Ε.ε., οε – οε!

Δευτέρα 3 Ιούνη (00.41)>> Τι είναι λοιπόν η ε.ε.; Τα πρωταθλήματα μπάσκετ και τα ποδοσφαιρικά κύπελλά της, κάτι σαν την κορυφή των Άλπεων και τα εντελβάις;

Δεν αποκλείεται να έχουν δημιουργηθεί παρεξηγήσεις. «Ψηφίζουμε στις ευρωεκλογές» = ράβουμε το επόμενο αστέρι στη σωβρακοφανέλα μας, ή κουκουλώνουμε την μαφία μας εξασφαλίζοντας καλή θέση στο επόμενο ευρω-πρωτάθλημα… Γλυκούτσικο κι ανθρώπινο, αλλοίμονο.

Το ενδιαφέρον μας για τις «ευρωεκλογές» (όπως και για πολλών ειδών εκλογές ακόμα) το καταλαβαίνετε: δεν αφήνουμε τικ-τοκ για τικ-τοκ μέχρι να αποφασίσουμε…!!! Ωστόσο, ψηφοφόροι και μη καλό θα ήταν (κάτι που αποκλείεται!) να ξέρουν ότι τα επόμενα 5 χρόνια θα είναι ιδιαίτερα δύσκολα γι’ αυτούς και, από κάποιες απόψεις, για την «ενωμένη…».

Υπάρχουν ορισμένα ζητήματα τα οποία αποτελούν αντικείμενο «διαχείρισης» εκεί ψηλά, στις Άλπεις των Βρυξελών, και τα οποία θα επηρεάσουν προς το χειρότερο τις ζωές των υποτελών της «ένωσης» – εκτός αν αυτοί αποφασίσουν ότι πρέπει να…

– Λογοκρίσια. Ήδη η ε.ε. έχει περάσει νομοθεσία ελέγχου, με καταρχήν στόχο τις πλατφόρμες των (αντι)social media αλλά όχι μόνο. Η ερώτηση «πόσο πετυχημένη θα είναι αυτή η εκστρατεία λογοκρισίας» είναι αφελής. Δεν θα είναι ιδιαίτερα, σας το λέμε από τώρα! Αλλά το θέμα είναι ποιες και πόσο επείγουσες ανάγκες λογοκρισίας θα έχουν τα ευρωπαϊκά αφεντικά σε διάφορους τομείς τα επόμενα χρόνια∙ κι όχι το τι μπορούν να πετύχουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο! Αν επείγονται ξέρουν να χρησιμοποιούν κι άλλους τρόπους, όχι ιδιαίτερα «υπερτεχνολογικούς»…

– Κοινή αγροτική πολιτική. Έχουμε γράψει δύο τρία πράγματα γι’ αυτήν. Προς το παρόν, και μέχρι να συσταθεί-σε-σώμα το νέο ευρωκοινοβούλιο, να εκλέξει «όργανα» κλπ, το θέμα παραμένει στον πάγο. Όμως η αναδιάρθρωση στην (βιομηχανική) παραγωγή τροφίμων και πρώτων υλών τροφίμων είναι στην κορυφή της «ατζέντας» των ευρωπαϊκών αφεντικών. Την ώρα που η «κοινή αγροτική πολιτική» προβλέπει, για παράδειγμα, καταστροφή αγροτικού κεφαλαίου (παλαιάς κοπής) με διάφορες μορφές, εκκρεμεί και το ζήτημα της «απελευθέρωσης» της γενετικής μηχανικής σε φυτά (κατ’ αρχήν) και σύντομα σε ζώα, βρώσιμα έντομα, κλπ. Μια εντελώς διαφορετική (και ακόμα περισσότερο δηλτηριώδης) βιομηχανία μαρσάρει…

– Επανεξοπλισμός και πολεμοκαβλία. Η προσπάθεια στησίματος ευρωπαϊκών στρατιωτικών βιομηχανιών διαρκούς ροής, μαζί με τα όχι-και-τόσο-φαντάσματα της επιστροφής της υποχρεωτικής κατάταξης στο στρατό (εκεί που είχε καταργηθεί) υποδεικνύουν έναν καθόλου ανεξήγητο μιλιταρισμό-της-αναδιάρθρωσης. Ακόμα κι αν τα κράτη μέλη της ε.ε. κινηθούν με διαφορετικές ταχύτητες (ή επιχειρήματα, π.χ. ελλαδιστάν…) θα υπάρχουν κεντρικές προπαγάνδες, οδηγίες, απειλές κλπ…

– Μετανάστες. Η ιδέα «να τους ξεφορτωνόμαστε σε outsoursing στρατόπεδα» είναι σχετικά καινούργια, αλλά φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστική τόσο για το φασισταριό όσο και για εκείνους που θέλουν τις εξουσιοδοτήσεις των φασιστών – δηλαδή σχεδόν όλους. Και πάλι τα κράτη μέλη μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα (το κάνουν ήδη, π.χ. melonitalia) αλλά η κεντρική «συγκατάνευση» θα τα ενισχύει / «νομιμοποιήσει» ακόμα περισσότερο. Η ιδέα ότι «αυτό αφορά τους Άλλους» είναι το ίδιο χυδαία βλακώδης και εθελόδουλη όπως και πριν 85 – 90 χρόνια…

– Ελευθερίες, δικαιώματα κλπ. Η υγιεινιστική τρομοεκστρατεία, οι μαζικές κατ’ οίκον φυλακίσεις, το να κτυπάς κάρτα για να μπεις και να βρεις απ’ το σπίτι σου, ο έλεγχος «που πας;», το «εδώ απαγορεύεται για σένα», θα έπρεπε να έχουν ανοίξει όλων τα μάτια. Όχι δυστυχώς, τα λέπια στη σκέψη είναι πάντα πολλά και βαριά. Εν τω μεταξύ οι δυτικές ολιγαρχίες κάνουν επιδεικτική αναγνώριση δικαιωμάτων εκεί που δεν τους στοιχίζει τίποτα, για να νομιμοποιηθούν για τους μεγάλους και στρατηγικούς αποκλεισμούς. Τις καινούργιες κατανομές, ιεραρχήσεις, χωροθετήσεις, τις νέες περιφράξεις της (νέας) πρωταρχικής, άγριας συσσώρευσης – αν καταλαβαίνετε τι λέμε…

Ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα το είπε πριν κάτι καιρούς: δεν υπάρχουν πλέον δικαίωματα, υπάρχουν υποχρεώσεις… Διεκδικεί πρωτοπορία στην ωμότητα, αλλά έχει πολλούς και φιλόδοξους ανταγωνιστές… Αν αρχίσουμε να τεκμηριώνουμε το θέμα με δηλώσεις, προτάσεις, υποδείξεις για το τέλος αυτού του σπάταλου (όπως αποδείχθηκε…) πράγματος που λέγεται «ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα», είμαστε σίγουροι ότι θα ενεργοποιηθεί η συνηθισμένη απώθηση. Οπότε κάνουμε προς το παρόν οικονομία δυνάμεων: σωπαίνουμε.

Οπωσδήποτε αυτά δεν περιλαμβάνονται στο μενού των ωραίων, μοιραίων, αποτελεσματικών, πολλά υποσχόμενων υποψήφιων για μια αναπαυτική καρέκλα εκεί, στις Βρυξέλες. Ούτε στη δημαγωγία περιλαμβάνονται, λογικό.

Ε, τι περιμένετε; Ότι θα αλλάξει τα δεδομένα και τη ροή της Ιστορίας η ασταμάτητη μηχανή;

Ζήτω ο Μικρός Δούκας!

Δευτέρα 20 Μάη (00.01) >> Απείλησε ότι θα στείλει στρατό στο ουκρανικό πεδίο μάχης… Το έκανε!!! Ο (και καρδιακός φίλος και σύμμαχος του ελλαδιστάν) Μικρός Δούκας του Λίγηρα έστειλε ήδη στο ουκρανικό μέτωπο τμήμα της λεγεώνας των ξένων! Τι είναι αυτό; Είναι ουσιαστικά η «προεδρική φρουρά» του όποιου γάλλου προέδρου, υπάγεται αποκλειστικά σ’ αυτόν και στις διαταγές του, και σε αντίθεση με τον τακτικό στρατό (του οποίου οι εκτός συνόρων περιπέτειες απαιτούν έγκριση της βουλής) η λεγεώνα των ξένων πάει όπου το παλάτι θεωρεί ότι υπάρχει κίνδυνος…

Έστειλε λοιπόν ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα καμμιά 100αριά λεγεωνάριους, ως «πρώτη δόση» είπε…. Τους διάλεξε: να κατάγονται απ’ την ανατολική ευρώπη, έτσι ώστε να καταλαβαίνουν τα ουκρανικά ή/και τα ρώσικα. Η Μόσχα τους εντόπισε και τα φέρετρα άρχισαν να γυρίζουν στη μεριά του παλατιού∙ αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα: αναλώσιμοι είναι.

Και ενώ ο Μικρός Δούκας έδειχνε σ’ όλη την ευρώπη τις γροθιές του, ήρθε το απρόσμενο (;) Η έκρηξη των ιθαγενών στη Νέα Καληδονία! Το νησί είναι γαλλική κτήση στο νότιο ειρηνικό, ανατολικά της αυστραλίας∙ υποτίθεται με την έγκριση των ντόπιων.

Πρακτικά πρόκειται για γαλλική αποικία. Έτσι, όταν το παλάτι αποφάσισε πως οι (γάλλοι) έποικοι που ζουν στη νέα Καληδονία πάνω από 10 χρόνια θα μπορούν να ψηφίζουν εκεί, οι ιθαγενείς εξερράγησαν – με όλο τους το δίκιο!

Τι κάνει απέναντι σε τέτοιες ανταρσίες ένας σωστός Μικρός Δούκας; Στέλνει τον στρατό του να επιβάλει την τάξη!! Τον κανονικό, όχι τους λεγεωνάριους! Μόνο που το πονοκέφαλος είναι πιο σοβαρός από μια «απλή εξέγερση»! Πρώτον, επειδή ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα έχει ήδη χάσει κρίσιμα εδάφη στην υποσαχάρια Αφρική… Δεύτερον, επειδή οι «υπερπόντιες κτήσεις» είναι πολλές (και στον Ειρηνικό και στην Καραϊβική…) και οι αυτόχθονες δεν είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένοι με την «στοργή» του Παρισιού∙ πράγμα που σημαίνει ότι η Νέα Καληδονία μπορεί να αποδειχθεί μεταδοτική αργά ή γρήγορα… Και τρίτον επειδή αυτοί οι αυτόχθονες εκεί, στον Ειρηνικό, βλέπουν με συμπάθεια το Πεκίνο… (Το ότι ο Μικρός Δούκας κατηγορεί την Άγκυρα (!) και το Μπακού (!!) ότι βρίσκονται πίσω απ’ την εξέγερση είναι, με τον τρόπο του, διασκεδαστικό…)

Ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται! Ενώ ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα ετοιμάζεται να κηρύξει την έναρξη των πλέον αστυνομοκρατούμενων ολυμπιακών στο Παρίσι, πολλά κοινωνικά υποκείμενα που δεν είναι καθόλου ευχαριστημένα με την «στοργή» του (απ’ τις χιλιάδες που θίγονται με την αύξηση του χρόνου εργασίας για συνταξιοδότηση μέχρι εκείνους που υποστηρίζουν ότι απ’ την θάλασσα ως το ποτάμι η Παλαιστίνη θα ελευθερωθεί) ετοιμάζουν ενέργειες ενάντια στους ολυμπιακούς. Αύριο (Τρίτη 21/5) έχει κηρυχτεί γενική απεργία – και θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες και βδομάδες τα υπόλοιπα…

Δεν το ευχόμαστε… Δεν είμαστε κακοί άνθρωποι… Αλλά ίσως, ίσως λέμε, ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα χρειαστεί να ανακαλέσει τους λεγεωνάριους που έχουν επιζήσει στο ουκρανικό πεδίο μάχης ώστε «με πλήρη δύναμη» η λεγεώνα του των ξένων να περιφρουρήσει το ίδιο το παλάτι του.

«Των ξένων»; Των ξένων!!! Αφού οι ντόπιοι είναι αχάριστοι!

Η πατρίς κινδυνεύει!

Καταταχτείτε!!!

Δευτέρα 13 Μάη (00.01)>> Το «διάλειμμα ειρήνης τέλειωσε – πίσω στο χακί!» Φτιάχνοντας μόνες τους την απειλή … της ρωσικής εισβολής!!! (είναι η δουλειά τους να φτιάχνουν απειλές, έτσι δεν είναι;) η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές ολιγαρχίες που είχαν καταργήσει την υποχρεωτική στράτευση ετοιμάζονται να την επαναφέρουν. Χρειάζονται κρέας, όπως κρέας χρειάζονταν και για τα πειράματα γενετικής μηχανικής. Τώρα το θέλουν σε άλλη συσκευασία: με αρβύλες.

Το γερμανικό καθεστώς «ψάχνεται» για το πως θα ξαναεπιβάλει την υποχρεωτική θητεία. Κι ενώ οι πολιτικές του βιτρίνες (που κήρυξαν πόλεμο στη ρωσία το 2022, καθ’ ομολογία τους, περιμένοντας ότι σε δυο μήνες θα έχουν νικήσει…) εκτοξεύουν δημαγωγικά τις δηλητηριώδεις προβλέψεις τους (κι άρα όλοι εκεί έχουν καταλάβει, είτε είναι υπέρ είτε κατά…) το γκουβέρνο παριστάνει το διστακτικό. Ο υπ.αμ. Pistorius φαίνεται να υιοθετεί μια τακτική διαδοχικών βημάτων (που θα είναι μάλλον γρήγορα). Σε πρώτη φάση θα γίνει υποχρεωτική για όσους κλείνουν τα 18 (και για τους μεγαλύτερους φυσικά, που την έχουν γλυτώσει ως τώρα) η εγγραφή σε στρατολογικούς καταλόγους, μαζί με τα προσόντα τους και τα λοιπά. Χωρίς να στρατεύονται αυτόματα όλοι / όλες. Αυτή η υποχρεωτική εγγραφή θα έχει σα δικαιολογία «τις ανάγκες της πατρίδας», και το γερμανικό πεντάγωνο την προγραμματίζει μάλλον σα «δοκιμαστική», ώστε να μετρηθούν οι αντιδράσεις. Το σχέδιο είναι ότι αν αυτή η πρώτη κίνηση πάει ομαλά, σε δεύτερο χρόνο το επιτελείο θα διαλέγει απ’ αυτή τη λίστα όσους χρειάζεται.

Προς το παρόν (τον περασμένο Δεκέμβρη) οι «έρευνες κοινής γνώμης» δείχνουν ότι κάτι λιγότερο από 20% των γερμανών (και γερμανίδων) προσφέρονται για κρέας, ακόμα κι αν όντως «η πατρίς κινδυνέψει» στα σοβαρά. Δεν είναι πολλοί, είναι όμως μια μαγιά. Οι ανάγκες της bundeswehr όπως μετριούνται τώρα είναι 30 με 40.000 φρέσκο κρέας τον χρόνο: προφανώς αυτά τα νούμερα δεν είναι για (σοβαρό) πόλεμο, έναντι σοβαρού αντιπάλου. Οπότε εμφανίζονται σ’ αυτή τη φάση μάλλον σαν «τυράκι», του είδους «μην ανησυχείτε, δεν θα κάνουμε πανστρατιά!».

Το θέμα είναι να γίνει η αρχή, να αρχίσει ο πληθυσμός να συνηθίζει στο χώμα…

(Εδώ; Στα μέρη μας; Ο κόνδορας, ο ρημαδοΓουαϊδοΝικόλας, ετοιμάζει άραγε κάτι; Καμιά λιγουλάκι αύξηση της θητείας ίσως; Δεν έχουμε κηρύξει πόλεμο στη Μόσχα, ε;;; Δεν ανήκουμε στο νατο, στη δύση, ε;;;;)

Ουκρανικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 8 Απρίλη>> Αν υπάρχει κάτι που θα «έστεκε» απ’ την σκοπιά της δυτικής μιλιταριστικής λογικής σε σχέση με την ρωσική προώθηση στο ουκρανικό έδαφος είναι να εξασφαλιστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο νατοϊκός έλεγχος στη δυτική ουκρανία∙ με πιο βολικό σύνορο τον Δνείπερο. Η Μόσχα μπορεί να μην ενδιαφέρεται σ’ αυτήν την περιοχή, εκτός από μια ζώνη: αυτήν που περιλαμβάνει τις πόλεις Zaporizhzhia, Kherson, Mykolaiv και, φυσικά, την Οδησσό, μαζί με την ενδοχώρα, ως την Τρανσδνειστερία και τα σύνορα με τη ρουμανία.

Υπάρχει κατ’ αρχήν το εύλογο συμφέρον των νατοϊκών: να μην πάρει η Μόσχα την Οδησσό, αλλά αντίθετα, η πόλη και η περιοχή, ακριβώς απέναντι απ’ την Κριμαία και την Σεβαστούπολη, να μείνουν υπό «ουκρανικό» (δηλαδή νατοϊκό) έλεγχο.

Βρίσκονται ύστερα σε εξέλιξη μια σειρά κινήσεις που συγκλίνουν στο ότι γίνονται πράγματι προετοιμασίες μ’ αυτόν τον στόχο. Οι δηλώσεις (και οι απειλές) του Μικρού Δούκα του Λίγηρα ότι θα στείλει τη «λεγεώνα των ξένων» να φυλάει την Οδησσό μπορεί να είναι κωμικές. Συμβαίνουν όμως κι άλλα, κι όλα μαζί δεν είναι καθόλου αστεία:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Μεσανατολικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 18 Μάρτη>> Υποτίθεται ότι το γκουβέρνο του νυσταλέου Jo έχει «χάσει την υπομονή του» με τον αρχιχασάπη του Τελ Αβίβ και το δικό του γκουβέρνο… Υποτίθεται… Υποτίθεται ακόμα ότι η Ουάσιγκτον θα ευνοούσε εκλογές (όχι πραξικόπημα…) στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, ώστε να γίνουν γκουβέρνο οι κοσμικοί φασίστες… Υποτίθεται…

Η πολυδιαφημισμένη «αντίθεση» ανάμεσα στην ιμπεριαλιστική τακτική των ηπα (και των συμμάχων τους) στη Μέση Ανατολή και σ’ εκείνη του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος κοντεύει να μετατρέψει τον νυσταλέο και το κόμμα του σε «απόστολους της ειρήνης!»∙ σε ποιών τα μυαλά άραγε;

Το θεοναζί γκουβέρνο μπορεί πράγματι να αδιαφορεί για τις εκλογικές ανάγκες του νυσταλέου και των λεγόμενων «δημοκρατικών». Κι ο λόγος είναι απλός: ένα ψόφιο κουνάβι στο άσπρο σπίτι για δεύτερη φορά είναι πολύ πιο χρήσιμο για το θεοναζί καθεστώς. Δεν είναι, άραγε, το ψόφιο κουνάβι που «αναγνώρισε» την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του απαρτχάιντ; Δεν είναι, άραγε, το ψόφιο κουνάβι, που «αναγνώρισε» τα κατεχόμενα Υψώματα του Γκολάν ως ισραηλινό εδάφος; Δεν είναι, άραγε, το ψόφιο κουνάβι που προωθούσε την ιδέα να εξαγοραστούν οι Παλαιστίνιοι με λεφτά απ’ τις πετροχούντες, και να κάτσουν ήσυχοι στις «ανοικτές» φυλακές τους στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη;

Υπάρχει στα μέρη μας (ίσως και αλλού) ένας παραμορφωμένος «αντι-ιμπεριαλισμός» ο οποίος, κοιτώντας το ουκρανικό πεδίο μάχης, θεωρεί ότι το γκουβέρνο του ψόφιου κουναβιού θα είναι «αντινατοϊκό» (!!;;;;) και πιο φιλικό στη Μόσχα (!!!) – άρα είναι προτιμότερο… Μυωπία, το λιγότερο! Μια τέτοια «φιλικότητα», αν και εφόσον εκδηλωθεί (…μετά την δυτική αποτυχία / ήττα στο ουκρανικό πεδίο μάχης…) είναι μόνο ο ανασχεδιασμός των προτεραιοτήτων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, και η «επιστροφή» στον αντισινισμό και την ταϊβάν σαν κυριότερο «θέατρο» του 4ου παγκόσμιου. Σε ότι αφορά την Μέση Ανατολή είναι μεν αλήθεια ότι το ψόφιο κουνάβι στην πρώτη θητεία του θα προτιμούσε να αποσύρει τον στρατό του απ’ το ιράκ και την συρία∙ αλλά είναι εξίσου αλήθεια ότι τέτοιου είδους υπόγειες διαπραγματεύσεις έχουν αρχίσει ήδη, απ’ τον νυσταλέο. (Γι’ αυτό και έχουν σταματήσει προσωρινά οι επιθέσεις στις αμερικανικές βάσεις…) Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν γίνονται στα σοβαρά απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον, φαίνεται όμως ότι οι τοπικοί τους βάσσαλοι ανησυχούν.

Το γεγονός είναι


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Εντελώς γαλλικά!

Δευτέρα 18 Μάρτη>> Ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα θέλει να ξαναγίνει βασιλιάς. Της ευρώπης (της αφρικής είναι δύσκολο … προς το παρόν…) Και πως μπορεί να γίνει βασιλιάς της ευρώπης; Αν δείξει πυγμή, αποφασιστικότητα… «έτοιμος για όλα»! Υπέρ του φασιστοΚιέβου υποτίθεται. Και εναντίον της φθονερής Μόσχας…

Η παράσταση προσφέρεται για φτηνό μελόδραμα, αλλά δεν θα έφτανε ούτε καν στα προκριματικά κάποιου διαγωνισμού. Αποπνέει βέβαια (ή το προσπαθεί) μεγαλοπρέπεια. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά. Το έχει ξαναδοκιμάσει:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Γάζα

Δευτέρα 4 Μάρτη>> Ένα μέτρο της έντασης και της αποτελεσματικότητας της παλαιστινιακής αντίστασης στη λωρίδα της Γάζα κατ’ αρχήν (αλλά και των «προοπτικών» που το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος βλέπει στον ορίζοντα…) ήταν οι τηλεοπτικές δραματικές εκκλήσεις του υπουργού πολέμου Yoav Gallant την Τετάρτη 28 Φλεβάρη:

… Πληρώνουμε πολύ μεγάλο τίμημα στις γραμμές μας… Το κόστος που υφιστάμεθα αν μετρήσουμε νεκρούς και τραυματίες είναι πολύ μεγάλο… Πρέπει να μοιραστούμε όλοι αυτό το φορτίο, όλα τα τμήματα της κοινωνίας…

Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς είναι το πιο στρατιωτικοποιημένο στον πλανήτη. Παρ’ όλα αυτά οι «ξυπόλυτοι» της Γάζα εδώ και 5 μήνες το αναγκάζουν τώρα (πάντα σύμφωνα με τον υπουργό γενοκτονίας): … Χρειάζεται λοιπόν να πάρουμε αποφάσεις που δεν έχουμε πάρει εδώ και 75 χρόνια…

Τι αποφάσεις-που-δεν-έχουν-ληφθεί-από-το-1948 (!!!) είναι τώρα απαραίτητες μετά το πολύ μεγάλο κόστος σε νεκρούς και τραυματίες στρατιώτες του Τελ Αβίβ, από το πιο στρατιωτικοποιημένο καθεστώς του πλανήτη; Τι «παραπάνω» πρέπει να κάνει η θεοναζί, απαρτχάιντ κοινωνία στην οποία η στράτευση είναι υποχρεωτική στα 18 για άντρες και γυναίκες;

Ο εχθρός του κακού είναι το χειρότερο: ο στρατός (μέσω του Gallant) απαιτεί επέκταση της θητείας! Τώρα οι άντρες υπηρετούν 32 μήνες και οι γυναίκες 24∙ πρόκειται να γίνουν 36 και unisex… Επιπλέον τώρα οι κοινοί στρατιώτες απολύονται απ’ την εφεδρεία στα 40 χρόνια τους, οι αξιωματικοί στα 45 τους και οι «ειδικές δυνάμεις» στα 49 τους. Πρόκειται να προστεθούν 5 χρόνια στους κοινούς στρατιώτες (απ’ τα 40 στα 45) και στους αξιωματικούς (απ’ τα 45 στα 50), και 3 στις «ειδικές δυνάμεις» (από 49 στα 52). Επιπλέον πρόκειται να αναθεωρηθεί η εξαίρεση (απ’ την θητεία) των υπερ-ορθόδοξων. (Ένα καλό μέρος αυτής της κοινότητας είναι κατά του ισραηλινού κράτους και της ιδεολογίας του, για λόγους ηθικούς και θρησκευτικούς. Οι υπόλοιποι είναι τόσο πολύ φασίστες, τόσο πολύ θεοναζί, ώστε κατατάσσονται εθελοντικά στο στρατό για να απολαύσουν τις δολοφονίες Παλαιστινίων…). Αυτή η «εξαίρεση» τελειώνει στις 31 Μάρτη 2024.

Όχι αυθαίρετα κάποιοι υποδεικνύουν ότι ο επερχόμενος υπερ-μιλιταρισμός της θεοναζί, απαρτχάιντ κοινωνίας και του κράτους της δεν σχετίζεται μόνο με το «πολύ μεγάλο τίμημα» που πληρώνει απ’ την παλαιστινιακή αντίσταση στη Γάζα, αλλά και με τους υπόλοιπους πολέμους που σχεδιάζει το επιτελείο: κατά του λιβάνου και της Χεζμπ’ αλλάχ και, πιθανότατα, κατά της συρίας.

Θα μπορούσε όμως να ειπωθεί κι αλλιώς, με μια μόνο λέξη: φόβος! Η «εισβολή του al Aqsa» στις 7 Οκτώβρη έδειξε ότι ο φοβερός και τρομερός ισραηλινός στρατός είναι ένας πύργος από τραπουλόχαρτα, ικανός μόνο στο να σκοτώνει αμάχους, παλαιστίνιους αλλά και ισραηλινούς.

Ο φόβος (και η εσωτερική πόλωση ανάμεσα σε κοσμικούς και θεοναζί φασίστες) επιβάλλει να γίνει όλη η απαρτχάιντ κοινωνία ένα στρατόπεδο – για να τα βγάλει πέρα με τους εξεγερμένους των στρατοπέδων συγκέντρωσης / εξόντωσης που διοικεί ακόμα…

Ουκρανικό πεδίο μάχης 1

Δευτέρα 4 Μάρτη>> Τον Μικρό Δούκα του Λίγηρα (aka Macron) δεν πρέπει να τον παίρνουν πολλοί στα σοβαρά πλέον. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ακίνδυνος – το αντίθετο. Έχοντας χάσει κάμποσες γαλλικές αποικίες στο Sahel (από την Μόσχα…) έχει τους ιμπεριαλιστικούς λόγους του να δηλώνει ότι «η ρωσία δεν πρέπει να νικήσει»… Πράγμα που δεν έχει καθόλου το ίδιο νόημα με το «η ρωσία πρέπει να ηττηθεί»: η διαφορά βρίσκεται στο τι ο Μικρός Δούκας (και όλοι οι δυτικοί) θα καταδεχόταν να παραδεχτεί ως «νίκη της ρωσίας» αφού, ακόμα και σήμερα, έχοντας καταλάβει το 20% της ουκρανικής επικράτειας η δύστυχη Μόσχα δεν τυγχάνει της δυτικής αναγνώρισης ως νικήτρια.

Όταν λοιπόν ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα διακηρύσσει ως μελλοντικό εκείνο που ήδη συμβαίνει (: την αποστολή γαλλικού στρατού στο ουκρανικό πεδίο μάχης)∙ κι όχι μόνο ήδη συμβαίνει, όχι μόνο είναι γνωστό παγκοσμίως, αλλά έχει και σοβαρές απώλειες (τουλάχιστον 60 «ειδικές δυνάμεις», χειριστές γαλλικών πυραυλικών συστημάτων, τον Γενάρη στο Χάρκοβο…) τότε δύο είναι τα ενδεχόμενα. Είτε η διανοητική κατάσταση του νυσταλέου Jo είναι κολλητική∙ είτε ο Μικρός Δούκας θεωρεί πως αδειάζει μια θέση «προστάτη της ευρώπης» και τρέχει να την πιάσει…

H μόνιμη έγνοια των πολιτικών βιτρινών στο Παρίσι (δηλαδή εκείνων που εκπροσωπούν) είναι το Βερολίνο – και το Λονδίνο: πως θα υπερισχύσουν απέναντί τους. Η πιθανότητα επανεκλογής του ψόφιου κουναβιού στην Ουάσιγκτον και, κατά συνέπεια, ενός κάποιου μιλιταριστικού «κενού» απ’ την μεριά της σε σχέση με την δυτική ευρώπη, έχει ανοίξει την όρεξη του looser Μικρού Δούκα. Αλλά έχει σοβαρό ανταγωνισμό:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης 2

Δευτέρα 4 Μάρτη>> Ούτε, όμως, τον «άσσο στο ημίχρονο – δύο τελικό» θλιβερό γερμανό πρωθυπουργό πρέπει να παίρνει κανείς στα σοβαρά, ειδικά όταν λέει «εμείς δεν θα στείλουμε στρατό στην ουκρανία»…

Το γερμανικό κράτος / κεφάλαιο είναι εκείνο ανάμεσα στα ευρωπαϊκά που έχει «πληρώσει» μακράν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο την θέση του κατά της Μόσχας εδώ και 2 χρόνια. Είναι λοιπόν σωστό και δίκαιο να μην πάρει τίποτα απ’ τα ουκρανικά ρετάλια; Έστω σαν «αποζημίωση»; Είναι δίκαιο να «πλασσαριστεί» ο Μικρός Δούκας σαν «προστάτης» και στο Βερολίνο να μείνει μόνο … η  μουτζούρα;

Με καπιταλιστικούς, ιμπεριαλιστικούς όρους, όχι, δεν είναι ούτε σωστό ούτε δίκαιο! Kαι, φυσικά, ευκαιρίας δοθείσης και απ’ την δική της μεριά η Μόσχα φρόντισε να θυμίσει στον κύριο θλιβερό ότι το κράτος / κεφάλαιό του (και φυσικά ο ίδιος προσωπικά) είναι περισσότερο επιθετικά και «μπλεγμένα» απ’ όσο παραδέχεται – οπότε καλύτερα να προσέχει:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (sarajevomail@gmail.com) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ουκρανικό πεδίο μάχης 3

Κανείς-δεν-θα-στείλει-στρατό-στην-ουκρανία…  (Για σήμερα…)

Δευτέρα 4 Μάρτη>> Ας δούμε ωστόσο βιαστικά και διαγώνια την χειρότερη εκδοχή. Το γεγονός ότι η δυτική / νατοϊκή συμμετοχή στο ουκρανικό πεδίο μάχης εμφανίζεται τώρα ανοικτά και δημόσια σε «ανώτατο επίπεδο», είτε επειδή ο θλιβερός «άσσος στο ημίχρονο-δύο τελικό» καρφώνει το Λονδίνο, είτε επειδή οι ρωσικές υπηρεσίες καρφώνουν το Βερολίνο, είτε επειδή ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα καρφώνεται μόνος του (για όποιον λόγο κι αν το κάνει) έχει πια δύο πολύ σοβαρές συνέπειες.

Πρώτον, αν τα δυτικά κράτη / κεφάλαια συνεχίσουν να συμμετέχουν στον πόλεμο εκεί, ομολογημένα πια, οι πολιτικές βιτρίνες τους και οι δημαγωγοί τους θα πρέπει να εξηγήσουν στους υποτελείς τους γιατί δεν είναι εν δυνάμει στόχος οι «εθνικές» επικράτειές τους! Το να παραδέχεσαι ότι επιτίθεσαι σε πυρηνική υπερδύναμη (που φυσικά έχει το δικαίωμα να αμυνθεί απαντώντας όπου και όπως κρίνει σκόπιμο) δεν μπορεί να περάσει σ’ αυτές τις υπνωτισμένες δυτικές κοινωνίες ως η «κακή είδηση της ημέρας» – όχι, σίγουρα, υπό φυσιολογικές συνθήκες… Έτσι δεν είναι;

Δεύτερον, αν αυτά τα δυτικά καρφώματα και αυτοκαρφώματα ΔΕΝ λειτουργήσουν ανασχετικά στις ιμπεριαλιστικές ορέξεις των δυτικών κρατών / κεφαλαίων, η ανεγκέφαλη αλεπού έχει κάτι περισσότερο από ένα-χαλίκι-στο-παπούτσι-της! Θεωρητικά θα μπορούσε να αυτοπεριοριστεί κτυπώντας τα δυτικά όπλα και τους δυτικούς στρατούς αποκλειστικά στο ουκρανικό πεδίο μάχης, όπως κάνει ως τώρα. Αν όμως αυτά τα όπλα και αυτοί οι στρατοί προκαλέσουν μια σοβαρή (όχι κατ’ ανάγκην από στρατιωτική άποψη) ζημιά; Το ρωσικό αμυντικό δόγμα κάτι λέει επ’ αυτού, πιο συγκεκριμένα για την απάντηση σε σοβαρές επιθέσεις στη ρωσική επικράτεια. Κι αυτό που λέει δεν είναι καθόλου ευχάριστο…

Φαίνεται να υπάρχει ένας βλακώδης μιλιταριστικός υπολογισμός στα κεφάλια διάφορων παρακμιακών της δύσης. Πάει κάπως έτσι: αν πούμε ανοιχτά ότι συμμετέχουμε «κάπως» στο ουκρανικό πεδίο μάχης και το επισημοποιήσουμε στην πράξη τότε η Μόσχα, που δεν θέλει πυρηνική καταστροφή του πλανήτη, θα αναγκαστεί να υποχωρήσει!.. Αυτοί οι τύποι θεωρούν ακόμα ότι έχουν την πρωτοβουλία της «κλιμάκωσης» και ότι η πρόκληση-του-ενδεχόμενου-των-χειρότερων θα τους αποφέρει κάτι που θα μπορούν να πουλήσουν ως «νίκη». Μόνο που δεν έχουν καμία πρωτοβουλία, πουθενά πλέον!!! Και οι μπλόφες δεν περνάνε…

Μ’ αυτά τα δεδομένα (και μιλώντας πάντα για την χειρότερη εκδοχή) θα έπρεπε να ευχόμαστε μια ξαφνική αντιπολεμική έκρηξη στις δυτικές κοινωνίες, τέτοια που δεν να μην είναι selfie, να μην είναι ακροδεξιά, και να μην υποχωρήσει … λόγω «κούρασης».

Γίνονται ακόμα τέτοια «θαύματα», ειδικά όταν αυτές οι δυτικές κοινωνίες έχουν πεισθεί για την … μοχθηρότητα του εχθρού (αλλά όχι των δικών τους καπιταλιστικών καθεστώτων);