Tag: ρωσία

Όπλα, μπίζνες και συμμαχίες

Τρίτη 29 Μάη. Αντέχει η αμερικανική lockheed martin να μην πουλήσει τα 100 f-35 που έχει παραγγείλει η Άγκυρα; Αντέχει να της προτείνει να τα αγοράσει «λειψά», όπως (λέγεται ότι) απαιτεί το Τελ Αβίβ; Εντέλει η ψοφιοκουναβική ρητορική για «περισσότερες δουλειές» αντέχει να διώξει έναν καλό πελάτη (και συμπαραγωγό του όπλου, για να μην ξεχνιόμαστε), ε;

Δεν το ξέρουμε… Τα ρωσικά Su-57, που πιθανόν να αποδειχθούν ανώτερα των αμερικανικών f-35 (στη μισή τιμή!) θα χρειαστούν κάποιο χρόνο για να μπουν σε «γραμμή παραγωγής» για εξαγωγές· δεν είναι εναλλακτική για την Άγκυρα στο κοντινό μέλλον. Τα Su-35, ωστόσο, είναι: δοκιμασμένα, ήδη σε μαζική παραγωγή και σε εξαγωγές, και όχι de facto υποδεέστερα των f-35 σε αερομαχίες. Για την ακρίβεια οι “ειδικοί” υποστηρίζουν ότι αν πρόκειται να εμπλακούν σε αερομαχία τα δύο μοντέλα, το μόνο που μπορούν να κάνουν τα f-35 είναι να τα μαζέψουν και να εξαφανιστούν απ’ τον ορίζοντα…

Εν τέλει η εμπειρία και οι ικανότητες των χειριστών / πιλότων παίζουν (όπως σε οποιαδήποτε μηχανή, πολεμική ή όχι) σημαντικό ρόλο. Και τα f-35 μπορεί να είναι μια ακριβή πολυτέλεια για τον τουρκικό μιλιταρισμό, ενόσω έχει καλύτερες, φτηνότερες και πιο αξιόπιστες επιλογές.

Ωστόσο η οικονομική διάσταση της αγοράς (ή της ακύρωσής της), σημαντική από μόνη της, προστίθεται στην γεωπολιτική. Αν «μέλη του νατο» αρχίσουν να αγοράζουν όπλα που παράγονται εκτός νατο (και η Άγκυρα έχει κάνει ήδη το πρώτο βήμα με τους S-400) και, επιπλέον, έχουν την δική τους ιμπεριαλιστική ατζέντα που ταιριάζει μ’ εκείνην “αντιπάλων”, τότε τι σόι συμμαχία είναι αυτή τόσο από «στρατιωτική» όσο και από «πολιτική» άποψη;

Έλα ντε…

Συρία 2

Κυριακή 27 Μάη. Αυτός είναι χάρτης της επαρχίας του Idlib όπως τον δημοσιοποίησε πριν 2 ημέρες το ρωσικό υπ.αμ. Το θαλασσί είναι ο θύλακας· τα κίτρινα τρίγωνα (12) τα φυλάκια του τουρκικού στρατού· τα κόκκινα (10) του ρωσικού, και τα πράσινα (7) του ιρανικού. (Η περιγραφή είναι όπως έγινε επίσημα).

Το πρώτο που φέρνει στο μυαλό αυτή η εικονογραφία είναι ότι πρόκειται για σύνορα. Ωστόσο ο ρώσος αρχικαραβανάς διευκρίνησε ότι αυτή η κατανομή είναι συμφωνημένη μεταξύ των τριών «εγγυητριών δυνάμεων», δηλαδή του μπλοκ της Αστάνα. Συνεπώς σε καμμία περίπτωση δεν είναι εναντίον του Άσαντ και του καθεστώτος του· ή εν αγνοία του.

Μέσα στον θύλακα οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες κάνουν την «λάτζα», την δύσκολη δουλειά. Είτε με το καλό (με εξαγορά) είτε με το κακό (με πόλεμο) προσπαθούν να εξαφανίσουν την οργάνωση Tahrit al-Sham Hay’at ( παρατσούκλι της al-Nusra) που ελέγχεται και χρηματοδοτείται απ’ το Ριάντ.

Η τελευταία μέθοδος που εφαρμόζουν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (υποψιαζόμαστε σε συνεργασία με τις ρωσικές και τις ιρανικές) είναι «μυστηριώδεις εκτελέσεις» στελεχών της Tahrir al-Sham, με διάφορους τρόπους. Με ελεύθερους σκοπευτές, με γαζώματα σε δημόσια μέρη, με βόμβες στα αμάξια τους – πάντα από άγνωστους…. Οι υπόλοιπες οργανώσεις, όταν δεν πολεμούν ανοικτά την Tahrir al-Sham σχεδιάζουν την μετατροπή τους σε «κανονικό στρατό», υπό τον έλεγχο της Άγκυρας…

Αν το φέρει η κουβέντα και τίποτα πατριωτικά τσακάλια σας πουν ότι η Άγκυρα θέλει να προσαρτήσει την ζώνη του Idlib στην επικράτειά της, πείτε τους (κομψά) ότι είναι ηλίθιοι! Η περιοχή θα μείνει στην συριακή επικράτεια· αλλά υπό την μακρόχρονη επίβλεψη της Άγκυρας και των υπηρεσιών της. Εκτός αν ο τοξικός είναι κάτω απ’ το χώμα, ο διάδοχός του ζητήσει ταπεινά συγγνώμη για το κακό που έκανε το Ριάντ στον Άσαντ, δώσει και τα παιδιά του στη Δαμασκό σαν όμηρους / εγγύηση της νέας φιλίας, το ίδιο και το Τελ Αβίβ· ή γίνει κανάς σεισμός και εξαφανιστεί απ’ τον χάρτη η σαουδική αραβία.

Εκτός απ’ το πρώτο, τα υπόλοιπα δεν προβλέπονται. Συνεπώς οι σουνίτες (της συρίας κατ’ αρχήν…) θα επιβλέπονται άμεσα απ’ αυτούς που μπορούν να κάνουν την δουλειά της επιβλεψής τους. Τουρκία και κατάρ. Κι αυτό, φυσικά, θα έχει και διάφορα οικονομικά οφέλη για την Άγκυρα…

(Όσο για τον φιλόδοξο τοξικό πρίγκηπα; Θα τον δούμε ξανά live;)

Κορέες 2

Παρασκευή 25 Μάη. Γ) Ενώ, λοιπόν, η ακύρωση της συνάντησης ήταν εύκολη δουλειά, τα υπόλοιπα είναι από δύσκολα έως εξαιρετικά δύσκολα για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό· και υποθέτουμε ότι κάποιοι «ειδικοί» του το καταλαβαίνουν. Ενώ, δηλαδή, η συνάντηση ψόφιου κουναβιού – little rocket man ήταν απαραίτητη για το οριστικό «ξέπλυμα» του βορειοκορεατικού καθεστώτος, ο τρόπος που την χάλασε η Ουάσιγκτον (και οι γελοίες δικαιολογίες που επικαλέστηκε στο «γράμμα» του το ψόφιο κουνάβι), χρεώνει τις ηπα, και προσθέτει μια ακόμα «μαύρη σελίδα» στην πρόσφατη αναγνώριση της Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσας του ισραήλ και στην ακύρωση της συμφωνίας 5+1 για τα πυρηνικά του ιράν… Εγγράφεται, δηλαδή, σαν επιβεβαίωση ότι η άλλοτε «μόνη υπερδύναμη» είναι πλέον ένα κράτος – διεθνής ταραξίας.

Αυτό είναι το συν που αποκομίζει το μπλοκ του Βλαδιβοστόκ γενικά (και τα δύο κορεατικά καθεστώτα ειδικά) απ’ το «απότομο φρενάρισμα» του ψόφιου κουναβιού: την έξωθεν καλή μαρτυρία ότι ενώ έκανε ό,τι μπορούσε (την στιγμή της ακύρωσης η Πγιονγκγιανγκ κατέστρεφε τις υποδομές πυρηνικών δοκιμών της!!!) η Ουάσιγκτον δεν είναι διατεθειμένη για καμία «ειρήνη», ποτέ και πουθενά.

Δεν πρόκειται για «ιδεολογικό ζήτημα». Δεν είναι όμως, απ’ την άλλη, ένα «συμπεράσμα σε παγκόσμια θέα» που μπορεί να μετατραπεί αύριο ή μεθαύριο σε πρακτικές κινήσεις και οφέλη. Ειδικά όταν η Ουάσιγκτον έχει βάσεις και στρατό στη νότια κορέα.

Τώρα πέφτει ένα κάπως μεγαλύτερο βάρος (αν και όχι ασήκωτο) στις πλάτες του Moon: ως τώρα ζήτησε και πέτυχε μειωμένες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τους αμερικάνους στο όνομα του “καλού κλίματος” εν όψει της συνάντησης… Τώρα θα πρέπει να βρει τρόπους να κρατήσει σε απόσταση τους (στην πραγματικότητα εξοργισμένους με την πάρτη του) αμερικάνους με άλλα “συμμαχικά” επιχειρήματα… Και, ταυτόχρονα (αυτό είναι προφανώς ευκολότερο) θα πρέπει να συνεχίσει τις ενδοκορεατικές διαδικασίες ειρήνευσης με τρόπο ακόμα πιο κατηγορηματικό.

Πως θα μπορέσουν να σεγοντάρουν οι υπόλοιποι δύο του μπλοκ του Βλαδιβοστόκ, δηλαδή το Πεκίνο και η Μόσχα; Δεν ξέρουμε. Όμως το ρωσικό αφεντικό δεν άφησε την ευκαιρία της «έκλειψης των ηπα» να πάει χαμένη:

… Ο βορειοκορεάτης ηγέτης Kim Jong-un έκανε ό,τι υποσχέθηκε· ακόμα ακόμα ανατίναξε τα τούνελ στο πεδίο πυρηνικών δοκιμών του Punggye-ri· και μετά μάθαμε την ακύρωση της συνάντησης με τις ηπα… Ελπίζουμε ότι ο διάλογος θα ξαναρχίσει… και ότι η συνάντηση θα γίνει. Ο Putin «δεσμεύτηκε» ότι η Μόσχα και άλλοι διεθνείς παίκτες «θα εργαστούν από κοινού για να φέρουν πιο κοντά τις θέσεις των ηπα και της βόρειας κορέας». Που πρακτικά το μεταφράζουμε σε «όσο η Ουάσιγκτον κάνει αναγκαστικά πίσω τόσο εμείς θα κάνουμε μπροστά».

Θα φανεί. Σε 6 ημέρες (αν όχι νωρίτερα…), στις 31 Μάη, ο Lavrov θα βρίσκεται στην Πγιονγκγιάνγκ…

Συρία

Πέμπτη 24 Μάη. Ενώ στο Ριάντ προσπαθούν να αποδείξουν ότι ο τοξικός πρίγκηπας ζει και βασιλεύει μέσα από … φωτογραφίες (προφανώς άγνωστης χρονολογίας), στη νοτιοδυτική συρία συμβαίνει κάτι που ίσως (ίσως λέμε) σχετίζεται και με την (ας το πούμε κομψά για να μην πληγώσουμε και πληγωθούμε) «απουσία» του. (Αααχ τοξικέ! Γύρνα πίσω!!! Τόσα έχουν στηριχτεί πάνω σου!!!)

Η ασταμάτητη μηχανή είχε την εκτίμηση ότι η επαρχία της Dara’a, δίπλα ακριβώς απ’ τα κατεχόμενα παράνομα απ’ τον ισραηλινό στρατό υψώματα του Γκολάν (απ’ το 1967), θα μείνει υπό τον έλεγχο των αντικαθεστωτικών (των πλέον σκληροπυρηνικών και «πιστών» στο Ριάντ), επειδή αυτό βολεύει το Τελ Αβίβ. Όμως το συριακό καθεστώς, μετά την εκκαθάριση όλων των υπόλοιπων ανταρτοκρατούμενων θυλάκων γύρω απ’ την Δαμασκό, συγκεντρώνει τον στρατό του στα όρια των ανταρτοκρατούμενων ζωνών της Dara’a.

Υπάρχει μια φήμη ότι στην πρόσφατη επίσκεψή του στη Μόσχα ο σχεδόν υπόδικος πρωθ. του Τελ Αβίβ Netanyahu εξασφάλισε μεν την ρωσική άδεια να ρίξει μερικούς πυραύλους σε συριακούς στόχους που θεωρεί «απειλή», με αντάλλαγμα όμως να μην παρέμβει στην ανακατάληψη της Dara’a. Στις φήμες δεν μπορεί να στηριχτεί κανείς… Όμως στην Dara’a οι τελευταίοι hard core μισθοδοτούμενοι του Ριάντ και του Ντουμπάι εκδηλώνουν ασυνήθιστη συμπεριφορά: η μία ομάδα μετά την άλλη δηλώνουν διατεθειμένες να διαπραγματευτούν την παράδοση των όπλων τους και την αποχώρησή τους…

Ήδη το ρωσο-συριακό επιτελείο που έχει κάνει με επιτυχία τις προηγούμενες παρόμοιες διαπραγματεύσεις βρίσκεται στις πόλεις Nahij και Mohaja, για να εξασφαλίσει ότι στη Dara’a οι αντικαθεστωτικοί θα φύγουν «ήσυχα». Και χωρίς, ας πούμε, «video για χρήση χημικών απ’ τον Άσαντ» – με όλες τις γνωστές συνέπειες… Το ζήτημα είναι ότι όπως έγινε με πολλές εκατοντάδες άλλους ως τώρα, δυο επιλογές έχουν. Είτε να ζητήσουν και να πάρουν αμνηστία και να ενταχτούν στον συριακό στρατό· είτε να πάνε στο Idlib και να υπαχθούν στον τουρκικό έλεγχο. Προφανώς το ξέρουν. Και θα διαλέξουν ένα απ’ τα δύο…

Τίποτα δεν θα μείνει στον τοξικό («καλή του ώρα όπου κι αν βρίσκεται….») ή/και στο καθεστώς του απ’ την βαριά, τεράστια επένδυση στο συριακό πεδίο μάχης του 4ου παγκόσμιου…

Ίσως μόνο φωτογραφίες…

Απ’ άκρη σ’ άκρη στην γραμμή αντιπαράθεσης

Τετάρτη 23 Μάη. Η ασταμάτητη μηχανή έχει υποστηρίξει πρόσφατα ότι οι μέχρι τώρα διαφορές της αμερικανικής “διαχείρισης” του μετώπου της μέσης Ανατολής (με κεντρικό σημείο το ιράν) και του κυρίως μετώπου στην ανατολική ασία (με κεντρικό σημείο την βόρεια κορέα) είναι, απλά, διαφορά φάσης – ο όρος προέρχεται απ’ την φυσική.

Όσο παιρνούν οι μέρες αποδεικνύεται ότι έτσι συμβαίνει. Η Ουάσιγκτον ανεβάζει διαρκώς τους “τόνους” τόσο σε σχέση με το ιράν (και άρα, σε σχέση τόσο με την ευρώπη όσο και την ρωσία), όσο και σε σχέση με την βόρεια κορέα (εδώ, “πιάνοντας” και την κίνα).

Θα μπορούσε να είναι ρηχός βερμπαλισμός. Κρίνουμε το αντίθετο: ότι δεν είναι μια κενή πρακτικών ρητορική. Είναι αρκετά πιθανό ότι το αμερικανικό βαθύ κράτος δεν έχει αποφασίσει “κανονικά” την κήρυξη ενός all out πολέμου· ότι δεν είναι καν και καν έτοιμο για κάτι τέτοιο· και ότι βρυχάται τείνοντας προς τα εκεί με την ελπίδα ότι οι αντίπαλοί του θα φοβηθούν και θα κάνουν πίσω. Όμως, έχουμε την εκτίμηση, ότι δεν θα γίνει έτσι· σίγουρα δεν θα γίνει έτσι ουσιαστικά. Οι αντίπαλοι δεν θα κάνουν πίσω· είναι too late (με όρους καπιταλιστικής ανάπτυξης και ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού) για κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν ούτε αυτοί θα είχαν σαν πρώτη επιλογή έναν all out πόλεμο.

Το είδος της «εξωτερικής πολιτικής» που ακολουθεί πια σταθερά η Ουάσιγκτον, σε όλες τις εκφάνσεις της, ένα μόνο πράγμα δείχνει, και μ’ έναν τρόπο μόνο εξηγείται: στρίμωγμα, σοβαρό στρίμωγμα. Με βάση την ιστορία, την ιδεολογία και την μεθοδολογία της ηγεμονίας του, το αμερικανικό καθεστώς δεν έχει plan b για να αντιμετωπίσει το στρίμωγμά του: μια μόνο ιδέα επιβολής έχει, κι αυτή είναι στρατιωτική / μιλιταριστική.

Στον μικρό καπιταλιστικό πλανήτη γη κανείς δεν μπορεί να κάνει πίσω. Μπορεί να διαφέρουν οι τακτικές, μπορεί να διαφέρουν οι μέθοδοι ιμπεριαλιστικής προώθησης, αλλά για κανέναν δεν υπάρχει «πίσω». Το γεγονός είναι σαφές και καθόλου πρωτοφανές: δεν χωράνε όλοι! Γιατί είναι όλοι το ίδιο καπιταλιστές, το ίδιο “πεινασμένοι”. Η ξαναμοιρασιά του πλανήτη (της εργασίας, των πρώτων υλών, της κατανάλωσης) απαιτεί, όλο και πιο έντονα, την εξουδετέρωση «κάποιου» ή «κάποιων».

Δείτε το έτσι: ούτε η συμφωνία για τα πυρηνικά του ιράν όπως εφαρμόστηκε ως τώρα, ούτε και η αμερικανική αναγνώριση της πυρηνικής πραγματικότητας της Πγιονγκγιάνγκ θα ήταν κάποιου είδους άμεση καταστροφή για την Ουάσιγκτον. Αν, όμως, τα αφεντικά της βλέπουν έτσι τα πράγματα, κι αν δρουν με τον τρόπο που δρουν, θα έχουν τους σοβαρούς λόγους τους. Είναι μάταιο να ελπίζει κανείς ότι «με λίγη βοήθεια απ’ τους φίλους τους θα αλλάξουν μυαλά».

Γιατί, είναι φανερό αυτό, η Ουάσιγκτον υπερασπίζεται κάτι που κατακτήθηκε (και) με τα όπλα, και πράγματι αμφισβητείται σοβαρά: την παγκόσμια ηγεμονία της, ειδικά όπως αυτή διαμορφώθηκε πολύ πρόσφατα, στα ‘90s. Και είναι στοιχειώδες από ιστορική άποψη ότι οι “αυτοκρατορίες” δεν γκρεμίζονται αθόρυβα…

Κορέες 1

Τρίτη 22 Μάη. Η σημερινή επίσκεψη του νοτιοκορεάτη προέδρου Moon στην Ουάσιγκτον έναν στόχο έχει: να σιγουρέψει ότι στις 12 Ιούνη, στη Σιγκαπούρη, το ψόφιο κουνάβι θα ικανοποιηθεί με το φωτοστέφανο του «Μεγάλου Ειρηνοποιού» (και μερικές καλοδιατυπωμένες υποσχέσεις) και δεν θα ακολουθήσει την εμπρηστική γραμμή που έχουν ετοιμάσει οι Bolton και σία. Στην πράξη ο Moon θα πρέπει να αξιοποιήσει το σχετικό «βάθος ελιγμών» που του προσέφερε ο Kim με τις τελευταίες διαμαρτυρίες του, και να εμφανιστεί στο ψόφιο κουνάβι σαν το «δεξί του χέρι»… Όλα αυτά καλλιεργώντας πάντα τον ψοφιοκουναβικό ναρκισσισμό.

Υπάρχει θέμα – και το μπλοκ του Βλαδιβοστόκ θα ήταν ανόητο αν δεν το περίμενε. Οι σωματοφύλακες του ψόφιου κουναβιού, ξεκινώντας απ’ τον Bolton, αφού αιφνιδιάστηκαν απ’ την ψοφιοκουναβική ευκολία να συμφωνήσει ένα ραντεβού με τον Kim χωρίς προϋποθέσεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να μπει ο «little rocket man» στη θέση του. Δηλαδή στη γωνία. Η ιδέα και η  μεθόδευση είναι ότι το ψόφιο κουνάβι στις 12 Ιούνη θα πρέπει να απαιτήσει ξεβράκωμα του βορειοκορεατικού καθεστώτος, πριν (και για να) προσφέρει κάτι σαν «εγγυήσεις ασφάλειας»: ο ορισμός της αποτυχίας της συνάντησης.

Παρότι (υποθέτουμε) το μπλοκ του Βλαδιβοστόκ έχει τις εναλλακτικές του αν έτσι εξελιχθούν τα πράγματα, θα προτιμούσε να μην γίνει έτσι. Οι κινήσεις στην ανατολική ασία γίνονται γρήγορα· αλλά το μάτι του μπλοκ του Βλαδιβοστόκ είναι στο Τόκιο. Μια πετυχημένη έκβαση του ραντεβού στις 12 Ιούνη στη Σιγκαπούρη, θα έδειχνε στο ιαπωνικό καθεστώς ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να βραχυκυκλωθεί (έστω: τώρα…) και, κατά συνέπεια, ότι το Τόκιο θα πρέπει να απεξαρτηθεί απ’ την αμερικανική στρατιωτική ομπρέλα και να επιδιώξει μια “ομαλή συνεργασία” στην ανατολική ασία. Αντίστροφα, η αποτυχία θα ξανάφερνε στην ημερήσια διάταξη τις αμερικανικές απειλές· και τις αμερικανικές στρατιωτικές περιπολίες. Με όλα τα συνακόλουθα.

Αυτό πρέπει να αποφευχθεί, για όσο περισσότερο γίνεται.

Ουκρανία

Τρίτη 22 Μάη. Μπορεί να αποδειχθεί ένα μικρής διάρκειας και ήσσονος σημασίας γεγονός. Οφείλουμε, όμως, να το σημειώσουμε, επειδή έχει υπάρξει προετοιμασία. Και επειδή το ουκρανικό «μέτωπο» του 4ου παγκόσμιου πολέμου βρυκολακιάζει καθαρά στην αμερικανική απαγόρευση του nord stream 2.

Συμβαίνει, λοιπόν, αυτό που η καθεστωτική δημαγωγία ονομάζει «κλιμάκωση των εχθροπραξιών». Ο ουκρανικός στρατός (ή αυτό που παριστάνει τον στρατό του Κιέβου) έκαναν χτες μια κάπως full επίθεση κατά των θέσεων του στρατού του Donetsk. Όχι με αξιοσημείωτα αποτελέσματα – κατ’ αρχήν. Αλλά δεν μπορούμε να προβλέψουμε με σιγουριά τις εξελίξεις· αν και οι φόβοι μας δεν υποδεικνύουν αισιοδοξία.

Είναι άχρηστο να ευχηθούμε το να μην ανοίξει η Ουάσιγκτον, ξανά, την «ουκρανική πληγή». Απ’ την μεριά της είναι λογικό. Βάλτε φωτιά στα τόπια: στον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό αυτή η κοινότοπη κουβέντα είναι το πανηγύρι των καννίβαλων.

Όμως, δυστυχώς, μέσα σ’ αυτόν τον ανταγωνισμό κυλάνε οι μέρες και οι νύχτες μας. Για κακό. Ο ογκόλιθος, σαν εκπρόπωπος των συμφερόντων των ντόπιων αφεντικών (αρχίζοντας απ’ τα «εθνικά» τέτοια, τους εφοπλιστές), μετά το ραντεβού του με τον Pompeo, πού να έχει κανονίσει, άραγε, το καταφύγιό του – αν και όταν χρειαστεί;

Χρηματοπιστωτικοί ελιγμοί 2

Δευτέρα 21 Μάη. Η εδραίωση της διεθνούς «χρηματοπιστωτικής πολυμέρειας» (το «οικονομικό» ισοδύναμο της «πολυ-πολικότητας»…) δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Μπορεί, για παράδειγμα, σχετικά εύκολα διάφορα ευρωπαϊκά κράτη να αρχίσουν τις τιμολογήσεις (και τις πληρωμές) σε ευρώ για την αγορά ιρανικού πετρελαίου… Όμως η δημιουργία ενός «εναλλακτικού swift» είναι πιο δύσκολη υπόθεση.

Η Μόσχα έχει δημιουργήσει ένα εναλλακτικό σύστημα τέτοιου είδους (mir) στο οποίο έχουν συνδεθεί όχι μόνο μερικές εκατοντάδες ρωσικές τράπεζες, αλλά και κάμποσες ιρανικές – παράλληλα με το swift. H κίνα διαθέτει επίσης κάτι ανάλογο. Ωστόσο ως τώρα και τα δύο απέχουν απ’ το να έχουν διεθνή χρήση, στο βαθμό που δεν έχει ενταχθεί σ’ αυτά τα συστήματα ικανός αριθμός μεγάλων (πολυεθνικών) τραπεζών.

Στο επίπεδο των τιμολογήσεων και των πληρωμών, ίσως το Πεκίνο να έχει κάνει ως τώρα το «πρώτο βήμα»: απ’ τις αρχές Μάη τιμολογεί ένα ικανό μέρος των πετρελαϊκών εισαγωγών του σε yuan, ενώ έχει δημιουργήσει και τις σχετικές χρηματιστηριακές υποδομές (: συμβόλαια και αγοραπωλησία τους). Δεν είναι συμβολική κίνηση. Το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου έχει έναν ετήσιο «κύκλο» 14 τρισεκατομμυρίων δολαρίων (το πετρέλαιο είναι το πλέον «εμπορικό» είδος στον καπιταλιστικό κόσμο) και η κίνα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας του. Η νομισματική ηγεμονία της Ουάσιγκτον βασίζεται κυρίως στο ότι το πετρέλαιο τιμολογείται διεθνώς σε δολάρια. Φαίνεται ότι κινεζικό σχέδιο της αντικατάστασης του δολαρίου απ’ το yuan δουλεύει κατ’ αρχην, αν κρίνει κανείς την γρήγορη αύξηση των πετρο-συμβολαίων σε yuan απ’ το 8% στο 12% παγκόσμια μέσα σε λίγες βδομάδες.

Παρότι οι παράλληλες αυτές κινήσεις (ο περιορισμός της διεθνούς χρήσης του δολαρίου, αρχίζοντας απ’ τα στρατηγικής σημασίας ενεργειακά εμπορεύματα, και η δημιουργία παράλληλων συστημάτων τραπεζικών εκκαθαρίσεων, ακόμα και μέσω blockchain) θα χρειαστούν κάποιο χρόνο για να αποδώσουν, η τάση γίνεται όλο και πιο επίμονη, εξαιτίας αυτού που θα μπορούσε να ονομαστεί ακόμα και «χρηματοπιστωτική πειρατεία» εκ μέρους της Ουάσιγκτον.

Η Ουάσιγκτον απαγορεύει…

Κυριακή 20 Μάη. Το προχθεσινό ρεπορτάζ του διεθνούς καθεστωτικού (αμερικανικού) πρακτορείου bloomberg δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών:

Ο Nord Stream 2, ο σχεδιαζόμενος ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου προς την Γερμανία μέσω του βυθού της Βαλτικής είναι το πιο πρόσφατο μέτωπο στην εντεινόμενη σύγκρουση ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η Wall Street Journal ανέφερε την Πέμπτη ότι ο πρόεδρος Donald Trump απαιτεί απ’ την Γερμανία να ακυρώσει τον Nord Stream 2 σαν μια απ’ τις προϋποθέσεις για να υπάρξει εμπορική συμφωνία με την Ευρώπη που δεν θα περιλαμβάνει δασμούς στις εισαγωγές [στις ηπα…] ατσαλιού και αλουμινίου.

Οι ΗΠΑ είναι αντίθετες εδώ και καιρό με τον αγωγό, υποδεικνύοντας τις ανάγκες ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ευρώπης και τα συμφέροντα της Ουκρανίας, που θα χάσει την σημασία της σαν πέρασμα του ρωσικού αερίου με τον νέο αγωγό. Αυτή τη βδομάδα ένας αμερικάνος αξιωματούχος [η Sandra Oudkirk, υφυπουργός εξωτερικών για τα ζητήματα ενεργειακής διπλωματίας των ηπα] υπέδειξε την πιθανότητα ότι αυτός ο αγωγός μπορεί να επιτρέψει στη ρωσία να εγκαταστήσει τεχνολογία παρακολούθησης στην Βαλτική. Αυτό το επιχείρημα είναι συζητήσιμο, αφού ο ο Nord Stream 2 σχεδιάζεται να τοποθετηθεί παράλληλα με έναν ήδη υπάρχοντα ρωσικό αγωγό, τον Nord Stream 1, τον οποίο εύκολα η Ρωσία θα μπορούσε να χρησιμοποιεί ήδη για κατασκοπεία.

Οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι τα κίνητρα της αμερικανικής κυβέρνησης δεν είναι αλτρουϊστικά. Ο νόμος του 2017 για την «αντιμετώπιση των ανταγωνιστών των ηπα μέσω κυρώσεων» περιγράφει την αντίθεση των ΗΠΑ στον Nord Stream 2 αμέσως μετά μια παράγραφο που καλεί την κυβέρνηση «να δώσει προτεραιότητα στις εξαγωγές των ενεργειακών πρώτων υλών των ΗΠΑ, με σκοπό να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, να βοηθήσουν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, και να ενισχύσουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ». Για τους αξιωματούχους στη Γερμανία, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να σταματήσουν τον Nord Stream 2 είναι μέρος μιας προσπάθειας να προωθηθούν οι εξαγωγές του υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ, που αποτελούν το 5% των ευρωπαϊκών εισαγωγών υγροποιημένου αερίου το 2017.

Οι εξαγωγές των ΗΠΑ είναι τόσο μικρές επειδή το κόστος μεταφοράς του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου [LNG] το κάνει πιο ακριβό σε σχέση με την ενέργεια που έρχεται απ’ την Μέση Ανατολή. Είναι επίσης τουλάχιστον 20% ακριβότερο απ’ το αέριο μέσω αγωγού που παράγει η ρωσική Gazprom. Επιπλέον, ακόμα κι αν η τιμή διαφοροποιηθεί, η Γερμανία χρειάζεται όλο το αέριο που μπορεί να πάρει από οποιαδήποτε πηγή, αφού σκοπεύει να καταργήσει τα πυρηνικά και τα θερμοηλεκτρικά [που χρησιμοποιούν γαιάνθρακα] εργοστάσια.

…

Πρόκειται για…

Κυριακή 20 Μάη. Πρόκειται για πόλεμο, χωρίς εισαγωγικά. Το «οικονομικός» ή το «εμπορικός» είναι ευφημισμός. Κάθε ενδοκαπιταλιστική σύγκρουση έχει υλικά κίνητρα!

Η Ουάσιγκτον, λοιπόν, θέλει να επιβάλλει στην ευρώπη από που θα ψωνίζει φυσικό αέριο… Θέλει να της επιβάλλει να αγοράζει από εκεί που συμφέρει τις ΗΠΑ είτε οικονομικά, είτε γεωπολιτικά…. Θέλει να της επιβάλει μια ενεργειακή θηλειά για να την ελέγχει… Και φυσικά θέλει να σπάσει οποιοδήποτε ενδεχόμενο ενίσχυσης της ρωσο-ευρωπαϊκής ενεργειακής σχέσης· επειδή μια τέτοια σχέση μεταξύ των συγκεκριμένων κρατών μπορεί να πάει και μακρύτερα…

Στην εισήγηση που έγινε στις 9 Μάη, στα πλαίσια της Καμπάνιας Μ15, απ’ το «συμβούλιο για την εργατική αυτονομία» με θέμα τις συγκρούσεις για το φυσικό αέριο στην ανατολική Μεσόγειο και στη μέση Ανατολή και τον ρόλο της ελληνο-ισραηλινής συμμαχίας σ’ αυτές τις συγκρούσεις (εισήγηση εδώ) τονίσαμε ακριβώς αυτήν την ουσιαστική παράμετρο. Το γεγονός, δηλαδή, ότι η διακίνηση φυσικού αερίου μέσω χερσαίων αγωγών στερεί τις ΗΠΑ απ’ τον ενεργειακό έλεγχο του πλανήτη, που όσο το βασικό ενεργειακό εμπόρευμα ήταν το πετρέλαιο (που μεταφερόταν από τάνκερ) ήταν βασικό ιμπεριαλιστικό εργαλείο της Ουάσιγκτον μέσω της ναυτικής κυριαρχίας της.

Να που στο τέλος ενός ανάλογου ρεπορτάζ της καθεστωτικής «καθημερινής» (18 Μάη) αναφέρει κάτι «ελληνικού ενδιαφέροντος» (ο τονισμός με υπογράμμιση δικός μας), επιβεβαιώνοντας τόσο την γενική όσο και την ειδική θέση μας:

… Η κ. Oudkirk απέρριψε ως ανεφάρμοστη την πρόταση που είχε κάνει την περασμένη εβδομάδα η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, πως η Ουκρανία θα αποζημιωθεί για απώλεια εσόδων που θα έχει, εξαιτίας της λειτουργίας του Nord Stream 2, ο οποίος θα την παρακάμπτει. Ως εναλλακτικές λύσεις, η Oudkirk πρότεινε η Ευρώπη να προμηθεύεται φυσικό αέριο από την Κασπία Θάλασσα, την ανατολική Μεσόγειο, την Αλγερία και, τελικά, από τις ΗΠΑ και την Αυστραλία…