Tag: εξωτερική πολιτική

Κυριακή 11 Φλεβάρη. Με δεδομένο ότι η ισραηλινή αεροπορία είναι (κατά το Τελ Αβίβ) το “ακαταμάχητο υπερόπλο” του (στην περιοχή φυσικά, και μακρυά απ’ το ιράν…) η κατάρριψη (η πρώτη που αναγνωρίζεται επίσημα απ’ το ισραηλινό καθεστώς, και κατά πάσα πιθανότητα η πρώτη που συμβαίνει) ενός f-16 είναι κυρίως πλήγμα στο γόητρο και το πρεστίζ του ισραηλινού μιλιταρισμού· κι όχι κάτι χειρότερο.

Κάτι τέτοιο, όμως, ισχύει γι’ αυτό. Το πρώτο f-16. Κι όλα εξαρτώνται απ’ το πως κτυπήθηκε. Γιατί το ισραηλινό καθεστώς είναι σίγουρο πως ξέρει όλα όσα χρειάζεται για την αντιαεροπορική άμυνα του συριακού, και θεωρεί (θεωρούσε ως χτες) ότι δεν είναι επικίνδυνη.

Μήπως έχει αλλάξει κάτι και του διέφυγε; Μήπως έχουν γίνει τίποτα βελτιώσεις σ’ αυτό που «δεν» ήταν, οπότε τώρα μπορεί και να είναι; Δεν θα μαθευτεί εύκολα· εκτός αν υπάρξει και δεύτερη και τρίτη κατάρριψη… Πάντως η Χεζμπ’ αλλάχ αυτό υποστηρίζει, πανηγυρίζοντας: Οι σημερινές εξελίξεις [η κατάρριψη του f-16] δείχνουν ότι οι παλιές εξισώσεις τέλειωσαν οριστικά – αρχίζει μια καινούργια στρατηγική φάση… δήλωσε χτες το βράδυ. Ξέρουν κάτι στο λίβανο; Ή παίρνουν τις ευχές τους για πραγματικότητα;

Υποψιαζόμαστε ότι μπορεί να υπάρχουν τίποτα «γατόνια» μηχανικοί που ειδικεύονται στο να μετατρέπουν όπλα που είναι για τα παλιατζίδικα σε αποτελεσματικά και γεμάτα δυσάρεστες εκπλήξεις. Μπορεί αυτή να είναι η περίπτωση τώρα, όπως μπορεί η κατάρριψη να έγινε τυχαία. Αν, όμως, ισχύει το πρώτο, τότε οι πολεμοχαρείς του Τελ ΑΒίβ θα έχουν ένα πρόβλημα ακόμα. Το προηγούμενο ήταν ότι ένα σούπερ ντούπερ f-35 τους κτυπήθηκε από συριακό πύραυλο πριν λίγο καιρό (παρότι είναι «αόρατο») – δεν έπεσε μεν, αλλά «χάλασε». Τώρα το f-16 έπεσε.

Συνεχίζεις μ’ αυτές τις συνθήκες; Κι αν πέσουν κι άλλα;

(Μωρέ υγεία να υπάρχει! Και τα παλιοσίδερα ξαναφτιάχνονται…)

Σάββατο 10 Φλεβάρη. Τι να έχει κάνει ο ογκόλιθος έλληνας υπ.εξ. Κοτζιάς (και το βαθύ κράτος που τον κατευθύνει) τους χάρτες που είχε μοστράρει πέρυσι, τέτοιο καιρό περίπου, στα μιλιταριστικά τσακάλια της Ουάσιγκτον, ως το «ελληνικό σχέδιο για την περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου», για λογαριασμό, φυσικά, και των ηπα; Τους έχει κορνιζάρει; Τους έχει θάψει σε κάποιο συρτάρι; Τους σκεπάζεται τις νύχτες αυτού του χειμώνα;

Το έχουμε σίγουρο ότι τα ελληνικά κρατικά / βαθυκρατικά επιτελεία επαναβεβαίωσης της «γεωπολιτικής αξίας» του ελληνικού οικοπέδου και της θάλασσας που διαφεντεύει, ξίνουν επίσης τα κεφάλια τους. Τα α λα «μεγΑλέκος» σχέδιά τους για «κατάκτηση της ανατολικής Μεσογείου» μέσω της ελεεινής συμμαχίας τους με ότι πιο φασιστικό διαθέτει η περιοχή, την χούντα του Καΐρου και το απαρτχάιντ του Τελ Αβίβ, έχουν αρχίσει να μυρίζουν επικίνδυνα. Κάθε ρωσική κίνηση εγγύτερα δεν είναι μόνο ρωσική. Έχει δίπλα της ή πίσω τους την Τεχεράνη, την Άγκυρα… και λίγο πιο διακριτικά το Πεκίνο. Αίφνης, οι ελληνικές φαεινές ιδέες δεν μπορούν να εξαντληθούν στα καραγκιοζιλίκια περί «αοζ του Καστελλόριζου». Και παρότι το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό έχει ακόμα υπεροχή στην περιοχή, υπάρχουν είδη όπλων «ασύμμετρου πολέμου» που κάλιστα μπορούν να κάνουν την αμερικανική υπεροχή σκέτα αμφισβητούμενη ηγεμονία. Σε μια τέτοια περίπτωση, ας το ξαναπούμε: ο πρώτος που θα αναθεωρήσει την θέση του σ’ αυτό το τετράγωνο της συμφοράς (Αθήνα / Λευκωσία / Τελ Αβίβ / Κάιρο) θα είναι το Κάιρο: δεν τα έχει χαλάσει, δα, με τη Μόσχα…

«Περικύκλωση» λοιπόν; Τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα (και εκείνα των εφοπλιστών) σίγουρα το θέλουν πάντα. Αλλά να που το τουρκικό καθεστώς «δεσμεύει» κάθε τρεις και λίγο μεγάλες εκτάσεις θάλασσας στα νοτιοανατολικά του Αιγαίου για αεροναυτικές ασκήσεις…

Δύσκολη εποχή για ψωνισμένους «πρίγκηπες» του γεωπολιτικού προσοδισμού. Αλλά γιατί να είναι αλλιώς; Το ίδιο καθεστώς (το ελληνικό βαθύ κράτος) και τα ίδια πρόσωπα (π.χ. ο Κοτζιάς) δεν ήταν που την άνοιξη του 2015 καταλάβαιναν την «μοναδική ελληνική γεωπολιτική αξία» σαν βάση εκτόξευσης χιλιάδων προσφύγων και εκατοντάδων «τζιχαντιστών» προς την ευρώπη; Ούτε τρία χρόνια πριν…

Μέχρι εκεί πάει το μυαλό και τα συμφέροντά τους: τους τσαμπουκάδες του «νταβατζή».

Πέμπτη 8 Φλεβάρη. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο, καθεστωτικό, λέγεται MIA. Έχει μέσα την καταραμένη για τους εθνικόφρονες λέξη, οπότε μπορούμε να συνεχίσουμε. Απ’ το macedonian information agency λοιπόν, μεταφέρουμε το μεγαλύτερο μέρος της χθεσινής ανταπόκρισης:

Skopje, 7 Φεβρουαρίου 2018 – Δεν βλέπω κάποια ανάγκη για εμάς να αλλάξουμε το Σύνταγμα, είπε ο πρωθ. Zoran Zaev όταν ρωτήθηκε κατά πόσο η διαδικασία για την επίλυση της διαφοράς για το όνομα περιλαμβάνει την πιθανότητα αλλαγής του Συντάγματος.

«Στις τωρινές συζητήσεις, η απαίτηση για αλλαγή του Συντάγματος είναι μια θέση της Ελλάδας, αλλά εμείς έχουμε την δική μας. Η Μακεδονία άλλαξε το Σύνταγμά της το 1993, ενσωματώνοντας την Τροποποίηση 2 στο Άρθρο 49. Έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα στο να διαγράψουμε τον αλυτρωτισμό. Αυτό που κάνουμε τώρα είναι να αποδείξουμε ότι η Μακεδονία δεν έχει τέτοιες φιλοδοξίες, εδαφικές ή οτιδήποτε άλλο, ότι η Μακεδονία δεν έχει αλυτρωτικές βλέψεις. Η Μακεδονία θέλει να οικοδομήσει φιλία» δήλωσε ο Zaev.

Κάθε λύση για το όνομα, επανέλαβε, πρέπει να διασφαλίζει την ταυτότητα και την αξιοπρέπεια και των δύο πλευρών, δεν υπάρχει δίλημμα σ’ αυτό το θέμα.

«Χτες είπα ότι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός μπορεί να γίνει αποδεκτός από την κυβέρνηση. Αυτό βασίζεται στις προσδοκίες μου απ’ την εσωτερική συζήτηση που γίνεται στη Μακεδονία, απ’ τα βήματα που έχουν γίνει, απ’ το πόσο μακρυά μπορούμε να παμε, απ’ τις δυνατότητες εφαρμογής κάθε πιθανής λύσης, κλπ. Εμμένουμε στη θέση μας ότι η αξιοπρέπεια και η ταυτότητα είναι ζωτικά θέματα. Πιστεύω ότι η Μακεδονία μπορεί να βρει μια λύση μέσω ενός συμβιβασμού, με βάση το συμφέρον της προοπτικής να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ» είπε ο Zaev.

Δεν έχει καθόλου άδικο να λέει ο Zaev ότι δεν πρόκειται να αλλάξει το σύνταγμα, ούτε να εξαφανίσει την μακεδονική εθνότητα και γλώσσα, επειδή οι έλληνες έχουν φαγούρα στα οπίσθιά τους. Η λογική υποδεικνύει, επίσης, ότι γι’ αυτά τα θέματα δεν κάνει ελιγμούς α λα ελληνικά, του είδους λέω αυτό αλλά θα κάνω το αντίθετο.

Αν, λοιπόν, ο ελληνικός «εθνορατσισμός με ανθρώπινο πρόσωπο» όπως εκφράζεται στο ανώτατο επίπεδο απ’ τους φαιορόζ και τον ογκόλιθο υπ.εξ. δεν κάνει γαργάρα τις απαιτήσεις του, μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν ουσιαστικά τελειώσει.

Δεν βιαζόμαστε πάντως. Περιμένουμε… Όλο και κάτι θα φανεί ανάμεσα στα χάπια (της novartis).

(Όπως θα έλεγε και η κεντρική επιτροπή της εθνικοφροσύνης, μέρος της οποίας μοστράρεται στη φωτο – και ευτυχώς που δεν είναι φασίστες, παναΐα τους! – πίσω έχει η Β παρουσία την ουρά!!!)

Τετάρτη 7 Φλεβάρη. Ο ογκόλιθος υπ.εξ. Nick the greek άρχισε τα κόλπα του. Πριν κανά μήνα έσκιζε τα ιμάτιά του ότι δεν πρέπει να ανοίξει δημόσια τα χαρτιά του στις «διαπραγματεύσεις για το όνομα». Τώρα ζητάει φωναχτά καθισμένος στην Αθήνα, απ’ τον πρωθυπουργό της δημοκρατίας της μακεδονίας, να πει τι όνομα προκρίνει. Αυτό είναι το νέο στυλ «διαπραγμάτευσης»;

Φαίνεται ότι οι φαιορόζ ανακαλύπτουν με καθυστέρηση (όπως πάντα συμβαίνει στα άδεια τους κρανία…) ότι τα φασιστοτζίνια που οι ίδιοι έβγαλαν απ’ το μπουκάλι, τους δυσκολεύουν. Όχι στην «επίτευξη συμφωνίας»· δεν τους ενδιαφέρει αυτό. Τους δυσκολεύουν στο να κερδίσουν το παιχνίδι της απόδοσης ευθυνών. Αφού κάθε φορά που θα πηγαίνουν να παραστήσουν τους «καλούς – της – διαπραγμάτευσης» η μαύρη αντίδραση πίσω τους θα ωρύεται – σε παγκόσμια προβολή.

Νομίζει, λοιπόν, ο ογκόλιθος ότι φωνάζοντας απ’ την κάτω ρούγα στον Zaev που είναι στην πάνω ρούγα θα τον αναγκάσει να πει κάτι που θα τον εκθέσει στους υπηκόους του… Μπας και προκύψουν κι εκεί «συλλαλητήρια για την μακεδονία»! (Μόνο κάτι ψόφιες δηλώσεις της αντιπολίτευσης του VMRO-DPMNE προκάλεσε ο ογκόλιθος…)

Δεν το έχουν καταλάβει οι ντόπιοι τακτικιστές ότι οι συνομιλητές τους απ’ την δημοκρατία της μακεδονίας έχουν καλούς ευρωπαίους συμβούλους, και ότι κανείς δεν ασχολείται ιδιαίτερα με τα ελληνικά κόλπα; Δεν το έχουν καταλάβει ότι όπως έγινε ουσιαστικά με την ελληνική καπιταλιστική και κρατική αναδιάρθρωση, έτσι και με την ελληνική εξωτερική πολιτική, η διεθνής στάση είναι άστους να πνιγούν μόνοι τους – αρκεί να μην πληρώνουμε εμείς;

Τετάρτη 7 Φλεβάρη. Το βασικό που πρέπει να έχουν υπόψη τους όσες / όσοι παρακολουθούν την ασταμάτητη μηχανή, είναι ότι σ’ αυτό που σερβίρεται σαν «διαπραγμάτευση» η Αθήνα είναι που έχει τις απαιτήσεις, αλλά επίσης δεν έχει πια κανένα, ΚΑΝΕΝΑ, χαρτί στα χέρια της. Δεν μπορεί να βάλει «βέτο» σε καμία απ’ τις δύο διεθνείς διαδικασίες που έχουν τα Σκόπια μπροστά τους (έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ε.ε., είσοδο στο νατο), ύστερα απ’ την καταδίκη της απ’ το διεθνές δικαστήριο της Χάγης, για το «βέτο» του 2008… Θεωρητικά θα μπορούσε να αδιαφορήσει γι’ αυτήν την καταδίκη. Όμως αν παραβιάσει απόφαση του διεθνούς δικαστηρίου τότε θα είναι «με τη βούλα» κράτος παρίας.

Συνεπώς, στη χειρότερη περίπτωση για την δημοκρατία της μακεδονίας, θα προχωρήσει σε ε.ε. και νατο, με το τυπικό όνομα που έχει στον οηε: f.y.r.o.m. Αλλά αυτό στην πράξη, στην γραφειοκρατία, σε διάφορα έγγραφα, και σε διάφορα logo κλπ θα γίνεται (σκέτο) macedonia – όπως συμβαίνει ήδη, εδώ και χρόνια. Εξάλλου είναι ήδη διεθνής γελοιότητα ότι απ’ τα κράτη που προέκυψαν απ’ την διάλυση της γιουγκοσλαβίας, μόνο στη δημοκρατία της μακεδονίας έχει μείνει κολλημένο, εδώ κι εκεί, το «πρώην γιουγκοσλαβική». Δεν υπάρχει «πρώην γιουγκοσλαβική» σερβία, κροατία ή σλοβενία… Λες και η γιουγκοσλαβία ήταν μόνο αυτό το μικρό κομμάτι γης…

Σε σχέση με την «καταγωγή απ’ τον μεγΑλέκο», αυτό ήταν το ηλίθιο κλισέ των φασιστών του μακεδονικού κράτους (όπως και του ελληνικού), και δεν έχουν κανένα πρόβλημα να το ξεφορτωθούν, η τωρινή κυβέρνηση αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της μακεδονικής κοινωνίας. Ξέρουν ότι είναι σλάβοι, ξέρουν ότι κατέβηκαν μέχρι περίπου τον 40^ο παράλληλο προερχόμενοι από βορειότερα μέσα στη βαλκανική χερσόνησο τον 6^ο ή τον 7^ο μ.χ. αιώνα.

Η «σύνθετη ονομασία» είναι, απλά, μια παρηγοριά για την Αθήνα, για να μην «νοιώσει εντελώς ξεφτυλισμένη». Θα μείνει μόνο για ελληνική χρήση… Και πάλι macedonia θα είναι το όνομα στην τρέχουσα διεθνή χρήση. (Και φυσικά κάτι ιδέες τύπου θεία Λίτσα, περί «αμετάφραστου» κλπ, πάλι για ελληνική κατανάλωση είναι).

Κι ως εκεί. Τα περί εξαφάνισης του μακεδονικού έθνους και της μακεδονικής γλώσσας είναι έξω από οποιαδήποτε λογική, και άρα συζήτηση. Το μέγιστο, λοιπόν, που θα μπορούσε να εμφανίσει η ελληνική πλευρά οποιαδήποτε στιγμή, τώρα ή στο μέλλον, σαν «επιτυχία» μιας συμφωνίας θα ήταν ό,τι αφορά τις αναφορές σε μεγΑλέκους κλπ, και – πιθανόν – η προσθήκη κάποιας λέξης στο όνομα της δημοκρατίας της μακεδονίας. Ούτε άλλες αλλαγές στο σύνταγμα (έχουν γίνει ήδη καμιά 30αριά), ούτε διαγραφή της ύπαρξης σλαβομακεδονικής μειονότητας εντός ελλάδας…

Μπορεί, όμως, να τα πουλήσουν αυτά σα «νίκη» οι φαιορόζ στο εσωτερικό; Όχι. Και (εκτιμάμε) δεν ήθελαν ποτέ την αναγνώριση μιας «εθνικής ήττας» που εκ των πραγμάτων θα τους εξέθετε σε μια «εθνική οργή» μεγαλύτερη από εκείνη που έφαγε τον Παπαντρέου τον Γ.

Κανείς δεν θα ήθελε να αναλάβει τέτοια ευθύνη! Όλοι (και οι τωρινοί, και οι προηγούμενοι) θέλουν να συνεχίσουν να εμφανίζονται με «εθνικά καθαρά χέρια», παρατείνοντας την εκκρεμότητα…

Και που ξέρεις; Μπορεί κάποια άλλη στιγμή…

Τρίτη 6 Φλεβάρη. Άλλη εκδοχή του Σωρρισμού / Θεοδωρακισμού (: η ελληνική απάντηση στα ζόρια του μαρξισμού / λενινισμού!) είναι ο Ογκολιθισμός. Πρόκειται για την «σοφία Nick the greek», της οποίας το τελευταίο απαύγασμα ήταν το εξής:

«Σήμερα διαψεύστηκαν οι δημοσκοπήσεις της διαπλοκής. Φάνηκε η γύμνια της ΝΔ, αλλά και όσων δεν άκουσαν τον λόγο Οικουμενικού Πατριάρχη. Εκατομμύρια Ελλήνων πατριωτών έκαναν την επιλογή τους. Συνεχίζω, λοιπόν, με ήσυχη συνείδηση και ευθύνη να διαπραγματεύομαι για το καλό της πατρίδας».

Ο ογκόλιθος έλληνας υπ.εξ. υπονοεί, και λάθος δεν κάνουμε, ότι “εκατομμύρια ελλήνων πατριωτών άκουσαν τον λόγο Οικουμενικού Πατριάρχη (του ξέφυγε το άρθρο “του”) και απείχαν απ’ το συλλαλητήριο της διαπλοκής”.

Χμμμ… Το ότι θα συνεχίσει να διαπραγματεύεται, μετά από τέτοια έκρηξη διανοητικού σούπερ νόβα, είναι σχήμα λόγου. Εσείς θα διαπραγματευόσασταν έστω και ένα ζευγάρι παπούτσια με έναν τύπο που νομίζει πως όσοι δεν είναι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας είναι οπαδοί της δικής του; Κι αφού εσείς δεν θα το κάνατε, ξέρετε κάποιον άλλον που θα το έκανε;

Κι ακόμα χειρότερα: θα εμπιστευόσασταν το πότισμα της μοναδικής σας γλάστρας (το Σαββατοκύριακο της απουσίας σας) σε έναν τύπο που τον ευλόγησε ένας πατριάρχης, όχι των Ιεροσολύμων (που είναι “δικός του”) αλλά ο “οικουμενικός”, για να συνεχίσει να διαπραγματεύεται;

Καλύτερα να χαλάσετε το πουπουλένιο σας μαξιλάρι για την περίπτωσή του· κι αν έχετε και πάπλωμα πουπουλένιο, χαλάστε το κι αυτό: έχει μεγάλη παρέα. Η πίσσα (θα) είναι δώρο.

Δώρο της Ιστορίας… (Λένε ότι την άλλαξε ο «θεοδωρακισμός», αλλά το είπαν οι κλακαδόροι του…)