Tag: ισραήλ

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία…

Δευτέρα 20 Ιούλη (00.55) >> Γράφαμε τα χαράματα της περασμένης Δευτέρας (ενοποιημένα πολεμικά πεδία 1), ανάμεσα σε άλλα, ότι

…Εικάζουμε (μόνο εικασίες μπορούμε να διατυπώσουμε αυτή την στιγμή!) ότι η σχέση Μόσχας / Τεχεράνης δεν θα είναι πλέον «προσθετική», 1+1, αλλά «πολλαπλασιαστική». Αυτό θα φανεί στην εντατικοποίηση των απαντήσεών τους…

Η ορθότητα της εικασίας μας ήρθε όλη την περασμένη εβδομάδα και στα 2 επιμέρους πεδία μάχης (ουκρανικό, δυτικοασιατικό) του ενιαίου 4ου παγκόσμιου. Δεν θα απαριθμήσουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Θα σημειώσουμε μόνο ότι η δυτική δημαγωγία, όταν δεν υπονοεί «νίκες» της δύσης, αναφέρεται διαγώνια στα γεγονότα ως να είναι η συνηθισμένη ρουτίνα. Έχουμε εντελώς διαφορετική γνώμη.

Θα εστιάσουμε στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης.

Στη διάρκεια των πρόσφατων εκδηλώσεων πένθους και της κηδείας του Khamenei εμφανίστηκαν έντονα και συστηματικά συνθήματα (πανό, πλακάτ, κλπ) kill Trump. Με δεδομένο ότι ο ιρανός ηγέτης δολοφονήθηκε στις 28 Φλεβάρη, 4,5 μήνες πριν δηλαδή, και με δεδομένο πως έχει μεσολαβήσει ένας νικηφόρος για την Τεχεράνη πόλεμος, θα έλεγε κάποιος ότι η εκδήλωση μ’ αυτόν τον τρόπο της εκδικητικής οργής της ιρανικής κοινωνίας δεν είναι ακριβώς η αντανακλαστική, αυθόρμητη συναισθηματική αντίδραση κατά των δολοφόνων του Khamenei και όχι μόνο.

Υπάρχει σ’ αυτό το σημείο μια καθόλου λεπτομέρεια: ο αρχιχασάπης του Τελ Αβίβ φέρεται να έπεισε τελικά το ψόφιο κουνάβι για το είδος της επίθεσης που έκαναν μαζί στις 28 Φλεβάρη με το επιχείρημα «ο Khamenei σχεδιάζει να σε σκοτώσει». Από που το ξέρουμε αυτό; Από διάφορες μεριές αλλά και από δήλωση του ίδιου του ψόφιου κουναβιού την επόμενη ημέρα όταν ρωτήθηκε γιατί διέταξε την δολοφονία του Khamenei: …Ήθελε να με σκοτώσει οπότε πρόλαβα και τον σκότωσα εγώ…

Σ’ έναν σε εξέλιξη παγκόσμιο πόλεμο τέτοιου είδους «εκμυστηρεύσεις» θα μπορούσαν να είναι τριτεύουσας σημασίας∙ αλλά πρέπει εδώ να ληφθεί σοβαρά υπόψη η παρανοϊκή ψυχοσύνθεση του ψόφιου κουναβιού (έχουν γίνει και 1,5 απόπειρες εναντίον του…) που μεταξύ των άλλων πάσχει και από Ηροστρατισμό – τον Ηροστρατισμό της παρακμής της πρώην υπερδύναμης….

Απ’ την άλλη μεριά οι φόνοι αντίπαλων ηγετών (ως μέσο αποτελεσματικής αντιμετώπισης των εχθρών) είναι έξω απ’ την κουλτούρα όχι μόνο της Τεχεράνης αλλά και πολλών ακόμα αντιπάλων / εχθρών της δύσης. Είναι στοιχειώδες: τα κράτη (και τα παρακράτη…) είναι σύνθετες δομές εξουσίας, όχι προσωπικά βιλαέτια. Απόδειξη είναι το αναντίρρητο γεγονός ότι ενώ η ιμπεριαλιστική / αποικιοκρατική απόφυση της δύσης στη δυτική ασία (οι θεοναζί) έχει σκοτώσει ξανά και ξανά υψηλόβαθμους αξιωματικούς των «φρουρών» (και πυρηνικούς φυσικούς, και άλλους) ποτέ η Τεχεράνη δεν αντέδρασε ανάλογα, αν και θα μπορούσε.

Τι θέση έχουν λοιπόν οι ξαφνικές, μετά από δεκαετίες πολέμου και μετά την πρόσφατη μιλιταριστική όξυνση αυτού του ιμπεριαλιστικού πολέμου, δημόσιες, απ’ τα κάτω, απ’ την κοινωνική βάση, με την (προφανή!) στήριξη του ιρανικού καθεστώτος απειλές δολοφονίας του ψόφιου κουναβιού; Εξυπηρετούν κάποιον συγκεκριμένο σκοπό;

Εικάζουμε πως ναι.

Πριν όμως, ως έμφαση στην (μάλλον ρητορική) απορία μας, δείτε το πιο κάτω video. Τον Max Blumenthal υποθέτουμε πως το ξέρετε, δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο Max πήγε στο ιράν και έμεινε σ’ όλη την διάρκεια των εκδηλώσεων πένθους και της κηδείας του Khamenei∙ μίλησε με πολλούς αφού τον εκτιμούν και εκεί για την ακεραιότητά του, πήρε συνεντεύξεις (και τον έδεσε η αμερικανική αστυνομία μόλις γύρισε στις ηπα – προφανώς το περίμενε…).

Μία απ’ τις συνεντεύξεις που έκανε στην Τεχεράνη ήταν με τον Seyed Mostafa Khoshcheshm. Ο Khoshcheshm, γνωστός στη δυτική Ασία δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός, δεν έχει σήμερα οργανική σχέση με την ιρανική κυβέρνηση. Ωστόσο στο παρελθόν ήταν μέλος του τμήματος διεθνών σχέσεων του ιρανικού υπουργείου εξωτερικών. Έχει μ’ άλλα λόγια τα προσόντα να θεωρηθεί την συγκεκριμένη στιγμή ένας «ανεπίσημος» εκφραστής (προς το διεθνές αγγλόφωνο κοινό…) μιας συγκεκριμένης ψυχο-τακτικής που περιστρέφεται γύρω απ’ τις απειλές κατά του ψόφιου κουναβιού (ελληνικοί υπότιτλοι):

Γιατί, λοιπόν, αυτή η δημόσια επιμονή στην εκδίκηση και ειδικά κατά το ψόφιου κουναβιού;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η καλύτερη αμυνοεπίθεση…

Δευτέρα 20 Ιούλη (00.39) >> Είναι βέβαια η … πατριωτική! Patriots!!! Αγοράστε απ’ τους συμμάχους και θα την κάνετε λαχείο…

Έχουμε ξαναδείξει πόσο σπουδαία δουλειά (δεν) κάνουν οι αμερικανικές (και εν γένει οι δυτικές) αεράμυνες. Αλλά η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης – λένε. Οπότε δείτε στο πιο κάτω βιντεάκι τους patriot που υπερασπίζονται μια σημαντική αμερικανική βάση στην ιορδανία από μακριά να χαιρετούν και (από μακριά) να τα λένε με τους ιρανικούς πυραύλους. (Είμαστε σίγουροι ότι θα ξεχωρίσετε ποιοι είναι οι «εισερχόμενοι» και ποιοι οι «εξερχόμενοι» κάτω απ’ τον νυχτερινό ουρανό. Οι «εισερχόμενοι» σκάνε κάπου που δεν φαίνεται ακριβώς τι είναι – πρόκειται για την αμερικανική βάση…)


Εν τω μεταξύ το γεγονός ότι ιρανικοί πύραυλοι κτύπησαν σοβαρά προχτές τις αμερικανικές βάσεις στο βόρειο ιράκ («ιρακινό κουρδιστάν») για πρώτη φορά μπορεί να περάσει στα ψιλά – «δεν μιλάμε για τις απώλειες του συμμάχου»!!!

Comfortably Numb – for Gaza

Δευτέρα 20 Ιούλη (00.44) >> Ο Roger Waters και η Παλαιστίνια Mona Miari διασκευάζουν το Comfortably Numb των Pink Floyd (από το The Wall, 1979).

Πριν 3 βδομάδες:

Τρυφερό.

Και άοπλο: ο συναισθηματισμός και ο ανθρωπισμός των δυτικών πράγματι κινητοποιήθηκε στη διάρκεια του κρεσέντο του Παλαιστινιακού Ολοκαυτώματος. Έδειξε τα όριά του∙ έφτασε στα όριά του∙ τερμάτισε. Δεν έχει πια αξία η μόνιμη απεύθυνση σ’ αυτόν. Το αν θα σώσει ή όχι την ψυχή του δεν αφορά τον πλανήτη. Δεν μπορεί να βάλει μια πέτρα πάνω σε μια άλλη (αν και θα το ήθελε)∙ δεν μπορεί να απελευθερωθεί απ’ τις συνήθειες των συμβολισμών (δεν θα το ήθελε)∙ δεν μπορεί να αντλήσει φρέσκο νερό∙ δεν μπορεί να αναστήσει χιλιάδες νεκρούς∙ και δεν μπορεί να συλλάβει τους δολοφόνους. Ούτε να τους δικάσει.

Κουβαλάει το στίγμα του θανάτου (ακόμα κι αν αποφεύγει να το αναγνωρίσει). Του απομένει ωστόσο κάτι. Το χρωστάει, αν όχι στις «αγνές προθέσεις» του σίγουρα στους Παλαιστίνιους και στις Παλαιστίνιες: να υποστηρίξει την Παλαιστινιακή αντίσταση με κάθε τρόπο.

H διαρκής βία των καθαρμάτων δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ευχές ούτε με προσευχές ούτε με συνθήματα. Μόνο με αντι-βία. Αν οι όποιοι δυτικοί συμπαραστάτες των Παλαιστινίων δεν καταλάβουν αυτό το στοιχειώδες, στην πράξη (θα) δείχνουν ανοχή στα καθάρματα, όσο κι αν διαμαρτύρονται. 

Στον γαλαξία των συγκινήσεων ανήκουν και οι εκτονώσεις.

Ενοποιημένα πολεμικά πεδία 1…

Δευτέρα 13 Ιούλη >> Θρηνούν οι ύαινες στο ψοφιοκουναβιστάν, στους θεοναζί και όπου αλλού: ύστερα από σύντομη και απρόοπτη αρρώστια πέθανε ο ίσως γνωστότερος διεθνώς επικεφαλής της πολεμοκάπηλης us αγέλης, ο γερουσιαστής Lindsey Graham… Ήταν μόλις 71 χρονών, πάνω στο άνθος της ανθρωποφαγίας του…  

Είχε μόλις γυρίσει απ’ το Κίεβο (αυτή είναι η επίσημη άποψη…) όπου είχε ραντεβού την περασμένη Παρασκευή 10 Ιούλη (με το τοξικό…) για τις δουλειές τους. Ήταν η 10η επίσκεψή του εκεί… Σύμφωνα με τους δυτικούς δημαγωγούς δεν είχε γνωστά προβλήματα υγείας πριν απ’ αυτό το ταξίδι. Πέθανε (λένε…) από ανεξήγητη (λένε…) καρδιακή προσβολή αφού πρώτα ανέβασε (λένε…) ανεξήγητα υψηλό πυρετό.

Άρα… “Τον φάγανε τον άνθρωπο!!!” (Ήταν και η svr «αόρατα» παρούσα στα meeting στις 10 Ιούλη; Είναι αυτή η απώλεια-για-την-ανθρωπότητα μια επίδειξη του ρωσικού enough is enough; Ή μήπως ήταν inside job; Αφήστε την φαντασία σας να καλπάσει!!!)

Ο Graham έκανε αυτό το τελευταίο ταξίδι στο Κίεβο (… που αποδείχθηκε μοιραίο…) για να κουβεντιάσει με τον τοξικό «καινούργια εργαλεία που θα επέτρεπαν στο ψόφιο κουνάβι να τελειώσει τον πόλεμο».

Αλλά το ψόφιο κουνάβι, απ’ την σύνοδο του νατο λίγες μέρες πριν, είχε παρουσιάσει (μαζί με τον narkoRubi) το σχετικό «εργαλείο»: κάνουμε πόλεμο κατά της ρωσίας για να την αναγκάσουμε να συνθηκολογήσει!!! Απλό δεν είναι; Κλασσικό.

Δεν το είπε μ’ αυτά τα λόγια. Το είπε … «συνθηματικά», όπως είναι της μόδας στον μεταμετα-μοντερνισμό: Κλιμάκωση – για – την – αποκλιμάκωση…

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Θέλει πράγματι η Άγκυρα να αποκτήσει … f-35; 3

Δευτέρα 13 Ιούλη (00.13) >> Δεν τελειώνουν όμως στην ιδιοκτησία των data (και άρα στον έλεγχο των f-35) οι λόγοι που θα έπρεπε κάποιος … να (μην) τα λιγουρεύεται! (Λέμε τώρα).

Και πάλι η καθεστωτική «καθημερινή» έγραφε στις 22 Σεπτέμβρη του 2023 κάτω απ’ τον τίτλο F-35: περνούν τη μισή τους ζωή στα … πιτς λόγω συντήρησης κι αυτά τα … δελεαστικά:

… Ο αμερικανικός στόλος των μαχητικών αεροσκαφών f-35 μπορεί να πετάει λίγο περισσότερο απ’ τον μισό χρόνο της συνολικής του ικανότητας, καθώς τα προβλήματα συντήρησης κρατούν το αεροσκάφος στο έδαφος [sic!]

Το ποσοστό του χρόνου που ένα αεροπλάνο μπορεί να εκτελέσει μια απ’ τις αποστολές του ήταν 55% τον Μάρτιο του 2023, πολύ κάτω από τον στόχο του Πενταγώνου για 85%-90%, ανέφερε το Κυβερνητικό Γραφείο Λογοδοσίας (GAO).

«Οι διαδικασίες συντήρησης επηρεάζουν αρνητικά την ετοιμότητα των αεροσκαφών f-35». με το πρόβλημα «να οφείλεται εν μέρει σε προκλήσεις για την αποθήκη και την οργανωτική συντήρηση», ανέφερε το γραφείο.

Καθυστερήσεις προκύπτουν από ελλείψεις ανταλλακτικών, ανεπαρκή εκπαίδευση στη συντήρηση, ανεπαρκή εξοπλισμό υποστήριξης και έλλειψη τεχνικών δεδομένων που απαιατούνται για τις επισκευές.

Τα πάνω από 4.000 ανταλλακτικά που χρειάζονται (πάντα κατά περίπτωση) για την συντήρηση ενός f-35 παράγονται από πολλούς χωριστούς ιδιώτες υπεργολάβους της «μαμάς» Lochheed Martin, με τον καθένα να έχει την δική του «γραμμή παραγωγής» και τα δικά του προβλήματα εφοδιασμού σε πρώτες ύλες και σε timing – αυτά χωρίς αποκλεισμούς απ’ την Κίνα ή αλλού. Η α λα αμερικέν απάντηση-στο-πρόβλημα είναι ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια δολάρια χρηματοδότησης∙ αλλά είναι ολοφάνερο πως όσο περισσότερο απομακρύνεται ένα f-35 απ’ τις in usa αποθήκες ανταλλακτικών (σε επιχειρήσεις μακριά απ’ τις ηπα) τόσο πιθανότερο είναι να ξεκουράζεται κάπου … μέχρι να γίνει στόχος (προσγειωμένος).

Με δυο λόγια: οι αμερικάνοι φτιάχνουν διάφορα που πουλάνε για φανταχτερά και φοβερά και τρομερά και στην πράξη είναι ή για τεχνοπολιτική δηλητηρίαση ή για τα μπάζα∙ όλο το βάρος το δίνουν στο «marketing»… Τα f-35 είναι τελικά τέλεια κυρίως για παρελάσεις και λοιπές επιδείξεις…

Γιατί η Άγκυρα (και οποιοσδήποτε άλλος που δεν είναι «κουμπωμένος» με την Ουάσιγκτον) θα ήθελε, θα λιγουρευόταν, κάτι τέτοιο; Ειδικά όταν οι μηχανικοί της τουρκίας, σε συνεργασία με πακιστανούς μηχανικούς, προχωρούν ήδη την παραγωγή του δικού τους «μαχητικού 5ης γενιάς», του επονομαζόμενου Kaan ; Κι ακόμα πιο ειδικά όταν αποδείχθηκε με την επίθεση του ψοφιοκουναβιστάν και των θεοναζί κατά της Τεχεράνης ότι μπορεί κάποιος να νικήσει ακόμα και χωρίς καν και καν αεροπορία, μόνο με πυραυλική τεχνολογία;

(Αν το αντέχετε, να μια σχετικά αναλυτική πρόσφατη παρουσίαση του Kaan διάρκειας 9 λεπτών):

Να το πούμε λοιπόν: η Άγκυρα ΔΕΝ ενδιαφέρεται να αγοράσει f-35!!!! (Γιατί θα έπρεπε να θέλει;) Κι όλη η «γενναιότητα» του ελληνικού κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου να την εμποδίσει είναι … φτηνό επιθεωρησιακό νούμερο για εσωτερική κατανάλωση…

Θέλει πράγματι η Άγκυρα να αποκτήσει … f-35; 4

Δευτέρα 13 Ιούλη (00.09) >> Αφού δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει κάτι έτσι κι αλλιώς προβληματικό που απλά θα την κάνει «εξάρτημα» της Ουάσιγκτον ενόσω έχει αφιερώσει (με επιτυχία…) δεκαετίες τεχνολογικής και παραγωγικής στρατιωτικής ανεξαρτησίας, για ποιο πράγμα ενδιαφέρεται επιτέλους η Άγκυρα (σε σχέση με τα f-35); Τι στο γεροδιάβολο;

Η τουρκική αερο-πολεμική βιομηχανία είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα κατασκευής των αμερικανικών f-35 ως υπεργολάβος. Μαζί με την συμμετοχή είχε παραγγείλει 100 κομμάτια, και είχε δώσει και μια προκαταβολή 1,7 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Το πρώτο f-35 απ’ την τουρκική παραγγελία βγήκε απ’ την γραμμή παραγωγής το 2018.

Αλλά δεν πήγε στον τουρκικό στρατό. Το 2019 το ψοφιοκουναβιστάν (πρώτη θητεία) θύμωσε που η Άγκυρα αγόρασε ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400, και «έβγαλε» την Άγκυρα απ’ το πρόγραμμα συμπαραγωγής. Το θέμα ήταν (και φυσικά παραμένει) όχι οι S-400 σαν τέτοιοι, αλλά το ότι η Άγκυρα είχε ήδη πολύ καλές σχέσεις με την Μόσχα∙ οπότε θα ήταν πιθανό (βέβαιο λέμε…) πώς κάποια μυστικά των f-35 θα περιέλθουν σε γνώση των ρώσων μηχανικών.

Εν τέλει τα 6 (απ’ τα 100) f-35 που ήταν η τουρκική παραγγελία και είχαν εν τω μεταξύ παραχθεί ως το 2019 έμειναν για τον αμερικανικό στρατό. Και επειδή το αμερικανικό κράτος είναι τίμιο στις διακρατικές συναλλαγές του (ορισμός της τιμιότητας!!!), δεν επέστρεψε ποτέ την προκαταβολή του 1,7 δισεκατομμυρίου δολαρίων! Έτσι, τσαμπουκά!

Έκτοτε η Άγκυρα ζητάει είτε να επιστρέψει στο πρόγραμμα (που δεν την ενδιαφέρει…) είτε να της επιστραφούν τα 1,7 δις (που την ενδιαφέρει και την παραενδιαφέρει!!!) Το ζητάει ευγενικά, αφενός επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και αφετέρου επειδή όσο κρατάει η έξωση μπορεί μεν να χάνει λεφτά αλλά κανείς δεν μπορεί να της πει «και γιατί φτιάχνεις δικά σου αεροπλάνα».

Ούτε καν οι θεοναζί – που είναι πολύ ταραγμένοι.

Το ίδιο ισχύει και για την εντόπια εθνικοφροσύνη, δεξιά κι αριστερά. Οι πολιτικές βιτρίνες, οι τωρινές, οι προηγούμενες και οι επόμενες, ξέρουν πολύ καλά ότι η «γενναιότητά» τους (κατά των «τουρκικών f-35»…) είναι μια άχρηστη βλακεία βουτηγμένη στον βάλτο της εθνικιστικής προπαγάνδας, χωρίς καμία πρακτική αξία. Πουλάει ωστόσο (στο εσωτερικό) οπότε κάτι βγάζουν.

Πουλάει κι αυτό: ότι η Άγκυρα «επιβουλεύεται» το ελλαδιστάν (γι’ αυτό θέλει τα f-35…) Ένα καπιταλιστικό κράτος του μεγέθους και της δυναμικότητας του τουρκικού, με την γεωγραφική θέση και τις γεωπολιτικές δυνατότητες που έχει, το τελευταίο που θα το απασχολούσε είναι … ο «πυλώνας σταθερότητας» στα δυτικά του. (Κολώνα δωρικού ρυθμού μάλλον).

Εκείνο που πράγματι απασχολεί την Άγκυρα (και, απ’ την ακριβώς αντίθετη μεριά το ελλαδιστάν) είναι η ελληνική «εθνική γραμμή» της όλο και πιο σφικτής πρόσδεσης στην Ουάσιγκτον και στο Τελ Αβίβ σε συνθήκες εντεινόμενου 4ου παγκόσμιου πολέμου.

Το ίδιο ακριβώς απασχολεί και την Μόσχα (κι όχι μόνο), με πεδίο ενδιαφέροντος και αντιπαράθεσης όχι κάποια ξηρά αλλά την θάλασσα και τον αέρα. Στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Με μια ιστορία 200+ χρόνων αποκλειστικά και μόνο γεωπολιτικών προσόδων ο ελληνικός ιμπεριαλισμός έχει δείξει καθαρά τις αιτίες αυτών των σφικτών συμμαχιών: η Άγκυρα είναι ο πρώτος και ίσως ο μοναδικός στόχος του (ήδη απ’ τα μέσα των ‘90s). Και επειδή «δεν βγαίνει ο λογαριασμός» αποκλειστικά με τις δικές τους δυνάμεις ή, έστω, μέσω της συμμαχίας τους με τους θεοναζί, οι εντόπιοι εθνικόφρονες της δεξιάς και της αριστεράς ελπίζουν πως και η Ουάσιγκτον θα στραφεί κατά της Άγκυρας.

Η άχρηστη βλακεία τους η βουτηγμένη στον βάλτο της εθνικιστικής προπαγάνδας (τους) είναι η παραβολή της ελπίδας τους ότι αυτό, τελικά, θα συμβεί…

Kill ‘em all!

1000 μέρες και νύχτες γενοκτονίας στην Παλαιστίνη…

Όχι μωρέ… “Δεν θέλουν να τους σκοτώσουν όλους…. Να τους διώξουν θέλουν… Άλλο το ένα, άλλο το άλλο…

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.21) >> Για δείτε κι΄ αυτό στη συνέχεια. Πρόκειται για απόσπασμα απ’ το ντοκυμαντέρ “Kill ‘em all” για την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα (και στη βοσνία) – θα το βρείτε ολόκληρο στην δεξιά στήλη του sarajevomag.net/wp.

Ο Lawrence Eagleburger, υπ.εξ. του γκουβέρνου του Bush του Α για μερικούς μήνες στα τέλη του 1992, απαντάει σε ερωτήσεις της δημοσιογράφου του cnn Charlayne Hunter-Gault και εξηγεί στις 7 Ιούνη του 1995 –το τι έγινε στη βοσνία (και γιατί οι ηπα το επέτρεψαν…):

Δεν μπορεί παρά να «θυμίζει» τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη… Μουσουλμάνους σκότωναν στα ‘90s, μουσουλμάνους σκότωναν έκτοτε, μουσουλμάνους σκοτώνουν και σήμερα…. (Και χριστιανούς, και άθεους, και τους πάντες βέβαια – αν κάνουν παρέα με τους επικηρυγμένους….)

-Γιατί;

-Για να τους πάρουν την γη, την θάλασσα, τον αέρα, να υποδουλώσουν όσους απομείνουν, και να κλέψουν τους όποιους φυσικούς πόρους στα μέρη τους…

-Όπως τότε;

-Ακριβώς! Όπως με τους «ινδιάνους», τους aboriginal, όλους τους αυτόχθονες όπου έφταναν τα όπλα της δυτικής αποικιοκρατίας / ιμπεριαλισμού. Σε ασία, αφρική, αυστραλία, «νέα ήπειρο» / αμερική. «Πρωταρχική συσσώρευση» λέγεται, και βρίσκεται σε εξέλιξη με άλλους τρόπους και στις καπιταλιστικές μητροπόλεις.

Εκείνοι οι «βάρβαροι» τέλειωσαν – οπότε… «σκοτώστε / εξανδραποδίστε μουσουλμάνους».

-Θα το πετύχουν;

-Χμμμ… Ρωτήστε την Παλαιστινιακή αντίσταση, την λιβανέζικη αντίσταση, την ιρακινή αντίσταση, την υεμενίτικη αντίσταση, τους «φρουρούς της επανάστασης»… και άλλους.

Ό,χι, δεν πετυχαίνουν πια – και γι’ αυτό λυσσάνε…

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης

Δευτέρα 6 Ιούλη (01.07) >> Υπάρχει κάποια εξέλιξη τις τελευταίες 15 ημέρες εδώ; Επιφανειακά όχι κάτι σπουδαίο∙ υποθέτουμε ότι είστε προϊδεασμένοι / ες. Μόνο κάτι «δευτερεύοντα»… ξέρετε απ’ αυτά που η δυτική δημαγωγία προσπερνάει ως «σιγά μην…»:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Digital money…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.09) >> H Francesca Albaneze («ειδική εκπρόσωπος του οηε για την κατεχόμενη Παλαιστίνη») υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών της στις ηπα (αν έχει τέτοιους εκεί…) με διοικητική απόφαση του ψοφιοκουναβιστάν… επειδή υπερασπίζεται την Παλαιστίνη…. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι….

Ο Jacques Baud, απόστρατος ταγματάρχης του ελβετικού στρατού και ειδικό στέλεχος του οηε με ανθρωπιστικές αποστολές σε αφρικανικά κράτη υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών του στο βέλγιο όπου ζει, με απαίτηση του Μικρού Πρίγκηπα του Λίγηρα και διοικητική απόφαση των πολιτικών βιτρινών της ε.ε. επειδή δεν υποστηρίζει την αντιρωσική «γραμμή». Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι… Και δεν μπορεί να αγοράσει ούτε μια μπύρα από supermarket…

O γερμανός δημοσιογράφος Huseyin Dogru και η γυναίκα του υφίστανται «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών τους στη γερμανία όπου ζουν κατηγορούμενοι (ο πρώτος άμεσα, η δεύτερη λόγω σχέσης…) για «αντισημιτισμό» λόγω αρθρογραφίας για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη∙ και «φιλορωσισμό» λόγω της άποψής του για τον πόλεμο στο ουκρανικό πεδίο μάχης. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι. Απλά είναι υποχρεωμένος να την βγάζει με την βοήθεια φίλων…

Αυτά μπορεί να θεωρηθούν «μεμονωμένα περιστατικά» όπου αποδεικνύεται πως οι (ιδιωτικές) τράπεζες κάτω από κρατικές οδηγίες και κάλυψη δρουν ως συνιδιοκτήτες χρηματικών ποσών που έχουν την μορφή ΗΛΜ στους servers τους, αρνούμενες την κυριότητα των «τιμωρημένων» διοικητικά υπηκόων. Όμως αντί για «μεμονωμένα» θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδειγματικά: μπορούμε να το κάνουμε (σε βάρος σας) και θα το κάνουμε επειδή έτσι γουστάρουμε όσο «επώνυμοι» κι αν είστε.

Το 2021, με διοικητική απόφασή της η αυστραλέζικη πολιτεία της Βικτώρια «πάγωσε» τους συνταξιοδοτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ηλικιωμένων που αρνούνταν να πλατφορμιασμιαστούν. (Μετά προσπάθησε να το μπουρδουκλώσει, «όχι, δεν το κάναμε γι’ αυτό, το κάναμε για να εισπράξουμε πρόστιμα»…)

Τον Φλεβάρη του 2022 το καθαρματάκι του καναδά Justin Trudeau «πάγωσε» για καμιά 10αριά μέρες χιλιάδες μισθοδοτικούς και συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς όσων καναδών συμπαραστάθηκαν στις κινητοποιήσεις των νταλικέρηδων κατά του υποχρεωτικού «εμβολιασμού». Για το καλό τους το κάνουμε – είπε, με την μαφιόζικη άνεση που τον διέκρινε.

Εδώ δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «μεμονωμένα». Ακόμα και σ’ αυτήν την «κυρίαρχη και αποδεκτή» μορφή όπου ιδιωτικές επιχειρήσεις (: τράπεζες) μπαίνουν ανάμεσα στον καθένα και την τσέπη του, η πειθάρχηση αποκτάει καινούργιες, ωμές δυνατότητες.

Δεν πρόκειται για «θεωρητικές» δυνατότητες του κράτους και του κεφάλαιου!!! Πρόκειται για τον τεχνοπολιτικό πυρήνα της καθιέρωσης των ΗΛΜ: έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος!!! Όλοι όσοι «δεν έχουν κάτι να κρύψουν» μπορεί να αδιαφορούν για το ότι «πληρώνοντας άυλα» παρέχουν στις τράπεζες όλα τα data για τις καθημερινές τους συνήθειες∙ μπορεί ακόμα ακόμα και να αδιαφορούν για τις διαφημίσεις που τους κατακλύζουν με βάση τα «καταναλωτικά προφίλ» τους. Θα αδιαφορήσουν λιγότερο όταν θα απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουν τις αγαπημένες τους ΗΛΜ εδώ ή εκεί κατά τα γούστα τους∙ αλλά τότε θα είναι αργά.

‘Όταν τα αφεντικά και οι δημαγωγοί τους μιλούν για «πάγωμα» ΗΛΜ δεν εννοούν ότι … βάζουν παγάκια κάπου!!! Εννοούν αλγοριθμικές εντολές που σταματούν την κίνηση ηλεκτρονίων: οι ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες δεν είναι χρήμα με καμία ιστορική έννοια! Είναι αριθμητικές αναπαραστάσεις αλγοριθμικών λειτουργιών.

Πράγμα που σημαίνει: το «ψηφιακό χρήμα» είναι προγραμματίσιμο!!!

Το προγραμματιζόμενο χρήμα ενσωματώνει κανόνες, λογική και συνθήκες απευθείας στην κίνηση των κεφαλαίων και αναδιαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών πληρωμών. Αντί να βασίζεται σε ξεχωριστά συστήματα για την έγκριση, την συμφωνία ή την επιβολή ελέγχων μετά την πραγματοποίηση μιας πληρωμής, το προγραμματιζόμενο χρήμα επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση πληρωμών όταν πληρούνται προκαθορισμένες συνθήκες.

Η υιοθέτηση αυξάνεται ραγδαία, με την παγκόσμια αγορά προγραμματιζόμενων πλατφορμών χρήματος να αποτιμάται σε 3, 8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 και να προβλέπεται να φτάσει τα 29,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2033…

Από πρώτη ματιά αυτός ο «προγραμματισμός» εμφανίζεται ως η διευκόλυνση να «δίνεις εντολή στον τραπεζικό λογαριασμό σου να κάνει αυτόματα επαναλαμβανόμενες πληρωμές» π.χ. για ύδρευση, ηλεκτροδότηση, κλπ. Αλλά η αναπαράσταση των ΗΛΜ που θεωρείς λογαριασμό «σου» ΔΕΝ παίρνει εντολές από εσένα!!! Παίρνει εντολές απ’ τους ιδιοκτήτες των αλγορίθμων – κατόπιν αιτήματός σου. Κι όπως είναι αυτονόητο (είναι;) οι ίδιοι ιδιοκτήτες μπορούν να δώσουν κι άλλες εντολές. Να «παγώσουν» συνολικά τις ΗΛΜ σου∙ ή εν μέρει κάποιες κινήσεις τους. Για να σε συνετίσουν ή να σε τιμωρήσουν… Πώς αγοράζεις τσιγάρα (π.χ.) όταν ο γιατρός σου είπε να το κόψεις; Θες να επιβαρύνεις το σύστημα υγείας; Είσαι τόσο αντικοινωνικός; Τώρα θα δεις!!!

Ένα ακόμα Anchorage… (λίγο πιο b)

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.43) >> Γιατί, λοιπόν, τόσοι πολλοί (και διαφορετικοί) ήταν σίγουροι τις περισσότερες μέρες της βδομάδας που πέρασε ότι «κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχει επιτευχθεί»; Γιατί τόσο πολύ τυπογραφικό και ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε πάνω σ’ αυτή τη σιγουριά;

Ο πληροφοριακός βομβαρδισμός (και το δέσιμο στα … «φτερά» του…) προκαλεί απώλεια μνήμης (και, κατά συνέπεια, απώλεια σοβαρής κριτικής επισκόπησης). Δεν έχει περάσει δα ούτε χρόνος οπότε όλοι θα έπρεπε να θυμούνται ένα σόου-υπέρ-της-ειρήνης (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) που έγινε στο Anchorage της Αλάσκα, μεταξύ ψόφιου κουναβιού και ακέφαλης αλεπούς. Ήταν 15 Αυγούστου του 2025. (Κι όμως, έχει ξεχαστεί).

Και τι δεν ειπώθηκε / γράφτηκε τότε… Αναλύσεις επί αναλύσεων… Υποτίθεται ότι το ψόφιο κουνάβι είχε «αναποδογυρίσει τα δεδομένα» προχωρώντας σε «φιλία με την Μόσχα»… Σήμερα είναι 22 Ιούνη 2026: δέκα μήνες και κάτι μετά. Και λοιπόν; Τι έγινε στο ουκρανικό πεδίο μάχης;

Εκείνο που έγινε είναι ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να πολεμάει κατά της Μόσχας, αλλά δεν το φωνάζει κάθε τρεις και λίγο… (Την Μόσχα, που φυσικά ξέρει τι συμβαίνει ακριβώς, την συμφέρει αυτή η «δημαγωγική αποχή» του ψόφιου κουναβιού: μπορεί να εστιάσει στη συμμορία των 3 ευρωπαίων προθύμων και στους συμμάχους τους…)

Ο πόλεμος απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον αναλήφθηκε απ’ τις υπηρεσίες και τα κρατικά / παρακρατικά κυκλώματα αλλά το δημαγωγικό πολυβόλο του άσπρου σπιτιού δεν κάνει δηλώσεις. Το starlink, του οποίου το αφεντικό (;) έλεγε το 2023 και το 2024 ότι αποκλείεται / απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις στο εσωτερικό της ρωσίας εδώ και κάτι μήνες εξυπηρετεί ακριβώς αυτό… Τα drones «μεγάλου βεληνεκούς» Hornet, που χρησιμοποιούνται σε διάφορες επιχειρήσεις (π.χ. κατά της γέφυρας στην Κριμαία…) κατασκευάζονται σε εργοστάσιο στην Καλιφόρνια… Όσο για την διαβόητη Palantir (είναι παρακλάδι της cia ή η cia είναι δικό της παρακλάδι;) είναι σταθερά «επί των τειχών» και έχει αναλάβει πια την «ολοκληρωμένη ψηφιακή επεξεργασία δεδομένων και την οργάνωση των επιθέσεων με drones». Για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου.

Το Anchorage μπορεί να θεωρηθεί η πιο πρόσφατη «μητέρα των τακτικών παραπλάνησης» της Ουάσιγκτον (παραπλάνησης κυρίως των υπηκόων), μιας τακτικής που από τότε επαναλαμβάνεται σταθερά: μεσολάβηση για εκεχειρία μεταξύ Παλαιστινιακής αντίστασης και θεοναζί στις αρχές του 2025 και «σχέδιο τριών σταδίων για την ειρήνη» – σιγά… Μεσολάβηση / πίεση για «εκεχειρία μεταξύ Hezb’ Allah και θεοναζί το Νοέμβρη του 2024» – σιγά… «Σύνοδος του Καϊρου» τον Μάρτη του 2025 για «μόνιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη» με συμμετοχή 30 (!!!) αραβικών κράτων, και «σχέδιο τριών φάσεων» – σιγά… Διαπραγματεύσεις την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι του 2025 ανάμεσα στους τσατσορούφιανους της αυλής του ψόφιου κουναβιού και την Τεχεράνη για το «πυρηνικό πρόγραμμα» – σιγά… Κλπ, κλπ, κλπ.

Όσα έχουν προηγηθεί τους τελευταίους 10 μήνες (πριν την πιο πρόσφατη …. «υπογραφή του ‘μνημονίου κατανόησης’ / MOU»…) θα έπρεπε να είναι διαφωτιστικά όχι για το αν το ψόφιο κουνάβι λέει «ψέμματα» ή «αλήθεια» ούτε για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, αλλά για το ποια είναι η τακτική του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών (με τις … «πολιτισμικές» διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…) μπροστά στις διαδοχικές ήττες που υφίστανται: προσπάθειες να κερδηθεί χρόνος (άλλοτε πετυχημένες κι άλλοτε όχι) έτσι ώστε (να εξοπλιστούν; να αναδιοργανωθούν; να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες που ελέγχουν; όλα αυτά μαζί…)∙ παράλληλα πόλεμος προβοκατσιών που ονομάζεται «χαμηλής έντασης» και θεωρείται πια «νέα κανονικότητα»∙ και εν τέλει, υποχρεωτικά και ταυτόχρονα, σύγκλιση όλων των επιμέρους πεδίων μάχης σ’ ένα ενιαίο και καθολικό…

Για να διαλυθεί ακόμα και το τελευταίο ψήγμα κριτικής δυνατότητας απέναντι στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο διάφοροι επιμένουν να τονίζουν τους πρόσφατους «καυγάδες» μεταξύ ψόφιου κουναβιού και αρχιχασάπη… Πώς είπατε; Ξεχάσατε τα μπινελίκια που έφαγε live ο τοξικός του Κιέβου μέσα στο άσπρο σπίτι στις 28 Φλεβάρη του 2025; Και λοιπόν;

Νομίζει κανείς ότι η ανάσχεση του ευρασιατικού project εκ μέρους των δυτικών ιμπεριαλισμών είναι ζήτημα … καυγάδων «γκομενικού τύπου»;

Για να το (ξανα)πούμε όσο πιο λακωνικά γίνεται. Η Μόσχα, η Τεχεράνη, το Πεκίνο, η Άγκυρα, η Ισλαμαμπάντ, η Μπραζίλια, πολλές πρωτεύουσες στην αφρική και στην ανατολική ασία, επιδιώκουν όλες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ίδιο πράγμα: καινούργιες διεθνείς συμφωνίες και ισορροπίες που να αντιστοιχούν στον καινούργιο παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό δύναμης, παραγωγικότητας της εργασίας και αγορών. Στην καθεστωτική αργκώ αυτό λέγεται «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας».

Βλέπετε κάποια ή κάποιες απ’ τις πολιτικές βιτρίνες των δυτικών ιμπεριαλισμών, κάποιο απ’ τα δυτικά αφεντικά, να ετοιμάζεται να πει «ναι ρε σεις, δίκιο έχετε, σας γαμ**** 500 χρόνια τώρα, οπότε πείτε μας: από πού θέλετε να φύγουμε και τι θέλετε να μοιραστούμε δίκαια», ε;

Όχι. Και δεν πρόκειται. Συνεπώς τα ενδεχόμενα είναι δύο. Είτε τα δυτικά καθεστώτα θα καταρρεύσουν εσωτερικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πριν προλάβουν να ξεκινήσουν καινούργιες σταυροφορίες – καταρρεύσεις που θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για τους πληθυσμούς τους. Είτε ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος θα συνεχίσει, με ψευτοδιαλείματα ή χωρίς, με παραπλανήσεις του ενός ή του άλλου είδους, με πολέμους φθοράς ή κατά μέτωπο, και θα αγριεύει σταθερά.

Τι είναι που δεν είναι ξεκάθαρο;