Tag: ιστορία

Παλαιστίνη 4

Δευτέρα 4 Αυγούστου (00.15) >> Αν ασχοληθήκατε με την «πολιτική οικονομία» της γενοκτονίας (τόσο την «οικονομική» όσο και τη «νομική» πλευρά της) θα πρέπει να συνειδητοποιήσατε (;) ότι η συμπαράσταση στον απελευθερωτικό αγώνα στην Παλαιστίνη δεν μπορεί να είναι ούτε εύκολη ούτε «λόγια». Το μέτρο των πράξεών μας δεν μπορεί να είναι το «τι μπορούμε» (τίποτα δεν μπορούμε, έτσι απλά!) αλλά το τι ζητούν οι περιστάσεις να μπορούμε. Ακόμα περισσότερο αν υπάρχει η συναίσθηση (;) ότι η «απελευθέρωση» των χασάπηδων στην Παλαιστίνη και η δυτικά «ευλογημένη» ασυδοσία τους δεν είναι ούτε μεμονωμένη ούτε προσωρινή επιλογή∙ είναι μάλλον ένα «μάθημα», ένας «πρόλογος», μια «εισαγωγή»∙ αυτό που λέγεται «διαμόρφωση του συνειδησιακού πεδίου» για το κοντινό μέλλον.

Για να συμβάλουμε στην αποκατάσταση αυτού του μέτρου σας καλούμε να δείτε (ή να ξαναδείτε) το παρακάτω video (με ελληνικούς υπότιτλους). Αφορά την διαρκή ιστορία της Παλαιστινιακής αντίστασης, αλλά κυρίως την σύντομη ιστορία μιας μικρής αλλά ιδιαίτερα δραστήριας αντι-σιωνιστικής / αντι-καπιταλιστικής / αντι-κατοχικής σοσιαλιστικής οργάνωσης μέσα στο ισραήλ, την δεκαετία του 1960 και του 1970 – το όνομά της (το όνομα της εφημερίδας της για την ακρίβεια, αλλά έτσι έγινε γνωστή) Matzpen. Θα βρείτε διαφορές, θα βρείτε όμως και ομοιότητες τότε και τώρα…

Ξέρουμε: κάποιοι / ες θα πουν «ααααα, τότε ήταν άλλοι καιροί…» Μοιρολατρεία;;;; Ναι: πάντα είναι «άλλοι καιροί»!… Οι αρνήσεις φτιάχνουνε καιρούς, όχι οι καιροί αρνήσεις!  

To video γυρίστηκε το 2003, και είναι διάρκειας 54 λεπτών.*

*Το video προβλήθηκε για πρώτη φορά σε ανοικτή εκδήλωση στις 19 Απρίλη του 2019, στο ΕΜΠ, στη διάρκεια μιας 7μηνης εκστρατείας (απ’ τον Νοέμβρη του 2018 ως και τον Μάη του 2019) συμπαράστασης στην πολύμηνη Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής στη Γάζα, εκ μέρους του συμβουλίου για την εργατική αυτονομία με γενικό τίτλο: «Παρασκευές για την Παλαιστίνη / ενάντια στον ελληνικό ιμπεριαλισμό». Στη διάρκεια αυτών των μηνών έγιναν πέντε εκδηλώσεις / προβολές, μια συγκέντρωση «ενάντια στην ελληνο-ισραηλινή εγκληματική συμμαχία» έξω απ’ το ελληνικό υπ.εξ., και μια διαδήλωση με το ίδιο θέμα, και πάλι στο ελληνικό υπ.εξ.

Περισσότερα στο symvoulio.gr

Georges Abdallah, η διαρκής μάχη για την απελευθέρωση

Δευτέρα 21 Ιούλη (00.34) >> Σε τέσσερεις ημέρες, στις 25 Ιούλη, αναμένεται η αποφυλάκιση (μετά από 41 ολόκληρα χρόνια στις γαλλικές φυλακές, θα έπρεπε να έχει αποφυλακιστεί πολύ νωρίτερα…) του Georges Ibrahim Abdallah – του πιο γνωστού λιβανέζου μαρξιστή αντάρτη απ’ την δεκαετία του 1980. Ελπίζουμε κι ευχόμαστε να πρόκειται πράγματι για απελευθέρωση (και όχι για «δώρο» στις αμερικανικές και στις θεοναζί υπηρεσίες…)

Το Samidou (το διεθνές δίκτυο αλληλεγγύης στους παλαιστίνιους αιχμάλωτους) και η Collectif Vacarme(s) Films παρουσίασαν το 2021 το ντοκυμαντέρ Fedayin: ο αγώνας του Georges Abdallah (διάρκειας κάτι λιγότερο από 1,5 ώρας) το οποίο κρίνουμε εξαιρετικά ενδιαφέρον και χρήσιμο όχι μόνο για τον ίδιο τον Abdallah, αλλά και για την ιστορία τόσο της παλαιστινιακής όσο και τις λιβανέζικης ένοπλης αντίστασης στη θεοναζί κατοχή και στους δυτικούς ιμπεριαλισμούς. Η Collectif διέθεσε ελεύθερα το ντοκυμαντέρ με υπότιτλους σε εφτά γλώσσες (γαλλικά, αγγλικά, αραβικά, ισπανικά, καταλανικά, γερμανικά και ιταλικά).

Εδώ σας προσκαλούμε να κερδίσετε 1,5 ώρα απ’ την ζωή σας παρακολουθώντας το (με αγγλικούς υπότιτλους):

(Μερικές ιστορικές πληροφορίες που μπορεί να είναι χρήσιμες για όσες / όσους δεν τις έχουν υπόψη τους.

18 Γενάρη 1982: ένας άντρας πυροβολεί και σκοτώνει στο Παρίσι τον συνταγματάρχη Charles Robert Ray, στρατιωτικό ακόλουθο της αμερικανικής πρεσβείας στο Παρίσι.

31 Μάρτη 1982: μια γυναίκα πυροβολεί και σκοτώνει τον Yaacov Bar-Simantov, δεύτερο γραμματέα της ισραηλινής πρεσβείας στο Παρίσι.

(Και για τις δύο ενέργειες θα κατηγορηθεί το 1984 και θα καταδικαστεί το 1987 ο Abdallah: μέλος του «Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» / PFLP, ιδρυτής των «Λιβανέζικων Ένοπλων Επαναστατικών Ομάδων» / LARF που έδρασαν στη γαλλία αναλαμβάνοντας την ευθύνη 4 ενεργειών).

6 Ιούνη 1982: ο ισραηλινός στρατός εισβάλει στον λίβανο για να «εξαφανίσει» την ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση που έχει την βάση της στα νότια, στα στρατόπεδα των προσφύγων του 1948, του 1967 και του 1973.

25 Αυγούστου 1982: διεθνής «ειρηνευτική δύναμη» αποτελούμενη από 400 γάλλους, 800 ιταλούς και 800 αμερικάνους πεζοναύτες καταλαμβάνει την Βηρυτό με πρόσχημα τον εξοστρακισμό των ενόπλων της «Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» / PLO απ’ τον λίβανο.

10 Σεπτέμβρη 1982: Περίπου 10.000 ένοπλοι της PLO αποχωρούν απ’ τον λίβανο καταφεύγοντας στην Τύνιδα.

16 έως 18 Σεπτέμβρη 1982: Με την άνεση ότι δεν υπάρχει πια ένοπλη αντίσταση ο ισραηλινός στρατός περικυκλώνει τους παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς της Sabra και της Shatila και βάζει μέσα τους φασίστες λιβανέζους συμμάχους του (: «χριστιανοί φαλαγγίτες») που επί 3 μερόνυχτα επιδίδονται σ’ ένα όργιο σφαγής των αμάχων, λεηλασιών, καταστροφών. Πάνω από 3.500 δολοφονημένοι / ες. (Επικεφαλής του ισραηλινού στρατού – που τις νύχτες φώτιζε με προβολείς τα στρατόπεδα απ’ την περίμετρό τους για να βλέπουν οι σφάχτες – ήταν ο ακροδεξιός Ariel Sharon. Αργότερα έγινε πρωθυπουργός….)

19 Σεπτέμβρη 1982: Ο δυτικός (αμερικανικός) κατοχικός στρατός βομβαρδίζει την πόλη Suk al Ghab επειδή ανακάλυψε εκεί παλαιστίνιους αντάρτες.

23 Οκτώβρη 1983: Δύο φορτηγά γεμάτα εκρηκτικά ανατινάζονται μπροστά απ’ τους κοιτώνες των αμερικάνων και των γάλλων πεζοναυτών στη Βηρυτό. 241 αμερικάνοι και 58 γάλλοι σκοτώνονται. Την ευθύνη της ενέργειας αναλαμβάνει μια ως τότε άγνωστη οργάνωση με όνομα «Ισλαμική Jihad». Η οργάνωση απειλεί ότι θα κτυπήσει ακόμα πιο δυνατά αν οι δυτικοί κατοχικοί στρατοί δεν φύγουν ως την πρωτοχρονιά του 1984. Ουάσιγκτον και Παρίσι απαντούν ότι «θα μείνουν»…

7 Φλεβάρη 1984: Ο αμερικάνος πρόεδρος Reagan ανακοινώνει την αποχώρηση του αμερικανικού στρατού τις επόμενες εβδομάδες.

8 Φλεβάρη 1984: Τα αμερικανικά πολεμικά που βρίσκονται στο λιμάνι της Βηρυτού βομβαρδίζουν με περισσότερα από 300 βλήματα την Κοιλάδα Beqaa, με βάση «πληροφορίες» του ισραηλινού στρατού.

Τέλος Φλεβάρη 1984: Ανακοινώνουν την αποχώρησή τους απ’ τον λίβανο και οι υπόλοιποι: ο αγγλικός, ο γαλλικός και ο ιταλικός στρατός. Οι δυτικοί κατηγορούν την Τεχεράνη για τις επιθέσεις στις 23 Οκτώβρη, αποδίδοντάς την στην Hezb’ Allah…

24 Μάη 2000: Ύστερα από 18 χρόνια κατοχής μιας μεγάλης ζώνης στο νότιο λίβανο, μην αντέχοντας το αντάρτικο διάφορων οργανώσεων (συμπεριλαμβανόμενης της Hezb’ Allah) ο ισραηλινός στρατός ανακοινώνει την αποχώρησή του απ’ το λιβανέζικο έδαφος.

Η δομή 1

Δευτέρα 7 Ιούλη (00.13) >> Τα «Στρατιωτικά ενθυμήματα…», εκατοντάδων σελίδων, είναι ένα έργο «αόρατα περιθωριοποιημένο» απ’ την εντόπια εθνικοφροσύνη, δεξιά, αριστερή, κεντροδεξιοαριστερή, σχολική, πανεπιστημιακή, δημαγωγική, κλπ. Όχι, δεν είναι απαγορευμένο! Αλλά δεν θα το βρείτε (και δεν θα το ακούσετε) ποτέ να μοστράρεται στο κέντρο μιας αφήγησης για την επανάσταση του 1821, αντίθετα με άλλα λιγότερο σημαντικά αλλά πολύ περισσότερο μυθοποιημένα κείμενα.

Ο υπότιτλος είναι  «… της επαναστάσεως των ελλήνων 1821 – 1833». Ο συγγραφέας, Νίκος Κασομούλης (1795 – 1872) πολέμησε σε διάφορες περιπτώσεις, αλλά κυρίως υπήρξε ο «γραμματικός», γραμματέας δηλαδή, ενός καπετάνιου – και βρέθηκε ως τέτοιος απεσταλμένος σε διάφορους και διάφορα κατά την διάρκεια του πολέμου. Κρατούσε σημειώσεις, ημερολόγιο, γραπτές αναφορές, για όλους και για όλα. Και ουσιαστικά, τα «στρατιωτικά ενθυμήματα», αντί να ωραιοποιήσουν ή να δικαιολογήσουν οτιδήποτε, περιγράφουν / καταγράφουν την πραγματικότητα ΠΡΙΝ καν την ίδρυση του «νέου ελληνικού κράτους».

Τι καταγράφουν / περιγράφουν;

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η δομή 2

Δευτέρα 7 Ιούλη (00.10) >> Κάθε φορά που «ξεσπάει ένα σκάνδαλο» στα μέρη μας (η ιστορία τους είναι η περιληπτική “ανεπίσημη” ιστορία του ελληνικού μοντέλου), από τα «κρέατα του Μπαλόπουλου» επί χούντας ως τη novartis, την siemens, τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον οπεκεπε πιο πρόσφατα, κατασκευάζεται το ίδιο «κύμα λαϊκής αγανάκτησης». Οι δημαγωγοί, ως «4η εξουσία» δεν περιορίζονται στο να κρύβουν, να διαστρεβλώνουν, να εκτονώνουν… Αυτά τα κάνουν, και τα κάνουν καλά – είναι τα μόνα που ξέρουν να κάνουν. Το σημαντικότερο όμως (κατά την περιθωριακή μας άποψη) είναι ότι ηθικολογούν∙ πράγμα που βολεύει κάθε καθεστωτικό κόμμα και κομματίδιο, σε μια μεταφυσική παράσταση «πύρινης ρομφαίας»-σε-αναμονή. Βολεύει επίσης τον μικροαστισμό.

Οι λίγοι, δυστυχώς ελάχιστοι, γνώστες χωρίς προκαταλήψεις της πραγματικής ιστορίας του ελληνικού κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου / κοινωνίας ξέρουν ωστόσο

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Η γη της ελιάς

Δευτέρα 9 Ιούνη >>

Ήταν το 1917, έκαναν μια συμφωνία.

Μια γη τόσο αρχαία, τόσο πλούσια, τόσο αληθινή.

Οι Βρετανοί ήρθαν και χάραξαν τις γραμμές.

Υποσχέθηκαν τη γη με μυστικά σχέδια.

 

Οι οικογένειες ευημερούσαν χάρη στις ελιές.

Αλλά σκιές σέρνονταν πάνω απ’ τις θάλασσες.

Μια γη διαιρεμένη, καρδιές σκισμένες.

Η καταιγίδα ξέσπασε απ’ την αρχή.

 

Ω Παλαιστίνη, εσύ κρατάς το κλειδί

Για χίλια χρόνια ιστορίας.

Απ’ τους λόφους της δυτικής Όχθης ως τις ακτές της Γάζας,

Η ιστορία σου αντηχεί πάντα..

….

Mind the gap 1

Η μανία των δυτικών να παραχαράξουν την ιστορία, τόσο πρόσφατη μάλιστα, είναι συμπεριφορά ηττημένων – τι άλλο; Όχι «στη σωστή μεριά της ιστορίας» αλλά μάλλον διαψευσμένοι απ’ αυτήν…

Δευτέρα 12 Μάη (00.15) >> Σωστή και δίκαιη η μνήμη του τέλους του 2ου  παγκόσμιου πολέμου στην ευρώπη και της ήττας των ναζί (της γερμανίας και των συμμάχων της…) Δεν θα σχολιάσουμε κάτι σχετικό αν και υπάρχουν σοβαρά στοιχεία πως ο φασισμός δεν ηττήθηκε τότε.

Η παρατήρησή μας αφορά κάτι ελαφρά διαφορετικό: το τι και πως οι δυτικοί (και εφόσον κρατάνε ακόμα την ιδεολογική ηγεμονία τους, όλοι στον πλανήτη) αντιλαμβάνονται ως «παγκόσμιους» πολέμους.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Mind the gap 2

Δευτέρα 12 Μάη (00.09) >> Στην εποχή της γενικευμένης ενσωμάτωσης του Θεάματος είναι δυνατόν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον να σκηνοθετούνται (προς αποπροσανατολισμό…) ταυτόχρονα. Αν η Ιστορία γίνεται απλά ένα ακόμα πεδίο βολής, τότε ένας ωκεανός εντυπώσεων καταπίνει τα πάντα.

Τα δύο video που ακολουθούν «περιστρέφονται» γύρω απ’ τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο από αντίθετες μεριές∙ κι ωστόσο είναι και τα δυο «εφικτά» ως αναπαραστάσεις.

Στο πρώτο, μια ρωσική εταιρεία με το εμφατικό όνομα Cognitive Pilot (πιλότος συνείδησης…) χρησιμοποιώντας το δικό της νευρωνικό δίκτυο που ονομάζει Ιππόλυτο (πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας / τραγωδία του Ευρυπίδη…) ανακατασκεύασε τον Yury Levitan, speaker του σοβιετικού ραδιοφώνου, την ώρα που αναγγέλλει την υπογραφή της παράδοσης του γερμανικού στρατού, στις 2.10 το πρωί ώρα Μόσχας στις 9 Μάη 1945. Είναι η ανακοίνωση της ήττας του φασισμού (τότε…)

Ο «αναστημένος» Levitan μιλάει …. αγγλικά (υποθέτουμε ότι υπάρχει και σε άλλες γλωσσικές versions):

Πόσοι θα δέχονταν αυτό το video ως πραγματικό; Σήμερα φοβούμαστε πολλοί, πάρα πολλοί. Σε πέντε χρόνια από σήμερα; Σχεδόν οι πάντες…

Στο επόμενο ένας βετεράνος του 2ου παγκόσμιου, με τανκ αντίκα, αναλαμβάνει να ξανατσακίσει τον φασισμό σήμερα. Ο οποίος (φασισμός σήμερα) είναι ο Musk. Δηλαδή η tesla.

Ίσως (από σεβασμό στην ηλικία του) δεν μπορεί να καταλογίσει κάποιος πολλά σ’ έναν ηλικιωμένο. Δυστυχώς υπάρχουν και νεώτεροι που αντιμετωπίζουν τον φασισμό σήμερα «τσακίζοντας» tesla∙ χωρίς τανκς και χωρίς τους ιδιοκτήτες τους μέσα.

Ολική απώλεια προσανατολισμού;

Αναμνήσεις απ’ το μέλλον

Δευτέρα 7 Απρίλη (00.07) >> … Έχουμε εδώ λοιπόν ένα ακραίο παράδειγμα της δυσαρμονίας μεταξύ ξενικού και ειδικού συμφέροντος. Κάθε κράτος, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει την σχετική του θέση, παίρνει μέτρα βλαβερά για την ευημερία των γειτόνων του∙ κι αφού αυτή η τακτική δεν περιορίζεται μόνο σε ένα κράτος, ο καθένας υφίσταται πολύ περισσότερες συνέπειες απ’ τις παρόμοιες λογικές που εφαρμόζουν οι γείτονές του απ’ τα οφέλη που έχει ο ίδιος απ’ αυτές τις επιλογές. Πρακτικά όλα τα λαοφιλή γιατρικά που κυκλοφορούν σήμερα είναι τέτοιου αλληλοεξοντωτικού χαρακτήρα. Ανταγωνιστικές μειώσεις μισθών, ανταγωνιστικοί δασμοί, ανταγωνιστική ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων στην αλλοδαπή, ανταγωνιστικά οικονομικά προγράμματα – η κατάσταση του θα κάνω τον γείτονα ζητιάνο. Κι αυτό γιατί το έξοδο του ενός είναι κανονικά το έσοδο κάποιου άλλου. Έτσι, καθώς προσπαθούμε να βελτιώσουμε το δικό μας περιθώριο κέρδους, μειώνουμε το περιθώριο κέρδους κάποιου άλλου∙ και εάν η ίδια πρακτική ακολουθηθεί παντού θα χειροτερέψει την κατάσταση όλων. Οποιοσδήποτε ιδιώτης οδηγούμενος από την προσωπική κατάσταση στην οποία βρίσκεται, μπορεί να περικόψει τις συνηθισμένες του δαπάνες, και κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει γι’ αυτό. Αλλά ας μη νομίζει κανείς ότι μ’ αυτόν τον τρόπο υπηρετεί κάποιο συλλογικό συμφέρον.

Ο μοντέρνος καπιταλισμός είναι πλεύση καλού καιρού. Όταν ξεσπάσει η καταιγίδα ο καπιταλιστής εγκαταλείπει τα καθήκοντα του καπετάνιου, και μπορεί να βουλιάξει ακόμα και τις βάρκες που θα τον γλύτωναν, από τη λύσσα του να σπρώξει τον κοντινό του έξω απ’ τη βάρκα για να μπει αυτός…

Σαρκαστικός έως προκλητικός τότε – το ίδιο θα ήταν και σήμερα: ο εξοχότατος John Maynard Keynes, λαμπρό τέκνο της βρετανικής ιντελιγκέντσιας, αλλά τι τέκνο! Δηλητηριώδες.

Ως όνομα διάφοροι (θα πουν ότι) τον ξέρουν. Ως κατατεθειμένες γραπτά απόψεις σιγά μην… (Το απόσπασμα είναι από την διάλεξή του Η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, το 1932.*)

Αυτά τα έγραφε ο Keynes τότε, όταν μετά την «Μεγάλη Κρίση» του 1929 τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη (οι «μεγάλες δυνάμεις» της δύσης…) άρχισαν να παίρνουν αλυσιδωτά τέτοιου είδους μέτρα για να «προστατέψουν την εσωτερική παραγωγή» τους – σε βάρος των ανταγωνιστών τους.

Ο Keynes διέβλεπε τότε (αν και απευχόταν, τουλάχιστον στα λόγια) ότι τελικά ένας μεγάλης κλίμακας πόλεμος θα έδινε την διέξοδο (στην «κρίση υπερσυσσώρευσης» λόγω τεχνολογικού άλματος τότε) – έτσι έγινε…. Όχι μόνο για την ανακατανομή των «σφαιρών επιρροής» στον πλανήτη. Αλλά και για την πρόκληση καταστροφής τέτοιας κλίμακας ώστε να «αναζωογονηθεί» η καπιταλιστική πραγματοποίηση της υπεραξίας.

Τώρα; Τώρα οι δημαγωγοί της πεντάρας μιλούν ψευτοχαρούμενα για «μιλιταριστικό Κεϋνσιανισμό»…

*Από τις κόκκινες σελίδες – περισσότερα εδώ.

Mind the gap

Δευτέρα 17 Μάρτη (00.44) >> Απ’ τις τρεις μεγάλες θρησκείες που γεννήθηκαν στην μέση Ανατολή οι δύο είναι μονοθεϊστικές και ανεικονικές. Η άλλη είναι πολυθεϊστική και ειδωλολατρική:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη 3

Δευτέρα 20 Γενάρη (00.22) >> Το είπαμε απ’ την πρώτη στιγμή, μόνο δυο μέρες μετά: η «εισβολή του al Aqsa» στις 7 Οκτώβρη του 2023 είναι για την παλαιστινιακή αντίσταση ό,τι ήταν η «επίθεση του Τετ» στις 30 Γενάρη του 1968 για την βιετναμέζικη (Δευτέρα 9 Οκτώβρη 2023: Βιετνάμ 1968: η επίθεση του Τετ, Παλαιστίνη 2023: η επίθεση του al Aqsa). Εννοείται πως επειδή δεν έχουμε (κι ούτε θέλουμε!!) τα «γαλόνια» των τεχνικών της εξουσίας (προφεσόρων, «ειδικών», «αναλυτών» κλπ) και επειδή καταλαβαίνουμε τον καπιταλιστικό κόσμο ως εργάτες, θεωρούμαστε «ψεκασμένοι»… (Ωραία!!!)

Να όμως τώρα που οι σπεσιαλίστες του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος παραδέχονται ότι σκύβουν το κεφάλι μπροστά στους ξυπόλυτους φενταγίν της Γάζα όπως ακριβώς το έκαναν οι αμερικάνοι όμοιοί τους μπροστά στους βιετκόγκ:

Τα ισραηλινά μέσα αναφέρουν ότι ο ισραηλινός στρατός δεν πέτυχε κανέναν απ’ τους βασικούς στόχους που είχε δηλώσει για τον πόλεμό του στη Γάζα.

Το ισραηλινό Channel 12 είπε ότι ένας απ’ τους στόχους του πολέμου, όπως καθορίστηκε απ’ την ισραηλινή κυβέρνηση, ήταν η καταστροφή της Hamas. Ωστόσο παρατήρησε ότι «η Hamas παραμένει ισχυρή τώρα», ύστερα από ένα χρόνο και τρεις μήνες πολέμου, μόνο λίγες ώρες πριν το αναμενόμενο τέλος του.

Το ρεπορτάζ συνέχιζε:

Είναι αλήθεια ότι η Hamas υπέστη πολύ σοβαρά πλήγματα αλλά συνεχίζει να πολεμά. Στην πραγματικότητα ελέγχει την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζα και διαχειρίζεται τα ζητήματα εκεί.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο πρώην αρχηγός της mossad Tamir Pardo, στη διάρκεια συνέντευξής του στο κανάλι, ανακάλεσε τον πόλεμο στο Βιετνάμ στην πρωτεύουσα Saigon. Είπε:

Την τελευταία ημέρα του πολέμου συναντήθηκαν δύο συνταγματάρχες, ένας αμερικάνος και ένας απ’ το βόρειο Βιετνάμ. Ο αμερικάνος είπε στον βιετναμέζο αξιωματικό «Στη διάρκεια του πολέμου δεν χάσαμε ούτε μια μάχη». Ο βιετναμέζος απάντησε «Αυτό μπορεί να ισχύει, αλλά αύριο το πρωί εσύ θα φύγεις και εμείς θα είμαστε εδώ».