Tag: ισραήλ

Ένα ακόμα Anchorage… (λίγο πιο b)

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.43) >> Γιατί, λοιπόν, τόσοι πολλοί (και διαφορετικοί) ήταν σίγουροι τις περισσότερες μέρες της βδομάδας που πέρασε ότι «κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχει επιτευχθεί»; Γιατί τόσο πολύ τυπογραφικό και ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε πάνω σ’ αυτή τη σιγουριά;

Ο πληροφοριακός βομβαρδισμός (και το δέσιμο στα … «φτερά» του…) προκαλεί απώλεια μνήμης (και, κατά συνέπεια, απώλεια σοβαρής κριτικής επισκόπησης). Δεν έχει περάσει δα ούτε χρόνος οπότε όλοι θα έπρεπε να θυμούνται ένα σόου-υπέρ-της-ειρήνης (στο ουκρανικό πεδίο μάχης) που έγινε στο Anchorage της Αλάσκα, μεταξύ ψόφιου κουναβιού και ακέφαλης αλεπούς. Ήταν 15 Αυγούστου του 2025. (Κι όμως, έχει ξεχαστεί).

Και τι δεν ειπώθηκε / γράφτηκε τότε… Αναλύσεις επί αναλύσεων… Υποτίθεται ότι το ψόφιο κουνάβι είχε «αναποδογυρίσει τα δεδομένα» προχωρώντας σε «φιλία με την Μόσχα»… Σήμερα είναι 22 Ιούνη 2026: δέκα μήνες και κάτι μετά. Και λοιπόν; Τι έγινε στο ουκρανικό πεδίο μάχης;

Εκείνο που έγινε είναι ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να πολεμάει κατά της Μόσχας, αλλά δεν το φωνάζει κάθε τρεις και λίγο… (Την Μόσχα, που φυσικά ξέρει τι συμβαίνει ακριβώς, την συμφέρει αυτή η «δημαγωγική αποχή» του ψόφιου κουναβιού: μπορεί να εστιάσει στη συμμορία των 3 ευρωπαίων προθύμων και στους συμμάχους τους…)

Ο πόλεμος απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον αναλήφθηκε απ’ τις υπηρεσίες και τα κρατικά / παρακρατικά κυκλώματα αλλά το δημαγωγικό πολυβόλο του άσπρου σπιτιού δεν κάνει δηλώσεις. Το starlink, του οποίου το αφεντικό (;) έλεγε το 2023 και το 2024 ότι αποκλείεται / απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις στο εσωτερικό της ρωσίας εδώ και κάτι μήνες εξυπηρετεί ακριβώς αυτό… Τα drones «μεγάλου βεληνεκούς» Hornet, που χρησιμοποιούνται σε διάφορες επιχειρήσεις (π.χ. κατά της γέφυρας στην Κριμαία…) κατασκευάζονται σε εργοστάσιο στην Καλιφόρνια… Όσο για την διαβόητη Palantir (είναι παρακλάδι της cia ή η cia είναι δικό της παρακλάδι;) είναι σταθερά «επί των τειχών» και έχει αναλάβει πια την «ολοκληρωμένη ψηφιακή επεξεργασία δεδομένων και την οργάνωση των επιθέσεων με drones». Για λογαριασμό του φασιστοΚιέβου.

Το Anchorage μπορεί να θεωρηθεί η πιο πρόσφατη «μητέρα των τακτικών παραπλάνησης» της Ουάσιγκτον (παραπλάνησης κυρίως των υπηκόων), μιας τακτικής που από τότε επαναλαμβάνεται σταθερά: μεσολάβηση για εκεχειρία μεταξύ Παλαιστινιακής αντίστασης και θεοναζί στις αρχές του 2025 και «σχέδιο τριών σταδίων για την ειρήνη» – σιγά… Μεσολάβηση / πίεση για «εκεχειρία μεταξύ Hezb’ Allah και θεοναζί το Νοέμβρη του 2024» – σιγά… «Σύνοδος του Καϊρου» τον Μάρτη του 2025 για «μόνιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη» με συμμετοχή 30 (!!!) αραβικών κράτων, και «σχέδιο τριών φάσεων» – σιγά… Διαπραγματεύσεις την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι του 2025 ανάμεσα στους τσατσορούφιανους της αυλής του ψόφιου κουναβιού και την Τεχεράνη για το «πυρηνικό πρόγραμμα» – σιγά… Κλπ, κλπ, κλπ.

Όσα έχουν προηγηθεί τους τελευταίους 10 μήνες (πριν την πιο πρόσφατη …. «υπογραφή του ‘μνημονίου κατανόησης’ / MOU»…) θα έπρεπε να είναι διαφωτιστικά όχι για το αν το ψόφιο κουνάβι λέει «ψέμματα» ή «αλήθεια» ούτε για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, αλλά για το ποια είναι η τακτική του συνόλου των δυτικών ιμπεριαλισμών (με τις … «πολιτισμικές» διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…) μπροστά στις διαδοχικές ήττες που υφίστανται: προσπάθειες να κερδηθεί χρόνος (άλλοτε πετυχημένες κι άλλοτε όχι) έτσι ώστε (να εξοπλιστούν; να αναδιοργανωθούν; να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες που ελέγχουν; όλα αυτά μαζί…)∙ παράλληλα πόλεμος προβοκατσιών που ονομάζεται «χαμηλής έντασης» και θεωρείται πια «νέα κανονικότητα»∙ και εν τέλει, υποχρεωτικά και ταυτόχρονα, σύγκλιση όλων των επιμέρους πεδίων μάχης σ’ ένα ενιαίο και καθολικό…

Για να διαλυθεί ακόμα και το τελευταίο ψήγμα κριτικής δυνατότητας απέναντι στον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο διάφοροι επιμένουν να τονίζουν τους πρόσφατους «καυγάδες» μεταξύ ψόφιου κουναβιού και αρχιχασάπη… Πώς είπατε; Ξεχάσατε τα μπινελίκια που έφαγε live ο τοξικός του Κιέβου μέσα στο άσπρο σπίτι στις 28 Φλεβάρη του 2025; Και λοιπόν;

Νομίζει κανείς ότι η ανάσχεση του ευρασιατικού project εκ μέρους των δυτικών ιμπεριαλισμών είναι ζήτημα … καυγάδων «γκομενικού τύπου»;

Για να το (ξανα)πούμε όσο πιο λακωνικά γίνεται. Η Μόσχα, η Τεχεράνη, το Πεκίνο, η Άγκυρα, η Ισλαμαμπάντ, η Μπραζίλια, πολλές πρωτεύουσες στην αφρική και στην ανατολική ασία, επιδιώκουν όλες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ίδιο πράγμα: καινούργιες διεθνείς συμφωνίες και ισορροπίες που να αντιστοιχούν στον καινούργιο παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό δύναμης, παραγωγικότητας της εργασίας και αγορών. Στην καθεστωτική αργκώ αυτό λέγεται «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας».

Βλέπετε κάποια ή κάποιες απ’ τις πολιτικές βιτρίνες των δυτικών ιμπεριαλισμών, κάποιο απ’ τα δυτικά αφεντικά, να ετοιμάζεται να πει «ναι ρε σεις, δίκιο έχετε, σας γαμ**** 500 χρόνια τώρα, οπότε πείτε μας: από πού θέλετε να φύγουμε και τι θέλετε να μοιραστούμε δίκαια», ε;

Όχι. Και δεν πρόκειται. Συνεπώς τα ενδεχόμενα είναι δύο. Είτε τα δυτικά καθεστώτα θα καταρρεύσουν εσωτερικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πριν προλάβουν να ξεκινήσουν καινούργιες σταυροφορίες – καταρρεύσεις που θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για τους πληθυσμούς τους. Είτε ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος θα συνεχίσει, με ψευτοδιαλείματα ή χωρίς, με παραπλανήσεις του ενός ή του άλλου είδους, με πολέμους φθοράς ή κατά μέτωπο, και θα αγριεύει σταθερά.

Τι είναι που δεν είναι ξεκάθαρο;

Fusion

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.34) >> Ενόσω το κοινό πρέπει να χαζεύει τους σχεδιασμένους info σκουπιδότοπους και τους «καυγάδες» μεταξύ ηττημένων πολιτικών βιτρινών, θαμμένο κάπου βαθιά μέσα στο «νόμο για την εθνική άμυνα» των ηπα για το 2027 που κουβεντιάζεται αυτόν τον καιρό στο κογκρέσο βρίσκεται το άρθρο 224 περί «πρωτοβουλίας συνεργασίας αμυντικής τεχνολογίας μεταξύ ηπα και ισραήλ». Το άρθρο αυτό ενοποιεί ουσιαστικά τους δύο στρατούς (τον αμερικανικό και τον θεοναζί) σε διάφορους τομείς, μ’ έναν τρόπο που δεν ισχύει ούτε καν για το νατο!

Το άρθρο 224 βάζει τις βάσεις για διμερή έρευνα κι ανάπτυξη όπλων, συμπαραγωγή όπλων, εταιρικές κοινοπραξίες, συμφωνίες αδειοδότησης και παραχώρησης πατεντών και κάθε άλλο είδος συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ στο στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Αν και τα δύο μιλιταριστικά συμπλέγματα συνεργάζονται ήδη στενά στην παραγωγή πυραύλων, το άρθρο 224 επεκτείνει σημαντικά τον συντονισμό σε κάθε τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανόμενης της «τεχνητής νοημοσύνης», της κβαντικής, των αυτόνομων συστημάτων, της κατευθυνόμενης ενέργειας, του κυβερνοχώρου, της βιοτεχνολογίας (ναι: της βιοτεχνολογίας…) και πολλών άλλων. Προβλέπει επίσης την «ενοποίηση δικτύων» και την «συγχώνευση δεδομένων». Μ’ άλλα λόγια, μετά την έγκριση του συγκεκριμένου νόμου, ο αμερικανικός στρατός δεν θα «συμπαραστέκεται» απλά στον ισραήλινο αλλά θα είναι ο καθένας σάρκα απ’ την σάρκα του άλλου.

Τι χρειάζεται μια τέτοια ενοποίηση; Απλό: η μιλιταριστική σχέση ανάμεσα στα δύο κράτη δεν θα περνάει πια απ’ την έγκριση του (αμερικανικού) νομοθετικού (και την έστω φευγαλέα γνώση των υποτελών), δεν θα υπάρχει πια «πολιτικό» φιλτράρισμα, αλλά μόνο ένας «επιτελικός αυτοματισμός».

Αυτά προωθούνται ήρεμα κι ωραία ενόσω το φιλοθεάμον κοινό πρέπει να τρέφεται με τα μπινελίκια του ψόφιου κουναβιού προς το συνεταιράκι του, τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου αρχιχασάπη του Τελ Αβίβ…

Γιατί χρειάζεται κάτι τέτοιο, μια τέτοια ενοποίηση σήμερα; Γράφαμε πριν μια βδομάδα για την αναγκαιότητα της «πανστρατιάς»… (Λίγα παραπάνω στη συνέχεια).

Εν τω μεταξύ ιδού ο αμερικανικός ρεαλισμός δια στόματος του αντιπροέδρου Eyeliner πριν 3 ημέρες:

Όταν ο στιβαρός Eyeliner προτείνει στους θεοναζί να «πάρουν μυρωδιά απ’ την πραγματικότητα» (πράγματι, μυρίζει καμένο, πολύ καμένο!) εννοεί να δουν τους πραγματικούς συσχετισμούς δύναμης… Πράγμα που σημαίνει: «μόνοι σας ω θεοναζί δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Ό,τι είναι θα το κάνουμε μαζί και υπό τις οδηγίες μας… Δεν το έχετε πάρει χαμπάρι;»

Κάποιος άλλος τα ήξερε αυτά απ’ το 2012:

 

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης: μια «λεπτομέρεια»

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.27) >> Την περασμένη Κυριακή 14 Ιούνη το ψόφιο κουνάβι έκανε τις τελευταίες του προσπάθειες να «πείσει» την Τεχεράνη να υπογράψει αυτό το χαρτί που θα του επέτρεπε να δηλώσει ότι … νίκησε! Μέσα σ’ αυτή τη φούρια έφτασαν στο άσπρο σπίτι τα νέα: οι θεοναζί είχαν ξαναβομβαρδίσει την Dahieh στη Βηρυτό, παραβιάζοντας την «υπόσχεσή τους ότι δεν θα το ξανακάνουν»… Προφανώς οι «φρουροί της επανάστασης» θα ξανακτυπούσαν… κι όλες οι ελπίδες του ψόφιου κουναβιού για κάτι που να μπορεί να το πουλήσει ως «νίκη» θα ξαναπήγαιναν πίσω…

Το ψόφιο κουνάβι ξανατηλεφώνησε στον αρχιχασάπη και τον ξανάβρισε: γιατί το κάνεις αυτό τώρα;

Ήθελαν οι θεοναζί να προβοκάρουν τα «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης» (sic!); Ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζετε. Ο λιβανέζος που είχαν στόχο (και σκότωσαν, μαζί με μέλη της οικογένειάς του…) λεγόταν Ali Musa Daqduq, και ήταν στέλεχος της Hezb’ Allah. Ένα απ’ τα «συνταξιοδοτημένα» στελέχη της οργάνωσης, αρκετά γνωστός – αλλά στο σπίτι του.

Ως αξιωματικός της Hezb’ Allah ο Daqduq ανέλαβε το 2005 την οργάνωση της αντίστασης στην αμερικανική κατοχή στο ιράκ, σε συνεργασία με αξιωματικούς των «φρουρών της επανάστασης». Πριν είχε διατελέσει επικεφαλής των «ειδικών δυνάμεων» της Hezb’ Allah, και αργότερα, στα ‘90s, είχε την ευθύνη της προσωπικής ασφάλειας του Nasrallah.

O Daqduq ανέλαβε την εκπαίδευση μελών του (σιιτικού, ιρακινού) «στρατού του Mahdi» που εξελίχτηκαν σε Asa’ib Ahl al-Haq (αργότερα η συγκεκριμένη οργάνωση συγχωνεύτηκε στις popular mobilization units / PMU. Και πρόσφατα προσφέρθηκε να καταθέσει τα όπλα της με αντάλλαγμα την επίσημη πολιτική αναγνώριση του κόμματός της απ’ την κυβέρνηση στη Βαγδάτη…).

Στις 20 Γενάρη του 2007 μέλη της ΑΑΗ επιτέθηκαν στους αμερικάνους πεζοναύτες του «κοινού σταθμού ασφαλείας» των κατοχικών, που στεγαζόταν μέσα στο αρχηγείο της ιρακινής αστυνομίας στην Karbala. Το «δυναμικό» του σταθμού ήταν 60 us πεζοναύτες και άγνωστος αριθμός ιρακινών. Απήγαγαν και σκότωσαν 5 απ’ τους πρώτους και τραυμάτισαν άλλους 3. Θεωρήθηκε «η πιο τολμηρή και εξελιγμένη επίθεση» μετά από 4 χρόνια αμερικανικής / δυτικής κατοχής του ιράκ, και ήταν η πρώτη φορά που γινόταν απαγωγή αμερικάνων στρατιωτών μετά απ’ τον πόλεμο στο βιετνάμ…

Εννοείται ότι ο Ali Musa Daqduq έγινε “wanted dead or alive”… Στις 20 Μάρτη του 2007 σε κοινή επιχείρηση του αμερικανικού στρατού και της αγγλικής SAS, ο Daqduq «δέθηκε» στη Βασόρα∙ αλλά είχε πλαστά χαρτιά. Η πραγματική του ταυτότητα πιστοποιήθηκε μήνες αργότερα, ενόσω είχε παραδοθεί και βρισκόταν προφυλακισμένος απ’ την δοτή ιρακινή κυβέρνηση.

Η Ουάσιγκτον (Obama…) απαίτησε πιεστικά να της παραδοθεί: είχε μια καλή θέση γι’ αυτόν στο Guadanamo (το οποίο θα είχε κλείσει σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Obama, αλλά μια χαρά έμενε ανοικτό…) Ωστόσο τα ιρακινά δικαστήρια είχαν αντιρρήσεις: τον απάλλαξαν σταδιακά απ’ όλες τις κατηγορίες, και τελικά τον ελευθέρωσαν τον Νοέμβρη του 2012. Επιστρέφοντας στο λίβανο ο Daqduq ανέλαβε για τα επόμενα χρόνια την εκπαίδευση των μελών της Radwan Force. Το 2018 μετατέθηκε στο συριακό πεδίο μάχης για να εκπαιδεύσει το “Golan File”, μια ομάδα δράσης στη νότια συρία, κατά τα πρότυπα της Hezb’ Allah.

Τόσο γνωστός, περισσότερο δεν γίνεται… και προφανώς «αποσυρμένος» μετά την αλλαγή στην οργανωτική δομή της λιβανέζικης αντίστασης, ώστε να βρίσκεται στο σπίτι του… Εύκολος στόχος για τους θεοναζί, που ήθελαν να κάνουν «δώρο» στο ψόφιο κουνάβι την δολοφονία του (ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση των αρχών του 2007, δηλαδή για την δολοφονία αμερικάνων∙ τι καλύτερο «δώρο» για την Ουάσιγκτον;) θυμίζοντάς του πως είναι και αμερικανικό συμφέρον η εξόντωση της Hezb’ Allah…

Αλλά το ψόφιο κουνάβι εκείνη την ημέρα είχε άλλες καούρες, άλλες προτεραιότητες… Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για ένα τέτοιο δώρο!

«Γιατί το κάνεις αυτό τώρα;» (Κάποια άλλη στιγμή … καλύτερα…)

Προτεραιότητες και ελιγμοί

Δευτέρα 22 Ιούνη (00.23) >> Τι προτεραιότητες έχει το ψόφιο κουνάβι αυτό τον καιρό σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο και ειδικά στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης; Ας βρούμε πρώτα το εύκολο: τι ΔΕΝ έχει.

Πρώτο: το τελευταίο που απασχολεί τόσο τον ίδιο όσο και τους αυλικούς του είναι η τύχη της Hezb’ Allah ή/και του λιβάνου. Δεν βγάζει / βγάζουν λεφτά από εκεί!

Δείτε την απόδειξη απ’ τον ίδιο. Πόσο απατεωνίστικα «συμβολεύει» ότι «δεν είναι σωστό να κατεδαφίζεις μια πολυκατοικία για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο» ποιος; Αυτός που διέταξε την ισοπέδωση ενός οικοδομικού τετραγώνου για να σκοτώσει τον Χαμενεϊ (τον Α): Αυτός που διεταξε την δολοφονία 160 κοριτσιών (αλλά αυτό ήταν «κατά λάθος»…. Της ΑΙ είπαν… Της palantir δηλαδή, αλλά αυτά δεν πρέπει να λέγονται…)

Το ψόφιο κουνάβι απαγγέλλει εδώ και το αγαπημένο του: «Ας αφήσουμε την συρία να καθαρίσει την Hezb’ Allah». Δηλαδή «Θα το κάνει ο al–Sharaa»…

Είναι πολλοί που θα το φάνε αυτό, αγνοώντας εντελώς τι συμβαίνει στην πραγματικότητα με το νέο συριακό καθεστώς. Ο al–Sharaa το έχει ξεκόψει (στο ψόφιο κουνάβι) ότι «δεν ενδιαφέρεται για καινούργιους πολέμους» και ότι «η συρία χρειάζεται ειρήνη και ανάπτυξη». Και επειδή τέτοιες δηλώσεις θα θεωρηθούν προπέτασμα καπνού, άντε, ας το μαρτυρήσουμε εδώ (το κρατάμε με το ζόρι εδώ και πολλούς μήνες!): ο αδελφός του al–Sharaa ονόματι Maher al–Sharaa, ο ουσιαστικά νο 2 στη Δαμασκό, είτε έχει αξίωμα («γενικός γραμματέας της προεδρίας»..) όπως ως πρόσφατα είτε όχι, είναι γιατρός, με σπουδές και διδακτορικό από ρωσικό πανεπιστήμιο, παντρεμένος με την ρωσίδα Tatiana Zakirova∙ και την διαδρομή Δαμασκός – Μόσχα την έχει όπως άλλοι την διαδρομή Κολιάτσου – Παγκράτι. Αν αυτό σημαίνει κάτι…

Δεύτερο, εκείνο που τον απασχολεί είναι να μην κατηγορηθεί ότι «κατέστρεψε την παγκόσμια οικονομία» και, κυρίως, την αμερικανική λόγω των κλειστών Στενών του Ορμούζ και του πληθωρισμού «ενεργειακών πόρων», παρότι τα σχετικά χρηματιστηριακά κόλπα αποφέρουν σ’ αυτόν, στο σόι και στους φίλους του τρελά κέρδη.

Αυτό το έλεγε στην αρχή της επι(εκ)δρομής του. Στις 9 Μάρτη.

Στις 18 Ιούνη;

… Καλύτερα [αυτό το MOU] απ’ την πιθανότητα ύφεσης, καλύτερα απ’ το να γίνει ο αγαπημένος σας πρόεδρος άλλος ένας Herbert Hoover, που ήταν πάντα εκείνος που δεν θα ήθελα να είμαι…

Τρίτο, με το mundial σε εξέλιξη (ως τις 19 Ιούλη) και παρόντες εντός και εκτός ηπα χιλιάδες πελάτες του σχετικού θεάματος από πολλά μέρη του κόσμου (που δεν έχουν την καλύτερη άποψη για το ψόφιο κουνάβι…) δεν θα ήθελε να εμπλακεί σε βομβαρδισμούς στο ιράν και να ακούει το όνομά του απ’ τις κερκίδες με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Είναι ευαίσθητος – και θα πρέπει να διατάξει την σύλληψη όλων…

Τέταρτο και καθόλου ασήμαντο: ΔΕΝ πρόκειται να εφαρμόσει τίποτα απ’ όσα «προβλέπονται» ή θα μεσουρανήσουν στη δημαγωγία ως «συμφωνία»!! Θα βρίσκει διάφορους τρόπους για αναβολές, υπεκφυγές, καθυστερήσεις, αναιρέσεις κλπ. Για παράδειγμα: οι πολλές δεκάδες «κυρώσεις» σε βάρος της Τεχεράνης είναι αποφάσεις του κογκρέσου, που δεν πρόκειται να αλλάξει γραμμή. Ειδικά τώρα. Κάποιες «αποζημιώσεις» θα πληρωθούν μάλλον ως «επενδύσεις» απ’ την Ντόχα (αυτό έχει ήδη συμφωνηθεί μεταξύ κατάρ και ιράν), και πάντως δεν θα πρόκειται για εκταμιεύσεις απ’ την fed. Κλπ κλπ. Αυτό το μοντελάκι των «συμφωνιών σε δόσεις» βολεύει πάρα πολύ στην ακύρωσή τους.

Με δεδομένο ότι αυτά είναι γνωστά στην Τεχεράνη (και όχι μόνο) γιατί αυτή αποδέχεται, όσο και όπως, μια τέτοια φάρσα;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 1

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.08)>> Σαμποτάρουν οι θεοναζί την … «συμφωνία» μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης; Ελάτε τώρα! Μην σκέφτεστε έτσι! (Και θυμώνει, λένε, το ψόφιο κουνάβι; Άχου το μωρέ μωρέ! Και μαλώνει τον αρχιχασάπη; Πω πω!!!)

Οι θεοναζί είναι φιλειρηνικοί άνθρωποι. Μπορούν να κάνουν τα πάντα για την ειρήνη. Μπορούν να ισοπεδώσουν οτιδήποτε ανάμεσα στο Νείλο και στον Ευφράτη, εξασφαλίζοντας αιώνια ειρήνη (νεκροταφείου).

Κι άλλωστε ποια «συμφωνία»; Περί τίνος πρόκειται ακριβώς; Γίνονται ακόμα τέτοια πράγματα όπως “συμφωνίες”;

Θα μπορούσαν βέβαια να πουν «Ντάξει ρε ψόφιο κουνάβι… Υπόγραψε την ‘συμφωνία’ σου, και μετά εμείς θα συνεχίσουμε κανονικά». Μόνο που κάτι τέτοιο δεν μπορούν να το κάνουν πια! Κι αυτό είναι το πρόβλημά τους, που είναι μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος (δικού τους και όχι μόνο), το οποίο είναι μέρος ενός τεράστιου προβλήματος (των δυτικών ιμπεριαλισμών).

Νικώντας και τους δυο μαζί, ψοφιοκουναβικούς και θεοναζί (άσχετα με το τι νομίζουν οι ίδιοι) η Τεχεράνη πέτυχε μεταξύ άλλων δύο πρωτοφανή πράγματα για την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, απ’ τον β παγκόσμιο πόλεμο και μετά.

Πρώτον, στερεί πλέον από (ή κάνει εξαιρετικά δύσκολη) για τους θεοναζί την δυνατότητα να κάνουν το μόνο που μπορούν, να σκοτώνουν δηλαδή μαζικά αμάχους ελπίζοντας ότι έτσι θα προκαλέσουν εμφύλιο εδώ κι εκεί. Είτε στη Γάζα, είτε στο λίβανο. Και τους στερεί αυτή τη δυνατότητα η Τεχεράνη χωρίς να ζητήσει και να πάρει την άδεια από οποιονδήποτε. «Αν σκοτώνετε στα μετόπισθεν του μετώπου που ανοίξατε στο λίβανο… (λέει και πράττει) … τότε θα σκοτώνουμε κι εμείς στην δική σας επικράτεια! Και δεν μπορείτε να μας εμποδίσετε!!!». Τελεία και παύλα.

ΟΙ θεοναζί θέλουν να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος του λιβάνου εδώ και δεκαετίες. Όσες φορές επιχείρησαν να το πετύχουν ηττήθηκαν στρατιωτικά απ’ την αντίσταση – η τωρινή εξελισσόμενη ήττα τους είναι η πιο οικτρή. Κι όσες φορές ηττούνταν αποχωρούσαν / υποχωρούσαν κάποια στιγμή, όχι όμως πριν προσπαθήσουν τόσο συστηματική τρομοκρατία / μαζικές δολοφονίες (απ’ την Sabra και την Shatila το 1982 ως σήμερα) ώστε να ελπίζουν ότι οι σύμμαχοί τους (το χριστιανικό φασισταριό του λιβάνου), με την βοήθεια των δυτικών, θα γίνουν ενεργητική και κυρίως αποτελεσματική «πέμπτη φάλαγγα». Οι δολοφονημένοι άμαχοι στο λίβανο είναι δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες.

Το μέτωπο αυτό καθαυτό, νότια του Λιτάνι, η Hezb’ Allah το χειρίζεται μια χαρά. Δεν έχει όμως τα μέσα να «ισοφαρίσει» τους μαζικούς βομβαρδισμούς αμάχων που κάνουν οι θεοναζί. Κι αυτό είναι το καινούργιο, το «πρωτότυπο» έως και «πρωτοφανές», που έχει πετύχει πια η Τεχεράνη: καλύπτει με επιτυχία τα νώτα της αντίστασης.

Το δεύτερο περιλαμβάνεται στο πρώτο. Για πρώτη φορά στην δική της ιστορία και στην ιστορία των θεοναζί, η Τεχεράνη «κτύπησε» ήδη μια φορά (και θα το ξανακάνει…) όχι απαντώντας σε επίθεση που δέχτηκε απ’ τους θεοναζί (δεν πρόκειται, δηλαδή, για «ανταπόδοση»…) αλλά παρεμβαίνοντας δυναμικά σ’ ένα άλλο μέτωπο.

Πριν τις 28 Φλεβάρη, και κυρίως πριν «σπάσουν τα μούτρα τους» οι ψοφιοκουναβικοί μαζί με τους θεοναζί, κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Όχι πια! Κι αυτό, το γεγονός δηλαδή ότι οι «φρουροί της επανάστασης» έχουν τα μέσα, την αυτοπεποίθηση και τις συμμαχίες για να κτυπούν τους θεοναζί στην έδρα τους, είναι που έχει αναγκάσει πια το φασισταριό του Τελ Αβίβ να παραδεχτεί (σιωπηλά) ότι ΔΕΝ θα μπορέσει ποτέ ξανά να απλώσει τα ξερά του οπουδήποτε παρά μόνο αν έχει την πλήρη on demand ενεργητική υποστήριξη και συμμετοχή του us army. (Και πάλι ούτε αυτό είναι σίγουρα αποτελεσματικό!!!)

Δεν πρόκειται για αστείο! Είναι κάτι πολύ πολύ πολύ σοβαρό για τα θεοναζί ιμπεριαλιστικά όνειρα∙ και τα αντίστοιχα των συμμάχων τους….

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 2

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.05) >> Στις 7 Οκτώβρη του 2023 οι θεοναζί (και οι σύμμαχοί τους) αφήνιασαν!!! Για δύο, τρεις ή τέσσερεις ώρες ο «δυνατότερος στρατός» σ’ όλη τη μέση Ανατολή όχι απλά ηττούνταν αλλά ρεζιλευόταν από μια χούφτα ξυπόλητους φυλακισμένους που είχαν ρίξει τους φράχτες. Αφήνιασαν και αποφάσισαν να «ξεμπερδεύουν». Θα σκότωναν μαζικά στη Γάζα∙ θα έκαναν το ίδιο κατά της Hezb’ Allah∙ και στο τέλος (για χάρη της ειρήνης τους…) θα διέλυαν το ιράν.

Νόμισαν ότι νίκησαν την Παλαιστινιακή αντίσταση… Νόμισαν ότι νίκησαν την λιβανέζικη αντίσταση… Και πέρυσι τον Ιούνη ξεκίνησαν να διαλύσουν το ιράν – και να ξεμπερδεύουν οριστικά… Είχαν απλά πιστέψει τα παραμύθια τους: την 7η μέρα της επίθεσης τους κατά του ιράν (πάντα πέρυσι το καλοκαίρι), με τους σωρούς των ερειπίων στη δική τους πια επικράτεια να μεγαλώνουν, έτρεξαν στον daddy παρακαλώντας τον να βρει τρόπο να σταματήσει το κακό. Και σκέφτηκαν («σατανικό»!!!) ότι θα πετύχαιναν την επόμενη φορά αν ο us army συμμετάσχει απ’ την αρχή … Στην εκδρομή….

Τα όνειρα έγιναν εφιάλτης. Κι άνοιξε εναντίον τους ένας «δρόμος» που ποτέ δεν περίμεναν. Σκεφτείτε αυτό: αφού τώρα η Τεχεράνη μπορεί να καλύπτει αποτελεσματικά τα νώτα (δηλαδή τους αμάχους) της λιβανέζικης αντίστασης, τι θα γίνει αν αύριο η Τεχεράνη ή, ακόμα χειρότερα, η Άγκυρα, αποφασίσει να καλύψει στρατιωτικά τα νώτα της Παλαιστινιακής αντίστασης; Θα βομβαρδίσουν οι θεοναζί την τουρκία; Μία φορά; Δύο φορές; Τρεις φορές; Και μετά;;;

Μ’ έναν τρόπο ιστορικά αυστηρό οι θεοναζί βρίσκονται στην ίδια κατάσταση που βρίσκονται και οι ουκρανοναζί: για να επιτευχθούν οι ιμπεριαλιστικοί στόχοι της δύσης σε συνθήκες ραγδαίας πλανητικής αλλαγής συσχετισμών δεν αρκούν οι “proxies”, οι εργολάβοι. Χρειάζεται πανστρατιά!

Πώς θα ήταν λοιπόν δυνατό να δεχτούν οι θεοναζί να βγάλει (έστω για λίγο, έστω προσχηματικά) το ψόφιο κουνάβι την ουρά του απέξω απ’ το δυτικοασιατικό πεδίο μάχης, μόνο και μόνο για να πει «Αποθεώστε με! Άνοιξα τα στενά του Ορμούζ!!!» και μάλιστα, άκουσον άκουσον, δεχόμενο (έστω  και φραστικά) ότι ο λίβανος ανήκει στη σφαίρα επιρροής, στη δικαιοδοσία της Τεχεράνης, όταν χρειάζονται / χρειάζεται το ακριβώς αντίθετο; Όταν «πρέπει» ο us army (και άλλοι πρόθυμοι δυτικοί…) να ισοπεδώνει μαζί με τους θεοναζί το λίβανο, να εξανδραποδίσει μαζί με τους θεοναζί τους Παλαιστίνιους (όσους επιζήσουν)… πώς;

Όχι, δεν «σαμποτάρουν» οι θεοναζί καμία «συμφωνία»… Προσπαθούν (όπως γίνεται και στο ουκρανικό πεδίο μάχης απ’ το team του τοξικού του Κιέβου και των δυτικών υπηρεσιών που τον χειρίζονται) να οδηγήσουν την δυτική, ιμπεριαλιστική παρακμή στη «λογική» κορύφωσή της…

Με την ελπίδα της επικράτησης… ως την συντριβή της.

Δυτικοασιατικό πεδίο μάχης 3

Δευτέρα 15 Ιούνη (01.03) >> Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το μεν ψόφιο κουνάβι πανηγύριζε καλώντας τα τάνκερ που έχουν αποκλειστεί στον Περσικό να ζεστάνουν τις μηχανές τους (για να περάσουν απ’ τα «απελευθερωμένα» στενά του Ορμούζ…), η δε Τεχεράνη ανακοίνωνε ότι υπάρχουν σημεία των «μέτρων αποκατάστασης της εμπιστοσύνης» (MOU) που δεν έχουν ξεκαθαριστεί ακόμα, οπότε δεν υπάρχει ολοκληρωμένη συμφωνία.

Η σύγχυση ήταν «αέρας στα πανιά» τότε που ο Κολόμβος ξεκίνησε για τις ινδίες και έπεσε πάνω σε μια άγνωστη «νέα ήπειρο». Αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα. Για την ακρίβεια δεν ισχύει σχεδόν ποτέ.

Το ψόφιο κουνάβι έκλεισε τα 80 και νομίζει ότι είναι ο «Μεγάλος Τιμονιέρης». Δεν έχει καταλάβει, ούτε και μπορεί.

Ανατολική Μεσόγειος – προσεχώς…

Δευτέρα 15 Ιούνη (00.51) >> Θα μπορούσε να είναι ένας σωλήνας γκαζιού… Δεν έγινε… Θα μπορούσε να είναι, έστω, ένα καλώδιο ρεύματος… Ούτε κι αυτό φαίνεται να προχωράει… Ε, τότε ας είναι ένα «κέντρο» βρε αδερφέ! Κι ας είναι και στο Χιούστον…

Η εγκληματική συμμορία των 3 (ξέρετε ποιοι είναι…) δείχνει να χαίρεται που ξαναγίνεται 3 + 1, του είδους εκείνων των ηρωϊκών εποχών της «πρώτης φοράς»… Επιτέλους η Ουάσιγκτον δείχνει να ενδιαφέρεται … για την «ενεργειακή ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο».

Όλοι χαρούμενοι πριν 4 ημέρες…

Χαίρονται όλοι ή (το άλλο που αρχίζει από «χε…»);;;; Πρώτ’ απ’ όλα αυτό το «κέντρο» είναι προς εξυπηρέτηση των όποιων αμερικανικών συμφερόντων – τελεία. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για «ελεημοσύνες».

Δεύτερον, και σημαντικότερο, Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ (αλλά και Αθήνα / Λευκωσία στο βαθμό που τους αναλογεί) δεν μπορούν να διαχειριστούν την ήττα τους στο μεσανατολικό πεδίο μάχης∙ μια ήττα που τους σπρώχνει όλους μαζί, μεσοπρόθεσμα, μακριά απ’ την ανατολική Μεσόγειο. Πράγμα που σημαίνει ότι η «δημιουργία ενός κέντρου» στο μακρινό Χιούστον είναι μάλλον ευφημισμός του πανικού (τους) παρά οτιδήποτε άλλο.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 1

Δευτέρα 8 Ιούνη (00.37) >> Το καλοκαίρι του 2006 ο θεοναζί στρατός έκανε μια μεγάλη προσπάθεια / χερσαία εισβολή υποστηριζόμενη όπως πάντα από αεροπορικούς βομβαρδισμούς για να καταλάβει το νότιο λίβανο ως τον ποταμό Litani και να «εξαφανίσει» την Hezb’ Allah. H εκστρατεία κράτησε 34 ημέρες και κατέληξε σε ήττα των θεοναζί∙ μια ήττα τόσο σοβαρή (με τα δεδομένα εκείνης της εποχής) ώστε το απαρτχάιντ καθεστώς έκανε πολλούς μήνες μέχρι να βρει εξηγήσεις και να θεωρήσει ότι «συνήλθε».

Το 2006 ήταν μια σοβαρή και απρόοπτη ήττα. Το 2026, είκοσι χρόνια μετά, πρόκειται για εφιάλτη!!! Η «ανύπαρκτη», η «διαλυμένη» Hezb’ Allah (πόσοι, ακόμα και «φίλοι της αντίστασης», ήταν σίγουροι πέρυσι για το τέλος της λιβανέζικης  – όπως και της παλαιστινιακής – αντίστασης;) έχει κάνει κυριολεκτικά «μαρτύριο» την παρουσία του θεοναζί στρατού στο νότιο λίβανο, μέρα νύχτα!!! Οι απώλειες του όχι μόνο σε «οχήματα» κάθε είδους, όχι μόνο σε ραντάρ / υποδομές του περιβόητου «iron dome» (τυφλώνοντας έτσι την αεράμυνα…), όχι μόνο σε στρατιώτες αλλά, πλέον, και σε αξιωματικούς συσσωρεύονται με αυξανόμενο ρυθμό!!! Ειδικά σε ότι αφορά αυτούς τους τελευταίους η Hezb’ Allah έχει διαμορφώσει ένα συνδυασμό κατασκοπείας από ψηλά και εύστοχων κτυπημάτων, πετυχαίνοντας να «διαλύει» την οργάνωση διάφορων «μονάδων» εδώ κι εκεί, σπάζοντας τον κορμό του θεοναζί μιλιταρισμού∙ και το έτσι κι αλλιώς τσακισμένο ηθικό των απλών πεζοναυτών.

Ο θεοναζί στρατός έχει αρχίσει ήδη την υποχώρησή του: αποσύρει κατοχικές μεραρχίες αφού είναι σκέτα στόχοι, και παρακαλάει τον σύμμαχό του στην Ουάσιγκτον να βρει έναν τρόπο για να σταματήσει το κακό…

Έχουμε ήδη δημοσιοποιήσει λίγα απ’ τα πάμπολλα video που γνωστοποιεί (με λίγες ημέρες καθυστέρηση, για λόγους ασφαλείας) η οργάνωση. Το πιο κάτω είναι 4 σε 1: τέσσερεις επιθέσεις σε ένα video, απ’ τις 2 Ιούνη∙ πριν λιγότερο από μια βδομάδα:

Η Hezb’ Allah για την Hezb’ Allah 2

Δευτέρα 8 Ιούνη >> Κρίναμε χρήσιμο να μεταφράσουμε / υποτιτλίσουμε την παρακάτω συνέντευξη: ο Wafiq Safa, πρώην επικεφαλής της «Μονάδας Συντονισμού» της οργάνωσης μιλάει στον Wyatt Reed του the grey zone. Υποθέτουμε ότι δεν κυκλοφορεί στα μέρη μας τέτοιου είδους αντι-πληροφόρηση…

Μια σημείωση: ο Safa είναι «πρώην». Σημαίνει κάτι αυτό; Σημαίνει πολλά!

Η Hezb’ Allah, εξαιτίας της πολύχρονης συμμετοχής της στον πόλεμο στο συριακό πεδίο μάχης (στο πλευρό του Άσσαντ) είχε μετατραπεί σε κανονικό στρατό, με κανονική / κλασσική οργανωτική δομή. Αυτό σήμαινε ότι η ιεραρχία των αξιωματικών έγινε γνωστή, και οι θεοναζί υπηρεσίες εύκολα κατέγραψαν τα στελέχη∙ στελέχη που, στη συνέχεια, ξέροντας που είναι τα σπίτια τους, οι οικογένειές τους κλπ, μπορούσε να εντοπίζει και να σκοτώνει «εύκολα»…

Έτσι η οργάνωση, στη διάρκεια της πρόσφατης «εκεχειρίας», προχώρησε σε πλήρη αναδιοργάνωση. «Αποστράτευσε» τα στελέχη του προηγούμενου «κανονικού» μοντέλου αφού ήταν γνωστά στους θεοναζί∙ άλλαξε την δομή σε ανεξάρτητους πυρήνες «αντάρτικου» με τον δικό τους εξοπλισμό ο καθένας∙ δημιούργησε ένα εντελώς καινούργιο στελεχικό δυναμικό απ’ την βάση της∙ κι έτσι στην ουσία «εξαφανίστηκε» απ’ την γνώση των θεοναζί υπηρεσιών!!! (Προς μεγάλη θλίψη των τελευταίων, που άρχισαν να κλαψουρίζουν: τώρα δεν ξέρουμε τίποτα για την Hezb’ Allah!!!)

Ακριβώς γι’ αυτό έγινε εφικτό ένα σημαντικό στέλεχος όπως ο Safa να εμφανίζεται τώρα, αφού είναι «πρώην», δημόσια σε συνέντευξη…  (Το video είναι διάρκειας 37+ λεπτών. Αν δεν βλέπετε τους ελληνικούς υπότιτλους πατήστε το cc):