Tag: ισραήλ

Once upon the time…

Δευτέρα 23 Φλεβάρη (00.33) >> Τώρα οι «ευαισθησίες» και τα ξεσκολισμένα avatar του δυτικού «δημοκρατισμού» επιβάλλουν την υπεράσπιση των βασιλοφρόνων, των βασιλοχουντικών, και όλων των παρόμοιων. Στο ιράν (γιατί όχι κι αλλού;), κατά των «μουλάδων», που ως γνωστόν είναι «δολοφόνοι και καταπιεστές» όπως άλλωστε είναι «συμμορίτης», «τρομοκράτης» οποιοσδήποτε στέκεται ουσιαστικά απέναντι στους δυτικούς ιμπεριαλισμούς, μικρούς και μεγάλους. (Ποιός τα λέει αυτά; Ο “συλλογικός Epstein”. Ποιός τα τρώει; Ε….)

Για το ιράν ο «βασιλιάς» (ο «διάδοχος του θρόνου», παράσιτο / γυιός του ψοφισμένου πια Ρεζά Παχλαβί…) θεωρείται το απαύγασμα της … δημοκρατίας. Υποθέτουμε ότι θα υπάρχει και διαδοχικό σχήμα της «σαβάκ», της θηριώδους μυστικής αστυνομίας του πατέρα του….

Υπήρξε όμως μια εποχή, όχι μακρινή, που τα ανταγωνιστικά κινήματα ήταν στ’ αλήθεια κινήματα – όχι ποζεράδικες παρελάσεις ευαίσθητων υπνοβατών. Υπήρξε μια εποχή όπου ο βασιλιάς στην Τεχεράνη («σάχης») ήταν νο 1 εχθρός όχι μόνο για τους ιρανούς και τις ιρανές αλλά και για τους πρωτοκοσμικούς – εκείνους που είχαν ριζοσπαστική πολιτική συνείδηση.

Στις 2 Ιούνη του 1967 ο «σάχης» μετά της συζύγου ήταν επίσημος προσκεκλημένος της «δημοκρατικής» κυβέρνησης της δυτικής γερμανίας για 9ήμερη επίσημη επίσκεψη (για πληρωμένες διακοπές δηλαδή)… συνοδευόμενος απ’ την μυστική του αστυνομία, σε συνεργασία με τις δυτικογερμανικές υπηρεσίες…

Στις 2 Ιούνη του 1967 το ριζοσπαστικό anti-imp κίνημα στη δυτική γερμανία (έχοντας αφετηρία τον πόλεμο στο βιετνάμ…) έκανε τα πρώτα αιματηρά βήματα της ωρίμανσής του. Διαδηλώνοντας όχι μόνο κατά της ιρανικής βασιλικής χούντας αλλά και εναντίον της κυβέρνησής του:

Μια άλλη δυτικογερμανική οργάνωση αντάρτικου πόλης πήρε το όνομά της απ’ την ημερομηνία της δολοφονίας του Ohnesorg: η «2 Ιούνη»…

Ξέρουμε: αυτά είναι πολύ παλιά… Ξέρουμε: τώρα δεν υπάρχει ούτε καπιταλισμός ούτε ιμπεριαλισμός… Αλλά κι αν υπάρχουν τους αντιμετωπίζουμε αποφασιστικά: κάνουμε ποδήλατο και γιόγκα, πάμε στον ψυχολόγο, καταπίνουμε ηρεμιστικά και κάνουμε απειλητικές διακηρύξεις περί «ανατροπής»…. (Καμιά φορά παρελαύνουμε κιόλας, με τον καφέ στο ένα χέρι και το τηλεχειριστήριο στο άλλο…)

Αλλά η ιστορία και η εργατική μνήμη είναι πεισματάρικες. Ειδικά για την λεγόμενη «αριστερά» (του κράτους και του κεφάλαιου!). Τι να πει άραγε γι’ αυτόν που έχει ξαναγίνει («γεωπολιτικά») επίκαιρος, και υπερασπιζόταν τους … «μουλάδες» πριν καμιά 25αριά χρόνια διαβλέποντας με ακρίβεια το μέλλον;

Ο Fidel Castro στην Αβάνα το 2010 (μεταγλωτισμένος στα αγγλικά):

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ο τριγωνισμός του (αμερικανικού και όχι μόνο) πενταγώνου 1

Δευτέρα 23 Φλεβάρη (00.22) >> Το παρακάτω 3λεπτο video δείτε το σαν ένα μικρό, ελάχιστο «μάθημα». Διαφωνούμε μόνο στο τελικό συμπέρασμα∙ λέμε το γιατί στη συνέχεια.

Κατ’ αρχήν δεν είναι σωστό να ονομάζει κάποιος στρατηγική την αλληλουχία ορισμένων ενεργειών μόνο και μόνο επειδή προέρχονται από κάποιο κράτος. Αν το ψοφιοκουναβιστάν (ή, νωρίτερα το Joνυσταλεάν…) ή οποιαδήποτε άλλη δυτική ολιγαρχία ήταν σε θέση να έχει «στρατηγική» αντάξια της λέξης, αν ήταν σε θέση να παίζει-σκάκι, θα το είχε αποδείξει σίγουρα … στο εσωτερικό του! Το «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», έχοντας σα μοναδικό «όπλο» στο μεν εσωτερικό το κρατικό φασισταριό του ICE στο δε εξωτερικό τον ήδη ηττημένο / αποτυχημένο «οικονομικό» πόλεμο και, στο τέλος, τα (προς βύθιση…) αεροπλανοφόρα και τις προβοκάτσιες των υπηρεσιών, αυτά δεν συγκροτούν «στρατηγική». Είναι απλά τακτικισμός που έχει ξεπέσει σε οπορτουνισμό – και ό,τι κάτσει. Απέναντι σε «αμφισβητίες» που έχουν στρατηγική! Όχι τώρα. Εδώ και πολλά χρόνια!

Η πιο συντριπτική απόδειξη του ότι «δεν κάθεται τίποτα» ως αυτή τη στιγμή (και, κατά συνέπεια, ότι η λέξη «στρατηγική» είναι υπερβολικά καλωσυνάτη έως παραπλανητική….) έρχεται απ’ το ουκρανικό πεδίο μάχης – αλλά και απ’ την μέση Ανατολή. Για το πρώτο θα γράψουμε σε επόμενη ευκαιρία.

Αλλά για την μέση Ανατολή (ή «δυτική Ασία» όπως είναι ο νεωτερικός όρος, καθότι το «Ανατολή» κατάγεται απ’ την οριενταλιστική γεωγραφία των δυτικών…), επειδή δεν υπάρχει κάποιο είδος στρατιωτικής προέλασης σε βάρος των στοχεύσεων και των μεθοδεύσεων της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου, της Αθήνας και του Τελ Αβίβ, οι βιαστικές και οι ρηχές σκέψεις και εκτιμήσεις (για να μην μιλήσουμε για τους εγκάθετους) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Ουάσιγκτον και οι θεοναζί σύμμαχοί της … έχουν το πάνω χέρι! Και ότι αυτό οφείλεται στον φοβερό και τρομερό σχεδιασμό τους που αντέχει τον χαρακτηρισμό «στρατηγική».

Don’t believe the hype!!!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ο τριγωνισμός του (αμερικανικού και όχι μόνο) πενταγώνου 2

Δευτέρα 23 Φλεβάρη (00.16) >> Η 7η Οκτώβρη του 2023, η «εισβολή του al Aqsa», ολοκλήρωσε πια το ιστορικό της καθήκον; Κρίνουμε ότι απ’ το καλοκαίρι του 2025 και μετά – με ιδιαίτερη ένταση τώρα – αυτό συμβαίνει.

Μπορούμε να το εξηγήσουμε (ακόμα και το αποδείξουμε!) – αλλά ξέρετε τι συμβαίνει: οι περιθωριακοί εδώ είναι περιθωριακοί. Δεν έχουν «διδακτορικά διεθνών σχέσεων», δεν είναι «ειδικοί» πληρωμένοι από υπηρεσίες (όχι επειδή δεν μπορούσαν, αλλά επειδή έφτυσαν στα μούτρα του δοτού «κύρους»…), δεν είναι πληρωμένοι με κανέναν τρόπο…. Είναι εργάτες, σκέτοι εργάτες, εργατική τάξη σα να λέμε, χωρίς φρου φρου κι αρώματα, και ως εκ τούτου καλύτερα να το βουλώσουν.

Δεν!!…

Οπότε:

Η 7η Οκτώβρη του 2023 βρυκοκαλακιάζει, και θα βρυκολακιάζει αιώνια στην ιστορία του δυτικού ιμπεριαλισμού στον 21ο αιώνα! Βρυκολακιάζει όπως η επίθεση της Ντιέν Μπιεν Φου την άνοιξη του 1954 (εναντίον των γάλλων κατοχικών) και η επίθεση της Τετ τον Γενάρη του 1968 (εναντίον των αμερικάνων) στο βιετνάμ βρυκολάκιαζαν στους εφιάλτες των δυτικών ιμπεριαλισμών το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα: πού ακούστηκε ότι οι ξυπόλητοι μπορούν να νικήσουν τους «αστακούς» ή να τους δημιουργήσουν τόσο σοβαρά προβλήματα ώστε να αρχίσουν να μετράνε ανάποδα  μέρες, μήνες, αν χρειαστεί και χρόνια ως την τελική ήττα τους – ενόσω θα σκοτώνουν, θα σκοτώνουν, θα σκοτώνουν όσο περισσότερο μπορούν;

Στις 6 Οκτώβρη του 2023, στις 5 και στις 4 εκείνου του μήνα ή έναν, δυο, τρεις μήνες πριν, το ιράν δεν ήταν όχι «πρώτος» αλλά ίσως ούτε καν στόχος πια. Οι «συμφωνίες του Αβραάμ» (συμμαχίες των αραβικών πετροχουντών με το Τελ Αβίβ κατά της Τεχεράνης) έδειχναν να ολοκληρώνονται, και οι … «μουλάδες» δεν θα μπορούσαν να ξεμυτίσουν. Όσο για το ευρασιατικό project; Θα τέλειωνε εγκαίρως κάπου στα σύνορα της κίνας…

Αλλά συνέβη το απίστευτο. Οι ξυπόλητοι έσπασαν τα κάγκελα της φυλακής τους, εισέβαλαν στο «άβατο» των δυτικών ιμπεριαλισμών (ποτέ κανείς στην βαριά ιστορία της Παλαιστινιακής αντίστασης πριν δεν είχε πράξει κάτι τέτοιο!!!) νικώντας κάθε απόσπασμα θεοναζί, απαρτχάιντ στρατού που βρήκαν μπροστά τους. Νικώντας το τόσο πολύ ώστε τα ίδια τα θεοναζί αρχηγεία διέταξαν την δολοφονία των δικών τους αξιωματικών και στρατιωτών (και, εννοείται, κάθε μη ένοπλου…) για να γλυτώσουν απ’ το πολιτικό, ταπεινωτικό βάσανο της ανταλλαγής αιχμαλώτων…

Ξέρουμε: είμαστε μόνιμα κατηγορούμενοι ότι μιλάμε με ιδιοτελή γλώσσα. Αλλά δεν έχει καμία σημασία το εναντίον μας κατηγορητήριο. Σημασία έχει ότι στις 7 Οκτώβρη του 2023 μια χούφτα παρτιζάνων σ’ ένα «ξεχασμένο» (πλην κρίσιμο στον εξελισσόμενο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό / 4ο παγκόσμιο πόλεμο) κατεχόμενο τόπο έριξαν μια κλωτσιά και γύρισαν ανάποδα την κλεψύδρα του ιστορικού χρόνου! Ο χώρος και ο χρόνος ήταν ένα παγωμένος κόμπος εκεί∙ και μέσα σε 3 ή 4 ώρες έλιωσε, προς άγνωστες κατ’ αρχήν κατευθύνσεις αλλά πάντως όχι υπέρ των κυρίαρχων (σ’ αυτούς άρεσε ο πάγος…)

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ο τριγωνισμός του (αμερικανικού και όχι μόνο) πενταγώνου 3

Δευτέρα 23 Φλεβάρη >> Αν τα πιο πάνω σας φαίνονται αιρετικά δεν κάνετε λάθος. Είναι! Όμως αντί να ασχοληθεί κάποιος να αντιμετωπίσει την «αίρεση», θα ήταν πιο χρήσιμο να ερευνήσει την αρτιότητα της «ορθοδοξίας».

Σύμφωνα λοιπόν μ’ αυτήν (την «ορθοδοξία») αφού οι θεοναζί κατατρόπωσαν διαδοχικά την Παλαιστινιακή αντίσταση, την Hezb’ Allah (και τέλος! δεν κατατρόπωσαν κανέναν άλλον…) στράφηκαν άνετοι κι ωραίοι κατά της «μαμάς» Τεχεράνης… Επιτιθέμενοι στις 13 Ιούνη του 2025 (ημέρα Παρασκευή, έχει σημασία αυτό για τους μουσουλμάνους) σ’ έναν πόλεμο που η «ορθοδοξία» λέει ότι οι θεοναζί «σακάτεψαν» το ιρανικό καθεστώς….

Μάλισταααααα… Δυο λεπτά όμως. Αν πράγματι το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς είχε «σπάσει τα χέρια» της Τεχεράνης (την Παλαιστινιακή αντίσταση, την Hezb’ Allah, την Ansar Allah, τις ιρακινές PMU) γιατί να ασχοληθεί με όλα τα ρίσκα με το «κεφάλι»; Θα (μας) πουν: για να ξεμπερδεύει…

Έχουμε την εντελώς αντίθετη γνώμη. Στοιχειοθετημένη.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πυρηνικά όπλα; Μόνο τα δικά μας!

Δευτέρα 23 Φλεβάρη (00.08) >> Ο Eyeliner (ο αμερικάνος αντιπρόεδρος Vance) ανησυχεί (λέει): αν η Τεχεράνη αποκτήσει πυρηνικά όπλα, τότε θα θέλουν κι άλλοι εκεί γύρω. Οπότε (λέει) θα γίνει χάος.

Εύλογο έως γλυκούτσικο ακούγεται, αν εξαιρέσουμε ότι ο Eyeliner παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει κενά μνήμης και γνώσης. Υπάρχει κάποιος στη γειτονιά με πυρηνικά, και αυτό είναι η σοβαρή πλέον αιτία που και άλλοι θέλουν (αν θέλουν, δεν τους κάνουμε παρέα!) να αποκτήσουν τα δικά τους.

Μα ποιος είναι αυτός που δεν απασχολεί τον Eyeliner; Μια κυρία που υπήρξε πρωθυπουργός του, ονόματι Golda Meir, δήλωσε κάποτε:

Πρώτον, δεν έχουμε πυρηνικά, και δεύτερον αν χρειαστεί θα τα χρησιμοποιήσουμε.

Αν κάποιος έλεγε κάτι παρόμοιο σε, ας πούμε, ένα εστιατόριο, κάτι του είδους πρώτον, δεν έχω λεφτά, και δεύτερον θα φάω τον περίδρομο θα τον μάζευαν. Δεν θα τον σέρβιραν. Αλλά το θεοναζί απαρτχάιντ καθεστώς έχει ειδική μεταχείριση: μπορεί να τρώει όσο κόσμο θέλει επειδή δεν έχει πυρηνικά αλλά μπορεί να τα χρησιμοποιήσει. Αν χρειαστεί.

Πότε προβλέπεται να χρειαστεί;

(Η Ισλαμαμπάντ έχει υποσχεθεί στην Τεχεράνη ότι αν χρειαστεί θα την δανείσει μερικές «κεφαλές». Αν χρειαστεί… Υποθέτουμε ότι και η Πγιονγκγιάγκ, παλιός και σταθερός σύμμαχος της Τεχεράνης, έχει υποσχεθεί κάτι ανάλογο.

Αν χρειαστεί – πάντα…)

Πόλεμος 2

Ναι, είναι αλήθεια. Η πρόσκληση είχε πολύ κλάμα: καταστρεφόμαστεεεε!!! Λυπηθείτε τους αόματους!!!

Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.39) >> Στο πρόσφατο «62ο συνέδριο ασφαλείας του Μονάχου», απ’ τις 13 Φλεβάρη ως και χτες (15/2), σ’ αυτήν την παρέλαση πολεμοκαπηλείας, ήταν όλοι εκεί. Όταν γράφουμε «όλοι» το εννοούμε: ο «συλλογικός Epstein» ήταν εκεί! Όχι μόνο οι πολιτικές βιτρίνες, αλλά και τα αφεντικά τους: η Boeing, η Lockheed Martin, η Rheinmetall, η JP Morgan, η Goldman Sachs, η Commerzbank, η Microsoft και last but not least η Palantir…

Αλλά οι δρόμοι γύρω απ’ το ξενοδοχείο Bayerischer Hof (έδρα των ραντεβού) δεν φλέγονταν από τις σκληρές οδομαχίες που αναλογούσαν πράγματι στο γεγονός!! Αυτό δεν είναι μομφή κατά των όποιων γερμανών αντικαθεστωτικών: κάποτε, πριν κάτι χρόνια, για πολύ πολύ λιγότερα (: «αντιπαγκοσμιοποίηση»…) οι εκδρομές διαμαρτυρίας μάζευαν πολλές εκατοντάδες χιλιάδες σχεδόν απ’ όλον τον κόσμο.

Τώρα; Τώρα που οι λογαριασμοί έχουν ανοίξει πια σαν τεράστιες πληγές σε βαθμό κακοφορμίσματος, τεράστιες πληγές πάνω στον πλανήτη εδώ και χρόνια;;;

Τώρα; Τώρα εκείνο που έγινε το Σάββατο 14 Φλεβάρη στο κέντρο του Μονάχου ήταν … μια πανευρωπαϊκή διαδήλωση υποστήριξης του … σάχη (ως μελλοντικού «ηγέτη» στην Τεχεράνη)!! Οργανωμένη για όλους τους βασιλόφρονες της ιρανικής διασποράς, (συν φυσικά όλους τους ηλίθιους που δεν έχουν πατήσει και δεν πρόκειται να πατήσουν ποτέ το πόδι τους στο ιράν για να δουν από κοντά την καθημερινή ζωή εκεί) από διάφορες επώνυμες «καλές» μυστικές υπηρεσίες και τα αντίστοιχα υπουργεία εξωτερικών: αυτά, για να μη νομίζετε ότι υπάρχει κάποιο «κενό χρόνου»…

Μέσα στο Bayerischer Hof, ακίνδυνα και αεράτα, τα λόγια έβγαιναν έξω απ’ τα δόντια.

Ενδεικτικά:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πόλεμος 5

Δευτέρα 16 Φλεβάρη (00.21) >> Καταλαβαίνουμε, ξέρουμε. Όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια χάρη σ’ αυτήν ολέθρια επείγουσα ψευτοπρακτικότητα κάθε φορά που ο ορίζοντας μαυρίζει (“καίγεται ο κώλος μας”…), η επιτακτική ερώτηση είναι «και τι κάνουμε τώρα;» Με την ανάλογη βιασύνη: «από Δευτέρα επανάσταση»… Υπονοείται: «νάχουμε ξεμπερδέψει ως το επόμενο Σαββατοκύριακο»…

Έχουμε πια μια διαφορετική πρόταση. Εντελώς διαφορετική. Ο προβληματισμός (και η συζήτηση) ας αρχίσει ανάποδα. Απ’ το τι ΔΕΝ κάνουμε τώρα!

Οι απαντήσεις μπορεί να αποδειχθούν πιο παραγωγικές και χρήσιμες…

Twitter ιμπεριαλισμός; (1)

Δευτέρα 9 Φλεβάρη (00.24) >> Αυτό είναι (συγγνώμη Βλαδίμηρε!) το πιο πρόσφατο στάδιο του καπιταλισμού;

Όχι βέβαια! Αλλά το ψόφιο κουνάβι ίσως μνημονεύεται απ’ τους ιστορικούς του μέλλοντος (αν υπάρξουν τέτοιοι…) σαν ένας μη-χείρον-βέλτιστος εκπρόσωπος μιας κάποιας «μεταβατικής» φάσης του αμερικάνικου (έμμεσα και του δυτικού συνολικά) ιμπεριαλισμού: ασχολείται με την κατασκευή ενός πλέγματος απειλών και εκφοβισμών μπας και πιάσουν τόπο∙ αλλά δείχνει να μην εκπροσωπεί πια εκείνη την μιλιταριστική ανωτερότητα που θα εγγυόταν βέβαια αποτελέσματα σε οποιεσδήποτε συνθήκες!

Έτσι, όπως οι ευρωπαίοι παρακμιακοί «πρόθυμοι» αναβάλουν την δική τους επίδειξη δύναμης για … το 2030 (και βλέπουμε), το ψόφιο κουνάβι δείχνει να περιμένει τον «χρυσό στόλο», τον «χρυσό θόλο» και άλλα παρόμοια μιλιταριστικά τιμαλφή, για να φτάσει στη γνήσια ιμπεριαλιστική κατάσταση του «πρώτα κτυπάμε και μετά ρωτάμε» την οποία αναμφίβολα και ο ίδιος ως πολιτική βιτρίνα και όλο το αμερικανικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο θα ήθελε να εκδηλώνει ήδη.

Το ιράν μπορεί να αποδειχθεί όχι το «πετραδάκι στο παπούτσι» αλλά ο βράχος στην άκρη του σκοινιού της θηλειάς-στο-λαιμό γι’ αυτόν τον ως τώρα twitter ιμπεριαλισμό, που θεωρείται μάλιστα (;;;;) και … πετυχημένος!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Twitter ιμπεριαλισμός; (2)

Δευτέρα 9 Φλεβάρη (00.16) >> Είναι αυτή η συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία, κατά την οποία οι δυτικές καπιταλιστικές αναγκαιότητες ΔΕΝ συμβαδίζουν με τις όποιες ανάλογες (στρατιωτικές ή και γενικά «πραγωγικές») δυνατότητες, είναι λοιπόν τώρα που εμφανίζεται (για «να καλύψει το κενό»…) αυτός ο μιλιταριστικός, ιμπεριαλιστικός βερμπαλισμός. Αυτός ο ιμπεριαλιστικός βερμπαλισμός του οποίου το ψόφιο κουνάβι είναι μόνο η πιο γκροτέσκα παραλλαγή. Γιατί υπάρχουν κι άλλες: μια γαλλική, μια γερμανική, μια αγγλική, μια ελληνική, μια θεοναζί∙ ακόμα και μια εσθονική (!!)

Τι σημαίνει όμως αυτό;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Twitter ιμπεριαλισμός; (3)

Δευτέρα 9 Φλεβάρη (00.11) >> Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι δυτικές παρακμιακές «δυνάμεις» δεν είναι σε θέση να προχωρήσουν στην επιθετική (στρατιωτική) κορύφωση του 4ου παγκόσμιου πολέμου επειδή «φοβούνται» την αντίδραση των πληθυσμών τους. Στα φέρετρα…

Θα μας συγχωρήσετε για την ωμότητα: από πότε οι υποτελείς πληθυσμοί έχουν λόγο, και μάλιστα αποφασιστικό, για τέτοια ζητήματα; Η μεγάλη πλειονότητα των υπηκόων των ηπα μπορεί να μην ήθελαν να συμμετάσχει το κράτος τους στον 2ο παγκόσμιο που είχε ήδη ξεκινήσει∙ και ο τότε πρόεδρος Ρούσβελτ μπορεί να είχε υποσχεθεί ότι δεν θα ανακατευτεί… Αλλά επί χρόνια η Ουάσιγκτον έβαζε κυρώσεις και εμπορικά εμπόδια στο Τόκιο εμποδίζοντάς το να γίνει μια υπολογίσιμη καπιταλιστική δύναμη στον Ειρηνικό∙ και ενώ ο Ρούσβελτ (μέσω των υπηρεσιών του) ήξερε για την ετοιμασία της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ δεν έκανε τίποτα για να την εμποδίσει: χρειαζόταν μια «καλή αφορμή» για να υπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στρατιωτικά.

Μπορεί, επίσης, ο αμερικάνικος πληθυσμός να μην ήθελε να ανακατευτεί ο στρατός του στο βιετνάμ ή στη μέση Ανατολή. Αλλά το παραμύθι με τον κόλπο του Tonkin το 1964 και το inside job στις 11 Σεπτέμβρη του 2001 αντίστοιχα δημιούργησαν το «πλαίσιο» για να προσπεραστούν (στη δεύτερη περίπτωση να απαγορευτούν: patriot act…) οποιεσδήποτε αντιδράσεις.

Για να το πούμε διαφορετικά: ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να εμποδίσει ένας πληθυσμός έναν πόλεμο είναι, σε τελευταία ανάλυση, καθ’ οδόν προς τα χειμερινά ανάκτορα∙ αν μπορούμε να κάνουμε τέτοια αναφορά. Ο πόλεμος είναι η υγεία της μηχανής έλεγε ένα σύνθημα παλιό – και η υγεία της εξουσίας θα προσθέταμε.

Ο «συμβολικός» ειρηνισμός δεν αποδίδει όταν τα επίδικα της ενδοκαπιταλιστικής, διακρατικής αναμέτρησης είναι τόσο σοβαρά.

(Ενώ οι κρατικές προβοκάτσιες συνήθως δουλεύουν…)