες σιωπηλές εξαιρέσεις….) για την μολυσματικότητα των κοινωνικών σχέσεών του, τώρα η ίδια συλλογική ευθύνη σε μικρότερη κλίμακα γίνεται αυτονόητα δεκτή – απ’ τον γενικό πληθυσμό. Όποιος τολμήσει να την αμφισβητήσει; Ααααα… γι’ αυτό υπάρχουν τα ματ!

Έχουν λυθεί τα χέρια του κράτους / παρακράτους! Αφού είναι πια υπεραρκετό το «κρούσματα! κρούσματα!» (δηλαδή το κατακάθι της υγιεινιστικής τρομοκρατίας χωρίς άλλες εξηγήσεις), στο επόμενο βήμα δεν θα χρειάζονται καν τέτοια! Θα είναι αρκετό για τις δομές εξουσίας να «υποψιάζονται» ή απλά να ανακοινώνουν ακόμα και ανύπαρκτα «κρούσματα»! Για να διατάσσουν «τοπικούς στρατιωτικούς νόμους» – κατά βούληση….

Αυτό το μοντέλο λειτουργεί και θα λειτουργεί σαν παράδειγμα τρομοκράτησης. Θα καλλιεργήσει όμως και τον «τοπικό, εδαφικό δαρβινισμό»: οι αντιπαραθέσεις γειτονιών ή και μεγαλύτερων κοινωνικών συνόλων, που ως τώρα είχαν συνήθως την μορφή αντίπαλων οπαδών, θα αποκτήσουν και ένα υγιεινιστικό επιχείρημα: εσείς οι αρρωστιάρηδες / εμείς οι υγιείς….

Η αφρική – πεδίο μάχης

Δευτέρα 15 Ιούνη. Η ασταμάτητη μηχανή δεν ήταν εντελώς σίγουρη – αλλά ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης Macron το επιβεβαίωσε χτες. Η «καλωσύνη» και ο «αντιρατσισμός» διάφορων πρωτοκοσμικών καθεστώτων μετά την δολοφονία του G. Floyd και το κίνημα διαμαρτυρίας που έχει δημιουργηθεί, έχει ελάχιστη έως καθόλου σχέση με την «τύχη» των έγχρωμων (και γενικά «β διαλογής») υπηκόων τους και πολύ μεγαλύτερη με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις τους στην αφρική.

Το έχουμε πει, το ξέρετε, ότι τόσο στη βόρεια αφρική (με κέντρο τη λιβύη) όσο και στην υποσαχάρια (με κέντρο το μάλι) υπάρχουν ενεργά πεδία του 4ου παγκόσμιου πολέμου. Όπου οι αναμετρήσεις οξύνονται.

Βέβαια η πρωτοκοσμική ρατσιστική βία είναι βασικό μέρος της ιστορίας και της εμπειρίας των αφρικανικών κοινωνιών – και πέρα από τα κατά περιόδους παχιά λόγια περί «ελευθερίας» και «δημοκρατίας» οι πρώην αποικιοκράτες κάνουν ό,τι μπορούν να είναι αποικιοκράτες νυν και αεί. Και το τι κάνουν είτε με τους αφροαμερικάνους είτε με τους μαγκρεμπιανούς είτε με τους σενεγαλέζους, τους μαλινέζους και τους κογκολέζους στις επικράτειές του ποτέ δεν ήταν ως τώρα εμπόδιο στην όποια ιμπεριαλιστική «καλωσύνη» τους.

Έχει αλλάξει κάτι τώρα; Έχει αλλάξει κάτι που επιβάλει ότι οι ιμπεριαλιστικές «δημόσιες σχέσεις» στην αφρική πρέπει να περνούν από «αντιρατσιστικά κηρύγματα»; Ναι, έχει αλλάξει. Λέγεται κινεζική επιρροή. Οικονομική, πολιτική, εσχάτως και ιατρική.

Το κινεζικό καθεστώς δεν έχει καμμία ιστορία ή κανένα χρέος αποικιοκρατίας οπουδήποτε – ούτε στην αφρική. Σαν κοινωνία επίσης δεν έχει κανένα ιστορικό αντι-αφρικανικού ρατσισμού. Σίγουρα δεν υπήρχε λόγος – αλλά αφού οι κινέζοι αυτοκράτορες δεν έπαιρναν εκατοντάδες χιλιάδες σκλάβους απ’ την μαύρη ήπειρο για τι θα μπορούσε να τους ενοχοποιήσει κάποιος;

Με δυο λόγια ο κινέζικος καπιταλισμός είναι εντελώς «καθαρός» από ρατσιστικές ευθύνες όταν φτάνει στα αφρικανικά εδάφη. Είναι, επίσης, γενναιόδωρος – ή έτσι φαίνεται. Τώρα, λοιπόν, τα πρωτοκοσμικά κράτη, ρατσιστικά ως το κόκκαλο από κατασκευής τους, δεν συναγωνίζονται μεταξύ τους για κατακτήσεις και μοιρασιές στην αφρική, ώστε να είναι αδιάφορη η κοινή τους εσωτερική καταπίεση κατά των αφρικάνων, ο κοινός ρατσιστικός παρονομαστής τους. Τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν έναν βεβαιωμένα μη ρατσιστή αντίπαλο πρώτης γραμμής, τον οποίο μάλιστα προσπαθούν να δυσφημίσουν. Έναν αντίπαλο πολύ πιο πλούσιο και ικανό απ’ την άλλοτε (επίσης αντιρατσιστική) εσσδ…

Ε, όταν η αστυνομία σου σκοτώνει κατά βούληση αφροαμερικάνους ή αφρογάλλους δεν μπορείς να το παίξεις «άγιος» στους αφρικανικούς πληθυσμούς – έτσι δεν είναι; Ο βασιλιάς της γαλλίας όμως είπε ότι θα το προσπαθήσει.

Ίσως γονατίσει κι αυτός, να παραστήσει τον μετανοιωμένο… Nα δείξει ότι «νοιώθει»…

Οργανωμένη παράνοια 1

Δευτέρα 15 Ιούνη. Στην χθεσινή καθεστωτική «καθημερινή» υπήρχε ένα δισέλιδο αφιερωμένο στη μέτρηση των «συνωμοσιολόγων». Το δικό μας ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα «αποτελέσματα», αλλά στις ερωτήσεις που έγιναν τοποθετώντας προκαταβολικά τις «μη πρέπουσες απαντήσεις» (σίγουρα απ’ τον συγκεκριμένο δημαγωγικό μηχανισμό) στην «κοινή δεξαμενή» της «συνωμοσιολογίας»!

Απ’ τις 6 ερωτήσεις των οποίων τις απαντήσεις παρουσιάζει η «καθημερινή» μόνο η μία θα μπορούσε να τραβήξει «συνωμοσιολογικές» απαντήσεις: ο νέος κορονοϊός δημιουργήθηκε τυχαία στη φύση ή είναι ανθρώπινο δημιούργημα; Οι άλλες 5 αφορούν ζητήματα για τα οποία υπάρχουν ήδη υπερβολικά πολλά ντοκουμέντα, έτσι ώστε εύλογα θα μιλούσε κάποιος για αντιπολίτευση. Ανοργάνωτη, χύμα και αντιφατική – αλλά αυτό: αντιπολίτευση. Οι ερωτήσεις ήταν:

– Πίσω από τον νέο κορωνοϊό «κρύβονται» φαρμακευτικές εταιρείες ή μεγαλοεπενδυτές;

– Πίσω από τον νέο κορωνοϊό “κρύβονται” κάποια ή κάποιες χώρες;

– Χρησιμοποιούνται (: πληθυντικός) αδικαιολόγητα για εκφοβισμό της κοινής γνώμης;

– Χρησιμοποιείται (: ενικός…) αδικαιολόγητα για επιβολή αναγκαστικού εμβολιασμού;

– Χρησιμοποιείται αδικαιολόγητα εις βάρος των προσωπικών δεδομένων των πολιτών;

Στις δύο πρώτες οι απαντήσεις “ναι” και “όχι” είναι μοιρασμένες. Στις άλλες τρεις υπερτερούσαν καθαρά τα “όχι”. Παρ’ όλα αυτά τα (μειοψηφικά) “ναι” σ’ αυτές τις ερωτήσεις θεωρούνται “συνωμοσιολογία”!!! Κι αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι όποιος είναι εχθρικός προς τις big pharma και τις big tech – κάτι που άλλοτε θα ήταν το καθήκον κάθε πραγματικού αντικρατιστή / αντικαπιταλιστή… – πετιέται στην «κοινή δεξαμενή». Ή, άλλο παράδειγμα, όποιος ξέρει ότι γίνεται ήδη λεηλασία των προσωπικών δεδομένων απ’ τις big tech και τα κράτη και είναι εχθρικός σ’ αυτό – κάτι που άλλοτε θα ήταν καθήκον ακόμα και του πιο απλού « δημοκράτη»… – πετιέται επίσης στην «κοινή δεξαμενή». Ο Snowden θα πεταχτεί εκεί· ο Assange βρίσκεται ήδη στο χείλος του άλλου γκρεμού, εκείνου των «τρομοκρατών»…

Οι δημοκόποι ΔΕΝ ήθελαν να ανιχνεύσουν «συνωμοσιολόγους»! Δεν έκαναν ερωτήσεις για τις 5G κεραίες, για τους εξωγήινους ή άλλα παρόμοια. Οι δημοκόποι ήθελαν να εγγράψουν εύλογες αντιρρήσεις / αρνήσεις στην «κοινή δεξαμενή» της συνωμοσιολογίας· αφού ταυτόχρονα τις «μετρήσουν» για να διαμορφωθούν οι κατάλληλες τακτικές εναντίον τους.

Η γραμμή είναι ξεκάθαρη…

(φωτογραφία: Οι βαθύπλουτοι ανθρωπιστές «πονάνε» μ’ αυτά που τραβάνε οι αφροαμερικάνοι και οι υπόλοιποι μετανάστες στο ψοφιοκουναβιστάν. Γι’ αυτό προτείνουν ότι μετά το προσωπικό των νοσοκομείων αυτοί θα πρέπει να έχουν προτεραιότητα στα mRNA εμβόλια που χρηματοδοτούν. Πρακτικά μάλλον θα γίνει «παράλληλα», με μια ελαφριά προτεραιότητα στους υπήκοους μάζα· δεδομένου ότι πολλοί γιατροί ή/και νοσηλευτές, ξέροντας περί τίνος πρόκειται, θα αρνηθούν ευγενικά. Αυτό βλέπει στους αφροαμερικάνους, λοιπόν, η κυρά Melinda Gates μέσα απ’ την απεριόριστη καλωσύνη και αγαθοεργία της: μαζικά πειραματόζωα, για το καλό της υγείας τους – πάντα!

Το κίνημα Black Life Matters πρέπει να μάθει γρήγορα απ’ την σφαγή που έγινε στη Ν. Υόρκη, στο Queens και όχι μόνο! Και πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριλάβει στο ρεπερτόριό του την άρνηση του να γίνουν οι αφροαμερικάνοι η αφρική εσωτερικού που τόσο επειγόντως ψάχνουν οι αμερικανικές big pharma – μεγάλη η χάρη τους…)

Οργανωμένη παράνοια 2

Δευτέρα 15 Ιούνη. Το δεύτερο περιεχόμενο του δισέλιδου της «καθημερινής» είναι μια συνέντευξη με κάποιον Νιλ Τζόνσον, που συστήνεται σαν καθηγητής φυσικής στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον και μελετητής του «αντιεμβολιαστικού κινήματος στις ηπα». Αυτό το «κίνημα», που συνδέει κοινότοπα εμβόλια (όπως αυτό κατά της ιλαράς) με τον αυτισμό, ξεκίνησε από έναν αμερικάνο παπά· και όπως θα περίμενε κανείς ανήκει στην κατηγορία των flat earthers· με την διαφορά ότι ευθύνεται για την σημαντική αύξηση κρουσμάτων ιλαράς στον πρώτο κόσμο.

Είναι ωστόσο σχετικά παλιά ιστορία. Γιατί γίνεται θέμα τώρα; Επειδή επίκεινται διάφορα fast track εμβόλια, στο συναγωνισμό των big pharma (και των κρατών όπου έχουν τις έδρες τους) για το ποιός θα ελέγξει την παγκόσμια αγορά – για ένα εμβόλιο που πιθανότατα δεν χρειάζεται καν, θα αποτελέσει όμως την βάση για την τεχνολογική αναδιάρθρωση και σ’ αυτόν τον τομέα. Δεν πρόκειται για οποιοδήποτε εμβόλιο. Πρόκειται για το εγχείρημα νο 0 της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, και ειδικά της βιομηχανίας φροντίδας υγείας. Το «αντιεμβολιαστικό κίνημα» είναι ήδη το καλούπι και τα τοιχία της «κοινής δεξαμενής» στην οποία θα πεταχτεί η κρίσιμη και εύλογη κριτική απέναντι στις mRNA «εμβολιαστικές τεχνολογίες» ή οτιδήποτε άλλο πουληθεί σαν «ασφαλές» σε χρόνο dt!

Διαβάστε αργά και προσεκτικά την απάντηση που δίνει ο ενσωματωμένος ειδικός σε μια «κατάλληλη ερώτηση» / πάσα του έλληνα δημοσιογράφου:

Ερώτηση: Είναι το αντιεμβολιαστικό κίνημα μια απειλή ενάντια στις προσπάθειες αντιμετώπισης της πανδημίας;

Απάντηση: Νομίζω ναι. Η πανδημία είναι γι’ αυτούς η τέλεια καταιγίδα. Μοιάζει σαν να επιβεβαιώνει όλες τις θεωρίες συνωμοσίας που προϋπήρχαν. Κατ’ αρχάς το διαχρονικό επιχείρημα υπέρ των εμβολίων είναι ότι είναι ασφαλή γιατί έχουν προηγηθεί χρόνια ή δεκαετίες κλινικών δοκιμών. Τώρα όμως το εμβόλιο που θα δημιουργηθεί θα παρουσιαστεί με δοκιμές μόνο μερικών μηνών. Και όσοι είναι δύσπιστοι απέναντι στα εμβόλια, θα αμφισβητήσουν ότι λένε την αλήθεια εκείνοι που μέχρι πρότινος υποστήριζαν ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή επειδή έχουν προηγηθεί χρόνια δοκιμών. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι κάνουν επιλεκτική χρήση επιστημονικών δεδομένων.

Παρακαλούμε την προσοχή σας. Ενώ ο «ειδικός» παραδέχεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη colpo grosso με την δραστική μείωση του χρόνου δοκιμών για τα εμβόλια του covid-19, υπονοεί πως όποιος εκδηλώσει την απόρριψή του σε φαρμακευτικούς σαλτιμπαγκισμούς με άγνωστες παρανέργειες (δεν μπορεί παρά να) ανήκει στους «δύσπιστους απέναντι στα εμβόλια» γενικά!!! Γιατί; Γιατί έτσι! Επειδή έτσι γουστάρει! Επειδή υπάρχει «κοινή δεξαμενή»!!!

Απαγορεύεται, λοιπόν, τόσο κατά τον «ειδικό» όσο και κατά τον καθεστωτικό δημοσιογράφο να είναι κάποιος εχθρικός απέναντι στον τυχοδιωκτισμό της κερδοφορίας των big pharma στη ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ περίπτωση! Επιτρέπεται μόνο να είναι, υποχρεωτικά, «γενικά δύσπιστος» – να καταχωρείται, δηλαδή, στο «αντιεμβολιαστικό κίνημα»… Τσαμπουκά! Τρέχει τίποτα;

Πριν 40 ή και 30 χρόνια ο ίδιος ειδικός με την ίδια καρέκλα στα μαλακά του οπίσθια θα θεωρούσε ανεπίτρεπτο να πετάξει τέτοιο υπονοούμενο. Πριν 40 ή και 30 χρόνια ο ίδιος καθεστωτικός δημοσιογράφος, για να μην τον κοροϊδεύουν οι αναγνώστες του για στημένο, θα έκανε την ερώτηση: εσείς, δηλαδή, θα το κάνατε αυτό το fast track εμβόλιο; Θα το συστήνατε και στους φίλους σας;

Η απάντηση θα ήταν «όχι βέβαια!». Τι άλλαξε; Όχι η εμφάνιση του «αντιεμβολιαστικού κίνηματος»! Αλλά ο post modern κυνισμός της εξουσίας: ό,τι και να λέτε εσείς, θα σας επιβάλουμε αυτά που θέλουμε. Έχουμε το know how, έχουμε και τους «κοινωνικούς συμμάχους». Σκασμός!

Κι έτσι θα γίνει αν το επιτρέψουμε: θα επιβληθεί σκασμός!

(φωτογραφία: Μετανάστες εργάτες κρατούμενοι στα υπνωτήριά τους, στη Σιγκαπούρη. Κι εκεί, όπως παντού, τα κρατικά πραξικοπήματα που έκαναν σκόνη τα “πολιτικά δικαιώματα” κτύπησαν ακόμα περισσότερο εκείνους που βρίσκονταν έτσι κι αλλιώς σε limbo…)

Εμπρός γενναίοι!

Τετάρτη 10 Ιούνη. Επί τη ευκαιρία όμως αυτής της «εθνικής νίκης», και ακολουθώντας «τακτική Αλέφαντου» (πάμε γερά να τους φάμε!), οι εθνικόφρονες δημαγωγοί δεξιάς κι αριστεράς πήραν οδηγίες να «ανεβάσουν» τους τόνους σχετικά με την δράση της Άγκυρας στο λιβυκό πεδίο μάχης. Μετά από δεκάδες μεταφορές μισθοφόρων και όπλων από αέρα και θάλασσα επί εβδομάδες, χτες οι ντόπιοι δημαγωγοί «θυμήθηκαν» πόσο παλιοχαρακτήρας είναι ο Erdogan. Ανακάλυψαν, μάλιστα, και ένα τουρκικό μεταγωγικό που έκανε αγώι (συνοδευόμενο ωστόσο από 3 τουρκικά πολεμικά). Κι ένα ελληνικό υποτίθεται πως θα έκανε το καθήκον του αν δεν ήταν μόνο του, να σταματήσει την «παράνομη μεταφορά όπλων στη λιβύη», εφαρμόζοντας κάποιες ευρωπαϊκές αποφάσεις που τις έχουν ξεχάσει κι αυτοί που τις πήραν.

Αλλά ήταν μόνη της η ελληνική φρεγάτα, αφού κανείς άλλος δεν έχει στείλει πλοία ή ιπτάμενα μέσα για να εμποδιστεί οποιοσδήποτε να μεταφέρει οτιδήποτε είτε προς είτε από την λιβύη… Οπότε απλά μερικές εντυπώσεις ακόμα, για εσωτερική κατανάλωση…

Όλο το ελληνικό πολιτικό σύστημα (και όχι μόνο το ρημαδογκουβέρνο) προσπαθεί να κρύψει απ’ τους υπηκόους / πελάτες του εθνικισμού, του σωβινισμού και του αντιτουρκισμού, το γεγονός ότι το «εθνικό σχέδιο» που δουλευόταν εδώ και πάνω από μια 10ετία για τον (συν)έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου με την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ βρίσκεται πια στον πάτο της θάλασσας. Παρ’ όλα αυτά η «εθνική συνοχή», οι ιμπεριαλιστικές μανίες του «εθνικού κορμού», πρέπει να διατηρηθούν. Όχι επειδή θα δώσουν τη νίκη στα ελληνικά αφεντικά όταν και αν εμπλακούν πιο ενεργά στον εξελισσόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά επειδή απλά, πολύ απλά, ο εθνικισμός και τα «μεγαλεία», ακόμα και σαν φαντασιώσεις (κυρίως έτσι), εξασφαλίζουν την βάση της εθελοδουλείας στο εσωτερικό. Τα «εθνικά ζητήματα» είναι ο διακόπτης που οποιαδήποτε στιγμή, γυρνώντας στο ON, εξασφαλίζει την ταξική ειρήνη.

Ταυτόχρονα, αυτός ο τόσο χρήσιμος στο εσωτερικό ανακυκλώσιμος εθνικισμός / μιλιταρισμός, εμποδίζει οποιαδήποτε πρακτικά ρεαλιστική κίνηση του ελλαδιστάν… Τα έχουμε πει όμως, και θα τα ξαναπούμε σύντομα: «ρεαλισμός» θεωρούνται τα συμφέροντα και οι συμμαχίες του νο 1 ελληνικού εθνικού κεφάλαιου, των εφοπλιστών… Οτιδήποτε άλλο είναι «προδοσία»…

Ο Αλέξης Ηρακλείδης, μέχρι πέρυσι προφέσορας του Παντείου για τις διεθνείς σχέσεις και την επίλυση των συγκρούσεων, θα πρέπει να θεωρείται πανηγυρικά εθνοπροδότης με τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό του. Να τι είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του:

«Από τα 6 θέματα του Αιγαίου τα πράγματα έχουν ως εξής: σε ότι αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη και την υφαλοκρηπίδα υπάρχει ισοπαλία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Στον εναέριο χώρο και στην εναέρια κυκλοφορία (FIR) τα τουρκικά επιχειρήματα είναι αδιάσειστα και τα ελληνικά δεν έχουν σχεδόν καμία βάση. Σε ότι αφορά την αποστρατικοποίηση υπάρχουν 3 νομικά καθεστώτα, στο ένα υπερτερεί η Ελλάδα και στα άλλα δύο η Τουρκία. Τέλος σε ότι αφορά τα Ίμια και τις «γκρίζες ζώνες» υπερτερεί η Ελλάδα».

«Όλα ανεξαιρέτως είναι διαπραγματεύσιμα και στις δύο θάλασσες προκειμένου να βρεθούν λύσεις που ικανοποιούν και τις δύο πλευρές, χωρίς κερδισμένους και χαμένους. Το μόνα αδιαπραγμάτευτα για την Ελλάδα είναι η υπάρχουσα κυριαρχία της στα ηπειρωτικά της εδάφη και στα νησιά και στα 6 μίλια της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης.

«Οι συμβιβασμοί θα είναι αμοιβαίοι, η Ελλάδα θα ξεχάσει τη μονομερή οριοθέτηση που είναι παράνομη με βάση το διεθνές δίκαιο και η Τουρκία ότι τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου είναι γεωπολιτική προέκταση της Ανατολίας (άλλο αν γεωλογικά όντως είναι, αλλά αυτό δεν έχει νομικές συνέπειες). Επίσης η Ελλάδα θα αφήσει κατά μέρος τα περί μέσης γραμμής μεταξύ ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου και τουρκικών παραλίων που αποκλείουν την Τουρκία από την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, σαν να ήταν περίκλειστη χώρα στο Αιγαίο (ενώ βέβαια δεν είναι)».

«Η σημερινή Ελληνοκυπριακή ηγεσία του Νίκου Αναστασιάδη προωθεί τη διχοτόμηση και είναι η κύρια υπεύθυνη για την μη επίλυση, όπως γράφω και στο βιβλίο μου»…

(φωτογραφία: Πού χάθηκε αυτός ο ναύαρχος του «τζενεράλ» με τα άπταιστα ελληνικά; Σε ποιο ελληνικό καφενείο ξέμεινε να παίζει τάβλι; Αυτός δεν ήταν που θα βούλιαζε ακόμα και τα τουρκικά σερφ αν τολμούσαν να….;)

Το πολύ σπάνιο (και τα πολύ συνηθισμένα)

Τετάρτη 10 Ιούνη. Ήταν που ήταν στραβό το κλίμα (των τρομοκρατικών υγιεινιστικών επιχειρηματών) ήρθε η τεχνική διευθύντρια του Π.Ο.Υ. Maria Van Kerkhove και το αποτέλειωσε. Τι είπε προχτες (προκαλώντας έναν κάποιο χαμό) σε μια συνέντευξη τύπου; Αυτό:

…Έχουμε έναν αριθμό ερευνών από χώρες που κάνουν πολύ λεπτομερή ιχνηλάτηση επαφών. Παρακολουθούν τις ασυμπτωματικές περιπτώσεις, παρακολουθούν τις επαφές, και δεν βρίσκουν δευτερογενή μεταφορά του ιού. Είναι πολύ σπάνια…

Πανικός! Αν οι ασυμπτωματικοί «φορείς» δεν κολάνε άλλους, τότε πως στην ευχή θα νομιμοποιηθούν όλα όσα τα σοφά κράτη και οι σοφοί «ειδικοί» τους επέβαλαν εναντίον των πάντων, και, προφανώς, των δεκάδων, εκατοντάδων εκατομμυρίων που είναι ασυμπτωματικοί; Εκείνο το θρυλικό «μεγάλο ιικό φορτίο» των παιδιών – υγιεινομικές βόμβες πώς να ξεχαστεί και πώς να δικαιολογηθεί; Εκείνη η εφεύρεση όπου οι κοινωνικές σχέσεις είναι απλά μια ασυμπτωματική αλυσίδα μεταφοράς του τσαχπίνη που στο τέλος θα πετύχει και θα ξεκάνει κάποιον ηλικιωμένο επιβαρυμένο μ’ άλλα σοβαρά προβλήματα πως θα δικαιολογηθεί;

Παρά την θυμωμένη αντίδραση που προκάλεσαν αυτές οι δηλώσεις στους ειδικούς των πραξικοπημάτων η Van Kerkhove επανήλθε χτες επιμένοντας:

…Συνολικές μελέτες μετάδοσης από ασυμπτωματικά άτομα είναι δύσκολο να γίνουν, αλλά τα διαθέσιμα στοιχεία από την ιχνηλάτηση επαφών που έχουν συγκεντρωθεί από διάφορα κράτη μέλη του π.ο.υ. δείχνουν ότι τα ασυμπτωματικά άτομα είναι αρκετά πιο απίθανο να μεταφέρουν τον ιό σε σχέση με αυτούς που εμφανίζουν συμπτώματα. Αναφερόμουν σε λίγες μελέτες, δύο ή τρεις. Δεν αναφέρθηκα στην πολιτική του π.ο.υ….

Τι έχει συμβεί, και τι προκύπτει τώρα; Όπως θυμάστε εξ αρχής τα τεστ ήταν πολύ λίγα (και όχι ιδιαίτερα ακριβή), πράγμα που σήμαινε ότι στην ουσία χρησιμοποιούνταν μόνο για όσους έφταναν στην πόρτα των νοσοκομείων, ήταν δηλαδή μέτριες έως σοβαρές περιπτώσεις. Οι ασυμπτωματικοί έμειναν στην συντριπτική τους πλειοψηφία αφανείς, αόρατοι, αφού δεν υπήρχε κανένας τρόπος να εντοπιστούν.

Η θεωρία ότι παρ’ όλα αυτά οι ασυμπτωματικοί “κολλάνε” τους άλλους φτιάχτηκε στο πόδι, και χωρίς κανένα στοιχείο. Βόλευε, επειδή ενοχοποιούσε τους πάντες, άρα “νομιμοποιούσε” την κατ’ οίκον φυλάκιση των πάντων. Για έναν ιό που διαπιστωμένα περνάει απ’ το αναπνευστικό σύστημα (μύτη ή στόμα), κατεβαίνει τον φάρυγγα για να καταλήξει (αν επιζήσει εν τω μεταξύ…) στα πνευμόνια, η μετάδοση – χωρίς – συμπτώματα δεν ήταν απλά ακροβασία. Ήταν ενέσεις βλακείας! Πώς βγαίνει ο ιός απ’ το σώμα του φορέα αν αυτός δεν φταρνιστεί ή δεν βήξει; Έλα ντε;!;! Άρχισε η κατασκευή ενός παρανοϊκού “σκηνικού”, όπου ο ιός επιζούσε παντού, κολλούσε από παντού, και τα λοιπά και τα λοιπά – αυτά ενώ ήταν γνωστό ότι μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω αέρα, όπως συμβαίνει με τις γρίπες.

Όλη η κατασκευή της μεταδοτικότητας ήταν αυθαίρετη, δεν είχε καμμία σχέση με “επιστήμη” (είχε όμως μεγάλη σχέση με κρατικές πολιτικές…), και φυσικά δεν είχε σοβαρές έρευνες πίσω της. Επειδή οι αιρετικοί (π.χ. ο δυσφημισμένος τελικά στο ελλαδιστάν Ιωαννίδης) το ήξεραν αυτό – της δουλειάς είναι! – ζητούσαν απ’ την αρχή αυτό το απλό: αφού τα τεστ είναι περιορισμένα σε αριθμό, ας γίνεται μια σωστή δειγματοληπτική έρευνα, ας δημιουργηθεί δηλαδή ένα “σταθμισμένο δείγμα” του πληθυσμού, με κριτήρια ηλικίας, φύλου, φυλής, προβλημάτων υγείας κλπ, κι ας παρακολουθούμε την εξέλιξη της πορείας του covid-19 εκεί – ώστε να έχουμε μια καθαρή και εξελισσόμενη στο χρόνο αντίληψη για την αρρώστια…

Αυτό το τόσο απλό, λογικό, και απόλυτα συμβατό με την «επιστημοσύνη» δεν έγινε. Δεν έγινε πουθενά! Γιατί; Δεν υπήρξε καμμία εξήγηση, αφού κανένα απ’ τα «επιχειρήματα» της υγιεινιστικης τρομοεκστρατείας δεν μπορούσε να το βγάλει στην άκρη. Ούτε το «να σώσουμε τα νοσοκομεία μας», ούτε το «να ισοπεδώσουμε την καμπύλη», ούτε τίποτα άλλο δεν μπορούσε να απαντήσει στο απλό ερώτημα «γιατί δεν κάνουμε έρευνα σε σταθερά δείγματα»; Απλά η πρόταση θάφτηκε δημαγωγικά…

Δεν έγινε επειδή θα αποδείκνυε αυτό που προκύπτει τώρα, εκ των υστέρων. Ό,τι, δηλαδή, αν δεν έχει κάποιος τα μίνιμουμ συμπτώματα (βήχα, φτάρνισμα) αυτός ο τσαχπίνης ΔΕΝ μεταδίδεται!!! Όμως αυτό δεν βόλευε καθόλου! Γιατί θα έδειχνε εκείνο που ήταν σαφές απ’ την αρχή: ότι πρόκειται για μια ήπια επιδημία που χτυπάει κυρίως τους ήδη βεβαρυμένους οργανισμούς· άρα αυτοί είναι που πρέπει να προστατευτούν κοινωνικά και ιατρικά…

Έγιναν τα ακριβώς αντίθετα. Πέρα απ’ τα πραξικοπήματα, το βίαιο σπρώξιμο σε ακόμα πιο εντατική ψηφιακή μεσολάβηση της καθημερινής ζωής, οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (: οι ηλικιωμένοι με προβλήματα υγείας) αποδεκατίστηκαν. Σε μικρότερο βαθμό απ’ τις επιπλοκές του covid-19. Κυρίως απ’ την συστηματική εγκατάλειψή τους απ’ τα συστήματα υγείας αν δεν μπορούσαν να δηλώσουν “covid positive”, απ’ τα ιατρικά λάθη και από τα θεραπευτικά πειράματα που γίνονταν…