Tag: ηπα

Ούτε ο θάνατος αντέχει 3

Τρίτη 28 Απρίλη. Εδώ είναι η αμερικάνικη εκδοχή του θανατόμετρου, και συγκεκριμένα το θανατόμετρο της Ν. Υόρκης (ευχαριστούμε τον Σ.). Οι πίνακες (ο κάτω μεγέθυνση ενός τμήματος του επάνω) προέρχεται απ’ το τμήμα υγείας της κυβέρνησης της Ν. Υόρκης. Τα στοιχεία είναι απ’ τις 26 και τις 27 Απρίλη.

Τι λέει ο πίνακας; Υπάρχουν δύο κατηγορίες θανάτων που μπαίνουν στο μεγάλο σακί της τρομοεκστρατείας με σημαία τον covid-19. Οι «επιβεβαιωμένοι» (confirmed) ως προερχόμενοι απ’ τον ιό. Και οι «πιθανολογούμενοι» (probable)…

Οι «επιβεβαιωμένοι» θεωρούνται τέτοιοι αρκεί αυτός που πεθαίνει να έχει διαγνωστεί «θετικός» σε εξέταση. Δηλαδή; Δηλαδή αδιάφορα απ’ το αν η αιτία του θανάτου του είναι επιπλοκές του covid-19 ή οποιαδήποτε άλλη. Ένα – μηδέν!!!

Οι «πιθανολογούμενοι» είναι ακόμα πιο προχωρημένο κομμάτι της τρομοεκστρατείας. Αυτοί οι άνθρωποι ΔΕΝ διαγνώστηκαν καν και καν θετικοί, αλλά «το πιστοποιητικό του θανάτου τους αναφέρει σαν αιτία θανάτου τον covid-19 ή κάτι ισοδύναμο». Πέντε – μηδέν!!!

Πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα κι αν ένας σεκιουριτάς νοσοκομείου (λόγω φόρτου εργασίας του νοσηλευτικού προσωπικού…) μπορούσε να υπογράψει πιστοποιητικά θανάτου από covid-19 επειδή, πολύ απλά, «από τι άλλο να πεθάνει κάποιος την σήμερον ημέρα;», το ισοδύναμο του covid-19 (σαν αιτία θανάτου) μόνο ένας μαθηματικός ή φυσικός θα μπορούσε να το σκεφτεί, να το μηχανευτεί – και να το επικυρώσει. Διότι τι μπορεί να είναι το «ισοδύναμο»; Είναι το ίδιο μεταδοτικό με τον covid-19; Το ίδιο θανατηφόρο; Μπορεί να μας ξεκάνει το «ισοδύναμο»; Θα βρεθεί και γι’ αυτό θεραπεία ή θα μας κλείσει για πάντα στα σπίτια / φυλακές; Οιμέ!!!

Απλή αριθμητική πάντως. Το 1/3 των θανάτων που έχουν αποδοθεί στον covid-19 στο πολύπαθο Μεγάλο Μήλο (Ν. Υόρκη) έχουν το σχετικό πιστοποιητικό επειδή «έτσι την έκοψε την φάση κάποιος», χωρίς κανένα άλλο στοιχείο… Ενώ άγνωστο μέρος των υπόλοιπων 2/3 πέθαναν ΜΕ αλλά όχι ΕΞΑΙΤΙΑΣ του φονιά ιού… (Επίσης μπορεί να πέθαναν ΜΕ την πιτζάμα τους…. αλλά οι πιτζάμες δεν έχουν μπει ακόμα στη λίστα των παγκόσμιων απειλών…)

Που σημαίνει ότι το θανατόμετρο και εκεί, στο New York, όπως παντού, είναι καλά κουρντισμένο…

Δεν ξέρουμε πόσοι θα μας κατηγορήσουν επειδή υποδεικνύουμε (με στοιχεία που είναι όσο πιο αξιόπιστα θα ήταν δυνατόν) πως όχι μόνο η «απειλή» ή η «φονικότητα» του covid-19 αλλά και τα θανατόμετρα τα ίδια, το διαμάντι στο στέμμα της τρομοεκστρατείας, ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΜΕΝΑ! Δηλαδή ΣΤΗΜΕΝΑ! Υποψιαζόμαστε ότι θα είναι αρκετοί. Και θα είναι αρκετοί επειδή πολλοί το έφαγαν ότι το body counting είναι ιερό (και στον καπιταλισμό), είναι υπεράνω συμφερόντων (και στον καπιταλισμό), άρα δεν μπορεί παρά να είναι τίμιο και ακριβές.

Δεν είναι! Δεν θα μπορούσε να είναι! Η «εμπιστοσύνη στις αρχές», είτε συνειδητή είτε ασυνείδητη, είναι δηλητηριώδης….

Κάνουμε ό,τι μπορούμε υπέρ της αποτοξίνωσης. Αλλά είναι δουλειά του καθενός να συλλάβει ότι η φράση του Benjamin … ούτε ακόμη και οι νεκροί δεν θα ‘ναι ασφαλείς απ’ τον εχθρό, εάν αυτός νικήσει – και ο εχθρός αυτός δεν έχει πάψει να νικά.. είναι μια αστραπιαία προειδοποίηση απ’ το παρελθόν την στιγμή του κινδύνου…

Frozen oil 1

Κυριακή 26 – Δευτέρα 27 Απρίλη. Αν υπάρχει ένα ζήτημα που «τρέχει» κάτω απ’ την υγιεινιστική τρομοκρατική εκστρατεία και ό,τι αυτή χωράει, κάτι σαν το νο2 της συγκυρίας, είναι η όχι-και-τόσο-παράξενη «πετρελαϊκή κρίση».

Θα θυμάστε, υποθέτουμε, την γνώμη της ασταμάτητης μηχανής για την αλλαγή ενεργειακού παραδείγματος ως τμήματος της σε εξέλιξη αναδιάρθρωσης. (Είναι, άλλωστε, αρκετά παλιά αυτή η γνώμη). Όμως είναι άλλο η πρόβλεψη και άλλη χάρη έχει η πραγματική εξέλιξη.

Καθώς διάφορα κράτη πρώτης γραμμής έχουν επιλέξει «σκληρή γραμμή» για να επιταχύνουν την αναδιάρθρωση των καπιταλισμών τους (φορτώνοντάς την … στο covid-19) πλήθος δραστηριοτήτων έχει μπει «προσωρινά» (;) στον γύψο. Αυτό έχει χαντακώσει την ζήτηση για πετρέλαιο και τα παραγωγά του· και έχει αποτελειώσει την διεθνή τιμή του, που ήδη, προ covid-19, είχε θέματα λόγο υπερπροσφοράς. Το γκρεμοτσάκισμα των τιμών προκαλεί με τη σειρά του αλυσιδωτά κρίσιμες συνέπειες οπουδήποτε ανθεί η πετρελαϊκή μονοκαλλιέργεια: στις πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου, στο ιράν, στη ρωσία, στη βενεζουέλα· αλλά και στην «βρώμικη» (από οικολογική άποψη) αμερικανική εξόρυξη σχιστολιθικού πετρελαίου. Προκαλεί όμως σοβαρές αναταράξεις και στην κυκλοφορία του δολαρίου, του μόνου νομίσματος διεθνούς χρήσης που ήταν (απ’ το 1974 ως τώρα) «δεμένο» με το διεθνές εμπόριο πετρελαίου.

Σ’ αυτήν την κατηφόρα «απαξίωσης» του άλλοτε κεντρικού ενεργειακού εμπορεύματος δεν είναι όλων των εμπλεκόμενων κρατών τα συμφέροντα ίδια. Παρότι μοιάζει πως μια (σημαντική) άνοδος των τιμών του πετρελαίου θα τους συνέφερε όλους. Αυτή η «μείωση της ζήτησης» που οφείλεται στα πρωτοκοσμικά «lockdown» μοιάζει βέβαια υπερβολική· και θα υπέθετε κανείς ότι θα κρατήσει λίγο. Ωστόσο που οφείλεται; Κατά κύριο λόγο στον σημαντικό περιορισμό των μετακινήσεων, χερσαίων, θαλάσσιων και αεροπορικών. Συνεπώς αποτελεί ένα «πρόπλασμα» σίγουρα πιο έντονο αλλά όχι alien, του τι θα αρχίσει να συμβαίνει σύντομα, όταν η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων (ξηράς και, αμέσως μετά, θάλασσας) γενικευτεί. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ακόμα κι αν η τωρινή «μείωση της ζήτησης» πετρελαίου και των παραγώγων του οφείλεται σε ατύχημα και είναι προσωρινή, η μόνιμη τέτοια είναι όλο και πιο κοντά. Σε δύο, σε πέντε ή σε οκτώ χρόνια; Από ιστορική άποψη αυτός ο χρόνος είναι ασήμαντος.

Συνεπώς καθόλου κοινά δεν είναι τα συμφέροντα των, ας τους πούμε έτσι, «μεγάλων παραγωγών πετρελαίου». Η πιο σωστή διαπίστωση θα ήταν «όλοι εναντίον όλων»: αυτό είναι αναπόφευκτο εν όψει μιας αγοράς που θα μικραίνει διαρκώς. Το ότι αυτές οι αντιθέσεις δεν έχουν εκδηλωθεί στην μορφή που τους αναλογεί είναι λογικό: με υπομονή, κάποιοι (αυτοί που είναι οι πιο αδύνατοι γενικά ή εκείνοι που δεν θα βρούν ισχυρούς προστάτες…) θα αρχίσουν να γονατίζουν. Όχι προσωρινά.

Μία απ’ τις πιο σίγουρες υποψηφιότητες κατάρρευσης είναι της αμερικανικής «σχιστολιθικής» πετροβιομηχανίας. Ο σχετικά νεώτερος «παίκτης» στην παγκόσμια αγορά είναι αυτός με τα μεγαλύτερα κόστη εξόρυξης, την μεγαλύτερη “lets go west” αυτοπεποίθηση, και την μεγαλύτερη διασπορά αφεντικών. Όμως η αμερικανική σχιστολιθική παραγωγή δεν αντέχει τιμές κάτω από 50 – 60 δολάρια το βαρέλι· και στην πραγματικότητα οι χρεωκοπίες των σχετικών εταιρειών είχαν αρχίσει πολύ πριν φτάσει ο covid-19 στο αμέρικα.

Τώρα επιταχύνονται. Το ψόφιο κουνάβι και το επιτελείο του τρομάζουν μ’ αυτήν την προοπτική. Όχι μόνο επειδή θα μείνουν χωρίς δουλειά πολλές χιλιάδες εργάτες αυτής της βιομηχανίας – δηλαδή ψηφοφόροι. Αλλά και επειδή θα τερματιστεί ένα σχέδιο δεκαετιών: να γίνουν οι ηπα αφενός αυτάρκεις πετρελαϊκά, και αφετέρου εξαγωγείς – σε βάρος της ρωσίας, της βενεζουέλας, του ιράν, και όποιου άλλου πετρελαιοπαραγωγού κράτους ενοχλεί την Ουάσιγκτον.

Το ψοφιοκουναβιστάν ετοιμάζεται, ουσιαστικά, να «κρατικοποιήσει» αυτές τις πολλές εκατοντάδες «μικρομεσαίες» εταιρείες εξόρυξης. Μια τέτοια ενέργεια θα αλλάξει απλά την μορφή του προβλήματος: θα το μετατρέψει από ιδιωτικό σε κρατικό. Οπωσδήποτε η fed μπορεί ακόμα να «τυπώνει δολάρια» για να δανείζει το αμερικανικό κράτος για να κρατικοποιήσει οτιδήποτε: πάνω στα junk ιδιωτικά πετροχρέη έχουν χτιστεί χρηματιστηριακά «παράγωγα», και ολόκληρος ο πύργος με τα τραπουλόχαρτα τρέμει από διάφορες πλευρές. Κάπως πρέπει να διασωθεί – για όσο…

Όμως αν το back up αυτών των ιδιόμορφων πετροδόλαρων είναι το διαρκώς αυξανόμενο αμερικανικό (δημόσιο) χρέος, και μάλιστα σε συνθήκες οξυμένου ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού, τότε όταν οι ανταγωνιστές του αμερικανικού καπιταλισμού περιορίσουν κι άλλο την χρήση του δολαρίου σαν διεθνούς «αποθεματικού» νομίσματος, μία θα είναι η κατάληξη, με μαθηματική ακρίβεια: ο δολαριακός υπερπληθωρισμός στο ψοφιοκουναβιστάν.

Frozen oil 2

Κυριακή 26 – Δευτέρα 27 Απρίλη. Εν τω μεταξύ, παρά την έντονη μείωση της ζήτησης, πετρέλαιο εξακολουθεί να εξορύσσεται! Πού πάει; Αποθηκεύεται. (Σε διάφορα σχιστολιθικά πετροπήγαδα στο αμέρικα, καθώς τελειώνουν τα καζάνια αποθήκευσης, το ρίχνουν σε αυτοσχέδιες λίμνες πετρελαίου, στο χώμα…) Η μαζική αποθήκευση είναι μια κίνηση απελπισίας, αφού αν και όταν αρχίσει να πουλιέται αυτό, το «έτοιμο», και πάλι θα επηρεαστεί η παραγωγή και οι τιμές.

Ωστόσο αυτό το «ατυχές» και προσωρινό pause λόγω covid-19 έχει κάνει πανευτυχείς του έλληνες εφοπλιστές· εκείνους που έχουν τάνκερ. Τα ναύλα έχουν εκτοξευτεί αφού δεν είναι μόνο ναύλα: τα τάνκερ έχουν μετατραπεί σε νοικιασμένες πλωτές αποθήκες, άγνωστης διάρκειας! Χάνουν οι παραγωγοί πετρελαίου, κερδίζουν οι μεταφορείς: ο καπιταλισμός είναι, πράγματι, ένα σύστημα που δείχνει όλο και περισσότερο τις διαστροφές του..

New currency

Κυριακή 26 – Δευτέρα 27 Απρίλη. Μέσα σ’ αυτούς τους παγκόσμιους στροβιλισμούς, έχοντας ξεφορτωθεί τα αρχικά ζόρια με την covid-19, το κινεζικό καθεστώς προχωράει στο επόμενο (ηγεμονικό για το ίδιο, δηλητηριώδες για το ψοφιοκουναβιστάν) βήμα. Το ψηφιακό yuan. Η κεντρική τράπεζα ανακοίνωσε την πετυχημένη ολοκλήρωση της τεχνικής πλευράς, και προχωράει προς το τέλος της και η νομοθετική. Ένας αριθμός απ’ τις εταιρείες ναυαρχίδες του κινεζικού καπιταλισμού, όπως η Tencent, η Alibaba, η Huawei, η εμπορική τράπεζα της κίνας και μεγάλες κατασκευαστικές συμμετέχουν στην «ανάπτυξη» του ψηφιακού νομίσματος, αφενός λόγω της εμπειρίας τους στην blockchain τεχνολογία, και αφετέρου λόγω του πελατολογίου τους. Το Alipay της Alibaba και το WeChat Pay της Tencent έχουν ήδη 1,7 δισεκατομμύρια λογαριασμούς (κατά 300 εκατομμύρια περισσότερους απ’ τον κινεζικό πληθυσμό…) έχοντας ενοποιήσει τα social media, το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις ηλεκτρονικές πληρωμές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το Πεκίνο καθορίζει ήδη τα διεθνή πρότυπα (λειτουργικά και τεχνολογικά) για τα επόμενα ψηφιακά νομίσματα που θα δημιουργήσουν άλλα κράτη ή συμμαχίες τύπου ευρωζώνη.

Το ψηφιακό yuan δεν προορίζεται απλά για εσωτερική χρήση (συμπεριλαμβανομένου, φυσικά, και του κεντρικού ελέγχου όλων μα όλων των πληρωμών..). Μια σειρά κράτη / πελάτες του Πεκίνου, εταίροι στους δρόμους του μεταξιού, τόσο στην ασία όσο και στην αφρική, πρόκειται να επωφεληθούν. Όντας το πρώτο νόμισμα με «κρατική πλάτη» που να προστατεύει την ανταλλακτική αξία του (σε αντίθεση με τα λίγο πολύ πειρατικά κρυπτονομίσματα τύπου bitcoin), θα γίνει η αιχμή της αύξησης της διεθνούς κυκλοφορίας του κινεζικού «εθνικού νομίσματος», χωρίς ελέγχους τύπου swift.

Σε βάρος τίνος θα γίνει αυτό; Το μαντέψατε: του δολαρίου (αλλά και του ευρώ, σε δεύτερο χρόνο)…

(φωτογραφία: Εννοείται ότι οι αμερικανικές εταιρείες που έχουν εκατομμύρια πελάτες στην κίνα συγχρονίζονται…)

Το στραπάτσο που γίνεται “ευχάριστα νέα”…

Πέμπτη 23 Απρίλη. Το έχουμε γράψει δυο-τρεις φορές, σχολιάζοντας το «σενάριο» του Event 201: για τα συμφέροντα του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος το ιδανικότερο (the better choice, αν – ας πούμε… – μπορούσε να υπάρξει μια choice…) θα ήταν το ξέσπασμα και η εκκίνηση μιας (πραγματικά) φονικής επιδημίας / πανδημίας από κάπου στην Αφρική. Κατά προτίμηση την υποσαχάρια. Γιατί απο εκεί; Επειδή η ήπειρος είναι το καινούργιο, επιπλέον πεδίο μάχης του 4ου παγκόσμιου πολέμου. Και μια φονική επιδημία που θα ξεκινούσε από εκεί (για να απλωθεί, με μικρότερη ένταση φυσικά) στον καπιταλιστικό βορρά θα επέτρεπε στο σύμπλεγμα (και στους στρατούς των ενδιαφερόμενων δυτικών ιμπεριαλιστικών κρατών) να εξαπολύσουν μια συμπαγή «υγιεινιστική» εκστρατεία κατάκτησης όλης της ηπείρου· σε βάρος των «αναθεωρητών», δηλαδή της Μόσχας και του Πεκίνου. (O Gates ακόμα αναρωτιέται γιατί δεν έγινε έτσι με την αφετηρία του covid-19… Κι ίσως έχει καμμιά ιδέα για να γίνει, έστω με καθυστέρηση…)

Το ότι ο covid-19 χώρισε από μια νυχτερίδα και ερωτεύτηκε έναν μυρμηγκοφάγο (ή οποιοδήποτε άλλο ζωϊκό ειδύλλιο πλέχτηκε) για να φτάσει να γίνει μεταδόσιμος από άνθρωπο σε άνθρωπο σ’ ένα απ’ μείζονα βιομηχανικά και κυκλοφοριακά κέντρα του κινέζικου καπιταλισμού, αυτό ΔΕΝ ήταν καλό για σενάρια τύπου Event 201. Διότι εκτός αν επρόκειτο για κάτι πραγματικά εξαιρετικά φονικό + ταχύτατα μεταδιδόμενο, το κινέζικο καθεστώς διέθετε (και διαθέτει δοκιμασμένα πια) τα μέσα, τα όποια μέσα, για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Και σίγουρα κανένας δεν θα μπορούσε να διανοηθεί μια «υγιεινιστική επιδρομή σωτηρίας» της κίνας από δυτικούς ιμπεριαλισμούς· όπως, για παράδειγμα, οι πόλεμοι του οπίου….

Τι απέμενε, λοιπόν, στα δυτικά αφεντικά και τους υπήκοους / λακέδες τους, από ένα τέτοιο απρόοπτο και διόλου ταιριαστό με τους όποιους σχεδιασμούς “event”; Να κάτσει να χαζεύει το κακό που βρήκε τον εχθρό, να ελεεινολογεί… και να εύχεται τα χειρότερα. Πιθανότατα δεν σας απασχολούσε τότε, αλλά τον Γενάρη του 2020, όταν ο covid-19 κυκλοφορούσε με κινέζικες πινακίδες, τα δυτικά μήντια οργίαζαν, διαφημίζοντας τα (δυτικά) οφέλη απ’ την «καταστροφή της κινέζικης οικονομίας». Για παράδειγμα (cnn):

Ακόμα και στα μέσα Μάρτη (του 2020) το βιολί συνεχιζόταν (new york times):

Ευτυχώς όμως «έχουν γνώση οι φύλακες»…

Πέμπτη 23 Απρίλη. Ένα απ’ τα πολλά ακροδεξιά, μιλιταριστικά think tank του ψοφιοκουναβιστάν, ονόματι «u.s. naval institute» και έτος ίδρυσης το 1873, κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες με την προτροπή: αμολείστε τους πειρατές / καταδρομείς! Κατά την γνώμη των αρθρογράφων, ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί πλέον η οικονομική επέκταση του κινεζικού καπιταλισμού, είναι να δοθούν άδειες (απ’ το επίσημο αμερικανικό κράτος) σε (αμερικάνους) πειρατές, για να καταλαμβάνουν κινεζικά εμπορικά πλοία, και να τα λεηλατούν… Πρωτόγονο, χοντροκομμένο, έτσι δεν είναι; Κάπως έτσι…

Όμως το πολιτικό (και όχι μόνο) προσωπικό του ψοφιοκουναβιστάν ανακαλύπτει (με κάποια καθυστέρηση…) ότι ο κινεζικός καπιταλισμός δεν κατέρρευσε όπως περίμεναν ευυπόληπτα media σαν το cnn και τους new york times… Κι όχι μόνο αυτό. Ανακαλύπτει ότι η παγκόσμια αμερικανική «επιρροή» υποχωρεί ραγδαία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Καιρός, λοιπόν, να βρεθεί ο ένοχος. Όχι για την υποχώρηση… αλλά για τον covid-19…. Για την ακρίβεια: όχι να «βρεθεί», αλλά να μεθοδευτεί «η καταδίκη και η τιμωρία του». Αν δεν μπορεί να γίνει μια «υγιεινιστική επιδρομή σωτηρίας» της κίνας και της ανατολικής ασίας (ένα υγιεινό pivot σα να λέμε), θα μπορούσε ίσως να γίνει μια «υγιεινιστική επιδρομή τιμωρίας» του κράτους που σκοτώνει τους αμερικάνους· και παραλίγο να σκοτώσει και τον BorDuk, τον σύμμαχο πρωθ. της αγγλίας…

Ποιό είναι τώρα το σενάριο του, ας το πούμε έτσι, “event 202”; Το Πεκίνο έκρυψε… δεν είπε… δεν φρόντισε… αδιαφόρησε… είπε ψέματα… για τον covid-19… «Απόδειξη του δόλου του» είναι ότι τιμώρησε τον οφθαλμίατρο Li Jinfeng που πρωτοαναρωτήθηκε όταν ανακάλυψε έναν καινούργιο κορονοϊό (αν και ο προβληματισμός του έγινε άμεσα γνωστός στα δυτικά επιδημιολογικά κυκλώματα…) Ως εκ τούτου, και εξαιτίας της κινεζικής πανουργίας, ο αμερικανικός λαός μολύνθηκε και υποφέρει και πεθαίνει και… Οπότε;

Οπότε: τα (αμερικανικά) θύματα της κινεζικής αδιαφορίας… δολιότητας… ψευδολογίας…. κρυψίνοιας… οφείλουν να κάνουν μήνυση κατά του Πεκίνου στα (αμερικανικά) δικαστήρια, ζητώντας αποζημιώσεις για την βλάβη που υφίστανται!

Το πράγμα δεν είναι γελοίο – όπως ίσως νομίζετε… Είναι επικίνδυνα γελοίο! Διότι αν ένα (αμερικανικό) δικαστήριο δικαιώσει (αμερικάνους) «θύματα του κινεζικού κράτους», και αυτό αρνηθεί να πληρώσει τις αποζημιώσεις που θα έχει επιδικάσει το (αμερικανικό) κράτος στους (αμερικάνους) ενάγοντες, τότε το αμερικανικό κράτος έχει καθήκον και δικαίωμα να κατάσχει κινεζικά περιουσιακά στοιχεία, όπου και όπως τα βρει· να τα βγάλει στο σφυρί· και να δώσει τα ντάλαρς στους θιγμένους….

Ίσως, τώρα, πάει το μυαλό σας ποια θα μπορούσαν να είναι αυτά τα κινεζικά assets που θα κατάσχονταν: τα εμπορικά πλοία…

Το φασισταριό του “u.s. naval institute” δεν έφαγε φλασιά… Αυτοί οι αχρείοι οι κινέζοι πρέπει να τιμωρηθούν!!! Να πληρώσουν!!!

Και ψάχνονται…

Πέμπτη 23 Απρίλη. Μπορεί να φαίνεται εντελώς γκροτέσκο όλο αυτό· όμως πρέπει να θυμάστε ότι «αυτά που ξέραμε δεν ισχύουν»! Δύο γερά δικηγορικά γραφεία της Φλόριντα, ένα που έχει σχέση με τους «δημοκρατικούς» (: Berman Law Group) και ένα με τους «συντηρητικούς» (: Lucas-Compton) κατέθεσαν σε δικαστήριο της πολιτείας την αγωγή, ζητώντας αποζημίωση απ’ το Πεκίνο ύψους 1,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων (εντελώς συμπτωματικά είναι η ονομαστική αξία των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου που έχει στα θησαυροφυλάκιά της η κεντρική τράπεζα της κίνας…). Ένα άλλο δικηγορικό γραφείο, στο Τέξας αυτό, μαξιμάρισε: ζητάει αποζημίωση για τους πελάτες του 20 τρισεκατομύρια δολάρια…

Υπάρχει ένα «νωπό προηγούμενο». Η περίπτωση του Otto Warmbier. Ο Warmbier, αμερικάνος φοιτητής, δέθηκε στην Πγιονγκγιάνγκ το 2016 με την κατηγορία της καταστροφής μιας αφίσας και της εισόδου σε απαγορευμένη περιοχή της πόλης. Πρακτικά για κατασκοπεία. Την επόμενη χρονιά το βορειοκορεατικό καθεστώς τον επέστρεψε στις ηπα σε κωματώδη κατάσταση. Το καθεστώς του Kim υποστήριξε ότι ήταν βαριά άρρωστος και δεν μπορούσε να τον κάνει καλά. Η οικογένεια του Warmbier υποστήριξε ότι είχε υποστεί φρικτά βασανιστήρια. Έκαναν μήνυση στην Πγιονγκγιάνγκ απαιτώντας 1,05 δισεκατομμύρια δολάρια για τον γυιό τους και 46 εκατομμύρια για την δική τους ψυχική οδύνη. Παρότι κανένας (αμερικάνος) ιατροδικαστής απ’ τους πολλούς που εξέτασαν τον Otto δεν βρήκε σημάδια ή αποδείξεις βασανισμού του, το πολιτειακό δικαστήριο της Ουάσιγκτον επιδίκασε στους Warmbier τον Οκτώβρη του 2018 αποζημίωση 500 εκατομυρίων δολαρίων. Ο Kim φυσικά αρνήθηκε να πληρώσει. Και τότε το 2019 το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό έκανε πειρατεία στο βορειοκορεατικό εμπορικό “wise honest”, ένα απ’ τα μεγαλύτερα του κρατικού εμπορικού στόλου της βόρειας κορέας. Το πλοίο πουλήθηκε στις ηπα, το κράτος κράτησε τα «έξοδά» του (για την πειρατεία) και έδωσε τα υπόλοιπα στους Warmbier, επιφυλασσόμενο για επόμενες «μπάζες»…

Υπάρχει ένα πρόβλημα, που όμως μπορεί να αποδειχθεί τυπικό. Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία το κινεζικό κράτος (όπως και κάθε άλλο) έχει ασυλία απέναντι σε κατηγορίες που θα κριθούν σε αμερικανικά δικαστήρια… Εκτός εάν… Εκτός εάν πρόκειται για υποθέσεις σοβαρής βλάβης στη ζωή υπηκόων. Είναι, ακριβώς, η περίπτωση του κατηγορητηρίου για τον Otto Warmbier….

Θα βρεθούν;

Πέμπτη 23 Απρίλη. Καθώς το κύμα αντισινισμού φουσκώνει έντεχνα στο ψοφιοκουναβιστάν από πάνω και από κάτω (ο Πομπηίας δίνει ρέστα, και δεν είναι ο μόνος) ωρίμασε η ανάγκη για μια επιπλέον πολιτική πρωτοβουλία που να «απελευθερώσει πλέρια τις δυνάμεις τιμωρίας» της ένοχης κίνας. Ο νεαρός συντηρητικός γερουσιαστής του Missouri Joshua David Ηawley, γυιός τραπεζίτη, δικηγόρος και για ένα διάστημα δικαστής της πολιτείας, βρήκε μπροστά. Κατέθεσε πριν δέκα μέρες πρόταση νόμου με τίτλο “Νόμος για την Δικαιοσύνη για τα θύματα του covid-19”. Αν περάσει, θα καθαρίσει και τα τελευταία νομικά εμπόδια της ασυλίας του Πεκίνου. Το σκεπτικό του είναι σαφές, και έχει προοπτικές:

…Το κομμουνιστικό κόμα της κίνας εξαπέλυσε αυτήν την επιδημία. Πρέπει να δώσει λογαριασμό στα θύματά του. Υπάρχουν αρκετές αποδειξεις ότι το κομμουνιστικό κόμμα κίνας ψεύδεται, και ότι λόγω  δολιότητας και ανικανότητας επέτρεψε στον covid-19 να μετατραπεί από μια τοπική αρρώστια σε παγκόσμια επιδημία… Απαιτούμε διεθνή έρευνα για να μάθουμε όλη την έκταση της ζημιάς που προκάλεσε το κ.κ.κ. σ’ όλο τον κόσμο και, στη συνέχεια, να ενισχύσουμε τους αμερικάνους και άλλα θύματα σ’ όλο τον κόσμο για να διεκδικήσουν αποζημιώσεις…

Ο Jeremy Alters, υπεύθυνος στρατηγικής του δικηγορικού οίκου Berman Law Group (που έχει κάνει ήδη την μηνυσάρα…) συμπληρώνει ενθουσιασμένος:

…Η κίνα πρέπει να πληρώσει. Στο κάτω είναι μια παγκόσμια υπερδύναμη. Είχαν τη δυνατότητα να το σταματήσουν και να το ελέγξουν αυτό, αν όχι εντελώς σίγουρα σε μεγάλο μέρος του. Απέτυχαν να το κάνουν, απέτυχαν να μας πουν τα σχετικά, και τώρα εμείς υποφέρουμε τις συνέπειες…

Δεν μπορούμε να προβλέψουμε την εξέλιξη, που είναι πάντως ιδιαίτερα δελεαστική για ικανό μέρος του παρακμιακού αμερικανικού καπιταλισμού. Όμως σημειώστε το (και μακάρι να βγούμε λάθος): αυτός ο covid-19 πρώτα αστυνομοποιήθηκε για εσωτερική χρήση των καπιταλιστικών κρατών. Και τώρα υπάρχουν κάμποσοι διατεθειμένοι να τον στρατιωτικοποιήσουν – για «εξωτερική χρήση»…

Τι άλλο πια μ’ αυτόν τον ιό; Και στον «υβριδικό πόλεμο» πήγε και κατατάχτηκε; Σαν κομμουνιστής; Α πα πα πα!!!
(Δεν είναι πια η Huawei… Είναι… τα πάντα…)

Δημιουργική λογιστική – θανάτου

Τετάρτη 22 Απρίλη. Λέει ο Ιωαννίδης (22.10):

…Πρέπει να περιμένουμε το πως τα στοιχεία απ’ τη Ν. Υόρκη θα καταλήξουν, γιατί ξεκάθαρα υπάρχει μια διαφορά σ’ αυτά σε σύγκριση με οποιοδήποτε άλλο μέρος στη χώρα, ακόμα και σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο μέρος στον κόσμο. Είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε έναν μεγάλο αριθμό θανάτων στη Ν. Υόρκη. Υπάρχει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα σε σχέση με το ποιοί πραγματικά θα πρέπει να προσμετρούνται σαν θύματα του covid-19. Για παράδειγμα τις τελευταίες ημέρες έχουμε δει έναν μεγάλο αριθμό από θανάτους που πιθανά να οφείλονται στον covid-19 να προστίθεται στα νούμερα. Πρόκειται για θανάτους για τους οποίους δεν έχουμε τεκμηριωμένα, μέσω εργαστηριακών αναλύσεων, την παρουσία του ιού.

Είναι πολύ υποθετικό το αν αυτοί οι θάνατοι προκλήθηκαν απ’ τον covid-19, αν ο covid-19 ήταν απλά παρόν αλλά όχι η βασική αιτία θανάτου. Οπότε νομίζω ότι πρέπει να περιμένουμε για να δούμε κάποια ώριμα δεδομένα για το ποιά ακριβώς ήταν η συμβολή του ιού σε διαφορετικούς θανάτους. Στην ιταλία, όπου έχουμε πιο ώριμα στοιχεία, ξέρουμε ότι σχεδόν το 99% των θυμάτων είχε υποκείμενα νοσήματα, πρακτικά, στις περισσότερες περιπτώσεις, πολλαπλά υποκείμενα νοσήματα, και υποκείμενες αιτίες που επίσης θα μπορούσαν να τους έχουν οδηγήσει στον θάνατο…

Κομψά ο καθηγητής επιβεβαιώνει αυτό που είναι γνωστό: το φούσκωμα των αριθμών των νεκρών με κεντρική διαταγή, σε όλα τα κράτη. Μήπως ήταν / είναι αναπόφευκτο, πάνω στη βιασύνη; Όχι!. Διαφορετικό το να ανακοινώνουν τα γεμάτα πτώματα στόματα των θανατόμετρων (οι Τσιόρδες του πολιτισμένου κόσμου) ότι «σήμερα είχαμε 300 νεκρούς», και διαφορετικό το «σήμερα είχαμε 100 νεκρούς βεβαιωμένα από επιπλοκές του covid-19 και άλλους 200 κάποιοι απ’ τους οποίους πιθανόν να ανήκουν στην ίδια κατηγορία αλλά δεν ξέρουμε».

Η «δημιουργική ασάφεια» μέσα απ’ το τσουβάλιασμα όλων των θανάτων, αυτή η «γυμναστική θανάτου» στην οποία το μικροσκοπικό βέλγιο έσπασε κάθε ρεκόρ, ήταν και είναι εντελώς σκόπιμη: τρομοεκστρατεία, θανατολαγνεία…

Εναντίον του Gates

Τετάρτη 22 Απρίλη. Ή, σωστότερα, εναντίον όσων εκπροσωπεί το αφεντικό της microsoft. Αμέσως μετά συνεχίζεται η συνέντευξη:

Ερώτηση: Χαίρομαι πολύ που το ακούω αυτό, επειδή ξέρετε, απ’ την μια μεριά έχουμε το ίδρυμα του Bill Gates που λέει ότι πρόκειται να φτιάξουν 7 δισεκατομμύρια εμβόλια για τον sars-cov-2, και μερικοί μέσα στον who, το cdc [σ.σ.: τα αρχικά του αμερικανικού “στρατηγείου” κατά των μεταδοτικών ασθενειών…] και το ίδρυμα Gates λένε ότι δεν θα την βγάλουμε καθαρή, ούτε πρόκειται να επιστρέψουμε στην κανονική ζωή, μέχρις ότου βρεθεί ένα εμβόλιο. Οπότε εσείς λέτε ότι αυτό δεν είναι κάτι που έχει λήξει.

Απάντηση: Θέλω να είμαι αισιόδοξος ότι θα μπορέσουμε να ξαναβρούμε το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητάς μας πριν φτιαχτεί ένα εμβόλιο. Αν (βέβαια) φτιαχτεί ποτέ ένα εμβόλιο, γιατί τώρα που μιλάμε υπάρχουν όλοι αυτοί οι περιορισμοί της δυνατότητας να φτιαχτεί ένα εμβόλιο, και να βγει σε μαζική παραγωγή.

Είμαι μεγάλος υποστηρικτής των εμβολίων. Σ’ όλη μου την επαγγελματική διαδρομή προσπαθώ να μεταφέρω το μήνυμα ότι τα εμβόλια είναι μια απ’ τις μεγαλύτερες συμβολές της επιστήμης στην ανθρωπότητα, και ότι είναι μια σπουδαία επιτυχία. Έχουμε διάφορα εμβόλια που είναι σπουδαία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πετύχουμε ένα εμβόλιο για τον covid-19. Έχουμε κάποια εμπειρία απ’ το παρελθόν, από προσπάθειες να φτιαχτούν εμβόλια για άλλους κορονοϊούς που μας ανησυχούσαν, και δεν ήταν ιδιαίτερα πετυχημένες.

Μια ανησυχητική παρατήρηση σχετικά είναι ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα εμβόλια που είχαν αναπτυχθεί και δοκιμάστηκαν σε ζώα με κορονοϊούς (έχουμε κορονοϊούς που μολύνουν γάτες και άλλα ζώα) προκάλεσαν μεγαλύτερο κακό απ’ ότι αν δεν γινόταν ο εμβολιασμός. Γιατί προκάλεσαν μια υπερευαίσθητη αντίδραση του οργανισμού, μια υπεραντίδραση, οπότε όταν το ζώο εκτέθηκε στον ιό ο οργανισμός του υπεραντέδρασε σ’ αυτόν, κι αυτό πρακτικά μπορεί να προκαλέσει ακόμα και θάνατο ή χειρότερο αποτέλεσμα απ’ το να μην έχει εμβολιαστεί. Είναι απαραίτητο να καταλάβουμε ποιός είναι ο ακριβής μηχανισμός που προκαλεί σοβαρά προβλήματα και θάνατο στους ανθρώπους, και είναι απαραίτητο να καταλάβουμε αν ευθύνεται ο ιός αυτός καθαυτός ή η αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στον ιό προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά σε διάφορες περιπτώσεις. Αν φταίει ο ιός, και το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ικανοποιητική ανοσοποιητική αντίδραση ενός οργανισμού, τότε χρειαζόμαστε το εμβόλιο. Αν όμως το πρόβλημα οφείλεται στην υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, αν αυτό οδηγεί ατυχώς στην καταστροφή των κυττάρων μας, όπως τα πνευμονικά κύτταρα, τότε το εμβόλιο θα είναι πρακτικά κακή ιδέα.

Το όριο είναι το εξής. Ένα εμβόλιο πρέπει να είναι σχολαστικά ελεγμένο. Πρέπει να έχουμε συμπαγείς αποδείξεις ότι δουλεύει, συμπαγείς αποδείξεις ότι βελτιώνει την κατάσταση, συμπαγείς αποδείξεις ότι θα σώσει ζωές. Κι αυτό δεν γίνεται απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Εύχομαι να το κάνουμε πολύ γρήγορα και θέλω να δω ότι έγιναν αυτές οι μελέτες που χρειάζονται. Ξέρω ότι πολλοί λαμπροί επιστήμονες δουλεύουν σ’ αυτό το μέτωπο και θέλω να μείνω αισιόδοξος. Όμως είναι απίθανο ότι θα μπορέσουμε να περιμένουμε για 12 ή για 18 ή για 24 μήνες για να φτιαχτεί ένα εμβόλιο μέσα σε τέτοιες αβεβαιότητες. Δε νομίζω ότι μπορούμε να μείνουμε σε συνθήκες αποκλεισμού τόσο καιρό, γιατί αυτό σημαίνει ότι θα καταστραφούμε, θα καταστρέψουμε τις κοινότητες και τις κοινωνίες μας, θα προκαλέσουμε τεράστια προβλήματα υγείας, ανεργίας, καταστάσεις που είναι πολύ χειρότερες ακόμα κι απ’ το χειρότερο και πιο απαισιόδοξο σενάριο για το τι μπορεί να κάνει ο κορονοϊός…

Με το γάντι ο Ιωαννίδης απαντάει εδώ στον εκβιασμό «ή καραντίνες ή εμβόλιο», που είναι όλο και πιο σαφές ότι προέρχεται απ’ το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα διεθνώς. Το γεγονός, ωστόσο, ότι τα επιχειρήματά του δεν είναι πολιτικά αλλά ιατρικά βοηθάει. Για παράδειγμα το ζήτημα της «υπεραντίδρασης» του ανοσοποιητικού συστήματος έχει προκύψει σαν ερώτημα στις ελάχιστες περιπτώσεις που τα θύματα του covid-19 ήταν άνθρωποι μικρότεροι απ’ τα 60 – 65 και χωρίς άλλες γνωστές υποκείμενες αρρώστιες. Δεν υπάρχει οριστική απάντηση, αλλά σε συνδυασμό με την χαμηλή έως ανύπαρκτη παραγωγή αντισωμάτων σε, κατά τα άλλα, πετυχημένα απέναντι στον covid-19 ανοσοποιητικά συστήματα πολλών που «κόλλησαν», βάζει ως αυτή την στιγμή το ζήτημα του εμβολίου (αν και όποτε βρεθεί) στη σωστή θέση του: όχι στο κέντρο του πεδίου της γενικής ανοσίας του πληθυσμού, αλλά σε μιαν άκρη.