Tag: σαουδική αραβία

Δευτέρα 23 Απρίλη. Συγκλίνουσες πληροφορίες (απ’ αυτές που δύσκολα ξεφεύγουν απ’ τον έλεγχο ενός δικτατορικού καθεστώτος σαν το σαουδαραβικό) υποδεικνύουν ότι μια (μάλλον κακά οργανωμένη) προσπάθεια δολοφονίας του τοξικού πρίγκηπα έγινε στο Ριάντ, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου προς Κυριακή. Αντίπαλοι του τοξικού υποστηρίζουν ότι κάποιο στρατιωτικό απόσπασμα επιτέθηκε στο ανάκτορό του· ωστόσο απωθήθηκε απ’ την φρουρά (ενδεχoμένως μισθοφόρους της academi, πρώην blackwater…) Στην επίθεση χρησιμοποιήθηκε και ένα drone. Στη διάρκεια της επίθεσης (που κράτησε τουλάχιστον μια ώρα) ο μονάρχης Salman και ο διάδοχός του τοξικός πρίγκηπας μεταφέρθηκαν άρον άρον σε υπόγειο καταφύγιο σε αεροπορική βάση· ίσως για να είναι κοντά στη δυνατότητα διαφυγής αν η επίθεση πετύχαινε…

Το ότι ο τοξικός δεν θα πεθάνει από γεράματα είναι σίγουρο. Το κακό με τους εσωτερικούς αντιπάλους του είναι ότι θέλουν να τον ξεφορτωθούν χωρίς να χαλάσουν το παλάτι, σαν κτίριο. Πάνε να καθαρίσουν με λιανοντούφεκα… Κι έτσι καταφέρνει να την γλυτώνει (ως τώρα).

Αν πάντως χρειαστεί να την κάνει εντελώς, ξέρουμε από τώρα τις 2 πρωτεύουσες στις οποίες θα αναζητήσει καταφύγιο. Είτε στο Λονδίνο, είτε στο Παρίσι…. Τόσα ντάλαρς τους έχει ακουμπήσει, δεν θα βρουν ένα δωμάτιο στα μέτρα του;

Τετάρτη 18 Απρίλη. Την Παρασκευή 30 Μάρτη, κάτω απ’ τον τίτλο «Ουάου!», γράφαμε:

Τα μάθατε τα νέα; Το ψόφιο κουνάβι το ανακοίνωσε χτες, μπροστά σε κοινό (όχι τιτιβίζοντας): Φεύγουμε σύντομα, πολύ σύντομα, απ’ την συρία! Ας αναλάβουν άλλοι!!!

Το υπουργείο των εξωτερικών του (υπό νέα διεύθυνση) ρωτήθηκε και απάντησε ότι “δεν ξέρει τίποτα”… Το υπουργείο της άμυνάς του (υπό την παλιά διεύθυνση του “τρελού σκύλου”) έχει απαντήσει πριν λίγες ημέρες: δεν πρόκειται να φύγουμε απ’ την συρία – όχι πριν οριστικοποιηθούν οι διαπραγματεύσεις στη Γενεύη. Δηλαδή: εκεί θα κάτσουμε…

Βγαίνει άκρη; Αφού θυμηθείτε τα περί “εναλλακτικών πραγματικοτήτων” τα οποία έχει επίσημα υποστηρίξει το επιτελείο του ψόφιου κουναβιού μετά τις αμερικανικές εκλογές, βάζετε σε ένα μπλέντερ τα πάντα… και θα πάρετε ένα ρεαλιστικό κοκτέιλ: κάποιοι αμερικάνοι πεζοναύτες (απ’ τους επίσημα 2.000, ανεπίσημα άγνωστο πόσους) θα επαναπατριστούν απ’ την συρία, θα πάνε όμως άλλοι, μπορεί και περισσότεροι, σαν “ιδιωτικά συμβόλαια” (που θα πληρώνει, πιθανόν, ο τοξικός… Γιατί όχι; Μπίζνες είναι…).

Έτσι, στις μεταμοντέρνες εποχές μας, θα ισχύουν όλα: και ο αμερικανικός στρατός θα έχει φύγει εν μέρει απ’ την συρία· και θα είναι εκεί σε ικανή ποσότητα και ποιότητα για να φυλάει τις αμερικανικές βάσεις· και θα μειωθούν τα επίσημα έξοδα του αμερικανικού υπ.αμ.· και θα αυξηθούν τα έξοδα του αμερικανικού υπ.εξ. αλλά και του Ριάντ…

Αυτά απ’ την ασταμάτητη μηχανή πριν 19 ημέρες. Πριν δυο μέρες, η αμερικανική καθεστωτική wall street journal (επικαλούμενη ανώνυμους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του καθεστώτος) άρχισε να μιλάει γι’ αυτό που προβλέπαμε σαν “αποχώρηση του αμερικανικού στρατού” απ’ την συρία: την αντικατάστασή του από μισθοφόρους πληρωμένους απ’ το Ριάντ!

Το ρεπορτάζ της w.s.j. αναφέρει ότι ο «σύμβουλος ασφαλείας» του ψόφιου κουναβιού John Bolton έχει αρχίσει «τηλεφωνικές επαφές» με διάφορους άραβες καθεστωτικούς / δικτάτορες της μέσης Ανατολής για να χρηματοδοτήσουν (αντί για την Ουάσιγκτον) αφενός το pkk/ypg και αφετέρου την αποστολή στρατού για να καλύψει το «κενό ασφαλείας» που θα αφήσει η αποχώρηση (μέρους εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε) του αμερικανικού στρατού απ’ την βορειοανατολική συρία.

Στη συνέχεια το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι αυτά τα καθεστώτα (κυρίως το Ριάντ και τα εμιράτα) έχουν απευθυνθεί στον Erik Prince, ιδιοκτήτη της πρώην blackwater και νυν academi – για να μαζέψει τα απαραίτητα «νοικιασμένα όπλα»…

Κατά το σχέδιο (αμερικανο-αγγλο-ισραηλινό σίγουρα) θα ήταν προτιμότερο αυτά τα «νοικιασμένα όπλα» να είναι σε ικανό βαθμό άραβες· πράγμα που (κατά την ταπεινή μας άποψη) θα μπορούσε να περιλαμβάνει και αρκετά απ’ τα μέλη του isis, αρκεί να υπακούουν πλέον σε αμερικανικές διαταγές. Οπωσδήποτε θα μείνει και ένας αριθμός επίσημων «αμερικάνων συμβούλων», ας πούμε λίγες εκατοντάδες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, και οι αμερικανικές βάσεις θα περιφρουρούνται, και το pkk/ypg θα είναι «ευχαριστημένο», και θα πουλιέται διεθνώς η ιδέα ότι ο κατοχικός στρατός στην βορειοανατολική συρία δεν είναι τέτοιος, αφού πρόκειται για … “ντόπιους”!

Ο υπ.εξ. του σαουδάραβα τοξικού πρίγκηπα Adel al-Jubeir επιβεβαίωσε χτες ότι «η σαουδική αραβία είναι πρόθυμη να στείλει στρατό στη συρία αν της το ζητήσουν οι ηπα». Προθυμότατη: θα ξαναγυρίσει ο isis απ’ την πίσω πόρτα και με άλλες στολές…

Τετάρτη 11 Απρίλη. Παλιάτσος πρώτης γραμμής, χωρίς όμως την ψοφιοκουναβική φήμη, είναι και ο γάλλος πρόεδρος Macron. Ο γαλλικός καπιταλισμός (τον οποίο εκπροσωπεί σα «γενικό σύνολο») λαχανιάζει και χάνει διαρκώς έδαφος στην παγκόσμια ιεραρχία όσο προχωράει ο 21^ος αιώνας. Και ο σοσιαλφιλελεύθερος Macron έχει αναλάβει να διασώσει την «γαλλόσφαιρα», πρώτα στην υποσαχάρια αφρική (σχετικά ευκολότερη αλλά καθόλου απλή δουλειά…) και, εσχάτως, στη μέση Ανατολή.

Ο γαλλικός ιμπεριαλισμός «έχασε» την Δαμασκό (με την οποία είχε μακρόχρονη σχέση) αφήνοντάς την στις αμερικανικές, ισραηλινές και σαουδαραβικές πρωτοβουλίες τα τελευταία χρόνια. Και τώρα, που «άλλαξε το κόλπο», προσπαθεί να ξαναχωθεί στην συριακή επικράτεια, με τον πιο ταπεινωτικό (για φοβερούς και τρομερούς γάλλους ιμπεριαλιστές) αλλά και αόρατο ακόμα τρόπο: πίσω απ’ τις πλάτες της Ουάσιγκτον… Σε στυλ «άσε αφεντικό, θα καθαρίσω εγώ».

Αφού πρώτα το Παρίσι κατηγόρησε ευθέως την Μόσχα για «υποστήριξη» της υποτιθέμενης «συριακής επίθεσης με χημικά» στην Douma, χτες το γύρισε. «Η γαλλία και οι σύμμαχοί της θα αποφασίσουν τις επόμενες ημέρες (ουάου! είναι η γαλλία στο κέντρο και γύρω γύρω κάτι σύμμαχοι, σαν τις ηπα π.χ…..) για την απάντησή μας. Δεν πρόκειται να στοχεύσουμε συμμάχους του καθεστώτος, ούτε να επιτεθούμε σε οποιονδήποτε, αλλά μάλλον να κτυπήσουμε τις χημικές ικανότητες του καθεστώτος….» δήλωσε ο Macron. «Δεν θέλουμε κλιμάκωση…»

Ουάου!!! Ώστε το Παρίσι ξέρει ότι το καθεστώς Άσαντ έχει κάπου κρυφά εργοστάσια παραγωγής χημικών όπλων; Και γιατί δεν το λέει τόσο καιρό ώστε να τα καταστρέψει (μαζί με τους συμμάχους το, πάντα!!!) και να γλυτώσουν οι άμαχοι, τα παιδιά και οι γυναίκες; Το σόι σοσιαλιστικός κυνισμός είναι αυτός;

Επειδή το ψόφιο κουνάβι, σαν αρχιστράτηγος του αμερικανικού στρατού, κυριαρχεί ακόμα στη σκηνή, κανείς δεν δίνει σημασία στον ψόφιο ασβό του γαλλικού ιμπεριαλισμού, τον αρχιστράτηγο Macron. Όπως συμβαίνει και με την αγγλίδα αρχιστράτηγο και το δικό της επιτελείο, έτσι και οι “λεπενικοί δημοκράτες” κρύβονται πίσω απ’ τις «φαρδιές πλάτες» του ψοφιοκουναβιστάν (ελπίζοντας να κληρονομήσουν κάτι απ’ την παγκόσμια περιουσία του…).

Δεν παύει, ωστόσο, να είναι ο Macron ο κλόουν πολιτικός επικεφαλής ενός «εθνικού καπιταλισμού» επικίνδυνου μεν αλλά και σε παρακμή. Μπορεί να ελπίζει ότι συμμετέχοντας στο πλάι του αφεντικού (της Ουάσιγκτον) στην “τιμωρία” του Άσαντ θα συγκρατήσει (το αφεντικό). Αυτό δεν είναι πρωτοφανές στην καθεστωτική πολιτική· ωστόσο το Παρίσι δεν έκανε το ίδιο το 2003, όταν οι τότε αμερικάνοι συντηρητικοί ετοίμαζαν την “σοκ και δέος” επίθεσή του κατά του ιράκ.

Είναι λοιπόν τόσο κλόουν ώστε να δηλώσει στον τοξικό πρίγκηπα (σε ποιον; στο πελατάκι της πολεμικής του βιομηχανίας και όχι μόνο: deal 18 δις δολαρίων, βασικά για όπλα, υπέγραψε χτες ο τοξικός στο Παρίσι – άλλο αν θα υλοποιηθούν…) ότι «η στρατηγική του αντίληψη (του τοξικού…) για περιορισμό της ιρανικής επιρροής στη μέση Ανατολή, η οποία μπορεί να αποσταθεροποιήσει την περιοχή μέσω τρομοκρατίας τον βρίσκει σύμφωνο». Σαν φτηνός και καταγέλαστος πλασιέ ο «αρχιστράτηγος Macron» λέει στον τοξικό (που σήμερα είναι αύριο δεν είναι…) αυτά που θέλει να ακούσει, εκνευρίζοντας τον παραδοσιακό του σύμμαχο (την Τεχεράνη), στον οποίο αύριο θα λέει ψιθυριστά «ντάξει, λέμε και καμιά μαλακία», για να μην χάσει τα πλούσια συμβόλαια των γαλλικών εταιρειών για σοβαρές μπίζνες στο αναπτυσσόμενο καπιταλιστικά ιράν.

Αλλά βέβαια τι είναι ο «αρχιστράτηγος Macron»; Ο διάδοχος ενός καπιταλισμού που στον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο είχε συμμαχήσει και με τις δύο πλευρές, μπας και την βγάλει. Και μια κυβέρνηση του Βισύ είχε, και έναν «αντιγερμανό» Ντε Γκώλ…

Δουλεύουν πάντα αυτά τα κόλπα; Θα φανεί…

(φωτογραφία πάνω: ο σαουδαραβας και ο γάλλος αρχιστράτηγος με το επαγγελματικό ύφος τους.

κάτω: ο τοξικός χωρίς τα ρούχα της δουλειάς, στο μουσείο του Λούβρου χτες. Μοιάζει με έλληνα μαγαζάτορα της πλατείας του Κορυδαλλού, αλλά δεν πρέπει να ξεπέφτουμε σε τέτοιες απλουστεύσεις…)

Δευτέρα 2 Απρίλη. Μπορεί ο τοξικός να έμαθε απ’ το ταξίδι του στην Ουάσιγκτον και τις συναντήσεις με τους φίλους του, αμερικάνους και ισραηλινούς, ότι θα χρειαστεί ένας πόλεμος κατά του ιράν… Απ’ την άλλη όμως φαίνεαι ότι κάτι πιο τοις μετρητοίς πήρε τ’ αυτί του. Συνεντευξιαζόμενος στο καθεστωτικό time (τι στο διάολο σημαίνει μια τέτοια επίσκεψη αν δεν ενημερωθεί ο κόσμος μέσω time και newsweek;) το είπε:

Ο Bashar (γνωστός σαν Άσαντ της συρίας…) θα παραμείνει. Αλλά πιστεύω ότι το συμφέρον του Bashar δεν είναι το να αφήσει τους ιρανούς να κάνουν ό,τι θέλουν.

Βαθιά πολιτική σκέψη (ως προς τι συμφέρει τον … Bashar…) από έναν «ηγέτη» που ονειρεύεται να αλλάξει τον πλανήτη· κι ύστερα ξαναπέφτει στα σκονάκια του. Ίσως ήθελε να πει «Ε, αφού θα μείνει, να τα βρουμε και μ’ αυτόν… Πόσα θέλει;» Αλλά αυτό το «o Bashar θα παραμείνει» δεν είναι ένα συμπέρασμα που το κατέβασε ο ρεαλισμός του. Πιο σωστά: ισοδυναμεί (και αντιστρόφως που λένε στις μαθηματικές εξισώσεις) με το: ηττήθηκα και ηττηθήκαμε χωρίς να σηκώνει αμφισβήτηση.

«Αλλά μην χάσουμε και τα σώβρακα!!» Στην ίδια συνέντευξη ο τοξικός πρίγκηπας ξεκαθάρισε όχι τι συμφέρει τον Bashar, αλλά τι συμφέρει τον ίδιο και όχι μόνο: πιστεύω ότι ο αμερικανικός στρατός θα πρέπει να παραμείνει στη συρία μεσοπρόθεσμα αν όχι και μακροπρόθεσμα. Είναι η τελευταία δυνατότητα να σταματήσει η επιρροή του ιράν…

Το πλεονέκτημα του τοξικού είναι ότι έχει λεφτά, πολλά λεφτά – και νομίζει ότι μπορεί να αγοράσει τα πάντα. Το μειονέκτημα του τοξικού είναι ότι δεν μπορεί να αγοράσει την λήθη των άλλων, να αγοράσει το να ξεχάσουν ποιος είναι, τι κάνει, και τι συμφέροντα έχει. Παραδέχεται έμμεσα ότι έχασε το colpo grosso στην συρία και στο ιράκ· και (φταίνε τα σκονάκια…) συνεχίζει να παριστάνει τον «εγώ, ωστόσο, μπορώ να αγοράσω ακόμα και τον Bashar».

Όμως δεν μπορεί να αγοράσει την Τεχεράνη. Δεν μπορεί να αγοράσει την Άγκυρα. Δεν μπορεί να αγοράσει καν εκείνους που κρέμασε ανάποδα για να τους πάρει φράγκα. Η δική μας εκτίμηση είναι: η έμμεση αναγνώριση της ήττας του είναι η αρχή του επικήδειού του… Μόλις κάποιοι παραστήσουν ότι «ο.κ., έκανες ένα λάθος, να τα βρούμε βρε αδερφέ» και θα νοιώθει ασφαλής, θα έχει σκάψει το τελευταίο μέτρο του λάκου του.

Όπως αυτός κρέμασε ανάποδα τους ανταγωνιστές του στο βασιλικό μαντρί, έτσι υπάρχουν κι εκείνοι που τον περιμένουν με το σκοινί περασμένο. Και, παρά τις θριαμβολογίες του, πλησιάζει προς τα εκεί…

Κυριακή 1 Απρίλη. Θα πρέπει να επιβληθούν πολύ αυστηρές κυρώσεις στο ιράν… Αν δεν γίνει αυτό, είναι πιθανό να έχουμε πόλεμο με το ιράν σε 10 – 15 χρόνια…

Να μια δήλωση του τοξικού πρίγκηπα, απ’ το αμερικανικό έδαφος, που δείχνει ότι είναι διορατικός: οργανώνει από τώρα αυτό που νομίζει ότι θα είναι το πάρτυ των γενεθλίων του μετά από μια δεκαετία…

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπ.εξ. αντέδρασε … ας πούμε με “πατρική αυστηρότητα”: Αυτός ο γεμάτος αυταπάτες αρχάριος είτε δεν ξέρει τι είναι ο πόλεμος, είτε δεν έχει διαβάσει ιστορία, είτε δυστυχώς δεν έχει μιλήσει με κάποιον άνθρωπο άξιο σεβασμού… Καλό θα ήταν να μην παίζει ζάρια με τον θάνατο… Καλό θα ήταν οι βετεράνοι σαουδάραβες αξιωματούχοι να του εξηγήσουν την τύχη που είχε ο ιρακινός ηγέτης Sarram Hussein όταν επιχείρησε να διαλύσει το ιρανικό έθνος…

Αυτό με τους “βετεράνους” είναι μπηχτή: το Ριάντ ήταν βασικός χρηματοδότης του πολέμου που έκανε – και έχασε – ο Χουσεΐν κατά του ιράν, την δεκαετία του ’80…

Υπάρχουν διάφοροι που θέλουν, και ενδεχομένως να δοκίμαζαν (ή να δοκιμάσουν στο όχι μακρινό μέλλον) και πάλι έναν πόλεμο εναντίον του ιρανικού καθεστώτος. Η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ είναι οι βασικοί «υποψήφιοι», με την έννοια ότι ίσως θεωρούν πως έχουν κάποια στρατιωτική υπεροχή ώστε να… Η σαουδαραβική χούντα δεν ανήκει σ’ αυτήν την κατηγορία: ακόμα κι αν αγόραζε όλα τα όπλα του πλανήτη, και πάλι θα ήταν καταδικασμένη να καταστραφεί πολύ γρήγορα εμπλεκώμενη σε έναν τέτοιο πόλεμο.

Όμως ο τοξικός πρίγκηπας που είναι το «αγαπημένο pet» στο στάβλο του αμερικανικού και του ισραηλινού μιλιταρισμού / ιμπεριαλισμού, μιλάει ακριβώς έτσι: σαν ένα asset των άλλων. Ο πληθυντικός του “θα έχουμε πόλεμο..” δεν αφορά μόνο το δικό του μεγαλείο, αλλά κι εκείνων που τώρα εμφανίζονται σα σύμμαχοί του.

Βέβαια το project isis (που τόσο στήριξε και το δικό του καθεστώς με κάθε μέσο) ηττήθηκε στη συρία και στο ιράκ, αλλά αυτός ζει πάντα σ’ αυτό το μίγμα παραισθήσεων και συνδρόμου μεγαλείου. Δεν έχει καταλάβει ότι οι ισχυροί σύμμαχοί του δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για το δικό του τομάρι, ούτε για όλο του το σόι. Και ότι δεν θα κλάψουν όταν τα παλάτια του γίνουν στάχτη… (Η Ουάσιγκτον έχει ήδη ανεξαρτητοποιηθεί εντελώς απ’ τα αραβικά πετρέλαια – δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό;)

Συνεπώς καλό για το κεφάλι του θα ήταν κυρίως – εικάζουμε… – το να κόψει τις κακές, τοξικές του συνήθειες…

Παρασκευή 30 Μάρτη. Τα μάθατε τα νέα; Το ψόφιο κουνάβι το ανακοίνωσε χτες, μπροστά σε κοινό (όχι τιτιβίζοντας): Φεύγουμε σύντομα, πολύ σύντομα, απ’ την συρία! Ας αναλάβουν άλλοι!!!

Το υπουργείο των εξωτερικών του (υπό νέα διεύθυνση) ρωτήθηκε και απάντησε ότι “δεν ξέρει τίποτα”… Το υπουργείο της άμυνάς του (υπό την παλιά διεύθυνση του “τρελού σκύλου”) έχει απαντήσει πριν λίγες ημέρες: δεν πρόκειται να φύγουμε απ’ την συρία – όχι πριν οριστικοποιηθούν οι διαπραγματεύσεις στη Γενεύη. Δηλαδή: εκεί θα κάτσουμε…

Βγαίνει άκρη; Αφού θυμηθείτε τα περί “εναλλακτικών πραγματικοτήτων” τα οποία έχει επίσημα υποστηρίξει το επιτελείο του ψόφιου κουναβιού μετά τις αμερικανικές εκλογές, βάζετε σε ένα μπλέντερ τα πάντα… και θα πάρετε ένα ρεαλιστικό κοκτέιλ: κάποιοι αμερικάνοι πεζοναύτες (απ’ τους επίσημα 2.000, ανεπίσημα άγνωστο πόσους) θα επαναπατριστούν απ’ την συρία, θα πάνε όμως άλλοι, μπορεί και περισσότεροι, σαν “ιδιωτικά συμβόλαια” (που θα πληρώνει, πιθανόν, ο τοξικός… Γιατί όχι; Μπίζνες είναι…).

Έτσι, στις μεταμοντέρνες εποχές μας, θα ισχύουν όλα: και ο αμερικανικός στρατός θα έχει φύγει εν μέρει απ’ την συρία· και θα είναι εκεί σε ικανή ποσότητα και ποιότητα για να φυλάει τις αμερικανικές βάσεις· και θα μειωθούν τα επίσημα έξοδα του αμερικανικού υπ.αμ.· και θα αυξηθούν τα έξοδα του αμερικανικού υπ.εξ. αλλά και του Ριάντ…

Πώς σας φαίνεται;

(φωτογραφία: Μιας και το έφερε η κουβέντα: τον κύριο στ’ αριστερά τον αναγνωρίζετε; Είναι ο τοξικός πρίγκηπας του Ριάντ, χωρίς την στολή – της – δουλειάς! Σε αμερικανικό έδαφος, σε επαφές με κάθε «χρήσιμο» – κυρίως με τα ακροδεξιά ισραηλινά λόμπυ των ηπα…)

Κυριακή 25 Μάρτη. Μπορεί ο λόγος να είναι η αποτελεσματικότητα του ηλεκτρονικού πολέμου εκ μέρους του ρωσικού στρατού στη συρία… Υπάρχει όμως κάποιος σοβαρότερος που (όπως δείχνουν οι εξελίξεις) ανέστειλε ταυτόχρονα τις απειλές της Ουάσιγκτον (και του Παρισιού) ότι “θα κτυπήσουν τον Άσαντ αν χρησιμοποιήσει χημικά όπλα» και την πιθανολογούμενη απ’ τη Μόσχα «χημική προβοκάτσια / δικαιολόγηση της επίθεσης»: είναι η ταχύτητα με την οποία αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν οι 2 (ως τώρα) απ’ τις 3 ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις (η Ahram al-Sham και η Faylaq al-Rahman) που δρούσαν στα ανατολικά προάστεια της Δαμασκού («ανατολική Ghouta»).

Η αναγνώριση της ήττας είναι ένας παράγοντας γι’ αυτή την συνθηκολόγηση. Ειδικά, όμως, για την περίπτωση της  3ης, της Jaish al-Islam, το ζήτημα είναι κάπως πιο σύνθετο: πρόκειται για την μεγαλύτερη απ’ τις τρεις, την οργάνωση στην οποία κυρίως βασιζόταν το Ριάντ ενισχύοντάς την με κάθε διαθέσιμο τρόπο.

Αν και η «μεσολάβηση» (έτσι λέγεται το «θα σου κάνω μια πρόταση που δεν μπορείς να την αρνηθείς…») του ρωσικού στρατού για την συνθηκολόγηση και αποχώρηση και της Jaish al-Islam δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα, φαίνεται πως το μόνο εμπόδιο είναι το που θα πάνε οι ένοπλοι και οι οικογένειές τους. Αρνούνται το Idlib, επειδή βρίσκεται υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο της Άγκυρας και φιλικών της ενόπλων. Ούτε η Άγκυρα, όμως, θέλει να πάνε εκεί· θα χαλάσουν τους συσχετισμούς που με κόπο έχει πετύχει μεταξύ των αντι-Άσαντ οργανώσεων.

Συνεπώς, η πολιορκία και η εκκαθάριση των ανταρτοκρατούμενων θυλάκων στην ανατολική Δαμασκό, όπως εξελίχθηκε και, κυρίως, όπως ΔΕΝ εξελίχθηκε (με τις αμερικανικές απειλές και τους σχετικούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς) είναι μια επιτυχία του Άσαντ και των συμμάχων του ανάλογη, ίσως, εκείνης στο ανατολικό Aleppo. Όχι σκέτα “στρατιωτική” αλλά μάλλον “πολιτικοστρατιωτική”. Ίσως, μάλιστα, από κάποιες απόψεις να ήταν δυσκολότερη: στο Aleppo, η Ουάσιγκτον (κυβέρνηση Obama τότε) περίμενε ως την τελευταία στιγμή ελπίζοντας ότι θα γίνει «τάφος των ρώσων», και δεν έπαιξε το χαρτί «θα κτυπήσω γιατί είσαστε παλιάνθρωποι». Τώρα, στην ανατολική Ghouta, το ψοφιοκουναβιστάν προετοιμάστηκε· όμως ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι θα μπορούσε σίγουρα δεν πρόλαβε.

Μένει τώρα να φανεί αν η νίκη του τουρκικού στρατού συν το f.s.a. πεζικό του στην Afrin (ο «κλάδος ελαίας» τελείωσε…) και η νίκη του συριακού συν ρωσική και ιρανική βοήθεια στην ανατολική Ghouta (δύο επιχειρήσεις που είχαν έναν «εσωτερικό» πολιτικό συντονισμό) θα αδυνατίσουν την θέση του pkk (σαν proxy της Ουάσιγκτον) και των τελευταίων proxies του Ριάντ στην προσωρινά «φρεναρισμένη» πολιτική πλευρά της διαδικασίας της συριακής ειρήνευσης, που έχει αναλάβει το μπλοκ της Astana. Θα φανεί, επίσης, πως, αν και ως πιο βαθμό η Ουάσιγκτον θα συνεχίσει να στηρίζει και να στηρίζεται απ’ τις ypg…

Μέσα στον Απρίλη Πούτιν, Ερντογάν και Ρουχανί θα κουβεντιάσουν face to face στην Istanbul κάνοντας τον σχετικό απολογισμό…

(φωτογραφία: Άμαχοι αλλά και οι αντάρτες, μόνο με τα φορητά τους όπλα, φεύγουν απ’ την ανατολική Ghouta…)

Παρασκευή 16 Μάρτη. Όσες / όσοι είναι στις αόρατες πόλεις έχουν κάπου στον υπολογιστή τους το Sarajevo 124b, απ’ την τελευταία βδομάδα του περασμένου Γενάρη. Το νέο αμερικανικό «δόγμα εθνικής ασφάλειας» είναι απόλυτα σαφές. Και η πρακτική προσαρμογή του στις διαρκείς εξελίξεις σ’ όλη την γραμμή αντιπαράθεσης ανατολική Μεσόγειος – δυτικός Ειρηνικός δεν θα πρέπει να αφήνει αμφιβολίες για τους λόγους που «επιβάλλουν» την «δυσφήμιση» των δύο «αναθεωρητικών δυνάμεων». Της Μόσχας και του Πεκίνου. Είναι οι εξελίξεις στη συρία, όπου η Άγκυρα απ’ την μεριά της και η Δαμασκός με τους συμμάχους της απ’ την δική τους (σε υπόγεια συνεργασία) συνεχίζουν την ανατροπή των αμερικανο-ισραηλινών (plus σαουδική αραβία και λοιποί) σχεδιασμών… Είναι το αφγανιστάν όπου το Πεκίνο και η Ισλαμαμπάντ (η δεύτερη μέσω των ταλιμπάν), με την Μόσχα και την Τεχεράνη ακριβώς δίπλα, σπρώχνουν την Ουάσιγκτον… Και φυσικά είναι η κορεατική χερσόνησος…

Παρότι το Πεκίνο και ο κινεζικός καπιταλισμός είναι η νούμερο 1 θανάσιμη απειλή για τον αμερικανικό, η Μόσχα και ο ρωσικός είναι πιο «ώριμοι» στόχοι από στρατιωτική άποψη για ασύμμετρο πόλεμο: βρίσκεται «εκεί», στο ουκρανικό μέτωπο, όπως επίσης βρίσκεται «εκεί», στο συριακό. Αν ο άξονας Ουάσιγκτον – Λονδίνου – Τελ Αβίβ – Ριάντ (με το Παρίσι να μπαινοβγαίνει «χαλαρά»…) επείγεται να αναδείξει το «κακό» για να “δέσει” τα κοινωνικά μετόπισθέν του, κάτι τέτοιο είναι αυτή τη στιγμή πιο εύκολο να ονομάζεται «ρωσία» παρά «κίνα». Δεν είναι, άραγε, η πρώτη που πάει και ανακατεύεται στις εκλογές των άλλων και χειραγωγεί τους αθώους ψηφοφόρους; Δεν είναι αυτή που βγάζει γλώσσα και απειλεί;

Ίσως η (virtual) επίδειξη των νέων ρωσικών όπλων να έχει επιταχύνει τις εξελίξεις, ίσως όχι. Σε κάθε περίπτωση, αν «κάποιοι» ετοιμάζονται να ξαναζεστάνουν το μέτωπο στη νοτιοανατολική ουκρανία, τότε πρέπει οπωσδήποτε η Μόσχα να είναι «μοχθηρή και φονική» – ένας high tech δηλητηριασμένος Skripal βοηθάει… Αν “κάποιοι” θέλουν να κτυπήσουν τον συριακό στρατό, τότε πρέπει οπωσδήποτε η Μόσχα να είναι “μοχθηρή και φονική” – ένας high tech δηλητηριασμένος Skripal βοηθάει… Κι αν δεν κάνουν τίποτα τελικά, απλά η περίπτωσή του θα ξεχαστεί.

Γιατί, απ’ την άλλη μεριά, υπάρχει κι ένας κάποιος φόβος: μήπως «κάτι» ξεκινήσει σαν ασύμμετρη αντι-ρωσική κίνηση και γυρίσει ανάποδα… Αλλά οι «αναγκαιότητες» του 4^ου παγκόσμιου δεν μπορούν να περιμένουν επ’ αόριστον… Ε;

(φωτογραφία: Με τον τοξικό πρίγκηπα στο πλάι της, απ’ την πρόσφατη επίσκεψή του για δουλειές στο Λονδίνο, ασφαλώς η κυρία May ξέρει πολλά από “χημείες”. Επιπλέον αυτός ο καλός κύριος είναι και καλός πελάτης…)

Παρασκευή 9 Μάρτη. Κάπου μας είχε λείψει ο τοξικός πρίγκηπας του Ριάντ, αλλά να που επέστρεψε δριμύτερος. Ευρισκόμενος στο Κάιρο (πριν το Λονδίνο) για επαφές με τον χουντοΣίσι (πριν από εκείνες με την μεγαλειοτάτη και αρχαιοτάτη βασίλισσα της Αγγλίας και λοιπά και λοιπά) έβαλε τα πράγματα στη θέση τους:

Η τουρκία, το ιράν και διάφορες ισλαμικές οργανώσεις είναι το “τρίγωνο του κακού” – είπε. Θα μπορούσε να θεωρηθεί διανοητική φτώχεια το να αντιγράφει τον “άξονα” (του κακού) που είχε κηρύξει ο τότε άρχοντας της Ουάσιγκτον Μπους ο Β όταν αυτός (ο τοξικός πρίγκηπας) ήταν στην ηλικία που ασχολείται κανείς (σχεδόν αποκλειστικά) με διάφορα μέρη του σώματός του, το 2002.  Απ’ την άλλη μεριά το ότι πήρε μια ευθεία γραμμή (έναν «άξονα») και την έκανε τρίγωνο δείχνει ότι έχει ιδέες. Ειδικά αν εκείνοι απ’ το διευρυμένο σόι του που κρέμασε ανάποδα για να αδειάσουν οι τσέπες τους συνεχίσουν να τον ανέχονται.

Σε κάθε περίπτωση, το παληκαράκι είναι γνήσιος φιλέλληνας! Έβαλε στην Άγκυρα σ’ ένα σχήμα «κακού», κι αυτό είναι που χρειάζεται στο ελλαδιστάν. (Λογικό, αφού μαζί με την Ντόχα του έχει φάει τις επιρροές στο συριακό πεδίο μάχης!) Συνεπώς: εκείνα τα 300 (χιλιάδες) βλήματα να τα πάρει ο τοξικός! Τσάμπα βρε αδερφέ! Να τα πάρει και να τα χαρεί!!!

Τα αξίζει!