Έκτακτη είδηση!

Σάββατο 6 Μάρτη. Η επιδημία [Χ] «γονατίζει» τα εθνικά συστήματα υγείας σε χώρες της Ευρώπης.

Στη Γαλλία η κατάσταση στα τμήματα επειγόντων περιστατικών έφτασε σε οριακό σημείο.

Για το λόγο αυτό αποφασίστηκαν έκτακτα μέτρα.

Μεταξύ άλλων, όπως είπε η υπουργός Υγείας, θα αναβληθούν τα μη επείγοντα χειρουργεία, ώστε να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία

«Παραμένουμε σε κινητοποίηση, απαιτείται διαρκής ενημέρωση. Τα νοσοκομεία σήμερα αντιμετωπίζουν μια τεταμένη κατάσταση. Βρίσκονται στα όριά τους και εμείς αντιμετωπίζουμε αυτήν την πίεση με την εφαρμογή των μέτρων που λάβαμε», τόνισε η Μαρισόλ Τουρέν, μετά την σύσκεψη που έγινε στο Μέγαρο των Ηλυσίων για το θέμα.

Στη Βρετανία, το Εθνικό Σύστημα Υγείας βρίσκεται το τελευταίο διάστημα υπό κατάρρευση, γεγονός που προκαλεί σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση.

Στην Αγγλία 23 νοσοκομεία βρίσκονται σε «μαύρο συναγερμό» και ανακοίνωσαν ότι δεν μπορούν να εγγυηθούν στο εξής την ασφάλεια των ασθενών.

Μάλιστα αποφασίστηκε να αναβληθούν χειρουργεία για καρκίκους ή αποφασίστηκε να εξετάζονται ενήλικες σε παιδιατρικές κλινικές.

Μια ασθενής δηλώνει συγκλονισμένη.

«Φοβήθηκα τόσο πολύ, ήθελα μόνο να γυρίσω σπίτι μου. Δεν υπήρχε καμιά φροντίδα, τίποτε απολύτως. Ζητούσες βοήθεια αλλά δεν σου την παρείχαν. Έβλεπες ανθρώπους να προσπαθούν να σηκωθούν από το κρεββάτι, προφανώς καταβεβλημένοι, και ουδείς τους πρόσεχε», δηλώνει χαρακτηριστικά.

Για κατάρρευση των τμημάτων επειγόντων περιστατικών και στην Ισπανία μιλούν τα ΜΜΕ της χώρας, λόγω της εκρηκτικής αύξησης των κρουσμάτων [Χ]

Αυξημένα περιστατικά [Χ] καταγράφονται και στην Ελλάδα.

Πριν λίγες ημέρες έγινε γνωστό ότι στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας ο αριθμός των ασθενών που προσήλθαν, μόνο σε ένα 24ωρο, ξεπέρασε τους 400.

Καταλάβατε, έτσι δεν είναι; Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη!! Τα συστήματα υγείας καταρρέουν … εξαιτίας της επικινδυνότητας του ιού (όχι για άλλους λόγους, ε; όχι λόγω της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης του συνόλου της βιομηχανίας και της ιδεολογίας της υγείας, ε;)

Συνεπώς η απάντηση στην ερώτηση τι είναι το [Χ] είναι εύκολη: ο τσαχπίνης φυσικά!

Αμ δε! Κανένας τσαχπίνης!! Είναι η εποχική γρίπη!… Χρονολογία; 12 Γενάρη 2017…. (Ευχαριστούμε την Π. που ξετρύπωσε το ρεπορτάζ). Το θυμάστε μήπως; Μόλις πριν 4 χρόνια έγινε αυτή η καταστροφή… Όχι, δεν το θυμάστε: τότε δεν εκδόθηκαν ιατρο-πολιτικο-εισαγγελικές αποφάσεις για μαζική κατ’ οίκον φυλάκιση των υπηκόων, ούτε εντάλματα σύλληψης, εξοστρακισμού, προβοκαρίσματος, χρηματικής τιμωρίας των αντιφρονούντων….

Όποιος δεν έχει καταλάβει ακόμα τι είναι η πρόσφατη υγιεινιστική τρομοεκστρατεία, ποιά είναι η γενεαλογία, η προετοιμασία και οι σκοποί της, ποιά είναι τα αφεντικά της και τι επιδιώκουν, να σηκώσει το μανίκι απ’ το μπράτσο του!

(φωτογραφία: Ο.Κ., δεν είχε φέρετρα η εικονογράφηση της “υγιειονομικής έκτακτης ανάγκης”… Το 2017 ίσως να μην ήταν σίγουροι οι δημαγωγοί και τ’ αφεντικά τους για το πόσο carpet θα πρέπει να είναι το bombing… Το 2020 ήταν… Όπως είπε, άλλωστε, εκείνο το γνωστό κάθαρμα, ο Ferguson, αν δεν υπήρχε η Κίνα τα πράγματα θα ήταν αλλιώς…)

Τα αναδρομικά…

Πέμπτη 18 Φλεβάρη. Ο ιός κυκλοφορούσε πλατιά στην Wuhan τον Δεκέμβριο [του 2019] κάτι που είναι καινούργιο εύρημα – δήλωσε ο Peter Ben Embarek, επικεφαλής του team του Π.Ο.Υ. που έκανε πρόσφατα επίσκεψη και έρευνες στην Wuhan, αναζητώντας την προέλευση του τσαχπίνη…

«Καινούργιο εύρημα»; Συγγνώμη κυρ Peter, αλλά γίνεσθε αστείος. Και, επίσης, αποδεικνύετε τον οριενταλισμό των δυτικών. Αναγκάζοντας την ταπεινή ασταμάτητη μηχανή να ανασύρει απ’ το ταπεινό της αρχείο κάποιο στοιχείο (απ’ αυτά που της επέτρεψαν να έχει έγκαιρα μια γνώμη για το θέμα, πριν καταταχτούν στον «πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού» οι αγουροξυπνημένοι caradinieri…)

Δείτε κύρ Peter, και όποιος άλλος ενδιαφέρεται. Το παρακάτω είναι δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης της south china morning post, της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία εφημερίδας του Χονγκ Κονγκ… Ιδιοκτησίας του alibaba group – δεν την λες αντι-καθεστωτική, έτσι δεν είναι; Μάλλον “εντός γραμμής” είναι..

Ημερομηνία: 13 Μάρτη 2020. Τίτλος: Αποκλειστικό: κορονοϊός: το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα covid-19 στην κίνα ιχνηλατήθηκε πίσω στις 17 Νοέμβρη. Αναφορά στο ρεπορτάζ: Το πρώτο κρούσμα κάποιου με covid-19, η ασθένεια που προκαλεί ο νέος κορονοϊός, μπορεί να ιχνηλατηθεί πίσω στις 17 Νοέμβρη, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία… Οι κινεζικές αρχές ταυτοποίησαν τουλάχιστον 266 άτομα που είχαν κολλήσει πέρυσι, το σύνολο των οποίων βρέθηκαν υπό ιατρική παρακολούθηση κάποια στιγμή…

Αν οι δυτικοί έδιναν προσοχή στο τι γινόταν (και τι λεγόταν) στην κίνα, ας πούμε στις 13 Μάρτη του 2020, θα λάμβαναν υπόψη τους το σοβαρό ενδεχόμενο ο τσαχπίνης να είναι αισθητά παλιότερος απ’ την επίσημη ανακάλυψή του!!!

Ας δούμε όμως λίγο ακόμα τι παλιά κουλούρια (όχι κουλουράκια!) πουλάει ΤΩΡΑ για καινούργια ο Π.Ο.Υ.:

Κάναμε διάφορα μοντέλα… Στο σύνολο των ατόμων που έχουν μολυνθεί γύρω στο 15% έχουν σοβαρά συμπτώματα, οι υπόλοιποι έχουν ελαφριά… λέει ο Embarek. Αυτό σημαίνει ότι υπήρχαν το λιγότερο 1.100 κρούσματα covid-19 στην Wuhan τον Δεκέμβρη του 2019…. Οι ερευνητές του Π.Ο.Υ. ταυτοποίησαν επίσης 13 διαφορετικές γενετικές ακολουθίες του ιού από εκείνο τον μήνα… κάτι που είναι συνηθισμένο καθώς συμβαίνουν μεταλλάξεις κατά την εξάπλωση και την αναπαραγωγή κάθε ιού. Αλλά η ανακάλυψη τόσων πολλών γενετικών ακολουθιών του ιού από τον Δεκέμβρη του 2019 μπορεί να σημαίνει ότι κυκλοφορούσε ακόμα νωρίτερα απ’ ότι νομίζουμε…. Μια μελέτη απ’ το εθνικό αντικαρκινικό ινστιτούτο του ΜΙλάνου υποστηρίζει οτι κρούσματα του covid-19 έχουν εντοπιστεί στην ιταλία τον Οκτώβρη του 2019…

Α χα! Έτσι ε; Γιατί δεν κάνουν μια βόλτα απ’ την καταλωνία οι ντετέκτιβ του Π.Ο.Υ.; Το πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης ανακάλυψε το RNA του τσαχπίνη, ψάχνοντας αναδρομικά τα διατηρημένα δείγματα απ’ τα λύματα της πόλης, στις 12 Μάρτη του 2019! Λοιπόν; Είτε ο τσαχπίνης έκανε τον γύρο του κόσμου με οτοστόπ το αργότερο απ’ τις αρχές του 2019 (ένα προσκύνημα στην Καταλωνία είναι απαραίτητο για original ταραχοποιά στοιχεία!) είτε ξεκίνησε το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς με site seeing στην Wuhan, υπάρχει ένα σοβαρό ιατρικο-πολιτικό ζήτημα: πριν αναγγελθεί σαν καινούργιος κορονοιός / φονιάς ο τσαχπίνης ΔΕΝ υπήρχε στη λίστα των εγκληματιών του πλανήτη! Είτε γυρνόφερνε 2 μήνες, είτε 3, είτε 9, κανείς δεν είχε προσέξει κλινικά κάτι ιδιαίτερο, κάτι ανησυχητικό, κάτι ιδιαίτερα φονικό…

Πιο συγκεκριμένα: στις αρχές του Γενάρη του 2020 το κινέζικο κράτος ανακοίνωσε επίσημα ότι οι βιοτεχνολόγοι του ταυτοποίησαν έναν καινούργιο κορονοϊό, του οποίου το RNA έμοιαζε κατά 80%+ με εκείνο του SARS, αλλά επίσης κατά 80%+ με άλλους κορονοιούς κοινού κρυολογήματος… Στις 4 Γενάρη ο Π.Ο.Υ. ανακοίνωσε ότι υπάρχει μια κάποια συγκέντρωση περιστατικών πνευμονίας στην Wuhan χωρίς θανάτους… Αυτό σημαίνει ότι: τον Δεκέμβρη του 2019 στη Wuhan· ή/και τον Οκτώβρη του 2019 στην ιταλία· ή/και τον Μάρτη του 2019 στην Βαρκελώνη, ο τσαχπίνης δεν ήταν ο εξολοθρευτής του κόσμου! Γιατί αν ήταν θα το είχαν πάρει χαμπάρι διάολε!! Ενδεχομένως να είχε μια κάποια συμβολή σε πνευμονικές επιπλοκές και, άρα, θανάτους· όμως τόση όση να περνάει απαρατήρητη, να αποδίδεται στις συνέπειες κάποιας συνηθισμένης γρίπης· ή να αποδίδεται στα υποκείμενα νοσήματα…

Και μετά; Μετά «ανακαλύφθηκε»… Και απ’ την στιγμή που «ανακαλύφθηκε» άρχισε να χρεώνεται!!… Σα να βρέθηκε ο παπάς για να θαφτούν πεντέ-έξι… Κοινή δεξαμενή το ονόμασε αυτό ο κυρ Σωτήρης, ο ντόπιος αρχι-ιερέας της προσευχής των 6…

Πώς γίνεται όταν αγνοείται η ύπαρξη ενός ιού να μην υπάρχει «μακελιό»· αλλά αυτό να γίνεται κοινοτοπία μόλις γίνει γνωστός και αρχίσει να χρεώνεται την καταστροφή του σύμπαντος; Πώς γίνεται όταν αρχίσει αυτη η χρέωση να εξαφανιστεί η γρίπη; Να σας πούμε: γίνεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που οι μεταλλάξεις του είναι αδιάφορες επί ένα τουλάχιστον χρόνο, μέχρι να χρειαστεί να επιστρατευτούν για λογαριασμό ενός νέου κύματος τρομοεκστρατείας, στις αρχές του 2021.

Έτσι γίνεται! Όλα είναι θέμα προπαγάνδας ή, για να το πούμε πιο χαριτωμένα, public relations!! Που επειδή δεν μπορεί να τις κάνει κανένας ιός, τις κάνουν …. οι «κυνηγοί» του!…

Ξέρετε ποιοί.

Άνιση αναμέτρηση

Τετάρτη 10 Φλεβάρη. Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι το ελλαδιστάν έχει δημιουργήσει “σχολή εξωτερικής πολιτικής”: δώστου διεθνή φασίστα περιοπής και πάρτου την ψυχή… Ή θα μπορούσε να συμβαίνει το ανάποδο: το ελλαδιστάν να είναι αριστούχος μαθητής μιας διεθνούς (πρωτοκοσμικής πάντα) σχολής, με την ίδια εξειδίκευση.

Σε κάθε περίπτωση η επίσκεψη του “οτι-πιο-κοντά-σε-υπουργό-εξωτερικών-διαθέτει-η-ε.ε.” επιτρόπου Josep Borrell στην Μόσχα στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας ήταν ένα φιάσκο περιοπής. Ήταν άνιση η αναμέτρηση, κάτι σαν «αποστολή αυτοκτονίας». Ο Borrel έχει μια καρέκλα που είναι συμβολική· κι ακόμα, σαν τέτοια, με το ζόρι. Την πήρε τον Δεκέμβρη του 2019, διαδεχόμενος το προηγούμενο χλωμό πρόσωπο που έπαιξε τον ίδιο ρόλο, την κυρία Federica Mogherini. Πριν γίνει εκπρόσωπος του φαντάσματος της υποτιθέμενης «ενιαίας εξωτερικής πολιτικής» της ε.ε. ο καταλανός και σοσιαλδημοκράτης κυρ Josep είχε διατελέσει υπ.εξ. του ισπανικού κράτους για περίπου ένα χρόνο, μεταξύ καλοκαιριού του ’18 και καλοκαιριού του ’19, στην κυβέρνηση Sanchez… Με τέτοιο παρελθόν ο 70plus κυρ Josep θα μπορούσε να θεωρηθεί ικανός στις ισπανικές καθεστωτικές ίντριγκες, αλλά χαμένος από χέρι στην πιο υψηλόβαθμη επίσκεψη / εκπροσώπηση της ε.ε. στη Μόσχα από το 2017. Έχοντας απέναντι του τον Sergey Lavrov: έκφραση της παράδοσης του ρώσικου καθεστώτος να κρατάει σε τέτοια πόστα όσο περισσότερο γίνεται τα στελέχη του, ο Lavrov είναι υπ.εξ. απ’ το 2004 συνεχώς. Έχει δει… και τι δεν έχει δει! Έχει ακούσει… και τι δεν έχει ακούσει!!

Τι πήγε να κάνει άραγε ο Borrell στη Μόσχα; Είναι απίθανο να είχε κάποια μυστική αποστολή με δεδομένη την ασήμαντη εμπειρία του αλλά και το συμβολικό αξίωμά του. Επίσημα κουβαλούσε έναν «κατάλογο θεμάτων» συζήτησης μεταξύ ε.ε. – ρωσίας, που περιελάμβανε τα πάντα όλα: απ’ την ουκρανία μέχρι τον nord stream 2, και απ’ το sputnik V μέχρι…. μέχρι τον πιο πρόσφατο αγαπημένο της δύσης, τον Alexey Navalny….

Αυτός ο τύπος είναι πατενταρισμένος φασίστας. Ώσπου να αναγορευτεί απ’ τους δυτικούς σε ενσάρκωση της δημοκρατίας στη ρωσία, η κύρια «πολιτική δουλειά» του Navalny ήταν οι συμμαχίες του με τους ρώσους νεοναζί, skins και όποιο άλλο παρόμοιο κατακάθι. Η αναγόρευσή του σε «ήρωα της ελευθερίας» απ’ τα ευρωπαϊκά κράτη και την Ουάσιγκτον έχει εκνευρίσει ιδιαίτερα την Μόσχα, αν όχι για κάποιον άλλο λόγο σίγουρα επειδή το ημερολόγιο δείχνει 2021 – και οι παγκόσμιοι συσχετισμοί δύναμης αλλάζουν ραγδαία.

Αυτό το φασιστόμουτρο ήταν η φαρδιά μπανανόφλουδα που πάτησε ο έρμος ο κυρ Josep. Ζήτησε (εκ μέρους της ε.ε.) την αποφυλάκισή του και μια έρευνα για την (υποτιθέμενη) δηλητηρίασή του – και θεώρησε σκόπιμο να το δηλώσει και στη συνέντευξη τύπου, καμαρώνοντας ίσως. Ο Lavrov, αφού κατηγόρησε Βερολίνο, Παρίσι και Βρυξέλες για διπλοπροσωπία, έδωσε το τελικό κτύπημα στον ύπατο εκπρόσωπο της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής: …Θα ήθελα να θυμίσω ότι υπάρχουν τρεις πολιτικοί φυλακισμένοι καταδικασμένοι σε 10ετή φυλάκιση επειδή οργάνωσαν ένα δημοψήφισμα στην Καταλωνία είπε· μια κουβέντα πολύ πιο αναιδής και to the point απ’ το να έλεγε «ρε δεν κοιτάτε τα χάλια σας!». Και συνέχισε: Οι δικαστικές αρχές της Γερμανίας και του Βελγίου ζήτησαν απ’ τις ισπανικές αρχές να σταματήσουν αυτές τις με πολιτικά κίνητρα αποφάσεις. Κι αυτές απάντησαν ότι η Ισπανία έχει το δικό της δικαστικό σύστημα και οι άλλοι πρέπει να σέβονται τις αποφάσεις του. Αυτό είναι που απαιτούμε απ’ την Δύση στις σχέσεις της μ’ εμάς»….

Να θυμίσουμε ότι ο κυρ Josep Borrell είναι καταλανός, προφανώς όμως νομιμόφρων. Τι θα μπορούσε να απαντήσει; Απάντησε για λογαριασμό του η ισπανίδα υπ.εξ., μόνο για να κάνει την τραγωδία της επίσκεψης του Borrel (και των “φιλελεύθερων” καϋμών της ευρώπης…) Μαδριλένικη φάρσα:

… Στην Ισπανία δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι…» τιτίβισε. «… Υπάρχουν φυλακισμένοι πολιτικοί».

Δηλαδή; Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπ.εξ. Maria Zakharova, γνωστή για την δεικτικότητά της, έσπρωξε τη μπάλα στην κενή εστία (πάντα μέσω της αρένας των antisocial media): «Ω! Τώρα έχω ένα καινούργιο δημοκρατικό ίνδαλμα, αυτή τη φορά γυναίκα. Λέγεται Arancha Gonzalez Laya».

Αυτά μπορεί να φαίνονται (ή και να είναι) χαριτωμένα. Δείχνουν ωστόσο την «ποιότητα» των δυτικών πολιτικών βιτρινών· και, κατά συνέπεια, τις δυνατότητες (όσες τους αναλογούν) διακυβέρνησης – σε – συνθήκες – ενδοκαπιταλιστικού – ανταγωνισμού.

Αν ήταν προπονητές ποδοσφαιρικών ομάδων θα πήγαιναν στο ταμείο ανεργίας με ρυθμό ένας την βδομάδα. Όμως προσλαμβάνονται μέσω εκλογών, οπότε μετράει αλλιώς.

(Συνεπώς μη θυμώνετε με τον ρημαδοΚούλη! Βρίσκεται στο μέσο όρο. Και είναι μάνατζερ / κόουτς της καλύτερης ομάδας του πλανήτη! Χάρη στην αντιστροφή της πραγματικότητας το ελλαδιστάν πάει για τον τελικό…. Έναν κάποιο, οποιοδήποτε τελικό…)

Φαρμακομαφίες και μαφιόζικος νεοκρατισμός

Τετάρτη 6 Γενάρη. Αν πετύχαμε να εξηγήσουμε τι υπάρχει πίσω απ’ το νεολογισμό «φαρμακοεπαγρύπνηση» (ελπίζουμε «ναι»…), ας πάμε στο «υγιειονομικό διαβατήριο».

Έχει ξεκινήσει διεθνώς η τρομοκρατική προπαγάνδα για την επιβολή του πλατφορμιασμού· υποθέτουμε ότι μια  σχετική απόφαση του βραζιλιάνικου ανώτατου δικαστήριου θα χαροποίησε όλους τους ντόπιους caradinieri. Απ’ την άλλη μεριά ο ρημαδοΚούλης έχει δηλώσει εγώ δεν θα κυνηγάω να κάνω εμβόλιο σε όσους δεν θέλουν… Θα το κάνει η αγορά… Εννοώντας ότι αυτός δεν θα βάψει τα χέρια του με πραξικοπηματικό, φασιστικό χρώμα, αλλά τα αφεντικά θα φροντίσουν να επιβάλουν το ψηφιακό φακέλωμα, τόσο στους μισθωτούς τους όσο και στους πελάτες του. Η αυστραλιανή Qantas χρησιμοποιείται κατά κόρον. Ό,τι ήταν το Bergamo για το στήσιμο της τρομοεκστρατείας την περασμένη άνοιξη, είναι η Qantas για την επιβολή του ψηφιακού φακελώματος!

Αλλά τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Τουλάχιστον στον «δυτικό» κόσμο καμμία επιχείρηση και κανένα αφεντικό δεν μπορεί να επιβάλει «δικές του» υγιειονομικές απαιτήσεις, αποδείξεις, νόρμες και «πιστοποιητικά», αν αυτό δεν προβλέπεται απ’ την κρατική νομοθεσία! Ο κάθε Κρέτσος μπορεί να είναι ηλίθιος ή όχι, αλλά καμμία «εμπορική πολιτική» ΜΟΝΗ ΤΗΣ δεν μπορεί να απαιτεί «πιστοποιητικά υγείας» κατά βούληση! Είναι η κρατική νομοθεσία (ακόμα και κατά κλάδους επιχειρηματικών δραστηριοτήτων…) που ρυθμίζει τι επιτρέπεται και τι επιβάλλεται απ’ αυτήν την άποψη (π.χ.: εστίαση). Διαφορετικά, αν κάθε αφεντικό μπορούσε να ζητάει ό,τι θέλει, θα μπορούσε, π.χ., να ζητήσει «πιστοποιητικό ψυχικής υγείας» ή «πιστοποιητικό σεξουαλικής υγείας» – και πάει λέγοντας. Όμως υποτίθεται ακόμα ότι η υγεία και η φροντίδα της είναι «δημόσιο αγαθό» και υπηρετείται από γενικούς και απρόσωπους κανόνες…

Τα κράτη, λοιπόν, και τα νομοθετικά τους συστήματα δεν μπορούν να αποφύγουν την ευθύνη για μια ακόμα παραβίαση των συνταγμάτων τους, νομοθετώντας που και πως θα είναι απαιτητό το «υγιεινομικό διαβατήριο»! Η Qantas σκοπεύει να το απαιτήσει για τις πτήσεις προς και από την αυστραλία – αλλά θα μπορέσει να το κάνει μόνο αν το αυστραλέζικο κράτος κάνει το ψηφιακό φακέλωμα υγείας απαραίτητη προϋπόθεση για όσους μπαίνουν στην επικρατειά του (κάτι που θα βοηθήσει εξαιρετικά την «απώθηση» των ασιατών μεταναστών, όπως πάντα δια της βίας…) Οπότε η ερώτηση: γιατί τα κράτη δεν λένε ανοικτά ότι αυτό ακριβώς σκοπεύουν να κάνουν και προσπαθούν να πετάξουν την μπάλα «στην αγορά» και στις «εμπορικές πολιτικές»;

Ο λόγος είναι (θεωρούμε) απλός. Την περασμένη άνοιξη τα δυτικά «φιλελεύθερα» κράτη της δύσης έκαναν τα συντάγματά τους χαρτί τουαλέτας – αλλά δεν είχαν αντίπαλο! Εκείνη η αρχική, εξτρεμιστική, τρομοκρατική φάση του blitzwar σμπαράλιασε σε πρώτο χρόνο τις όποιες τεκμηριωμένες αντιδράσεις θα μπορούσαν να προκύψουν από κάτω· ενώ στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι “ειδικοί”, οι “συνταγματολόγοι”, απέδειξαν πόσο λακέδες είναι (το ελλαδιστάν είναι κορυφαίο παράδειγμα…).

Αυτά ίσχυαν τότε. Όχι τώρα! Τώρα υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό των πληθυσμών (στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πλειοψηφικό) που απορρίπτει ή δεν εμπιστεύεται τις fast track πλατφόρμες… Αν, με τέτοιους εις βάρος τους συσχετισμούς, τα κράτη προχωρήσουν σε μια ακόμα πραξικοπηματική ενέργεια, την κατάργηση δηλαδή του συνταγματικά κατοχυρωμένου ατομικού δικαιώματος και της ελευθερίας απόφασης για τα εμβόλια (εντός ή εκτός εισαγωγικών) τότε απλά θα δώσουν ακόμα περισσότερα επιχειρήματα στους αντιπάλους τους· και θα ξεβρακωθούν! Συνεπώς προς το παρόν πετάνε την μπάλα … στην αγορά! Γι’ αυτό και η Qantas έχει γίνει σημαία!!! Είναι η σ.δ.ι.τ.-οποίηση της τρομοεκστρατείας!

Ξέρουν βέβαια οι νομικοί σύμβουλοι των πολιτικών βιτρινών ότι οποιαδήποτε «εμπορική πολιτική» που θα επιβάλει μόνη της τον πλατφορμιαμό θα καταλήξει στα δικαστήρια πληρώνοντας σοβαρές αποζημιώσεις· εφόσον, βέβαια, βρεθούν δικηγόροι που δεν είναι εξαγορασμένοι ή είναι, απλά, φιλόδοξοι. Οπότε τι; Οπότε θέλουν να δημιουργήσουν μια ομιχλώδη «γκρίζα ζώνη», ανάμεσα στις αναπόδραστες κρατικές αποφάσεις και στις αδύνατες επιχειρηματικές, που να λειτουργήσει τρομοκρατικά στους υποτελείς – οι οποίοι δεν «πιάνουν» (επειδή δεν θέλουν ή επειδή βαριούνται…) αυτές τις λεπτές τακτικές των psyops! Θέλουν, δηλαδή, να αρχίσει ο καθένας που δεν έχει πειστεί για τον πλατφοριασμό να σκέφεται κάπως έτσι: «…ρε γαμώτο, δεν θα μπορώ να ταξιδέψω, δεν θα μπορώ να κάνω το ένα ή το άλλο, ε, δεν γαμιέται, ας μπω κι εγώ στο σωρό…» Αυτό χωρίς να υπάρξει νομοθεσία σε πρώτο χρόνο, και για όσο καιρό οι συσχετισμοί είναι σαν τους σημερινούς.

Αυτό είναι το νόημα της αινιγματικής έκφρασης του Κρέτσου «…δεν υπάρχει τέτοια κρατική πολιτική … αυτή την στιγμή»…. Αν μ’ αυτόν τον βρώμιμο ψυχο-τρομοκρατικό τρόπο τα κράτη καταφέρουν να αλλάξουν τους συσχετισμούς, να πάνε κάποια στιγμή τους επόμενους μήνες απ’ το 50-50 (και ούτε) σε ένα 70-30 υπέρ των πλατφορμιασμών, τότε θα εξαπολύσουν αυτήν την επιπλέον πραξικοπηματική τους ενέργεια, την οποία άλλωστε επιδεικνύουν! Τότε πράγματι θα προχωρήσουν στη νομοθέτηση του εξαναγκασμού, επιβάλλοντας το υγιειονομικό απαρτχάιντ (που έχει σχεδιάσει το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα) το οποίο γρήγορα θα γίνει γενετικό απαρτχάιντ!

Σ’ αυτήν την διαχείριση είναι βασικό οι υπήκοοι να νομίζουν ότι το «ψηφιακό πιστοποιητικό» είναι κάτι σαν το χάρτινο, αλλά (εεεε, έλα μωρέ…) πιο «μοντέρνο»! ΔΕΝ θα πρέπει να τους περάσει απ’ το μυαλό ότι πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό, ότι πρόκειται για προσωπικά δεδομένα, ατομικά data που αποθηκεύονται, γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας και διάφορων χρήσεων… – και ότι μαζί με το “πιστοποιητικό” υπάρχει κάπου μια βάση δεδομένων, κάποιοι αλγόριθμοι και κάποιοι χειριστές τους (: εταιρείες…), πάνω στα οποία (οι υπήκοοι) δεν έχουν ούτε λόγο ούτε – κυρίως – πρακτικό, αποτελεσματικό έλεγχο!!! Είναι βασικό εργαλείο της παγίδευσης το να πέρασει σαν “φυσικό πράγμα” το “ψηφιακό πιστοποιητικό που ανοίγει πόρτες”, σουσάμι άνοιξε ένα πράμα – ενώ είναι κάτι για το οποίο άλλες εποχές όχι πολύ παλιές (σαν αυτές που θυμίσαμε χτες) θα έπεφταν κορμιά! Από συνειδητούς πολιτικούς αντιπάλους του συστήματος, και όσους θα χαμπάριαζαν εξαιτίας της δουλειάς αυτών των αντικρατιστών / αντικαπιταλιστών αντιπάλων…

Είναι μαφιόζικη αυτή η πρακτική; Ή είναι απλά μια ακόμα μορφή κρατικής χειραγώγησης; Είναι και τα δύο, κυρίως επειδή τα αφεντικά μεθοδεύουν την ριζική αποσάρθρωση του “τυπικού συντάγματος” με σκοπό να την κάνουν υπερ-όπλο αναδιάρθρωσης του πραγματικού συντάγματος των ταξικών σχέσεων! Όταν (και αν) καταφέρουν να κάνουν “υποχρέωση έναντι ποινών για τους παραβάτες” το προσκύνημα σ’ αυτήν την πρώτη νόρμα / διαταγή του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, θα έχουν πετύχει πολύ περισσότερα!

Φυσικά ο εργατικός / κοινωνικός ανταγωνισμός δεν θα εξαφανιστεί απ’ το προσκήνιο της Ιστορίας… Αλλά κάποτε στο μέλλον, τα καινούργια ανταγωνιστικά υποκείμενα, σε άλλες συνθήκες και με διαφορετικά χαρακτηριστικά, θα ρίξουν μια ματιά στη δεκαετία του ’20, και θα σκεφτούν: πόσο δειλοί, πόσο συμβιβασμένοι, πόσο ανόητοι ήταν οι πρόγονοί μας εκείνη την εποχή!!…

(φωτογραφίες από κάτω προς τα πάνω: Ποιός θα ήταν ο πιο αρμόδιος να βγει μπροστά στο υγιειονομικό απαρτχάιντ αν όχι ο ειδικός στο θέμα, το ρατσιστικό καθεστώς του Τελ Αβίβ;… Αλλά, χάρη στην καπιταλιστική εξέλιξη, το παράδειγμά του δεν θα μείνει μόνο του. Οι πρώην «φιλελευθέρες δημοκρατίες» της δύσης ακονίζουν τα μαχαίρια τους, προς το παρόν απειλώντας. Αν δεν πάρουν την απάντηση που πρέπει, κάποια στιγμή όχι αργά θα αρχίσουν να κόβουν φέτες…)

Η επέτειος;

Τρίτη 22 Δεκέμβρη. Δεν γιορτάζονται όλες οι επέτειοι, κι ούτε είναι όλες ευκαιρία για αναστοχασμούς, ακόμα και αυτοκριτική. Το γεγονός, πάντως, παραμένει: τέτοιες μέρες το 2019, λίγο πριν και λίγο μετά, σε μια κινεζική πόλη, κέντρο μιας κινεζικής επαρχίας (με άγνωστα κι αδιάφορα ονόματα ως τότε), εμφανιζόταν ο Αναμενόμενος: ένας ιός…

Πέρασε ένας χρόνος που προορίζεται να χωρίσει την καπιταλιστική ιστορία σε ένα «πριν» και ένα «μετά» – μια μεταφυσική ταξινόμηση του ιστορικού χρόνου, που βολεύει αλλά και παγιδεύει. Η Wuhan έγινε γνωστή παγκόσμια, αν και μόνο σαν όνομα. Ο Sars-CoV-2 (λαϊκά «covid» ή «κορονοϊός» ή «κορώνας» ή «φονιάς» ή «σφάκτης» ή …) έγινε θρύλος, δαίμονας θανάτου. Και η «καραντίνα» αναγορεύτηκε σε υγιεινομική πρακτική υψηλού κύρους (την προτείνουν οι «επιστήμονες»!), κάμποσους αιώνες μετά τον μεσαίωνα… Στο τέλος, φυσικά, ήρθε λαχανιασμένος ο 21ος αιώνας, με πολλές μορφές, κι ανάμεσά τους εκείνη της «λαϊκής αποδοχής» (;;) της γενετικής μηχανικής και των μεταλλάξεων στα ανθρώπινα κύτταρα και οργανισμούς…

Σ’ αυτήν την χρονιά η σκιά του κινέζικου κράτους / κεφάλαιου έπεσε βαριά πάνω στον δυτικό καπιταλισμό, είτε αυτό αναγνωρίζεται (σπάνια) είτε όχι. Κατ’ αρχήν ο «φονιάς» ήταν ένα show για τους δυτικούς: η αναγγελία της κατάρρευσης του αντίπαλου (του Πεκίνου). Στη συνέχεια η Wuhan (και το κινέζικο καθεστώς) έγινε η πηγή του Κακού. Τώρα, ένα χρόνο μετά, η Wuhan είναι σκάνδαλο: εκεί παρτάρουν… (Και το ακόμα πιο σκάνδαλο: παρτάρουν ΧΩΡΙΣ να εμβολιαστούν, ακόμα και με τα παραδοσιακής τεχνολογίας εμβόλια των κινεζικών φαρμακοβιομηχανιών!!! Καταλαβαίνετε; Στην καπιταλιστική δύση σχεδόν απαγορεύεται η ζωή χωρίς mRNA εμβόλια ή οποιοδήποτε άλλο κατασκεύασμα της γενετικής μηχανικής… Στην καπιταλιστική ανατολή δεν τα χρειάζονται! Είναι, λέτε, “ζήτημα υγείας”;)

Τι συνέβει; Οι δυτικοί caradinieri λένε ότι ξέρουν την απάντηση: το «απόλυτο lockdown»… Δύσκολα, πολύ δύσκολα θα ανέχονταν τα «παράπλευρα», όπως π.χ. τις face recognition κάμερες παντού, το social credit system, ή τον αυστηρό έλεγχο των αναρτήσεών τους στα antisocial media… Για λόγους άσχετους τόσο με τον ιό όσο και με το κινεζικό καθεστώς, τα δυτικά καθεστώτα (και οι έντρομοι υποτελείς τους) αντέγραψαν απ’ την κινέζικη περίπτωση μόνο αυτά που βόλευαν τόσο τους μεν όσο και τους δε… Αν και, η μαύρη αλήθεια είναι ότι εκείνα που βολεύουν τους μεν (τους «πάνω») είναι και θα είναι σε βάρος των δε (των «κάτω»)… Αλλά (όπως θα έλεγε και ο Λένιν…) η συνείδηση έρχεται αργά… Κι ίσως (λέει η περιθωριακή ασταμάτητη μηχανή) δεν έρχεται ποτέ…

Ήταν, πράγματι, το «απόλυτο lockdown» η ουσιαστική θεραπευτική συνεισφορά του κινέζικου κράτους / κεφάλαιου στην ανθρωπότητα, το «μέτρο της προστασίας της υγείας» απέναντι στο οποίο κάθε αμφισβήτηση είναι «ψέκα» είτε στο Πεκίνο, είτε στο Βερολίνο, είτε στο Παρίσι, είτε στην Αθήνα; Ή μήπως ήταν ένας πολιτικός, ιστορικός αντικατοπτρισμός στα μάτια των δυτικών παρακμιακών κοινωνιών, που αφού έχασαν την κριτική τους ικανότητα (ίσως το μόνο άξιο λόγου προτέρημα του δυτικού φιλελευθερισμού) αιωρούνται εδώ και καιρό (και σίγουρα π.c….) μέσα σε νέες μορφές ολοκληρωτισμού; Ήταν το «απόλυτο lockdown» σε μια περιοχή μερικών δεκάδων εκατομμυρίων μέσα στα εθνοκρατικά σύνορα 1,4 δισεκατομυρίων ανθρώπων (σαν να λέμε, αναλογικά, το «απόλυτο lockdown» στη Σαλονίκη μέσα στο ελλαδιστάν…) που εξαφάνισε ουσιαστικά τον τσαχπίνη απ’ την κινέζικη επικράτεια; Αν ναι, τότε γιατί το «απόλυτο lockdown» στην ισπανία την περασμένη άνοιξη δεν εξαφάνισε τον τσαχπίνη απ’ όλο τον δυτικό κόσμο (ευρώπη + βόρεια αμερική);

Οι ερωτήσεις μας είναι αιρετικές ακόμα κι αν δεν τις απαντήσουμε… Και δεν θα τις απαντήσουμε εδώ και τώρα, επειδή έχουμε κι άλλες… (Ως ένα βαθμό, έτσι ή αλλιώς, έχουμε δώσει επιμέρους απαντήσεις!)

Βγάλτε τον σκασμό! (Υγιεινιστική δικτατορία σημαίνει σιωπή)

Τετάρτη 11 Νοέμβρη. Αν νομίζετε ότι τα έχετε δει και τα έχετε ακούσει όλα για την “υγιεινιστική” βία, κάνετε λάθος. Στην Καταναλωνία, που τόσο αγαπήσαμε κάποτε απ’ την ιστορία της αναρχίας και του πολέμου κατά του Φράνκο, στην Καταλωνία για την οποία το “Πεθαίνοντας στην Καταλωνία” του George Orwell ήταν χαρακιά αιώνια στον μέσα κόσμο μας· και ακόμα πιο συγκεκριμένα στην Βαρκελώνη, στην Βαρκελώνη που άλλοτε (πολύ άλλοτε…) ήταν τόπος προσκυνήματος, στην Βαρκελώνη της αναρχίας, των καταλήψεων (και πολλών άλλων όχι και τόσο ευχάριστων…) αλλά και των εργατικών / πληβειακών αγώνων κατά της gentrification, εκεί λοιπόν, το «είμαστε διαφορετικοί απ’ την υπόλοιπη ισπανία» έχει καταντήσει βαριά αρρώστια! Πολιτική και ιδεολογική…

Στην κάποτε ελευθεριακή Καταλωνία ο covid ανέδειξε ένα φρικτό πρόσωπο: για να κάνει αντιπολίτευση η ντόπια κυβέρνηση (αλλά και η «αριστερά», άρα το μεγαλύτερο μέρος της ντόπιας κοινωνίας) στην κεντρική κυβέρνηση ζητάει ακόμα περισσότερες απαγορεύσεις, ακόμα περισσότερα μέτρα! Μ’ άλλα λόγια «την βγαίνει απ’ τα δεξιά». Όπως, άλλωστε, κάνουν και στα μέρη μας οι «επαναστάτες» caradinieri.

Κι όχι μόνο στα λόγια. Το τελευταίο καταλανικό κατόρθωμα «προστασίας της υγείας του λαού» είναι η απαγόρευση ομιλίας στα μαζικά μέσα μεταφοράς! Ναι! Αν είσαι «κοινωνικά υπεύθυνος», παρότι φοράς μάσκα (οι πάντες φορούν μάσκα…) πρέπει να βγάλεις τον σκασμό! Γιατί «τα σταγονίδια, που καταφέρνουν τα μπαμπέσικα να περνάνε απ’ την μάσκα», και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά…

Ταξίδεψε σιωπηλά, ταξίδεψε ήσυχα.

Αν αποφεύγουμε την ομιλία στα μέσα μαζικής μεταφοράς και μειώνουμε την κοινωνική αλληλεπίδραση, ελαχιστοποιούμε ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο μόλυνσης.

Σ’ ευχαριστούμε που είσαι συνυπεύθυνος.

Αυτά είναι πειθαρχικά / κατασταλτικά “μέτρα” εντελώς άσχετα με οποιαδήποτε έννοια δημόσιας υγείας! No problem!!! Δεν είναι πια πειρασμός κακοπιστίας απ’ την μεριά μας αλλά εύλογο συμπέρασμα: εδώ, εκεί, παραπέρα, γίνεται ένα κτηνώδες πείραμα απ’ την μεριά των αφεντικών και των λακέδων τους: πόσο μπορούμε να σφίξουμε την βίδα πάνω τους χωρίς να αντιδράσουν; Φαίνεται ότι μπορούν να την σφίξουν πολύ! Πάρα πολύ!

Θα πείτε: ευτυχώς που αυτά δεν γίνονται εδώ… Καλύτερα να μην το πείτε! Επειδή έχουν γίνει ήδη πολλά, και μπροστά σε κάθε επόμενη πραξικοπηματική έμπνευση το συμβιβασμένο μυαλό δεν θυμώνει αλλά σκέφτεται «εντάξει, δεν είναι τα χειρότερα». Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτονται κι εκεί, στην Καταλωνία, στην Βαρκελώνη…. και βήμα βήμα τρώνε το σφίξιμο της βίδας / βίας….

video: Με τα σπαστά καταλανικά σας μπορείτε να καταλάβετε: Per prevencio eviteu parlar al transport public I us obligatori de mascareta.

 

Ζήτω και η 4η βιομηχανική επανάσταση!

Σάββατο 31 Οκτώβρη. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε διορατικότητα στα ευρωπαϊκά κράτη; Έτσι φαίνεται: την κήρυξη παράλληλων και ταυτόχρονων «lockdown» (lockout και lockin δηλαδή…) τέλη Οκτώβρη – Νοέμβρη, πριν τα χριστούγεννα, την κουβέντιαζαν «ανεπίσημα» τον περασμένο Σεπτέμβρη… Υπήρχε μάλιστα μια αντίθεση (τότε) απ’ το Λονδίνο, που προτιμούσε ο αποκλεισμός να γίνει στα χριστούγεννα… Έβλεπαν μακριά, δεν συμφωνείτε; Ήξεραν έγκαιρα, απ’ τα μέσα του Σεπτέμβρη, ότι ο καταραμένος covid τον Οκτώβρη θα έχει πολλά «κρούσματα» – δηλαδή θάνατος – θάνατος – θάνατος!!! Κοίτα να δεις κάτι πράματα!!…

Επειδή υπάρχει τόση διορατικότητα στα ανώτατα κλιμάκια των ευρωπαϊκών κρατών, έχουν αρχίσει ήδη οι «σπόντες» … για το «τρίτο κύμα» του φονιά… Και φυσικά για το «τρίτο κύμα» των πραξικοπημάτων, των απαγορεύσεων, κλπ. Τοποθετούνται αυτά κάπου στον Γενάρη / Φλεβάρη…. Βέβαια, την περασμένη άνοιξη, που έπρεπε να flatten the curve, δεν λεγόταν τίποτα για «δεύτερο κύμα». Όπως και τώρα δεν λέγεται ανοικτά τίποτα για «τρίτο κύμα». Αλλά έτσι συμβαίνει με τις κυματικές θεωρίες για όλο το λαό: πάντα υπάρχει μια έκπληξη. Το επόμενο κύμα…

Μπορεί κανείς να το δει αλλιώς (ακατάλληλο για caradinieri!). Την περασμένη άνοιξη οι πολύ αισιόδοξοι εκπρόσωποι των φαρμακοβιομηχανιών (και οι λακέδες τους στις ιερές συνόδους) υπόσχονταν ότι το εμβόλιο θα είναι έτοιμο τον Οκτώβρη. Συνεπώς ένα κύμα, μια curve και καλή, ήταν ό,τι χρειαζόταν για να πεταχτούμε στα βράχια των φαρμακοβιομηχανιών. Το καλοκαίρι έγινε σαφές ότι ο Οκτώβρης δεν παίζει, είναι όμως πιθανός ο Δεκέμβρης, άντε αρχές Γενάρη. Πώς, όμως, θα πήγαιναν οι πληθυσμοί πάνω στα βράχια των εμβολίων χωρίς ένα δεύτερο κύμα φόβου; Έπρεπε να φτιαχτεί· και φτιάχτηκε. Τώρα, πάλι, η πρεμιέρα των εμβολίων έχει μετατεθεί για κάπου ανάμεσα στον Μάρτη και τον Απρίλη… Να η αναγκαιότητα ενός «τρίτου κύματος» λοιπόν… Πάρτε τις σανίδες σας και μπρος: η αναδιάρθρωση έχει πολύ αέρα!

Εν τω μεταξύ η φιλομαθής ασταμάτητη μηχανή παρατήρησε κάτι περίεργο στη σύγκριση μεταξύ «δεύτερου» και «πρώτου» κύματος. Δείτε:

– στην γαλλία, που τόσο υποφέρει, ανάμεσα στις 25 Μάρτη και στις 31 Μάη δηλώθηκαν 27.446 νεκροί. Ήταν το «πρώτο» κύμα. Ανάμεσα στις 1 Ιούνη και στις 29 Οκτώβρη (2,5 φορές περισσότερος καιρός…) έχουν δηλωθεί 7.212. Αυτό είναι το «δεύτερο»… Η σχέση, το κλάσμα, ο λόγος «δεύτερου» προς «πρώτο» είναι 0,26.

– στην ισπανία, που επίσης υποφέρει, ανάμεσα 25 Μάρτη και 31 Μάη είχαν δηλωθεί 24.383 νεκροί. Ανάμεσα 1 Ιούνη και 29 Οκτώβρη 7.581. Η σχέση «δεύτερου» κύματος προς «πρώτο» στην ισπανία είναι 0,31.

– στην ιταλία, άλλη παλιά ευρωπαϊκή βιομηχανική δύναμη που προσπαθεί να αναδιαρθρώσει τις συνήθειες των υπηκόων της μπας και κρατήσει καλή θέση στην 4η βιομηχανική επανάσταση, ανάμεσα στις 25 Μάρτη και στις 31 Μάη δηλώθηκαν 25.981 νεκροί. Ανάμεσα 1 Ιούνη και 29 Οκτώβρη 4.554. Σχέση «δεύτερου» κύματος προς «πρώτο» 0,17.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το χρονικό διάστημα του (ως τώρα) «δεύτερου» κύματος είναι 2,5 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του «πρώτου», θα έλεγε κανείς ότι το να επαναλαμβάνονται οι ίδιες εκφοβιστικές μαλακίες είναι, απλά, απόδειξη της έλλειψης «όπλων» απ’ τους δημαγωγούς / τρομοκράτες. Όμως επειδή έχουν την εξουσία δεν τους νοιάζει να πείσουν. Διατάζουν, και αυτό είναι όλο…

Μέσα σ’ αυτήν την συγχρονισμένη «κυματική θεωρία θανάτου» υπάρχει όμως ένα λαμπρό φως που ξεχωρίζει. Το ελλαδιστάν! Ανάμεσα 25 Μάρτη και 31 Μάη η ελληνική «κοινή δεξαμενή» χώρεσε 153 νεκρούς. Όμως ανάμεσα στις 1 Ιούνη και 29 Οκτώβρη δηλώθηκαν 436!!! Το «δεύτερο» κύμα στο ελλαδιστάν είναι πολύ ψηλότερο απ’ το «πρώτο». Η σχέση μεταξύ τους είναι 2,85! Καμμία σχέση με τους παλιοευρωπαίους!!! Τι να φταίει για αυτό το τόσο μεγάλο «δεύτερο» κύμα; Τα μποφόρια του Αιγαίου; Ή η ελληνική δημιουργική λογιστική θανάτου είναι προσαρμοσμένη στη “βαριά βιομηχανία” του τόπου;

Έχουμε, λοιπόν, μια μοναδική ευκαιρία σαν αιχμάλωτοι του ελληνικού κράτους. Μπορούμε βάσιμα να υποστηρίξουμε πως πριν το καλοκαίρι, παρότι είχε ανοίξει η «κοινή δεξαμενή» (το παραδέχτηκε και ο αρχι-ιερέας άλλωστε), υπήρχε αυτοσυγκράτηση. Για να κρατηθεί ένα κάποιο «υγιεινό προφίλ», μπας και σκάσει κανάς τουρίστας. Διαφημίστηκε δεόντως, μέχρι και διακρατικές συμφωνίες (με το Τελ Αβίβ) για 1 εκατομύριο ισραηλινούς τουρίστες εμφάνισαν οι δημαγωγοί. Απ’ την στιγμή που δεν έσκασαν και πολλοί, και έφυγε απ’ την μέση η σαιζόν, το γέμισμα της «κοινής δεξαμενής» απογειώθηκε!!!

Εύγε!!! Σας ευχαριστούμε κύριοι – των – κρατικών – και – παρακρατικών – δυνάμεων γι’ αυτήν την παράσταση stand up tragedy

Spanish σημαίνει: εις πανικό…

Δευτέρα 26 Οκτώβρη. Τι ζόρια τραβάει το ισπανικό κράτος με τον covid και κήρυξε πανισπανικό lockdown ψευτοlight; Όπως συνέβει με το πρώτο κύμα υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας έτσι και με το δεύτερο, οι σοσιαλδημοκράτες plus podemos κυβερνήτες της Μαδρίτης αναμετριούνται με τους δαίμονές τους: τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις αυτο-διοίκητες περιφέρειες. Αναμετριούνται επίσης με την παράνοια του υγιεινισμού που τραβάει τις πρωτοκοσμικές κοινωνίες όλο και πιο βαθιά στη διανοητική και ηθική παράλυση.

Οι πιο κάτω πίνακες δείχνουν την πραγματική κατάσταση.

Με όλο και περισσότερες εξετάσεις (με τα εξαιρετικά αμφισβητούμενα τεστ) και περισσότερες positive περιπτώσεις αλλά με ελάχιστους νεκρούς, δεν θα έπρεπε να υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά όταν έχει εξαφανιστεί κάθε απώλεια ζωής από γρίπη, κι όταν σαν μεγάλη φιλόξενη αγκαλιά η «κοινή δεξαμενή» α λα ισπανικά καραδοκεί για να καταπιεί οτιδήποτε μπορεί.

Αλλά υπάρχει! ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει! Προσπαθώντας να πειθαρχήσουν τους υποτελείς τους με μέτρο τον «κινέζικο τρόπο», έτσι ώστε να τους κάνουν πολύ πιο παραγωγικούς και ελεγχόμενους ακόμα και στην κατανάλωσή τους, τα ευρωπαϊκά κράτη προχωρούν στον μονόδρομο που χάραξαν, υπό την ανοικτή διεύθυνση του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος.

Η βία είναι η μαμή της ιστορίας είπε κάποτε ο κυρ Κάρολος· και δεν εννοούσε ότι τα κράτη και τα αφεντικά είναι φιλάνθρωπα…

Madrid calling 1

Πέμπτη 15 Οκτώβρη. H κατανάλωση των δημαγωγικών σκουπιδιών είναι από μόνη της καταστροφική για την (διανοητική) υγεία. Αλλά μπορεί να συμβαίνει και το ανάποδο: τα κατεστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα να έλκονται απ’ τα σκουπίδια, αν αυτά επιβεβαιώνουν ότι … είναι ζωντανά!

«Είδες; Οι σοσιαλιστές στην ισπανία επέβαλαν λοκντάουν, αλλά το δικαστήριο το ακύρωσε. Και οι ακροδεξιοί βγήκαν στο δρόμο εναντίον του». Άρα; Άρα όσοι βάζουν τις απαγορεύσεις είναι αριστεροί και καλοί άνθρωποι, ενώ όσοι είναι ενάντια στις απαγορεύσεις είναι ακροδεξιοί – όπερ έδει δείξαι!!! Τι συμβαίνει όμως πραγματικά στη Μαδρίτη; Μερικά πράγματα ίσως βοηθήσουν όσους / όσες θέλουν να ξέρουν την πραγματικότητα.

Οι τοπικές αρχές της Μαδρίτης (που έχει ένα διοικητικό καθεστώς ημι-αυτόνομης επαρχίας όπως η βασκία, η καταλωνία, και οι υπόλοιπες ισπανικές επαρχίες) είναι καραδεξιές απ’ την εποχή του θανάτου του Φράνκο (από το 1982 πιο συγκεκριμένα, όταν και δημιουργήθηκε με βάση το καινούργιο τότε σύνταγμα). Το ύψιστο αξιώμα είναι αυτό του «προέδρου της κοινότητας της Μαδρίτης» (που δεν ταυτίζεται με τον «δήμαρχο», υπάρχει και τέτοιο αξίωμα). Αφού η Μαδρίτη ελέγχεται απ’ την δεξιά («λαϊκό κόμμα», PP) η τωρινή πρόεδρος Isabel Diaz Ayuso είναι επίσης τυπική ισπανίδα δεξιά – προς ακροδεξιά.

Παίζοντας το ίδιο τρομοκρατικό κόλπο με την «μισο-θανατοποίηση» των «κρουσμάτων», η κοινότητα της Μαδρίτης άρχισε να μετράει «δεύτερο κύμα» απ’ τον Αύγουστο και μετά. Τί φταίει; αναρωτήθηκε το γκουβέρνο της Μαδρίτης… Οι νότιες και οι υπόλοιπες περιμετρικές συνοικίες της πόλης αποφάνθηκε… Οπότε η Ayuso αποφάσισε lockdown σ’ αυτές τις πηγές μόλυνσης…

Ήταν ένα απόλυτα δικαιολογημένο από «ιατρική άποψη» συμπέρασμα (ειρωνευόμαστε). Στις νότιες και σε άλλες γειτονιές της Μαδρίτης μένει, όπως το φαντάζεσθε, η εργατική τάξη της πόλης. Μετανάστες αλλά και ντόπιοι «φτωχοί». Όμως αυτή η εργατική τάξη δουλεύει στην υπόλοιπη, την κυριλέ Μαδρίτη. Συνεπώς η απαγόρευση κυκλοφορίας των εργατών ήταν προσαρμοσμένη: επιτρεπόταν μεν να βγουν απ’ τα σπίτια τους για να πάνε να δουλέψουν, αλλά απαγορεύονταν οι υπόλοιπες «όχι απαραίτητες μετακινήσεις». Η υπόλοιπη, «λευκή» Μαδρίτη ήταν ελεύθερη να κυκλοφορεί όπου ήθελε – και οι δεξιοί / καραδεξιοί κάτοικοί της ήταν ευχαριστημένοι, αφού το κακό εντοπίστηκε και περιορίστηκε εκεί που έπρεπε.

Στις 24 Σεπτέμβρη έγινε μια μεγάλη διαδήλωση αυτής της απαγορευμένης εργατικής τάξης· ενάντια στο lockdown. (Οι ντόπιοι φίλοι της καραντίνας μπορεί να φρίξουν που οι πληβείοι της πόλης έπεσαν τόσο χαμηλά ώστε να ενταχτούν στους «ψεκασμένους» – ε; Και φυσικά δεν ξέρουν τίποτα γι’ αυτά – μόνο αυτά που λέει το κράτος ξέρουν…).

Οι κάτω φωτογραφίες (ευχαριστούμε την Α. για όλα…) είναι από εκείνη την διαδήλωση – και την καταστολή της.

Το πανώ γράφει τα εξής σαφέστατα εργατικά…

“Θέλεις να με κλείσεις μέσα όταν γυρνάω στο σπίτι μου, αφού έχω διασχίσει όλη τη Μαδρίτη σε ένα μετρό φίσκα για να καθαρίσω τους δρόμους σου, για να φροντίσω τον άρρωστο πατέρα σου, για να σου σερβίρω φαγητό, για να σου αφήσω το πακετάκι της Amazon στο πατάκι.

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ “

Madrid calling 2

Πέμπτη 15 Οκτώβρη. Όταν το κρουσματόμετρο άρχισε να ανεβαίνει και στην λευκή, κυριλέ Μαδρίτη οι κυβερνήτες άλλων ημιαυτόνομων επαρχιών άρχισαν να διαμαρτύρονται για την”ασυδοσία” της Μαδρίτης!!! Όπως συνέβη και στην πρώτη φάση, έτσι και τον Σεπτέμβρη το ζήτημα covid-19 έγινε κατευθείαν αιτία πολιτικής / σεχταριστικής αντιπαράθεσης μεταξύ των επαρχιών: ποιός «μολύνει» ποιόν, ποιός «απειλεί» ποιόν…

Η κεντρική σοσιαλιστική (+ podemos) κυβέρνηση του Sanchez, που έχει έδρα την Μαδρίτη βέβαια, άρχισε να “πιέζει” την Ayuso να επεκτείνει τις απαγορεύσεις στο σύνολο της πόλης. Πολύ περισσότερο από «θέμα δημόσιας υγείας» το πράγμα αφορούσε τις ισορροπίες μεταξύ των ισπανικών επαρχιών. Φυσικά η Ayuso, υπηρετώντας τους δεξιούς ψηφοφόρους της, αρνούνταν να τους στερήσει τις ελευθερίες τους· τι αξία έχει η ελευθερία των αφεντικών αν δεν την απολαμβάνουν;

Ξεκίνησε μια σύγκρουση (και debates…) μεταξύ Ayuso και Sanchez για το μέλλον της λευκής, κυριλέ, δεξιάς Μαδρίτης. Η Ayuso επέμενε μόνο στο (αντι-εργατικό) lockdown· ο Sanchez πιεζόταν από άλλες επαρχίες αλλά και απ’ το κόμμα του και το “διαταξικό” σοσιαλιστικό του προφίλ· κήρυξε lockdown σε όλη την Μαδρίτη σαν κεντρική κυβέρνηση· η Αyuso κατέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο που αποφάσισε ότι οι κυβερνητικές απαγορεύσεις ήταν υπερβολικές αν δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη· ο Sanchez τηλεφώνησε στην Ayuso μετά την απόφαση για να της πει πως αν δεν πάρει αυστηρότερα μέτρα ή αν δεν ζητήσει απ’ την κεντρική κυβέρνηση να κηρυχτεί «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» θα το κάνει μόνος του· η Ayuso αρνήθηκε· οπότε το κεντρικό ισπανικό κράτος κήρυξε την Μαδρίτη σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» την περασμένη Παρασκευή – για δύο εβδομάδες. Η Ayuso αναγκάστηκε να πειθαρχήσει (: 7.000 μπάτσοι θα αναλάβουν την τήρηση της τάξης), επιφυλασσόμενη για νέες μηνύσεις στην κεντρική κυβέρνηση.

Αν αυτή η περιληπτική εξιστόρηση φαίνεται κουραστική, την κάνουμε για έναν λόγο: δείχνει (για όποιον θέλει να καταλάβει) τι σχέση έχει η δημόσια υγεία με τις εξουσίες. Ο covid ήταν μόνο η τυπική αιτία της σύγκρουσης ανάμεσα στην ισπανική δεξιά και στους κυβερνο-σοσιαλδημοκράτες. Το επίδικο ήταν το «ποιος κάνει κουμάντο». Κι αυτό είναι το ίδιο μοτίβο που έχει παίξει και παίζει είτε στις ηπα, είτε στην αγγλία, είτε στην ιταλία, είτε στην ισπανία – με τις αναμενόμενες παραλλαγές.

Παρότι τα κράτη και οι φίλοι της καραντίνας παρουσίασαν, την περασμένη άνοιξη, τον «κίνδυνο» και την «αντιμετώπισή» του σαν πανανθρώπινο ζήτημα, υπεράνω τάξεων και ταξικών συμφερόντων, πολύ γρήγορα αυτή η εμπειρία εξόπλισε τα βασικότερα αφεντικά εκτός βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος, ειδικά απ’ την στιγμή που μπόρεσαν να στήσουν όχι την γενική και αδιαφοροποίητη «ατομική ευθύνη» αλλά έναν «tribal» χάρτη των «ανεύθυνων». Προφανώς αυτοί είναι οι (κοινωνικά) περιθωριακοί, οι sociopaths, αυτοί που στην καθημερινή τους ζωή έτσι κι αλλιώς ήταν “βρώμικοι”, οι φύσει ή θέσει έκνομοι, οι «ηλίθιοι» (δηλαδή διανοητικά παρακμιακοί), οι “αμόρφωτοι”… Παρότι γενικά δεν λέγεται ακόμα καθαρά, τα προφίλ υποδεικνύουν ήδη κατευθύνσεις επικίνδυνων υποκειμένων: είτε η «νεολαία» γενικά κι αόριστα (ηλικιακός ρατσισμός), είτε τα πιο προλεταριακά τμήματα της σύγχρονης διαστρωμάτωσης της εργατικής τάξης (π.χ. οι μετανάστες ή και «φτωχοί» ντόπιοι).

Αυτά κάτι δείχνουν για την σοβαρότητα της «υγιειονομικής απειλής» – έτσι δεν είναι;