Year: 2026

To nuke or not? (Το τελευταίο ταμπού)

Είναι να τον παίρνει κανείς στα σοβαρά; Το ψόφιο κουνάβι εννοούμε…

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.49) >> Μετά απ’ τις πρώτες 2 βδομάδες την θεοναζί-απαρτχάιντ επίθεσης κατά της  Τεχεράνης (ας το πούμε εδώ για να μην το επαναλαμβάνουνε: κατά της τριπλής συμμαχίας) και της καθόλα επιτυχημένης ιρανικής αντεπίθεσης που οδηγεί συστηματικά τους καταζητούμενους εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, τους συμμάχους και τους φίλους τους σε επιχειρησιακή ασφυξία την έξοδο απ’ την οποία (φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται) μέσω «κλιμάκωσης», υπάρχει διεθνώς (μεταξύ διάφορων «αναλυτών» αλλά όχι μόνο) η ανησυχία για το κατά πόσο το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς θα ρίξει τελικά ατομική βόμβα (μία ή περισσότερες…) προκειμένου να … «νικήσει».

Αν θυμάστε η «συζήτηση περί χρήσης πυρηνικών» δεν είναι εντελώς καινούργια τα 4 τελευταία χρόνια, απ’ το 2022 και μετά. Έγινε συστηματικά από δυτικά, παρακμιακά στόματα και μυαλά για μια περίοδο σε σχέση με το ουκρανικό πεδίο μάχης, πάνω στο (κατά φαντασίαν) «σενάριο» ότι ο ρωσικός στρατός ηττάται εκεί και ότι η Μόσχα «τελικά» θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά για να ρεφάρει.

Σε καμία περίπτωση, ούτε καν όταν έκανε τακτικές κινήσεις αναδίπλωσης, ο ρωσικός στρατός δεν νικούνταν αυτά τα χρόνια. Αντίθετα, στον εξελισσόμενο «πόλεμο του Ραμαζανιού», τόσο ο ψοφιοκουναβικός όσο και ο θεοναζί στρατός ηττώνται. Αυτό ΔΕΝ αποδεικνύεται

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η «αύρα» της ισχύος

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.40) >> Πώς έφτασε λοιπόν το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς να πρέπει, πιθανόν, να εκπληρώσει οριστικά και τελειωτικά τον ιστορικό του ρόλο ως προκεχωρημένο φυλάκιο των δυτικών ιμπεριαλισμών χρησιμοποιώντας πυρηνικά;

Καθόλου τυχαία – υποστηρίζουμε!!! Η «επίθεση του al Aqsa» ήταν ο πυροκροτητής που άναψε ένα φυτίλι, άγνωστου μήκους μεν (για εμάς) αλλά που ήταν συγκεκριμένο.

Πριν όμως, για να ξεκαθαριστεί για πιο πράγμα μιλάμε, μια «βιβλιογραφική» αναφορά.

Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’70, κι ενώ ήταν σαφέστατο ότι οι ηπα έχουν ηττηθεί στο βιετνάμ, ο τότε διευθυντής της CIA James Schlesinger υπέδειξε κάτι που έγινε καθοριστικό. Ο τονισμός δικός μας:

… Η πρόσθεση των επιμέρους συστατικών της ισχύος ίσως να μην διαμορφώνουν ένα σύνολο που είναι απαραίτητο για να διατηρηθεί η θέση των ΗΠΑ ως ηγετικής παγκόσμιας δύναμης. Οι αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να έχουν εντελώς ξεκάθαρο στο μυαλό τους ότι ο υπολογισμός για τον καθορισμό της δομής των ένοπλων δυνάμεων των ΗΠΑ και των στρατιωτικών δαπανών στο μέλλον δεν θα πρέπει να γίνεται απλά σαν απάντηση σε μεμονωμένες απειλές, αλλά μάλλον εκείνο που είναι απαραίτητο είναι να διατηρηθεί η συνολική αύρα της αμερικανικής ισχύος…

Η χρήση της λέξης «aura» απ’ τον αρχικατάσκοπο δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Θα μπορούσε στη θέση της να χρησιμοποιηθεί (και χρησιμοποιείται!) η λέξη projection (: προβολή) of power ή/και impression (: εντύπωση) of power.

Είναι παλιά ιστορία: όπως σ’ όλες τις εκφάνσεις της η εξουσία έτσι και η ιμπεριαλιστική πρέπει να φαίνεται πανίσχυρη ακόμα κι όταν δεν είναι!… (Κυρίως τότε!) Το φαίνεσθαι της ισχύος αποτρέπει / αποθαρρύνει πολλούς να συγκρουστούν με την «πανίσχυρη»∙ και δημιουργεί ένα σοβαρό ψυχοδιανοητικό πλεονέκτημα σε βάρος όσων το επιχειρήσουν. (Το ξέρουμε πολύ καλά, στο πετσί μας, απ’ τον – ανύπαρκτο στους καιρούς μας – εργατικό ανταγωνισμό).

Ο Schlesinger έκανε την υπόδειξη για την ανασύσταση της «αύρας της αμερικανικής ισχύος» ακριβώς την ιστορική περίοδο που είχε υποστεί πολύ σοβαρό πλήγμα: εν όψει ή μετά την ήττα στο βιετνάμ. Αυτή η ήττα στοίχειωνε για πολλά χρόνια τον αμερικανικό μιλιταρισμό κι ένα καλό μέρος της αντίστοιχης κοινωνίας. Ήταν μόνο η κατάρρευση του νο 1 (ισοδύναμου στρατιωτικά) αντιπάλου, της σοβιετικής ένωσης, που «φούντωσε» ξανά αυτήν την «aura» / «projection» / «impression», με πολύ βολικό τρόπο, ελλείψει αντιπάλου: «η μόνη υπερδύναμη» και, φυσικά,  το τέλος της ιστορίας as we knew it… Αυτά πριν μόλις 3 ή 3,5 δεκαετίες∙ ένα ασήμαντο διάστημα ιστορικού χρόνου.

Μέσα στη μυθολογία και τον αυτοθαυμασμό της ήταν όμως η Ουάσιγκτον πραγματικά πανίσχυρη; Δεν ήταν! Και η απόδειξη ήρθε όχι μία αλλά δυο φορές. Πρώτα στο αφγανιστάν, με την τελική νίκη των ξυπόλητων ταλιμπάν μετά από 20 χρόνια κατοχής και πολέμου, και ύστερα στο ιράκ. Η «ασυμμετρία» των αντιπάλων του us army δεν ήταν παρηγοριά. Το αντίθετο: ακόμα και χαμηλού επιπέδου ως προς τον εξοπλισμό τους, οπλισμένοι κυρίως με υπομονή, επιμονή, φαντασία και κοινωνικές σχέσεις πέρα απ’ τα λιανοντούφεκα και τις rpg, «ασήμαντοι» αντίπαλοι, χωρίς αεροπλάνα, τανκς, λογιστήρια, βαριές βιομηχανίες όπλων, ηλεκτρονική επιτήρηση από παντού, τέτοιοι «χαμένοι από χέρι» αντάρτες, αποδείχθηκε πως μπορούσαν να νικήσουν… Την «μόνη υπερδύναμη» του πλανήτη…

Όχι μαχαιριά… Απανωτές και συνεχόμενες μαχαιριές!

Γυρίστε τώρα στην «επίθεση του al Aqsa», πριν 2,5 χρόνια. Το σημαντικότερο όπλο των θεοναζί για να κυριαρχήσουν σ’ όλη τη μέση Ανατολή, δίπλα στην απειλή χρήσης πυρηνικών, ήταν μια σμίκρυνση ως προς το μέγεθος αλλά πιστή αντιγραφή ως προς το περιεχόμενο της «american aura of power».

Και ύστερα άρχισαν οι μαχαιριές. Πρώτα

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πέφτουν οι πύραυλοι σαν το χαλάζι (κι ο τραυματισμένος σωστομερίτης αναστενάζει…)

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.34) >> Το 1973 ήταν μια ιδιαίτερα ταραγμένη χρονιά – για τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς, όχι μόνο τον αμερικάνικο. Τον Γενάρη έγινε η επίθεση του Τετ στο βιετνάμ. Τον Οκτώβρη έγινε κάτι άλλο, στη μέση Ανατολή∙ κάτι που θα άλλαζε κυριολεκτικά την «ροή» της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ήταν η (πρώτη) πετρελαϊκή κρίση!

Η (ελληνική) wikipedia δίνει μια ιδέα (για την σχέση του τότε με το τώρα στη συνέχεια):

Στις 15 Αυγούστου του 1971 ο αμερικάνος πρόεδρος Nixon, λόγω των διογκούμενων εξόδων του πολέμου  στο βιετνάμ, αποφάσισε να αποσύρει μονομερώς τις ΗΠΑ από την Συμφωνία του Bretton Woods για την σταθερή ισοτιμία του δολαρίου με τον χρυσό, επιτρέποντας έτσι στο δολάριο «να επιπλέει»∙ ουσιαστικά για να μπορεί να τυπώνει δολάρια κατά βούληση. Λίγο αργότερα ακολούθησε η Βρετανία, κάνοντας το ίδιο για την στερλίνα. Οι βιομηχανικές χώρες ακολούθησαν με τα δικά τους νομίσματα, τυπώνοντας χρήμα σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από ποτέ. Το αποτέλεσμα ήταν η υποτίμηση του δολαρίου και, ανταγωνιστικά, άλλων νομισμάτων. Επειδή το πετρέλαιο τιμολογούνταν σε δολάρια, αυτό σήμαινε ότι οι παραγωγοί πετρελαίου θα είχαν λιγότερα πραγματικά έσοδα με την ίδια τιμή. Τα μέλη του ΟΠΕΚ (αραβικά κράτη) έκαναν τότε μια κοινή ανακοίνωση διακηρύσσοντας ότι θα τιμολογούν το πετρέλαιο σε χρυσό – αντί για το δολάριο…

… Ενάμισυ μήνα μετά, στις 6 Οκτώβρη του 1973, η Συρία και η Αίγυπτος εξαπέλυσαν μια αιφνιδιαστική επίθεση κατά του Ισραήλ, προκειμένου να ανακαταλάβουν τα αραβικά εδάφη που είχε καταλάβει το Ισραήλ με τον «πόλεμο των 6 ημερών» το 1967. Το ισραήλ θα έχανε, αλλά οι ΗΠΑ αποφάσισαν να το στηρίξουν εφοδιάζοντάς το διαρκώς με όπλα. Οπότε σαν αντίποινα ο ΟΠΕΚ αποφάσισε εμπάργκο πετρελαίου κατά του Καναδά, της Ιαπωνίας, της Ολλανδίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ. Στη συνέχεια το εμπάργκο επεκτάθηκε σε άλλα δυτικά κράτη. Το αποτέλεσμα ήταν η τιμή του πετρελαίου να τετραπλασιαστεί: από 3 δολάρια το βαρέλι στα 12. Ακολούθησε κράχ στα χρηματιστήρια…

Την συνέχεια μπορείτε να την αναζητήσετε σε διάφορες πηγές: ήταν τα θρυλικά από κινηματική / εργατική άποψη seventies…

Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι ότι τότε η Ουάσιγκτον, ως «επικεφαλής της δύσης», προσπάθησε – και κατάφερε – να αντιμετωπίσει αυτό το ενεργειακό κτύπημα στην καρδιά του (δυτικού) βιομηχανικού καπιταλισμού μ’ έναν συνδυασμό οικονομικών και πολιτικών κινήσεων, υποσχέσεων και δεσμεύσεων. Δεν υπήρχε ούτε σαν φαντασίωση η προοπτική στρατιωτικής-λύσης-του-προβλήματος με επίθεση στα σοσιαλίζοντα τότε (και φιλικά προς την σοβιετική ένωση) αραβικά καθεστώτα…

Στρατιωτικές βάσεις σ’ αυτήν την περιοχή του πλανήτη η Ουάσιγκτον ουσιαστικά δεν είχε – ως τις αρχές των ‘90s. Μετά την διάλυση της εσσδ και την κατάρρευση του «ανατολικού μπλοκ», τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη της αραβικής χερσονήσου (που ήδη είχαν εξελιχθεί σε πετροχούντες στον ένα ή τον άλλο βαθμό…) βρέθηκαν «ακάλυπτα». Απ’ το 1991 και μετά, με την «καταιγίδα της ερήμου» κατά του ιρακινού καθεστώτος (Σαντάμ Χουσεϊν) στήνοντας μια βιομηχανία προσχημάτων η Ουάσιγκτον κυρίως (και πίσω της μια σειρά ευρωπαϊκών ιμπεριαλισμών) άρχισε την επανακατάκτηση των πετρελαιοφόρων ερήμων μέσω στρατιωτικών βάσεων. Φτάνοντας σ’ αυτό το σημείο:

Ταυτόχρονα με την εξαγωγή του μεγαλύτερου μέρους της βιομηχανικής παραγωγής του σε «τρίτες» (με φτηνή εργασία) χώρες κυρίως της ανατολικής ασίας, απ’ την δεκαετία του 1990 το αμερικανικό κράτος / κεφάλαιο άρχισε να «κτίζει» την (σχετική) ενεργειακή (σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο) αυτάρκειά του: τα σχιστολιθικά κοιτάσματα (ακριβά στην εξόρυξη και οικολογικά καταστροφικά…) έγιναν τον κύριο μέσο.

Αφού, λοιπόν, «δεν χρειαζόταν» όπως άλλοτε τα αραβικά κοιτάσματα (στα τέλη της δεκαετίας του ’80 οι εισαγωγές πετρελαίου και πετρελαιοειδών κάλυπταν σχεδόν τις μισές ενεργειακές ανάγκες των ηπα) γιατί συνέχισε να απλώνει τον μιλιταρισμό του στην περιοχή απ’ τα ’90s και μετά; Επειδή αυτά τα κοιτάσματα τα χρειάζονταν άλλοι!! «Φίλοι» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) και εν δυνάμει αντίπαλοι.

Απ’ τα ΄00s και ύστερα, με «μοχλό» τον διαρκή προληπτικό πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και ουσιαστικά «εργαλεία» στην περιοχή το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς και τους ουαχαβίτες μισθοφόρους, η Ουάσιγκτον άρχισε τον σχεδιασμό της «νέας μέσης Ανατολής» έτσι ώστε αφενός οι πετροενεργειακές ανάγκες των «άλλων» να είναι μόνιμα υπό έλεγχο στην ευρύτερη μέση Ανατολή, αφετέρου να μπορεί να μετακινεί τον μιλιταρισμό της κατά βούληση προς και από την ανατολική Ασία.

Η γνωστής ποιότητας κυραΧίλαρι, το 2008. Χωρίς σχόλια…

Ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε με την απόβαση του νατο στο αφγανιστάν, και οι θιγόμενοι κατάλαβαν πολύ καλά περί τίνος επρόκειτο. Η έξωση της Ουάσιγκτον (και όλων των παρακμιακών δυτικών ιμπεριαλισμών) απ’ όλην αυτή την περιοχή, έτσι ώστε να «απελευθερωθεί» για λογαριασμό του προελαύνοντος ευρασιατικού project, μόνο με στρατιωτικά μέσα θα μπορούσε να γίνει – πια.

Το «μπλοκ της Αστάνα» (γράφαμε για χρόνια…) δηλαδή η συμμαχία Μόσχας, Τεχεράνης και Άγκυρας ξεκίνησε (με κύριο σημείο το συριακό πεδίο μάχης και αρχικό στόχο τον isis, που ήταν βασικό συστατικό αυτής της «νέας μέσης Ανατολής»…) την εκστρατεία έξωσης το φθινόπωρο του 2015. Πώς όμως θα μπορούσε να κορυφωθεί;

Χάρη στα απανωτά λάθη του δυτικού άξονα! «Ποτέ μην εμποδίζεις τον εχθρό σου απ’ το να κάνει λάθη» λέει μια κινέζικη παροιμία ιδιαίτερα αγαπητή αυτούς τους καιρούς. Οι παρακμιακοί δυτικοί ιμπεριαλισμοί κάνουν πολλά, και το χειρότερο για την περίπτωσή τους είναι αυτό: υποτιμούν τους αντιπάλους τους.

Υπάρχει αντίρρηση;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η επιστροφή της Hezb’ Allah…

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.26) >> Την είπαν νικημένη, διαλυμένη, κατεστραμμένη… Τους προηγούμενους μήνες εξηγούσαμε τους λόγους για τους οποίους η λιβανέζικη οργάνωση αποδέχτηκε μια «εκεχειρία» την οποία ήξερε ότι οι θεοναζί δεν θα τηρούσαν: στις 25 Φλεβάρη του 2026 η UNIFIL, η «ειρηνευτική αποστολή του οηε» στον λίβανο, είχε καταγράψει πάνω από 15.400 θεοναζί παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός – η Hezb’ Allah δεν είχε κάνει καμία… Μήπως δεν είχαμε καταλάβει την συντριβή της οργάνωσης; Μήπως παραμυθιαζόμαστε;

Μάλλον όχι… Κάποιοι απ’ όσους ήταν σίγουροι ότι οι θεοναζί είχαν νικήσει (και) στο νότιο λίβανο (όπως, άλλωστε, «έχουν νικήσει» στη Γάζα…) το γύρισαν. Αααααα έγραψαν. Τελικά η Hezb’ Allah δεν είχε εξαφανιστεί… Έκανε στρατηγική υπομονή…

(Έλα ρε! Σοβαρά;;; Κάνουν τέτοια πράγματα … οι ηττημένοι;)

Όχι για να σώσουμε την υπόληψή μας, αλλά για την δική σας αντιπληροφόρηση αντιγράφουμε μεταφράζοντάς τα αποσπάσματα από ρεπορτάζ του Robert Inlakesh στο site Palestine Chronicle με ημερομηνία 12 Μάρτη 2026. (Να προσθέσουμε μόνο ότι λίγες ημέρες πριν την θεοναζί-ψοφιοκουναβική επίθεση στο ιράν αξιωματικοί των «φρουρών της επανάστασης» βρίσκονταν στη Βηρυτό. Υποθέτουμε ότι δεν πήγαν για να χαζέψουν την Μεσόγειο…).

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

… και η «στρατηγική υπομονή» της Ansar Allah…

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.23) >> Στο πολύγωνο της απάντησης στην επίθεση των θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν είναι φανερή η δράση τόσο της Hezb’ Allah όσο και των ιρακινών πολιτοφυλακών των popular mobilization units / PMU. Οι τελευταίοι κτυπούν την αμερικανική βάση στο (υπό κουρδικό έλεγχο) Erbil στο βόρειο ιράκ, την αμερικανική πρεσβεία στη Βαγδάτη∙ ενώ ως τώρα έχουν καταρρίψει ένα ιπτάμενο βυτίο του us army, κάτι που αποτελεί σημαντική ποιοτική αναβάθμιση αφού ως τώρα καμία απ’ τις πολιτοφυλακές της αντίστασης δεν είχε πετύχει (δεν είχε τα μέσα για) κάτι τέτοιο.

Λείπει όμως ακόμα κάποιος. Η Ansar Allah, οι περήφανοι και ακατάβλητοι υεμενίτες. Γιατί;

Οι θεοναζί ενδιαφερόμενοι έχουν (as usual) την απάντηση: η οργάνωση φοβάται μην σκοτώσουν τα στελέχη της, ίσως έχει ξεμείνει και από όπλα… Καταλαβαίνετε: είναι ψιλοξοφλημένη, αγκομαχάει…

Αλήθεια;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Mind the gap…

Δευτέρα 16 Μάρτη (00.13) >> Το κάνουν από άγνοια; Το κάνουν από ανοησία; Όπως και να έχει δεν θα έπρεπε να είναι καν και καν ζήτημα!

Ποιο; Με αφορμή την δολοφονία του Χαμενεϊ (του γηραιότερου), την στάση του να μην μπει σε μπούνκερ και την γενική στάση των ιρανών, πολλοί (και μάλιστα φιλικά διακείμενοι στην Τεχεράνη) συνδέουν τον «μάρτυρα» με τον σιιτισμό.

Τίποτα πιο λαθεμένο. Κατ’ αρχήν η γκαλερί αγίων, οσίων και λοιπά του χριστιανισμού είναι γεμάτη «μάρτυρες». Δεύτερον, χωρίς την χρήση αυτής της λέξης αλλά με το ίδιο νόημα, χιλιάδες κομμουνιστές και αναρχικοί έχουν δείξει ιστορικά την ίδια γενναιότητα: τους βασάνισαν, τους σκότωσαν, επειδή δεν πρόδωσαν τις πεποιθήσεις τους.

Δεν υπάρχει τίποτα ειδικά θρησκευτικό στη στάση ανθρώπων που όχι μόνο είναι σίγουροι, παθιασμένοι με κάποιον υψηλό σκοπό, αλλά επιπλέον, ανήκοντας σε μεγάλες ή πολύ μεγάλες κοινότητες ξέρουν ότι ο δικός τους θάνατος δεν θα κλείσει τον δρόμο προς αυτόν τον υψηλό σκοπό, και ότι οι ζωντανοί θα τους θυμούνται ακριβώς επειδή δεν μετάνιωσαν και δεν πισωπάτησαν από φόβο.

Ειδικά τα αντιαποικιακά, απελευθερωτικά κινήματα, όποια ιδεολογία κι αν ήταν κυρίαρχη στις γραμμές τους, είναι γεμάτα «μάρτυρες» – αν κάποιος θέλει να χρησιμοποιήσει αυτόν τον χαρακτηρισμό. Προς τι, λοιπόν, η ταύτιση του «μαρτυρίου» με τον σιιτισμό;

Θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για αλτρουϊσμό. Είναι ντεμοντέ έννοια και πράξη, αλλά δεν εμπίπτει σε κανένα ιερό βιβλίο. Το να υπερέχει στις συνειδήσεις το κοινό απέναντι στο ατομικό θεωρείται εξωπραγματικό σε κοινωνίες ποτισμένες απ’ τον νεοφιλελευθερισμό, σε κοινωνίες όπου τα άτομα είναι Εγώ-Κεφάλαια. Όμως ακόμα και σ’ αυτές μιλάμε για μόλις 2 ή 3 πρόσφατες γενιές.

Δεν μπορεί κάποιος να διακρίνει στην ιρανική κοινωνία ποιος είναι σιίτης και ποιος είναι πιστός του ζωροαστρισμού. Για 2 αιώνες, τον 6ο και τον 7ο μ.Χ., ο ζωροαστρισμός ήταν η επίσημη (και μαζική) θρησκεία σ’ όλη την περιοχή που τώρα λέγεται ιράν, και ακόμα πιο πέρα. Αυτό άλλαξε με την επέκταση του ισλάμ. Αλλά ακόμα και σήμερα όχι λιγότεροι από 30.000 ιρανοί και ιρανές έχουν ως «προφήτη» τους τον Ζαρατούστρα. Μήπως αυτοί κι αυτές, που από «θρησκευτική» άποψη μορφοποιούν την πολιτισμική αρχαιότητα του ιράν, θα γίνονταν προδότες αν ζορίζονταν, επειδή δεν είναι σιιίτες;

Όχι, δεν είναι… «μουλάς»… Είναι απεικόνιση του Ζαρατούστρα. Ο Ζωροαστρισμός είναι η αρχαιότερη μονοθεϊστική πίστη δυτικά του εξηκοστού μεσημβρινού. Ο ιστορικός ιουδαϊσμός «δανείστηκε» πολλά απ’ αυτόν, είτε διαστρεβλώνοντάς τα είτε απλά τροποποιώντας τα. Σε καμία περίπτωση πάντως ο Ζωροαστρισμός δεν είχε την ιδέα του «εκλεκτού λαού»!!!

Για χάρη της Ανθρωπότητας

Δευτέρα 9 Μάρτη >> Υπάρχουν και καλά σ’ αυτή τη περιοχή της οποίας τα αφεντικά θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Ας πούμε: ο απάτσι Nahko Bear, κάπου στην Αλάσκα…

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Δευτέρα 9 Μάρτη (01.15) >> Η σημερινή έκδοση της ασταμάτητης μηχανής έχει 6 + 1 αναφορές. Χωρισμένες σε δύο ομάδες. Η πρώτη (ανοικτή), με 4 αναφορές, αφορά μερικά πρακτικά / πολεμικά στοιχεία του πολέμου κατά της Τεχεράνης. Η δεύτερη (κλειστή), με 2 αναφορές, αφορά το πως και γιατί της συμμετοχής του ελλαδιστάν σ’ αυτόν τον πόλεμο.

(Ενδιάμεσα σ’ αυτές τις δύο ομάδες bonus ένα υποτιτλισμένο video σχεδόν 40 λεπτών, που μπορεί να σας ενδιαφέρει…)

Η δημοσιοποίηση των αναφορών της πρώτης ομάδας αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή. Δεν είναι δουλειά μας να γράφουμε για τέτοια θέματα, ακόμα κι αν τα παρακολουθούμε. Ωστόσο: πολλοί και διάφοροι, από (βαθιά) αδιαφορία, από διανοητική οκνηρία ή λόγω της φυλάκισής τους στα στερεότυπα της νεανικής τους ηλικίας (πριν κάτι δεκαετίες…) παίρνουν στα σοβαρά τα πολεμικά ανακοινωθέντα των δημαγωγών των δυτικών ιμπεριαλισμών. Κι απ’ αυτά βγάζουν πολιτικά συμπεράσματα. Όλο κλάψα για την αμερικανο-ισραηλινή «ανωτερότητα»: αυτό τελικά βολεύει, γιατί μπροστά στην φοβερή και τρομερή «δύναμη του εχθρού» (;;;;; – της Ουάσιγκτον, της δύσης γενικά, του «συλλογικού Epstein»), δεν χρειάζεται («δεν έχει νόημα»…) να δράσουν αποφασιστικά.

Η αισθητική και η ψυχολογία των losers έχει στοιχειώσει την δυτική (κοινωνική) αριστερά. Για την πολιτική δεν λέμε κάτι: είναι συνεργάτης. Embeded… Κι όλα αυτά, απ’ τους πάνω κι απ’ τους κάτω είναι καθ’ υπόδειξη: αφού ο αντίπαλος είναι τόσο ισχυρός πού να τρέχεις; Θα χάσεις τον χρόνο σου, θα εκτεθείς τσάμπα…  

Μ’ όλο τον σεβασμό στην περιθωριακότητά μας και χωρίς να την έχουμε ψωνίσει ούτε στο ελάχιστο ότι «θα σώσουμε τον κόσμο», επιτρέψτε μας: η ευκολία της ανακήρυξης «νικητών» απ’ την ίδια πάντα μεριά, αυτήν των δυτικών κρατών / κεφάλαιων και του ιμπεριαλισμού τους, όποια προέλευση, καταγωγή, προσχήματα, αφετηρία κι αν έχει, είναι προδοσία!!! Διανοητικά, συναισθηματικά, σε τελευταία ανάλυση πολιτικά και ηθικά.

Όσο μας αναλογεί κι ακόμα παραπάνω αυτήν την προδοσία θα την κοντράρουμε. Και αυτήν…

Τέτοιους καιρούς.

Ιμπεριαλιστική ασφυξία 1: φαντασία και παραγωγικότητα

Δευτέρα 9 Μάρτη (01.01) >> Γράφαμε πριν μια βδομάδα ότι:

…Θα σας προτείνουμε μόνο (αποφεύγοντας τις εύκολες εντυπώσεις και την ενδημική παραπληροφόρηση) να προσέξετε αυτήν την ασυμμετρία στις τακτικές, όπως την καταλαβαίνουμε. Οι θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν θέλουν μια «γρήγορη εκκαθάριση»∙ ένα βιαστικό «ήρθαμε, είδαμε, νικήσαμε, φεύγουμε» αφήνοντας πίσω τους καμένη γη… Η τριπλή συμμαχία απ’ την μεριά της, ξέροντας ότι οι θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν έχουν σφικτά όρια (επιμελητείας, όπλων, χρονικά αλλά και «πολιτικά») σκοπεύει (εκτιμάμε…) να τους σύρει με διαδοχικά βήματα στα όριά τους∙ σ’ ένα είδος επιχειρησιακής ασφυξίας.

Το ουκρανικό πεδίο μάχης (ειδικά απέναντι στο νατο) είναι «σχολείο»…

Δεν χρειάστηκαν παρά 5 ή 6 μέρες έκτοτε για να αρχίσει να ξετυλίγεται η επιτυχία της τακτικής της τριπλής συμμαχίας!!! Οι σχετικές «σημαδούρες» διαδέχονται πλέον η μία την άλλη – επιτρέψτε μας να τις διακρίνουμε πεντακάθαρα!

Για παράδειγμα: όταν η δημαγωγική γραμμή των θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν + «συλλογικός δυτικός Epstein» είναι «πόσους πυραύλους να έχουν άραγε [οι ιρανοί]; Πάνω από 2.000 αποκλείεται! Ε, που θα πάει; Θα τους τελειώσουν και θα δουν μετά τι θα πάθουν!!!» ξέρουμε καλά τι σημαίνει! Τα ίδια έλεγαν για το ρωσικό πυραυλικό οπλοστάσιο στο ουκρανικό πεδίο μάχης: περίμεναν να εξαντληθεί όπου νάναι (ας αφήσουμε την «αποκάλυψη» ότι φτιάχνονταν με τσιπ από … πλυντήρια!…) Ακόμα περιμένουν….

Καθαρά και μόνο για την αντιπληροφόρησή σας τέσσερεις «εστιάσεις» σ’ αυτό το ζήτημα, στο μεσανατολικό πεδίο μάχης. Ελπίζουμε ότι θα διαλύσουν την «ομίχλη» της δυτικής, καθεστωτικής παραπληροφόρησης για το τι πράγματι συμβαίνει εκεί.

Πρώτα ένα χαρακτηριστικό κλιπ: να πως εκτοξεύονται πολλοί απ’ τους ιρανικούς πυραύλους, κα να γιατί είναι αδύνατο καν και καν να εντοπιστούν (πολύ λιγότερο να καταστραφούν!) οι θέσεις εκτόξευσης:

Υπόγειοι, αθέατοι εκτοξευτές, κάτω απ’ την έρημο!

Ύστερα ένας πίνακας που παρουσίασε πολύ πρόσφατα (ανάμεσα σε αρκετά άλλα σημαντικά στοιχεία – περισσότερα στη συνέχεια) ο Theodor Postol. Πρόκειται για αμερικάνο «σούπερ» ειδικό στην πυραυλική και πυρηνική τεχνολογία, καθηγητή στο ΜΙΤ, σύμβουλο διάφορων αμερικάνων προέδρων (όχι όμως του ψόφιου κουναβιού) που επέμενε (μάταια…) επί μήνες μην κάνετε πόλεμο κατά της Τεχεράνης, θα σπάσετε τα μούτρα σας:

Σύμφωνα με τις θεοναζί υπηρεσίες (και όχι, ας πούμε, την ασταμάτητη μηχανή) η Τεχεράνη μπορεί να κατασκευάζει 240 έως 300 βαλλιστικούς πυραύλους κάθε μήνα, με εμβέλεια ως και την θεοναζί επικράτεια. Αν υποθέσουμε («αν»….) ότι η Τεχεράνη ξέμεινε εντελώς το περασμένο καλοκαίρι από τέτοιους πυραύλους, από τότε ως το τέλος Φλεβάρη του 2026, σε 8 μήνες, θα κατασκεύασε από 2.000 ως 2.400 τέτοιους. Αλλά βέβαια α) ΔΕΝ ξέμεινε καθόλου (το αντίθετο), β) οι θεοναζί υπηρεσίες κάνουν «εκτιμήσεις»-προς-τα-κάτω (πώς αλλιώς;) γ) η παραγωγή τέτοιων πυραύλων συνεχίζεται στα υπόγεια εργοστάσια, και δ) η Τεχεράνη έχει και συμμάχους, γνωστούς για την …. σημαντική παραγωγικότητά τους …με … τσιπ πλυντηρίων ή … ρόδες ποδηλάτων… ότι τέλος πάντων γουστάρει η Ursula, η Kaja και οι υπόλοιποι δυτικοί πολέμαρχοι…

Στον ίδιο πίνακα φαίνεται ότι η «παραγωγική δυνατότητα» των ηπα (το μόνο στρατοβιομηχανικό σύμπλεγμα που τους φτιάχνει) σε patriot και thaad είναι αντίστοιχα 50 και 8 κομμάτια τον μήνα. Με δεδομένο ότι χρειάζονται τουλάχιστον 2 patriot ή/και 2 thaad για να ανασχέσουν 1 βαλλιστικό πύραυλο (αν τα καταφέρουν…), στην καλύτερη των περιπτώσεων ο θεοναζί + ψοφιοκουναβιστάν στρατός θα μπορούσε να ανασχέσει 25 (μέσω patriot) + 4 (μέσω thaad) = 29 ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους κάθε μήνα… από τους 240 έως 300 (κατ’ ελάχιστον) που θα μπορούσε να εκτοξεύσει η Τεχεράνη!

Συμπέρασμα: από 211 έως 271 ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι (ανά μήνα, όσο πάει…) περνάνε, κτυπάνε – και στέλνουν φιλάκια… Κατά μέσο όρο και κατ’ ελάχιστο 7 – 9 κάθε μέρα…

Να γιατί πλέον οι θεοναζί + ψοφιοκουναβικοί ετοιμάζονται «να ξύσουν τον πάτο του βαρελιού» για αντιπυραυλικούς πυραύλους, παίρνοντας πίσω όσους έχουν δώσει ακόμα και … στη νότια κορέα!! Να γιατί οι πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου και οι αμερικανικές βάσεις εκεί έχουν ξεμείνει εντελώς και απλά … χαζεύουν τις ιρανικές επιθέσεις…

Να γιατί ο Postol φώναζε πριν «που πας ρε Καραμήτρο;;;;» – και τώρα γελάει! Its pure arithmetic stupid!!!

 Εκεί έφτασε η πρώην «μόνη υπερδύναμη του πλανήτη». Στο «κι ο θεός να βάλει το χέρι του»!!! Θα σώσει ο μεγαλοαδύναμος την … blackrock; Εξαγριωμένοι οι πετροχουντικοί της αραβικής χερσονήσου απ’ το γεγονός ότι ενώ ζήτησαν ξανά και ξανά και ξανά απ’ το ψοφιοκουναβιστάν να ΜΗΝ επιτεθεί στην Τεχεράνη αυτό τους έγραψε κανονικά, προσπαθούν να αποσύρουν τώρα τις συμμετοχές τους απ’ το διαμάντι στο στέμμα της “παγκοσμιότητας” του δολαρίου. Θέλουν πίσω πολλά, πάρα πολλά δισεκατομμύρια. Για να γίνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα η blackrock αρνείται να τους τα δώσει∙ προφανώς δεν τα έχει! Επιβάλει … capital control (!!!) πράγμα που απ’ την μια μεγαλώνει την εξαγρίωση, και απ’ την άλλη σπρώχνει την μετοχή της blackrock στα τάρταρα. Αν αυτός ο σεισμός δεν τελειώσει γρήγορα, η κατάρρευση της lehman brothers το 2008 θα μοιάζει με απλή φαγούρα μπροστά στη χρεωκοπία της blackrock!