Πόλεμος; Ποιος πόλεμος; (1)

Δευτέρα 11 Απρίλη>> Εν τω μεταξύ, καθώς ο καιρός περνάει ξεκαθαρίζει όλο και περισσότερο (σ’ όποιον, φυσικά, θέλει να καταλάβει) ότι το ουκρανικό πεδίο μάχης είναι μόνο ένα μέρος του ευρύτερου 4ου παγκόσμιου πολέμου που έχει επιταχυνθεί.

Θεωρούμε εργατικό καθήκον μας να παρακολουθούμε και να αναλύουμε κριτικά και ανταγωνιστικά την εξέλιξη αυτού του πολέμου σ’ όλο το εύρος του, παρότι (το ξέρουμε καλά πια) ελάχιστοι είναι που έχουν λόγους εργατικού ανταγωνισμού για να ασχολούνται. Δεν πρόκειται για ζήτημα λίγων σύντομων αναφορών, πολύ λιγότερο που αυτός ο ευρύτερος, ο γενικός πόλεμος είναι σε εξέλιξη και «παράγει» διαρκώς  λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά γεγονότα.

Εκείνο που μπορεί να κάνει (και θα κάνει) η ασταμάτητη μηχανή στο επόμενο διάστημα είναι μέσα από συνεχόμενες αναφορές, με γενικό τίτλο «πόλεμος; ποιος πόλεμος;» και συνεχή αρίθμηση (1,2,3…), απ’ την μια να κατεβαίνει σε κάποιο βάθος, κάτω απ’ την επιφάνεια των καταστάσεων, και απ’ την άλλη να φωτίζει γεγονότα, σχεδιασμούς, στόχους κρατικούς / καπιταλιστικούς, «λογικές» (αλλά και συγκρούσεις μεταξύ) των αφεντικών, εξελίξεις και γεγονότα που είτε φαίνονται ασύνδετα μεταξύ τους είτε περνάνε απαρατήρητα. Αυτά έχοντας επίγνωση ότι η εργατική κριτική αντιπληροφόρηση είναι αναγκαία αλλά όχι και ικανή συνθήκη για τα όσα πρέπει (και θα έπρεπε προ πολλού…) να κάνουμε. (Συμβάλουμε σε μια ανύπαρκτη συζήτηση μέσα στο (ανύπακρτο…) κίνημα… το ξέρουμε…)

Για αρχή, σαν εισαγωγή, λίγα μεταφρασμένα αποσπάσματα από άρθρο της 9 Απρίλη 2022 (χωρίς αναφορά στην πηγή επειδή, εκτιμάμε, η μανία να κρίνεται κάτι με βάση την υπογραφή του είναι επιεικώς βλακώδης!) τα οποία ίσως σας φανούν κάπως οικεία θεματολογικά εφόσον έχουμε κάνει ήδη κάποιες νύξεις πρόσφατα περί ηγεμονίας του δολαρίου και υπονόμευσής της. Ας πούμε μόνο ότι ο συγγραφέας δεν είναι ούτε ρώσος ούτε «πουτινόφιλος»! Επιπλέον η αναδημοσίευση δεν έχει καθόλου το νόημα «ιδού η φοβερή άποψη»! Καθόλου!!! Μπορεί να αποδειχθεί μια λάθος άποψη. Έχει το νόημα: δείτε, η αναδιάρθρωση, με την επιτάχυνση του ρωσο-ουκρανικού πολέμου μετά (ή παράλληλα με) την επιτάχυνση της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, προκαλεί σοβαρές, δομικές αναταράξεις παγκόσμια, οι οποίες με καθόλου μαγικό ή μυστηριώδη τρόπο πέφτουν πάνω στα κεφάλια μας!….

Οι τονισμοί είναι στο πρωτότυπο:

Κοιτάμε τα πρόσφατα γεγονότα και συνειδητοποιούμε ότι σημαδεύουν την αλλαγή απ’ την βασισμένη στο δολάριο παγκόσμια οικονομία, με εγγύηση χρηματοπιστωτικά περιουσιακά στοιχεία, στα νομίσματα που στηρίζονται σε εμπορεύματα. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αλλαγή απ’ τα ενέχυρα (collateral) που είναι εντελώς και μόνο χρηματοπιστωτικά στην φύση τους προς ενέχυρα που βασίζονται στα εμπορεύματα….

Το τέλος του συστήματος που βασιζόταν στον χρηματοπιστωτισμό επιταχύνεται από γεωπολιτικές εξελίξεις. Η Δύση προσπαθεί απεγνωσμένα να επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία για να την γονατίσει οικονομικά, αλλά το μόνο που πετυχαίνει είναι να ανέβουν εναντίον της οι τιμές της ενέργειας, των εμπορευμάτων και των τροφίμων. Οι κεντρικές τράπεζες δεν έχουν άλλη επιλογή απ’ το να πληθωρίσουν τα νομίσματά τους για να μπορούν να πληρώνονται όλα αυτά. Η Ρωσία αντίθετα συνδέει το ρούβλι με τιμές εμπορευμάτων μέσω μιας μεταβλητής άρθρωσης του νομίσματος με τον χρυσό, ενώ η Κίνα έχει ήδη δείξει ότι καταλαβαίνει το πληθωριστικό παιχνίδι της Δύσης έχοντας στοκάρει εμπορεύματα και βασικούς σπόρους εδώ και δύο χρόνια, αφήνοντας επιπλέον το νόμισμά της να ανέβει σε σύγκριση με το δολάριο.

Η Κίνα και η Ρωσία δεν ακολουθούν τον δρόμο της Δύσης με τον νομισματικό πληθωρισμό. Αντίθετα κινούνται προς μια πιο σταθεροποιητική στρατηγική σε σχέση με το χρήμα, με την προοπτική να σταθεροποιήσουν επιτόκια και τιμές ενόσω η Δύση επιταχύνει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Ο Zoltan Pozcar, αναλυτής της Credit Suisse, ονομάζει αυτήν την εξέλιξη Bretton Woods 3…


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

«Νέο κρέας»!

Δευτέρα 28 Μάρτη>> Τα μοσχάρια είναι ένοχα επειδή κλάνοντας γεμίζουν την ατμόσφαιρα μεθάνιο – το έχει ανακοινώσει ο κυρ Βασίλης, ο Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων, που νοιώθει θεός (ένας ανάμεσα σε αρκετούς άλλους της αγίας καπιταλιστικής οικογένειας)… Τα χοιρινά και τα κοτόπουλα απλά θα αρχίσουν να αραιώνουν (λόγω έλλειψης ζωοτροφών > λόγω έλλειψης λιπασμάτων > λόγω … Putin…) αν εν τω μεταξύ δεν απαγορευτούν χρεωμένα με την «μεταβίβαση επικίνδυνων ιών» (έχει γίνει η προεργασία: «γρίπη των πτηνών» το 2005, «γρίπη των χοίρων» το 2009…). Τι απομένει; Τα έντομα (παραγόμενα βιομηχανικά φυσικά, για να είναι «υγιεινά και ασφαλή») και η γενετική μηχανική: βιομηχανική καλλιέργεια κυττάρων ώστε να παράγουν «ζωϊκές – ή φυτικές – πρωτεϊνες», που μετά θα πρεσάρονται και θα αρωματίζονται για να φτιάχνουν κάτι που να θυμίζει «μπριζόλα», «κοτόπουλο» ή «ψάρι»…

Είναι τα πιο πάνω διασπορά ψευδών ειδήσεων; Είναι μια ακόμα ψεκασμένη φαντασίωση; Οι οπαδοί του απόλυτου καπιταλιστικού ελέγχου επί της ζωής, οι οπαδοί της καθολικής αιχμαλωσίας των κυττάρων, κάτι τέτοιο θα πουν. Απ’ την μεριά μας λέμε: σηκώστε το κεφάλι απ’ τις καθημερινές έγνοιες και προσέξτε αυτό το μαύρο σύννεφο στο όχι μακρινό βάθος του ορίζοντα! (Αν δεν οργανωθούμε έγκαιρα και εύστοχα θα πέσει και θα μας πλακώσει… και αυτό…)

Εν τω μεταξύ τα αφεντικά προχωρούν. Μια «κρίση τροφίμων» έχει αναγγελθεί προ πολλού: είναι απαραίτητη για να επιβληθούν νέες στερήσεις, νέες απαγορεύσεις, νέες πειθαρχίες, «νέες κανονικότητες»…

Οι φωτογραφίες στη συνέχεια είναι από μια τωρινή εκτεταμένη (και καλοπληρωμένη…) διαφημιστική εκστρατεία στα μ.μ.μ. του Παρισιού. Το «κρέας του μέλλοντος» προβάλλεται κατ’ αρχήν με όρους αγοράς. Έτσι θα εξασφαλίσει και τους απαραίτητους καλοθελητές συμμάχους μέσα στις κοινωνίες – πριν επιβληθεί δια της βίας… Αυτούς που θα παίξουν (από αγνό ενδιαφέρον για το καλό της ανθρωπότητας πάντα) τον ρόλο της 5ης φάλαγγας – όπως έγινε και με τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής…


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Swift 3

Παρασκευή 18 Μάρτη>> Εκείνο που είχε ξεκινήσει ήδη απ’ την στιγμή που η Τεχεράνη είδε τις κάνες των πολυβόλων πάνω στο «φράγμα» ήταν η αναζήτηση τρόπων παράκαμψης (και ενδεχομένως εγκατάλειψης σε μεγάλο βαθμό) τόσο του δολαρίου όσο και του ευρώ στις διεθνείς συναλλαγές κρατών και αφεντικών. Ήδη το 2014 τα πολυβόλα τα είδε και η Μόσχα (μετά το φασιστικό πραξικόπημα στο Κίεβο, την εξέγερση στο Donbass, και την αποτυχημένη προσπάθεια του ουκρανοφασιστικού στρατού να την καταστείλει). Το Πεκίνο ήταν το επόμενο, το Καράκας επίσης…

Μακριά απ’ την ατομική εμπειρία του καθενός και της καθεμιάς μας, το ζήτημα της παράκαμψης νομισμάτων που επί δεκαετίες έχουν υπάρξει ο διεθνής «μεσολαβητής» των τιμών δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Η πιο προφανής λύση είναι οι συναλλαγές στα εθνικά νομίσματα των εμπλεκόμενων. Όμως για να λειτουργεί κάτι τέτοιο θα πρέπει α) αυτά τα νομίσματα να έχουν σταθερή ή σχετικά σταθερή ισοτιμία μεταξύ τους, πράγμα που με την σειρά του απαιτεί είτε να βγουν εκτός του διεθνούς εμπορίου (τζόγου…) νομισμάτων είτε να έχουν ισχυρή υποστήριξη απ’ τα κεντρικές τους τράπεζες για να μην υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις, και β) το εμπόριο μεταξύ αυτών των εθνικών νομισμάτων να είναι στοιχειωδώς συμμετρικό: για παράδειγμα δεν έχει ιδιαίτερη αξία να πουλάει η ρωσία φυσικό αέριο στην κίνα έναντι γουάν, αν αυτά τα γουάν δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει στην ίδια περίπου ποσότητα για να αγοράσει εμπορεύματα είτε απ’ την κίνα είτε από αλλού.

Επιπλέον υπάρχει το ζήτημα των αποθεματικών των κεντρικών (εθνικών) τραπεζών – βασικό στοιχείο της υποστήριξης, in case of emergency, των νομισμάτων τους. Η αποθήκευση χρυσού είναι μια λύση, αλλά ο χρυσός δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθ’ αυτός για πληρωμές. Το πιο συνηθισμένο απόθεμα είναι «χρηματοπιστωτικά προϊόντα» κρατών με ισχυρά νομίσματα – κρατικά ομόλογα για παράδειγμα. (Τα νομισματικά αποθεματικά της κεντρικής ρωσικής τράπεζας ήταν στις 31 Γενάρη αξίας 469 δις δολαρίων. Απ’ αυτό το ποσό το 22% ήταν αμερικανικά ομόλογα, σε δολάριο∙ το 29% ευρωπαϊκά ομόλογα, σε ευρώ∙ και το 6% βρετανικά ομόλογα, σε στερλίνα. Το πρόβλημα μ’ αυτά είναι ότι δεν διακρατούνται στην κεντρική τράπεζα του αγοραστή – της Μόσχας εν προκειμένω – αλλά στην κεντρική τράπεζα του εκδότη – στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στις Βρυξέλες. Αυτό κάνει εύκολη την απαγόρευση χρήσης τους, το «πάγωμα» τους δηλαδή…).

Παρότι το δολάριο χάνει σταθερά το ποσοστό συμμετοχής του στις διεθνείς τρέχουσες συναλλαγές (κάτω από 50%) παραμένει το επικρατέστερο (γενικά) στα αποθεματικά των περισσότερων κεντρικών τραπεζών (πάνω από 60%). Όταν, όμως, τα οπλοπολυβόλα πάνω στη ρύθμιση της κυκλοφορίας του ξερνάνε μολύβι, η καπιταλιστική «κρίση» που δημιουργείται απαιτεί λύση το συντομότερο.

Κι έτσι ακριβώς επιταχύνονται οι τάσεις που είχαν δημιουργηθεί την τελευταία δεκαετία.

Κάτω απ’ την αγωνιώδη δυτική αναμονή για «ρωσική ήττα» στο ουκρανικό πεδίο μάχης, κάτω απ’ την εξαγριωμένα συστηματική δυτική παραπληροφόρηση (αναμενόμενη, όλο και πιο έντονη όταν η εξέλιξη των πραγμάτων είναι αντίθετη…), την Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022, ύστερα από σύντομη τηλεσυνεννόηση μεταξύ τους, οι εκπρόσωποι της «ευρασιατικής οικονομικής ένωσης» (EAEU) και της κίνας ανακοίνωσαν το σχεδιασμό ενός νέου νομίσματος διεθνούς χρήσης και ενός νέου διεθνούς χρηματοπιστωτικού μηχανισμού! Αν η αποκοπή διάφορων ρωσικών τραπεζών απ’ το swift και η «διακράτηση» (δηλαδή η απαγόρευση χρήσης) των ρωσικών αποθεμάτων σε δολάριο, ευρώ και στερλίνα ήταν μια «πυρηνική βόμβα» με χρηματοπιστωτικούς / οικονομικούς όρους (μέχρι και ο γάλλος υπ.οικ. Bruno Le Maire το αναγνώρισε!), το «νέο διεθνές νόμισμα / σύστημα συναλλαγών» είναι η εξίσου «πυρηνική» απάντηση και κάτι παραπάνω.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ηλεκτρικά κοκτέιλ

Πέμπτη 10 Φλεβάρη>> … Η χοντρεμπορική τιμή στη γερμανία αυξήθηκε μέσα σε μία ημέρα χθες κατά 62,75% και διαμορφώθηκε στα 137,81 ευρώ ανά μεγαβατώρα (MWh) και στη γαλλία στα 202,53 ευρώ / MWh. Στην ελλάδα καταγράφεται η δεύτερη υψηλότερη τιμή στον ευρωπαϊκό χάρτη, στα 208,05 ευρώ/ΜWh, μετά την ελβετία με μέση τιμή αγοράς τα 213,01 ευρώ/MWh. Σε αυτό το κλίμα ο υπουργός περιβάλλοντος Κώστας Σκρέκας αναμένεται να ανακοινώσει σήμερα το πρωί τις νέες επιδοτήσεις ρεύματος και φυσικού αερίου για νοικοκυριά και επιχειρήσεις… και λοιπά, και λοιπά…

Αυτά έγραφε μεταξύ άλλων μόλις χτες η καθεστωτική «καθημερινή». Μάλιστα… Αν  κάνετε τον κόπο να βάλετε απ’ την μια μεριά την λίστα των «χοντρεμπορικών τιμών ρεύματος» (με το «ασημένιο» του ελλαδιστάν) και απ’ την άλλη τους βασικούς μισθούς στα ευρωπαϊκά κράτη, έτσι ώστε να εκτιμήσετε κάτι που θα μπορούσε να ονομαστεί «αγοραστική δύναμη ηλεκτρικού ρεύματος», τότε θα καταλάβετε: η «ενεργειακή φτώχια» είναι ένα ακόμα είδος «κρίσης» στο ελλαδιστάν. Σαν τέτοια αυτή η «κρίση» δεν είναι αμιγώς ελληνικό φαινόμενο. Είναι σε μεγάλο βαθμό ευρωπαϊκό. Η ελληνική βαριάντα είναι ο εξτρεμισμός του.

Τι έχουν οι «χοντρεμπορικές» και ανηφορίζουν; Έχουμε γράψει ήδη δυο τρία πράγματα σχετικά. Ενδεικτικά: Δευτέρα 4 Οκτώβρη 2021 (κρίσεις, κι άλλες κρίσεις!), Δευτέρα 25 Οκτώβρη 2021 (ενεργειακή κρίση – ή πως βγαίνουν τα σπασμένα)… Σε αδρές γραμμές: αναζητείστε τον χρηματιστηριακό τζόγο των futures, των «συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης»… Ή, για να το πούμε αλλιώς: φτιάξτε «προβλέψεις» για ελλείψεις και θα δείτε τον τρελό χορό των τζογαδόρων στα (ενεργειακά) χρηματιστήρια να απογειώνεται!!!

Χρειάζεται εδώ μια κάποια επεξήγηση για τα βασικά.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ηλεκτρική ελευθερία

Πέμπτη 10 Φλεβάρη>> Η «απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού», δηλαδή ο πολλαπλασιασμός των ιδιωτών παραγωγών και των εμπόρων ρεύματος, πρέπει να θεωρηθεί ιδεολογικό ζήτημα (: νεοφιλελευθερισμός) παρά οτιδήποτε άλλο (π.χ. ζήτημα αποδοτικότητας ή αξιοποίησης «νέων τεχνολογιών»).

Ωστόσο δομικές αλλαγές τέτοιου είδους για ένα τόσο βασικό εμπόρευμα όπως το ηλεκτρικό ρεύμα που θα προκαλέσουν αναταράξεις μεγάλης κλίμακας (ειδικά σε βάρος των πληβείων καταναλωτών…) δεν μπορούν να πουληθούν σαν pure ιδεολογία! Για τα αφεντικά της ε.ε. η «απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού» συσκευάστηκε σαν το αντίδοτο του «φαινομένου του θερμοκηπίου», ήδη απ’ τα ‘90s. Υποτίθεται ότι αυτή η «απελευθέρωση» θα εγγυόταν την μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέσω ιδιωτικών «επενδύσεων»… (Άγνωστο το γιατί τα μονοπώλια των δημόσιων επιχειρήσεων ηλεκτρισμού δεν θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν την μετάβαση…)


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ηλεκτρικά πάρτυ

Πέμπτη 10 Φλεβάρη>> Το «συντονιστικό κέντρο», το στρατηγείο αυτών των «κανόνων της αγοράς» μορφοποιήθηκε στην ε.ε. ως target model. Πρόκειται για ένα σύστημα επάλληλων και αλληλοσυμπληρούμενων «εθνικών» χρηματιστηρίων ηλεκτρισμού, πέρα απ’ τα «κεντρικά» χρηματιστήρια εμπορευμάτων / πρώτων υλών, πετρελαίου ή/και φυσικού αερίου για παράδειγμα.

Το ελλαδιστάν άργησε να προσχωρήσει στο ηλεκτρικό πάρτυ του target model. Το έκανε μόλις στο δεύτερο μισό του 2020 – πριν βρισκόταν σε εξέλιξη ένα άλλο πάρτυ, «μεταβατικό του μεταβατικού». Ο υπουργός Χατζηδάκης ήταν πολύ περήφανος για το target model. Αντιγράφουμε από ρεπορτάζ της καθεστωτικής «καθημερινής» στις 21 Σεπτέμβρη του 2020 (τότε που, ας θυμηθούμε την συγκυρία, οι πλατφόρμες γενετικής μηχανικής είχαν εμφανιστεί απειλητικές – ή λυτρωτικές για πολλούς – στον ορίζοντα).

… Ο υπουργός Κωστής Χατζηδάκης εμφανίζεται αποφασισμένος να βάλει τέλος στις συνεχείς αναβολές και στα υπερκέρδη των λίγων εις βάρος της βιομηχανίας και των καταναλωτών. «Θα ακολουθήσουμε τον ευρωπαϊκό δρόμο», δηλώνει, στέλνοντας μέσω της «Κ» ένα σαφές και αιχμηρό μήνυμα σε όσους επενδύουν σε συνέχιση των καθυστερήσεων. «Eχοντας προχωρήσει με τη διάσωση της ΔΕΗ και με την απλοποίηση της αδειοδότησης των ΑΠΕ, δεν γίνεται να αδιαφορούμε για το κόστος ενέργειας. Δεν θα μας συγχωρήσουν ούτε η βιομηχανία ούτε οι καταναλωτές. Οι στρεβλώσεις που έχουν δημιουργηθεί στην αγορά, και που επιχειρείται κατά καιρούς να αντιμετωπιστούν με άλλες στρεβλώσεις, δεν είναι σύγχρονο ευρωπαϊκό μοντέλο. Ολες οι χώρες της Ε.Ε. έχουν απελευθερώσει την αγορά ενέργειάς τους με το λεγόμενο Target Model, εμείς παραμένουμε τελευταίοι και καταϊδρωμένοι. Θα ακολουθήσουμε τον ευρωπαϊκό δρόμο. Η αγορά θα βρει, όπως έγινε παντού, μια καλύτερη ισορροπία. Οι ηλεκτροπαραγωγοί είτε του φυσικού αερίου είτε των ΑΠΕ μπορούν να έχουν κέρδη, όχι όμως προστατευόμενα υπερκέρδη τα οποία πλήττουν τους οικιακούς και τους βιομηχανικούς καταναλωτές», τονίζει. 

To υφιστάμενο πλαίσιο της προστατευμένης αγοράς με σειρά ρυθμιστικών μέτρων, που κρίθηκαν απαραίτητα σε αρχικά στάδια για τη βιωσιμότητα είτε μονάδων παραγωγής από φυσικό αέριο είτε μονάδων ανανεώσιμων πηγών, κατέληξε συν τω χρόνω σε ένα σύστημα παραγωγής υπερκερδών για παραγωγούς και προμηθευτές που το επιδοτεί η κατανάλωση, δηλαδή επιχειρήσεις και καταναλωτές. Ετσι φτάσαμε το υψηλό κόστος της ενέργειας που παράγεται από λιγνίτη και επιβαρύνεται από τα κόστη των CO2 να υπολείπεται σημαντικά από το κόστος που πληρώνουμε για την παραγόμενη από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στη βάση ρυθμιζόμενων εγγυημένων τιμών. Τα στοιχεία που παρουσιάζει η «Κ» είναι αποκαλυπτικά του «πάρτι» που συνεχίζει να γίνεται με τις ΑΠΕ, ακόμη και μετά το «κούρεμα» των τιμών που επιβλήθηκε με νόμο το 2013 (New Deal για τον εξορθολογισμό της αγοράς). Το πρώτο εξάμηνο του 2020 η μέση τιμή της λιγνιτικής μεγαβατώρας ήταν 82 ευρώ και της πράσινης μεγαβατώρας 134,3 ευρώ. Η τιμή αυτή είναι σχεδόν τριπλάσια των τιμών που διαμορφώθηκαν στις διαγωνιστικές διαδικασίες τα τελευταία δύο χρόνια για την εγκατάσταση νέων έργων ΑΠΕ των 45-55 ευρώ η μεγαβατώρα, οι οποίες αντανακλούν τα χαμηλά κόστη των τεχνολογιών και τον ανταγωνισμό μεταξύ των εταιρειών. 

Για να μιλάει κοτζάμ υπουργός για «υπερκέρδη των λίγων» κάτι θα ήξερε… Μόνο που αυτοί οι «λίγοι», ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής και εμπορίου ρεύματος (κατά κύριο λόγω μέσω αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων και προσεχώς plus φυσικού αερίου…), ήταν και είναι εκείνοι που θα περνούσαν στον «ευρωπαϊκό δρόμο» – στο target model…

Τι είναι, λοιπόν, αυτό το model; Και πόσο φιλόξενο είναι σε υπερκέρδη;


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ηλεκτρικές μαφίες

Πέμπτη 10 Φλεβάρη>> Θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για καλά οργανωμένο, επίσημο μαυραγοριτισμό – και πάλι λίγα θα έλεγε. Το ρεύμα είναι «ανελαστικό» εμπόρευμα. Όπως το νερό για παράδειγμα. Οι πελάτες / καταναλωτές δεν μπορούν να το υποκαταστήσουν με κάτι άλλο, συνεπώς είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν όσο. Η διαμόρφωση της τιμής (προς τα πάνω) είναι ωμός εκβιασμός∙ ακόμα κι αν το φιλεύσπλαχνο κράτος δίνει κάποια ψίχουλα επιδοτήσεων, κάτι που πρακτικά σημαίνει μεταφορά χρήματος απ’ το δημόσιο ταμείο στις τσέπες των μετόχων των εταιρειών. Το ίδιο ρεπορτάζ των united reporters που μνημονεύσαμε νωρίτερα, σε άλλο σημείο του αναφέρει:

… Η περιπέτεια αυτή αποτυπώνεται στα δελτία της αγοράς εξισορρόπησης που εκδίδει σε εβδομαδιαία βάση ο ΑΔΜΗΕ, ο οποίος τη διαχειρίζεται. Εκεί αποτυπώνεται καθαρά η αυξητική τάση των αποζημιώσεων για ανοδική ενέργεια εξισορρόπησης: από 7.689.669 ευρώ την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας (2/11-8/11/2020), φτάνει τα 14.707.319 ευρώ την εβδομάδα μεταξύ 23 και 29 Νοεμβρίου, προτού εκτιναχθεί στα 52.655.587(!) ευρώ την εβδομάδα μεταξύ 30 Νοεμβρίου και 6 Δεκεμβρίου του 2020. Σε αυτή την τελευταία εβδομάδα και συγκεκριμένα το πρωί στις 30 Νοεμβρίου και το απόγευμα στις 2 Δεκεμβρίου, είναι που κατατίθενται σύμφωνα με το δελτίο εκκαθάρισης της αγοράς εξισορρόπησης οι προσφορές των 3.000 ευρώ ανά μεγαβατώρα, ενώ σε πολλές άλλες στιγμές, οι προσφορές κυμαίνονται μεταξύ 899 και 1.200 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εν λόγω εβδομάδα, το κόστος της ενέργειας εξισορρόπησης δεκαπλασιάστηκε σε σχέση με τις τιμές που επικρατούσαν πριν το target model….

Πράγμα που σημαίνει ότι το target model δουλεύει… καπιταλιστικά, καπιταλιστικότατα. Πρόκειται για ευρωπαϊκή επιτυχία, αν και για να είμαστε ακριβείς η σύνθεση των εταιρειών παραγωγής και εμπορίου διαφέρει από κράτος σε κράτος. Με συνέπεια να υπάρχουν μικρότερα ή μεγαλύτερα περιθώρια για τους πιστολέρο.

Εκείνο που η καχύποπτη ασταμάτητη μηχανή δεν μπορεί να αποκλείσει σαν «ελληνική ιδιαιτερότητα» είναι η δημιουργία ενεργειακού καρτέλ. Είναι «εθνικό σπορ» από καπιταλιστική άποψη σε πολλούς τομείς∙ γιατί όχι και στο ρεύμα; Εκτός απ’ την ιστορική δ.ε.η. (έχει ιδιωτικοποιηθεί, το ελληνικό κράτος είναι ακόμα ο βασικός μέτοχος) τρεις ιδιωτικές εταιρείες είναι οι βασικότεροι παραγωγοί ηλεκτρισμού: η protergia (Μυτιληναίος), ο ήρωνας (γεκ τερνα) και η elpedison (ελ.πε. / λάτσης + η ιταλική Edison). Η protergia έχει έτοιμο ένα εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος από φυσικό αέριο στη Βιωτία, ισχύος 826 MW. Η elpedison έχει μια άδεια για 830 MW, πάλι από φυσικό αέριο, στη Σαλονίκη. Η γεκ τερνα έχει μια άδεια για εργοστάσιο 660 MW στην Κομοτηνή. Υπάρχει επίσης ο Κοπελούζος (650 MW) στην Αλεξανδρούπολη (πάντα με φυσικό αέριο), ενώ υπάρχουν και κανά δυο ακόμα επιχειρηματίες που βλέπουν πολλούς παράδες στο target model.

Η «επένδυση» του Μυτιληναίου έχει κόστος 300 εκατομύρια ευρώ. Με «τίμιο» εμπόριο του είδους 100 ευρώ την MWh και πώληση όχι 826 αλλά 500 MW την ώρα, το κόστος αυτό θα έχει αποσβεστεί σε λιγότερο από ένα χρόνο!!! Πρόκειται για ελντοράντο στην χειρότερη των περιπτώσεων…

Με λίγη «εξισορρόπηση»; Το «όριο είναι ο ουρανός»!!…

Ηλεκτρικές ντομάτες

Πέμπτη 10 Φλεβάρη>> Το ότι ο καλπασμός της τιμής του ρεύματος, σε συνδυασμό με την αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου, του πετρελαίου και των παραγώγων του (χάρη σε άλλους χρηματιστηριακούς τζόγους, σε άλλα future – τα είπαμε στο παρελθόν) κτυπάει παντού είναι αναμενόμενο. Εννοείται πως ο πειρασμός για έξτρα τιμολογήσεις (πάνω απ’ αυτές που προκαλούν οι πιο πάνω αυξήσεις) είναι μεγάλος.

Αίφνης προκύπτει ότι τα θερμοκήπια επηρεάζονται – άρα και ό,τι βγαίνει από εκεί. Το ταπεινό μπρόκολο έχει αναδειχθεί σε πρωταθλητή κατανάλωσης ρεύματος, και καλό είναι οι φίλοι του είδους να βγάζουν την μπρίζα που δεν μπορεί, κάπου είναι κρυμμένη. Και τα μοσχάρια επίσης κάπου έχουν μπρίζα… αν και η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου ανεβάζει τα λιπάσματα και τις ζωοτροφές, οπότε… Οπότε η πιο φτηνή και “πράσινη” τροφή είναι να τρώμε τα νύχια μας…

Πώς θα το λέγαμε αυτό; «Κρίση τροφίμων»; Χμμμ… Ακούγεται γενικόλογο και αδιέξοδο το να μιλάμε για καπιταλισμό, αλλά έχει κανείς υπόψη του την πιθανότητα να είναι απαραίτητη ΚΑΙ μια κρίση τροφίμων σ’ αυτούς τους «μεταβατικούς» καιρούς;

Αν πρόκειται να απαντήσετε «ναι» ρίξτε πριν μια ματιά γύρω σας: μπορεί να παραμονεύουν οι διάδοχοι των caradinieroi / pfizerοι, έτοιμοι να σας στολίσουν σαν «ψέκα» και τα λοιπά.

Αυτοί ίσως είναι πυρηνοκίνητοι…

(Θα τα ξαναπούμε…)

Έχουν αρχίσει να πηδάνε απ’ το πλοίο;

Δευτέρα 7 Φλεβάρη>> Το John Hopkins University είναι παραμάγαζο της cia. Έχει παίξει τον βρώμικο ρόλο του σ’ όλες τις «ασκήσεις θανάτου» ως το 2019, και ήταν καθοριστικό στην υγιεινιστική τρομοεκστρατεία, απ’ το 2020 και μετά.

Μας προκαλεί εντύπωση και ενδιαφέρον λοιπόν ότι δημοσίευσε μια μετα-έρευνα η οποία αποδεικνύει ότι «… ενώ τα lockdowns είχαν από ασήμαντη έως καθόλου θετική επίδραση στην δημόσια υγεία, προκάλεσαν σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές ζημιές εκεί που επιβλήθηκαν…»

Τίιιιιι; Δεν ήταν τα πραξικοπήματα, οι καθολικές απαγορεύσεις, οι μαζικές κατ’ οίκον φυλακίσεις η «σωτηρία των λαών» (μέχρι να βγουν οι λαιμητόμοι των πλατφορμών γενετικής μηχανικής); Τίιιι;;; Τόσοι τίμιοι και αγνοί caradinieroi υπερασπίστηκαν ένα καθαρό έγκλημα; Κι όμως! Ένα απ’ τα μαγαζιά που προώθησαν αυτό το έγκλημα τους αδειάζει τώρα αυτούς τους εύπιστους, με μια μεγάλη «έρευνα πάνω στις έρευνες» που αποδεικνύει ότι:

…. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα lockdowns στην Ευρώπη και στις Ηπα μείωσαν την θνησιμότητα της covid-19 μόνο κατά 0,2% κατά μέσο όρο…

Για να γίνουν τα συμπεράσματα ακόμα χειρότερα: οι μαζικές κατ’ οίκον φυλακίσεις (σύμφωνα με την ίδια μετα-έρευνα) μείωσαν την θνησιμότητα κατά 2,9% κατά μέσο όρο, ενώ άλλα μέτρα του είδους «μάσκες», κλείσιμο σχολείων, κλείσιμο συνόρων, κλπ δεν είχαν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Απ’ την άλλη μεριά οι καταστροφές κάθε είδους που προκάλεσαν (απ’ την σημαντική αύξηση των αυτοκτονιών και της ενδο-οικογενειακής βίας ως τους θανάτους από καρκίνους, καρδιακά, ως τις μαζικές καταθλίψεις και την θεαματική αύξηση στη χρήση ναρκωτικών…) είναι, ίσως, ανυπολόγιστες.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, στείλτε email (mail@sarajevomag.gr) για την απαραίτητη συνεννόηση.

Ο κύριος κράτος

Δευτέρα 31 Γενάρη>> Οι έλληνες δεν μπορούν να συγκροτήσουν διοίκηση… Μόνο στο εσωτερικό αυτοκρατοριών προκόβουν… επειδή δεν ασχολούνται με την διοίκηση… Αυτό είναι ένα (παλιό) συμπέρασμα του Γιώργου Πρεβελάκη, καθηγητή γεωπολιτικής στη Σορβόνη. Αν ο κύριος Πρεβελάκης ήταν κανά αναρχοκομμουνιστικό, αντικρατικό στοιχείο, θα έλεγαν αγανακτισμένοι οι φίλοι και οπαδοί του ελληνικού κράτους / παρακράτους «τόσα καταλαβαίνει, τόσα λέει!». Αλλά ο κύριος Πρεβελάκης είναι ένας δεξιός πατριώτης, αρκετά έντιμος ωστόσο (και εκτός συνόρων) ώστε να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα όπως είναι.

Δεν είναι μυστικό. Όταν οι τρισκατάρατοι «τροϊκανοί» πλησίασαν την χρεωκοπημένη ελληνική περίπτωση, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’10, «ανακάλυψαν την αμερική»: ένα ξεγυρισμένο failed state σχεδόν σε κάθε πλευρά εκείνου που λέγεται «δημόσια διοίκηση». Όχι επειδή είναι πονόψυχοι αλλά επειδή κουβαλάνε την ιδεολογία του «λευκού ανορθωτή» δημιούργησαν ένα πλέγμα ειδικών απ’ τους καλύτερους κάθε ευρωπαϊκού κράτους, που το ονόμασαν «task force», για να οργανώσει κάποιο είδος σοβαρής διοικητικής ανασυγκρότησης του ελλαδιστάν στους κυριότερους τομείς. Επικεφαλής διορίστηκε στα μέσα του 2011 ο τότε αντιπρόεδρος της «ευρωπαϊκής τράπεζας για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη» (EBRD) γερμανός Horst Reichenbach.

Γατάκια!!! Ούτε αυτός πέρασε καλά, ούτε η task force του (ούτε η συζυγός του…): του έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει! Στην αναμέτρηση του πρωτοκοσμικού, ευρωπαϊκού διοικητικού ορθολογισμού με του έλληνος τον τράχηλο (δηλαδή τις πραγματικές πολιτικά προσοδικές δομές διοίκησης) το σκορ αποδείχθηκε πολλά – μηδέν σε βάρος του πρώτου! Τελικά όλοι αυτοί οι «κατοχικοί» τα μάζεψαν κι έφυγαν άρον άρον την άνοιξη του 2015, καθότι η απέχθεια που ήδη υπήρχε μόνιμα εναντίον τους μέχρι τότε βρήκε clean face στην «πρώτη φορά αριστερά». Που τους ξεφορτώθηκε οριστικά: go back mr. Reichenbach!!!

Ένας άλλος σημαντικός εντόπιος ιστορικός, ο Γιώργος Δερτιλής, κι αυτός εκ δεξιών αλλά καθόλου κομματόσκυλο, έχει ασχοληθεί συστηματικά και απομυθοποιητικά με την πραγματική ιστορία εκείνου που ονομάζεται «ελληνικό κράτος». … Η μοχθηρία ήταν ανέκαθεν μια από τις ισχυρότερες κινητήριες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας: αυτό είναι ένα απ’ τα πολλά συμπεράσματά του (πράγμα που θυμίζει πόσο αυθεντικά έλληνες είναι διάφοροι που έχουν άλλη ιδέα για τον εαυτό τους…)

Οι προσπάθειες εξορθολογισμού του εντόπιου συστήματος διοίκησης κατάγονται … απ’ τον Καποδίστρια. Και οι παταγώδεις αποτυχίες το ίδιο. Είναι όμως λαθεμένη η προσέγγιση η οποία προκειμένου να προσπεράσει την διαπίστωση του Πρεβελάκη θεωρεί ότι το ελλαδιστάν ΜΠΟΡΕΙ να έχει αποτελεσματική δημόσια διοίκηση … αρκεί να αλλάξει η προηγούμενη ή η επόμενη κυβέρνηση… Αυτό που είναι γνωστό σαν «ορθολογικό κράτος» είναι πιθανότατα η ιστορική εξαίρεση στον πλανήτη, και μάλλον έχει σχέση είτε με πρώην αυτοκρατορίες / ιμπεριαλισμούς είτε με περιοχές που υιοθέτησαν την βασική λειτουργική λογική των αυτοκρατορικών γραφειοκρατιών. Το ελλαδιστάν δεν είναι, ούτε ήταν ποτέ, τέτοια περίπτωση: οι κοτσαμπάσηδες και οι παπάδες έκαναν κουμάντο, οι κοτσαμπάσηδες και οι παπάδες κάνουν.

Τι κάνουμε, λοιπόν, όταν προκύπτει βαρύς χιονιάς, ή φωτιά στο κοντινό δάσος, ή;;;; Πρώτο και σημαντικότερο: δεν πατάμε “enter” περιμένοντας ότι κάτι καλό θα συμβεί!! Δεύτερο και εξίσου σημαντικό, αποβάλουμε την επικίνδυνη και ανιστόρητη ιδέα ότι θα έρθει ο κύριος κράτος να μας σώσει (συνήθως με την μορφή των φαντάρων)!!! Τρίτο, θυμόμαστε πως αν υπάρχει μια (ξεχασμένη εν πολλοίς) «λαϊκή παράδοση» στα μέρη μας με κάποια αποτελεσματικότητα, αυτή αφορά την αυτενέργεια, συλλογική ακόμα καλύτερα. Λερώνουμε χέρια και πόδια, ιδρώνουμε, κοπιάζουμε… Μπορεί να μην είναι διάσημο μοντέλο η συλλογική συνεργασία κι αυτενέργεια από κάτω, μπορεί να μην λύνει τα πάντα, μπορεί να μην κινεί πυροσβεστικά αεροπλάνα και αποζημιώσεις, είναι όμως σίγουρα προτιμότερη απ’ την μόνιμη γκρίνια, μιζέρια, τις μικροαστικές φαντασιώσεις – και την «ελπίδα που έρχεται»…

Εννοείται: μακριά κι αλάργα από οποιονδήποτε εντόπιο επαγγελματία πολιτικό «σωτήρα»!

(ΥΓ 1. Τι να πει κανείς γι’ αυτούς τους «σωτήρες»; Ο ένας καλύτερος απ’ τον άλλον! Να, για παράδειγμα ο «ανερχόμενος», ο «είμαι το αύριο», δεν αφήνει την καρέκλα με τα 15 χιλιάρικα στις Βρυξέλες, μέχρι να πιάσει καρέκλα με 10 χιλιάρικα στην Αθήνα. Άξιος!

ΥΓ 2. Οι λέξεις «Αττική Οδός» ήταν η κοινοτοπία και το ανάθεμα της προηγούμενης εβδομάδας. Καθόλου άδικα. Τι περίεργο όμως; «Αττική Οδός» δεν είναι κάποια εταιρεία, αλλά κοινοπραξία εταιρειών, που έχουν πιο ιντριγκαδόρικα ονόματα: Άκτορας (με 65,7% των μετοχών), και Άβαξ (με 24,19% + 10,02% = 34,21% των μετοχών).

Τι τακτ όμως, τι σεβασμός, τι δέος για τους ντόπιους εργολάβους, ε; Ού λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω…)