Tag: ισραήλ

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 1

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.08)>> Σαμποτάρουν οι θεοναζί την … «συμφωνία» μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης; Ελάτε τώρα! Μην σκέφτεστε έτσι! (Και θυμώνει, λένε, το ψόφιο κουνάβι; Άχου το μωρέ μωρέ! Και μαλώνει τον αρχιχασάπη; Πω πω!!!)

Οι θεοναζί είναι φιλειρηνικοί άνθρωποι. Μπορούν να κάνουν τα πάντα για την ειρήνη. Μπορούν να ισοπεδώσουν οτιδήποτε ανάμεσα στο Νείλο και στον Ευφράτη, εξασφαλίζοντας αιώνια ειρήνη (νεκροταφείου).

Κι άλλωστε ποια «συμφωνία»; Περί τίνος πρόκειται ακριβώς; Γίνονται ακόμα τέτοια πράγματα όπως “συμφωνίες”;

Θα μπορούσαν βέβαια να πουν «Ντάξει ρε ψόφιο κουνάβι… Υπόγραψε την ‘συμφωνία’ σου, και μετά εμείς θα συνεχίσουμε κανονικά». Μόνο που κάτι τέτοιο δεν μπορούν να το κάνουν πια! Κι αυτό είναι το πρόβλημά τους, που είναι μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος (δικού τους και όχι μόνο), το οποίο είναι μέρος ενός τεράστιου προβλήματος (των δυτικών ιμπεριαλισμών).

Νικώντας και τους δυο μαζί, ψοφιοκουναβικούς και θεοναζί (άσχετα με το τι νομίζουν οι ίδιοι) η Τεχεράνη πέτυχε μεταξύ άλλων δύο πρωτοφανή πράγματα για την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, απ’ τον β παγκόσμιο πόλεμο και μετά.

Πρώτον, στερεί πλέον από (ή κάνει εξαιρετικά δύσκολη) για τους θεοναζί την δυνατότητα να κάνουν το μόνο που μπορούν, να σκοτώνουν δηλαδή μαζικά αμάχους ελπίζοντας ότι έτσι θα προκαλέσουν εμφύλιο εδώ κι εκεί. Είτε στη Γάζα, είτε στο λίβανο. Και τους στερεί αυτή τη δυνατότητα η Τεχεράνη χωρίς να ζητήσει και να πάρει την άδεια από οποιονδήποτε. «Αν σκοτώνετε στα μετόπισθεν του μετώπου που ανοίξατε στο λίβανο… (λέει και πράττει) … τότε θα σκοτώνουμε κι εμείς στην δική σας επικράτεια! Και δεν μπορείτε να μας εμποδίσετε!!!». Τελεία και παύλα.

ΟΙ θεοναζί θέλουν να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος του λιβάνου εδώ και δεκαετίες. Όσες φορές επιχείρησαν να το πετύχουν ηττήθηκαν στρατιωτικά απ’ την αντίσταση – η τωρινή εξελισσόμενη ήττα τους είναι η πιο οικτρή. Κι όσες φορές ηττούνταν αποχωρούσαν / υποχωρούσαν κάποια στιγμή, όχι όμως πριν προσπαθήσουν τόσο συστηματική τρομοκρατία / μαζικές δολοφονίες (απ’ την Sabra και την Shatila το 1982 ως σήμερα) ώστε να ελπίζουν ότι οι σύμμαχοί τους (το χριστιανικό φασισταριό του λιβάνου), με την βοήθεια των δυτικών, θα γίνουν ενεργητική και κυρίως αποτελεσματική «πέμπτη φάλαγγα». Οι δολοφονημένοι άμαχοι στο λίβανο είναι δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες.

Το μέτωπο αυτό καθαυτό, νότια του Λιτάνι, η Hezb’ Allah το χειρίζεται μια χαρά. Δεν έχει όμως τα μέσα να «ισοφαρίσει» τους μαζικούς βομβαρδισμούς αμάχων που κάνουν οι θεοναζί. Κι αυτό είναι το καινούργιο, το «πρωτότυπο» έως και «πρωτοφανές», που έχει πετύχει πια η Τεχεράνη: καλύπτει με επιτυχία τα νώτα της αντίστασης.

Το δεύτερο περιλαμβάνεται στο πρώτο. Για πρώτη φορά στην δική της ιστορία και στην ιστορία των θεοναζί, η Τεχεράνη «κτύπησε» ήδη μια φορά (και θα το ξανακάνει…) όχι απαντώντας σε επίθεση που δέχτηκε απ’ τους θεοναζί (δεν πρόκειται, δηλαδή, για «ανταπόδοση»…) αλλά παρεμβαίνοντας δυναμικά σ’ ένα άλλο μέτωπο.

Πριν τις 28 Φλεβάρη, και κυρίως πριν «σπάσουν τα μούτρα τους» οι ψοφιοκουναβικοί μαζί με τους θεοναζί, κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Όχι πια! Κι αυτό, το γεγονός δηλαδή ότι οι «φρουροί της επανάστασης» έχουν τα μέσα, την αυτοπεποίθηση και τις συμμαχίες για να κτυπούν τους θεοναζί στην έδρα τους, είναι που έχει αναγκάσει πια το φασισταριό του Τελ Αβίβ να παραδεχτεί (σιωπηλά) ότι ΔΕΝ θα μπορέσει ποτέ ξανά να απλώσει τα ξερά του οπουδήποτε παρά μόνο αν έχει την πλήρη on demand ενεργητική υποστήριξη και συμμετοχή του us army. (Και πάλι ούτε αυτό είναι σίγουρα αποτελεσματικό!!!)

Δεν πρόκειται για αστείο! Είναι κάτι πολύ πολύ πολύ σοβαρό για τα θεοναζί ιμπεριαλιστικά όνειρα∙ και τα αντίστοιχα των συμμάχων τους….

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 2

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.05) >> Στις 7 Οκτώβρη του 2023 οι θεοναζί (και οι σύμμαχοί τους) αφήνιασαν!!! Για δύο, τρεις ή τέσσερεις ώρες ο «δυνατότερος στρατός» σ’ όλη τη μέση Ανατολή όχι απλά ηττούνταν αλλά ρεζιλευόταν από μια χούφτα ξυπόλητους φυλακισμένους που είχαν ρίξει τους φράχτες. Αφήνιασαν και αποφάσισαν να «ξεμπερδεύουν». Θα σκότωναν μαζικά στη Γάζα∙ θα έκαναν το ίδιο κατά της Hezb’ Allah∙ και στο τέλος (για χάρη της ειρήνης τους…) θα διέλυαν το ιράν.

Νόμισαν ότι νίκησαν την Παλαιστινιακή αντίσταση… Νόμισαν ότι νίκησαν την λιβανέζικη αντίσταση… Και πέρυσι τον Ιούνη ξεκίνησαν να διαλύσουν το ιράν – και να ξεμπερδεύουν οριστικά… Είχαν απλά πιστέψει τα παραμύθια τους: την 7η μέρα της επίθεσης τους κατά του ιράν (πάντα πέρυσι το καλοκαίρι), με τους σωρούς των ερειπίων στη δική τους πια επικράτεια να μεγαλώνουν, έτρεξαν στον daddy παρακαλώντας τον να βρει τρόπο να σταματήσει το κακό. Και σκέφτηκαν («σατανικό»!!!) ότι θα πετύχαιναν την επόμενη φορά αν ο us army συμμετάσχει απ’ την αρχή … Στην εκδρομή….

Τα όνειρα έγιναν εφιάλτης. Κι άνοιξε εναντίον τους ένας «δρόμος» που ποτέ δεν περίμεναν. Σκεφτείτε αυτό: αφού τώρα η Τεχεράνη μπορεί να καλύπτει αποτελεσματικά τα νώτα (δηλαδή τους αμάχους) της λιβανέζικης αντίστασης, τι θα γίνει αν αύριο η Τεχεράνη ή, ακόμα χειρότερα, η Άγκυρα, αποφασίσει να καλύψει στρατιωτικά τα νώτα της Παλαιστινιακής αντίστασης; Θα βομβαρδίσουν οι θεοναζί την τουρκία; Μία φορά; Δύο φορές; Τρεις φορές; Και μετά;;;

Μ’ έναν τρόπο ιστορικά αυστηρό οι θεοναζί βρίσκονται στην ίδια κατάσταση που βρίσκονται και οι ουκρανοναζί: για να επιτευχθούν οι ιμπεριαλιστικοί στόχοι της δύσης σε συνθήκες ραγδαίας πλανητικής αλλαγής συσχετισμών δεν αρκούν οι “proxies”, οι εργολάβοι. Χρειάζεται πανστρατιά!

Πώς θα ήταν λοιπόν δυνατό να δεχτούν οι θεοναζί να βγάλει (έστω για λίγο, έστω προσχηματικά) το ψόφιο κουνάβι την ουρά του απέξω απ’ το δυτικοασιατικό πεδίο μάχης, μόνο και μόνο για να πει «Αποθεώστε με! Άνοιξα τα στενά του Ορμούζ!!!» και μάλιστα, άκουσον άκουσον, δεχόμενο (έστω  και φραστικά) ότι ο λίβανος ανήκει στη σφαίρα επιρροής, στη δικαιοδοσία της Τεχεράνης, όταν χρειάζονται / χρειάζεται το ακριβώς αντίθετο; Όταν «πρέπει» ο us army (και άλλοι πρόθυμοι δυτικοί…) να ισοπεδώνει μαζί με τους θεοναζί το λίβανο, να εξανδραποδίσει μαζί με τους θεοναζί τους Παλαιστίνιους (όσους επιζήσουν)… πώς;

Όχι, δεν «σαμποτάρουν» οι θεοναζί καμία «συμφωνία»… Προσπαθούν (όπως γίνεται και στο ουκρανικό πεδίο μάχης απ’ το team του τοξικού του Κιέβου και των δυτικών υπηρεσιών που τον χειρίζονται) να οδηγήσουν την δυτική, ιμπεριαλιστική παρακμή στη «λογική» κορύφωσή της…

Με την ελπίδα της επικράτησης… ως την συντριβή της.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 3

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.03) >> Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το μεν ψόφιο κουνάβι πανηγύριζε καλώντας τα τάνκερ που έχουν αποκλειστεί στον Περσικό να ζεστάνουν τις μηχανές τους (για να περάσουν απ’ τα «απελευθερωμένα» στενά του Ορμούζ…), η δε Τεχεράνη ανακοίνωνε ότι υπάρχουν σημεία των «μέτρων αποκατάστασης της εμπιστοσύνης» (MOU) που δεν έχουν ξεκαθαριστεί ακόμα, οπότε δεν υπάρχει ολοκληρωμένη συμφωνία.

Η σύγχυση ήταν «αέρας στα πανιά» τότε που ο Κολόμβος ξεκίνησε για τις ινδίες και έπεσε πάνω σε μια άγνωστη «νέα ήπειρο». Αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα. Για την ακρίβεια δεν ισχύει σχεδόν ποτέ.

Το ψόφιο κουνάβι έκλεισε τα 80 και νομίζει ότι είναι ο «Μεγάλος Τιμονιέρης». Δεν έχει καταλάβει, ούτε και μπορεί.

Ανατολική Μεσόγειος – προσεχώς…

Δευτέρα 15 Ιούνη (00.51) >> Θα μπορούσε να είναι ένας σωλήνας γκαζιού… Δεν έγινε… Θα μπορούσε να είναι, έστω, ένα καλώδιο ρεύματος… Ούτε κι αυτό φαίνεται να προχωράει… Ε, τότε ας είναι ένα «κέντρο» βρε αδερφέ! Κι ας είναι και στο Χιούστον…

Η εγκληματική συμμορία των 3 (ξέρετε ποιοι είναι…) δείχνει να χαίρεται που ξαναγίνεται 3 + 1, του είδους εκείνων των ηρωϊκών εποχών της «πρώτης φοράς»… Επιτέλους η Ουάσιγκτον δείχνει να ενδιαφέρεται … για την «ενεργειακή ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο».

Όλοι χαρούμενοι πριν 4 ημέρες…

Χαίρονται όλοι ή (το άλλο που αρχίζει από «χε…»);;;; Πρώτ’ απ’ όλα αυτό το «κέντρο» είναι προς εξυπηρέτηση των όποιων αμερικανικών συμφερόντων – τελεία. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για «ελεημοσύνες».

Δεύτερον, και σημαντικότερο, Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ (αλλά και Αθήνα / Λευκωσία στο βαθμό που τους αναλογεί) δεν μπορούν να διαχειριστούν την ήττα τους στο μεσανατολικό πεδίο μάχης∙ μια ήττα που τους σπρώχνει όλους μαζί, μεσοπρόθεσμα, μακριά απ’ την ανατολική Μεσόγειο. Πράγμα που σημαίνει ότι η «δημιουργία ενός κέντρου» στο μακρινό Χιούστον είναι μάλλον ευφημισμός του πανικού (τους) παρά οτιδήποτε άλλο.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 1

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.37) >> Το καλοκαίρι του 2006 ο θεοναζί στρατός έκανε μια μεγάλη προσπάθεια / χερσαία εισβολή υποστηριζόμενη όπως πάντα από αεροπορικούς βομβαρδισμούς για να καταλάβει το νότιο λίβανο ως τον ποταμό Litani και να «εξαφανίσει» την Hezb’ Allah. H εκστρατεία κράτησε 34 ημέρες και κατέληξε σε ήττα των θεοναζί∙ μια ήττα τόσο σοβαρή (με τα δεδομένα εκείνης της εποχής) ώστε το απαρτχάιντ καθεστώς έκανε πολλούς μήνες μέχρι να βρει εξηγήσεις και να θεωρήσει ότι «συνήλθε».

Το 2006 ήταν μια σοβαρή και απρόοπτη ήττα. Το 2026, είκοσι χρόνια μετά, πρόκειται για εφιάλτη!!! Η «ανύπαρκτη», η «διαλυμένη» Hezb’ Allah (πόσοι, ακόμα και «φίλοι της αντίστασης», ήταν σίγουροι πέρυσι για το τέλος της λιβανέζικης  – όπως και της παλαιστινιακής – αντίστασης;) έχει κάνει κυριολεκτικά «μαρτύριο» την παρουσία του θεοναζί στρατού στο νότιο λίβανο, μέρα νύχτα!!! Οι απώλειες του όχι μόνο σε «οχήματα» κάθε είδους, όχι μόνο σε ραντάρ / υποδομές του περιβόητου «iron dome» (τυφλώνοντας έτσι την αεράμυνα…), όχι μόνο σε στρατιώτες αλλά, πλέον, και σε αξιωματικούς συσσωρεύονται με αυξανόμενο ρυθμό!!! Ειδικά σε ότι αφορά αυτούς τους τελευταίους η Hezb’ Allah έχει διαμορφώσει ένα συνδυασμό κατασκοπείας από ψηλά και εύστοχων κτυπημάτων, πετυχαίνοντας να «διαλύει» την οργάνωση διάφορων «μονάδων» εδώ κι εκεί, σπάζοντας τον κορμό του θεοναζί μιλιταρισμού∙ και το έτσι κι αλλιώς τσακισμένο ηθικό των απλών πεζοναυτών.

Ο θεοναζί στρατός έχει αρχίσει ήδη την υποχώρησή του: αποσύρει κατοχικές μεραρχίες αφού είναι σκέτα στόχοι, και παρακαλάει τον σύμμαχό του στην Ουάσιγκτον να βρει έναν τρόπο για να σταματήσει το κακό…

Έχουμε ήδη δημοσιοποιήσει λίγα απ’ τα πάμπολλα video που γνωστοποιεί (με λίγες ημέρες καθυστέρηση, για λόγους ασφαλείας) η οργάνωση. Το πιο κάτω είναι 4 σε 1: τέσσερεις επιθέσεις σε ένα video, απ’ τις 2 Ιούνη∙ πριν λιγότερο από μια βδομάδα:

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 2

Δευτέρα 8 Ιούνη >> Κρίναμε χρήσιμο να μεταφράσουμε / υποτιτλίσουμε την παρακάτω συνέντευξη: ο Wafiq Safa, πρώην επικεφαλής της «Μονάδας Συντονισμού» της οργάνωσης μιλάει στον Wyatt Reed του the grey zone. Υποθέτουμε ότι δεν κυκλοφορεί στα μέρη μας τέτοιου είδους αντι-πληροφόρηση…

Μια σημείωση: ο Safa είναι «πρώην». Σημαίνει κάτι αυτό; Σημαίνει πολλά!

Η Hezb’ Allah, εξαιτίας της πολύχρονης συμμετοχής της στον πόλεμο στο συριακό πεδίο μάχης (στο πλευρό του Άσσαντ) είχε μετατραπεί σε κανονικό στρατό, με κανονική / κλασσική οργανωτική δομή. Αυτό σήμαινε ότι η ιεραρχία των αξιωματικών έγινε γνωστή, και οι θεοναζί υπηρεσίες εύκολα κατέγραψαν τα στελέχη∙ στελέχη που, στη συνέχεια, ξέροντας που είναι τα σπίτια τους, οι οικογένειές τους κλπ, μπορούσε να εντοπίζει και να σκοτώνει «εύκολα»…

Έτσι η οργάνωση, στη διάρκεια της πρόσφατης «εκεχειρίας», προχώρησε σε πλήρη αναδιοργάνωση. «Αποστράτευσε» τα στελέχη του προηγούμενου «κανονικού» μοντέλου αφού ήταν γνωστά στους θεοναζί∙ άλλαξε την δομή σε ανεξάρτητους πυρήνες «αντάρτικου» με τον δικό τους εξοπλισμό ο καθένας∙ δημιούργησε ένα εντελώς καινούργιο στελεχικό δυναμικό απ’ την βάση της∙ κι έτσι στην ουσία «εξαφανίστηκε» απ’ την γνώση των θεοναζί υπηρεσιών!!! (Προς μεγάλη θλίψη των τελευταίων, που άρχισαν να κλαψουρίζουν: τώρα δεν ξέρουμε τίποτα για την Hezb’ Allah!!!)

Ακριβώς γι’ αυτό έγινε εφικτό ένα σημαντικό στέλεχος όπως ο Safa να εμφανίζεται τώρα, αφού είναι «πρώην», δημόσια σε συνέντευξη…  (Το video είναι διάρκειας 37+ λεπτών. Αν δεν βλέπετε τους ελληνικούς υπότιτλους πατήστε το cc):

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.29) >> Την προβοκατόρικη τακτική που περιγράφουμε στη συνέχεια (τακτική των δυτικών ιμπεριαλισμών κατά της ρωσίας) χρησιμοποιεί και το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς… Αλλά με πολύ χειρότερους σε βάρος του συσχετισμούς.

Η «συμφωνία» του πριν μια βδομάδα να μην βομβαρδίσει την Dahieh (μετά από τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού στον αρχιχασάπη…), ένα πυκνοκατοικημένο προάστιο στα νότια της Βηρυτού, ήταν αυτό που θα περίμενε ο καθένας: ψεύτικη. Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: ηττάται απ’ την Hezb’ Allah, και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σκοτώνει αμάχους. Η Dahieh είναι ο αγαπημένος στόχος του εδώ και πολλά χρόνια: κατοικείται κυρίως από σιίτες που εύλογα στηρίζουν την λιβανέζικη αντίσταση.

Οι «φρουροί της επανάστασης» τήρησαν την απειλή τους αργά χτες το βράδυ: αν επιτεθείτε στην Dahieh θα επιτεθούμε στο ισραήλ. Σε πρώτη φάση δεν ήταν μια «πληθωρική» επίθεση∙ μάλλον μια ανταπόδοση προειδοποίησης με στόχο ένα αεροδρόμιο. Οι θεοναζί θα προσπαθήσουν να «απαντήσουν»… Κι όταν θα αρχίσουν να πέφτουν σα βροχή οι ιρανικοί πύραυλοι, θα τρέξουν στο ψόφιο κουνάβι παρακαλώντας να ισοπεδώσει το ιράν… Ή να μεσολαβήσει… για άλλη μια «εκεχειρία»…

Η μικρή λάμψη στον ουρανό είναι το ίχνος ενός ιρανικού πυραύλου την ώρα που πλησιάζει τον στόχο του – όπως φαινόταν απ’ την Χεβρώνα, χτες βράδυ.

Επιστροφή στο τετράγωνο νο 1 λοιπόν; Ποιος ξέρει; Κάθε πόλεμος που οι ηττημένοι δεν παραδέχονται την ήττα τους είναι πόλεμος που συνεχίζεται… Μόνο που τώρα η Ουάσιγκτον θα πρέπει να σκεφτεί την «τύχη» του us navy στην περιοχή…

Για την «φύση» του ελληνικού καθεστώτος 1

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.19) >> Εξακολουθούμε να έχουμε την εντύπωση (μάλλον: την βεβαιότητα) ότι ο τρόπος που η λεγόμενη «αντιπολίτευση» (στις διάφορες εκφάνσεις της) διαχειρίζεται το «σκάνδαλο των υποκλοπών» είναι τέτοιος ώστε να μην θίγεται η λεγόμενη «εξωτερική πολιτική» – δηλαδή τα «εθνικά συμφέροντα».

Λογικό – θα πει κάποιος. Όμως μαζί με την «προστασία των εθνικών συμφερόντων» (εν προκειμένω: της hard core συμμαχίας με τους θεοναζί…) προστατεύεται σιωπηλά και διακριτικά κάτι ακόμα: ο πραγματικός χαρακτήρας του εντόπιου καθεστώτος. Δηλαδή η πολυσχιδής και πολύπλευρη κρατικοποίηση του οργανωμένου εγκλήματος.

Για να κάνουμε την παρομοίωση: υπάρχει μια πολυόροφη πολυκατοικία (πιο σωστά: ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο…) που είναι τα διάφορα «επίπεδα» και «διαμερίσματα» του οργανωμένου εγκλήματος στο ελλαδιστάν. Και υπάρχει μια ομάδα «διαχειριστών» και ένας αρχιδιαχειριστής των «κοινοχρήστων» του συγκροτήματος. (Του νομοθετικού, του δικαστικού, του αστυνομικού, του δημαγωγικού…) Αν η επιδίωξη είναι η αλλαγή διαχειριστή, τότε αυτοί οι προσεκτικοί (ή όχι και τόσο…) ελιγμοί να αποφευχθεί ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», δηλαδή το βέβαιο γεγονός όχι απλά της κατασκοπείας αλλά του μηχανισμού εκβιασμών εκ μέρους του «συμμάχου», και να μείνει σα στόχος ο don Rico, τότε ναι: οι τακτικές που χρησιμοποιούνται είναι οι κατάλληλες…

Είναι οι κατάλληλες για την στοχοποίηση∙ όχι, υποχρεωτικά, και για την «αλλαγή διαχειριστή». Είναι επίσης σούπερ κατάλληλες για την μακροζωία και την επέκταση του «οικοδομικού τετραγώνου». Όμως αυτή η μέθοδος (κτυπάμε τον αρχιδιαχειριστή, παρακάμπουμε προσεκτικά τις βασικές αιτίες του κακού και, οπωσδήποτε, τους κύριως ωφελούμενους) δοκιμάστηκε ήδη μια φορά. Και απέτυχε. Στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών: «παράνομο φορτίο» / «ξυλόλιο» > «μπάζωμα» > ο ένοχος-είναι-ο-πρωθυπουργός…

(Θα μπορούσε να πετύχει τώρα; Ίσως. «Σπρώχνουν» άλλωστε – μέσω των media τους – ογκώδη εθνικά assets…)

Εκείνο (κι όχι μόνο στο ελλαδιστάν) που πλασσάρεται ως «πολιτική εναλλαγή» είναι στην πραγματικότητα παιχνίδι-με-καθρέφτες, που μάλιστα είναι αβέβαιο ως προς την επιτυχία του. Επειδή αν τα αφεντικά του (κρατικοποιημένου) οργανωμένου εγκλήματος μείνουν στο απυρόβλητο, έχουν όλο τον χρόνο και όλα τα μέσα να προστατέψουν ακόμα και τους … (πολιτικούς) αυτοφωράκηδές τους. Ή, ίσως, μπορεί και να τους αλλάξουν, εξασφαλίζοντας στον / στους πρώην μια καλή αποζημίωση – μόνο για να φρεσκάρουν τις εντυπώσεις.

Ο.Κ.: οι παρομοιώσεις μας μπορεί να μην βοηθούν. Ας πάμε στο συγκεκριμένο.

Ο τρόπος που η λεγόμενη «αντιπολίτευση» διαχειρίζεται το «σκάνδαλο των υποκλοπών» έχει τρία τουλάχιστον χαρακτηριστικά που σχετίζονται με όσα γενικά γράψαμε πιο πριν.

Πρώτον, στηρίζει την πολιτική αντιμετώπιση του ζητήματος (δηλαδή την πλήρη διάυγασή του…) πάνω στην ποινική / δικαστική αντιμετώπισή του. Μόνο που (γνωστό;) οι ανώτεροι όροφοι του δικαστικού μηχανισμού στεγάζονται στην ίδια «πολυκατοικία»…

Δεύτερον, αυτή η τακτική αποφεύγει ως τώρα την συσχέτιση με μια αρκετά κοντινή (ίσως και παρόμοια) υπόθεση, με τους ίδιους «πρωταγωνιστές», που εμφανίστηκε στη νότια κύπρο στα τέλη του 2019 – υπόθεση που κουκουλώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες απ’ τους «κύπριους αδελφούς» / πολιτικές βιτρίνες…

Και τρίτον, (αυτή η τακτική) αποφεύγει να επιμείνει σταθερά έως αποκαλυπτικά σ’ ένα «υποσύνολο» του «σκανδάλου των υποκλοπών»: στην παρακολούθηση (και με «νόμιμη επισύνδεση» και μέσω predator) του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.

Για την «φύση» του ελληνικού καθεστώτος 2

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.16) >> Για το πρώτο δεν θα πούμε τίποτα εδώ. Ο νοών νοείτω…

Για το δεύτερο, το πως δηλαδή κουκουλώθηκε άρον άρον η παρουσία και η όποια δράση της intellexa στη νότια κύπρο, ό,τι και να πούμε είναι λίγο! Στο κέντρο του «σκανδάλου» βρέθηκε ένα … μαύρο βαν.

Προσέξτε όμως: το video που θα δείτε στη συνέχεια αναρτήθηκε στο επίσημο site του αμερικάνικου καθεστωτικού forbes στις 5 Αυγούστου του 2019. Σ’ αυτό ο κύριος Dalian, των θεοναζί υπηρεσιών (το «πρώην» δεν μας πείθει…), διαφήμιζε το predator – ανοικτά, όμορφα κι ωραία∙ αυτό ήταν άλλωστε και το κίνητρο του forbes (αν δεν βλέπετε τους υπότιτλους πατήστε το cc):

Κανείς δεν πήρε χαμπάρι τίποτα εκεί, στη νότια κύπρο… (Μπορεί να ήταν όλοι διακοπές…) Χρειάστηκαν 4,5 μήνες για να «θορυβηθούν» οι εκεί υπηρεσίες, και να αρχίσουν αυτό που λένε «έρευνα». Στις 15 Νοέμβρη 2019. Η «έρευνα» των νοτιοκυπριακών υπηρεσιών οδηγήθηκε σε ανάθεση σε «εξωτερικό» ποινικό ανακριτή (;;;) της σύνταξης πορίσματος για την υπόθεση∙ το πόρισμα παραδόθηκε στον νοτιοκύπριο γενικό εισαγγελέα τον Μάη του 2020∙ ο κυρ γενικός το «έπνιξε» (δηλαδή: το κλείδωσε σ’ ένα ντουλάπι κρατώντας το μυστικό…) και έβαλε πρόστιμο στον κυρ Dalian σχεδόν ενός εκατομμυρίου ευρώ για «παραβιάσεις του ευρωπαϊκού GDPR» – χωρίς άλλα στοιχεία….

(Σε ποιον όροφο της πολυκατοικίας είπαμε ότι στεγάζονται οι δικαστικοί μηχανισμοί στη νότια κύπρο;) Η υπερασπιστική γραμμή του ιδιοκτήτη της intellexa ήταν …. «δεν κάναμε παρακολουθήσεις… κάτι δοκιμές κάναμε απλά»…

Είναι σίγουρο πως όχι μόνο τις δοκιμές αλλά και την εφαρμογή του predator την είχαν κάνει οι θεοναζί υπηρεσίες πολύ πριν, στην Παλαιστίνη. (Αυτό είναι πολιτικό συμπέρασμα / γνώση, όχι προϊόν ανάκρισης!!!) Όμως αφού κανείς δεν κατήγγειλε (στη νότια κύπρο) ότι ήταν υπό παρακολούθηση απ’ το predator ο φάκελος έκλεισε….

Νωρίτερα ωστόσο, και συγκεκριμένα το 2018,

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Ειρηνοπόλεμοι και πολεμοειρήνες»

Δευτέρα 1 Ιούνη (00.30) >> Αν το Α κράτος επιτεθεί στο Β, το Β αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της επίθεσης (δηλαδή: νικήσει) αλλά το Α αρνείται ότι ηττήθηκε, τότε προκύπτει κατ αρχήν ένα μεθοδολογικό (και προφανώς: πολιτικό) «αδιέξοδο»:

– Αν το Α συνεχίσει να επιτίθεται κινδυνεύει με ακόμα μεγαλύτερη ήττα…

– Αν το Α σταματήσει να επιτίθεται είναι σα να αναγνωρίζει στην πράξη την ήττα του…

– Αν το Α προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» ένα κάποιο τέλος της σύγκρουσης θα πέσει πάνω στις απαιτήσεις του Β που έχει νικήσει…

– Αν το Α δεν προσπαθήσει να «διαπραγματευτεί» τότε θα πέσει θύμα της ειρωνικής διαπίστωσης πως δεν-ξέρει-τι-θέλει…

(Ενδιάμεσα σ’ αυτά τα ενδεχόμενα ανθούν … αυτοσχεδιασμοί της μέρας (και της νύχτας)! Γιατί, απ’ όσο ξέρουμε, δεν υπάρχουν κόσμιοι τρόποι του είδους «διαπραγματεύσεις» για να πεισθεί κάποιος που νίκησε ότι όχι, δεν έχει καταλάβει∙ ή για να πεισθεί κάποιος που νομίζει επίμονα ότι έχει νικήσει ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του…)

Το πιο πάνω χοντρικό σχήμα δεν έχει την αρετή των ανατριχιαστικών λεπτομερειών με τις οποίες μπορεί να διακοσμήσουν την συγκυρία αλλοπρόσαλλες και ετοιμόρροπες δυτικές πολιτικές βιτρίνες. Είναι μόνο η υπόδειξη του ότι μια πολεμική αναμέτρηση στην οποία ο ηττημένος δεν αναγνωρίζει την ήττα του είναι, απλά, μια πολεμική αναμέτρηση που δεν έχει τελειώσει. Μια αναμέτρηση που συνεχίζεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είτε αυτό λέγεται ανοικτά είτε όχι.

Όποιος θέλει να δει μια συγκεκριμένη έκφραση του πιο πάνω σχήματος ας μην κοιτάει τους 3 μήνες πολέμου κατά της Τεχεράνης αλλά τα πολλά χρόνια πολέμου κατά της Μόσχας∙ κι αν αυτό βοηθάει ας βάλει μπροστά του τα 4+ τελευταία. Οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί έχουν ηττηθεί, όχι χτες αλλά απ’ το καλοκαίρι του 2023, όταν σχεδίασαν, μεθόδευσαν, και υλοποίησαν την «μεγάλη αντεπίθεση ως την θάλασσα του Αζόφ» μόνο για να αποτύχουν / ηττηθούν οικτρά. Επί σχεδόν 3 χρόνια από τότε και μετά απλά δεν αναγνωρίζουν την ήττα τους∙ κατά καιρούς διατείνονταν ότι θέλουν μια «εκεχερεία» με τους δικούς τους αποκλειστικά όρους∙ άλλες τόσες φορές απείλησαν ότι θα στείλουν τον δικό τους στρατό να δώσει ένα καλό μάθημα στον ρωσικό∙ και το μόνο απλό, πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι συντηρούν τον πόλεμο με τρόπους που μπορούν (: drones…) χωρίς ελπίδα νίκης μεν, αλλά και χωρίς την «κατάρα» να παραδεχτούν την ήττα τους. The show goes on. Κι όσο το show goes on «κανείς-δεν-ξέρει-τι-θα-απογίνει…».

Το ίδιο ακριβώς «μεθοδολογικό / πολιτικό αδιέξοδο» εμφανίζεται προς το παρόν και στην επίθεση ψοφιοκουναβιστάν και θεοναζί κατά της Τεχεράνης. Για τους ίδιους λόγους.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.