Tag: εξωτερική πολιτική

Τετάρτη 3 Οκτώβρη. Η άποψή μας γνωστή: Ούτε το βαθύ κράτος / παρακράτος, ούτε το φαιρόζ γκουβέρνο, ούτε ο τενεκεδένιος και ο ογκόλιθος ήθελαν συμφωνία! Αυτό που ήθελαν ήταν “να καταρρεύσουν οι διαπραγματεύσεις με ευθύνη των σκοπιάνων”. Το ότι αυτό δεν έγινε λόγω της διεθνούς πίεσης και λόγω του γεγονότος ότι η χρεωκοπημένη αλλά “στρατηγικός σύμμαχος οι ηπα” Αθήνα δεν θα μπορούσε πια να πάει κόντρα στην Ουάσιγκτον για να φυλάξει τα δικά της ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στη δυτική βαλκανική (το έχουμε εξηγήσει στο sarajevo.pdf: το «θρυλικό βέτο» στο Βουκουρέστι είχε τις πλάτες των ευρωπαίων κι όχι την μαγκιά του υπνοβάτη Καραμανλή του β…), το γεγονός δηλαδή ότι το πράγμα έφτασε τελικά στη “συμφωνία των Πρεσπών”, δεν σημαίνει ότι το blame game εξαφανίστηκε.

Νάτο που εμφανίστηκε ακμαίο μετά το δημοψήφισμα: ήταν στη γωνία και περίμενε! Όλο το original βαθυκρατικό κατακάθι, δεξιό κι αριστερό, βγήκε ακαριαία στην επιφάνεια, για να πει με διαφορετικές λέξεις το ίδιο πράγμα: Είδατε που σας τα λέγαμε; Αυτοί δεν θέλουν! (Οπότε δεν χρειάζεται πια εμείς να παριστάνουμε ότι θέλουμε! Τα φορτώνουμε σ’ αυτούς: αυτοί φταίνε!!!)

Σα να ήταν σύνθημα το κατάλληλο φάλτσο σφύριγμα του διαιτητή (: «μεγάλη αποχή, πολύ μεγάλη αποχή, τεράστια αποχή!») ανέβηκε στη σκηνή, πάνω στα εθνικά ελατήρια, η παράσταση με έτοιμο το σενάριο: O ογκόλιθος (που έχει υπογράψει την «συμφωνία των Πρεσπών») βγήκε στον ρόλο του «πεφωτισμένου», με την παλτουδιά και το καβουράκι (το έχει), σε στυλ: Ωωωω!!!… Βεβαίως βεβαίως εμείς τιμούμε την υπογραφή μας, αλλά εσείς εκεί πέρα έχετε σοβαρό πρόβλημα my dears… Ώου! Θα μπορούσα να έχω λίγο γάλα στο τσάι μου; Ο δε ψεκασμένος, απ’ το ίδιο υπουργικό συμβούλιο (δηλαδή τον ίδιο θίασο), βγήκε με στολή παραλλαγής καμαρώνοντας: Νάτοιοιοιοι! Άκυροι! Οφσάιντ την έβγαλαν την συμφωνία! Με άδειες κερδίδες το γκολ είναι άκυρο!!! Το λέει και το VAR που έχω σπίτι!!!

Τα αγοράζει κανείς αυτά;

(φωτογραφία: Ο Nick the Greek στο αεροδρόμιο των Σκοπίων στις 22 του περασμένου Μάρτη, στην πρώτη επίσημη πτήση Αθήνα – Σκόπια.

Κάθε ογκόλιθος πρέπει να κρύβει τον λαγό που βγάζει απ’ το καπέλο του. Ειδικά αν αυτός ο λαγός είναι ψεκασμένος…)

Τετάρτη 3 Οκτώβρη. Διεθνώς όχι! Κανείς δεν αγοράζει ελληνική πολιτική!

Επειδή όμως το εθνικιστικό κατακάθι, δεξιό κι αριστερό, ανακάλυψε ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν ήττα και των «ξένων» (της ε.ε. και του νατο, τα παλιοκαθάρματα, δεν τολμάνε να πατήσουν το πόδι τους στα μέρη μας και βυσσοδομούν έξω απ’ τα σύνορα!.. ) πρέπει να θυμίσουμε πόσο πληγώθηκε (αυτό το ελληνικό κρατικό / παρακρατικό και πανταχού παρόν κατακάθι) όταν οι ίδιοι ακριβώς διεθνείς παράγοντες ανάγκασαν τον φίλο του ελλαδιστάν, τον φασίστα Γκρουέφκσι, να πάει σπίτι του προκηρύσσοντας εκλογές το 2016. Λέμε: τους έχουν άχτι οι ντόπιοι φασίστες τους «διεθνείς παράγοντες», γιατί τους χαλάνε την μανέστρα στα βόρεια…. Αλλά γενικά το καταπίνουν· ή αυτό παριστάνουν…. Τι άλλο να κάνουν; (Να θυμίσουμε ότι ε.ε. και νατο δεν είναι το ίδιο συνδικάτο εδώ και πολύ καιρό, είναι άχρηστο – ε;)

Λοιπόν όχι. Το ελληνικό blame game δεν πουλάει διεθνώς, κι ούτε προορίζεται για εξαγωγή. Για εσωτερική κατανάλωση προορίζεται· τρίπλες περιορισμένης ευθύνης δηλαδή.

Αυτό σημαίνει ότι το ζήτημα του μακεδονικού κράτους θα ακολουθήσει τον δρόμο που έχει χαραχθεί: μην αποκλείσετε το ενδεχόμενο το VMRO να διασπαστεί τελικά, σε ένα (μικρότερο μεν αλλά ικανό απ’ την άποψη των τωρινών βουλευτών) «κεντροδεξιό» τμήμα (που λείπει απ’ την πολιτική σκηνή των Σκοπίων) και ένα μεγαλύτερο «λαϊκής δεξιάς» για μεταγενέστερη κατεργασία. Το «κεντροδεξιό» (σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο) μια χαρά θα υποστηρίξει τον τωρινό κυβερνητικό συνασπισμό του Zaev για την αναθεώρηση του συντάγματος: οι χρειαζούμενοι 80 βουλευτές υπάρχουν ήδη (λένε αυτοί που ξέρουν κάτι παραπάνω).

Όσο για το ελλαδιστάν; Όλες αυτές οι φράξιες του βαθέος κράτους, αυτές που κυβερνούν κι αυτές που αντιπολιτεύονται, θα χρειαστεί να μοιραστούν τα απόνερα. Κάτι θα σκεφτούν – οι υπήκοοι ψοφάνε για φτηνό μελόδραμα.

Όλοι έχουν να μοιραστούν τα απόνερα, εκτός απ’ τον τενεκεδένιο και την στενή παρέα του: αυτοί βλέπουν το “νόμπελ ειρήνης” να τους γνέφει στο βάθος, και έχουν αρχίσει να βγάζουν φωτοστέφανα… Δυστυχώς, στο πλάνο των υποψηφίων, βρίσκονται δίπλα στο ψόφιο κουνάβι και τον έρωτά του…  Αλλά κι αυτός ο ανθυποψήφιος, ο ψοφιοκούναβος, μοιάζει μεν δαιμονικός, αλλά ό,τι κάνει το κάνει για καλό (: Αλέξη Τσίπρα “Άπαντα”, τόμος 3, σελίδα 107).

Σε μια φάση όξυνσης του 4ου παγκόσμιου πολέμου είναι σίγουρο ότι το “νόμπελ ειρήνης” το καλοβλέπουν όλα τα μαστιγωμένα της πίστας….

Τετάρτη 3 Οκτώβρη. Όλα έπαιζαν, η Μόσχα έλειπε: θα κάνει θέμα (λέει…) την “συμφωνία των Πρεσπών” στο συμβούλιο ασφαλείας του οηε, για να μην γίνει δεκτή – αφού ο λαός της μακεδονίας αδιαφόρησε και το δημοψήφισμα (λέει) είναι “άκυρο”…

Χοντροκομμένο σλαβικό χιούμορ: ούτε η προσάρτηση της Κριμαίας έχει γίνει δεκτή απ’ το συμβούλιο ασφαλείας του οηε (απ’ την ανάποδη μεριά).

Ε, και;

Δευτέρα 1 Οκτώβρη. Όπερ και εγένετο (που σημαίνει: καλά τα λέγαμε). Ψήφισαν 620.000, και σ’ αυτούς το σκορ ήταν 90%-10%… (Ούτε 10% το «όχι». Λιγότερο…). Οι 620.000 δεν είναι βέβαια το 50% του 1.800.000 των εγγεγραμμένων… Είναι όμως κάτι παραπάνω απ’ το 50% του 1.200.000 που είχαν ψηφίσει στις τελευταίες εκλογές. Κι αυτό, όσο κι αν κάνουν διάφοροι (και διάφορους λόγους) πως το αγνοούν ήταν το διεθνώς (το επαναλαμβάνουμε: διεθνώς!) συμφωνημένο «όριο» / δείκτης για την αποδοχή της «συμφωνίας των Πρεσπών».

(Κάτι διαδικαστικό, απ’ αυτά που δεν μας αρέσουν. Όταν απέχει κανείς από εκλογές δεν σημαίνει ότι ψηφίζει στο σπίτι του κάτι απ’ αυτά που προσφέρει η αγορά. Κι όταν απέχει από δημοψηφίσματα δεν σημαίνει ότι έχει επιλέξει είτε το “ναι” είτε το “όχι” αλλά τον έπιασαν οι ντροπές. Η αποχή είναι αποχή· τελεία και παύλα.)

Διάφοροι προφητεύουν ότι ο Zaev θα έχει πρόβλημα να κάνει την τελική έγκρισή της συμφωνίας στη βουλή· του λείπουν καμιά 10ριά βουλευτές. Ας μην βιάζονται: το κόμμα που έχει τώρα πρόβλημα είναι αυτό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το VMRO. Τουλάχιστον ένας βουλευτής του, διάφορα στελέχη του, και ένας αριθμός μελών ψήφισαν, παραβιάζοντας την «ανεπίσημη γραμμή». Υπάρχει ένα σχίσμα στο εσωτερικό του: μια τάση πιο «φιλοευρωπαϊκή» και μια άλλη πιο εθνικιστική, που νοιώθει την όποια πίεση της ακροδεξιάς «ενωμένης μακεδονίας». Υπάρχουν και οι ενδιάμεσοι, που ψάχνονται. Οι σοσιαλδημοκράτες του Zaev έχουν αρκετές πιθανότητες να βρουν τους βουλευτές που τους λείπουν (εδώ διατείνονται ότι θα κάνουν το ίδιο οι ροζ!). Κι αν δεν τους βρουν μπορούν να κατέβουν σε εκλογές ελπίζοντας βάσιμα να βελτιώσουν το κοινοβουλευτικό τους μέγεθος.

Χρήσιμος ηλίθιος (και) στη συγκεκριμένη ιστορία αποδείχθηκε (καθόλου παράξενο) ο φαιός κυβερνοεταίρος: ο ψεκασμένος ανακοίνωσε ότι το δημοψήφισμα είναι άκυρο (ποιος τον ρώτησε;) και ότι κατά συνέπεια η «συμφωνία των Πρεσπών» δεν ισχύει!… Ησύχασε τώρα;

Εκείνος, όμως, που «καρφώθηκε» ήταν ο ογκόλιθος, έλληνας υπ.εξ. Nick the greek. Πριν (στην επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου του) βγάλει έναν σύντομο δεκάρικο για τα κακά του φανατισμού, φρόντισε να χαρακτηρίσει το αποτέλεσμα «αντιφατικό»: Μεγάλη υπεροχή του «Ναι», χωρίς, όμως, την αντίστοιχη συμμετοχή. Μεγάλο τμήμα της κοινωνίας της γείτονος χώρας στήριξε τη συμφωνία. Όμως ένα σημαντικό τμήμα την αντιμετώπισε με σκεπτικισμό. Για να “ολοκληρώσει” με το αινιγματικό η Ελλάδα σέβεται τις επιλογές των πολιτών της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. (Ποιών τις επιλογές; Εκείνων που ψήφισαν ή των άλλων που απείχαν; Ποιάς “πρώην γιουγκοσλαβικής”; Βόρειας δεν είπαμε;).

“Αντιφατικό”; Θα έπρεπε να θυμίσει κανείς στον ογκόλιθο ότι “στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί”. Και ότι αν το “όχι” έπαιρνε 65% αλλά ο Zaev προχωρούσε στο αντίθετο, θα έμοιαζε με κάτι άλλους νοτιότερα… (όνομα και μη χωριό). Ας αφήσουμε ότι ξέρει πως το τελικό αποτέλεσμα ήταν αυτό ακριβώς που έπρεπε, δοσμένων των συνθηκών.

Τι να κάνει όμως και ο ογκόλιθος; Δεσμεύτηκε ότι θα παραμείνει νηφάλιος – κάτι είναι κι αυτό…